REKLAMA

"Film balkonowy". Paweł Łoziński przez 2,5 roku pytał przechodniów o sens życia

Kultura Osobista
Data emisji:
2021-09-01 11:40
Audycja:
Czas trwania:
14:57 min.
Udostępnij:

Czy każdy może być bohaterem filmu? Czy świat da się zamknąć w jednym kadrze? Reżyser Paweł Łoziński przygląda się ludziom ze swojego balkonu w kamienicy na warszawskiej Saskiej Kępie. Rozwiń »
Film będzie można obejrzeć w ramach 18. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
kultura osobista dzień dobry przed mikrofonem Marta Perchuć Burzyńska już 3września pod hasłem świat się budzi w 6 polskich miastach m.in. w Warszawie Gdyni Wrocławiu rozpoczyna się osiemnasta edycja festiwalu Millennium Docs Against Gravity i wśród produkcji pokazywanych na festiwalu m.in. film nagrodzony grand prix w sekcji Mendla krytyk na międzynarodowym festiwalu filmowym w Locarno film balkonowy, którym dzisiaj będziemy rozmawiać, bo z nami reżyser tego filmu Paweł Rozwiń » Łoziński Witaj serdecznie dzień dobry bardzo dobry pani tematy na film jak się okazuje leżą na ulicy, ale także pod balkonem stanowią też chodzą oczywiście stanąć kiedyś na balkonie stwierdziła, że ta balkonowe perspektywa filmowca dokumentalisty może wnieść coś nowego coś dobrego mapie sobie tam siedziałem i podsłuchiwała ludzi, bo nieładnie, ale lubię czasem co sobie tam mówiłem przechodzą jak się ze sobą kochają się kłócą jak przez telefony rozmawiają tak jak fragmenty życia społecznego tak szkoda, że tak przecieka pod o tym balkony miast nic nie robią to przecież szkoda, żeby tego nie zapisać i stąd pomysł, żeby na tym właśnie balkony mają kamery postawić wyciąg długie mikrofony i rozmawiać już nie podglądać podsłuchiwać po prostu zaczekać gadać rzucił no właśnie, bo tak się pan sam Andrzej Witko 70 piątym roku nakręcił film ławka ludzie mówili do ukrytej kamery pomyślałem o tym film oglądając balkonowy film, bo gdzieś pewnie podobne zamysłem kierował, ale to właśnie wyszedł do ludzi z ukrycia ze swoimi pytaniami nie chciały po prostu rejestracji tylko rejestracji plus, że tak by w na początku miałem pomysł, żeby tylko rejestrować rzeczne przychodzą i jeść wszystkiego sam zrobi film, ale dosyć szybko zorientowałem, że to, że to jest po prostu niemożliwe, że to nie działa bez tego drugiego człowieka, który nie zatrzyma zaczepi zachęci do rozmowy pod pyta właśnie no to do filmu po prostu nie będzie no, więc tak rozumiem taki eksperyment i na początku w ogóle nie wcale nie byłem pewny czy ludzie będą ze mną chcieli rozmawiać, bo taka trochę niekomfortowa sytuacja w czasie no zatrzymać ubiera głowy do góry trochę za rzeczna na pierwsze piętro tak rozmawiać o moją stronę z głową zadartą czy to, chyba że będzie tak nam może po wierzchu rozmowy bardzo naskórkowa tak nie nie głęboko, ale noszę na szczęście okazało po raz kolejny, że dziś, że jak się chce słuchać naprawdę chciałem byłem ciekawy ludzi to wtedy bohaterowie po prostu rozmawiają mówi o sobie tak też stało tym razem dziwna forma stoi pan sobie na balkonie ja muszę głowę do góry zadzierać wygodne pan jest tak mówi jeden z bohaterów filmu no i co na to co daje dokumentaliści tak w ogóle perspektywa balkonu Czyżby nie wyższość niektórzy patrzysz na innych jednak z góry no tak fizycznie z góry, ale psychologicznie nie ja myślę, że paradoksalnie balkonowa forma troszkę z góry spowodowała, że mogę ten film się udał bo, bo zasada była prosta, że ktoś chodził mój kat jak cierpiałem i ale w każdej chwili zapowiedzi, a pan już Niechcę się śpieszy się biegnę nie mam czasu, bo nie chce pan w ogóle rozmawiać wolność, gdy te kamery postawił na poziomie chodnika tak jak zazwyczaj robię, żeby zobaczyć ludziom twarzą twarz tak bliska to wtedy nie by się czuli na niepoddanie jakiś uliczny w sądzie jako zmuszeni do tego, żeby ze mną rozmawiać tak była pełna wolności bo gdyby tak na początku no mi bardzo zależało na tym, żeby tych bohaterów mieć jak najwięcej nie oni przychodzili rozmawialiśmy jakież to się robiły bliskie więzi znajomość może jakiś nawiedzony, że przyjaźni na potem już oni przychodzili sami siebie tak on siebie tak, żeby właśnie opowiedzieć coś takiego mówi się tam stałem na z 2,5 roku ponadto kamerą za to kamerą i 165 dni zdjęciowych zmiana to bardzo Niemiec oni już zdążyli do mnie przyzwyczaić Atom jest na element scenografii taki ktoś z 1 strony niewidocznej przeźroczysta z drugiej strony ciągle obecny i taki element nos, bo na ulicy Walecznych jest taki pan z kamerą i ważna trudno sobie pójść do kamery z z nim porozmawiać tak, że takie takiej, gdzie przekazywali wiadomości już byłaś byłaś byłeś na ja byłem na tym nie do licznie się nie jest takim strasznym rozmowy dowolnie, bo rzeczywistość taką lokalną atrakcją Saskiej Kępy był przez jakiś czas taki nawet teraz właśnie widzę, że drugi był automatycznie, przechodząc pod moim balkonem na trasy by wyglądam przez okno balkonowe czy ludzie tędy przechodzą i tak z automatu w ogóle głowy do góry podnoszą tam nie ma żadnych moich urządzeń jeśli dziecko skończyło niestety zwinęły już te sprzęty oni tak odruchowo głowy do góry i czasem słyszę takie komentarze o tu stał taki pan wie ktoś kogoś tu stał z kamerą robi film, ale już nie robi, więc no tak wrosły po prostu scenograficznym Saską Kępę to jeden z jej dziwów takich pytasz w tym imię swoich bohaterów m.in. o sens życia oto co tu jesteśmy na tej ziemi byli tacy co ci, którzy zarzucali trywialność pytań i także zacząć zastanawiać ciekawe co świadczy ona w ogóle boimy się wielkich pytań o sens bo takie pytania są niebezpieczne, a jeszcze zadane tak znienacka to to mogą jakoś tak nas przestraszyć, ale to pytanie tak naprawdę było tak taką formą czasem zaczepki ludzi, żeby w ogóle przyciągnąć uwagę tak zapytam jak się pani czuje pani powiedzieć, że dobrze pójdzie dalej, ale zapytam, która godzina odpowie też i nie będę no tak taki pretekst rozmowy właśnie tak grubej rury trochę nawet autoironiczny przez te pytania zadawałem no chciałem jeszcze zapytać o sens życia lub system są absurdalne pytanie zadane na ulicy, ale mimo tego absurdu to ludzie no właśnie pretekstowa rozmowę ze mną chodzili w nie uzyska żadnej odpowiedzi takiej no takiej właściwości jedno 1 pani powiedziała najmądrzejsze rzeczy i znalazła się w filmie dzięki temu powiedział, że właściwie życie sensem po co ten sens życia pytać po prostu czas, że już to zdanie sobie zapisałam chciałam, żeby było taką płytą naszej rozmowy, ale wymyślimy inną w takim razie proszę z nami, ale jak to było ta szczerość wyznania zaskakiwał raczej myślę, że oni sami byli czasami zaskoczeni tym co mówią myślę, że ta albo to czasem tak jak obcemu, czego w pociągu to można obejrzeć sobie historię, bo nigdy się, więc nie zobaczy i wielu musi to dokona też miał taką taką taką nazwę potrzeby, bo coś męczyło siły pani, która właśnie na swoją rodzinę, że nikt nie złożył życzenia czekał na kolację przy świecach z mężem być może miał taki moment, że pewnie tak narosło jak się pojawiłem to po prostu to od razu powiedziała tak mi się z całą na tym, żeby łapać ludzie mają właśnie, przechodząc pod kamerą mają co mają głowę co mają w sercach czym idą dosłownie, że do sklepu, ale też przynosi mi przez życie, dokąd idą i po co idą niektórzy byli otwarci chętni na takiego się rozmowy też no, a ja ogromny stres przeżywałam musieć się przyznać oglądając jak pytania zadajesz nie miał czasem poczucie, że totalnie ktoś nie chce stąd pytaniami kompletnie nie chcę poruszać tych stron, które chciały gdzieś tam poruszyć 2 tak jakby jakby nie chciał kto by się nie zatrzymał i będzie rozmawiało, a czasami w sieci co na początku nie bardzo chcieli jak taka niesłychanie wrażliwa dziewczyna Agnieszka taka zimową porą już mówiłem w końcu nasze godzi docent podejść do tej do tej kamery i Chico osobie coś powiedzieć, ale jest w tym tak rozbrajająco szczera prawdziwa żadnej maski tak tak delikatna, że tak tak oswajamy się ze sobą nawzajem bardzo lubię styl Narodowy firmy też mogą z Agnieszką z UZ no nie będzie chciał, ale chciała i potem płat nie zdradzę tego spotkania jest firmie są też dla mnie w ogóle takiej ludzkiej państwo mówili trochę czasami na ten na ten pomysł jest taki świecki konfesjonał też, że słowa tutaj z tej tej z gatunku dziedziny może to jest taki trochę świecki konfesjonał i mi, że to jest taka trochę komunia pierwsze spotkania komunia spotkania na reżysera ciekawego ludzi ludzi, którzy są, więc coś mu powiedzieć albo sobie coś powiedzieć za pomocą jego kamery innym ludziom że, że to się więzi po prostu potworzyły jakiejś jakieś takie jak i bliskości sympatii zaufania coś, czego dzisiaj w Polsce mamy wydaje mi się nad już nie do mało tego jest dzisiaj w Polsce mało ze sobą gadamy raczej się kłócimy krzyczymy na siebie zamiast się zatrzymać ich wymienić się poglądami uczucia no właśnie powiedziałeś Polska co Polsce mówi dziś balkonowy film film balkonowy jam, że on jest niereprezentatywny w tym sensie, że ta rozmowa bardzo dobrze idzie nam nawet jeśli spotykam ludzi, których normalnie mieszczą pogadać, bo nie zgadzam się z ich poglądami albo się, bo jest zwyczajnie no to jednak pod balkonem się się dało pokazać tym taki niezobowiązujący właśnie sposób ja myślę, że film mówi coś co chciałbym, żeby było prawdą w Polsce jesteśmy gotowi na to, żeby rozmawiać gotowi, żeby się porozumieć spotkać by jakoś przez chwilę ze sobą blisko od mam czasami takie takie przekonanie że, że media nam serwują takie same takie jest lewa sprawa media zresztą sam jakiś opowieść o konfliktach, bo to jest wniósł także i jest klikalność oglądalność słuchalność wszystko, ale jak dobrze też o tym mówi Jan chyba zrobię ten film o tym, że jest właśnie dobrze, że mamy szansę jeszcze gdzieś się spotkać mamy szansę tak jak się nawzajem się wysłuchać pewne jest taki moment, kiedy wielka Polska tłumnie przechodzi pod twoim balkonem z flagami ze sztandarami żałuje, że z tymi ludźmi nie miałeś balkonowego tapet no miałem jedną z 1 parą 2 panów był brak, ale tak, ale mówi o tym tłumie, który przechodzi, bo rzeczywiście rozmowy z panami z flagami przeprowadził już dziś żałuje kontaktu nie ja nie nie chodzę teraz tego listopada dany nie chcę tego oglądać słuchać, bo w do 100 momentami straszne po prostu co tam się dzieje niemal wszystkich uczestnikach tego marszu do tych prawdziwie agresywnych spod znaku pana Bąkiewicza organizatora tego zatrzymania nie chce, ale co roku nie pod moim balkonem przychodom i tutaj na na marsz na Błonia stadionu tam potem palą race wykrzykuje jakiś strasznie ważne hasła i słychać po prostu ich coś co w przyszłości do głowy to co mówi jeden z bohaterów, że może jednak film balkonowy mógłby się pojawić w wersji fabularnej i chęci taki bohater, który niewiele łączy, ponieważ jego pies Bolek był mężem mojej suki lolity i mamy małe jeśli tak można powiedzieć mamy z tego związku słodka bułka róże jesteśmy rodziną w tym sensie już dziś Andrzej wasi agenci spotkałem wręcz czemu bilet na pokaz na premiera piątego należy przyjdzie do Kinoteki i on ja myślę, że fabuła nie no śmieszne sceny oczywiście zwłaszcza, że to również czeskim filmem ten mówi to moje robienie balkonowego filmu, ale nigdy mi tak nie zagrał nie wierzę niej partia nie wymyślił takie historie tych robót nie wymyślił klub gminie wykaz ligową ja po prostu nadal wierzę, że dokument ma ogromną siłę takich i ten ładunek wielki i prawdziwości ludzkiej emocjonalne przede wszystkim nie wiem jak miał w fabule uzyskać chyba bym nie potrafił po prostu no i co jest bardziej po co żyjemy po filmie balkonowym uświadomiła sobie po co o wszystko no ja sobie raczej myślę, że może właśnie stawianie tego pytania co chwilę jest zwyczaj niezbędne do życia z życia korzystać ci go używać cieszyć się nim niż bardziej zapis zapytać o o jego o jego sens, bo chyba nie ma 1 odpowiedzi na to pytanie i też miał takie doświadczenie z moimi bohaterami właśnie teraz wśród płci wieku każdą parę troszkę inaczej zrozumiałem, że to odpowiedź też nasza odpowiedź na NATO pytanie bez odpowiedzi przecież się zmienia w ciągu życia jak do tego okresu tego życia dochodzie pani na pani Ania Retmaniak na wózeczku inwalidzkim to właściwie dziś okazuje, że każdy dzień ważnej samo życie jest sensem doszliśmy do tej płyty z bardzo dziękuję film balkonowy w reżyserii Pawła Łozińskiego warto wybrać na festiwal Millennium Docs Against Gravity, żeby ten film na własne oczy zobaczyć ten i inne najlepsze filmy dokumenty, które naszą grawitację nieco chwieją i chyba dobrze festiwal od trzeciego do 12września pod hasłem świat się budzi w 6 miastach w Polsce dziękuję bardzo, dziękuję bardzo zapraszam nie tylko moich sąsiadów nie tylko opiekę, bo całą Warszawę handlarzy filmy uniwersalne zapraszał Paweł Łoziński Marta Perchuć-Burzyńska mówi państwu do usłyszenia dziękuję Pawłowi Olszewskiemu za pomoc w przygotowaniu programu czesne informacje w TOK FM Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz radio TOK+Muzyka bez reklam - teraz 40% taniej w zimowej promocji!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA