REKLAMA

Jak uczyć dzieci tolerancji?

Jak z dzieckiem
Data emisji:
2021-02-28 12:40
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
15:31 min.
Udostępnij:

Czy rodzice mają narzędzia, aby wprowadzić dzieci do świata opartego na tolerancji?

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
jak z dzieckiem niedzielnym magazynie Radia TOK FM Przemysław Iwańczyk kłaniam się państwo ponownie jest już z nami pani Aleksandra Dumas z fundacji spółki dzień dobre dzień dobry nim wyjawia naszym słuchaczom właściwie zrobimy to razem temat naszego dzisiejszego spotkania poproszę panią o wyjaśnienie nazwy fundacji z punktu z języka to jest właściwie świeckie słowo, chociaż może być użyte w każdym języku, ponieważ pochodzi z książki pilan strun i jest to słowo, Rozwiń » którego znaczenia poszukiwała kipi i myśli myśmy tę nazwę na takiej zasadzie, że to jest szukanie znaczeń szukanie sensu to jest fajna rzecz fajna zabawa szczególnie dla fundacji, która ma zajmować się edukacją nazwa będzie dobra, a potem okazało się, że nie przemyślałam wszystkiego i nazwa okazało się nieco obrazoburcze, a niektórzy nawet twierdzili, że to było w ogóle strasznie głupie, że nie przemyślał byśmy tego wszystkiego tak, aczkolwiek z perspektywy myślę, że marketingowo okazało się świetne, czyli jednak nie tak najgorzej, a dziś już wszyscy zwyczaj no dobrze to teraz już myślę, że pora powiedzieć, o czym my dziś będziemy mówić właściwie, w czym radzić rodzicom, bo to dla nich jest ten program proszę powiedzieć czym my jako rodzice jako dorośli mamy narzędzia, żeby wprowadzić nasze dzieci w życie społeczne oparte na tolerancji odmienności czy dopiero się tego czym właściwie tych narzędzi dopiero poszukujemy ja myślę, że to różnie państwa ci z nas, którzy są tolerancyjni akceptujący otwarci na świat mają wszystkie potrzebne narzędzia ci, którzy nie są to muszą się nauczyć bardzo lakonicznie muszę muszę muszę przyznać, bo sam jako rodzice pewnie mam z tym kłopot, bo też należy zwrócić uwagę, że obecne pokolenie rodziców to są ci, którzy żyli na przełomie ustrojowym, których tolerancji raczej nie uczono w latach osiemdziesiątych, bo takie słowo nie istniało bądź też oznaczało zupełnie co innego niż teraz tak czy trochę zdarza zażartowała oczywiście natomiast no trochę też jest w tym dużo prawdy to znaczy, że jeżeli rzecz, że nie ma lepszego sposobu nauczenia akceptacji tolerancji jak być tolerancyjnym akceptującym rodzicem, więc dzieci po prostu uczą się od nas naszych postaw naszych zachowań natomiast to nie zmienia postaci rzeczy oczywiście im wiemy więcej im rozumiemy więcej im czytamy więcej im widzimy więcej z patrzymy na świat jest różnorodny ciekawy tym łatwiej nam pewnie być akceptującym tolerancyjnym, więc po naszej stronie chyba taka taka część nauczyć się zrozumieć zapytać jak nie wiem to myślę, że jest duża lekcja do odrobienia dla wszystkich rodziców od niej jest książka, której też dziś będziemy mówić książkę Scotta Stuarta w przekładzie Michała Rusinka mój cień jest różowy tao jest książka właśnie o akceptacji to jest książka o tym, że jesteśmy bardzo różnorodni i o tym, że warto podążać za swoimi marzeniami, bo szkoda gubić marzenia, bo życie krótkiemu i właściwie o tym tak moim zdaniem jest książka atak dokładnie ta książka o chłopcu o chłopcu które, którego cień różowym co oznacza, że nie do końca spełniał wizerunek prawdziwego męskiego chłopca, który wpisuje się we wszystkie stereotypowe role społeczne męski o tak powiedziała to poważnie naukowo w związku, z czym chciał m.in. iść do szkoły w różowej sukience, ponieważ lubi tutaj również ukręcić kręcić w sukienkach i cały cały myślę co zdolność tej książki polega na tym, że ona po pierwsze, oparta jest na rzeczywistych wydarzeniach to znaczy oczywiście sen z katastru Warta miała takie marzenie, żeby wyglądać jak za krainę lodu i tak pójść do szkoły to była jego bohaterka taka osoba, którą chciał naśladować no ale trochę obawiał jak zostanie przyjęte no tutaj jego tata stanął absolutnie na wysokości zadania bardzo często chyba tak jest, że dorośli, którzy mierzą się jakimś problemem prywatnie osobiście usiłują z tego zrobić zagadnienie, którego lekcje wyciągnął także inne podzielić się krótko mówiąc o swoich doświadczeń tak myślę, że po to, napisał Scott Stuart ten tata ten tekst, żeby po prostu trochę zachęcić innych dorosło do tego, żeby odważnie podeszli do tematu i też sympatycznie i miłością do swojego dziecka, bo co zrobił skoczyła też w ogóle najciekawsze to tylko tata w książce mianowicie no on przebrał się w sukienkę i poszedł razem ze swoim synem do szkoły przyzna pani że, że w Polsce poruszanie takich tematów od razu wiąże się z jakąś deklarację czy jesteśmy zupełnie totalnie otwarci czy wręcz przeciwnie zamknięci i ulegający stereotypom tego tego tego świata u nas nie ma dyskusji na ten temat właściwe ona kończyć się przerzucaniem się argumentami takiej takimi Najwyższego najcięższego kalibru tak bardzo szkoda, że tak jest, dlatego że ja myślę, że to nie jest tak poważna sprawa jak by się wydawało, a z drugiej strony bardzo poważne nie jest tak poważna, bo nie deklaratywne w kontekście ani orientacji seksualnej, jeżeli chłopiec zakłada sukienkę, a nie w kontekście tożsamości płciowej tego dziecka on jest po prostu sukienką ani cukierka myślę cały czas naszej kulturze w naszej w naszym kraju urasta do rangi jakiejś po prostu deklaracji światopoglądowej, jeżeli ten sukienkę zakłada chłopaki ostatnio widziałam na Facebooku taką takie zdjęcia z takiego pokazu mody, gdzie mężczyzna ubrany w rajstopy jakiś tam pantofle i różowe pantalony i powiem szczerze, że burza, która się wywiązała pod tym pod tym zdjęciem do dodam i podkreśla on jest złoto zdjęcia z pokazu mody pokazy mody to jest sztuka sztuka polega na tym, że jest również prowokacyjna również dzieje się po to, jakby tworzone po to, żeby burzyć pewne stereotypy i myślę, że twórca tego właśnie wizerunku mężczyzny gdzieś tam podważył i stereotypowe widzenie męskości jako takiej i powiem szczerze, że to co się wydarzyło to jest pomyślana tak lub dzieci na świecie umierają głodują są obozy koncentracyjne są wojny mamy covid i różne inne tragedie, które się dzieje ludzie umierają, a dla większości ludzi pod tym postem okazało się, że UKE facet w brzozowych pantalony jest końcem świata myślę sobie stanęliśmy na głowie świat stanął na głowie i artysta osiągnął sukces na pewno obnażył, bo też jest prawdą musi pani przyznać, że jakakolwiek forma dyskusji na ten temat kończy się właściwie takim argumentem ostatecznym, że to próba indoktrynacji, która cytuje najczęściej padający padające badającą frazę ma na celu nad taką taką takie zaburzenie tradycyjnych strat tradycyjnego podziału ról tradycyjny podział wartości pewnie pani też słyszała nie raz 2 no tak tylko dlatego nie rozumiem tak szczerze powiem też słyszę wielokrotnie od moich uczniów takie rzeczy to znaczy, że jak uczyć w społeczeństwie właśnie oni powtarzają ten slogan, że to jest, że to jest podważanie właśnie tej tradycyjnej rodziny, ponieważ zawsze tak było, że mężczyzna miał pewne role kobieta miała za pewne role ja trochę zawsze pytam w tej sytuacji to znaczy zawsze, bo oczywiście nie było tak zawsze było tak od iluś setek lat natomiast na pewno nie zawsze i nie w każdej kulturze, toteż trzeba podkreślać to niemożna tego zmieniać tylko i jakbyśmy szli tą drogą to czarnoskórzy dzisiaj dalej nie jeździli tym samym autobusem w stanach Zjednoczonych co biali i to myślę sobie, że nie to jest bardzo zły sposób rozumowania to jak prawo złe jak jakieś tradycje są złe nie sprzyjają nam to trzeba je zmieniać, a nie podążać za nimi ślepo, a przynajmniej moim zdaniem wszystko w kulturze dyskutowane, ponieważ skoro umówiliśmy się na pewne standardy to możemy również umówić się na inne piękny element w książce Scotta Warda uczelnie różowy to jest taka, jakby rozkładówkę tej książki sam środek, kiedy tam jest napisane sporo takich informacji o różnych ludziach z rodziny chłopca, którzy porzucili swoje marzenia jej cień chciał się zajmować motoryzacją, ale one nie mogą tego robić ze względu na swoje role społeczne, które pełniła czy inny cel chciał tańczyć w balecie on był mężczyzną, więc nie itd. itd. myślę, że to jest przede wszystkim książka o podążaniu za marzeniem i nie porzuca swoich marzeń i talentów rzeczy utartych stereotypów, które nawet na atak atak nawet Gotarda teraz stereotypowo, bo ja kiedyś też słyszałam od 1 mamy w przedszkolach prowadziła warsztaty dla rodziców przedszkolaków, że ona wolała, żeby dziecko było mniej szczęśliwą przedszkolanką bardzo szczęśliwym żołnierzem nie, dlatego że zginie na tej wojnie tylko, dlatego że musiałaby mierzyć ze stereotypami armii i oczywiście, że to jest trudne natomiast, jeżeli nasze dzieci wybierają taką drogę, która nie jest to typowa NATO trzymajmy zań kciuki podążaj za nimi wspierajmy je w tym ani nie podkładamy nogę zapytam panią teraz jako pedagoga i czasu potrzeba by właśnie ci, którzy wiedzę przekazują oni musieli balansować i to jest bardzo trudna sztuka między tymi, którzy są otwarci chcieliby słuchać o odmiennościach i toi to ich uwiera żaden sposób, a tymi dla, dla których już sam temat rozmowy staje się no bo powodem wzbudzającej się w nich agresji to znaczy ile czasu potrzeba nie próbuje w tej chwili dziś przegłosować użyć sprowokować panią do do dyskusji jak trudno jest pani rola kiedy, kiedy usiłuje pani właśnie ten świat objaśniać w sposób bardzo tolerancyjny, bo wiem, że pewnie spora część tego nie przyjmuje potrzeba dużo czasu na to by by się zmieniło ja nie wiem czy to potrzeba dużo czasu i mam wrażenie, że to się już zmienia, dlatego że nasze dzieci już inne niż my jesteśmy i jest coraz większa otwartość wśród młodych ludzi, ponieważ oni się bardziej otwartym świecie widzą więcej rozumieją więcej, więc ja jestem ja naocznie widzę zmianę jak zaczyna pracować z młodzieżą te 15 lat temu dzisiaj to jest nieco inna młodzież już jak jak porównuje też myślę sobie nas jako dorosły ma 44 lata i rodziców młodszych tak znacznie ode mnie też widzę różnicę, chociaż widać różnicę tak różne strony, ponieważ jadać widzę pewne radykalizm, które się pojawiają są to radykalizm takie pewne obie strony może, dlatego że może, dlatego że żyjemy w takim społeczeństwie, które dziś cały czas jest antagonizowanie, że jak ktoś już bardzo tolerancyjni to po prostu tam się okopie na tym w tym miejscu trochę nie chce być otwartym rozmawiać z osobami, które są bardziej konserwatywne i na odwrót, więc tego się najbardziej boję, że nie ma rozmowy między nami, bo mam takie przeczucie, że ta rozmowa jest możliwa jak, więc jak czasami jestem zapraszana do mediów jest kimś, kto jest takim pozornym adwersarzem jak zaczynamy się przyglądać naprawdę wartością, jakie za nami stoją to one wcale nie są takie różne tylko, że potrzebna jest rozmowa jak powiedział nawet nie dyskusja dialog, czyli szukanie wspólnych nie jest i szukanie cierpi można gości cierpienia z 12 wizji świata, więc to jest chyba to co jest najtrudniejsze takie zaakceptowanie, że ktoś ma inaczej, bo tolerancja polega tylko na tolerancji dla tego co mi się podoba również na tolerancji dla tego co mi się nie podoba pod warunkiem, że to nie podoba nie krzywdzi innych, bo te to jest granica, której nie można przekraczać znaleźli ktoś jest konserwatywne na to prawo być i toteż element różnorodnością elementu tolerancji jest mi o tyle łatwiej teraz rozmawiać z panią, ponieważ jesteśmy rówieśnikami, więc przeżywaliśmy mniej więcej w okresach epokowych to samo czy niema pani wrażenia, że ten radykalizm będą przechodzić cykle koniunktury dekoniunktury w ogóle na świecie nie tylko w Polsce tak tak myślę i myślę, że to jest potrzebne tak jak na dzisiaj patrzy to znaczy, że to przynosi jakąś zmianę i ta zmiana musi się pojawić i ona będzie myślę bardzo gwałt to na którymś momencie głęboka, a my teraz jako społeczeństwo do nich dorastamy nie tylko w Polsce, ale w ogóle na świecie ja myślę, że w kontekście też myślenia w ogóle męskości nam się też dużo pytań wielkie pytanie też dla socjologów psychologów kim dzisiaj mężczyzna jak on powinien się definiować bo o ile kobiety od mniej więcej 150 lat definiują się na nowo im już mniej więcej wiemy kim jest kobieta o tyle kim jest mężczyzna dziś skoro nie jest już Macio skoro nie jest już przemoc są What trzymającym rodzinę krótko samce tak bym powiedziała skoro ma być skoro ma pełnić inne role społeczne niż pełnił do tej pory jeśli kobiety zaczynają rządzić światem podobnie jak mężczyźni, czyli musimy się wszyscy razem dogadać jeszcze raz co do ról pełnionych Jan w ogóle na świecie myślę, że to będzie trudny proces, ale niezbędne do tego, żebyśmy mogli razem funkcjonować pani Aleksandra Dulak Fundacja spółka była moim państwa gościem dziękuję pani bardzo za rozmowę bardzo dziękuję państwu zapraszam teraz na informacje Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: JAK Z DZIECKIEM

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" i słuchaj wygodniej z telefonu!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA