REKLAMA

Pierwsza adaptacja noblisty Orhana Pamuka w polskim teatrze

Kultura Osobista
Data emisji:
2021-08-25 11:40
Audycja:
Czas trwania:
14:05 min.
Udostępnij:

Jak przenieść wielką powieść noblisty na deski teatru? W ramach Solidarity of Arts w Gdańskim Teatrze Szekspirowskim odbędzie się premiera spektaklu "Śnieg" na podstawie powieści Orhana Pamuka. Rozwiń »
Jak turecka rzeczywistość opisana w dziele noblisty rezonuję z Polską A.D. 2021? I co sztuka opowie nam o sytuacji współczesnych kobiet? Na te pytania odpowiada gość Kultury Osobistej - reżyser teatralny Bartosz Szydłowski. Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dzień dobry przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska w trosce o przyszłość musimy przeciwstawić się temu co złego przynosi teraźniejszość tak pisze Magdalena Sroka kuratorka festiwalu Solidarity w Arce, który rozpoczyna się już w najbliższy piątek w Gdańsku festiwal, który od wielu lat jest artystycznym komentarzem do tego co tu i teraz i do tego co przed nami również potrwa do niedzieli w tym czasie wiele ciekawych wydarzeń nas czeka wśród nich premiera spektaklu śnieg Rozwiń » w reżyserii Bartosza Szydłowskiego wg powieści noblisty Orhana Pamuka Bartosz Szydłowski dzisiaj gościem kultury osobistej Witaj serdecznie dzień dobry Magdalenę Srokę dalej pisze tak diagnoza, której dokonują autorzy spektaklu śnieg mówi o tym, że niezależnie od szerokości geograficznej dążymy do wolności do niezależności do ochrony tego co jest dla nas najważniejsze do ochrony nas takimi, jakimi jesteśmy, jakimi chcemy być zdaje się, że to największa potrzeba dzisiejszych czasów dotyka czegoś, o czym myśli wielu z nas tak, ale równocześnie robimy tak tak bardzo dużym pogłębieniu się ludzi i o tym, że ta potrzeba jest bardzo trudno artykułowana dzisiaj nawet, że potrzeba wolności stała się w pewnym sensie pojęciem abstrakcyjnym i i mimo tego, że doświadczamy dużej opresji nadal nie potrafimy sobie wyobrazić czym jest tak naprawdę jak głęboko nas dotyka przemoc brak wolności ograniczanie praw innych też przeciwna figura dzisiejszych czasach myślę, że wszyscy tego doświadczamy w Polsce, obserwując jak wiele nasze społeczeństwo jest w stanie tolerować rzeczy, które wydawały się absolutnie nie do zaakceptowania jeszcze kilkanaście lat temu, więc myślę, że bohaterowie powieści śnieg są uwikłani w pewną iluzję poszukiwania drogi, która jest tak strasznie okazuje się jest Zawiła i tak strasznie chcą się wydobyć jakiegoś takiego Amelka Amelka maturze rzeczywistości i realizować siebie w gruncie rzeczy się też zatracają w tych właśnie dążeniach jakoś ten świat na nich pułapkę zakłada i te dążenia to również pewne idee pewne doktryny, które wierzą, bo to jest piękne uchwała ta Orhana Pamuka, że bardzo epatuje wszystkimi postaciami swojej powieści, że tam każdy nawet się wydawało na pierwszy rzut oka tzw. negatywny bohater ma jakąś przestrzeń Sobieski jesteśmy w stanie identyfikować swoje racje, więc to ma niezwykła w ogóle powieść i i też dziś wielkie spektrum spraw, które w, którym porusza trzeba podkreślić, że śnieg w twojej reżyser jest pierwszą polską adaptacją powieści Orhana Pamuka wydanej w 2002 roku przez wydawnictwo literackie Margaret Atwood uznała powieść za jedną z najważniejszych książek naszych czasów czy ty myślisz podobnie i dlatego właśnie śnieg, więc nie czyta spędza sen z jakimkolwiek w tej chwili, spotykając się słyszeć o to moja ulubiona powieść ja już wiem, że ta osoba będzie z pewnością nie do końca usatysfakcjonowana ze szkoleniem spektaklu, który jednak polega na radykalnych gestach redukcyjnych tak powiem wątków no to jest jednak po 700 stronicowa, która ma w sobie struktury jako absolutnie niezwykłą, bo jest już, pomijając to jest wielowątkowa mam bardzo dużo bohaterów to ta konstrukcja z takim rodzaju algorytmu świata i wątek przychodzi wątek bardzo płynnie jak trochę to wyglądało w Lesznie natomiast ja mam bardzo ciekawą przygodę z powieścią przeczytają śnieg dobrych parę naście lat temu, ale pierwszą książkę, która sięgnęła okazało się, że 40% stron nie zadrukowanych, czyli białych zupełnie nie bardzo zafascynowany tą powieścią wtedy zachwycony parad później sięgnąłem wcześniej w całości okazało się, że pamiętam zupełnie inną powieść pan w ogóle tworzy taki rodzaj szyfru, który mogliśmy sami sobie gdzieś się otworzyć i odkryć czytając czytając jak i to jest właściwie rodzaj takiego podążania za narratorem, który próbuje rozszyfrować pewną historię, która zdarzyła wiele lat wcześniej naj tych kierunków drzwi którymi wchodzi w tę historię bardzo wiele myślę, że na tym się skupiliśmy, żeby też stworzyć niepełny aspektach, który będzie bardzo spektaklem wrażenia owym intuicyjnym, który każdemu widzowi jakąś możliwość interpretacji nie chcemy prowadzić nikogo na takim sznurek prawda jedno wyjątkowe generacji tylko jest kilka plam, które pokazują pewien rodzaj pejzażu tego prowincjonalnego małego kasy, które ludzie próbują się zdarzyć ze sobą samymi ze swoim życiem zrozumieć właściwie co tutaj na tym świecie robią w bardzo no właśnie chciałem spytać o te trudności z adaptacją, jeżeli były powieści i miała trochę nadziei właśnie odpowiesz w imieniu swoim i w imieniu autora adaptacji, czyli Mateusza Pakuły no tak to jest to czy zawsze jest jakiś kłopot Mateusz ma też znać wszyscy z sięganiem po tak potężne powieści, które są właściwe i koniecznymi, jakimi działami, a mało tego czy nie oczytanym do końca można powiedzieć, że Biesy Dostojewskiego są w jaki sposób sformatowane w naszych wyobrażeniach, zwłaszcza ludzi, którzy interesują literaturą kulturą i zawsze się do czego się odwołujemy się 1 jak robimy adaptację do wielkich spektakli jakiś filmu w przypadku panów tak tak nie ma wiem, że wystawiony był dwukrotnie ten spektakl, ale nie widziałem, bo nigdy nie witaminy adaptacji natomiast wydaje się, że Mateusz ma pewną umiejętność tym, która pozwala złapać dystans opowiadane ze świata podobny dystans potrafi budować Dominika Knapik, która odpowiada za choreografię też w ogóle zasad realizowania tej całej przestrzeni, które się poruszałem i to powoduje, że uzyskujemy jakiś rodzaj i pewnego takiego trochę ironicznego spojrzenia ciepły ironiczny tak powiedział ten bardzo brutalny okrutny świat, który opisuje Pamuk zresztą wydaje się, że Mateusz świetnie wyczuł, że i Orhan Pamuk ma doskonałe poczucie humoru, że te sytuacje są czasami przerażające, ale równocześnie niezwykle śmieszne absurdalne, więc sobie wyobrażamy, że aktorzy aleją w mieście rewolucjach też może pan się, że nie może być normalna przewidywalna rewolucja musi to być jakiś rodzaj prowokacji przecież taki pomysł autora, więc sądzę, że to Mateusz wniósł przede wszystkim tej adaptacji wyłapał pewien rodzaj takiego zapętlenia ad absurdum postaci i dramatu dotyczy to zarówno głównego bohatera AK zarówno granatowego, czyli islamskiego terrorysty zarówno fundusz SR i są na zajęcia, czyli dwójki aktorów rewolucjonistów, a każda postać jest sieć jest taki trochę krzywej perspektywy oglądana przez Mateusz powiedział 7 okrutnym świecie przedstawionym przez Pamuka no właśnie jest ratunek jest szansa na ocalenie to pytanie, które poza fikcją myślę wielu z nas zadaje sobie, śledząc dziś smutną rzeczywistość znacie okazuje się chyba pan Łukasz jedynym gestem zbawienia jest opowieść, bo rzeczywistość nie pozostawia złudzeń, że jednak pejzażem apokaliptycznym pejzażu jałowej ziemi takie żydowskim w końcu chyba taka jak ginie parę lat po wydarzeniach KSW w karcie, które przytrafiły zupełnie przypadkowo zastrzelony na ulicy przez nieznanego sprawcę trochę jak kas w procesie jak prawda im jak gdyby nie potrafimy się z tego grzechu pierworodnego wydobyć ich grzechem pierworodnym jest jakiś rodzaj Niewiem czy można nazwać zbyt dosłownego potraktowania tej rzeczywistości skrytki, w której żyjemy nieumiejętności pewnej takiej wewnętrznej elastyczności, która powoduje, że po prostu wtapiają się różne doktryny idee i po prostu dostajemy szczękościsku, a potem do nas dziś prześladuje nie jest to optymistyczny obraz świata Emil, chyba że rzeczywiście uznamy, że po prostu te momenty tańcem Derwisza zdarzają się nam tylko przez chwilę i należy o nich pamiętać one stanowią istoty piękna życia ludzkiego, ale ta perspektywa całość jest dosyć pesymistyczna, czyli dla filmu i czasami banku mówi zwraca uwagę właśnie te te rozbłyski światła, a życie ludzkie na sam się jak jest metaforą z 1 strony pejzażu przykrytego, który ukrywa coś pod sobą i pewnej pustki duchowej równocześnie ulotności i takiej trwałości lasu ludzkiego jak Płatek, który zostawia na dłoni, więc dużo delikatności w ogóle w tej opowieści jest przez to zbliżenie się do jakich wrażliwości bohaterów myślę, że coś zostaje, jakby oszczędzali by ze zostaje z tego świata w gminach ile w Małgorzata Szydłowska autorka scenografii kostiumów twierdzi, że dla niej jednym z najważniejszych tematów spektaklu jest rola kobiet i to do czego kobiety są współcześnie sprowadzane myślimy oczywiście Polska, ale myślimy również bardzo aktualnie Afganistan do perspektyw na niesamowicie wstrzelił się czas i rzeczywiście rezonuje w związku z tym o wiele bardziej niż jeszcze miesiąc 2 miesiące temu, dlatego że temat kwestią kobiet kobiet, które są zasłonięte chustą spełniają rolę kulturową, która być może to jest przypisywana niekoniecznie z własnym wyborem no jest w tej chwili norek i doświadczeniem globalnym wszystko co się dzieje jest wyższa w Afganistanie i my mamy problem jest na samym początku w jaki sposób przenieść przełożyć ten gest prawda ten znak chusty, które dla nas kulturowo jest jednak obcy znaczy rozumiemy, ale równocześnie nie do końca go przeżywamy trudno wyobrazić, że w rodzaju ograniczeń jest tak dojmujący prawdę tak się właśnie formatu je, ale w tej chwili oglądając obrazki można dziś tak emocjonalnie u nas jeszcze bardziej dotarło oczywiście są 3 piękne portrety kobiet w tej w tej książce w naszym spektaklu kobiet, które w pewnym sensie są wewnętrznie bogate silniejsze ich mądrzejsza tych wszystkich poszukujących wymachujących swoimi różnego rodzaju rodzajem kabelek mężczyzn i te kobiety komentują w ogóle spektakl myślę, że to rzeczywiście zasługa Małgorzaty na wyniki napis ten głos kobiet w tym tej produkcji bardzo wyraźne został w ogóle wydaje się, że warto mówić o wszystkich realizatora ja rzeczywiście tworzy też spektakle swoje trochę takim duchu, że powiem łączenia światów to znaczy to nie jest nie jestem reżyserem demiurgiem raczej kimś komu się udaje prostu spotkać fantastycznych twórców namówić na wspólną przygodę jak bardzo duża znoszą od siebie, tworząc ten spektakl, więc myślę, że ma muzyka Dominika Stroińskiego niezwykła świat światem, który tworzy Marcin Chlanda wszystko będzie bardzo działało zmysłową identyfikował to opowieść podobnie jak cała przestrzeń multimediów filmów, które są montowane są sensu są teatralną jej historię, więc jakoś tak podchodzę do tego syn też jakąś taką pokorą reżyserską do tej opowieści zarówno ze względu na samego Pamuka, który bardzo wysoko poprzeczkę postawił jak też wagi tematów którymi się poruszamy, które w, które też każą nam się za bardzo nie wymądrzać jak powiedział, że strasznie delikatnie próbujemy stąpać wokół tych historii bohaterów portretów tych zdarzeń, które mają miejsce mam wrażenie, że zbyt duży zbyt zbyt dużym tupetem jeśli byśmy robili to z nich to co najważniejsze jest jak w tym pewne niedomówienia ludzkiej historii ludzkiej kondycji, który zawsze pan pisał w rozmawialiśmy śniegu, czyli o najnowszym spektaklu w reżyserii Bartosza Szydłowskiego na koniec jeszcze wielkie gratulacje za złotego Yoricka, czyli główną nagrodę zakończonego kilkanaście dni temu festiwalu Szekspirowskiego bardzo dziękuję wracamy, tym bardziej chętnie radośnie do Gdańska dosłownie 2 tygodnie 3 tygodnie po otrzymaniu tego gram Prix bardzo się cieszą także gratulacje za nagrodę dla Hamleta teraz czekamy na śnieg tak jak powiedziałem premierowe spektakle 2008. i 29sierpnia na festiwalu Solidarity ofert w teatrze szekspirowskim potem Kraków i Łaźnia nowa trzeci czwarte i 5września będzie jeszcze Warszawa Katowice w najbliższym czasie tak akta są te studia i teatr Wyspiańskiego z Katowic są producentami spektaklu także koniec października Warszawa jej około 20listopada Katowice najpierw Boska komedia bardzo przyszła zobaczyć Bartosz Szydłowski reżyser śniegu wg powieści Orhana Pamuka był gościem kultury osobistej do zobaczenia w takim razie w tych wszystkich miejscach, które wymieniłeś, ale przede wszystkim właśnie nowej i ich domu utopii dziękuję bardzo, widzę, a festiwal Solidarity w Arts w Gdańsku już od najbliższego piątku do niedzieli radio TOK FM jest patronem medialnym tego wydarzenia wizja lepszej przyszłości niech nas wzmacnia niech nas niesie nas inspiruje dziękuję bardzo, Pawłowi Wiśniewskiemu za pomoc w przygotowaniu programu państwo za uwagę i uważność Marta Perchuć-Burzyńska do usłyszenia czesne informacja Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz radio TOK+Muzyka bez reklam - teraz 60% taniej w promocji Black Friday!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA