REKLAMA

KultOFFe: poezja Anny Świrszczyńskiej

OFF Czarek
Data emisji:
2021-06-29 11:00
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
25:11 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
po wcale uderzył ją na zabawie pięścią w twarz upadła ludzie złapali go za ręce zataczał się potem wracali razem objęci wpół uśmiechała się szczęśliwie była w ciąży obiecał, że się ożeni pisała poetka, której opowie się pani Julia Fiedorczuk poetka pisarka tłumaczka krytyczka literacka dzień dobry witam serdecznie dzień dobry państwu Anna Świrszczyńska można by rzec poetka pomiędzy Poświatowskiej Różewiczem no tak pewnie rzeczywiście można by także z, Rozwiń » chociaż też bardzo taka osobna i jako wyjątkowa co dostrzegł np. Czesław Miłosz Miuosh, które dzięki Świerczyński chyba usłyszał w ogóle feminizmie co prawda, pisząc i pisał do niej pisał o nich napisał oni cyklem esejów w tygodniku powszechnym, które potem został wydany w formie książki i tytuł tej książki jest interesujący brzmi jakiegoś gościa mieliśmy to dla mnie bardzo ciekawe bo, bo Czesław Miłosz, które dziś zaś już chińską przepada bardzo ją szanował i w ogóle bardzo ją, a też promował w Polsce i w stanach tłumaczył ją w ogóle angielski dał jej zmienił nazwisko w publikacjach amerykańskich na nas firmy łatwiejsze do wymówienia dla Amerykanów taki też gest, który się powtarza historię literatury kiedy, kiedy poeta mężczyzna nazywa poetkę swoją protegowany tak zrobił też pamięć, o którym kiedyś rozmawialiśmy w stosunku do kultury nazwał ją HP do tej pory tak funkcjonowała Cieszyńska w Polsce oczywiście funkcjonuje jako jako jakoś Leszczyńska, ale mówił o jak zacznę od tego Miłosza, dlatego że tata osobności Leszczyński wydaje się, że jest jakoś widoczna w reakcji poety i bo co to znaczy, że mieliśmy gościa tak to znaczy, że pojawił się ktoś, kto może jakoś nie do końca był stąd ktoś, kto może nie do końca tutaj należał cieczy czy pasował pasowała oczywiście to to niedopasowanie Wilczyńskiej to niedopasowanie w tamtym momencie, kiedy miłością odkrywał to miało związek silnie feministycznym silnie feministyczną wymową wymową poezji i z taką wymową bardzo nowomowa umową kobiecą ale, ale chodzi o ten rodzaj kobiecości, a o, którym do tej pory nie łatwo jest mówić, bo stwierdzili, iż chińska często pisze o w tym wieku, które pan przytoczył też zwierz z tomu jestem baba za chwilę do tego do tego przejdę ale, żeby już tak dokończy ten temat osobliwości to tą częścią tej osobliwości Juszczyński jest to, że ona kiedy, kiedy pisze o doświadczeniu kobiecemu to to taką taką dużą wraz z Grecją którą, którą ona popełnia celebrowanie dojrzałe i dojrzałego kobiecego erotyzmu celebrowanie miłości i cielesności kobiety, która już dawno dawno wykryty w jak ma za sobą ten trend ten czas kiedy, kiedy kobiety w kulturze są uznawane za za atrakcyjne i oczywiście u niej pojawia się jakiś taki bardzo firma sztywny rodzaj celebrowania tego tak długo tego ciała jest bardzo niesamowite jest bardzo w tamtym momencie nowatorskie Miłosz porównywały to już w porządku skończy proszę pana miłość porównywał porównywał szczecińską do do Telimeny nocy też nie jest ciekawa, bo tak, jakby w ogóle nie radził sobie z tym że, że przychodzi taka jak ja tych opłat zapis taki, że tak, więc potrzebował tego literackiego filtra, żeby sobie na szczecińską nałożyć ma 60 lat przeżywa największą miłość swego życia chodzi z miłym pod rękę wiatr rozwiewa siwe włosy jej miły mówi masz włosy jak perły jej dzieci mówią stara wariatka tak właśnie no to jest to też jest, toteż wiersz z z jestem baba i samo wprowadzenie baby do poezji polskiej jest po prostu przed cudownym gestem moim zdaniem bardzo radykalne to właśnie tak jak zbierała myśli trochę przed tą rozmową dzisiejszą, spodziewając się różnych różnych rzeczy to to myślę sobie o tym że, że na początku nasze rozmowy w poprzednich miesiącach były głównie o takich tekstach wyrastających z awangardowej tradycji modernistycznej czy mówimy o pamięć mówiliśmy o rodzinie Baran z tekstem mocno eksperymentujące, które w swoim czasie były niezwykle nowatorskie bardzo radykalne właśnie, ale muszę sobie o tym, że to co można uznać za za radykalne i nowatorskie w pewnych momentach historii potem już takim nie koniec takim nie jest niekoniecznie jest wręcz, że np. modernistyczne eksperymenty w tej chwili takie takie eksperymenty formalne wywodzące się właśnie modernizmu czy awangardy w tej chwili już pewnie nie usypiają tak bardzo nowatorskim jako mienie sypiam natomiast wydają się nie wydają się powtarzanie tego jak w tym momencie nie wydaje mi się już już część radykalnym przez nas wnoszące coś wnoszące jakąś wersję natomiast moment, w którym Świerczyńska tym samym takim bardzo klarownym i nie ozdobne językiem wprowadza na salony po polskiej poezji, które są niebywale męską centralne wprowadzają bada no to jest dla mnie gest naprawdę bardzo radykalny jak NATO robi w latach siedemdziesiątych oczywiście, gdyby nawet tutaj baba baba to jest bała to jest oczywiście oczywiście kobieta, ale to nie jest ta kobieta, którą Niewiem opiewa Mickiewicz albo Tetmajera albo albo o no generalnie poeci którzy, którzy opiewają kobiet te postawiono zawsze w roli i obiektu tak rodzi tak zgodnie z przedmiotem tutaj mamy podmiot bardziej tak tutaj zdecydowanie mamy tutaj zdecydowanie zdecydowanie jestem kobieca jest kobiecy podmiot i ona trochę ona trochę tym tym kobiecym doświadczaniu właśnie tak rzuca rzuca w twarz tej tradycyjnej koło centrum tradycji tradycji poetyckiej to bardzo lubię bardzo lubię to, że on właśnie tak szczelnie chodzi z tą babą wzrostów i rzeczywiście te to pierwsza o to to porównanie z Różewiczem, z którym ona zresztą chyba łączył ją łączy akcja korelacja ta właśnie chodziło Różewicza, z którym ona miała bliską relację i Poświatowska, którą jej mąż miał bliską relację tak to nazwijmy tak by były tego typu historii tego ja tych tych romansów szczeciński to bardzo nie nie badałam, bo po prostu bardziej mnie ciekawi to to jak ona zapisuje właśnie Rosa i dwunastym robi na poziomie na poziomie swojej polityki natomiast oczywiście ta to były rozmaite historie, ale Różewicza też myślę, że łączy ją pewien taki wybór estetyki, bo wiersz Różewicza też są niesłychanie na pewno poziomie proste tak znaczone są nie ma tam dużo słów są bardzo oszczędne i oboje szczecińska Różewicz mają za sobą doświadczenie wojny, które jest myślę, że dosyć fundamentalne dla obojga także, jeżeli chodzi o wybór sposobu pisania jakoś coś takiego, że Rze, że po tym, traumatycznym doświadczeniu wojny wydaje się, że pisanie oraz ornamentalne bardzo bardzo, kładąc nacisk na estetykę jest nieadekwatne URE ułożyli tam właśnie taką bardzo surową frazy prawda oszczędną i rejestru koszt dla Unii Przemyśl radni, czyli jestem bała 70 tego drugiego z siedemdziesiątego, jeżeli nie mylę się chyba 70 drugi rok natomiast mamy właśnie ma PiS tego tych różnych tych różnych doświadczeń kobiecych no i tam jest w tym wierszu, który pan redaktor zdecydował na samym samym początku jest jest orzeczenie przy pomocy systemowo doświadczenie przemocy, z którym które pokolenia kobiet co muszą muszą radzić, ale potem pisze bardzo jest taki klarowny sposób reprodukowania właśnie tego kobiecego młota modelu o wyprodukowaniu modelu rodziny, którą kobieta truje po stronie tej, która no po stronie ofiary, bo taką notę wspomniany przez panią miłość przypomina mi wiersz miłość przychodzi mi swój wiersz, ale który trochę bym zastosował tak nie bądź bezpieczny poeta pamięta pisał Czesław Miłosz a, a ten wiersz, od którego rozpoczęliśmy inny nie wiem drżą jej usta wniesiona do karetki pogotowia słyszy chrapanie męża to też w pewnym sensie takie powiedzenie nie bądź bezpieczny poetka pamięta tak tak rzeczywiście takie papierowe świadectwa prawdzie świadectwa zapisania po prostu tego doświadczenia kobiecego jako czegoś co co zasług co co jakby jak jako czegoś to powinno mieć swego świadka tak tak jak karta jak dość mówi o słusznych i pewnie do tego przejdziemy trochę później, ale mówicie o tym, że ona jest też przedstawicielką takiej tradycji silnie anty heroicznej poezji polskiej i właśnie właśnie te momenty kiedy, kiedy ona pisze o doświadczeniu kobiece tak bardzo odważnie bezkompromisowo to są też to też są momenty anachroniczne tak, bo one właśnie z kolej też pokazują pokazują męskość jako jako taką męską w takim wariancie kulturowym prawda jako też po prostu często często często przemoc ową i w tym w tym jestem baba tam są doświadczenia różnych kobiet czy te są różne to dlatego kobieta podmioty tam są różne tam pojawiają się imiona imiona różnych różnych bohaterek to są miłości to jest oczywiście doświadczenie przemocy to jest doświadczenie macierzyństwa tutaj uważam, że ona jest absolutną mistrzynią, jeżeli chodzi też o o sposoby pisania o macierzyństwie, bo nie jest mnóstwo czułości w tym, jaką napiszą o byciu matką o o o dziecku, ale jest też kitki totalny brak złudzeń jeść i w kwestii tego czym jest świadczenie porodu także jeden z pierwszych wierszy w Polskiej poezji np. porodzie postu o fizycznym od o fizycznym doświadczeniu jakim, jakim jest rodzenie wydawanie na świat człowieka idąc na ucztę miłosną do siebie zobaczyłam na rogu starą żebraczka działają za rękę pocałowała delikatny policzek rozmawiałyśmy ona była taka sama w środku jak ja z tego samego gatunku poczułam to od razu jak pies czuje węchem psa drugiego dała pieniądze nie mogą się z nią rozstać człowiekowi potrzebny przecież ktoś bliski i potem już nie wiedziała policja ID do siebie wrócimy do naszej rozmowy po informacjach informacje o 1120 pani Julia Fiedorczuk poetka pisarka tłumaczka krytyczka literacka jest państwa moi goście po wcale czternastoletnia sanitariuszka myśli zasypiają, żeby wszystkie kule na świecie trafiły we mnie to by już nie mogły trafić nikogo, żebym umarła tyle razy ile jest ludzi na świecie, żeby nie musieli już umierać nawet Niemcy, żeby ludzie wcale nie wiedzieli, że umarłam za nich, żeby nie było im smutno tak pisała bohaterkach dzisiejszego programu Anna Świrszczyńska, która opowiada pani Julia Fiedorczuk poetka pisarka tłumaczka krytyczka literacka to już jest inny tom, w którym rozmawiamy wcześniej rozmawialiśmy o poezji z tego zbioru jestem baba wydanego w 1972 roku, a bodaj 2 lata później w 1974 ukazał się zbiór budowałam barykadę, z którego pochodzi ten pierwszy, który przed chwilą przeczytałem w nowoczesną i hiszpańsko jak trzeba powiedzieć pewnie pewnie pan o upoważnienie to o tym ona była sanitariuszką w powstaniu warszawskim ulgę, kiedy pisze o powstaniu to wie co piszą o tym czy to nie są dziś pory tylko do pana piszą własnego doświadczenia i a mnie zawsze bardzo Bogusz po pierwsze, tworzywa en pan budowałam barykadę, czyli tam, gdzie ona mała wspomina swoje ostatnie lato zapisuje swoje doświadczenia powstania Warszawskiego ukazuje się 70 czwartym roku litr diesla o podatek ma tak wiele czasu potrzebowała mówi o panu jakoś o tym opowiedzieć ojcu to coś nam, żeby móc upublicznić chciałam to opowieść i posłał go on jest dla mnie bardzo ciekawe, że tempo jestem baba test act znaczy, że Łaguta, a ta ma panować pokój w zupełnie nie swobodną one kobiet w Polsce, a kobieta nie pasującej do nie wiem do oczekiwań do modeli punkt, a przychodzi najpierw po pan, choć takie bardzo odważną i kompromisowe spadek po, jeżeli chodzi o odroczenie powstania, ale ten pierwszy pan redaktor przeczytały ono nie jest, bo to nie jest na pewno najmocniejszy wiesz tego z tego tomu a, ale polecam państwu serdecznie pałą pały autor tam budowa barykady to jest to tak jak powiedział Czesław Miłosz zresztą trudno się nie zgodzić o jedną z najwybitniejszych są za o sytuują się w nurt radykalnie anty heroicznym tak obok np. pamiętnik z powstania Warszawskiego Mirona Białoszewskiego takiej, która kwestionują w ogóle tylko ten pan ma dominujący model brukarze opiewa Varso narodową ofiarę tak każe kontrolować nasz Tomasz wielkiej klasy i jak i świętować właśnie ona tutaj innym wierszu, a na ów opłakują godzina, kiedy wszystko to ciało spięte w ogóle tak otwiera panu panu pułkownikowi zaczyna od zdania o pokój na moment, gdy zaczęło tak, bo potem po prostu było to potem zapisano coś to ona szuka o szukają zwykle ma wrażenie tylko doświadczenia ten język jest jednocześnie bywa momentami klasyczną, ale bardzo epatowania to jest niesamowite jak ona po prostu zdalnie dla tego powiedziała i drogowego został trwała i w tej swojej i w tej relacji pozostaje o pozostaje jakoś Ciuła i empatyczna faktem nastoletnia sanitariuszka, która myśli, o którego taką myślą, bo taką jednomyślnie, żeby po prostu się skończyło, żeby nikt już nie po raz organom finansowym loginu po prostu o są coraz to, że to, żeby już kwitnąć wysoko symptomatyczne jest inny wiersz, o który w ogrzewaniu wroga i zjada pan tylko nieco opadła mówi to do żołnierza, a tak uległ bardzo także, bo widzę w 2 widzów od moich oczach widza widzowi dotyczyły twierdzą bardzo pani tak samo na plaży kobieta rozpoznała, gdzie zespołowo jesteśmy dokładnie dokładnie w samej sytuacji nie ma nienawiści to go do tego cała jesteśmy wrogami od broni, ale nie ma nienawiść do do tego cała ten poziom bolesnego dostosowania losu kruchość i jest bazą właśnie to jest do budowania potężną Solidarność i takiej empatii, którą Stinga po grani właśnie dlatego masa poza granice tego celu, bo oni też postawa Rosja oraz innych statków ten trwa no właśnie mamy w tym w tym tomiku w tym tej powstańczej wizji taki bardzo indywidualny komórkowy niemal punkt widzenia taki punkt widzenia też trochę na całość mamy w ja przeżyję znajdę taką najgłębszą piwnicę zamknąć się nie wpuszcza nikogo wygrzebie ziemi jamy zębami wygryzie cegły schowam się może wejdę w mur jak Stonoga wszyscy umrą, a ja przeżyję i drugi ci co wydali pierwszy rozkaz do walki niech policzą teraz nasze trupy niech pójdą przez ulice, których nie ma przez miasto, którego nie ma nich liczą przez tygodnie przez miesiące nie liczą aż do śmierci nasze trupy o to kto w ten weekend pierwszy, więc o strachu te są to co oko to okno mówi kiedy, kiedy mówi o tej wielkiej heroicznej tworzy ten ponton, a który każdy człowiekowi instynktownie po prostu ochronić własne życie nawet jak nawet kosztem innych mieć nadzieję, że to inni zginą to jest rzeczywiście tak jest sanitariuszka, która ma ten moment, kiedy jest ograniczał nadanie wszystkim, ale to też jest ktoś inny moment są też inne momenty może właśnie o tym fakt to prawdopodobnie większość z nas byłaby w takiej sytuacji nadzieje tutaj giną po prostu tak jak ze spraw wolno w dowolnie nie tylko taka, że wróg straszna i że własnej pozycji zabijani prawda oni też taka że, że po prostu czują lęk jest nie do nie do wytrzymania dla nikogo tak przekracza w ogóle granice ludzkiej ludzkiej wytrzymałości i choć ten moment emisji tylko o przedłużaniu własnego życia to te IT i te momenty ona ona też dopisuje donatora donator zapisuje właśnie to pragnienie ucieczki pragnienie to dla nas jest właśnie jak rozumie Love tak nie wiem z ZUS chłam, który mieszka na ubraniu które, które następnie, kto następny budżet ognia, bo pomysł jak trwa już po prostu spala moje płyty marszu, a ono procesowi towarzyszkami w tym momencie, ale jest tylko całe okrucieństwo okrucieństwo to z takiego życia wydanego na ma taką straszliwą klucz do całkowitego tej po tej chęci to żądza przetrwania, a która jest po prostu zupełnie normalna u żywego organizmu no, a jednocześnie staje się w pewnych sytuacjach szukanie okrutna taka, a jednocześnie potrafi też zobaczyć jak gdyby czym wojna powstanie jest na powiedziałbym trochę wyższym poziomie, czyli sona, gdyby nie tylko czyni jednostce, ale co ona czyni miastu grupie społeczeństwu co ona czyni historii, jeżeli tak górnolotnie można powiedzieć i zadaj pytanie o odpowiedzialność także, że gdzieś na końcu tego też są takie jednostki, które podejmują decyzje, które później dotykają dziesiątki setki tysięcy ludzi, a tak właśnie ten ten fragment, licząc klubu prawa jest o bardzo ma takie to nam odebrano to zdecydowaliście na to jak sami spójrzcie w twarz projekt decyzji tak okoliczne teraz nasz klub już nic innego nie róbcie tylko z okolic to nasze trupy i tu też w tym sezonie coś takiego już jest bardzo problematyczne pojęcie mówić o ten dotyczy kobiet, ale ta tak tylko zabójca tak konkretne zasady stropu to nie jest taki kod ostatni powiedzmy tradycyjnie kobiet kobieta postawa opozycji do tej pory praktycznie męskich heroicznych, która mówi o tym do obrazu ten rozkaz tutaj i tylko abstrakcyjnego języka, który mówi o walczono o miasto walczymy o honor walczymy o to czy pan to gorąco ta kobieta mówi o pospolitych grup, które leżą na ulicach po prostu brutalne przekłucie właśnie tai tej heroicznej na rok, która abstrahuje od ciała od konkretnego cała o od naszych ciał stałych wrogów, których no właśnie tam jest jak już, o którym wspomniałam wspomniałam wcześniej wiele takich akcjach w taki ma pani rację, bo to trochę, jakby wracając z popularnej swego czasu piosenki jeszcze się tam żagiel bieli, bo męska rzecz być daleko kobieca wiernie czekać tak mamy to taki podział, że proszę mężczyzna jest wojownikiem on walczy się nie poddaje on wraca jeśli wraca umorusany ranny tak zaciska zęby, a kobieta jest tą, która opłakuje ta kobieta jest tą, która trzyma ciało męża syna córki kobieta jest tą, która ma później pozbierać to poza co pozostało tak ba ma to na niej ostatecznie to do niej należy odpowiedzialność za czyn mężczyzn także tak oko, bo mężczyzna może po prostu wyjść pięknie zginąć, a kobieta musi później pozbierać okruchy tak musi pozbierać po to, fakt musi sprawić, że życie było to możliwe tak myślą chcą tego kulturowo jej rola tak wiem to rzeczywiście tutaj podbija tę stronę tego spotkania i i podbija ten trend ten kontakt po prostu wojnę ten tradycyjnie tradycyjnie kobiece akty kobiet w ćwiczeniach na trudną pracę teraz to teraz mamy stan taki prosty mamy rodzić, a nowych ludzi tak chce, jakby dlatego też dlatego wydają się, że to nie jest bez związku ona właśnie tę swoją kobietą politykę najpierw jako tak w kształt siła i z tej perspektywy była w stanie znalazła ten głos wyjątkowy unikalny do tego, że to, żeby napisać, żeby napisać są o powstaniu tak jak napisała i to jest Szanowni Państwo powiedziałbym doskonała lektura na najbliższe dni będą burze będą upały może jakiś gra, gdy wiatry też burze polityczne zapewne, ale też w wakacje trochę więcej czasu dla tych państwa, którzy oczywiście się na wakacje wybierają, więc myślę, że to jest doskonały moment, aby sięgnąć po poezję Anny Świrszczyńskiej, a które dzisiaj tak pięknie opowiadała pani Julia Fiedorczuk także poetka pisarka tłumaczka krytyczka literacka bardzo pani dziękuję ja również bardzo dziękuję państwu polecam poezję Anny Świrszczyńskiej informacje Radia TOK FM już za kilka minut o godzinie jedenastej 40 dzisiejszy program przygotował Paweł Ziętara, a nad jakością naszych połączeń czuwał Szymon waluta Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: OFF CZAREK

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz internetowe radio TOK+Muzyka teraz 40% taniej. Wybierz pakiet Standardowy i słuchaj gdziekolwiek jesteś

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA