REKLAMA

Festiwal Nowe Horyzonty: Czy "Ćmy" Stasika to uwspółcześniona wersja "Władcy much"?

Godzina Kultury
Data emisji:
2021-08-14 19:00
Audycja:
W studio:
Czas trwania:
24:38 min.
Udostępnij:

Zapraszamy na specjalne wydanie Godziny Kultury poświęcone w całości Festiwalowi Nowe Horyzonty. Wrocławska impreza odbywa się w tym ruchu w dwóch odsłonach - w kinach oraz online. Wśród filmów znajdują się też polskie premiery i o nich dziś porozmawiamy. Swój nowy film "Moje wspaniałe życie" pokaże publiczności Łukasz Grzegorzek, w roli głównej zobaczymy Agatę Buzek. Z kolei w konkursie głównym znalazł się obraz Piotra Stasika "Ćmy"

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska dzisiejsza godzina kultury prosto z Międzynarodowego festiwalu filmowego nowe Horyzonty, którego dwudziesta pierwsza edycja odbywa się we Wrocławiu radio TOK FM jest patronem medialnym festiwalu festiwal przez cały tydzień dla państwa relacjonujemy rozmawiamy z festiwalowymi gośćmi jest ze mną Piotr Stasik reżyser scenarzysta montażysta filmu Chin, które to firma startuje w międzynarodowym konkursie nowych horyzontów Rozwiń » konkuruje z 11 innymi produkcjami z całego świata witam serdecznie panie Piotrze witam również medyczny czy my zaczęły się podobno od pomysłu chęci zrobienia filmu o raju dzieciństwa wyszło ostatecznie bardzo post apokaliptycznym tak się zastanawiam czemu taka zmiana koncepcji nastąpiła w nocy ja poradzę, że świat wygląd tego inaczej te fakty faktem jest, że chciałem zrobić, ponieważ sam wychowałem się na wsi i jakoś lubię dzielić tym źródłem takim mocnym przeżyć tego czasu i wielu filmach wracam do tego tematu i chciałem kiedyś zrobić taki dlatego TFI w ogóle nazwał czas bogów, dlatego że chciałem zrobić właśnie film o takim czasie bogów, kiedy jakiś jakoś żyjemy bardzo blisko natury czy wszystko bardziej przeżywamy no ale w trakcie pisania scenariusza, a później castingu, kiedy zobaczyłem tych moich nastoletnich bohaterów, których wybrałem do filmu zobaczymy w jakim świecie żyją, a później jeszcze czas montażu, kiedy on pokrył akurat czasem pandemii sprawił, że tak, więc drugi winną stronę poszedł, chociaż zastanawiałem się czy czy gdzie oczy czy dobro tak to znaczy, gdy ten pomysł, żeby opowiadać o takiej Arkadii może może jest bardziej potrzebne w tych w tych czasach, ale wyszło co wyszło na co ja na to poradzę, że właśnie tylko to jest zawsze, bo każdy film jest taki trochę moim zapisem przeżyć tak moich takim Dziennikiem więc, więc po prostu tak się teraz dzieje i i mam nadzieję, że to dzielenie się tak z tymi moimi przeżyciami no też coś daje mamy grupę chłopców, którzy po tym, jak odcięto im prąd uciekają z obozu dla graczy gier i tworzą wspólnoty uciekinierów świecie, w którym tak się wydaje pozostali już tylko oni odnajdują się po 20 dniach zostają poddani swoistej resocjalizacji takie skojarzenia, które oczywiście się wszystkim nasuwają, kiedy ten film oglądają to jest władca much Goldinga oczywiście też, ale także takie inne literackie tropy jak Andrés Barba jego świetlista Republika dzieci stwarzają swój i swoimi prawami rządzący się świat to jest świat pełen okrucieństwa przemocy świat pełen mroku to jest świat beznadziei no to jest także muszę powiedzieć, że ten akt samo ucieczki to jest dla mnie coś, czego brakuje nam w kulturze to znaczy myślę, że to jest takie duże bohaterstwo z ich strony niestety zakończone nieszczęście tak, ale dlatego tych dlatego tak tak przemija w tym filmie opowiada że, że ani wkroczyli na ścieżkę taką, która podpowiada nasza kultura tak różnych nam np. na różnych takich kodów kulturowych, które które dziś głęboko są nas nawet już w dzieciach narzucone tak czy i instancji im się nie udaje no ale ale daje też trochę takiej nadziei małe to znaczy właśnie tego powrotu do natury no a przede wszystkim w postaci dziewczynki nie wiem nie wiem na ile będzie odczytany ale, ale dla mnie prywatnie to jest jedyna szansa dla ludzkości to znaczy tego że, żebyśmy mogli o tym być może ten w ogóle nie jest może może dziś tam tylko dziś z boku o tym opowiada ale, ale dla mnie to jedyna szansa dla ludzkości to znaczy tego że, żeby oddać władzy kobiet bardzo się cieszę, że pan o tym mówi dla mnie też właśnie symboliczny bardziej pojawienie się w tym filmie tej dziewczynki, która wypowiada słowa hamując w ten sposób przemoc jak w grupie naraz ona wypowiada słowa jeszcze tego nie powiedzieliśmy, ale bohaterowie pana filmu się porozumiewają za pomocą gestów na jej przekaz dla mnie jest jednoznaczne tak jak właśnie pan mówi kobieta przejmuje dowództwo kobietę jako ratuje świat i też doprowadzać do do swego rodzaju oczyszczenia tak, czego symbolem może być ta scena kąpieli w rzece tak tak nawet sprawdziłem w internecie i ile na na czele i państw stoją kobiety i okazało się, że wśród tam ponad 190 państwo 30, więc jest 115% w tym te taki takimi cały czas nad głową, bo oczywiście sobie myślę tak co co co takiego złego zrobiliśmy jako ludzkość tak, dokąd powinniśmy iść i widzę że, że nawet demokracja okazała się także nie działa i tak sobie myślę, że że, jeżeli demokracja nie działa on innego systemu lepszego nie da wymyślić, bo jakoś nie wymyśli przez tyle tysięcy lat no to może to może powinno się inaczej urządzić może właśnie powinny ją urządzić po prostu kobiety faceci niech sobie usiądę gdzieś tam na murku z boku niczym innym zajmą np. graniem gry np. granicznym, kiedy więc, ale jesteś taki inny przekaz, który dla mnie bardzo jest z tego filmu wydzierając mianowicie, że świat dzieci jest światem absolutnie niewinny to jest taka mocna prawda prawda, którą wydaje mi się trudno nam przyjąć do wiadomości do świadomości, bo przecież dzieciństwo to kraina szczęśliwości takie chcemy widzieć takie wymyśliliśmy je my dorośli też również mieć jakiś punkt odniesienia prawda rozwijane słonecznej jest z 1 strony tak, bo z 1 strony niestety nie jest tak, dlatego że że także z same dzieci jak się obserwuje jak małe bardzo na to nie rozumieją tak na czym polega bycie społeczności my ich uczymy tego tak tego że, żeby dawać innym tak, żeby nie krzywdzić od małego sam obserwuje swoją córkę, która ma 5 lat teraz i widzę takiego nadchodzi społeczeństwo, ale jednocześnie tak dużo ograniczeń kultura wprowadza i my nieświadomie, że niszczymy to co w nich jest takiego bardzo naturalnego pięknego na kultura w ogóle uległ jakiś taki i degrengoladzie jakiś i i to, że jesteśmy cały czas nastawieni na to, że musimy mieć coraz większe PKB że, że musimy rozwijać, że ekspansja doprowadzi do do do tego, że skupia się doradzić tak to znaczy jaki obserwowałem właśnie tych moich bohaterów aktorów, którzy występują w filmie dowiedziałem, że prezydent wpływ szkoły i społeczeństwa i na niszczy totalnie ich kreatywność to wiele osób powtarza także rodzimy się geniuszami taka wchodzą społeczeństwo to stawia idziemy do szkoły, a potem idziemy do szkoły ta może następny film zrobił o tym, żeby tej szkoły nie było rzecz, że może powinna przestać istnieć szkoły, ale też bardzo dojmująca jest filmie myślę, że to jest trochę propos tego co, o czym pan przed chwilą powiedział nieobecność rodziców nieobecność dorosłych są jacyś oni nie zbadanie nie pokazał ani niedookreślenie jest oczywiście postać trenera tego, który resocjalizację chłopców jedyny dorosły, ale też nie wiadomo do końca, jaką figurą jest w tym procesie no tak próbuje do nich dotrzeć, ale o to, żeby zaczęli mówić ci trochę przywrócić do tego społeczeństwa nie wiadomo czy to dobrze myślę my im nie dość, że nie mamy czasu uciekamy od od dzieci tam właśnie wkładamy je do szkoły i tych szkole dzieci teraz więcej czasu spędzają one dodatkowo jeszcze zamykamy tak to znaczy apel pamiętam to wszyscy rodzice mówią że, a moje dzieciństwo to wyglądało także chodziłem po podwórku tak itd. tak dalej natomiast każdy powtarza to co się dzieje na całym świecie znaczy zamykania dzieci wy domach tak, gdzie zamykają oczywiście w internecie tam sobie dzieci tam jest bezpiecznie tak tam dzieci mogą sobie hulać no i to kończy się na tym co się kończy to znaczy dzieciakami, które dni wielkiego 11 lat muszą przechodzić przechodzić chodzić do psychologa i jakimś takim strasznym straszy dużym odsetkiem prób samobójczych Night z tego wszystkiego na jak mógłby się wyjść wesoły film, a czemu oni mówią bo, bo już powiedzieliśmy chłopcy ze sobą rozmawiają dla mnie to też coś w tym bardzo symbolicznego także to jest wspólnota, która porozumiewa się za pomocą gestów bardzo też tu i teraz tak i co więcej taka sytuacja mogłaby mieć miejsce, dlatego że razem z Łukaszem Czapskim którymi pomagał pisać scenariusz znaleźliśmy taką informację o zbiorowych historiach i zbiorową histerię zbiorowa histeria jest zapis pochodzi ze średniowiecza i zbiera 4 polega na tym, że ktoś zaczyna wykonywać jakiś jakiś gest i zaczyna zajęcia powtarzać następne osoby w średniowieczu był taki, że w Strasburgu na rynku 1 kobieta zaczęła tańczyć i Danii zaczął dołączać kolejne aż w końcu zaczął tańczyć 200 osób ja i tak tańczyli przez ileś tam dni aż niektórzy z nich umierali z wycieńczenia i im mam tutaj mamy naszych bohaterów nastoletni, którzy też ulegli takiej zbiorowej histerii postanawiają nie mówić na jeden z nich zostawia postanawia nie mówić następni też nie mówią mam nadzieję, że to jest też taki symbol trochę społeczeństwa naszego to znaczy my sobie zbiorowa histeria powstaje dlatego zazwyczaj, dlatego że sobie z czymś nie potrafimy poradzić wtedy powtarzamy jakiś gest tutaj są oprócz tego, że nie mówią to oni tańczą też, tak więc ten taniec, który i tak powtarzają jakiś taniec to jest dla mnie jest taki tani strona koniec świata im wydaje, że ta zbiorowa histeria nie dotyczy teraz tylko nastolatków, bo ona przez tam setki lat dotyczyła głównie nastolatków, ale że dotyczą całego naszego społeczeństwa to znaczy dla mnie np. ten lockdown, który wszystkie państwa powtórzyły po kolei, który nie do końca wiadomo czy był potrzebny czy nie potrzebne tak też był rodzajem takiej histerii tak takiego załatwienia tej sprawy wirusa, który dziś tam krąży taki tego, że nie wiemy jak tak naprawdę co zrobić więc, więc próbujmy może może zamkiem w domach i coś z tego wyniknie za chwilę proszę państwa wracamy do rozmowy o taśmach jest z nami reżyser Piotr Stasik teraz w radiu TOK FM ciasna informację dobry wieczór raz jeszcze przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska dzisiejszy godzina kultury, którą wydaje Paweł Kierzniewski prosto z Międzynarodowego festiwalu filmowego nowe Horyzonty, którego dwudziesta pierwsza edycja odbywa się we Wrocławiu moimi państwa gościem jest reżyser scenarzysta Piotr Stasik rozmawiamy o najnowszym filmie Pietra sika, czyli od MAH, które startują w międzynarodowym konkursie nowych horyzontów przewodniczącą żyli w tym konkursie jest przypomnijmy Olga Tokarczuk jestem bardzo ciekawa jak ona ćmy odebrała no w każdym razie my uwierają to jest takie poczucie, które mnie nie opuszczało w trakcie oglądania, ale w tym ubieraniu też jest spora dawka zachwytu, bo jest to wizualnie rewolucyjne kino jak jak poszukiwaliśmy tej formy wizualnej no trochę poszukiwałem mniej albo można powiedzieć uczyłem się na festiwalu nowe Horyzonty, że jestem widzem uczestnikiem tego festiwalu od wielu lat chyba właściwie od początku przypomniało mi się nawet, że na jednym z festiwali, który się we Wrocławiu odbywał, ponieważ nie miała pieniędzy na hotel, więc po samochodzie dlatego bliskiej mi takie tezy kino można być nowe Horyzonty owe to znaczy opowiadający trochę nie wprost myślę że, że to można trochę porównać do poezji tak, że trochę inaczej trochę inaczej opowiada opowie opowiadamy i ten ten film powstał z chęci opowieści właśnie tak na nic nie do końca wprost także wydaje mi się, ale robi to nie, dlatego że że uwielbia jakąś skomplikowaną formę albo próbuje być nowoczesny tylko po prostu uważam, że no zmieniają się czasy i my inaczej patrzymy na firmy poza tym ten rodzaj kondensacji takiej i też pewnego rodzaju w przypadku tego, że ja sam do końca nie wiem, o czym opowiada może też źle zabrzmi, ale że mam nadzieję, że wtedy opowiadam coś więcej, gdzie wtedy, kiedy nie panuje nad wszystkim, że bardziej, że bardziej ma intuicję gdzieś mi podpowiada coś to, że wtedy mam nadzieję, że jestem jakimś takim rodzajem przekaźnika, a nie tylko nie tylko poopowiadać atak, w którym w, którym tylko mózg działa stąd rozumiem to balansowanie na pograniczu wielu gatunków i ta ucieczka od klasycznej fabuły i przemieszanie też były dokumentem performansu właśnie z teatrem z jakimś takim artystycznym wizualną eksperymentem tak na to ty to jest można powiedzieć mój dziennik przeżyć tylko pisany kamerą muzyką Pawła Mykietyna, bo tutaj bardzo ważna jest pasja wg Świętego Marka fragmentów wierszy jakiś moich zapisków na przede wszystkim my aktorów tak, dlatego że myśmy ten film robili najpierw wg takiej można chodzić w miarę klasycznej opowieści, ale i na zasadzie przypowieści można powiedzieć literackiej opowieści właśnie tej historii siódemki chłopcy, którzy uciekli z obozu komputerowego później akcja przenosi się co oczywiście równolegle opowiadane do DM nawet do takiego internatu gdzie, gdzie ani przechodzą socjalizację i próbują odreagować to co przeżyli próbują odreagować to za pomocą tańca mam nadzieję, że nie odreagowują, ponieważ te warsztaty ani naprawdę brali udział w prawdziwych warsztatach tańca i choreografii i my namawialiśmy do tego, żeby oni odreagowywali to co oni naprawdę czują zwane bierze się przenosi nas w tym sensie takim jest też można powiedzieć dokumentalne tak, dlatego że że ani na scenie tańczą tak naprawdę swoje emocje jak najpierw byli bardzo zamknięci bali się dotyku bali się ekspresji swoich uczuć bali się pokazać to czym są przede wszystkim właśnie, że mówili, że nie potrafią tańczyć tak na dziś okazywało że, w jakich już otworzyliśmy nie było łatwe, bo faceci mają problemy oczywiście opowie opowiadaniem noc ze swoich uczuciach, ale jak już poczuć się bezpiecznie tt NATO to uzyskać takie, które mam nadzieję, że zrobi na widzach wrażenie no właśnie był też właśnie chciał się o to zapytać jak jak w tym wszystkim w ogóle odnaleźli się bohaterowie, czyli chłopcy, bo myślę, że nie było to dla nich doświadczenie obojętne trudno chyba nawet powiedzieć oni zagrali w filmie myślę że, że w tym bardzo ważnym, ale trudnym uczestniczyli bywało trudno na planie no to z nimi nie, dlatego że najtrudniejsze można powiedzieć był początek to znaczy tego, że wiele ze sceny można powiedzieć było bardzo blisko natury, gdzie ani chodzili boso sami musieli sobie organizować czas najwyższy właśnie trochę wstydzili trochę bali chodzić na boso to był największy problem taki, że właśnie, że nie zaznali takiej dzicz dzieciństwa można powiedzieć mojego Alex weszli w ten świat za nie chcieli go opuścić nawet mieliśmy mieliśmy taką nosi śmieszne sytuacje po planie, kiedy rodzice dzwonili do nas prosili nas żebyśmy, jeżeli nie ma ciągu dalszych zdjęć, żebyśmy zorganizowali dla nich taki obóz po prostu filmowy ja zobaczyłem w każdym dziecku jest taka tęsknota za takim światem tak gdzieś, gdzie po prostu gdzie są przedmioty, gdzie nie wiem, a można poczuć czym jest drzewa nie tylko zobaczyć tak i więc więc mieliśmy poza tym ten film tak naprawdę powstał na montażu to znaczy jego ostateczny wydźwięk, który też podkreśla muzyka i to po epokę post apokaliptyczną po powstała tak naprawdę montażu zła, a same zdjęcia trochę wyglądały jak taki lekko survivalowe obóz, czyli dla dla chłopców też to czym brali udział było pewnego rodzaju zaskoczeniem podobnie jak myślę dla ekipy, bo też o tym wiedzieć pan chyba powiedział, że to też było także, że wszystko co tam siedział na tym planie inne czy nie wszystko było przewidziane w nie wszystko, bo przewidzianymi w, dlatego że ja zachowam scenariusz do szuflady wyjeżdżając na zdjęcia to niezła dla producenta też i najpierw najpierw słyszałem cały czas słowo kontynuacja już organizm, bo w ogóle nie skończy szkoły filmowej, więc wiedziałem na szczęście tutaj kontynuacja działań czy później, że to jest bardzo ważna rzecz jak, na które placu 1 na planie kilkanaście osób dotyczy to okazało zupełnie niepotrzebne, bo w wierszu kontynuacja nie jest na szczęście ważna myśmy też muszę powiedzieć, że w tym momencie sami ulegli pewnego rodzaju zbiorowej histerii i mieliśmy kilka konfliktów na planie, chociaż wydawało się, że Rze że, że tak się nie powinna pojawić, ale właśnie pewien rodzaj tego tego, że nie jesteśmy przyzwyczajeni niestety i przemysł Polski filmowy tak nie jest przyzwyczajony do do trochę innego spojrzenia może całkiem innego dla mnie trochę inne spojrzenie, ale to pewno pewno też całkiem inne spojrzenie, więc więcej się boją to jest ten strach też nie udzielił ekipie i mieliśmy takie, jaki efekt zbiorowych jest zrozumieć strach wychodzenia poza ramy poza ramy organizacji tak tego, że np. trochę nie wiemy co dzisiaj będzie działo tak te muzyka, której pan wspomniał jest jest bardzo ważną bohaterką tego filmu pasja Świętego Marka skomponowana przez Pawła Mykietyna czy ona też zaważyła na tym co widzimy na ekranie czy wpłynęła na warstwę wizualną no ona bardzo zaważyła myśmy wiemy, że część obrazów, które zobaczyłem mili i kompozycje ta te kompozycje tych obrazów stworzyłem, widząc tą, słysząc muzykę w sobie zresztą słuchałem jej też też, tworząc scenariusz i myśmy osobie puszczali na planie ona też zaważyła, tyle że że ten film, w którym momencie w czasie pandemii, montując ten film pomyślałem sobie co ty robisz po tej ludzkości jeszcze dodawać tutaj opisywać te nieszczęścia może powinienem bardziej komedię zrobić, ale no, ale ta muzyka nasze to strony ukierunkowała, że mam na mam nadzieję, że te elementy IKO w jakiś taki wesoły są w tym filmie ale, ale tak naprawdę myślę, że dzięki tej muzyce taką mam nadzieję że, że opowiadamy z jeszcze bardziej uniwersalnie to znaczy to nie jest tylko opowieść o nastolatkach, którzy sobie radzą z komputerami tylko, że NATO jest od od MAK czy ludziach, skąd ten wątek symboliczne religijne w Chinach znalezienie Biblii figurka Chrystusa w końcu też akt ukrzyżowania na co te symbole mają nas naprowadzać czy przypadkiem nie na to, że religia równa się często przemoc albo jest jej zapalnikiem Tito to był dla mnie to jest jeden z z bardzo silnych elementów naszej kultury tak nieodzowny i chłopcy, którzy odtwarzają świat dorosłych tak mechanicznie jeden z głównych bohaterów filmu, czyli Rudy znajduje Biblie niby przypadkiem, ale tego to udaje podpowiada morza może wykorzystać tę religię do tego, żeby utrzymywać władzę tak i to stąd stąd się niestety pierwsze na jestem niestety przekonany o tym że, żeby przez instytucje instytucje religijne powstały po to, żeby nasz trzymać w porządku i te instytucje są odpowiedzialne za mordy milionów ludzi znajdzie mam nadzieję, że tutaj to widać w tym Libia w jakie kino, po czym chcę robić realizować Piotr Stasik myślę, że takich firm jak my gdzieś zmienia twórcy zmienia perspektywę zmienia patrzenie na kino po prostu no jestem ciekaw jak, jaka będzie reakcja na na NATO NATO kina dlatego, że to jest bardzo intuicyjnie robiony film i nie wiem no to zawsze jest także nie wiadomo czy on trafić czy będzie zrozumiały między zobaczy za trochę zobaczy, jakie będzie dopiero wtedy dlatego chce by w ogóle zrobić przerwę i przemyśleć to nawet myślę o tym, żeby właśnie wrócić do natury zamknąć się dziś na rok to, żeby wrócić z nowymi siłami jak wpływu poza tym ja mam zawsze coś takiego, że sobie mówi, że to jest mój ostatni film to jest taki mój zakład można powiedzieć nie wiem kim, ale zęba ze sobą tylko by nie mieć takiego, czego tego że, że muszę robić firmy to znaczy wyobrażam sobie siebie w innych zawodach również, bo SZ myślę, że po torze dlatego uważam, że w ogóle za dużo powstaje wszystkiego tak za dużo filmowi, żeby mieć taką, żeby robić tylko wtedy, kiedy naprawdę czuję, że to będzie potrzebne, ale już tu kłamie dlatego, że to nie jest mój ostatni film jestem w trakcie teraz też część festiwalu kończy zdjęcia do mojego następnego filmu, który się nazywa roboczo FIM dla kosmitów mam nadzieję, że będzie trochę taka jak się mówi coś takiego na od tak odtrutka trochę, bo tutaj to jest zapowiedź też o dzieciach, ale tym razem takich, które szukają pomocy w kosmosie, a jeszcze obiecał nam pan film o szkole w trakcje Rosja jest tu jest szkolenie ma, więc jednak pani chyba będę się europejski bardzo dziękuję Piotr Stasik reżyser scenarzysta montażysta filmu ćmy, który to film startuje w międzynarodowym konkursie nowych horyzontów konkuruje z 11 innymi produkcjami z całego świata oczywiście na festiwalu nowe Horyzonty we Wrocławiu bardzo dziękuję za rozmowę dziękuję bardzo, u nas w radiu TOK FM teraz informacje godzina kultury wraca w swojej trzeciej odsłonie już za kilka minut Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: GODZINA KULTURY

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz radio TOK+Muzyka bez reklam - teraz 40% taniej w zimowej promocji!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA