REKLAMA

Laureatka Paszportu "Polityki" w dziedzinie TEATR, Justyna Sobczyk i Teatr 21

Kultura Osobista
Data emisji:
2021-02-17 11:40
Audycja:
Czas trwania:
14:04 min.
Udostępnij:

Gościem Kultury Osobistej jest Justyna Sobczyk- laureatka Paszportu "Polityki", założycielka Teatru 21, współzałożycielka Centrum Sztuki Włączającej Rozwiń »

Justyna Sobczyk: "Nasz zespół teatralny składa się z 17 osób, aktorów, z których każdy wnosi inną jakość do teatru. Kiedy pojawiamy się w innych instytucjach, wtedy na ich widowniach pojawiają się osoby z niepełnosprawnościami" Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
z przedstawienia uczące wrażliwości na to co nie oczywiste i dawanie każdym z nich wspaniałego przykładu praktykowania różnorodności włączania i współpracy na poziomie ludzkim społecznym artystycznym i instytucjonalnym dzień dobry przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska dzisiejszy program zaczęłam od przytoczenia uzasadnienia przyznania paszportu polityki za rok 2020 teatrowi 21, którego aktorami są osoby z zespołem Downa autyzmem założycielka teatru 21 reżyserka i Rozwiń » pedagożka Justyna Sobczyk jest dzisiaj gościem kultury osobistej witam serdecznie dzień dobry i wielkie gratulacje dla was wszystkich tak bardzo dziękuję w imieniu całego zespołu Justyna różnorodność włączenia współpraca to są słowa, które towarzyszą twojej i teatru działalności od od wielu lat, które z tych określeń dla ciebie jest najważniejsza w mówieniu w myśleniu o teatrze 21 to jest chyba takie trudne pytanie oni są równie ważne ta różnorodność, bo ona gdzieś tutaj jest tematem, że z tą różnorodnością wchodzimy, jakby roszczeniami zarówno tematy teatru bardzo mocno, walcząc o obecność i osób z niepełnosprawnościami, ale też teatru który, który jest swego rodzaju reprezentacją jeszcze szerszej grupy nawet nie wiem czy osób z niepełnosprawnościami często identyfikują się z nami osoby, które reprezentują zupełnie inne mniejszości myślę, że to jest bardzo wspólne po prostu ten głos mniejszościowych, które gdzieś przebija, więc różnorodność na pewno włączanie cash, ponieważ tak naprawdę to co robimy, tworząc przedstawienia warsztaty w polu edukacji to jest też oczywiście za tym stoi jakaś taka strategia, która nie opiera się poziom walczymy z drugiej strony zacząć walkę myślę, że też no jest jakimś odcieniem tego myślenia o znajdowaniu przestrzeni dla różnorodności, ale oczywiście dla mnie bardziej ciekawe jest strategia zamiast walki po prostu pewnego budowania strategii, która faktycznie pozwala włączyć się przyłączyć się nam wszystkim i te są przedstawienia de domo czy może dosyć trudna sytuacja, kiedy widz siedzi i ogląda aktor mówi, ale mimo wszystko jest sytuacja, która dziś łączy, która zmienia trochę układ, który jest zwyczajowo jest inaczej zainscenizowany, czyli osoba, która z pewnością nie ma głosów, ale są wszystkie sytuacje takie nasze edukacyjne, czyli włączanie system, jakby tego innego szanowanie jakieś twórcze projektowanie, jakiej sytuacji spotkania trochę było wodowanie powoływanie sytuacji, które nie są oparte na takim scenariuszu, który jest takim nawykiem takim społecznym edukacyjnym, czyli że my tzw. Normalsi uczymy osoby z niby słabsze osoby z niepełnosprawnością często są nazywane jako najsłabsze i my po prostu w tej sytuacji jesteśmy jakimś nadrzędnym podmioty całkowicie, jakby nie podpisujemy się pod takim taką strategię równa się zupełnie inna jak inny pomysł na nowo właśnie to co powiedziałaś to jakby prowokuje moje kolejne pytanie, bo jestem ciekawa czy w ogóle widzi zmiany w postrzeganiu waszej pracy twórczości, że coraz mniej osób mówi o właśnie w kontekście terapii czy Teatro terapii na co zresztą słusznie się wielokrotnie obrusza Ależ tak snu widzą chociażby nagroda jest jakby takim gestem, że powiedziałam czy historyczny moment uważam, że to jest historyczny moment, ale też taki ustanawiającym w ogóle sztuka czy edukację inkluzyjną, czyli właśnie, która łączy gdzieś te różnorodne aktorów, jakby tej sceny teatralnej, ale też społecznej na równych prawach i oczywiście ja czuję też czuje, że ta sytuacja się zmienia, ale też bardzo czuje opór to znaczy, że to nie jest płynna zmiana, że to nie jest coś się dzieje im też po prostu w tej historii na relacji między właśnie nam wszystkim przyjęto większością społeczeństwa, a przedstawicielami największej mniejszości, czyli osób z niepełnosprawnościami i płynniejszy faktycznie ta relacja się gładko rozwijanie tam czuć po prostu mnie się wydaje nam się wydaje w ogóle w teatrze, że ona jest takim oporem, ponieważ bardzo mało tych ekspertów, czyli samych osób z niepełnosprawnościami jest zapraszanych do szukania rozwiązań bardzo mało cały czas słucha ich potrzeb nie uwzględnia się potrzeby osób z niepełnosprawnościami często widzimy to, że my po prostu przez ten brak kontaktu, który jest w różnych miejscach takich przestrzeniach społecznych, ale też przestrzenią artystycznych wymyślamy sobie osoby z niepełnosprawnościami i to zarówno teatrze sztuce, ale też, jakby karmimy się tym albo w ogóle nie pozwalamy sobie tym, jakim takim przekonaniom, które często doświadczyliśmy np. w dzieciństwie jakich sytuacjach lękowych albo po prostu kiedy obserwowaliśmy świat najbliższych najbliższych naszej rodziny klasy dzieciaków na podwórku właśnie w relacji z osobą z niepełnosprawnością to zostało też na tym poziomie nam się wydaje to jest wspomnienie ja uważam z kolei, że to naprawdę pracuje często w sposób nieświadomy generalnie czujemy zmiany, ale też czujemy bardzo opór w jakiej nawet nawet jak rodzi się nasza przestrzeń prawda taka realna, czyli już przestrzeń dedykowana centrum sztuki włączającej zupełnie nowej instytucji jeszcze chciałam się publiczność zapytać czy Tomasz takie poczucie, że publiczność, która dzisiaj przychodzi ogląda wasze spektakle jest jednak inną publicznością, która oglądała wasze początki chodzi o to, że rzeczywiście czuję, że dziś ten widz jest wrażliwsza może bardziej otwarty ciekawy ani np. przestraszą to się trochę łączy z tym co mówi przed chwilą przestraszone takim strachem, który towarzyszy wielu z nas podczas spotkania z czymś, czego po prostu nie znam tak z pewnością nam na, jeżeli patrzy na widowni ona zmieniła po pierwsze, powiększyła się raczej ewidentnie, gdybyśmy tutaj patrzyli takiej perspektywy tzw. rozwoju widowni odium Development ktoś nazywa nawet jako dziedzina, którą teatr rozwija to ja tutaj widzę ogromną zmianę, ponieważ nasze działania na samym początku przyciągały po prostu osoby z najbliższej rodziny przyjaciół i dalej nauczycieli, czyli całe środowisko szkolne i dalej to były ewentualnie inne osoby z niepełnosprawnościami oraz ewentualnie niż osoby są społecznie zaangażowane prawda pracę osoba z niepełnosprawnościami no i teraz jesteśmy w momencie, kiedy czujemy, że mamy widownię, która po pierwsze, towarzyszy nam, więc już jest takim, widząc oswojonym, który nie boicie, które nie boi się śmiechu, który po prostu też lubi naszych aktorów oni też myślę, że już dla takich osób teraz oglądają od lat nocą, jakby do rozpoznawania później grupa osób z niepełnosprawnościami jak osoby, które nam towarzyszą już wiedzą udanie Krajewski i en przez to, że pracujemy bardzo też na biografiach na tym, że ta niepełnosprawność, jakby częściej mówiono, że jest stawiana za drzwiami przez wszak inne teatry z niepełnosprawnościami tutaj wchodzimy, jakby bez niepełnosprawności nie my po prostu niepełnosprawność nosi na scenę, ale uważam, że to co się wydarzyło przez lata to, że widz faktycznie widzi, że to jest Ola to jest maja to zdania, że są aktorzy, którzy mają aż, tyle że wymienię tylko kraju, choć pomyślany by, że nie mogę wymienić teraz 17, bo czy cały zespół aktorski zdolny 17 osób, których każdy wnosi inną jakość do tego teatru, więc jak my widzimy bardzo różnorodnych widownie szczególnie w budzie nam się śmieją jak robimy koprodukcje innych teatrach np. stać się powszechnym w Warszawie czy w nowym pojawiamy się różnych instytucjach i nagle aktorzy tych teatrów są tak zadziwieni, że nagle na widowni pojawiają się też osoby z niepełnosprawnościami i to jest dla nas też niesamowity sygnał, że faktycznie my ściągamy do instytucji, w których bywamy też osoby, o której jest tak trudno też prawda, które czujemy, że jakby cała przyszłość uważam ich kierunku i rozwój widowni właśnie to otwarcie dostępność, ale dopiero myślę obecność aktora z niepełnosprawnością na scenie przyciąga, jakby sankcjonuje taką równą obecność tej osoby z niepełnosprawnością na widowni, że ona czuje się też reprezentowana w zespole aktor, czyli to odzyskiwanie obecności dzieje się na wielu poziomach Justyna od zeszłego roku teatr 21 prowadzi centrum sztuki włączającej, czyli społeczną instytucje kultury poświęconą twórczości artystów z niepełnosprawnościami poświęconą włączaniu w pole sztuki kultury nauki różnorodnych grup społecznych powie coś więcej o waszej siedzibie, która nadal jest elementu remontowana i jak ocenia wsparcie władz Warszawy dla waszej idei dla waszej działalności nasza przestrzennie jak wielokrotnie powtarzam, bo jak obraz jest bardzo dobry do wizualizacji jest przestrzenią po byłym sklepie, którą teraz chcemy przetworzyć centrum sztuki włączającej nie jest przed tym idealna ale jakby była to jedyna przestrzeń, którą zna, ale znaleźliśmy, wysyłając takie zapytanie do wszystkich dzielnic w Warszawie jest czujemy, że na ten moment wszyscy po raz snuje dla nas gotowa dostępna jest przestrzeń na parterze, która po prostu umożliwia wchodzenie zarówno artysty z niepełnosprawnością jak i widza z niepełnosprawnością klienci czy my jesteśmy teraz psy na samym początku remontu tuż przed remontem przed okazała się bardzo wymagające, jeżeli chodzi o te plany remontowe, bo właśnie jesteśmy świeżo po otrzymaniu kosztorysu, który na dalece też nas przerasta, ponieważ przestrzeń właśnie w tym celu, który chcemy osiągnąć bez budowania miejsca, gdzie będziemy mogli spotykać z widzami, ale też dzieciakami z osobami dorosłymi te właśnie nie zważając na to, jaką niepełnosprawnością mają to nie znam bardzo dużym wyzwaniem i w ramach naszego budżetu jury i otrzymaliśmy w ramach trzyletniego projektu na centrum sztuki włączającej tak naprawdę zostały nam jeszcze dalej 2 lata takiej pewnej działalności no to ten procent budżetu, który możemy dedykować na ten remont jest za mało dlatego stąd nasza zbiórka stąd mówienie w mediach bardzo głośno taki na wsparcie o to, że szukamy mecenat szukamy kogoś, kto faktycznie stanie za nami, jakby też w taki sposób no też finansowy pomoże nam to przedsięwzięcie jak wielkie przedsięwzięcie, ponieważ nierzadko to nie jest częsta sytuacja, że teatr mały teatr rodzinnego centrum sztuki włączającej to jest naprawdę to nie jest tylko zmiana nazwy, ale to jest pewien poszerzony horyzont w ogóle działań nie chodzi tutaj tylko aktorów 21 już chodzi po prostu osoby z niepełnosprawnością na polu sztuki w ogóle nie tylko, jeżeli chodzi o sztuki performatywne teatr my chcemy, żeby to miejsce, bo miał wystawy, żeby prezentować tak, żeby zaprosić artystów z zagranicy, bo też to jest symbolicznie otwarcie i danie realnej przestrzeni obszarowi, który naprawdę w Polsce jeszcze po prostu nie nabrał takiego tempa, jakim mógłby, jeżeli to poczucie bezpieczeństwa też miejsca takie poczucie bezpieczeństwa ekonomicznego czy instytucjonalnego mogłoby po prostu dodać, czyli idea mogłaby też nabrać tempa dzięki wsparciu finansowemu jak rozumiem również słuchaczy Radia TOK FM to może powiedzmy, bo jest SP specjalna strona za pośrednictwem, której można wpłacać pieniądze tak to jest zrzutka PL hasztag chce, aby 21, a też macie państwo teraz w tym momencie różne możliwości, bo jest właśnie ta darowizna na stronie numer konta, ale też jest oczywiście 1%, do którego też namawiamy, żeby po prostu go podarować nam, że my z pewnością te pieniądze, które do nas płyną i wydamy na centrum sztuki włączającej, ponieważ wydatki wydatków mamy przed solą bardzo dużo no jeszcze proszę państwa można zawsze wsiąść na pokład statku miłości odcinek pierwszy no właśnie spektaklu te to spektakl teatru 21, który można zobaczyć na portalu wejściówki PL jeszcze do 21lutego i zysk z biletów również przeznaczone zostanie na remont centrum sztuki włączającej stałej siedziby teatru Justyna bardzo dziękuję za rozmowę jeszcze raz wielkie gratulacje bardzo dziękuję Justyna Sobczyk te 21 była gościem kultury osobistej rozmowa Anety Kyzioł z Justyną Sobczyk, ale także Justynę Lipko konieczną i Justyną Wielgus centrum sztuki włączającej w dzisiejszym numerze tygodnika polityka bardzo państwu polecam dziękuję do usłyszenia Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam, oraz sprawdź jak działa nowe internetowe radio TOK+Muzyka. Wybierz pakiet Standardowy i słuchaj wygodniej w aplikacji!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA