REKLAMA

Wynnyczuk i Rafiejenko, czyli kolejne ukraińsko - polskie spotkanie klubów książki

Poczytalni
Data emisji:
2021-06-05 17:00
Audycja:
Czas trwania:
40:38 min.
Udostępnij:

Sasha Ivaniuk, Jana Stępniewicz, Piotr, Balazs, Agnieszka Lichnerowicz omawiają książki: Jurij Wynnyczuk i "Tango śmierci" oraz Wołodymyr Rafiejenko i "Najdłuższe czasy"

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Agnieszka Lichnerowicz i Piotr Palarz tydzień do tak bardzo serdecznie dziś państwa zapraszamy jak zwykle o tej porze w sobotę na spotkanie rady nowego klubu książki poczytalni naszego radiowego kolektywu, który czyta dzieli się wrażeniami właśnie w konwencji klubów książki, ale dziś to nadzwyczajne spotkanie czy ten nadzwyczajny dzień, kiedy dołączają do nas przedstawicielki członkinie innego klubu książki klubu literackiego po sąsiedzku to jest polsko ukraiński klub Rozwiń » literacki, a więc jest Sasha Iwaniuk znów z nami dzień dobrem dzień dobry i ja następnie Which dzień dobry dzień dobry i dobry den, nic więc znów wracamy dziś będziemy czytać książki autorstwa ukraińskich pisarzy przetłumaczone na przełożone na język Polski, więc dla państwa dostępne książki pochodzą z listy, którą kiedyś przygotowała dla nas Sasza Iwaniuk i za każdym razem wybieramy coś co wydaje nam się być ciekawe dla wszystkich no i teraz w ustawę taką tezę, zanim przejdziemy do rozmowy o każdej z tych książek, że bardzo nam się ciekawie złożyło przede mną, gdy 2 wydane przez wydawnictwo Kolegium Europy wschodniej w Polsce książki powieści Jurija weny Chuca tango śmierci i Władymira trafi tylko najdłuższe czasy wydają się, że w, jakim sensie to są 2 pozycje konieczne ślub warte przeczytania tylko choćby, dlatego że są i że coś znaczą i wywołał pewne dyskusje i pozwalają nam poznać wejrzeć w kawałek rzeczywistości bardzo mało dla nas dostępnym, ale tak się ciekawie też wydaje mi się ułożyło nam nasze w jakim sensie mamy 2 opowieści tych 2 takich stereotypowych czasem archetypiczne Ukraina z 1 strony ten podział wiem, że drażniący, ale z drugiej strony jednak istnienia czy mamy opowieść o pamięci o tożsamości zachodniej Ukrainy i mamy opowieść o tożsamości wschodnią Ukrainę na ile was denerwuje, że tak to przedstawiłam farsie i nie denerwuje mnie, ponieważ świadomie chciałam omówić książki autorów, którzy funkcjonują 1 na Ukrainie wschodniej przynajmniej funkcjonował raz Janka przez 45 lat mieszkał w Doniecku i dopiero po tym, jak zaczęła się okupacja rosyjska musiał wyjechać i wyjechał do Kijowa i drugi autor jury w meczu który, który mieszka w kaplicy we Lwowie której, które pisze o tym zresztą to kolejna książka podejmująca temat historii Lwowa i pamięci ukraińskiej, więc byłem też bardzo ciekawa raczej bardzo tego co powiecie od tych 2 Ukraina dlatego to bardzo drażni mnie to bardzo interesuje proponuję zacząć od jury jawny Chuca, czyli pisarza rocznik 50 drugi urodzonego w Iwano-Frankiwsku Iwano-Frankowsku, a w Polskiej pamięci pewnie jeszcze funkcjonuje jako Stanisławów, czyli pisać właśnie w tej zachodniej części Ukrainy filolog dziennikarz redaktor książka, którą będziemy rozmawiać, czyli tango śmierci no była wydarzeniem literackim to ewentualnie poprawcze, ale tak wyczytałam w Ukrainie dostała nagrodę BBC książki roku BBC, ale też wywołała dyskusję głównie zachwyty, ale wydaje się, że nie tylko no i sam Jurij w meczu jak rozumiem jest taką o takim jak mówimy angielska public Intellectual, czyli osobą, która bierze udział w dyskusjach publicznych toczących się choćby na temat historii tożsamości i też może tak stereotypowo znów, ale z właściwą dla twórcy artysty z zachodniej Ukrainy podejściem właściwym no cóż czytam takiego głosy właśnie w dyskusji krytykujące zbyt duży podziw na Ukrainie dla literatury rosyjskiej, podważając pewną genialności rosyjskiej literatury czy takie bardziej powiedziałbym tożsamościowo asertywny nie jak to dobrze opisać, więc po przedstawi może samego autora książkę, zanim zaczniemy o jej treści prezes oczywiście biorę to nie taką ciekawą postacią w ogóle nawet jako jako pisarz jako ktoś szczególnie w piątce z różnych rzeczy, który zabiera głos na na takim nawet tematy jak np. w Polsce się okazało firm o film woły nota to jury, ale to oczywiście był jednym z pierwszych, kto zabrał głos na ten temat, oskarżając ten film o o nieprawdziwości o stereotypowo ość itd. tak dalej i rzeczywiście on jest takim dość przewidywalne jeśli chodzi o kontekst historycznej reaguje w sposób dość przewidywalny broniącej takiej troszkę nietykalności, a Ukraińców znaczy chodzi o to, żeby ich wizerunek był jak najbardziej wybranej widzimy też troszeczkę w tej książce, która pokazuje Lwów przede wszystkim Lwów przedwojennej wojennej, chociaż test test pokazuje, a współczesną Ukrainę lata 8092 no i meczu postaram się zrobić to tak, żeby jak najbardziej pokazać na ile relacja w tym Lwowie między różnymi grupami etnicznymi mierną między różnymi kulturami były takie jak nów brak nawet można powiedzieć idylliczne jako Ukrainiec Niemiec Polak ZO byli najlepszymi przyjaciółmi taką wpadką jak oni jako świetne miały przy mieli przygody jak ich matki świetnie ze sobą też towarzyszy znaczące miały świetne relacje jak to było fajne jak to było piękne no i oczywiście, opisując już późniejsze czasy o wiele smutniejsze tragiczna, a on też bazę sposób idealizuje relacja jest na większą skalę i troszeczkę może, wybierając pewien sposób zresztą o tym od od oto były dyskusje, które w sposób miała Agnieszka udział Ukraińców, a w mordzie nad Żydami w Holokauście, ale jednak mimo wszystko też ten temat drąży ani aż tak dużo autorów i aż tak dużo powieści prawi i żadna w ogóle podejmują temat Holokaustu jest z 1 strony oczywiście on próbuje w swoją narrację troszeczkę jakoś tam przedstawić, z którą wielu historyków może się ma prawo się nie zgadzać natomiast też trzeba oddać no i w pewnym sensie po prostu nie dla niego znaczy ja mam taką wdzięczność wielką w ogóle po podium ten temat i uważam, że bardzo ciekawej sposób go rozwinął ja oddaję głos w takim razie może Piotrowi przyznał dziękuję wam, że jak w pełni się doprowadzić do tego, że sięgnęłam po książkę, bo przyznam, że właśnie z tego powodu, który mówiła teraz Sasza i stwierdziłam, że zięć nie będę to znaczy miałam poczucie właśnie obawę, że to będzie taka jest opowieść o tym niesamowitym wielokulturowym, ale jednak, bywa że i realizowanych obecnie w pamięci Lwowie tym przedwojennym właśnie, w którym ludzie różnych narodowości religii żyli ze sobą pięknie kolorowo razem na, a potem się to wszystko popsuło i ja nie nawet nie krytykuje mamy swoje przemyślenia o tym, ale przyznam, że ta figura już już mam wrażenie właśnie żyją trochę poznałam jak już znam te opowieści, ale wydaje się, że winny kciuk daje dużo więcej znaczy mam mieszane uczucia po tej powieści, ale uważam, że jest Super ciekawa tak bym to ujęła Piotr jeszcze zdanie jako zachęcać, a potem wrócimy po ja przede wszystkim zaś chcę podziękować za tę propozycję sięgnąłem po tango śmierci 2 powodów pierwszy jest taki, że pochodzę z pogranicza polsko-ukraińskiego spotkacie druk jest taki, że jestem wewnętrznie zakochany we Lwowie bywam tam wielokrotnie uwielbiam to miasto świetnie się w nim czuje i gdy czytałem tango śmierci to urzekał mnie te fragmenty, które wiązały się z moimi osobistymi doświadczeń doświadczeniami bycia we Lwowie np. hotel Georges, który jest tam wspominany ja przypominam sobie jak jeszcze w czasach, kiedy na przejściu polsko-ukraińskim strona ukraińska wymagało wypełnienia pewnych Marek papierków tam ciało było wpisać, gdzie się zatrzymujemy po stronie ukraińskiej i wszyscy turyści z Polski jak jedno Kopyto wpisywali hotelu Georges, chociaż nie później na oczy nie widział pan z nim się stykamy tango śmierci trochę ta książka przypomina momentami te właśnie idylliczne firmę filmy o Tomku i Trzebczu te przedwojenne wspaniałe chwile zjednoczenia takiej takiego braterstwa bez względu na to kto jakie ma etniczne pochodzenie trochę czułem, że jest to mieszanina kodu da Vinci poszukiwania jakiejś zaszyfrowanej enigmatyczny zagadki, a trochę Zafona, który mówił m.in. także pewnej bibliotece, która jest magiczna, której można się zagubić tak jak Ossolineum we Lwowie to z mojej strony na teraz, ale wrócimy po informacjach dodam, że oprócz porównań do zasłona, która teraz Piotrek przedstawił dana Brawna padają jeszcze porównania Dodzie Umberto Eco do Borysa tłumaczył oczywiście przykładał i to, toteż warto zawsze podkreślić Bohdan Zadura rozmawiamy o powieści Jurija winny Chuca tango śmierci Piotr Bala, a następnie Which Sasza Iwaniuk Agnieszka Odorowicz po informacji wracamy Poczytaj czyta Piotr Palarz tutaj ze mną w studiu Radia TOK FM jesteśmy połączeni zmianą wstępnie wić i straszą Iwaniuk z klubu literackiego polsko ukraińskiego po sąsiedzku, bo dziś spotkanie radiowego klubu książki poczytalni właśnie wspólne razem z klubem literackim po sąsiedzku zaczęliśmy to dzisiejsze spotkanie od dyskusji o książce już jawny Chuca tango śmierci w książce ważnej dyskutowanej Ukrainie w ostatnich latach nagrodzonej książką roku BBC książkę przełożył Bohdan Zadura, wprowadzając bardzo krótko to jest dwu lub czasowo no powiedzmy 2 planowa opowieści jedna z przeszłości jest opowieścią właśnie w czwórce bohaterów Niemców Ukraińców Polaków i Żydzie ich ojcowie oddali właśnie życie za Ukrainę i mamy taki taką plan współczesny współczesnego historyka, który szuka swoistej Atlantydy no właśnie tego Lwowa może w przedwojennego szukali mogliśmy trochę takim i realizowaniu może może mieć pewnym, ale nie aż tak nieprawdziwy oczywiście wielu kultur wielokulturowego przedwojennego Lwowa, ale myślę, że często też nie wiem to wy, jakbyście mogą się odnieść tak to jest to znaczy, że ta jakość i wydaje się, że w życiu właśnie trochę do tego odnosi, że ta przeszłości nigdy do końca nie będzie odkryta to znaczy rząd jak poszukuje tej przeszłości dobre oddaj głos, a następnie, więc co chcę o tym wszystkim myśli właśnie miała ich usłyszała o tym miecze i pamięci wielokulturowej i kiedy czytałam tango śmierci to myślami wracałam do opowieści swojej cioci dzieci z Czerniowiec, czyli miasta wielokulturowego i jej krąg przyjaciół znajomych był bardzo podobne do matek z głównych bohaterów to były to były Żydówki to były Niemki zdobyły Rumunki Polki Ukrainki i właśnie ja niestety jeśli tego świata nie nie zaznała nie zobaczyłam, ale moja ciocia, która żyła przedwojennych Czerniowcach ona właśnie opowiadała o o tych targach bazarach od tych zapachach o okruch nie oddania ach, tych różnych jak przychodziłam do niej to ona potrafiła i rumuńskie mała i upiec i ich ku względnej żydowskie po prostu jak przesłuchuje też przekazywała to wielokulturowość tego miasta, które już nieco utraciła ją właśnie, kiedy czytałam to tango śmierci to bardzo no nie dość skały nie za gardło akurat za gardło akurat akurat te fragmenty ta część o tym właśnie takim prawie, że idyllicznym przedwojennym Lwowie, który u, który jest takim nie jest nie jest tutaj się zacytuję zacytuje róż, który się zapoznał, czyli jeden z głównych bohaterów, czyli tak profesor, którego się tam szuka szuka ten ten koty muzyczny czytając rękopis Jaros nieraz łapał się dziwnym i niezbadane do końca odczuciu wyobraźni i nagle rodzimy się całkiem wyraźnie przeproszę nawyk czytania rękopis Jarosz zaczyna rozumieć, że ten dziwny świat, którego wabił on przepadł bez wieści razem i zamieszkującymi go ludzi nie zapadł się w głębiny czasu jak Atlantyda a kiedy wyłonił się znowu wygląda zupełnie inaczej utraciwszy wszystkie te kolory dźwięki zapachy, które panowały kiedyś nikt już mnie od tego czy choćby nie wiadomo jak się staro i właśnie tę świadomość tego, że to przypadło po prostu bez, jakby do końca tak nie ma możliwości wrócić te opowieści mojej cioci i właśnie leczone pędziły we mnie osobiście bardzo głęboki smutek, bo coś w tym takiego jest mam wrażenie, że to jest taka część wspólna obu książek, które dzisiaj będziemy rozmawiali, bo i tango śmierci i najdłuższych czasach wody rafy rynki można znaleźć informację o tym, że świat, który na naszych oczach czy na oczach naszych poprzedników rozpadł się jest już nie do odzyskania zupełnie tak jak to co stało się w Doniecku taki ze Lwowem stało się coś co sprawiło, że te miejsca nie będą już nigdy takie same bohaterowie obu książek to przyznają pewnie będziemy sięgali po te cytaty to tutaj cudzysłów zasługa tych, którzy do tego się przyczynili i tutaj też sięgnę po cytat z tanga śmierci, który wspomina o tym, że w górę pięły się wszelkiej maści ten paki, które w codziennym życiu nie umiał sklecić kilku sensownych zdań, a dorwał się do mównicy rzucał hasła trafiające do głów zgłodniałych wolności tłumów owe niedługi tajni agenci bardzo szybko wykryli takich, którzy mieli cokolwiek do zaproponowania to działo się dzieje zarówno w zachodniej Ukrainie tego doświadczył też Lwów tego doświadczają też inne miejsca na świecie i przez takich m.in. ludzi te miejsca tracą czy ten idylliczny tytuł czy cudowny rok taki jak chociażby w książce Jurija ten szuka przedstawia sobą Lwów i nie możemy pogorszyła oddaje właśnie Stasia, bo trzeba też jak chciałam z pytaniem zwrócić, ale ten system ogólnie czekała w opinii, ale potem się wydaje ważne podkreślić, bo mówimy o tej publiczności tymi powiedzmy idylliczna ości tego przedwojennego Lwowa, ale chciałbym, żeby słuchacze odnieśli wrażenia, bo ci, którzy nie sięgnęliście po książkę, że to jest taka opowieść ona jest sentymentalna jestem nostalgia, ale styl oznaczyli te to jak literacko się do tego odnosi w inny ciuch jest dużo ciekawsze stąd pewnie te porównania dodana brama Brauna do Hrabala do Umberto Eco, a nawet Piotr Kępiński miał skojarzenia z amerykańskim Fargo co mi się wydało w ogóle bardzo ciekawe wydaje się warte podkreślenia, że to nie jest tylko taka sentymentalna wspomnienie o tym Lwowie, ale przez różne zabiegi literackie w inny czuł to opowieść czyni dużo bardziej dużo ciekawszą o tak to powiedziała, a teraz te głosy waszych Iwaniuk właściwa chciałam o podkreślić to jak wymysł napracował nad tą książką, którą pisał 8 lak, a i ja akurat czytam w oryginale w języku ukraińskim i uważam, że to co zrobił z tym językiem to on też zrobił, a z tą samą tą wiedzą o Lwowie, którą gromadzi od wielu wielu lat, bo on chyba wszystkie gazety, które mógł znaleźć na ten temat w bibliotece po prostu nocował nie tylko zresztą pracując nad tą książką, ale też, a nad innymi, bo ten temat Lwowa historii Lwowskiej pamięć podejmuje wielokrotnie, że to co on to co widzimy w tej książce jest wynikiem tak nieprawdopodobnie ciężkiej pracy na poziomie językowym i na poziomie zbierania materiału, że Emil no i ze jest dla mnie to jest perełka to co Polsce powstało i PS podkreślam jego poczucia humoru, które z 1 strony jak wiemy jest psychologia czasami służy właśnie do tego, żeby unikać trudnych rzeczy i można sobie tak żartować i zastanowimy co dokładnie tak reagował na bardzo ostre czasami spotkania literackie, gdzie był krytykowanej przez historyków, a niektórych ukraińskich, którzy pod podważali właściwie jego niektóre tezy w książce a bo podłoże historyczne on za reagował na to dowcipami tak samo w książce jest tak dużo śmiesznych, a śmiesznych sytuacji, a takich anegdot którymi sypie Ewy Lewczuk wielu, których on właściwie wziął z tych gazet i historii takich jak Jana, a słyszała historię o opowieści swojej ciotki tak samo każdy mieszkaniec stolicy ma bardzo dużo UE i usłyszał w dzieciństwie o odpowiedzi właśnie z Lwowa przed wojną sława Lwowa wojennego swoich krewnych i rzeczywiście to zebrał to są takie smakołyki takie bardzo fajne rzeczy i tutaj też polecam książkę zarówno Ukraińcom, którzy na pewno nas słuchają dzisiaj w języku ukraińskim, ale też Polakom w języku polskim, ponieważ Bohdan Zadura wykonał nieprawdopodobną pracę, tłumacząc to książka, która była za jego własnym wg jego własnych zeznań esbek bowiem najtrudniejszą książką do tłumaczenia, a z kolei podczas prezentacji tej książce bibliotece miejskiej w Warszawie jury z meczu powiedział Bohdan Zadura był jedynym tłumaczem, którego na co nie męczył pytaniami co poznacie, a to tamto on bardzo dobrze mechanizmy, ale zrozumiał, a nawet po żartował w 1 CUK UE przetłumaczył i zrozumiał bardzo dobrze to co sam meczu wymyślił no bo czasami ta gra, a autorów ukraińskich współczesnych polega na tym, że te słowa po prostu czasami wymyślają to są słowa słowa to sami są tak przypominają te, które istniały i często elit współczesnej literaturze można znaleźć coś z tego, czego nie ma słownika to jest po prostu takie prawo, że uraz mamy przez wampira albo wprost bezpośrednio urodzonych przez autora i swobodny wybór nawet to zrozumiał i ma nie muszą pytać po to tam głosować nad tą uchwałą uważam za bardzo ciekawe zjawiska ja się podłączyć do twoich zachwytów nad humorem, który jest platany do tej książki, bo w wielu miejscach rechot dałem sobie czytając tango śmierci pamiętam fragment, w którym opisane jest taki krótki poradnik co zrobić jeśli komuś ukaże się diabeł dopłacają po prostu z tego opisuje tak abstrakcyjny tak absurdalne tak szalony tak od Hanny, ale wybitnie dowcipne takich miejsc w tej książce jest dużo dużo więcej nie chcę za wiele powiedzieć, żeby też nie zdradzić nie odbierać czytelnikom przyjemność to już tylko dodam, że jako Czytelniczka gender miałam czasami wątpliwości hip to znaczy to jest bardzo dziewczyny kiwają głowami złożyć dołożyć tak bardzo wydają się z perspektywy męskiej, ale napisana historia, więc to co było budziły czasem takie moje nie chcę krytykować, ale jednak takie dystansowanie się wątpliwości też jestem tak krótko, gdyż mogą się odnieść do tego rozumiem, że zastrzeżenia historyków czy pewna krytyka dotyczyła pewnego też idealizacji ukraińską ości tak to powiedziałem im maile to dobrze ujęła też chodziło troszeczkę oto jak on określa, bo przeciwstawia też okupację niemiecką okupacją radziecką i to jak jakiś sposób on pokazuje też rzeczy czasami mówią, że jest pewna nostalgia np. za głupi nostalgia za Niemcami, ale jednak Niemcy oni chodziło im o porządek i te reguły, które istniały wtedy były dość klarowne jasne można było wiedzieć, czego się spodziewać i to morze było łatwiejsze w pewnym sensie niż okupacja radziecka zachowania takie chaotyczne takie bardzo, a wzbudzający bardzo duża on właściwy taki błąd lub chaosu i też wściekłości i też trudności funkcjonowania i on tak jakby to to w jaki sposób on 2 narracje przeciwstawia i też w jaki sposób pokazuje Ukraińców pracujących w służbie bezpieczeństwa w latach osiemdziesiątych dziewięćdziesiątych i w ogóle taka demoralizacja totalna tego co związane z ze związkiem Radzieckim, a MO i może tutaj nad nie może wykonać pewną tutaj też były by były zarzuty ja akurat chciał powiedzieć, że Żydzi APo jest niewiele mu mają takie takie przysłowie, że podczas burzy pierwsze co się na coś się po podejmuje w powietrze te są śmiecie i właściwie meczu pokazuje na ile ci Ukraińcy, a Ukraińcy pracujący dla służb bezpieczeństwa albo właściwie wszyscy, którzy próbowali system ma współpracować na ile został bez wartościowi ludzie na ile są, jakby godnie tylko tylko potępienia no może w ten sposób, jaką to pokazuje to ten sposób on wzbudza dużo takich, a my no właściwie zarzutów w swe zero-jedynkowe gości w tym, że postrzega to jak wszystko co radzieckie najgorsza i tutaj nawet właściwie niemieckie porządki wydają się nie aż tak złe no i pewien sposób tutaj nie ma dążenia ku dialogu tylko w tym samym społeczeństwie ukraińskim wśród tych, którzy byli zaangażowani po 1 stronie po drugiej stronie, którzy pracowali właściwie w strukturach państwowych, a raczej antagonizuje to i to jest dość dużym takim właściwie zarzutem dziękuję bardzo, jesteśmy dzisiaj jako poczytalni razem z klubem literackim po sąsiedzku jest z nami, a następnie liczyć Sasza Iwaniuk my Piotr Bala Agnieszka Lichnerowicz witamy się z państwem ponownie tuż po informacjach wtedy przeniesiemy się trochę na zachód Ukrainy głównie na wschód przepraszam na wschód Ukrainy, chociaż zachód też by się trafiły dłuższa droga przeniesiemy na wschód Ukrainy zostawimy Lwów wylądujemy w Doniecku poczytalni dzisiaj w rozszerzonym gościnnym składzie witamy ponownie zażywaniu kij, a następnie widz z klubu literackiego po sąsiedzku Agnieszka Lichnerowicz Lipno Rawicz Piotr Bala witam studia przed nami młodymi rafie rynkom najdłuższe czasy, gdy rozmawialiśmy przed audycją wspomniałem wam i teraz nie wiem czy dostaniem się za to po uszach czy nie poddam się pod wasz osąd wspomniał, że zarówno tango śmierci jak najdłuższe czasy były dla mnie bardzo podobne dlaczego, bo są książki, które przeplatają i wątki realistyczne i takie baśniową alegorycznym pod tym względem są wybitne podobieństwa w tych książkach na obie książki opowiadają o tu też cudzysłów rajach utraconych miejscach, które zostały bezpowrotnie zniszczone wskutek wydarzeń historycznych teraz czy waszym zdaniem też te książki można na tych płaszczyznach ze sobą porównywać myślę, że tak też Jana, że także można na tych płaszczyznach porównywać, ale też w ogóle mi się wydaje pada pytanie czym jest Ukraina, bo np. w tangu śmierci przypomnę, że ojcowie głównych bohaterów bohaterów, że do Ukraińca Niemca i Polakach zginęli 2001. roku w bitwie z bolszewikami oni walczyli o kraju Ukraina natomiast w najbliższych czasach bardzo często pojawia się pytania artykułowane przez różnych bohaterów czym jest Ukraina kim są Ukraińcy i czy i np. okazuje, że patriotami Ukraińcami to jest właśnie Sokrates gracz jest Litwin, który nigdy nie był na Litwie urodziła Liza, więc tutaj się wydaje, że tutaj też podobieństwo właśnie w tym pytaniu tak czym jest ta właśnie Ukraina czym jest ukraiński gość, ale oni właśnie one dłuższych czasach to chciałbym też powiedzieć, że i powiedzieć o biografii wolę Dymera oraz niewielki, bo bo, jakby w niej mojej ocenie echem się odbija ta książka, o czym mówię o wolnym rynkiem dlatego wspomnieć jeszcze na samym początku urodził się we wniosku przez ponad 40 lat temu mieszkał i kiedy się pojawili separatyści w lipcu czternastego wyjechał do Kijowa nie znając ani słowa ukraińską, o czym mówił w wywiadach dotychczas sądy są po rosyjsku rosyjskojęzycznym pisarzem i ukraińskim odnosił sukcesy, ale nie w Ukrainie, a w Rosji on dostawał prestiżowe nagrody rosyjskie dla pisarzy rosyjskojęzycznych mieszkających za granicami Rosję i dopiero właśnie jako, jaką napisał ten najdłuższy czas to chyba to 2017 od razu pojawiło się tłumaczenia nie ukraińskie, bo tak bardzo krótkim czasie pojawiło się nie książkowym oryginale i w tłumaczeniu ukraińskim, która zrobiła medialne Pijanowska i dopiero później została przetłumaczona kolejna jego książka to znaczy wcześniejszą książkę rosyjskojęzycznych pisano w 2000 roku, a tych książek one są 7 i potem, kiedy on właśnie wyjechał z Doniecka, do którego nie wrócił nie odwiedzał tego miasta swojego rodzinnego on powiedział takie nie przyrzeczenia dodał, że się nauczy ukraińskiego i napisze kolejną książkę następną książkę pisze ukraińska właśnie tak zrobił i 2019 roku ukazała się wciąż niemieckim wydawnictwie jako pierwsza ukraińska fizyczna książka, a więc właśnie wracając do tego do tej tezy może taki śmiały, którą postawiła na początku mówiąc o tych najdłuższych czasach, porównując biografie oraz 5 jest z najbliższymi czasami bo aby takim jądrem i bardzo ważnym miejscem to jest miasto ZS najdłuższych czasach dużo ludzi mówi, że to jest właśnie Donieck, z którego Ukrainy można wyjechać tylko wtedy, kiedy umrzesz tutaj my czy pozwolę sobie na taką nie wiem na taką rolę, ale że raz tylko poniekąd właśnie zostawią swoje życie taką poniekąd, jakby nie wiem nie chcę powiedzieć umarł, ale przekroczył takie Rubikon zostawia to swoje właśnie życie też rosyjskojęzycznego pisarza tak tam w Doniecku i tutaj Ukrainie po prostu zaczął od totalnego zera to, że to jest takie moje odczucie i takie moje oczy by, bo jak czytam ten dłuższy czas to przez pryzmat jego biografii, bo on jest tutaj bardzo mocno obecne w mojej ocenie, ale to się też przebija w treści książki w tym co mówią bohaterowie w jednej z końcowych scen można zobaczyć jak siedzą przy stole i i jest to opisane, że zaczęli rozumieć ich poprzednie życie nigdy nie powrócić może też to jest pewien odnośnik do życia całym samego Wołodymir trafi dzięki Acta tak, ale też właśnie wrócę do tych pytań i w tej czym jest Ukraina kim jest Ukrainiec nawet włącz do tej książki czytamy jest przecież cytaty event surowy i środę, że też bardzo ważne w rozumieniu tej książki narodowość jest coraz mniejszym stopniu kwestią pochodzenia coraz bardziej domeną wolnego wyboru dlatego mamy tego granice wina, który wybrał Ukraińcy kości i też Motor SA Iowa i jednego z bohaterów Why właśnie 1, który też mówi o tym, że on jest ukraiński jest patriotą, ale dalej pyta, ale co z tego jak nie zabije ukraiński żołnierz oni zapytał moje poglądy i tutaj mamy kolejny problem tak od prób ukrycia takich mieszkańców Doniecka Donbasu kupowanego, którzy się czują no właśnie oni czują porzuceni i jakby obcy w tym świecie, którzy w, którym żyją, a z drugiej strony zaniedbanie porzucenie przez Ukrainę, o czym pamiętam też cytat, gdzie padają słowa, że występ w tym sensie nie istnieje tak jak ZSRR w jakim sensie istnieje przynajmniej na mapie, ale generalnie was nie ma każdy, kto powie Sasza dzwoniła nie chciał ten wątek, który Jan zaczęła rozwinąć, bo tak raz tylko będąc włączony w proces literackiej rosyjskiej dostają tam nagrody by będąc tam wydawanym on też nie był też w pewnym sensie był częścią tej tej literatury, ale nie ma literatura rosyjska jest jeden z takich Emu szczegóły nie jest jest jej specyfiki jest to, że to jest i jednoczesne jednocześnie często ich literatura filozofia i piszą z pisarzy rosyjscy często podejmowali tematy bardzo filozoficzne jak np. Dostojewski, którego tutaj ja czuję bardzo mocno w tej samej postaci Lizzy, która jest taka niezwykła osoba ma wpływ ma problemy psychiczne, a jednocześnie Dostojewskiego to była za zawsze ta postać, która niesie prawdę i Eliza ze swoją książką żółtą niebieską, którą może mogą zabić w Doniecku jak pisze raz jako ona właściwie jest takim pewnym znakiem rozpoznawczym pozycji też autora i on pisze Rafiego pisze, że nie da się po prostu wsiąść do pociągu przyjechać na Ukrainę co zresztą robi rafie go, ale jednocześnie zgadzam się zmianą, że on musiał umrzeć musiał umrzeć umrę też dla literatury rosyjskiej i właściwie AM z rady finiszować dla siebie co znaczy dla niego być Ukraińcem to znaczy dla niego w ogóle ojczyzna to jest dość tak ważne rady finał LM re definiowania pojęcia domu redefiniowania pojęcia terytorium kraju, kiedy on przeciwstawić 2 rzeczy mówi, że terytorium to właściwie można za zasadny kim pod takim popadnie kraju to są ludzie tak kraj to są ludzie i on zresztą jego Bach bohaterowie mówią, że okej ja mogę się zmienić, ale też chciałbym, żeby Ukraina się zmieniła tutaj jest taka bardzo ciekawa gra i próba też obdarte tego pojęcia patriotyzmu z niego takich czasami albo już po prostu nieaktualne niepotrzebnych rzeczy i on tak jakby jak to cebulkę patriotyzm ukraińskiej współczesne dyskusje na jego temat rozbiera i po prostu odejmuje to co nie jest potrzebne i to co do tego dochodzi to też jeden z jego bohaterów to jest to, że nieważne za kim jesteś kogo popierasz ważny punkt jesteś i właściwie ta godność, do której on dochodzi na końcu, która jest sednem tego patriotyzmu i w ogóle po prostu człowieczeństwa nie takim końcem zresztą nieprzypadkowo rewolucja Majdan 2 tysiące trzynastego roku nazywamy rewolucja rewolucją godności i on dochodzi do tego, że najważniejsze jest to czemu pozostaje wierny najważniejsze to jest o właściwy kim jesteś i tutaj próbuje nam pokazać to walka o dobro bycia dobrym i próbuje jakoś tak dotrzeć do takiego dość głębokiego dna i tutaj jawą, ale te książki te 2 książki w ogóle na trudno jest porównać i mówi na koniec, że nie widzę żadnej nic wspólnego magiczny realizm, owszem, tak, ale to jest chora wobec częsty zabieg, do którego ukraińscy pisarze lubią po prostu nawet o prawie prawie każde z nich ucieka w tym ten zabieg natomiast tutaj ten pisarz myśliciel oraz Janko, który teraz zadaję sobie egzystencjalne pytania i który też zostaje ciepło przyjętej na Ukrainie, kiedy przyjeżdża, a w do Kijowa to zresztą od jedno Tusk gesty to ciepło przyjął był Andrij Bondar ekspert książkę, którego omawialiśmy zaś razem z Örebro i też jeszcze parę krytyków literackich natomiast wśród zachodnich ukraińskich pisarzy w tym Staszka, bo dziewczynka zostanie przyjęte obco jako rosyjskojęzycznej jest i dlatego bardziej rosyjski pisarz niż ukraińskiej, więc on musiał zatem mają wszystko odmowa jest zmierzyć się takim odrzuceniem jego twórczości, czyli on zamknął ten rozdział rosyjskiej tak powiem przyjazdu na Ukrainę nie mówi pisze po ukraińsku i a jego książka zostaje od nich odrzucone jako nie ukraińska chociażby dane tłumaczona przez wielu osób oczywiście po chwalona ale kiedy pisał książkę po ukraińsku to ten sam szkołę, do której go nie chciało przyjąć do grona ukraińskich pisarzy w sprawie jego największym fanem i po prostu uważa, że to jest właśnie ukraiński pisarz i że on, ale ta metamorfoza, która w, którą zrobił jest naprawdę niesamowita, więc tutaj tyle historii osobistych się nakłada UE za to robi pan książkę naprawdę magiczną w takim sensie, że ona po prostu jest pełna energii, która ma wpływ na tych co dzisiaj żyją, która zmienia nas już dzisiaj właściwie bardzo bardzo dziękuję za za też to objaśnienie, bo to mi parę rzeczy układa w głowie, bo ja muszę przyznać, że dla mnie książka Finki była trudna ja nie wiem czy zawsze rozumiała wszystkie skojarzenia odniesienia i nawiązania jeszcze w tym realizmem magicznym mówimy realizm magiczny tam są jakieś po prostu mega stonki mega Żuki, które pilnują miasta to przyznam, że dla mnie było, jakby czytanie lektur sporym wyzwaniem, ale uważam, że niesamowita to znaczy z tą historią, którą opowiedział się wziął też coś niesamowitego dostrzega pewnie jeszcze jedno podobieństwo taka propos ucieszyłem się tych swoich podobieństwa, ale zauważam też w obu książkach takie rozczarowanie może i wściekłość gorycz wynikającą z z tego co widzi się i wśród elit i wśród tych, którzy dobierają się do władzy w jednym z2 miejscu w tangu śmierci można było znaleźć między nimi rozgoryczenie pewnie prezydenturą Petra Poroszenki, bo były tam takie aluzje natomiast z najdłuższych czasach cytaty mówią same za siebie co można powiedzieć o tych, którzy dobierają się do władzy i to nie tylko w rejonie Doniecka, ale także na Ukrainie tu zacytuję w Kijowie siedzą zdrajcy złodzieje w Moskwie zmowa ci idioci szalejącej zbrodniarze wojenni albo np. bandyci miejscowych firm zaczęły rozdawać karty zachowywali się coraz bardziej brutalnie, bo broń i władza oddziały ja dodałbym od siebie dużo też duża wciąż nie tylko w Doniecku także bezkarność jeśli chodzi o najdłuższy czas wydaje mi się, żeby ta książka jest konstruowana w ten sposób, że to z 1 strony jest bajka, bo mamy tych 3 bohaterów, którzy wyruszają jak argon aucie po zarząd i i ratowania miasta Zet, a z drugiej strony w baśniach nomen omen nie jest sam Jean czytamy bardzo realistyczne wręcz koszmarne historie od tej o w tej rzeczywistości okupowanego Doniecka i i wydaje mi się na jakie czytam tę książkę to to bankowość dawała mi po prostu możliwość takiego oddechu i jakiegoś światełka w tunelu jakieś nadzieje i gdyby ten zabieg rodzajem zabieg krwinki, żeby te nowele realistycznej i straszne okropne o rzeczywistości ludzie żyjących w Doniecku oprawić tom bajkową taką historię taką fantastyczną historią jest właśnie taki, który daje czytelnikowi, jeżeli przednia ta książka tak bardzo, jakby tego, gdyby nie było tej tej by ich dobrze, bo tłumaczy dokonali to po prostu gigantyczną pracę Marcin Kaczkowski Anna Urszulę nie wiemy końca zrobili przełożyli najdłuższe czasy Władimira Rafał rynki ballada miejska to jest podtytuł wydało wydawnictwo tak jak poprzednią książką, który rozmawialiśmy, czyli tango śmierci jawny Chuca wydało wydawnictwo wydawnictwo Kolegium Europy wschodniej i to koniec naszego dzisiejszego podwójnego wspólnego spotkania radiowego klubu książki poczytalni polsko ukraińskiego klubu literackiego po sąsiedzku bardzo bardzo się cieszy bardzo dziękuję wam, że te spotkania mam nadzieję, że uda się zorganizować kolejne, a następnie Which Sasza Iwaniuk Piotr Bala Agnieszka Lichnerowicz wszyscy życzymy państwu miłego popołudnia Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: POCZYTALNI

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz internetowe radio TOK+Muzyka teraz 40% taniej. Wybierz pakiet Standardowy i słuchaj gdziekolwiek jesteś

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA