REKLAMA

Wichłacz: Wytrzymałam tylko pół roku w Akademii. Czuję, że musimy teraz mówić głośno o tym co się dzieje"

A teraz na poważnie
Data emisji:
2021-03-19 12:40
Prowadzący:
Czas trwania:
15:03 min.
Udostępnij:

Kolejne aktorki, twórczynie związane z teatrem i filmem mówią o nadużyciach, mobbingowaniu, przemocy i molestowaniu na uczelniach artystycznych i w teatrze. Czy w środowisku nadchodzi polska fala akcji #metoo?

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
kolejnym gościem dzisiejszego program jest Zofia Wichłacz, ale wybitna aktorka młodego pokolenia witam się zaś bardzo serdecznie część to jest dobre będziemy rozmawiać o mitu na uczelniach artystycznych, choć oczywiście wolałbym, żebyśmy porozmawiali o naszym wspólnym przedsięwzięciu serialu, który właśnie teraz można mogą państwo oglądać na antenie Canal plus mam na myśli oczywiście pisarzy wczoraj opublikowała czy w mediach społecznościowych dosyć dramatyczne Rozwiń » wpis dotyczący twojej historii na Akademii teatralnej w Warszawie wytrzymała tam pół roku dlaczego, a więc, dlaczego go publika chodzi dlatego firma tylko pół roku, a wyrzucono tak tak, chociaż akurat, dlaczego opublikowano też powiedzieć no bo to po prostu czuje, że czuję, że musimy o tym mówić głośno i właśnie taki akt odwagi ani Paligi jest tak mnie do tego bezpośrednio popchnął, a ja wytrzymałam tylko pół roku, bo gdzieś tam zawsze, bo byłam taką osobą, która widziała, że musi, że dbanie o siebie czy w ogóle taki komfort rozwijanie się, jaki w takiej strefie komfortu i potrzeb bezpieczeństwa jest bardzo ważne, a i szybko poczułam też do szkoły poszłam rok miał rok przerwy po maturze, więc tam mam 20 lat miałam już pewne doświadczenie zawodowe no pochodzi z artystycznej rodziny, więc jak sądzę no to co się dzieje na uczelniach artystycznych nie było ci obce no ale wiesz co jasne słyszałem jakieś takie historie, że no no to nie są łatwe studia będziecie poddawani wyzwaniom jest gdzieś tam utalentowani właśnie, ale nie spodziewam się, jakby w takich właśnie nadużyć w wielu formach, a po prostu stwierdziłam po pół roku też byłam dość to nałożyło też kręciłam 2 filmy równocześnie będą na pierwszym roku, które bardzo intensywne jak działa Powidoki, a i zgodę w tym momencie tego pierwszego semestru agencja też po prostu pan fizycznie bardzo bardzo zmęczona, a to szkoła też wymaga no po prostu wielkiej aktywności też na pierwszym roku zwłaszcza, więc ja też tutaj dbałam o swoje zdrowie po prostu odchodząc to była taka moja decyzja bardzo osobista i jakoś tak nie czułam, gdy potrzeby, żeby publicznie o tym mówić, bo po prostu uznałam, że to jest moja droga moja decyzja ja sobie inaczej po pracy poradzę inaczej rozwinę wzięłam jakąś taką odpowiedzialność na siebie, że skoro taką decyzję podejmuje tak może nie będę miał dyplomu tej uczelni ale, ale wiem, że rozwinę gdzieś indziej po prostu w innych miejscach no tak i weź tego, że nikt nie żałowałam tamtego momentu tej decyzji, chociaż reakcje wtedy bardzo różne spotkały no właśnie należała, że w tym krótkim czasie byłam świadkiem wielu sytuacji poniżania nękania, a nawet molestowania studentów piszesz o swoich Stanach lękowych depresji po Stanach Schröder no, toteż jest różnica, więc uważajmy na te na te małe różni Wda na sam stany lękowe depresyjne róż, ale państwo należy się też pewne wyjaśnienie Otóż no to co w tej chwili się dzieje zaczęło się od Anny Paligi, czyli jej takiego publicznego wyznania to absurd absolwentka łódzkiej szkoły filmowej wydziału aktorskiego, która opisała swoje przejścia podczas tych studiów, gdzie ze strony wykładowców na bardzo częste były sytuacje przemoc owe pełne agresji pełne wyzywania poniżania dotyczyło to zarówno byłego rektora, jaki wielu wielu wykładowców łódzkiej szkoły filmowej nagle otworzyło się coś bardzo dziwnego niepokojącego Otóż no tajemnicą poliszynela było właśnie to, że to jest metoda pracy w większości uczelni artystycznych w Polsce bardzo często też słyszymy taki argument, że to jest część metody ponieważ, a tak to jest nosi, kto pracuje emocjami to zarówno ciałem, jaki jakich własną tak powiem warstwę emocjonalną wykonuje ten Job dlatego trzeba go otworzyć trzeba go zwyczajnie wstrząsnąć sza poproszę też metoda pracy jak jak takie, żeby się zmierzyć z tym argument tak jak w czasie odnieść do tego, bo ja jakoś tak zawsze czułam na kontrze do tego wszystkiego i właśnie to, o czym mówisz o tej pracy naszym narzędziem pracy jest nasze ciało i nasze emocje, jeżeli my jako aktorzy czy w ogóle osoby np. że spotyka nas jakieś nadużycie to się przechodzi traumę trauma działa tak, a że, że jakoś nie jesteśmy w stanie, a w tym danym momencie nasz umysł nasz mózg się procesować tego co się dzieje jest jest za dużo dla niego duże obciążenia i potem właśnie tak jak Ania wspomina Ania Paliga poszła na terapie poradziła sobie z tym te wspaniałe ja też ja też byłam na terapii, a i po prostu, jeżeli chcę powiedzieć to, że jeżeli my nagle zostaniemy blokowanie, jeżeli właśnie dostęp do tych emocji, że wcale się zamki w cie nasze ciało, jakby będziemy ze zrobi zrobimy bardziej zamknięci lękliwy będziemy w tym stanie takiego zawieszenia właśnie takim, jakim jest człowiek po traumie to po prostu życzą nam nie pomoże w czerpaniu z naszych zasobów aktorskich i naszych narzędzi, które mamy właśnie pod presją matek sztormy aktor bardzo doświadczone, ale także wykładowca Akademii teatralnej, że no w jego bardzo długim doświadczeniu z aktorstwa właśnie od dzieciństwa on się nie spotkał z taką sytuacją, żeby wasze trauma tych zachowań czy przekraczanie granic czy reżysera czy wykładowcy w stosunku do aktora przynosił jakieś dobre efekty tego po prostu nigdy nigdy nie nie widział absolutnie jasne zgadzam mam o wiele mniejsze doświadczenie, ale kilka lat już pracuje w tym zawodzie i absolutnie system zgadzam też wiem z własnego doświadczenia, kiedy gdzieś tam szukałam innych ścieżek rozwoju, a jeżdżą na różne warsztaty i po prostu znalazła miejsca, gdzie wspierało się ludzi i dodał po prostu on chce też o tym powiedzieć to jest taki newralgiczny moment w życiu każdego młodego człowieka, kiedy idzie na studia właśnie dostaje NATO wymarzoną uczelnia ma jakieś ogromne nadzieje, ale też ogromny pewnie też wątpliwości na te uczelnie kierują się pewni siebie przyrządzali zadufanie w sobie ludzie tylko często bardzo niepewnie na tym jeszcze etapie wątpiących w siebie po prostu młodzi ludzie, którzy chcą się rozwijać i gdzieś w momencie, kiedy są inne skrzydła tak szybko podcinane no potem bardzo trudno często się otrząsnąć z tego, ponieważ często się udało, ale to jest ewenement znaczy tylko dzięki wyjątkowej determinacji ogromnemu talentowi udało się wejść do tego zawodu pomimo tych strasznych doświadczeń ze szkołą, ale też chciałbym zapytać cie o tę drugą stronę np. wczorajszej Gazecie wyborczej można było przeczytać dosyć kuriozalną wypowiedź rajca także byłej wykładowczyni łódzkiej szkoły filmowej mamy Małgorzatę Burzyńską Keller kara mówi, a kim jest Anna Paliga jakich filmach grała dotarł to jest jakiś taki element no Victory satelitą naszymi go czy vito Marmy problem biegu, a że nie oskarżeni pierwszy tłumaczą tylko te ofiary muszą jeszcze udowadniać czy osoby, które spotkało nadużycia, a że muszą podwójnie gdzieś tam udowadniać ich, a ich wypowiedzieć będą zmanipulowane i jakoś kuriozalnie właśnie no po prostu brak mi słów na przeczytałam ten wywiad też także na brak słów no właśnie argument jest taki, że wszyscy ci, którzy podnoszą sprawę przekroczeń na uczelniach artystycznych chcą w ten sposób budować swoje, a Piła i no to działalność Pierre, a Jaro no tak mi ręce tutaj opadł też jak to przeczytałam, bo po prostu chyba chyba jednak już czasy zmieniły, dlaczego niestety w Polsce ruch MeToo gdzieś tam nie przeszedł jeszcze wydaje mi się na szeroką skalę tak jak to w stanach było czy w ogóle Zachodzie ale, ale być może jeszcze nie nauczyliśmy się takiego dialogu i podchodzenia właśnie do do ofiar tych nadużyć, żeby jakoś traktować z szacunkiem i respektować ich wypowiedzi w pierwszym odruchu niezbędne, ale oboje zaś mówimy o nadużyciach właśnie, a nie o metodzie pracy czy o specyfice pracy w tych zawodach artystyczne no bo oczywiście jest tak jak słyszymy, że zawód aktora jest niezwykle okrutną profesję bardzo często to są rzeczy na niezwykle uznaniowe i niemierzalne jak talent jak szczęście, które po prostu w tym zawodzie cholernie potrzebne co nie znaczy, że w jakikolwiek sytuacji można się do kogoś zwracać wulgarnie w sposób poniżający czy czy po czy molestować seksualnie podczas pracy czy studiów na absolutne system zgadzamy, a mogę tylko nadzieję, że jeżeli taki dialog wreszcie się okazuje robi z tego głośna publiczna sprawa to coś jest szansa na zmianę zresztą reakcja rektor łódzkiej filmówki daje mi nadzieję z tego mówi pani prof. Milena Fiedler bardzo ostro zareagowała na tę wypowiedź pisemną Anny Paligi i zapowiedziała bardzo zdecydowane reakcje na pani profesor montażystka ja sądzę, że w właśnie na innych wydziałach poza wydziałem aktorskim to mogą być szokujące rzecz, bo z tego co wiem to się, gdzie się rzadko zdarza chyba wiesz to jest też specyfika tego wydziału i zawodu, bo tak jak powiedziałam naszymi narzędziami jest nasze ciało i emocje, czyli z, czego możemy być na tych zajęciach gdzieś tam przysłowiowo sprawdzani, z czym konfrontowanie no właśnie czerpiemy z tej naszej psychiki emocjonalności i to ono jeszcze raz powtórzę im bardziej to będzie będziemy czuli bezpieczniej z tym wszystkim, a czy w swoim ciele czy ze swoimi emocjami tym większy będziemy mieć dostęp do tego zasoby jakąś taką będziemy z tych przysłowiowej plasteliny będziemy mogli wszystko jak aktorzy i zagrać i zagrać, a tu rzeczywiście na inne wydziały, choć równie wspaniałe tam montaż czy operatorka reżyseria no jednak gdzieś nie odbywa się to na żywym organizmie tak zajęcia czy w cudzysłowie tutaj mówię no bo jednak aktorzy po prostu używają siebie swoje swoich całej psychiki do ćwiczeń do zdawania egzaminów, a potem do dostaw w zawodzie radę myślę, że powinno powstać coś takiego jak jakiś taki zbiór dobrych praktyk, który byłby jakąś taką ramą, jakim takim szkieletem, który wyznaczałby zarówno granice jeśli chodzi o traktowanie studentów wydziałów aktorskich jak i także pracę na planie czy w teatrze to oczywiste myślę, że tutaj w powinny tak jak w stanach to co jest akurat są związki zawodowe zaproponują pracę profesjonalnej na planach są wyraźnie wytyczone zasady, a czy co można, czego nie można itd. tak dalej tam jest już bardzo surowo do tego podchodzi, a tak przypomnijmy, że stało się to całkiem niedawno, że dotąd paradygmat był taki, że no aktorek aktorów jest bardzo duża każdy po prostu da się pokroić, żeby zrobić karierę w tym zawodzie, więc oczywiście wszyscy ci którzy, którzy mają nad tym władze mogą właśnie wszystko to wykorzystać dokładnie, ale czas się zmieniają pokazuje to sprawa Harveya łączy tajna pokazują też inne sprawy, więc może wreszcie to dociera do Polski i jest szansa, żeby też już zmieniać ten system nie tylko profesjonalnym potem jak ludzie wkraczają świat filmu po akademiach i po szkołach artystycznych, ale już na samych uczelniach, żeby odbywało się to wszystko właśnie w atmosferze poczucia bezpieczeństwa szacunku wzajemnego przede wszystkim bardzo dziękuję ci za to spotkanie Zofia Wichłacz aktorka była państwa i moim gościem bardzo dziękuję i to wszystko co przygotowaliśmy dla państwa z Anną Piekutowska program realizował Kamil Wróblewski zapraszam teraz państwa na informację po nich na połączenie w imieniu Jakuba Janiszewskiego Mikołaj Lizut do suszenia, a teraz na poważnie Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: A TERAZ NA POWAŻNIE

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz internetowe radio TOK+Muzyka teraz 40% taniej. Wybierz pakiet Standardowy i słuchaj gdziekolwiek jesteś

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA