REKLAMA

Spektakl "Klub". Jak opowiedzieć o przemocy seksualnej?

Kultura Osobista
Data emisji:
2021-06-30 11:40
Audycja:
Czas trwania:
16:05 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
to jest taki klub po Świecku klub bene to ważne, że po szwedzku, bo przypominam, że jesteśmy w Sztokholmie, czyli w Szwecji bardzo świeckiej Szwecji to ważne wiecie państwo, że w ogóle jesteśmy w Polsce tak mówią bohaterki spektaklu klub opartego na reportażu Mathilde wosku ustaw są w tłumaczeniu Justyny Czechowskiej spektaklu, na które możemy wybrać do teatru collegium nobilium w Warszawie dzień dobry przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska reżyserka spektaklu Weronika Rozwiń » Szczawińska i grające w przedstawieniu Emilia Walus Magdalena Fil tak są gośćmi gości dniami kultury osobistej Witajcie w dzień dobry ani w rękach czy był pomysł, żeby reportaż, który wstrząsną posadami Akademii szwedzkiej i doprowadził do nieprzyznania 2018 roku nagrody Nobla w dziedzinie literatury stał się tematem spektaklu to może zacznie pomysł był mój wspólne to znaczy ja zaproponowałam ten reportaż aktorkom, które zaprosiło mnie do pracy zaproponował też inne teksty czy potencjalny punkt wyjścia dla spektaklu natomiast decyzja, żeby to był właśnie klub należała to zespoły i powiedziałabym, że w ogóle sama idea tego spektaklu, która jest trochę związana z tym, o czym jest klub też wyszła od wszystkich 10 artysta, które są aż klubie na na ścianie i które po prostu dały impuls do powstania tego przedstawienia, więc jakoś z tym klubem po prostu sprytnie to pisałam, ale wyszło dziecko dziewczyny tak tutaj Magdaleny sylwetkę to faktycznie była trochę decyzje Weroniki, która podrzuciła teksty bardzo krytycznie, ale też ten wybór był jednogłośny, kiedy miałyśmy naprawdę fajne propozycje, ale klub nami wstrząsną tak bardzo że, że spotkałyśmy się przeprowadziliśmy rozmowy każda każda się wypowiedziała i wszystkie szłyśmy tę stronę im miałyśmy sobie rzeczywiście jakiś taki lęk, że to jest bardzo ciężki temat i w ogóle, że jednak może to być trochę niebezpieczne, że się spotykają dziewczynę i temat przemocy, jaki może być bardzo trudne i w dodatku w Akademii teatralnej w Warszawie właśnie ale, ale rzeczywiście miałyśmy dużo zaufania do Weroniki i serwisy, które okazały się słuszne i mamy poczucie, że to była świetna decyzja tak mi się wydaje takie też uważam, że to właśnie na decyzję bardzo się też, że ten spektakl powstał i tak jak mówi Weronika Magda to była także dokładnie także Weronika po prostu zaproponowała nam parę tekstów my stwierdziłyśmy jednogłośnie, że chcemy robić klubu, bo po prostu ta książka na tę historię zasługuje na opowiedzenie w pierwszej kolejności wg nas i dlatego taka decyzja została podjęta podkreślacie trochę przewrotnie trochę ironicznie, że to opowieść, która nie dzieje się w Polsce, bo przecież uniwersalnych, a więc także dzieci polskich kontekstów dotykać bardzo mocno, bo klub jest, toteż można powiedzieć jakaś figura waszym spektaklu takie kluby mamy wszędzie w szkołach teatralnych również jeśli mogę to jest też takie zabawne, że właśnie przejmą dla mnie, mimo że jest w centrum tego procesu, że my podkreślamy, że to nie dzieje się w Polsce, bo tak naprawdę chyba chodzi o to, że to może dziać się wszędzie w sensie tak jak powiedziałaś wszędzie są takie kluby jeden z takich klubów też oczywiście jest w ogóle środowisko teatralne w Polsce czy mniejszym wymiarze Akademia teatralna, ale mamy takie poczucie, że jeśli podkreślona zostanie też, że właśnie wszystko dzieje się w Szwecji to nie w Polsce to te raz i takie poczucie chwilowego pozornego bezpieczeństwa, jakiego ów dobrze, że po prostu wszystkie Polki są bezpieczne to się nie dzieje u nas nie u nas takie rzeczy wiadomo granice to jest dość zabawnej moim zdaniem to jest fajne zabieg, ponieważ no zapraszamy na spektakl ten zabieg czemu służy także zapraszam serdecznie Weronika, zanim porozmawiamy o tym na czym polegała innowacyjność też prace nad klubem to muszę zapytać jak powstawał scenariusz tego przedstawienia, jaka jest największa trudność w zaadaptowaniu na scenę książki reportażowej no wiesz to są same trudności w takim sensie, że właśnie powiedziałabym, że jeżeli strony bardzo lubię takie tematy dokumentalne w teatrze, a z drugiej strony czuję bardzo duży taki opór przeciwko zbyt proste mu ufali reportażowi tak to się takiemu podejściu już weźmiemy reportaż i przeniesiemy na scenę Otóż wystarczy, bo to daje jakiś taki rodzaj glejt tu, że to jest jakaś tam prawda i aspektach na pewno będzie czekał to nie wystarczy, żeby zrobić dobre przedstawienie w przypadku klubu dodatkowo mamy do czynienia z taką niesamowicie wielowątkową strukturą to znaczy ta ta książka Matyldy Gustaw sąd przykład Justyny Czechowskiej no jest jakimś tam zapisane dosyć potężnego śledztwa dziennikarskiego nogi też kontekstów, które temu śledztwu towarzyszyły przez poprzedzające je dekady, więc trzeba się było na coś bardzo mocno zdecydować i tutaj może taka pierwsza rzecz, którą bowiem w naszym procesie pracy, który chyba w ogóle strasznie ważną rzeczą w kontekście rozmowy o tym Zastalu to znaczy taka taka sprawa, że czym my bardzo dużą, zanim w ogóle zacząłem pisać na scenę bardzo dużo ze sobą rozmawiałyśmy o znaczeniu dziewczyny wybrały ten klub poprosił, żeby zrobiły takie notatki co tam w tym klubie na świat zainteresowało i po sobie rozmawiałyśmy przez tę pandemiczną zima rozmawialiśmy sobie na zoomie grupie też by każdą z, które rozmawiałam indywidualnie na poczucie, że też tych rozmowach dziewczyny właśnie nazwały nie tylko co je tam zaciekawiło, ale też właśnie trudności, o których wspomniała w takim zakresie, ponieważ taki temat właśnie tego tego ryzyka, które też Emilka tutaj wspominała, że w sumie na robienie tego tematu jest dosyć ryzykowne w takim kontekście szybko może się skończyć tak jak tego pornografię przemocy i tym, że tak naprawdę działamy przeciw skutecznie to znaczy, że zamiast, jakby widzów zmusić domyślenia zalejemy jakąś taką masą po prostu bardzo drastycznych świadectw i będziemy takie poczucie, że Han dobrze ten teatr odrobił za mnie za tę lekcję nie mam z tym nic wspólnego to straszne co tym osobom się przydarzyło, więc gdzieś tam od zimy wiedziałyśmy, że musimy szukać części skuteczne akcje performatywne w takim znaczeniu skuteczności wobec widowni jak dzięki tym rozmowom z aktorkami zdecydowano się postawić na minimalizm to znaczy zaproponowałam nasze pierwsze kluby, które zaczną w kwietniu takie zręby scenariusza, które były gdzieś tam mocno oparte na na 2 tematach to znaczy na temacie w ogóle klubu jako takiego oczywiście to trochę ten świecki klub forum, ale trochę to też w ogóle dotyczy bardzo bliskiego nam tematu takiego strasznie smutnego to znaczy kultura jako klub przemocy tak to znaczy bardzo takie szczególne związki właśnie przemocy i sztuki, a drugi wątek to była po prostu historia jednej z kobiet, które zdecydowały się zdecydowały się zeznawać opowiedzieć swą historię czy po prostu taki totalny minimal i jak scenariusz od początku też zakładał, że będzie istniała druga część spektaklu, które już powstanie w ścisłym kontakcie z zespołem to znaczy, że ten drugą część tworzymy razem bardzo mocno biorąc pod uwagę indywidualne zapotrzebowania tyle poglądy i chęci każdy, kto to jest demokratyzacja procesu pracy nad spektaklem, który możemy przeczytać w zapowiedziach przedstawienia jak rozumiem tak no to nie tylko myślę, że podstawą demokratyzacja jest to, że spektakl jest inicjatywą oddolną taką w pełni demokratyczną ja zostałam zaproszona do pracy przez zespół nie zespół przeze mnie, więc to tak naprawdę tutaj demokratyczna wspólnota, która wyłoniła się w ciele wspólnoty Akademii teatralnej to taki akt założycielski naszego spektaklu to właśnie tutaj nasz Klubowicz zrobiło Emilia Magda z tego doświadczenia, jakie wnioski wysnuwać jak wam w ogóle się podobał ten model pracy nad spektaklem Korczyk jest bardzo tutaj mamy bardzo to jest bardziej temat, bo dla nas ta praca była jakaś zupełnie zezwalająca nagle się okazało, że można w zgodzie ze sobą komforcie można pracować mówi o trudnych rzeczach niekomfortowych ale, że to wszystko jest jest po prostu dla nas jest okej i możemy rzecz sobie zdrowo normalnie prywatnie potem przechodzimy na próbę i czujemy się w porządku mówiąc o czymś co wielu niestety sytuacjach myślę, że z innymi reżyserami też serkami mogłoby być jednak troszeczkę problematycznej przekładające się na nasze życie prywatne tutaj jako zupełnie nie było miałyśmy bardzo duży komfort pracy w jakąś dużą akceptację dla siebie dla wszystkich twórczyń i przede wszystkim higiena pracy wydaje, że to jest to co ja odkryłam w tym projekcie, że naprawdę mogę mogę żyć normalnie zdrowo od tego mogę robić coś co daje bardzo dużo radości, ale to jest zasługa właśnie twórczyń Weroniki broni nas nauczyła jakiegoś nowego życia oni są też Magda niesamowite jest to tak sobie myślę teraz o tym mówić o czymś co powinno być tak naprawdę normą przy pracy na spektakl on ogromną wejść, ale niestety często nie jest Emilia jest zgadzam Magdę po prostu uważam, że Weronika Szczawińska i cała rzesza kobiet, które były, gdzie jest zaangażowany przez nią do pomocy w tym spektaklu powinny być po prostu twarzą nie przemoc owego opracowania w teatrze nie przymusowej pracy w teatrze uważam, że to jest wspaniałe i ja po prostu naprawdę życzę wszystkim młodym aktorkom młodym aktorom takiego czegoś, bo od razu po szkole mogą spotkać się z takim systemem pracy, który daje tyle wolności jest tak inspirujący i po prostu można można naprawdę się cieszyć tak w pełni z tego procesu, w którym uczestniczy zamiast przeżywać jakiś różne dziwne dramy i znosić dziwne zachowania czasami reżyserów, ale też aktorów, bo wiadomo każdy jest człowiekiem przecież gdzieś tutaj w tym procesie po prostu takich dziwnych akcji no no nie było i i to jest dla mnie wspaniałe, że ja po prostu każdego dnia przychodziłam na próbę w różnym humorze, bo czasem człowiek się nie dość i czasem co, że czasem gorszy dzień, ale zawsze wychodziłem z tych prób po prostu w nastroju poprawionym kilkakrotnie, więc to chyba świadczy o tym rzeczywiście ta praca była bardzo inspirująca i odbywała się w takich bardzo korzystnych zdrowych warunkach dla nas i no każdemu tego życie naprawdę to jest wspaniałe doświadczenie jak mogłoby być, gdybyśmy wszyscy w naszym środowisku po prostu teatralnym kulturalnym się postarali o tym, żeby ta praca po prostu była zdrowa i nie przymocował, bo to się może wydarzyć ja głęboko w to wierzę Weroniką my bardzo często rozmawiałyśmy w kulturze osobistej w TOK FM właśnie o przemocy w teatrze czuje się też po tej pracy z ze studentkami Akademii teatralnej w Warszawie że, że te zmiany, które dokonują rzeczywiście mają szansę przybrać jakąś realną postać to tak czuję tu bardzo silnej rzeczywiście myślałem o tym w kontekście naszej dzisiejszej rozmowy, że właśnie wielokrotnie w twoim programie wracałyśmy do właśnie tych trudnych kwestii tutaj mam poczucie takiego przełomu też dla siebie z tego względu, że je dosyć długo też miałam takie poczucie, że podstawowy problem, aby z tą bowiem zmianą teatrze polega na tym, że jest grupa osób, które gdzieś tam całą resztę zachęca do tego, żeby trochę zmienić myślenie o tym wszystkim natomiast ludzie są zbyt udręka ani, żeby podjąć tak jakby więc miał poczucie, że czasami dzieje się w taki rodzaj trochę prowadzonej bez nadziei emancypacji nosiła natomiast tutaj ja jestem ogromnie wdzięczna dzieciom ze wszystkimi słowa, jakie powiedziały o naszej wspólnej pracy, ale chcę podkreślić, że tutaj właśnie ja się uczyłam również od nich, bo pierwszy raz widziałam tak liczną grupę, bo to jednak 10 osób, które postanowiły jakąś powiedzieć nie to nie przekuć tak, czyli jak zrobienie spektaklu i kiedy zadecydowały o swojej pracy i wzięły, jakby po prostu bardzo dużą odpowiedzialność za to krótko mówiąc chyba nie drugi raz w życiu, a pierwszym była praca nad kodeksem etyki w Akademii teatralnej czułam, że generalnie uczestniczą naprawdę takiej grupie, która właśnie takimi społeczności na zmianę pracuje i to daje taką naprawdę realną nadzieję i sprawia, że tak czuję, że jesteśmy trochę wszyscy połączeni tak to znaczy my jako twórczynię teatralne z czytelnikami czytelnikami tej książki jak te wszystkie sprawy zaczynają się tutaj tutaj miesza się Vanessa Coffee brytyjska koordynatorka do spraw intymności i nazwisko pojawia się przy waszych nazwiskach przy tym spektaklu jakoś współpracowały Szcze Panek takowi łączy się powiedzmy taką Orbita tego spektaklu jesienią, ponieważ przedstawienie powstawało m.in. w ramach grantu, który prowadzi Akademię teatralną w Warszawie grancie nazywa zmiana teraz i właśnie nasze jesienne pokazy klubu będą odbywały się już w ramach tego projektu i wtedy właśnie pojawić ważne Cracovii, która tu jeszcze są tutaj różne tak powiem opcje rozważane czy taki warsztat jak z naszymi aktorkami czy też taki warsztat w jakiej formule formule poszerzonej one są częścią projektu, którego my jesteśmy częścią na pewno ktoś, kto kogo ty tutaj trzeba wymienić to był dla nas taką wielką inspiracją wsparciem jest rzeczniczka praw studenckich i wspaniałą badaczka z Akademii teatralnej akademicka, więc to Agata, bo taką trochę naszą koordynatorką myślenia tutaj wspólny wspólnotowego tak to powiedziała, tak więc Vanessa Vanessa covid 100 spotkań, które dopiero przed nami jesteśmy w tym bardzo podekscytowanych klub do zobaczenia jeszcze dziś osiemnastej w collegium nobilium w Warszawie później dwunastego trzynastego 14lipca premier klubu na scenie TR Warszawa przy ulica Marszałkowskiej 8 będzie miała miejsce 3września spektakl wystawiony zostanie w ramach projektu nigdy nie będzie szła sama porozmawiajmy o aborcji, którego kuratorką jest Sylwia Chutnik bardzo wam dziękuję za to dzisiejsze spotkanie na łączach skarbowych reżyserka spektaklu Weronika Szczawińska i grające w przedstawieniu Emilia Walus Magdalena Wilde były goszczenia kultury osobistej pozdrawiam was serdecznie dziękujemy dziękuję do usłyszenia ciasna informacje w TOK Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz internetowe radio TOK+Muzyka teraz 40% taniej. Wybierz pakiet Standardowy i słuchaj gdziekolwiek jesteś

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA