REKLAMA

Dlaczego katolicyzm ładnie współgra z kryminałem?

Kultura Osobista
Data emisji:
2021-07-09 11:40
Audycja:
Prowadzący:
W studio:
Czas trwania:
13:18 min.
Udostępnij:

"Lato utraconych" to kontynuacja, nagrodzonej Nagrodą Wielkiego Kalibru, książki "Wiosna utraconych". Autorka Anna Kańtoch opowiada o głównej bohaterce serii, policjantce z Katowic, ale też zdradza jak konstruuje swoje powieści. Pisarka opowiada też o wpływie katolicyzmu na polskie kryminały, a także o miejscu fantastyki w literaturze. Rozmowę prowadził Paweł Kierzniewski

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
przy mikrofonie Paweł Kierzniewski dziś gościem kultury osobistej jest pisarka Anna Kańtoch dzień dobry dzień dobry laureatka tegorocznej nagrody wielkiego kalibru, czyli nagrody przyznawanej najlepszej książce kryminalnej bądź sensacyjnej gratulacje dziękuję nagroda jest za książkę wiosna zaginionych i poniekąd ta książka będzie nam dzisiaj towarzyszyć, bo to jest pierwsza część trylogii o przygodach policjantki z Katowic Krystyny leszczyńskiej jakiś czas temu ukazała Rozwiń » się nakładem wydawnictwa marginesy druga część lato utraconych o tej książce dzisiaj będziemy rozmawiać ale zanim przejdziemy do samej głównej bohaterki to ja chciałem zapytać o samo tworzenie trylogii ile pomysłów jest miała pani planowanych wcześniej, a ile powstawało w trakcie prac nad kolejnymi książkami, a chcę uczciwie mówiąc nie miałam zaplanowany dużo miałam za place zaplanowano na bogate znaczy właśnie postać Krystyny, a miałem zaplanowane to, że tak technologia będzie taka troszkę nietypowa, ponieważ ona, jakby trochę staczy trochę bardzo co w czasie, ponieważ pierwsza część miasta zaginionych opowiada o czasach, kiedy Krystyna jest na emeryturze druga część lato utracony opowiada czasy, kiedy 16 pracuje w policji, czyli młodsza, jakiej 20 lat to minus trzecia część będzie powiada czas, kiedy Krystyna jest już jest jeszcze młodą dziewczyną, a więc, jakby to jest takie PTTK taki też nietypowy zabieg, więc to ja miałam zaplanowane na pewno, a miałam zaplanowane tak przewijający się wątek przez wszystkie części a, czyli właśnie śmierć też zaginięcie brata głównego głównej bohaterki, a które tam się pojawia, który jest, jakby takim to co powiedziałby łącznikiem pomiędzy różnymi domami w tym drugim tomie lato utraconych cofamy się do późnych lat dziewięćdziesiątych rzeczywiście pani wspomniała mamy do czynienia z taką odwróconą chronologią prozą temat główny bohaterce policjantce, którą poznaliśmy jako emerytka teraz poznajemy ją jako już policjantka z takim ogromnym stażem zazwyczaj główny bohater powieści kryminalnych musi być charyzmatyczny, aczkolwiek w panteonie myśli bohaterów przeważają mężczyźni, chociaż mamy kilka wyjątków porozmawiajmy o tej głównej bohaterce jako nasze w tym świecie odnajduje, bo przyznam szczerze ja trochę pozazdrościła takiej pewności siebie oczywiście wzmaga się ze swoją historią rodzinną, ale zmaga się też z tym męskim światem, ale też taka silna osobowość tak tak na czym świat Paris coś na tym, żeby stworzyć taką bohaterkę znacznie pewna siebie, które a, która potrafi się w tym świecie pańskim odnaleźć co bynajmniej nie było łatwe, bo też trzeba pamiętać ona zaczynała w czasach, kiedy te, kiedy tak naprawdę kobiety były były na naprawdę takim bardzo procentami powiedziałabym policji w tej chwili to jest święte to szczęśliwie zmieniona na lepsze natomiast w czasach, kiedy zaczynała od to była naprawdę wyjątkiem, a natomiast nowych przypadków się, że trochę pomogło to ona jednak taki, a ma taki sposób bycia, który być może pozwolił jej pod sprawił, że po prostu koledzy zaakceptowali jako jedną ze swoich Wojciech Chmielarz, polecając pani książkę naszej antenie powiedział o Krystynie leszczyńskiej to jest taka postać, która musi na siłę wchodzić w spodnie czy nie musi tutaj na siłę udawać, że jest równa mężczyznom w sile sprawności sportowej jest po prostu sobą to nie jest jakiś też postać taka artystyczna jak często mamy do czynienia z bohaterami kryminałów szczególnie jeśli chodzi o mężczyzn to zazwyczaj też tacy arcydzieł wielkim ego tutaj mamy postać, która jest świadoma swoich zalet mocnych stron, ale też swoich wad na sobie dokładnie zdaje sprawę na jakich polach zawodzi myślę, że w tym jest jej siła, a myślę, że tak to znaczy znika właśnie bardzo zależało, żeby stworzyć postać postać, którą będzie można uznać samą zwyczajną kobietę tak naprawdę to chciałem by uniknąć takiej właśnie straty znajdzie stereotypów, a żeby z 1 strony to niebyła taka typowa właśnie policjantka, która ma nie wiem straszne życie straszny problem alkoholowy jest w ogóle załamana wypalona zawodowo pasujących chciałam, żeby one właśnie zbyt idealna, żeby właśnie wszystko układało miast my pytają się dosyć to zwyczajna powiedziała pani, że główna bohaterka jest taką zwyczajną osobą, aczkolwiek morderstwa, z którymi się styka morderstwo, z którymi z, którym mamy do czynienia w lecie utraconych na pewno nie jest takim statystycznym morderstwem, z którą Polska policja się zmaga wstrząsające morderstwo bardzo krwawe w leśniczówce zostaje zamordowana cała rodzina rodzice i dwójka dzieci trzecie dziecko cudem unika śmierci teraz moje pytanie jest takie, dlaczego aż takie, że tak powiem mocne uderzenie na samym początku przyznam szczerze to wejście do tego do tej leśniczówki no to jest Suns z kina grozy, a zatem pytanie ślad na standardy dzisiejszy kryminału tak naprawdę nie jest aż takie a takie powiedziałbym strasznie Harley kojarzy tak dzieje się tak powiem krwawe motyle w 8 książka jest faktycznie, jakby tutaj po część Czytelników też właśnie miała jakiś tam nikt nie pan, że to jeszcze Platense, lecz właśnie takie wątpliwości, że być może zabijanie małych dzieci i to też niekoniecznie jest jakiś Super pomysł w lekturze wakacyjnej, ale z drugiej strony to jest jednak kryminału on jak rząd się swoimi prawami, a myślę, że tutaj jednak stwierdziłam, że tym razem zabije całą godzinę dawać stara się w tym gatunku, a nie pamiętam dokładnie, skąd pomysł akurat takie morderstwo, a pani takie rozterki podczas pisania czy np. tę postać uratować albo może trochę tę zbrodnie nie wybieli albo, żeby ona miała jakiś taki mniejszy bądź większe większy zasięg to znaczy na pewno staram się być właśnie nie nie przesadzać właśnie z epatowanie na te cele ten fakt, że notowaniem w tym wszystkim emerytom jak kościelna nie Lubie ani przykładem takiej właśnie z takiej epatowanie sadystę okrucieństwem i to jest też koszty problem tego jak kiedyś opisuje śmierć takiej osoby, zwłaszcza małego dziecka trzeba tańczyć trzeba to zrobić to przez jakiś tą nie może być tylko po prostu element jakiś tam element powieści tak, żeby nie było w tym nic więcej trzeba zrobić to podział na pewnym szacunkiem do tego człowieka, który istnieje tylko tylko na kartach powieści oczywiście mimo wszystko, a więc to jednak to jednak trzeba być ostrożni Izby uczuciem i mam nadzieję, że jednak, że udaje się to robić nie wiem od prawdy Czytelnicy powinni oceniać natomiast to też nie jest tak, że właśnie ten człowiek, którego jak zabijam jest tylko i wyłącznie jakiś tam element opowieści dla mnie porozmawiamy o rodzinie, bo rodzina relacje rodzinne pojawiają się w tej książce wielu książkach zresztą kryminalnych, ale mam wrażenie, że pani książkach może się mylę proszę mnie poprawić, ale jest taka próba zmagania się głównych bohaterów z 10jeden z pewnymi stereotypami te tematami tabu, które są trochę związane z naszą kulturą naszym wychowaniem z naszą duchowością z katolicyzmem, że gdzieś ci bohaterowie z 1 strony czują te wszystkie bariery, które są wtłaczane im w procesie wychowania gdzieś gdzieś no nie pasują do tego Igi z ukrywaniem pewnych sekretów prowadzono je w pewnym momencie i najczęściej ma to niezbyt przyjemne dla głównych bohaterów skutki czy rzeczywiście ta duchowość nasza ta nasza kultura i tak jak inne zachowanie tradycji chociażby katolickiej to rzeczywiście z jest jakiś wątek interpretacji pani twórczości Wojciecha Kwaśniaka pytanie ponieważ, a ja myślałam, gdy ktoś faktycznie, jeżeli tak się nad tym zastanawiać patrzę to nasza kultura właśnie taka katolicka ona mała spółka finalnie coli pytam, kto nie zabrzmiało, a właśnie mamy mamy faktycznie tendencję do tego, żeby ukrywać rzeczy, żeby ukrywać nasze grzechy, żeby jak wolno prac było w swoim domu powiedziałem, że pewnym czasie mówi pewne rzeczy są tabu, a one one nigdy nie, ale nikt nie znikają one jednak wszystkie problemy narastają mogą wprowadzić to różne nieprzyjemne rzeczy mają takie właśnie wrażenie czytając tę książkę i miałem też takie wrażenie, że gdzieś takim wentylem w tej historii główna bohaterka, która właśnie jako wymyka się tym stereotypom naszej kultury z 1 strony właśnie otwarta tolerancyjna, a z drugiej strony też no nie poddaje się zaciekle próbuje rozwiązać tą swoją rodziną historie i chce otwarcia o tym mówić i nie ukrywa tego, więc myślę, że to jest bardzo fajne zestawienie tych 2 światów na koniec też mamy trochę taką tradycję, że prosimy naszych gości polecenie książek na wakacje mamy taki plecak, do którego pakujemy różne pozycje Wojciech Chmielarz tak państwo pewnie słyszeli polecił nam właśnie książkę naszego gościa lato utraconych, a pani co by dodała do tej naszej listy do tego naszego plecaka, jaką książkę pani włożyła właściciel zapewni, ponieważ jak i w zasadzie komfort polecić wszystkie książki Wojtka chmielarza, ponieważ w ba moim ulubionym autorem kryminalnym w tej chwili polskim, a przez listy aktywnych, ponieważ jest mniej aktywny bardzo kobiece nie Zygmunta Miłoszewskiego, a który chce w tej chwili już pisze, a więc tak jak mnie wszystkie książki majtkach leży zdecydowanie, a fantastyki mogę coś ewentualnie polecić jeśli, a jeśli mogę jasno oczywiście jest świetna książka np. w Białołęckiej wiedźma com PL bardzo taka, a z 1 strony zabawna z drugiej strony właśnie też troszkę poważna tajemnicą, ale pograniczu różnych gatunków ale gdyby ktoś miał okazję przeczytać to bardzo polecam, czyli świat fantastyki oczywiście tutaj przypominamy, że nasza dzisiejsza bohaterka pisarka na kartach to nie tylko pisarka książek kryminalnych, ale także pisarka fantastyki zresztą rozmawiałem z Wojciechem chmielarza już poza naszą audycją, że sporo pisarze polskich lubuje się w fantastyce pisze fantastykę, chociaż niech pani takie wrażenie czy fantastykę w ogóle w Polsce, chociaż mamy wielkie nazwiska wielką tradycję jest traktowana bardziej po macoszemu mówi o takim trybie głównym ustawiają się obawiam się, że trochę tak minął Instytut jest jest traktowane zdecydowanie lepiej czy w ogóle zabawne, ponieważ gmina jest uznawane za część miejskiej w tej chwili przez wielu właśnie piszących o tym gatunku, a tam czy dziennikarzy natomiast fantastyka nie fantastyka jest coś osobnego coś takiego co bardzo często jest traktowane jako taki trochę podejrzany gatunek cieszę się, że pani poleciła nam książkę właśnie z dziedziny fantastyki my polecamy twórczość Anny Kańtoch jeśli chcą się państwo zapoznać z książkami co prawda nie mamy książek z fantastyki, ale mamy dla państwa kryminały od wydawnictwa marginesy mamy zarówno wiosny zaginionych jak lato utraconych jeśli państwo chcą rozpocząć swoją przygodę z policjantką z Katowic Krystyną Leszczyńską to proszę pisać na adres dla was małpa TOK kropkę FM dla was małpa TOK kropkę FM ja już dziękuję za rozmowę naszym gościem dzisiaj była pisarka Anna Kańtoch dziękuję bardzo, ja nazywam Paweł Kierzniewski teraz informacje Radia TOK FM kultura osobista Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz radio TOK+Muzyka bez reklam - teraz 40% taniej w zimowej promocji!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA