REKLAMA

Trzeba było pandemii, żeby zauważyć, że relacja między uczniem a nauczycielem jest fundamentem nauczania

Popołudnie Radia TOK FM
Data emisji:
2021-07-08 15:40
Prowadzący:
W studio:
Czas trwania:
14:39 min.
Udostępnij:

Pandemia uderzyła nie tylko w szkoły, ale też w poza systemowe zajęcia i sposoby nauczenia. O rozwoju dzieci w pandemii rozmawiamy z dyrektorką biura Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci Marią Mach.

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
radio TOK FM pierwsze radio informacyjne popołudnie Radia TOK FM jeszcze dzień dobry mówi Paweł Sulik dziś czwartek ósmy dzień lipca naszym kolejnym gościem jest Maria Mach dyrektorka biura krajowego funduszu na rzecz dzieci dzień dobry dzień dobry w dyskusjach, które było bardzo wiele w naszej ocenie również o wpływie pandemii na edukację nie tylko nasze radio generalnie media skupiały się na zdalnym nauczaniu jako swoiste wyzwanie techniczne może też jakimś Rozwiń » psychologicznym, ale gros dyskusji dotyczyła jednak grą dyskusje dotyczą jednak powszechnej edukacji, a jak to jest w przypadku zupełnie innego modelu skierowanego do uzdolnionej młodzieży, bo taki realizuje krajowy fundusz na rzecz dzieci, jakiego rodzaju były wyzwania w tym czasie pandemii, kiedy w ten fizyczny kontakt był niemożliwy jak to wyglądało państwa przypadku jak wszyscy mierzyliśmy się z rozwiązaniami technicznymi oczywiście bardzo szybko jeszcze pod koniec marca dwudziestego roku przestawiliśmy się nad zdalne tory zaczęliśmy organizować zdalne wersję warsztatów, ale bardzo szybko zorientowaliśmy się, że takie przenoszenie 11 czegoś w rzeczywistości do rzeczywistości wirtualnej to nie jest dobre rozwiązanie i że tym, czego najbardziej brakuje zajęciom w formie zdalnej także tym bardzo ciekawym atrakcyjnym poznawczo naukowo jest kontakt między uczestnikami, że uczenie się w samotności jest w gruncie rzeczy bardzo przygnębiające i mało efektywna w związku z tym zmieniliśmy ten model z jakich takich wykładów, które okazjonalnie oczywiście też zdarzały czy większych seminariów na coś co nazywamy tutaj salami, czyli taką pracę w małych cztero sześcio osobowych grupach tuszą kilkumiesięczną uczestnicy dostają jakiś problem do przemyślenia przeanalizowania i w miarę możliwości rozwiązują te problemy razem pracują w parach np. potem prezentującej wyniki tych rozwiązań korzystaliśmy z takich platform, które technicznie umożliwiają także no coś w rodzaju takich pogaduszek na bok czyli, czyli jak dziś czatów, które potem zostają rzucania nawzajem materiału wrzucanie sobie notatek no generalnie odzew wśród uczestników naszego programu był dobry to znaczy dominował taki ton no bo fajnie było i w ogóle ciekawie ale, ale ludzi ludzi chcemy żywych ludzi na co dzień mamy świetnie obserwować w tym czasie jak bardzo właśnie to środowisko rówieśnicze fakt, że można z kimś swobodnie tak przygodnie nawet pogadać bez umawiania się specjalnie jak to bardzo stymuluje stymuluje właśnie uczenie się jak bardzo także ci najzdolniejsi ci z największymi pasjami zainteresowaniami ci, którzy chcą więcej od szkoły od życia ucierpieli napadami, bo myśmy rzeczywiście koncertowali większości mówi opinii publicznej najsłabszych na tych którzy, którzy musieli wyrównywać doganiać, ale okazuje się, że także fakt, że brakowało choćby olimpiad w wersji zdalnej, czyli tej możliwości słuchania innych rówieśników no i brakowało kółek zainteresowań brakowało możliwości pozbawienia się sprzętem to wszystko to bardzo bardzo mocno podcięło skrzydła tym, którzy no w zasadzie powinni jednak te pasje naukowe także swoich rówieśników ciągnąć zapalać jak to jest stereotypem, który najlepiej sprawdzimy, który mówi, że osoby uzdolnione osoby, które mają kompetencje najwyższym poziomie, jakie kompetencje wyższy poziom niż niż średni jednocześnie one jeśli chodzi o taką relację inność albo kontakty z rówieśnikami są bardziej wycofane, a więc ten stereotyp, ale na ile jest bliski prawdy no pewnie każdy stereotyp to znaczy da da się znali sytuację, która do niego pasują i da się znali sytuacje, które do niego nie pasują naszym takim zasadniczym doświadczeniem stoi prawie czterdziestoletniej pracy ze zdolnymi jest przekonanie, że ludzie zdolni są bardzo bardzo różni już na, więc oczywiście są tacy którzy, którym się trudno skontaktować z otoczeniem, ale bardzo często wynika po prostu z faktu, że oni nie znajdują zrozumienia dla tematów, które jest ich interesują tak nie jest także nie umie rozmawiać z rówieśnikami tylko nie mają partnerów do rozmowy o tym co naprawdę interesuje no i to z tą przy nawet wysokich kompetencjach społecznych jest poważny problem bo aby poznać Senat albo fizyce kwantowej na korytarzu w szkole podczas kiedy człowieka interesuje rozumiem to wyzwania, które przed którymi szkoła również stoi, bo na razie z tych wyzwań, które chciałem zapytać o komentarz oceny ich to jest to w jaki sposób w ogóle spróbować ocenić już w edukacji powszechnej poziom wiedzy uczniów, kiedy zaburzone zostały wszystkie te podstawowe rzeczy, które dotychczas funkcjonowały jako pewnik miejsce godziny sposób kontakt fizyczny obecność nawet w klasie czy próba weryfikacji czy są obecnie w klasie odpowiedział w skrócie było to, żeby potraktować egzaminy jednak trochę bardziej ulgowo i sprawdzanie wiedzy czy ta jest dobra droga, jakie mogą być tego konsekwencje myślę, że tutaj pandemiczna sytuacja jest dobrym testem pokazującym na czym nam naprawdę zależy w edukacji i mówię tu system edukacji publicznej no i okazuje się, że na główne nam zależy na jednakowoż ci na tym, żeby na koniec na zakończenie jakiegoś etapu edukacji wszyscy byli możliwie do siebie jak najbardziej podobni i stąd pomysł, żeby obniżyć wymagania na koniec egzaminów, bo tylko w ten sposób będziemy mogli uzyskać ten efekt podobieństwa wszyscy zdadzą mniej więcej równo, bo to ktoś dobrze widoczne na przykładzie, że właśnie zupełnie na mnie zależy mówi nam w sensie takim systemowym właśnie na ocenianiu osobistego rozwoju konkretnego człowieka, czyli porównywaniu tego co on umiał o kilka miesięcy wcześniej stopnia trudności zadań jakimi, jakimi sobie radził jego pomysłowości otwartości z tym, jaki był właśnie właśnie wcześniej jak różnicy między człowiekiem człowiekiem tak wtedy takie ocenianie ma to sens samego ucznia, bo po prostu daje mu informacji o nim samym, a nie o tym jak wygląda na tle rówieśników co zresztą zwykle bardzo ciekawi rodziców, więc wśród była to okazja, żeby tak sobie troszkę z dystansem spojrzeć na NATO systemową naszą edukację z wartą była taka fala zapewnień ze strony nauczycieli po podczas tego powrotu czerwcowe godzić szkół, że nie będziemy odpytywanie będziemy sprawdzać będziemy odbudowywać relacje no właśnie tylko trzeba było aż pandemii, żeby dojść do wniosku, że te relacje to zaufanie między uczniem nauczycielem ta wzajemna ciekawość tego, czego można się dowiedzieć to fundament każdego uczenia się niestety z tego fundamentu staramy się jak najmniej korzystać w systemie szkolnym i mam nadzieję że, że to doświadczenie jednak do jakiejś refleksji systemowej skłoni też chcę wrócić do doświadczeń pan pandemiczna się tak wyrażę krajowego funduszu na rzecz dzieci państwa takie podczas naszej ostatniej rozmowie jakiś czas temu na antenie to nowa mówi o tym, że pasy mieli taki taki pomysł, żeby oto naukowcy ludzie z autorytetem spotykali się z młodzieżą i wspólnie pracowali i to myślę, że ktoś, kto tego słuchał i to słyszy teraz myśli to jest ta idea od od zawsze, która realizuje podstawową chyba kwestię związaną z procesem edukacyjnym czy jest jakiś autorytet ktoś, kto jest takim modelem dla młodego człowieka jest wzorcem nie musi być, ale zakładamy, że kogoś takiego życia spotka i prędzej czy później ten młody człowiek jeśli ma zainteresowania to taki wzorzec ugruntuje też zainteresowania i będzie dla niego takim mentorem itd. tak dalej teraz jak ser radziliśmy jak tylko wirtualnie można było się spotykać myślę, że to to też pokazuje to jak są chodziliśmy wirtualnie zresztą jak sobie radzimy na co dzień może niekoniecznie jest to kwestia wzorca raczej jest to kwestia znalezienia wspólnej płaszczyzny takiej płaszczyzny, na której przejdzie do pewnego stopnia mogą się poczuć partnerami młodzi ludzie i wykładowcy studenci doktoranci i wydaje się, żebyśmy znaleźli taką przestrzeń, w której oni się czują sobie w nim to przestrzeń ciekawości to znaczy okazuje się, że pytania zadawane przez tych, którzy wiedzą mało tym, którzy wiedzą dużo są fascynujące dla obu z tą co więcej autentycznie pomagają w pracy badawczej tym bardzo doświadczonym specjalistą i straszne dobrze sprawdza taki model, kiedy przyjeżdżają czy ostrzegają przed kamerą w tym pandemicznym czasie naukowcy, którzy opowiadają po prostu o tym na czym aktualnie pracuje to znaczy czym mają problem, czego nie wiedzą opowiadają o tym, szukając pomocy ludzi, którzy czasem po prostu nie wiedzą, że to nie da rozwiązać dlatego są bardzo pomocni okazuje się, że rozwiązują, więc 3 lata ta płaszczyzna, na której jesteśmy sobie równi, bo jesteśmy również zaciekawieni i równie mocnym stopniu nas ciekawość uwiera tak naprawdę czy ma problem poznawczy to takie będą kamień w bucie tak dopóki dopóki go to nie przestanie męczyć to nie rozwiąże to no to będzie to jakoś uwierało bolało czy skłania do różnych działań myślę, że to jest szalenie szalenie ważna przestrzeń oczywiście trochę trudniej przez przez kamerę przez klawiaturę bo, bo to każde zadanie pytania wymaga jednak większej mobilizacji 100 mniej elastyczne naturalne tracimy dużo z tego co przekazujemy przez uśmiech to ton ton głosu itp. rzeczy no ale myślę, że to się udało jednak ocalić myśmy zrobili w pandemii ponad 60 to biali ze wszystkich właśnie dziedziny wiedzy i zawsze to było także proponował student doktorant albo naukowiec temat, który jego samego w danym momencie fascynował interesował inspirował no i okazywało się za każdym razem, że coś jest ciekawe dla 1 strony to potrafi być też ciekawe dla drugiej w jaki sposób pani widzi ten problem, który podnoszony był bardzo często jest nadal podnoszona mianowicie nierównego dostępu do edukacji oczywiście to bardzo wiele wymiarów jest kompleksowa rzecz związana czasami z wykluczeniem transportowym czasami poziomem edukacji w mniejszych miejscowościach w ogóle z tym, że istnieje coś na kształt wolnego rynku też nauczycieli jednak czy część przenosi tam gdzie, że tak wyrażę lepiej płacą, ale jak to widać pani perspektywy rzeczy wąskiej grupie młodzieży uzdolnionej czy to jest także nie zauważyła pani, że mniej zgłoszeń przychodzi od nauczycieli rodziców tych samych uczniów z terenów np. wiejskich albo właśnie z jakichś mniejszych miast w ostatnim czasie niemym porcją między tymi ogłoszeniami w mniejszych miejscowości o większych jest mniej więcej zachowana, chociaż generalnie mamy w tym roku to mniej zgłoszeń i stąd także mój apel, żeby się zgłaszać jeszcze można rozumieć wszystkim to taka podcięło skrzydła może mniej wierzą w siebie, ale naprawdę warto też tego typu kwestia naprawdę takiego samego auto krytycznego myślenia o sobie w dużej mierze tak co ciekawe to właśnie bardzo często ludzie naprawdę ogromnym potencjale, a nie wielkich osiągnięciach tylko tacy ludzie, którzy ktoś, kto chce się pracować np. niekończące się stosować w konkursach mają bardzo dużo wątpliwości się nadają, bo nie są wielokrotnymi laureatami tylko sobie dłubie w garażu montują jakąż rakietę na własną rękę, więc oni oni bardzo często także bardzo często mają zaniżone osiągnięcia szkolna albo, dlatego że koncentrują na jakimś jednak takiej 1 wybranej dziedzinie no i nie osiągają tego poziomu przestronności, którego szkoła nauczyciele oczekują albo, dlatego że są na tyle nietypowy, że tam nie wiem zaszczyt mają w porządku albo zgłaszają się wtedy, kiedy trzeba, więc niekoniecznie są tacy to ludzie, którzy z kolei spełniają stereotyp dobrego ucznia tego, który zawsze w porządku w stosunku do wszystkich wymaga to oni czasem w związku z tym też otoczenie mówi, że najlepszym razie są dziwni, ale od rzadko są wybitni nowością są prace będą wykupie taki program dla wybitnych to na pewno nie dla mnie no, więc to towar to warto takie opory przełamać nawet jeśli te oto zróżnicowanie w dostępie do dobrej edukacji to ono niewątpliwie bardzo mocno jest zawsze zwracam uwagę opiniując, oceniając zgłoszenia do programu, w jakich warunkach ten człowiek pracuje myślę, że tu zasadnicze znaczenie ma takie pojęcia one dość rozpowszechnione w wielkiej Brytanii w Polsce jeszcze słabo rozpoznane pojęcie kapitału naukowego to one analogiczną już do kapitału społecznego, ale to jest pytanie o to jak wiele szans w życiu ma taki młody człowiek zetknięcia się właśnie ze światem nauki na poziomie festiwalu nauki otwartego wykładu nie wiem cioci, która pracuje w laboratorium badawczym dostępu do książek także oczywiście tutaj nierówności bardzo bardzo wyraźnie widoczna, a w dużych miastach Warszawa to oczywiście przoduje ale, ale Wrocław Gdańsk Kraków mnóstwo takich możliwości dzieci mają rzeczywiście nowy, bo około jeśli tylko wykażą odrobinę inicjatywy to jest choćby ze względu na to wykluczenie komunikacyjne czy po prostu finansowe takie możliwości dla bardzo wielu osób powinny i są po prostu zamknięte musimy powoli kończy to tylko powiedzieć jak gdzie zgłaszać się osoby, które chciałbyś zgłosić do programu krajowego funduszu, że dziś zapraszam na naszą stronę fundusz o tam są wszystkie informacje i tam, klikając na kilka prostych linków można się zarejestrować Maria Mach dyrektor biura krajowego funduszu na rzecz dzieci była z nami bardzo dziękuję za wypowiedzeniem dziękuję za 3 minut godzina 16 zatrzymaniu informacji Radia TOK FM, a po informacjach rzut oka na prognozę pogody i informacji o jakości powietrza Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: POPOŁUDNIE RADIA TOK FM

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj wszystkich audycji Radia TOK FM kiedy chcesz i jak chcesz - na stronie internetowej i w aplikacji mobilnej!!

Dostęp Premium

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA