REKLAMA

N. Zelandia: koncyliacyjny model i empatyczne przywództwo (vs. toksyczny autorytaryzm)

Światopodgląd
Data emisji:
2021-02-17 15:40
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
13:22 min.
Udostępnij:

Skąd bierze się fenomen Jacindy Ardern? Jaką formę przyjęła nowozelandzka walka z pandemią? Jak rządzić razem z opozycją? Tajniki polityki Nowej Zelandii objaśnia prof. Przemysław Żukiewicz z Instytutu Politologii Uniwersytetu Wrocławskiego, autor książki "Koalicje w systemie politycznym Nowej Zelandii. Od klasycznych do sieciowych porozumień".

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
, a świat podgląd Agnieszka Lichnerowicz czy ostatnie doniesienia z nowej Zelandii, której teraz będziemy rozmawiać są takie, że dziś tamtejsze władze i służby dotarły do w 22 lokalnych przypadków Korona wirusa to członkowie rodziny to jest wariant brytyjski to pokazuje jak skutecznie władze służby nowozelandzkie z wirusem walczą no właśnie, że tu liczyć się to na palcach 1 ręki oczywiście Nowa Zelandia jest wyspą co pewnie na pewno ułatwia, ale to nie wyczerpuje Rozwiń » całej odpowiedzi o skuteczności władz w walce z koronawirusem i nie tylko z koronawirusem, bo premier Ardern czas ta, która wygrała już drugi raz wybory no jest przykładem jest w jedną z tych kobiet, które bardzo chwali się zarządy, które można wydaje mi się, żeby lepiej zobrazować przeciwstawić tym rządom macie polityków z Rosji Trumpa czy Bolsonaro tych, którzy właśnie rządzą siłą i to taka ostentacyjna siła, a tutaj mamy bardziej opowieść o bardzo transparentnych rządach kogoś, kto poprzez komunikację bardzo szeroką buduje zaufanie do rządu do systemu no i ich zdaniem wielu ekspertów ta przejrzystość i właśnie komunikacja są być może najbardziej kluczowymi w walce z pandemią tyle ode mnie, choć do tego, że mogła długą, bo wydają się też niezwykle ciekawy kraj, ale więcej państwo teraz opowie prof. Przemysław Żukiewicz w tym dobry panie profesorze dzień dobry prof. Szukiewicz jest związane z Instytutem politologii na Uniwersytecie wrocławskim, a w kontekście naszej rozmowy też autorem książki koalicję czy takiej publikacji koalicji w systemie politycznym nowej Zelandii od klasycznych do sieciowych porozumień ta publikacja jest dostępna powszechnie w internecie może panią państwo sięgnąć bo gdyby miała wprowadzić to jest opowieść o systemie politycznym skrajnie odwrotnym niż obecnie w Polsce w Polsce jak ja rozumiem mamy władzę, która uważa, że skoro wygrała wybory to bierze wszystko zwycięzca bierze wszystko przejmuje to co może instytucje mając ten mandat demokratyczny no minimalnie musi się liczyć z opozycją, bo wygrała wybory, a w nowej Zelandii system od już ilu 20 lat 30 prawie 30 prawa na rzecz ewoluuje w kierunku, w którym nie ma pod jasnego nawet podziału na rząd i opozycję i że to jest być może kluczem do sukcesu nowej Zelandii tyle mojego wstępu, a teraz proszę być i co najważniejsze najciekawsze w tym systemie być może najważniejsze najciekawsze jest to, że to nie jest tak do końca nie marszanda i opozycji jasne, bo wciąż, bo wciąż rywalizacja pomiędzy 2 największymi partiami politycznymi, czyli partię pracy partią narodową tutaj jedno zastrzeżenie to nazwa partia narodowa nie ma nic wspólnego nie należy w żaden sposób odnosić do konotacji narodowców czy przyczyna sygnalisty ocznych to jest po prostu taka klasy czy klasyczny odpowiednik partii konserwatywnej nowej Zelandii nazywa się partia narodowa, więc mamy tutaj do czynienia z taką nie w takim dwubiegunowym podziałem i on mimo zmiany systemu wyborczego w dziewięćdziesiątym trzecim roku on nadal się na wasze utrzymuje, więc tutaj pomiędzy tymi 22 biegunami rzecz jasna rywalizacja trwa natomiast to co się dzieje ciekawego o systemie partyjnym nowej Zelandii nie to to są konszachty tych największych partii z partiami mniejszymi w systemie, które dzięki zmianom w systemie wyborczym nie zostały do tego systemu w ogóle dopuszczone i w tym aspekcie rzeczywiście mamy do czynienia z takim zatarcie się podziału na rząd opozycja właściwie umowy, które partie mniejsze podpisują z partiami dużymi, które wygrywają zwykle wybory nie są tak skonstruowane, że my właściwie w oparciu o takie klasyczne kryteria politologicznych nie jesteśmy tego do końca w stanie stwierdzić partie dogadują się z dużymi te partie mniejsze dogadują się z partiami dużymi właściwie za każdym razem, konstruując umowy trochę inaczej nie nazywających w ogóle w większości przypadków umowami koalicyjnymi i właściwie one trwałe uważają, że są trochę na granicy pomiędzy wspieraniem rządu, a pomiędzy byciem w opozycji wobec żony nie zawsze się dla takich partii dobrze kończy takie bycie w cudzysłowie w rozkroku, ale rzeczywiście na tle systemów europejskich nas ten system polskiego, zwłaszcza jest to osobliwe, gdy czujemy to porównać do czegokolwiek w Polsce to myśmy mieli kiedyś nawet najstarsi górale może pamiętają coś co nazywało się paktem stabilizacyjnym, gdzie PiS nie bardzo chciał podpisywać klasyczną koalicję, bo trochę mówiąc o słowie brzydził się swoimi koalicjantami ówczesnymi natomiast podpisano coś co niby było koalicja, ale tak w zasadzie nie było nikt tego dokumentu tak do końca nie znał i myślę, że to tych rejonach należy umieszczać te porozumienia pomiędzy partiami Nowozelandka kontrakty jak pan pisze, ale co zmienia to znaczy jeszcze tylko dodam, bo mówimy o zmianie tam w latach dziewięćdziesiątych Nowa Zelandia zaczęła zmieniać swój system wyborczy kiedyś miastem z ministerstw, czyli ten, który w wielkiej Brytanii Stanach Zjednoczonych, gdzie w zasadzie 2 partie 1 rządzi druga w opozycji albo odwrotnie no i zaczęli zmieniać i ta płynność, której pan mówi tych partii, które trochę tak pracują trochę są w opozycji co daje to daje przede wszystkim partiom, które nie chcą się by filmować przy konkretnej polityce rządu to znaczy partie, które np. kiedy partia pracy wygrywa wybory nie chcą być jednoznacznie kojarzone z partią lewicową, ale np. zależy na jakich stanowiskach dodaje im taki komfort mówienia swoim wyborcom, że my właściwie to realizujemy jakąś swoją politykę swoją małą działkę w ramach stanowisk, które nam przyznano, ale tak w ogóle to nie popieramy tego rządu tak na 100% i te umowy dają taką gwarancję, bo te umowy wśród tych kontraktów wsparcia, które jak pisze najbardziej taką popularną jest umowa konfident osób, a jak zimę to jest umowa, która ogranicza się właściwie do tego, że partie małe powinny dostarczyć tej partii dłużej głosów najbardziej newralgicznych głosowaniach, czyli w głosowaniach nad wotum nieufności dla rządu głosowaniach budżetowych głosowany na zaopatrzenie się tak nazywa w nowej Zelandii natomiast co do innych kwestii to są właściwie cały czas negocjacje prowadzone w toku prowadzenia polityki powiedziałbym ja w swojej książce cytuje nawet jednego z polityków akurat partii narodowej, który bardzo dobrze opisywał jak to wygląda inaczej wygląda w ten sposób, że w piątek co piątek co tydzień spotykają się liderzy ugrupowań, którzy tworzą taką koalicję parlamentarną, ale już nie koalicje Gabinetową i dogadują, które projekty mogą być procedowane w jaki sposób, jakie partie mają, jakie oczekiwania wobec tych projektów i dopiero potem trafia na salę plenarną tak to mimo ogólnie jest już głosowany jak ten wypracowany wypracowany kompromis natomiast ten kompromis konsensus wolność jest chyba wpisana w ogóle systemu uprawnienia polityki nowej Zelandii mówi o tym, bo jednak jest jeden z bardziej chyba należało na rzecz progresywnych takich rządów, który jest otwarty na reformy, ale z jej strony niektórzy są rozczarowani premier Ardern męża dostała takie poparcie mogłaby pójść dużo dalej w z niektórymi reformami ekonomicznymi takimi systemowymi, a ona tak się waha i ciągle szuka jakiegoś porozumienia to prawda tylko pani, bo czasy dla anten była nieco związana z poprzedniej swojej kadencji też niewygodną dla niej kolarza ją z koalicjantem niezłą farsę, który właśnie pan wytłumaczy jak było możliwe, że partia pracy jest w koalicji z partią, która jest nazwanie Wiland Quest, czyli to jest możliwe właśnie w polityce konsensualne, w której której można dogadać się co do takich obszarów tematycznych, których się nie zgadzamy nigdy nie zgodzimy, więc nasza polityka będzie tutaj zachowawcza i mamy świadomość tego, że będziemy za to krytykowani tutaj byli było wiele takich polityk, ale polityka np. migracyjna była jedną z takich bardzo kontrowersyjnych prowadzonych przez ten rząd i tutaj na pewno żaden by leki lewicowiec z prawdziwego zdarzenia nie podpisałby się pod taką polityką migracyjną, którą prowadził Andrzej kadencji docenta aby, ale to to jest cena, którą się płaci za Sojusz z partnerem, którego nie do końca się akceptuje, ale który daje zwyczajną większość teraz jest inaczej teraz 2020 roku docenta ADR może sobie pozwolić na komfort rządzenia mogłaby sobie ona jest ona nie potrzebuje koalicjantów prawda rdzenia, a i to jest właśnie kolejny moment na ten konsensu halny na ten konsensu, ale element polityki nowej nowozelandzkiej przerażona zdobyła rzeczywiście większość 2020 roku i po i to się zdarzyło po raz pierwszy od tych prawie 30 lat, więc to było dość osobliwe, że 1 partia uzyskała liczbę mandatów, dzięki której może samodzielnie rządzić, a tak podpisała porozumienie właśnie nie koalicje, ale kontrakt wsparcia z partią zielonych i czasem da radę wprost powiedziała, że jest dumna z tego, że może prowadzić tak konsens realną politykę, że nie muszą wcale tego robić podpisuje porozumienie gwarantuje 2 stanowiska ministerialne wprawdzie nie samym gabinecie, ale w rządzie, bo tutaj trzeba jasno powiedzieć, że te kontakty są możliwe dzięki temu, że ta struktura rządów nowej Zelandii trochę inna niż my jesteśmy do tego przyzwyczajeni tam taki wąski gabinet który, który jest takim twierdzeniem rządu i szerzej rozumiany rząd, gdzie w zasadzie, gdzie zasiadają minister ministrowie poza gabinetowi jak tutaj ten ten wachlarz przyznawania stanowisk np. więcej w gronie tych ministrów poza gabinetowych jest szerszy zieloni takie 2 ministerstwa dostali zresztą bardzo charakterystycznego ministerstwo do spraw zmian klimatu i ministerstwo nie ministerstwo o do spraw tak ogólnie rzecz ujmijmy poprawy socjalnej zobowiązane są tam bardzo, ale od partii pracy ktoś go do, bo mi się wydaje, że ta polityka nowozelandzka jest o tyle ciekawa czy można ją właśnie bardzo przeciwstawić temu, jakie to nazywam Macio modelowi temu opartemu na jednostce silnej władzy centralnej, która narzuca po wygranych wyborach wszystko można przeciwstawić to właśnie taką konsensu, ale dość otwartość komunikację przejrzystość przecież tam od początku zarządzania pandemią są bardzo jasne kryteria tego, kiedy kilogram wchodzi ile jest zakażeń także każdy rozumie czym jest jak ten system zadziała i dlaczego nie opłaca się, więc każdemu z nas, żeby tych zakażeń było dużo, bo zaraz będzie więcej ograniczeń to jak działa po prostu zaufanie, którą buduje poprzez komunikację, że ten model ona pokazuje też, że może być skuteczne, a nawet skuteczniejszy niż to co proponuje Trump czy Bolsonaro tak już w naukach o polityce to ma swoje są bardzo konkretne określenia jest przeciwstawienie przed przywództwa sympatycznego Ts przywódcę toksycznym i ten i ten podział dobrze dobrze oddaje zaufanie do instytucji państwa buduje się poprzez także zaufanie do polityków, którzy tym państwem rządzą akurat ktoś to sędzia Adam bardzo dobrze w nowej Zelandii udaje to jest na pewno jeden z ważniejszych czynników, które wpływa na ich akceptację pewnych ograniczeń dotyczących pandemii, ale także sam jeśli chodzi o sam wynik by przyczyną rezultaty samej samej pandemii natomiast co ważne i i myślę, że akurat w tym czasem aden ujęła także obywatel nowej dla obywateli nowej Zelandii to jasne powiedzenie, że to jest polityka dotycząca pandemii tak chatę darli znaczy my reagujemy twardo wcześnie i bronimy się przed każdą 1 śmiercią to nie jest taka strategia, którą znamy z Europy, gdzie właściwie myśmy przyjęli, że okej wirus jest, że musimy z nim jakoś boksować możemy coś tam ograniczać tam jest to z kraju poza zaczęła, dlatego że teraz niezwykle ciekawa, więc przyjemnością wrócę do tej rozmowy dziś zawieszamy prof. Przemysław Żukiewicz z Instytutu politologii na Uniwersytecie wrocławskim autor książki koalicji w systemie politycznym nowej Zelandii od klasycznych do sieciowych porozumień bardzo Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: ŚWIATOPODGLĄD

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam, oraz sprawdź jak działa nowe internetowe radio TOK+Muzyka. Wybierz pakiet Standardowy i słuchaj wygodniej w aplikacji!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA