REKLAMA

KultOFFe: "Nocny portier" Liliany Cavani

OFF Czarek
Data emisji:
2021-01-04 11:00
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
26:04 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Polska ale państwa gościem jest pani Diana Dąbrowska i tak niska film znawczyni albo film znawczyni Italia niska dzień dobry witam panią bardzo serdecznie dzień dobry ci z państwa, którzy już zapoznali się z nową ramówką Radia TOK FM pewnie z radością stwierdzam, że program Owczarek trwa teraz godzinnej 40 minut, czyli kończy się o godzinie 1140 i powiedziałem sobie, że te 2 wejścia tak jak wezwany w slangu radiowym po godzinie jedenastej poświęcić na kulturę, żeby Rozwiń » było jeszcze więcej kultury filmów książek spektakli i przed spektakli operowych poezji tak dalej itd. tak dalej, a przy okazji, abyśmy przyglądali się nie tylko nowością, ale także takim powiedziałbym postacią stan postacią pozycją kanonu, ale albo może też pozycja mniej znanym, a przy okazji jeszcze co tyle okazji zastanawiali się czy niektóre z np. film, który powstał jakiś czas temu przetrwały próbę czasu chcieliśmy takiej taką takie dziwne wrażenie oglądając świat popił diametralnie się zupełnie przeciwnie zestarzał znaczy są sceny, które są genialne części takich, które wywołały ból zębów dzisiaj takiej tak kin film autorstwa czy też w reżyserii Liliany Cava ni film zatytułowany nocny portier jak była pani rak to, że pierwsze wrażenia, że pierwsze nie pierwsze wrażenia tak rzeczywiście na potrzeby naszej audycji powróciła do tego tytułu i muszę przyznać, że też ciekawie w ogóle wszystkiego najlepszego w nowym roku panie redaktorze bardzo dziękuję za zaproszenie, a wracając szybciutko bowiem tego czasu jest mało nocnego portiera ja mam wrażenie też lubię takie określenie, która szkoli, że kino powinno mieć zmarszczki i mam wrażenie, że troszkę ten portier przybyło tych zmarszczek uważam, że tak jak pan ma popiołem diamentem, że są rozegra czy chwyty formalne i w ogóle estetycznie ten film ma takie bardzo sugestywne bardzo ciekawe momenty, ale muszę przyznać, że ta relacja w pewnym momencie głównych bohaterów tak jak była nią zafascynowana, kiedy tych lat miał mniej połowę mniej jak w tamtych lat 1615 takie oglądam pierwszy raz ten film albo w ogóle staram się przyglądać, bo też nie myślę, że wtedy nie rozumiał wszystkich tych połączeń historycznych tak dobrze patrząc na te czasami bywa szkolnictwem, ale teraz jakoś tak doceniłem bardziej np. postaci drugiego planu postać tancerza jeśli państwo znają ten film albo postać hrabiny także dziś tam mam wrażenie, że ten ta wiedza, która przybyła czasem rzeczywiście pozwala mi spojrzeć ciekawie ciekawy sposób na tę debatę, która rozegrała w kontekście tego filmu, jeżeli chodzi o reprezentację tematu zagłady Holokaustu jak to było z perspektywy francuskiej amerykańskiej czy włoskiej, ale pamiętam, że kiedy byłam młodsza to np. ta dynamika dziś pomiędzy tymi postaciami ona dla mnie była o wiele ciekawsze bardziej uniwersalna, gdzie parowaniu nałoży wprowadziły ten film tym tych państwa którzy, którzy filmu nie znają albo coś majaczy się przez mgłę jasne czy pan chce to zrobić czy zacząć nie proszę za to będzie bardzo dobrze jasne, czyli przenosimy się do Wiednia mamy rok 1957 jesteśmy bardzo dziwnym bardzo mroczne hotelu, który zwie się wzór open i to takie połączenia się to powie szybko takie skojarzenie w tym tytule hotelu Europa Miss jak najbardziej na miejscu, dlatego że będziemy mogli wszystko traktować jako pewną przestrzeń symboliczną jakiś taki próba opowiedzenia tego stanu Europy na ile ślad po drugiej wojnie światowej mamy bardzo dziwaczne różne osoby w tym hotele przede wszystkim dziwną właśnie postać tytułowego nocnego portiera, który uwielbia gasi światło uwielbia być w mroku pewnego dnia w tym hotelu pojawia się przepiękna młoda kobieta grana przez Charlotte le ręcznik tutaj tym nocnym portierem jest Dirk Bogart też aktor znany chociażby wcześniej szczególnie włoskim widzą, ale też widzą w całym świecie za sprawą współpracy z bliską, która tutaj nie jest przypadkowa ta kwestia castingowe od początku widzimy, że to spotkanie tutaj co się dzieje tam na linii spojrzeń pewne reminiscencje retrospekcje wszystko nas przyniesie do trzeciej rzeszy okaże się, że ta relacja pomiędzy tym teraz nocnym portierem tą kobietą ma swoje korzenie ona była jego ofiarą obozie zagłady, gdzie tutaj ciężko powiedzieć będziemy dokładnie jesteśmy, ale oczywiście to ikonografii rozpoznajemy w tej kawa nie zależało na tym, żeby to była taka przestrzeń i konkretna surrealistyczna zarazem będziemy się przyglądać zarówno przeszłości czyli jaka była właśnie ta perwersyjna dziwna relacja władzy pomiędzy ofiarą oprawcom jako nasze przekształca w tych latach już w późnych 50 tych w ogóle co się dzieje z nazistami w drugiej połowie lat pięćdziesiątych właśnie pochowani gdzieś tam tak jak oni używają takie słowo jak krety wręcz tak, że będziemy na tych 2 planach gdzieś się pracować cały czas w tym filmie Niewiem czy tutaj na przerwę, żeby nie zdradzić za dużo co dalej tak proszę was za dużo dodam tylko nasze, pomimo że akcja dzieje się właśnie pod koniec lat pięćdziesiątych to film ukazał się w 1970 czwarta roku wart niemal to też ważne, dlatego że 2 lata wcześniej ukazał się film reżysera też z tego będziemy pokolenia myślę tutaj o ostatnim tangu w Paryżu, który trochę zbulwersował widzów i firm, które dziś rozmawiamy, czyli nocny portier był raczej krytykowany natomiast zaciekawiła mnie taka wypowiedź wypowiedź Teresy de Laurentiis, która mówi że, o ile ostatnie tango w Paryżu było męskim filmem, czyli taka gra erotyka co do masowej tak dalej z punktu widzenia mężczyzny o tyle właśnie nocny portier jest kobiecym filmem tutaj wydaje się, że te kategorie one teraz też są bardzo problematyczne wiemy coś się by skandal, który jest którymi są zmiany ostatnie tango w Paryżu muszę panu powiedzieć, gdybym mógł przeprowadzić kilka swoich takich śledztw, jeżeli chodzi o włoskie kino to jednym z pierwszych wydają się tak to 3 to jest na to nikt prawie nie zwracał uwagi jeśli obniżymy czołówkę filmu ostatnie tango w Paryżu w napisach początkowych pojawia się Liliana Cavani i teraz w kontekście tego co wydarzyło się na planie ostatniego tanga w Paryżu jak szczególnie teraz w dobie tu też do tego się powróciła, choć miał słynną scenę z masłem, że tak tak to, żeby nie wchodzi teraz bowiem, że tego czasu czasu jest mało jak zachowali się zarówno brandu Bertolucci względem głównej aktorki Marii Schneider tutaj z tym ciekawe np. obecności Liliany Cavani w tym projekcie na zawsze tego uciekała także nowi tam wie pan to też jest bardzo ciekawe np. jak ona wielu Arena już widział z tamtych lat, ale mówię tej, przechodząc do do tego czy pan mówi miasto dorzuca do tego, żeby dorzuca do tego prawo zwolnić się tak to tam się pojawia taka scena, w której de Boga bardzo gwałtownie reaguje na obecność Charlotte Rampling i policzkuje ją uderzają bije ją itd. i Liliana Cavani jedną z wywiadów opowiadała, że ponad nie robię nie lubię Dublin także starała się te sceny jako zamykać w 1, w którym momencie Charlotte Rampling mówi przepraszam bardzo, jeżeli będziemy bliższe to sens trzeba wykazuje już nic nie dam radę więcej lubi robić wiele, dlaczego to jest cała posiniaczona bądź po prostu wali wali normalnie nie bije no wie pan tu znów przechodzimy do takiego to wydaje się, że jest w ogóle głębsza refleksyjnego taką rozmowę jest w ogóle traktowanie figury reżysera jak się tutaj okazuje też reżyserki chodzi mi tamte lata, kiedy też to widzenie autorstwa wykraczania co autor może co reżyser jak bardzo może właśnie przesadzić pewnie jak wyjść poza pewne granice tak zresztą przez ten etos, który też zarysował Fellini w swoim filmie 8,5, który stał się taką inspiracją dla wielu przecież twórców to jest ile wykracza tych granic jak często wręcz to było taką jak ciekawie, że to jest tak naturalistycznie, że ktoś kogoś bije naprawdę wydaje się, że to jest o wiele głębsza refleksja, która dotyczy tak naprawdę widzenia właśnie tej figury reżysera to jest ciekawe tak w kontekście tego, że tutaj mamy reżyserkę tak jak pan mówi, ale wydaje się, że w kontekście tej relacji często też o tym też ostatnie tango w Paryżu, chociaż zostało tak przesunięte tą kwestią tej sceny, że to są 2 filmy, w których figurek kobiet są bardzo pomimo tych cierpień, które oczywiście są zapisane bardzo mocno na ich czele tutaj jak się okazuje pan mówi wywiadzie też dosłownie to jest taka kwestia też one są gdzieś tam zwycięskie w tych fabułach to są takie kobiety, które są właśnie ta relacja między ofiarą, a oprawcą ta granica pomiędzy tymi 2 polami jest tak cienka, że tutaj dochodzi wręcz takiego przechodzenia z 1 pozycji drugi to np. było coś, czego Liliany Cava ni wielu myślicieli ówczesnych czy też badacze, który tyczek jak chociażby Susan Sontag czy Primo Levi tutaj wydaje się, że jeżeli chodzi o to włoską stronę najmocniej podkreślał, że jednak jest to temat był na tyle świeży jeszcze w latach siedemdziesiątych, że taka zabawa, żeby też stawia jednak naszego głównego bohatera jego relacje pozytywniej względem tych innych nazistów, którzy znajdują my możemy czuć tam dochodzi do takiej manipulacji emocjonalnej nie chcę powiedzieć tak mocno, że my kibicujemy relacji nocnego portiera, ale na pewno widzimy go wiele cieplejszym świetle to tak tak mogę sobie pozwolić powiedzieć, jakby winnej relacji przez tą skomplikowaną miłosną dynamikę niż tych innych, którzy są tacy źli źli, a ten nas tutaj jest zły, ale to przychodzi takie pole dosyć problematyczne, ale słyszę, że pan wzdycha pani redaktor nie, bo właśnie pod pani nazwała skomplikowaną miłosną dynamikę raczej niż jak rozumiem wstaną z palca totalnie, bo no dobrze tutaj od tej dynamice mam nadzieję, że porozmawiamy, ale ten wątek będzie drugoplanowy, czyli ten wątek tej tajnej organizacji, która stara się coś tam, skąd pani ze mną, że jest równie naiwny co tłumaczono różnie po co wszyscy wiemy czy tłumaczenia dobrze, bo odpowie na to pytanie już poinformowane drugi dla dobra dobra tak informację o 1120 państwa moim gościem pani Diana Dąbrowska Italia niska i film znawczyni rozmawiamy o filmie nocny portier z roku 1974 w reżyserii Liliany Cavani informacje wracamy po informacjach o sprawę państwa moim gościem jest pani Diana Dąbrowska Italia niska film znawczyni filmie dzisiaj rozmawiamy Liliana Cavani nocny portier film 1974 roku podkreślam to, dlatego że tytułu może zaprowadzić państwa do kilku innych obiektów sztuki tak się wyrażę m.in. do serialu nocny portier, ale wracajmy do filmu 1974 czy ten wątek drugoplanowy nie przeraża pani trochę, więc wymyślił, abym to ze szwagrem lepiej to cenne w wie pan no rzeczywiście jest tak z perspektywy czasu trochę przy komitecie, ale jakoś tak wydaje się, że sama kawa gdzieś tam nawet czytając właśnie te wywiady ówczesne one gdzieś skupiła na takiej dziwnej gdzieś tam dla historii opowiedzenie jakiś takich badań ze swojej perspektywy jakiś taki bardziej uniwersalnej opowieści, która być może gdzieś tam kończy się nawet kimś takim dziwnym, ale happy endem i i nie chcę tutaj za dużo zdradzać, ale to może jakoś tak wzbudzi nie wiem jakiś zastanowienie pan, ale wydaje się, że ta organizacja gdzieś tam to jest jedno, ale wydaje się, że tutaj warto było powiedzieć, skąd w ogóle sama Kavali gdzieś tam zaczerpnęła pomysł, bo ten scenariusz powstał bardzo szybko kobiet, które rolniczych oraz przykłady kobiet, które tak brutalnie światowej tak jest taki dokument z 1967 roku, który nazywa la Donna Leon Schiller egzystencja tam rzeczywiście szczególnie 2 kobiety dziś tam wywarł największe wrażenie nakazywanie 1 mówiła dosyć spokojnie swoim doświadczeniu w Dachau, gdzie właśnie zadziwiona dziś tym spokojem 1 kobiety Cava ni zdziwiła się, kiedy ta nagle powiedziała żona potrzebuje raz w roku spędzić przynajmniej tydzień wakacji letnich właśnie swymi przez Dachau i ona tak jakby ale jak jak to i tak Azji zrób z drugiej strony dziś rozmowa z kobietą, która na początku nie chciała mówić potem, kiedy już otworzyła, kiedy zapytała zapytana o to, czego nie może wybaczyć swoim oprawcom to było to, że pozwolili się połączyć z częścią siebie, który nigdy nie chciałam poznać takim by, z czym się wiąże ta chęć przetrwania także dziś tutaj ta opowieść o tym powrocie tutaj do tego sprawcą tej dziwnej relacji wydają się żona wykracza poza tylko taką opowieść o z tym syndromie sztokholmskim takie tak jak to co się mówi tylko właśnie gdzieś tam jest taką próbą analizy w tym jak ten faszyzm dziś może żyć dalej nawet tam, gdzie to wydaje się być niewyobrażalne, że miłość może się narodzić też takich nawet jeśli nazwiemy ją tak taką bocianom dosyć patologiczną miłością może się narodzić dziś wydają się tutaj te uniwersalne różne Miłosz dziś od wartości, że może narodzić wszędzie to chciałam powiedzieć na takiej zasadzie idąc Liliany Cava ni dzisiaj nie chce się tymi słowami podpisać, ale zwróci panu uwagę, że dziś jest taka relacja żony tutaj ani jedno drugie, gdybyśmy weszli taką nie dosłowna, którą pan teraz, próbując prawda dodać się do tej rozmowy by ten jeśli przyjdziemy na poziom wyżej, toteż można spróbować jak w tej relacji wzajemnej potraktować jako taką chęć tutaj ta wymiana ról, która między nimi dochodzi to nie jest wg mnie to co Liliana Cavani chcę powiedzieć coś co tylko się wiąże z nazizmem jeśli taką próbą połączenia tego perwersja tylko to jest ta wymienność ról może być związana z człowiekiem gdzieś tam też poza kontekstem tylko to chcę powiedzieć, że jest to dziś tam głębsza refleksja dotyczący tego, że jest bardzo łatwa granicę, żeby przenieść po 12 stronie druga druga aktorka, którą Liliana Cavani rozważała do tej roli Tomi Faro ale kiedy na spotkanie w fotelu przyszła właśnie Charlotte Rampling to to kazanie powiedział dobra to jest ona to już nikt nie szukam nikogo innego i ten film w pewnym sensie wystrzelił na pewno Charlotte Rampling do statusu gwiazdy międzynarodowej i do 1 statusu nie najpiękniejsze kobiety na świecie przypominam film ukazał się w 1970 czwartym roku pod koniec 70 tego czwartego roku wody takie kultowe zdjęcie autorstwa Helmuta Newtona, kiedy właśnie naga Rampling siedzi na biurku on chyba kręciła film na podstawie powieści klina, ale lista ta machina, który sady i sprzedał ten to zdjęcie za 500 000USD w którymś momencie także także to ten film też jest bardzo ważne dla reżyserki aktorki tak tutaj ta zresztą co zapamiętujemy po po dziś po latach taką pierwszą myślą, kiedy zamykamy oczy myślimy o nocnym portierzy to nawet wydają się, że to nie jest bezpośrednio gdzieś obraz od razu wielka pogarda Charlotte Rampling tylko ona ubrana w ten słynny by część uniformu kapeluszem i ten ten dziś tam taniec to jest ona w tej w tej scenerii właśnie tego dziwnego, bo właśnie to jest taki dokładnie, ale takich właśnie ich tak jak przy filtrowania gdzieś też operowego, ale też pokazującego, że jeżeli mówimy o różnych powiedziałbym wręcz takich parametrach opowieści o różnych reżimach dyktaturach z nim wiąże pewna teatralność w tej zestawienia z operą spektakle to kiedy nasi bohaterowie początku poznają się za sprawą spojrzenia kamery albo ta potrzeba odgrywania pewnego teatru zniżania tutaj ta teatralność dziś temu na wydają się, że tutaj od Kavali, ale też oczywiście tutaj Pasoliniego 120 dni salut, gdzie się gdzieś też mogłoby zostać zapisane pan mówi Charlotte Rampling wydaje się, że tutaj jednak ten wie, skąd ja chciałabym, bo to może być dla reżyserki reżysera takie wydają się duże uproszczenie, kiedy tak po prostu przyglądamy się ten film zestawiamy z drugim, ale niewątpliwie ten casting tutaj to, że Zmierzch bogów był 3 lata wcześniej wydaje się, że tutaj pani na pewno widziała tę moc, a na pewno takim filmem, który może kiedyś jeśli pan zechce mniejsze niż raz zaprosić a aby było ciekawie odświeżyć taki film, który nazwał Serwa losy ja, który właśnie zagrał znakomicie Dirk Bogart i domów, które wymuszą busy próbowany spowodował, że właśnie ile kazanie po tym, jak zobaczyła tam relacje między służącym, a panem właśnie te dynamikę gdzieś tam, bo cały czas tej głębi jeśli się temu przyjrzymy to tu gdzieś też co powie cały czas o takiej o władzy oczywiście wydaje się, że tutaj ten kontekst czasów to jest jedna z ciekawszych tak jak mówię ta debata tutaj kawa nie zawsze była zniesmaczona tym jak Włosi poprosili co do tych kwestii właśnie moralności ten film został we włoszech wstrzymany przez cenzurę kawa nie wybrała się do cenzury włoski zapytała jak to jest tutaj we Francji opuszczamy we włoszech musi być powyżej osiemnastego roku życia Beata sta motywacja cenzury na co wózki cenzor powiedział, że tutaj ten film pokazuje, że kobieta odbywa stosunek będąc na górze na co kazanie tak się spojrzały powiedział wie pan się zdarza mogę sama świadczy także tak jakby ten odbiór świadczące o tym jak różne kraje podchodziły jak ten Włochy zawsze utkane w takiej dziwnej jak oni mówią z taką burżuazji prawda, jakby taką mieszczaństwa, że to jest film, który też wydają się, że swoje przeżył, że ta legendarna zbudowała wokół niego bardzo szybko, ale właśnie nie odmówiłaby mu z perspektywy czasu tych kilku zmarszczek, że to jest ciekawa podróż wydaje się, że też sceny niektóre sekwencje jakoś tak są no taniec tego tancerza tego odtwarzanie tego poniżenia takich jak takie modus Vivendi wręcz, że trzeba pewne rzeczy odtwarzać żeby, żeby gdzieś tam na nowo jak by poczuć siebie już inaczej się nie da to powiem szczerze zrobiła na mnie o wiele większe wrażenie nawet niż niektóre takie sceny bardzo mocne między naszymi głównymi bohaterami, czyli Maksem ludzi ją dobrze, gdyby pani miała ocenić ten film teraz kategorii od 1 do 5 brud pan się zestarzał wie, że z roślin z myśmy kiedyś ty myśmy kiedyś o tym rozmawiali wie pan to to gdzieś tam ja i ja wtedy pamiętam oceniła firmy potem stwierdziłam, że ten system gwiazdek czy ocen ja powiem szczerze, że gdzieś tam będę konsekwentny i będę starała się tego tego unikać, ale rzeczywiście muszę panu powiedzieć później w tej drugiej części, kiedy oni są zamknięci, kiedy też tutaj warto zwrócić uwagę mało się się o tym mówi teraz wydają się, że PiS w ogóle film na swojej strony, żeby badać różne zawody filmowe, ale ogromną robotę tutaj zrobił chociażby Piero to jeden z najlepszych kostiumograf, jeżeli chodzi o włoską historię to z nadworny, że tak powiem człowiek odpowiedzialny za kostiumy u Viscontiego, że gdzieś tam doceniam tak jakby coraz bardziej miał odwagę przyglądać krawędzią kadru a kiedy oglądam ten dzień pamiętam to wspomnienie ten pierwszy raz, kiedy też w ogóle bądź szczęśliwa, że wreszcie odkrywam włoskiej reżyserki, bo to też wydaje się, że trzeba dobitnie podkreślić, że jeżelibyśmy się przyjrzeli jakiś taki żeński genealogii włoskiego kina to te nazwiska, które się pojawiają pierwszy najważniejsze to dopiero pojawią się na fali kontestacji to jest oczywiście lina Gerd Müller i Liliana Cavani teraz sytuacja gdzieś tam oczywiście się zmniejsza na fali głębszych przemian, ale rzeczywiście są 2 takie filary i też podoba mi się to wskazanie pewnego rodzaju gdzieś tam taka przewrotność z 1 strony tę kobietę, która reżyseruje nocnego portiera portiera, który przecież zainspirował też Kieślowskiego, jeżeli chodzi o takie podejście przy to jest pewien hołd, jeżeli patrzymy na jego dokument z punktu widzenia nocnego portiera tutaj bezpośredni to często też zostawia, żeby prawda regulamin ważniejszy niż człowiek to takie tutaj w tej spojrzenie, ale jest gdzieś bardzo ciekawe, że mieszka taka figura, która ją fascynowała oprócz tej przeszłości też często przyszłości związanej z Niemcami trzecią rzeszą tutaj Visconti rzeczywiście by ta fascynacja dzieliła łączyła przepraszam to jest to Franciszek np. Liliana Cavani jednostek twórczej, która przyjęła się trzykrotnie figurze Franciszka i wielu różnych momentach dziejowych szczególnie te pierwsze 2 są istotne w kontekście tych przemian w Europie najpierw kontestacja potem 1989, a tym, a i Castel, czyli też osadzić w roli Franciszka Matko bójce z pięści w kieszeni Marka bloki trzeba mieć fantazję i fal właśnie ciekawe, a Mateusz Kościukiewicz Polski aktor zagrał to był akurat te koszty telewizyjna realizacja jakieś 76 lat temu, ale też też być bardzo bardzo ciekawa tej twórczość na pewno wart na pewno Warta wgłębienia i w ogóle przyjrzenia się, że tych nazwisk tak naprawdę kobiet że, że to nie jest chyba tylko problemy wydają się teraz by rzeczywiście ciężko znaleźć nazwiska, więc Liliana Cavani niewątpliwie by znaczyła się ten nocny portier chciał się tym filmem najbardziej znanym aczkolwiek, gdybyśmy chcieli teraz poszukać tak naprawdę innych filmów to wie pan znajdzie pan jak to się mówi Kłak płyty tak jak jest ciężko to nie jedna z tych twórczej, która jest na półkach dziś tam to jest dostępne także gdzieś tam wydają się że trzeba by podkreśla też znaczenie twórczej dla kina europejskiego niewątpliwie takie dziwne przełamanie tak naprawdę różnorodność tematów tutaj od nocnego portiera Franciszka także operę, którą widzimy to poszanowanie tt Miłosz już nocnym portierzy, ale to wykracza też reżyserował opery sama Kavali, której czyn zresztą też szyby jest dalej aktywna dziś, jeżeli chodzi o polską branżę filmową obejrzała pani ten film z przyjemnością po raz kolejny przed naszym programem czy aktor rozgląda się pani niepewnie dokoła mówiąc mam nadziej, że niczego nie widzi nie ja byłem ja nie my możemy zdradzić była, ale zdradzę, bo i panie redaktorze pan miał całą, że tak powinno tam pan różnie wybrać w ogóle taka zaciekawiony tym czym pan zdecydował się ostatecznie też na ten film pomyślany ciekawie zaczynamy 2021 taką odrobiną gdzieś tam perwersji i kontrowersji, ale potem pomyślałam o ciekawej debacie tej tworzą inną stronę myślę, że gdzieś tam ta refleksja wokół tego połączenia między w ogóle estetyką taką naziści jak to urządzą tak nazywała i w ogóle to współcześnie gdzieś tam czy jakiś różnych filmach klasy beczce powraca także, bo pewnego czasu na osobie z zbyt wiele trudu, żeby wejść w ten wątek kostiumów w tym filmie, bo to jest w ogóle wielowarstwowa rzecz i myślę, że akurat tutaj jest za mało czasu w godzinnej audycji, żeby porozmawiać właśnie od tej przestrzeni kostiumów, które grają filmie nocny porcję, które znaczą i które opowiadają jeszcze inną historię, ale proszę panie profesjonalne właśnie one się też traktor Pers i polityki społecznej że, ale tutaj akurat się nie zgadza, bo właśnie są tak pisał w tym, że jest coś takiego, że po takich filmach jak nocny portier bardzo łatwo w wyobraźni gdzieś tam buduje się, jakby taka ikonografia tego co perwersyjne i teraz one tam pozostawia oczywiście z takimi ciekawymi filmami awangardowymi scorpio Rising Oettingera, ale ten największy zarzut też polega na tym, że mi się tylko miał podobny, że za czasów Saada to trzeba było większej inwencji niż to co teraz kino proponuje w kontekście jeszcze tak przecież moralnie niejednoznacznym jeszcze w tamtych czasach szczególnie, chociaż Cava ni twierdziła, że taka chęć oderwania się że, pytając młodych ludzi już w latach siedemdziesiątych tak jak ona robiła swoje filmy dokumentalne od przeszło kim był Adolf Hitler kim był Mussolini to dużym rozczarowaniem widziała, że albo rzeczywiście nie widzieli albo taka ta polityka chęć zapomnienia także to co ona dziś przedstawia w swoim filmie czym jest pamiętam pada taka słynna kwestia ten tekst wydają się ta kwestia filmować w ogóle nie zestarzała, że co to jest pamięć pamięta stoki wytykają palcami tak jakby te tyle tyle rozważań kulturowych to Niewiem polary Ikera prawdę czym czym był byłoby to zagadnienie, ale ostatecznie jest to czy ktoś wytyka palcem w tej dostępności wydaje się, że kryje się sporo takiej przewrotnej uniwersalnej prawdy bardzo pani dziękuję pani Diana Dąbrowska i pianistka i filmoznawcy nie była państwa moim gościem nocny portier Liliany Cava ni z 1974 roku to film, który dzisiaj rozmawialiśmy informację za kilka minut o godzinie 1140 dzisiejszy program przygotował Paweł Ziętara, a nad jakością naszych połączeń czuwał Kamil Wróblewski Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: OFF CZAREK

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz internetowe radio TOK+Muzyka teraz 40% taniej. Wybierz pakiet Standardowy i słuchaj gdziekolwiek jesteś

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA