REKLAMA

Pamiętniki Polaków z czasów pandemii

Sprawy Różne
Data emisji:
2021-03-28 22:00
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
51:24 min.
Udostępnij:

Jak sobie radzimy z tą nową rzeczywistością? Sprawdzili to naukowcy, czytając nasze pamiętniki

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dobry wieczór państwu przy mikrofonie Karolina Lewicka zastosować na audycję sprawy różna moim państwa dzisiejszym gościem jest prof. Arkadiusz Karwacki katedra badań jakości życia socjologii stosowanej Instytut socjologii Uniwersytetu imienia Mikołaja Kopernika w Toruniu panie profesorze dobry wieczór dobry pani redaktor dobry wieczór państwu będziemy rozmawiać o niezwykle interesującym projekcie zatytułowanym życie codzienne w czasach koronawirusa to jest projekt, które Rozwiń » jest prowadzony był prowadzony przez Instytut socjologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika Toruniu czy państwo Mater i przez Instytut gospodarstwa społecznego SGH już wyjaśniam na czym ten projekt polegał zebrali państwo ponad 400 pamiętników napisanych przez ludzi w różnym wieku z różnych środowisk o różnym statusie społecznym, choć była nadreprezentacja kobiet i klasy średniej i na podstawie tychże tekstów państwo podjęli próbę diagnozy co się u nas zmieniło jak zmieniło się nasze życie w tym dziwnym 2020 roku roku pandemicznym i od razu zaznacza, że od uczestników tego projektu oczekiwano takiego rzetelnego udokumentowania wszystkich swoich wrażeń mniemanie na temat zmieniającego się na los w rzeczywistości, a nie tego, żeby było to takie atrakcyjne literacko prawda czy chodziło o to, żeby starzy dać wyraz temu co się w świecie danej osoby zmieniło, skąd pomysł na taki projekt pytanie o pomysł jest jednocześnie trochę weryfikacją tego co pani redaktor przed chwilą powiedziała to znaczy, że podstawowym takim podmiotem inicjatorem samego przedsięwzięcia był Instytut gospodarstwa społecznego szkoły głównej handlowej w Warszawie Instytut, który ma ogromne tradycje jeśli chodzi o inicjowanie badań pamiętnik Karski ich i noc tuż za chwilę przed pandemią mieliśmy to przyjemność współpracować katedra, którą mam okazję kierować, której nazwy pani redaktor wymieniała i właśnie pracownicy Instytutu gospodarstwa społecznego szkoły głównej handlowej przy projekcie również wykorzystujący metodę pamiętnik Karska skoncentrowanym na problemie bezrobocia w Polsce no i w momencie, kiedy mieliśmy tak owocną współpracę związaną z badaniem bezrobocia i doświadczenia bezrobocia w Polsce tuż przed pandemią mieliśmy już całe know how opracowane przetestowane ogłaszania realizowania konkursu pamięć Sikorskiego to stwierdziliśmy, że w pandemii w tym czasie, kiedy szereg różnych technik badawczych nie może być wykorzystywany ze względu na problemu dostępu do respondentów takiego bezpośredniego kontaktu pamiętnik, jakby tutaj okazał się znakomitą metodą i postanowiliśmy wspólnie ponownie realizować takie przedsięwzięcie badawcze ogłosić ogólnopolski konkurs na pamiętnik, w którym Polacy opisali swoje doświadczenia swoje problemy swoje różnego rodzaju obawy także strategie przetrwania w tym specyficznym okresie pani Róża z samego projektu rozwiąże teza główna podstawowa była taka, że niemożliwe jest by nic się u nas nie zmieniło, że musiało się coś zmienić oczywiście pod pozornie oczywiście można było zakładać, że mamy do czynienia z jakąś gruntowną zmianą to znaczy, że nagle w tych pamiętnika będziemy obraz tkanki społecznej naszych codziennych relacji naszego codziennego zmagania, które będzie jakościowo odmienny od tego co socjologowie ekonomiści politycy społeczni przedstawiciele innych dyscyplin także chociażby psychologowie zdiagnozowali tuż przed pandemią i takie oczywiście pierwsze hipotetyczne założenia można było wysuwać, jednakże okazało się, że takie gruntowne obniżenie się lektura tego materiału, który otrzymaliśmy te 440 pamiętników tysiące stron relacji polskich pamiętnika Jerzy przedstawicieli polskiego społeczeństwa pani redaktor mówiła przedstawicieli obojga płci obory umiejscowionych w różny sposób struktury społecznej mieszkańców różnych środowisk także w kontekście przestrzeni różnych kortach reprezentantów różnych, choć wiekowych nagle okazuje się, że zaczęli pokazywać portretować charakterystyki codzienności te procesy zjawiska, które dotykają na co dzień, z którymi znaliśmy, które już pokazywaliśmy, który sygnalizowaliśmy, które wydawały się zbyć taką charakterystyką polskiego społeczeństwa nim mogliśmy w ogóle mówić o pandemii koronawirusa czy będą ukazało się zmieniły się warunki, a te problemy czy charakterystyki życia społecznego jakości życia Polaków relacji naszych wzajemnych wielu innych takich aspektów, które charakteryzują naszą codzienność, że one jak w soczewce trochę wyszły na światło dzienne w sposób bardziej wyrazisty, ale to wciąż te same problemy to wciąż te same charakterystyki naszego funkcjonowania na co dzień to trochę przypomina syndrom PIN, który wiemy po covidowy syndrom dotyka dzieci młodzież to znaczy ten mechanizm ja akurat okazje dziś tam ze ścianą przeżywać to doświadczenie tego zespołu właśnie po covidowego u mojej małej sąsiadki nagle lekarze informowali rodziców moich sąsiadów trochę tak działa, że ten przejdzie przeżycia 6 przez covid, a następnie ujawnienie tego zespołu uaktywnia wszystkie słabe punkty w organizmie zastawki serca tutaj problemy z płucami te problemy być może gdzieś tam z jelitami, ale które nagle by trochę uśpione problemy nagle się wyzwalają w tym czasie trochę doświadczenie nas tego czasu pandemii przypomina mi właśnie te dobre to doświadczenie właśnie zespołu PiS nagle te wszystkie słabe punkty w organie w organizmie społecznym, jaki tworzymy nagle stają się bardziej widzialne Night stały się bardziej wyrazista być może stają się jeszcze bardziej dotkliwa jak pan się w tym raporcie pandemia to dopalacz, który unaocznił nam to co się z nami działo już na długo przed pandemią zdecydowanie taki i pamiętnika znajdziemy taką wyraźne potwierdzenie tej tezy o umocnieniu o takim jeszcze bardziej jaskrawy doświadczeniu tego i zauważenie być może bardziej tego wszystkiego co charakteryzowało naszą relację na stosunek do codzienności w kontekście jego sensu życia stan naszego zdrowia stosunek do naszej pracy i jakość naszego życia w pracy relacje z państwem czy też, jakby charakterystyki takim szczegółowe charakterystyki funkcjonowania poszczególnych kategorii strukturalnych w tym szczególnie myślę o klasie średniej, która tak jak pani redaktor powiedziała była nad reprezentowana wśród pamiętnik każe i która rzeczywiście po raz kolejny miała szansę pokazać trudy tak jest zmagań codziennością także w kontekście relacji z państwem w kontekście takiego poczucia to znaczy być obywatele z doświadczaniem różnego rodzaju ograniczeń z doświadczeniem swoich obowiązków, które gdzieś tam na co dzień wyraźnie jesteśmy w stanie dostrzec, ale jednocześnie z problemem z identyfikowaniem tego do czego mam uprawnienie listę problemy klasy średniej tu jako 1 kategorii strukturalnych zostały w tych pomnikach ujawnione w tym oczywiście jest to taka Panorama problemów charakterystyk, które w tych warunkach stały się jeszcze bardziej widzialne, a w pamiętnikach zyskały taki bogaty wszechstronny bardzo pogłębiony opis, zanim włożymy nasze społeczeństwo na kozetkę oddamy tej wiwisekcji pandemicznej chciałbym pana zapytać o pana osobistą refleksję jak panna przeszedł przez te lektury pamiętników to co panu najbardziej uderzyło o dotyka pani redaktor rzeczywiście takiego doświadczenia badawczego które, bo uznaje za jedną ze szczegółów ze takich szczególnie trudnych mojej karierze badawczej to znaczy ja pamiętam oczywiście badania środowiska trwale ubogich takie swoje IZ w gospodarstwach domowych, które rzeczywiście dotykałem nie tyle biedy elementy tego najbardziej pogłębionego stanu doświadczenia takiej deprawacji potrzeb i oczywiście pamiętam tamte emocje, ale te lektury pamiętników rzeczywiście spędzały ogromne przygnębienie on rzeczywiście były bardzo trudnym doświadczeniu czytałem każdy pamiętnik bardzo dokładnie robił szczegółowe notatki także pod kątem pracy, jeżeli konkursowego, który także miał okazję pracować także, iż na potrzeby te nasze badawcze takie badawcze analityczne przygotowania pomysłów konkretnych tekstów naukowych dokonywania pewnych syntez, więc tutaj czytałem to dwukrotnie cały komplet pamiętników i oczywiście lektura kilku kolejnych dopisanych przez przedstawicieli właśnie różnych, choć wiekowych obojga płci pokazywała zróżnicowane co sami doświadczenia, ale jednak pewnym wspólnym mianownikiem i wydaje mi się tym wspólnym mianownikiem jest słowo umęczeni nie jest tutaj zaznaczyć 1 rzecz, która w kontekście tego zmęczenia, które wywołałem przed chwilą to wydaje się istotne zwróćmy uwagę, że pamiętniki, o których dzisiaj rozmawiamy to są pamiętniki zbierane w pierwszym półroczu trwania pandemii de facto mówimy o pamiętnikach pierwszej fali pamiętnikach, które wiele z nich kończy się taką covidową odwilżą lata 2 tysiące dwudziestego roku notabene jesteśmy w tym momencie w trakcie zbierania pamiętników drugiej trzeciej fali oba konkursy ogłoszone w tym samym składzie 2 partnerów instytucjonalnych staramy się oczywiście nadal zbierać doświadczenia Polaków, a zatem pamiętniki pierwszej fali, kiedy pojawia się coś nowego ciekawość zaskoczenie zmiana rytmu życia pani pierwotnie nawet chwilowe zadowolenie z faktu, że zamykam się w domu nie jest zmuszony do tego, żeby chociażby to co świadczyć pracę w miejscu pracy tymczasem już te pamiętniki w tych kolejnych miesiącach wojsko doświadczenie czasami opisywane w formie Dziennika one są bardzo rzeczywiście przesiąknięte tym umęczeni niem ludzi, którzy de facto właśnie w różnym wieku różnej sytuacji czasami jeśli chodzi o sprzedaży do struktury społecznej obojga płci, ale rzeczywiście takie doświadczenie zmagania z życiem co jest paradoks, jakby kolejnym dowodem na to co nie sama pandemia umęczeni wywołała tylko być może pandemia umęczeni jeszcze bardziej wyzwoliła wzmocniła i on po prostu pokazało nam wyraźnie państwo panie profesorze piszą w tym raporcie, że umęczeni są wszyscy emeryci rodzice umęczeni młodzi ludzi w całym zrozumieć się te emocje umęczeni bycia umęczonym albo umęczoną chodzi o to, że życie dla nas Polaków jest po prostu straszliwie trudne dojmujące opresyjne, żeby każdego dnia z tymi przeciwnościami losu z tą w tym trudem życia się zmagamy po prostu mamy w pewnym momencie już serdecznie dość już jesteśmy wyczerpani czy raczej chodzi o jakąś Jude monotonnie brak poczucia sensu to są różne doświadczenia, które w tym wspólnym mianowniku męczenia się tutaj znajdują lokują, ponieważ z 1 strony mamy młodych ludzi, którzy mają wiele pretensji także wobec innych, którzy mają specyficzne, bo system komunikacji specyficzne środowisko, w którym funkcjonują, w którym rzeczywiście jest łatwość przesyłania informacji łatwość podlegania oceną jednocześnie dużo jakieś nieufności takiej tęsknoty także za to sami za takim realnym kontaktem z bliskością jednocześnie nie brak umiejętności kontaktowania ze swoimi emocjami co ogromnie obciąża często też młodych ludzi brak sam takiej umiejętności chodzenia, jakby zawiązywania takich Real relacji także w Realu to będzie średnie pokolenie umęczone budzenie życia zawodowego rodzinnego jednocześnie umęczone chciałbym udowadnianie swojej wartości mówiłem o tym, że wiele pamiętników napisali przedstawiciele klasy średniej to jest szczególna kategoria, która jak stale stara się wykazywać wykazywać wielu różnych polach takich układach, których wciąż poszukuje swojej adekwatności wartość tych, którzy tak wiele, że trudno, starając się sprostać pewnym wzorcem, które są pod jak upowszechniony być lansowanym Czyżby budowanym w ramach tych pól nie czuć tego męczenia stóp będzie i kwestia relacji związkach to jest kwestia chociażby takiego wyzwania budowania relacji partnerskich opartych na kimś takim sprawiedliwym podziale obowiązków jednocześnie często bez wzorców w postaci przedstawicieli starszych pokoleń rodzina, który w tym właśnie modelu funkcjonowały i licytowali pokazywali nam jak to robić, chociaż oczywiście to wierzymy, że to jest trudne pole rodzicielskie ogromne wyzwanie chociażby, gdzie jest wiele alternatyw w informacji przekazów, które mogą być alternatywne właśnie dla naszego przekazu nawet silnie zdyscyplinowanym jak i trybu pracy z młodymi ludźmi naszymi dziećmi oczywiście rozprasza czy wiele także alternatywnych sposobów wychowywania każdy jak ma swoją wizje jak w tym znaleźć właściwą w sytuacji, gdy często nie mamy siły i energii, żeby naszymi dziećmi w sposób właściwy zajmować mogę poświęcić uwagę czas pole chociażby konsumpcyjne niby tak wielu z nas już dzisiaj zaczyna myśleć o tym 0 waste minimalizm miał jednak wciąż ta konsumpcja marki różnego rodzaju produkty dobre takie materialne oraz w jaki sposób definiują definiuje na status także społeczny to czy nam się Tomasza Żaka statusu obietnica ziściła czy też nie pole chociażby obywatelskie oczywiście tutaj też chcę być aktywni w tym angażować sprawy publiczne jednocześnie to sami Długosz, skąd refleksją czy w zamian za to zaangażowanie otrzymujemy też, jakie uprawnienia kolejne pole, które dołożyć pole ekologiczne niezwykle szczytne troski o naszą planetę chociażby wiele pamiętników przesiąkniętych taką właśnie tym, który w lekcji na temat stanu planety chociażby tego w jaki sposób debatowaliśmy dewastuje tutaj jednocześnie mamy do czynienia z takim zabiegiem jednostkowego przejęcia odpowiedzialności na tym ślad datą emisji zostaną za kondycję planety przepisy samej sytuacji, której mu wiele tak naprawdę przedsiębiorstw podmiotów organizacji nadal produkuje konsumuje zasoby nadal reklamuje, namawiając do hiper konsumpcji i kolejne pole, które do tego dołożyć chociażby właśnie kluczowe pole pracy pracy wykazywania się w pracy pokazywania swojej takiej przydatności pokazywania jestem efektywny system skuteczny należy mi się albo zdarzy się jakaś forma zabezpieczenia stabilności to jest ogromne obciążenie funkcjonowania każdego dnia próbują godzić te wszystkie role tych katów jednocześnie tak wielu poprzeczek, które sobie wyznaczamy w ramach pewnej gry konkurencji to ma pewnego stałego porównywania się w tych pola mamy kolejną kategorię chociażby emerytów tak emerytów, którzy wydają się z 1 strony dość odporni na takie obawy związane ze stanem swojego zdrowia, ale jednocześnie pokazują to umęczeni często niskich świadczeń emerytalnych, które pokazują to sami taki niedostatek tu aktywności oczywiście jest w warunkach pandemii zastanawiają się tutaj jak to będzie dalej czy ten system, chociaż emerytalny dalej będzie pozwalał im w ogóle taki zakup leków czasami przetrwanie to jest chociażby osoba laureatki naszego konkursu pani, że po siedemdziesiątym piątym roku życia, które opiekuje się jest znacznie starszy o swoim mężem obłożnie chorym pokazują to męczenie, jakby jednocześnie pewnym niedostatkiem dostępu do usług opiekuńczych w tym kontekście także możliwości finansowe finansowania takich usług odciążenia jednocześnie takim obciążeniem osób starszych, którzy jedno ewidentnie patrzono Zagar, który tyka zegar, którym odcięci są często normalnych kontaktów ze swoimi dziećmi wnukami jednocześnie to jest codzienność kupiony z takim wymaganiem także trochę czasem i obawą czy wystarczy nam czasu na to, żeby jeszcze chociażby przytulić to, czego wnuka położyć spać pani czas czytać kolejna być może święta i to z rodziną te doświadczenie umęczeni jest by przenika wszystkie kolejne, bo to powiedzieć pokolenia kohorty wiekowej, stając się wspólnym doświadczeniem, ale tak jak pani redaktor tym, że to są różne różne podstawy z 1 strony takiego zmagania z sobą samym zmagania z poczuciem własnej wartości zmagania w jakimś niedostatkiem zmagania z nadmiarem ról, które na co dzień wypełnią zmagania no z tym co jest cechą współczesności niewątpliwie, więc zmagania z powszechną niepewnością to niepewnością, która zastąpiła tradycyjne ryzyka, które socjologowie opisywaliśmy wcześniej żyjemy dzisiaj w społeczeństwie niepewności co nadaje temu naszemu umęczeni szczególny wyraz szczególną postać tego poczucia bezpieczeństwa rzeczywiście taka potrzeba atawistyczne, jeżeli tego poczucia bezpieczeństwa nie ma, jeżeli cały czas trzeba się wspinać na palce patrzy co ta co tam za chwilę nas wyjedzie tak to na dłuższą metę jest to niesamowicie wyczerpujące drutem bojowe bo, żeby wtrącił pani redaktor, ponieważ 2 dni tyle co do nas wyjedzie to nie jest takie zagrożenie bezpieczeństwa, które sprowadzałoby się chociażby byśmy przenieśli na grunt doświadczenia koronawirusa wyjaśnił zarazie tak co nie za rok 2× randce tak albo na taką bliskich poważnie zachoruje tak tutaj, żeby tu jesteście bardziej złożone doświadczenia jeśli chodzi o covid jak się zarazie czy w jaki sposób zarażamy w jaki sposób się nie zarażamy czy po zaszczepieniu 1 dawką jestem bezpieczny czy nie czy po zaszczepieniu przemoc przez wirusa nie przynosi tego wirusa ktoś go wywołał intencjonalnie czy będzie ileś tych kolejnych mutacji na tę mutację znajdujemy reakcje czy czy tak naprawdę szczepionka ma skutki uboczne czy niema tych nagromadzenie wielu różnych takich pytań wątpliwości, które rodzą 1 wielką niepewność o to co spotka mnie za chwilę, więc takie nawet często nie konkretnie owe wyobrażenie obawy takiego zagrożonego bezpieczeństwa, które często nie ma jednakowej tak jednolitej postaci, wobec której mogę zbudować jakąś spółkę strategia adaptacyjne i powiedzieć sobie oka zrobił tak albo inaczej mówił po prostu jest taki wewnętrzny lęk nie wiadomo przed tym co chwilę może się wydarzyć to aktorzy są dobre porównanie, jakiego lęku uogólnionego takiego lęku, który nie jest przed nie jest lekiem przed tym konkretnym kolejki uogólniony, gdzie splata się w tym lęku wiele różnych doświadczeń wiele razy wiele różnych procesów, które na co dzień dotyka chciałbym zapytać jest to refleksja, której pan profesor powiedział, że mieliśmy trochę czasu, że ten czas kryzysu to by był taki zator swoje rzeczy refleksyjny Bożej dokonuje się jakaś zmiana, że jesteśmy w kryzysie no to wtedy właśnie zaczynam się nad pewnymi rzeczami zastanawiać, ale jednocześnie mówią państwo oferty w raporcie, że powtarzają się głosy opinii, że tak naprawdę pandemia niczego nie odmieni dalej będziemy tacy sami jak rozumiem wszystkie te problemy umęczeni także sami zostaną zatem nie jest także ten radykalny co spowoduje zmianę, która być może ostatecznym rozrachunku mogłaby nam wejść np. na plus rzeczywiście pamiętnik każe, starając się zastanawiać trochę w tych swoich dziennikach swoich refleksjach na temat natury człowieka na temat takich podstawowych procesów charakterystyk naszego funkcjonowania i sami zastanawiają się nad tą właśnie by przypomnijmy, że to jest pierwsza fala pandemii i zastanawiają się co będzie dalej, ale mam wrażenie, że większość tych refleksji większość tych klub budowanie takich przypuszczeń kończy się refleksją, że niczego nie zmieni i tutaj znajdziemy takie pamiętniki, którzy nosili nasi autorzy piszą, że nie wierzy jako świętość postępu nie wie, że świętość jakiejś odmiany pod wpływem tego typu czynników jeden z pamiętnika z PiS covid-19 nie przekształci natury człowieka to ma dobre strony do nocne życie zawsze okaże się potężniejsza mocniejsze ludzie znowu Stali doświadczenie egzystencjalne nie zmienił jednak swoich postaw nawyków nie podejmą racjonalnych działań ekologicznych nadal do lasu wywożą sojusznicze jak oglądam pisze autor pamiętnika doświadczenie zbiorowe, które mogłyby nas połączyć z czymś enigmatycznym jeśli kuriozalnym i tutaj tego typu właśnie wnioski pakiety typu refleksje naszych pomocnika leży oczywiście pokazują, że mam tendencję takich chwilowych przebłysków jakiegoś takiego chwilowego emocjonalnego, bo jakiegoś odruchu, który jest takim silnym odruchem, ale jednocześnie za moment chowamy się w tym nawyków takim kulturowej okrzepła może od kulturowo szczepu wzorach naszego funkcjonowania to świetnie widać jeśli chodzi o kwestie naszych relacji, czyli więzi, które na słońcu nasz pamiętnikarz wyraźnie by pokazali to samotność izolacja atomizacji i problemy w zakresie nawiązywania i utrzymywania stałych relacji mówią, że może przez moment rzeczywiście można było zauważyć jakieś takie odruchy tak takie, które pokazywały, że z no jesteśmy ze sobą także może jesteśmy bardziej sympatyczni, że twórczość może przekształcić coś bardziej trwałego, ale za moment mówią nie nadal jest mnóstwo hejtu nadal dużo niechęci nadal jak mówią respondenci nośności autorzy pamiętników wychodzi ta prawda u nas łatwiej nam kochać niż lubić ten pamiętnik, który szczególnie zapamiętałem, kiedy autorka pisze odbyliśmy od bycia razem tak długo i nasza psychologiczną wolna przestrzeń nagle niebezpiecznie skurczyła czy damy stale działać sobie nerwy tak było już od dawna PiS łatwiej nam kochać się lubić i rzeczywiście ta opryskliwy gość ta szybko myślenie o innych przez pryzmat kiedyś tam swoich nierówności w swoim tekście zaspokojonych potrzeb od szacowania porównywania się jesteśmy takimi emocjonalnymi sprinterami mamy tendencję, żeby szybko nagle wyzwolić w sobie takie pozytywne emocje klasę dla tych lekarzy naszych, którzy nas ratowali, ale za moment proza życia, ale szybko wypiera tu emocjonalną reakcję i brakuje życzliwości brakuje wyrozumiałości brakuje takiego jego zrozumienia drugiego człowieka pojawia się to, o czym przed chwilą mówiłem lęk czasami agresja czasami nieufność niechęć wzajemna panie sympatyczną, której też jest tak wiele, więc myślę te przykłady, o których mówił w kontekście więzi relacji, które tak wyraźnie były zobrazowane w pamiętnikach co świetnym przykładem właśnie od tego jak sami mieliśmy takie w takie nagłe porywy serca nagłe emocjonalne odruchy, ale jednak mówić o takim upowszechniony obrazie za moment eksponowane raczej były te wytykanie komuś czegoś się rzeczywiście poddanie się na 1 panie profesorze słomiany zapał, który charakteryzuje tak zdecydowanie tak to jest to taka właśnie taka tendencja do tego, że nagle w tym momencie ja tak bardzo ale kiedy chodzi o systematyczność jakąś pracę, a przede wszystkim co ważne słowo to jest poświęcenie i poświęcenie, które często dotyka naszego ego naszego ja, który tak wrażliwy tak wrażliwe, które tak czuję bardzo kruche szczególnie mam wrażenie było widać w kontekście klasy średniej i to myślenie przez pryzmat tego kruchego ja nagle zaczyna brać górę zaczyna się kalkulacja zaczyna się nieufność zaczyna się wyrzucanie komuś czegoś zaczyna się oczywiście od razu myślenie o innym przez pryzmat właśnie tych wywołanych cudze przed chwilą potencjalnych nierówności, które do tych, które nie dotykają, który ja odczuwam to wtedy rodzi się ten utrwalone utrwalone odłączenie tak naprawdę od relacji niezdolność do tego, żeby jakoś relacje budować to musi jeszcze dopytać, bo to niezwykle interesujące wątek po pan pisze w tym raporcie, że stale się porównujemy z innymi, więc ta nasza relacja my oni też właśnie na zasadzie porównań jak inni żyją co mają mają lepiej mają gorzej silne poczucie nierówności i z drugiej strony poszukiwanie takiej sprawiedliwości i z 1 strony ten okres pandemiczny okazał się być sprawiedliwe no bo zagrożenie jest dla wszystkich prawda egalitarne moglibyśmy powiedzieć każdego z nas ten wirus może dopaść, tym bardziej że większość z nas nawet nie wie, w którym miejscu, kiedy się zaraziła, jeżeli byliśmy już na koronawirusa chorzy, więc zagrożenie ponad status sowy trudno przed nim uciec zamknąć się nawet najbardziej złotym Pałacu, ale z drugiej strony państwo zauważają, że ludzie dość szybko zauważają także, że no nie wszyscy mają równy dostęp do opieki medycznej nie wszystkim równy dostęp do testu nie wszyscy jednakowo stosują się do zasady jedni noszą maseczki, a drudzy nie jedni mają jednak dom gdzieś, w jakich w takiej głuszy tam mogą ułatwić zarazę przeczekać, a inni muszą tłoczyć się budynku wielorodzinnym itd. tym podobne, czyli znowu dotyka nas poczucie nierówności to zdecydowanie tak i każdy w tej sytuacji niezależnie od tego jakie mogą być kategorię struktury społecznej reprezentuje, jaki jest sytuacji, jakim jest wieku zaczyna, jakby patrzeć na to sytuacja swoje doświadczenie dla innych przede wszystkim przez pryzmat własnych niezaspokojonych potrzeb te zostaną zaspokojone potrzeby czy te potrzeby, które staramy się mu się ogromnym wysiłkiem czasami zaspokajać tutaj stają się istotną optyką w dokonywaniu oceny oceny jakości swojego życia także bez konfrontacji zawsze złe często nieuświadomione doświadczeniem w pełni takim nie mamy dostępu czeskiego zobiektywizowane, bo oglądu, jakby jego doświadczenia, ale mimo wszystko staramy się tak subiektywnie dokonywać tych ocen porównywać się no i mamy wrażenie, że albo wszyscy baby źle, ale do często także był eksponowany w pamiętnikach takie pokazywanie, kto jest trochę lepszej sytuacji, kto ma trochę lepszy dostęp do testu ta pierwotnie chociażby na początek właśnie szereg takich refleksji pamiętnika, który ją notach jest wspólne może wreszcie egalitarne doświadczenie każdy tak samo narażone, ale za moment także okazują właśnie podziały ktoś zaczepił szybciej, a ktoś zastawił się każda informacja o momencie wzbudza ogromne emocje tak ktoś coś w tym pozornie na początku egalitarnym doświadczeni już jakiś sposób uprzywilejowany dzięki znajomościom dzięki jakimś pewnie zawsze wyobrażenie nieuczciwym GROM chociażby to też już później w późniejszym etapie są osoby w drugiej fazie pandemii tak słynna trochę wprawa jednego z posłów, którzy się dostać jak i nagle rzuciło potężną dyskusję w kraju różnego rodzaju głosów, choć akurat w tamtym przypadku jak dysponowała jakimiś informacjami o byłym pracownikiem tego samego Uniwersytetu sam dostawałem pewne informacje się też nie zaszczepiłem jednak, ale bez takiego wglądu jak sytuacja wyglądała, bo proces informowania itd. bo i tak ruch emocjonował to można powiedzieć to publiczność naszego społeczeństwa i każdy mentalnie właśnie dziś pozycjonować w tym siebie swoje możliwości dopatrywał się w tym momencie czy jego sprawstwo jeśli uczciwości, czyli wypatrzeć gdzieś to wytykając, wyszukując właśnie jakiś uprzywilejowania jakieś profity, które ktoś ma to jest naszym opinii niesłusznie czasami nasze doświadczenie wielu dzieci, z którymi musimy poradzić sobie walkę z edukacji zdalnej jest to optyką mówimy tu my mamy rzeczywiście trudno co sami emeryci są pewne izolację zamknięcie takie taką samotność to my mamy trudno młodzi ludzie, którzy mówiąc o pozbawieniu takich podstawowych jakiś naszych form aktywności za chwilę zwariuję bez bliskości bez kontaktu z nami tą najbliższą przyjaciółką, tudzież tam przyjacielem to my mamy rzeczywiście trudno jednocześnie pojawiają się różnego rodzaju wyzuty wyzuty tutaj mam wrażenie, że pomimo tych takich doświadczeń nie równościowych czasami też tak jak mówiliśmy wcześniej przenikające przez różne kohorty wiekowe wspólne doświadczenie jakiejś niemocy tu rzeczywiście jest bardzo wyraźnie zaznaczone w pamiętnikach, że pomimo, że to ktoś ma lepiej ktoś ma gorzej ktoś uczciwie rocznie uczciwie nagle pojawia się taki wspólny mianownik takiego kryzysu sensu, który takiego co bez sensu, który w, jaki sposób w tym męczenie się wiąże lub kilka takich cytatów z naszych pamiętników, gdzie jedna z pamiętnika pisze znasz może to uczucie, kiedy czuje, że nie jesteś na swoim miejscu, gdy spada widz zastanawia się co może zmienić w swoim życiu 30 to czas, gdy nie chce za swoje rodziny pracodawców i pokładane w tobie nadzieja, ale z drugiej strony bardziej czujesz wiesz, że chciałby sobie coś innego na domiar złego nie ma zielonego pojęcia co może być czy inny pamiętnik który, ale autor pisze zapomnienie opuszczeni nie kochani zestresowani zbyt zajęci zapracowani popadamy w odrętwienie to reakcja obronna organizmu w ogóle przetrwać czy wreszcie najmłodsze pokolenie, które dziś dopisało nasze pamiętniki i polityka, która pisze mama, który teraz nienawidzę za brak pieniędzy za to, że nie daje mi bezpiecznego domu i startuje wżycie startem to nie jest tak, że nie ma pieniędzy nie zgadzam się z tym tylko są jakoś brzydkie słowo rozdysponowane po świecie, jakby chodziło o USA one same w sobie ani o życie to takie rzeczywiście to umęczeni ten brak sensu brak zrozumienia tej logiki, której można powiedzieć wszystko by pokazujemy jak myślę i teraz to wszystko co pan profesor powiedział w ogóle państwo nie zaskoczy naszych szanownych słuchaczy, kiedy konkluduje to kolejny zdaniem państwa raportu, że Polacy to ludzie z problemami w zakresie zdrowia psychicznego pytanie tylko stan oficjalnie zdiagnozowani czyszczenia o tak cieszę się, że pani redaktor ten wątek, który jest dość tak by przez nas opisywany także tych pierwszych refleksja po analizie pamiętników czy pani jak ten wątek podejmuje mózg, zanim ten wątek to skomentuje jest też garść wypowiedzi naszych pamiętnika waży poczucie bezsensu bezwład otępienie dojmujący smutek choroba duszy bardziej niszcząca niż choroba ciała czy w ogóle chcę się jest żyć może pora się wypisać, a Jeślinie muszę koniecznie znaleźć sensowne powody, aby nadal chodzić po tym, świecie musimy się z mamą we wzajemnych pretensji to jak zwykle słuchali żali i milczcie nie zgadzam się nie chce w kółko o tym rozmawiać nie chce wyciągać żalu, który ja mam do niej chciałabym tylko zniknął w trakcie tych rozmów ja w ogóle mam tak czasami idę ulicą myślę chciałbym nagle zniknąć rozsypać się osiągnąć jak kruche ciasto przed upieczeniem, które rozsypuje się dotknięciem to są wybrane takie 2 fragmenty, których oczywiście już można powiedzieć taki pierwszy w tym oglądzie pisałem bez liku, które pokazują ogromne problemy związane z zaburzeniami emocjonalnymi i doświadczonych chorobami psychicznymi z próbami radzenia sobie to są często próby raczej przy zaciskaniu zębów to są takie próby, że muszę przetrwać Musze mimo wszystko udać w miejscu pracy na kolejnym Kol gdzieś tam w ramach realizacji obowiązków zawodowych co najbliższymi nie wszystko kolejny busy pokazać, że zadaje sobie radę wszystko okej generalnie ja jestem wartościowym pracownikiem, że jestem tutaj osobą, która jakoś czuwa nad tymi procesami dokonują się w moim gospodarstwie domowym, ale rzeczywistość zaciskanie zębów tu często wypłukane jakieś chwile samotności to jest badanie na łóżko jak już niemocy bezsilności to sami oczywiście leki którymi posiłkujemy rzadziej rzeczywiście korzystanie z pracy terapeutów oczywiście problem niezwykle istotne tutaj trzeba o tym problemie wyraźnie mówić, ponieważ nie mam wątpliwości w tym momencie, że za moment, kiedy będziemy Sojusz może radzić radzić lepiej z pandemią koronawirusa, ale będzie wygasać daje nam postaci oczywiście wszystkie te wielkie pandemię epidemię historia się w pewnym momencie wygasały, ale czeka nas kolejna pandemia pandemia właśnie zaburzeń emocjonalnych koronawirusa, kiedy skończy się czas w tej nadzwyczajnej mobilizacji mobilizacji przetrwania tego okresu oczywiście już jesteśmy sukcesu tych możliwości chwilami te kolejne mutacje kolejne fale one rzeczywiście te czasami podcinają trzymamy za chwilę jeszcze na moment znów zbieramy się, żeby przetrwać może im więcej osób zastęp może wreszcie ta fala się wydarzy może wreszcie uda się wraz z nowo rozmów z wdową po roku z tym problemem jest to z tym z tym zagrożeniem taki sposób poradzić to przywracać normalność też zwrócić uwagę, że często pamiętniki są tego dowodem jest wciąż mówimy o przywracaniu normalności czy powracanie do tego stanu, który był przed pandemią, a nie myślenia o tym co się urzędowego jak urodzić na swoistych czasami pewnych zgliszcza, które pandemia zostawia wielu aspektach naszego funkcjonowania, ale jednocześnie za moment ta mobilizacja się skończy czeka nas jak zwykle w tym rozprężenia tak jak wielu z nas, kiedy mobilizuje się bardzo długa by wytrzymać do urlopu, kiedy rzeczywiście to codzienność spędzamy tylko na tym, żeby przetrwać nagle pierwsze dni urlopu są tutaj taką szybką tak są bardzo często kupią, jakimi się dolegliwościami chorobowymi wielu z nas rzeczywiście pierwsze dni urlopu przerwy odholowuje rzeczywiście, kiedy kończy się czas mobilizacji tak rzeczywiście może być także w momencie, kiedy poradzimy sobie już z pandemią koronawirusa i wówczas rzeczywiście u objawi się ta prawda o stanie zdrowia psychicznego Polaków pamiętajmy, że od 2017 roku depresja już jest pierwszą chorobą świata nic nie wskazuje na to wręcz przeciwnie wszystko wskazuje na odwrotny scenariusz przypomnę, że ziemi miałaby tego klonu chorób światowych spaść raty trzeba prognozować właśnie co jak tutaj bez wątpliwości czy nie, że za chwilę DPS stany depresyjne różnego rodzaju Skania emocjonalne wypalenia nerwice różne postacie energii to takie rzeczywiście osiągnięcie lękiem stanie się jeszcze bardziej widzialne i to oczywiście rodzi wyzwanie dla systemu instytucjonalnego dlatego sam mówi o tym głośno, żeby ten system instytucjonalny przygotowywać jak wiemy, zwłaszcza chociażby w kontekście psychiatrii dziecięcej jest bardzo bardzo wiele do zrobienia, żeby ten system by budować oczywiście pojawiają się informacje o pewnych pomysłach programach mam nadzieję ogromną nadzieję oczywiście, że te inwestycje pomimo oczywiście tych problemów deficytu jakieś próby czy niedoboru środków w budżecie państwa jednak inwestycje system ochrony zdrowia przede wszystkim także system ochrony zdrowia psychicznego także będą oczywiście następowały na tę pandemię musimy się przygotowywać na koniec panie profesorze chciałabym zapytać o też niezwykle istotny wątek o relacje nas obywateli naszym państwem niewątpliwie zwracają państwo uwagę na kilka problemów podniosę na razie 2 problem komunikacyjnym znaczy to, że chaos informacyjny przez ten miniony rok i także przez ten początkowy okres, który został uchwycony przez pamiętnika, że normy doskonale wiemy, ale też ludzie bardzo się przeciwko temu buntują przeciwko temu chaosowi przeciwko różnym dziwnym tłumaczenia krok do przodu 2 do tyłu 1 bok tak nie rozumieją motywów podejmowanych działań luz, która wpływa tak jak inne decyzje rządowe państwowe, a druga rzeczy to jest takie poczucie, że państwo opisują na podstawie tych pamiętników, że ludzie mają poczucie, że państwo wiele od nich wymaga i oni mają swoje obowiązki obywatelskie względem wszystkich innych obywateli względem państwa, ale że państwo mało daje mało wspiera mało pomaga, czyli państwo oczekuje, ale w zamian niewiele ma do zaoferowania ten wątek oczywiście bardzo wyraźnie obecny w pamiętnikach, ale oczywiście jest bardzo by klej one w jaki sposób doświadczeniem klasy średniej to jest ta rzeczywiście próba takiego logicznego analizowania decyzji, które są podejmowane rzeczywiście przez decydentów publicznych oczywiście takie takiego analizowania w kontekście logiki i rzeczywiście pamiętniki są też pełne wyrozumiałości, zwłaszcza na początku to znaczy, że i oczywiście także niezgody takie pojawiały się zamknięte lasy, kiedy pojawiały się te wątpliwości związane czy mogę z psem czy mogę pobiegać w ogóle by takie poruszanie się w przestrzeni dostępnej, dlaczego nie jest dostępne np. tutaj oczywiście takie dyskusje do takiej wyrozumiałości ze zrozumieniem, że różne środowiska instytucjonalne, chociaż niekoniecznie na poziomie decyzji państwowych musiały reagować dostosowywać się i oczywiście też często, jakby tu zaskoczenie na początku taki sposób przeszkadzały takim wspólnym konsekwentnym takim linearny decyzją, ale jednocześnie oświadczenie klasy średniej to jest doświadczenie, którym wcześniej mówiliśmy też takiego poczucia nierówności klasa średnia bardzo wyraźnie, jakby dostrzega swoje zobowiązania bardzo często, chociaż przedsiębiorcy opisują swoje zobowiązanie takie trudności w kontekście prowadzenia biznesu oczywiście bardzo dobrze zostały odebrane działania w ramach pierwszej tarczy i ona rzeczywiście pamiętnikach były pokazywane to byłaby tak znacząca to co Polsce na początku dobrał jakieś takie światełko nadziei w kontekście spania, ale jednocześnie klasa średnia funkcjonując co dzień widzi, że tak naprawdę to, czego potrzebuje to co byłoby tą ofertą państwa, na których chociażby klasie średniej szczególnie zależy to byłaby po tej stronie uprawnień co są przede wszystkim to jest przede wszystkim dostęp do usług publicznych wysokiej jakości usług, które byłyby dostępne w tej takiej elitarnej formule i usług jednocześnie o wysokiej jakości oczywiście mam na myśl tej usługi edukacyjne usługi ochrony zdrowia usługi ze strony profilaktyką zdrowotną usługi związane chociażby opiekę nad osobami zależnymi w naszych rodzina to są, jakby takie usługi, do których chcielibyśmy mieć dostęp, a nie mieć dostęp, który oczywiście możemy sobie kupić na rynku taki, który rzeczywiście, żeby mieć w tym postęp w miarę szybko jest oczywiście uaktywnią ich, żeby był on odpowiedniej jakości w tym momencie wymaga to wpłacenia środków własnych, które student są gromadzone także tutaj w tej sytuacji to pośrednie jak na co dzień zmagają się postu koniecznością wydatkowania tych środków na innego rodzaju usługi na podtrzymywanie pewnych funkcji rodziny na miarę oczywiście swoich aspiracji swoich oczekiwań także związanych z tym ta średnia statusem z tym wyzwaniem edukacyjnych podejmowanych wcześniej wyzwaniem zawodowym dzisiaj związany z pewnym skomplikowaniu to są obowiązku gdzieś tam wykonywanych teraz nagle w czasie pandemii dotykają nas różnego rodzaju restrykcje ograniczenia, które naturalnie pojawiają się w duchu zabezpieczanie naszego bezpieczeństwa kreowanie takich rozwiązań, które społecznicy będą chronić przed rozwojem tego koronawirusa nagle pojawia się analiza no dobra tak nie każdy ma intencje ktoś podejmuje decyzję ze strony państwa takich rządowej, ale ja dostrzegam kolejną restrykcję jako kolejną ingerencji jako kolejny obowiązek taki nie tutaj oczywiście logika nie działa nawet może być moim moim interesie tak tylko po 17 kół dołożenie kolejnego bagażu kolejną ingerencję w życie z sytuacji, kiedy co dzień jak czuje się często sam się z tym życiem zmagań oczywiście to uczelnia dostaje 500 plus sytuację do posiadania dzieci emeryci dostają kolejne świadczenie emerytalne i one są zauważalne wyraźnie o tym powiedzmy tak, ale są zauważalne są dostrzegalne, ale mam wrażenie, że w tej relacji w tej narracji przedstawicieli klasy średniej np. uczeń klasy średniej tutaj szczególnie istotne tym co by nas by uwalniała bardziej w kontekście także pewnego bezpieczeństwa w kontekście zabezpieczenia tych funkcji rodziny byłby rzeczywiście dostępne usługi publiczne, na które nie trzeba było płacić tutaj modernizacja tych usług aktywnie takiego szerokiego dostępu poprawa jakości tak w kontekście takiego egalitarny Formuły to by było uprawnienie, na którym średni zdarzało jeśli tego nie ma to wszystko co będzie działo się w kontekście zarządzania tą pandemią będzie postrzegane dokładamy do tego worka jako kolejne restrykcje ingerencji kolejne obowiązki przy jednocześnie niedosycie jeśli chodzi o to czy ktoś w końcu do jakiej sferze mojego życia zaopiekuje, że ktoś w końcu w jaki sposób od czegoś odciąży czy w końcu dać coś będę mógł liczyć coś będzie jak taki sposób dane zabezpieczone co będzie realną pomocą w kontekście tych codziennych trudnych zmagań jeszcze raz przywołajmy no tak wielu polach, których przychodzi mi się współcześnie mierzyć na tych polach szukać swojej na co dzień wartości często uzupełniającą przez całą badania CBOS chce, których bada badano pytano m.in. respondentów o to co było najważniejsze 2020 roku oczywiście nie zdziwi nikogo odpowiedź, że pandemia i prawie połowa badanych po 46% miała w tym roku często bardzo często poczucie bycia lekceważonym przez władze, a jeszcze, uzupełniając 2 takie sondaże które, które zwrócą uwagę myśląc o naszej rozmowie panie profesorze dla Dziennika gazety prawnej przygotowane, czego oczekujemy od roku 2021 pytano nas na początku tego roku no i odpowiedzi wskazują na to jak bardzo ten wirus zdominował naszą rzeczywistość bo czego chcieliśmy w 2021 roku nie, żeby np. lepsza praca nam się trafiła albo, żeby wakacji nam się udały tylko, żeby dzieci wróciły do szkoły, żeby polepszyła się sytuacja służby zdrowia zostały zniesione ograniczenia pandemiczne drzwi te oczekiwania pokazują jak bardzo żeśmy się zapadliska rzeczywistość pandemiczną koronawirusową jeszcze wytłumaczeniem do pewnych badań, które dla Dziennika gazety prawnej właśnie było robione o te frustracje, które nam towarzyszy IC czym ona jest związana większość ludzi mówiła że, że te frustracje, które się pojawiają nie są spowodowane ani sytuację zawodową ani finansową w mniejszym stopniu, ale przede wszystkim takim poczuciem i to wrażenie, że to bardzo koresponduje z tym, o czym państwo piszą w swoim pamiętnika ruskim raporcie, że ktoś coś zabrał na życie nikt tego oddać do studia tego tak krótko, odnosząc się do tych 3 badań sondaży szczególnie bardzo bliskiemu mi co Głosowi tyczy tego raportu raportu badawczego sposób ja nie staram się nie dokonywać oceny czy nie wyciągać daleko idących wniosków kontekście osób sprawujących władzę, ponieważ uważam, że pandemia była takim doświadczeniem w tym w tej sytuacji, jakby komentowanie i przypisywanie komuś skuteczności skuteczności albo jakby pokazywanie wytyczyć skutecznie moglibyśmy skutecznie jest niezwykle ryzykowne i w tej sytuacji to niezwykle trudne doświadczenie jak wolą by mu uważam, że każdy pewnie nie czas polityczna każda czy nasza klasa polityczna każdy w tym momencie ugrupowanie ma swój sposób zmagało się z pandemią pewni w jaki sposób byłoby oceniane ze względu na ten poziom sfrustrowani nas Polaków odciętych od dotychczasowych sposobów funkcjonowania, które często wiążą się z takimi być takim anty reformami w naszym życiu, chociaż tutaj wątek biegania tu tak bardzo też elektryzował w momencie Polaków czy mogą biegać bieganie dla wielu z nas stało się takim antystresowe takimi rozwiązaniami naszym Club problemy, więc uważam, że tutaj każda władza w jaki sposób byłoby podobnie pewnie oceniana tutaj radziła sobie jak najlepiej, gdyby potrafiła jednocześnie często tutaj okupiony byłoby to różnego rodzaju problemami błędami tak dalej byłaby to musi nie chciał wikłać bardzo, ale z kolei musi dobrze pokazuje ten poziom sfrustrowani Polaków tak to znaczy ten poziom stosowania jestem lekceważony moje potrzeby są lekceważone generalnie bazuje na tym doświadczeniu właśnie zmęczenia takiego sytuacji, które nie ma dostępu do tradycyjnie właśnie to ceny sposobu funkcjonowania, które często de facto właśnie dają spokój w tym osób taki chwilowy oczywiście spokój codziennym funkcjonowaniu chociażby zakupy zamykanie galerii dla wielu z nas też antystresowe chociażby przejdę po sklepach coś kupię na moment wpisu w cudzysłowie szczęście to są nasze sposoby w rzeczywistości konsumpcyjnej kupowania ma chwile takiego spokoju zadowolenia oderwanie od tej trudnej codzienności, a z drugiej stromy po prostu zamknięcie spowodowało frustrację pokazało nam się zmierzyć z wieloma problemami, które gdzieś tam się nagromadziło turystów uciekaliśmy czasami dla nas to było miejsce wreszcie to nasze mieszkanie stało się miejscem realnego spotkania, w którym wreszcie jakimś takim u utrwalonej czasowo przestrzeń musieliśmy się spotkać, który musi się odnaleźć musieliśmy się poznać tym jak stało się ono do czasu dla nas tak bo jakby nie znaliśmy siebie jak chociażby pamiętam te pamiętniki, które czytałem młodych ludzi młodych par bezdzietnych to sami tak wyrażał taką końcówkę roboczą zamknęliśmy się w domu podzieliśmy pokoje podzieliliśmy swoje miejsca pracy wieczorem Netflix widmo taka prawda taka, podejmując taką surowość takiego spotkania, a jednocześnie pewnym umiejętnością bycia sobą takiego, które wiązało się jakimś takim emocjami jak takie życie tak oczywiście nie chcę generalizować broń Boże, bo tutaj mamy pewnie wielu doświadczeń, ale 4 pomocników był taki bardzo wyrazisty skutek takiej intensywności naszego życia musi próbujemy poukładać nagle w tym w tych 4 ścianach frustracja zmęczenie to jest to nie emocją, która rzeczywiście się pogłębia uczy dzieci do szkoły dajcie nam odetchnąć dajcie nam mówią Polacy wrócić do tego jak żyliśmy niezależnie od tego, że to jak żyliśmy de facto było też naznaczone tymi samymi problemami, których być może wtedy skrzętnie jakoś udawało nam uciekać jakoś skrywać jakiś sposób gdzieś tam budować sobie przeciwwagę tutaj i tak trudnej codzienności prof. Arkadiusz Karwacki katedra badań jakości życia i socjologii stosowanej Instytut socjologii Uniwersytetu imienia Mikołaja Kopernika w Toruniu był naszym gościem opowiadał o projekcie życie codzienne w czasach koronawirusa panie profesorze bardzo dziękuję za rozmowę dziękuję pani redaktor dziękuję państwu uwagę państwu życzę spokojnych nocy do usłyszenia Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: SPRAWY RÓŻNE

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Skorzystaj z 20% rabatu, wybierz pakiet i słuchaj wygodniej!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA