REKLAMA

"Być ze świata. Cztery eseje o etyce posthumanistycznej"

OFF Czarek
Data emisji:
2021-09-21 10:00
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
35:00 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Cezary łasiczka program off czarek dzień dobry witam państwa bardzo serdecznie zapraszam na dzisiejsze spotkanie, a gościem dzisiejszego programu jest pani dr Monika Rogowska Stangret filozofka i tłumaczka adiunkt AK w Instytucie filozofii Uniwersytetu w Białymstoku dzień dobry witam serdecznie pani doktor dzień dobry dziękuję za zaproszenia to ja dziękuję za przyjęcie zaproszenia dziś będziemy rozmawiać m.in. o książce autorstwa pani doktor zatytułowanej być ze świata 4 Rozwiń » eseje o etyce post humanistycznej to książka ukazała się nakładem wydawnictwa słowo obraz terytoria i pewnie, żeby do tych SI ów uczyć pani do próby w zaśnięciu może wyjaśnić tym z nas, którzy nie do końca termin post Human ni styka czy post humanistyczne etyka rozumieją czym jest post humanizm to jest takie pojęcie, które rzeczywiście doczekało się bardzo wielu różnych rozumie, więc też warto podkreślić, że ja tutaj w tych esejach posługuje się pewnym rozumieniem słowa post humanizm ciasto w pojawia się takie rozumienie, które uwypukla to post właśnie, wskazując na to, że mamy tutaj do czynienia z jakimś takim porządkiem linearnym chodzi o to co przyjdzie po człowieku ja natomiast skupiam się na re definiowania tego czym jest co ludzkie i czym jest człowiek z jakimś takim krytycznym dialogu z humanizmem także spuścizna humanistyczną RN struktura stawiała człowieka w centrum, która przyjmowała taką perspektywę antropocen ręczną i z punktu widzenia człowieka ustalała nie wiem hierarchie patrzyła na świat wydaje się, że teraz w dobie sytuacji klimatycznej kryzysu klimatycznego sytuacji środowiskowej czy antropocenu jak czasami określamy tę epokę, w której znajdujemy, a no warto zapytać o to, jakie relacje wchodzi człowiek i zauważyć to, że on już tak naprawdę stracił tam pozycję centralną, a tutaj no musi też jakiś Kret dekarz z rady finansowania tego kim jest człowiek tak mówiąc można najkrócej mogłoby to zdefiniować czytając tę tę książkę pani autorstwa przed oczami stawały różnego rodzaju filmy, w których to mamy do czynienia z takim zderzeniem różnych różnych porządków czasowych także oto główny bohater, którego w, jaki sposób znamy, bo jest bliski naszym czasom wszak przy pomocy nie wiem maszyny albo zbieg okoliczności albo innych okoliczności przenosi się do przeszłości taki oto mamy jak by zderzenie sposób myślenia sprzed kilkudziesięciu, a może kilkuset lat z technologią pojęciami nowego świata i zwykle ten motyw komediowy polega na tym, że no właśnie ci ci ludzie z przeszłości trochę jak gdyby nie mieli języka na nazywanie czy przedmiotów czy pojęć, które nam wydają się naturalne im imię wrażenie, że trochę mamy do czynienia właśnie z tym, że oto przez lata człowiek bardzo komfortowy, bo oświecenie nazwało wiele rzeczy stworzyło różnego rodzaju pojęcia i trochę tak w tym komforcie sobie funkcjonowaliśmy i wszystko okej tak, bo czas był czasem wojna była wojną pokój był pokojem praca była pracą mężczyzna, bo mężczyzna był mężczyzna kobieta kobietą nagle okazało się, że zaczynam powoli brakować języka także, że wszystko się zmienia i czas, który zaczynał się o Wschodzie słońca kończyły się, kiedy kładliśmy się spać nagle zupełnie innym czasem, że Rze, że tam natychmiastowo, które kiedyś była nie do pomyślenia właściwie naszą teraźniejszością i to czystością no właśnie żyć, że okazuje się, że ten człowiek jako pan i zachód dojdziemy też, gdyby do kwestii no właśnie człowieka, który miał określać i kobiety mężczyzny, a potem jak już właściwie człowiek jest facetem taki nawet ten antropocen też jest w pewnym sensie dziełem białego mężczyzny, a nie tak jak chcielibyśmy ogół całej ludzkości poruszył pan bardzo bardzo wiele wątków ciekawych i mam mam nawet problem, żeby wszystkiego odnieść to cudownie też go, gdy wygodnie wygodnie ułoży, a fani nie mówi pani doktor ten no przede wszystkim telewizja sama tego typu firmach nie myślałem, ale rzeczywiście wydaje mi się to pana wrażenie bardzo bliskie też temu, o czym pisze dla Aleksijewicz swoim reportażu o o tym co wydarzyło się z jak wskutek katastrofy w Czarnobylu co zrobiło się z nami i tam pisze dokładnie to, o czym pan mówi ja to staram się też podkreślać, używając też innych przykładów, że jakby my i świat się, jakby rozwinęliśmy i ta z agresji określa tę katastrofę czarną ścianą byli jako eksplozji świadomości po prostu te kategorie którymi wciąż jeszcze zwykliśmy opisywać świat one się rzeczywiście no rozpadają tak ona już zupełnie nie przystają do świata, który nas otacza, które nas formuje, w którym żyjemy, z którym zmagamy natomiast też chciałabym podkreślić, że tak z 1 strony człowiek oczywiście stworzył sobie takie bardzo wygodne komfortowe miejsce do życia na świecie natomiast trzeba też podkreślić, że takie teorie, które jakoś tamtego człowieka komfortu wybijały od dawna też już się pojawiają piszą, chociaż o tym segment kraj z 1 ze swoich wykładów wskazuje on akurat wskazuje na takie 3 ciosy zadane miłości własnej człowieka 3 właśnie ciągnięcia tego narcyzmu ludzkiego to jest przede wszystkim Kopernik, który nie jest z wyniku jego dociekań okazało się nagle ziemia nie jest centrum wszechświata to jest Darwin, który okazał się człowiek nie jest wcale znów taką istotą wyjątkową jedyną w swoim rodzaju, że jest oddzielony przepaścią od ciast i innych zwierząt, że tutaj mamy raczej do czynienia z jakimś rozwojem jakimś pokrewieństwa no wreszcie także to jest projekt on land sam ten cios zadany ludzkiemu narcyzm mowy przez niego jest najbardziej dotkliwy pewnie moglibyśmy dyskutować, ale właśnie on powiedział, że człowiek nawet nie jest panem we własnym domu, ponieważ jego badania nad nim świadomością pokazały takiego stopnia no jesteśmy sami siebie nie znam i można powiedzieć, że wielu obszarach filozofia współczesna kontynuuje ten TOK myślenia to znaczy właśnie pokazuje, że na różne sposoby jesteśmy wybijanie z tej pozycji komfortowej taki w tym sensie też ta książka jest trzyma też być takim przykładem wychodzenia z tej sfery komfortu en ma być takim rodzajem naszego poradzenia sobie z tym dyskomfortem wybijania się z tej pozycji dominującej i tutaj też pan wspomniał, a propos ocenie praca rzeczywiście jest istotne, ponieważ antropocen czasami w dyskusjach też właśnie pokazywany jako tarana tak jak od rana okazuje się, że nie jesteśmy centrum wszechświata nie jesteśmy jakąś istotną częścią wszechświata jesteśmy zaledwie mgnienie ma w dziejach życia na ziemi nie panujemy nad samymi sobą w pełni, a tutaj jeszcze okazuje się, że właśnie możemy zniszczyć coś co w ogóle nie należy do nas, czyli ten świat, który w, które nas otacza na jej w tym momencie też pojawia się właśnie ta dyskusja związana z COS z tym antropocenu, które rzeczywiście, jakby przez wielu krytyków samego pojęcia antropocenu stabilizuje tą pozycję antropolog człowieka na można właśnie pytać o to kim jestem człowiek antropocenu to jest wobec, bo często może się wydawać, że my jak po dyskusjach, które przytoczyła także Story współczesnej, które pokazują, że człowiek, który mówili nowożytnej starożytni filozofowie to nie jest właśnie jakiś taki abstrakcyjny człowiek, ale dość konkretnie usytuowane człowiek mężczyzna biały, któremu obce są takie troski związane z życiem materialnym, które może się właśnie oddawać refleksji nie musi specjalnie troszczyć się o życie wielu takich codziennych przejawach i ta pozycja została skrytykowana tutaj mamy do czynienia z takim no i ogromnym rozkwit tam różne teorie z różnych punktów widzenia formułowane, które właśnie pokazują, że człowiek jest zaś usytuowane że, że zawsze jest uwikłany w świat, że zawsze wpływają na jego wybory decyzję właśnie różne kategorie społeczne, które w ramach, których funkcjonuje, a antropocen znowu to jakby przykrywa wydobywana światło dzienne tego człowieka tymczasem naukowcy wyraźnie pokazują, że tutaj osoby nie nie każdy z równym stopniu przyczynia się to tego kryzysu klimatycznego i że tutaj te nierówności społeczne, które dramatycznie rosną mają znaczenie, że te osoby, które najbardziej odczuwają skutki kryzysu klimatycznego to są jednocześnie te osoby, która w najmniejszym stopniu się do niego przyczyniają miast no właśnie to proponuję panie doktorze byśmy do tego wątku powrócić, jeżeli pani pozwoli po informacjach dla Radia TOK FM, które zbliżają się nieuchronnie koniec świata pani dr Monika Rogowska Stangret filozofka tłumaczka adiunkt AK w Instytucie filozofii Uniwersytetu w Białymstoku z państwa moim gościem wracamy po informacjach w krajach jak państwa moim gościem jest pani dr Monika Rogowska Stangret filozofka tłumaczka adiunkt AK w Instytucie filozofii Uniwersytetu w Białymstoku rozmawiamy o książce między nimi wszyscy pani doktor zatytułowanej być ze świata 4 eseje o etyce post humanistycznej wydanej przez wydawnictwo słowo obraz terytoria, gdzie szukać pani doktor nowego z, gdzie szukać nowych punktów odniesienia wydaje się, że przecież wszystko już było tak to jesteś popularny czy popular no po prostu jeden z takich sformułowań, które wydają się odbiera energię to znaczy wszystko była rzeczywiście możemy tylko załamać ręce i po prostu czekać na koniec wydaje mi się, że i taco też perspektywa obieram w tej książce, że oczywiście filozofowie teoretycy myśli szelki artystki tak dalej tak dalej na wiele sposobów opowiadało już na świecie, ale za każdym razem też możemy wrócić do przeszłości i od próbować odczytywać ją inaczej z punktu widzenia naszego dzisiaj używa tam takiego sformułowania z jakąś być może inną wrażliwością odczytanie wtedy będzie nieco inne ja jak też książka powstała chyba też z takiej potrzeby, żeby ożywić trochę to dyskusja o antropologii nie przynajmniej na takim poziomie teoretycznym i żeby na nie tylko koncentrować się na tych apokaliptycznych katastroficznych wizjach, ale też spróbować pomyśleć coś inaczej próbować się zejść z ustabilizowanych kategorii i to zawsze są tylko próbuję tutaj nie mam jakiejś takiej recepty, którą mogłabym dać po to, są próby, z których różne rzeczy mogą wejść albo nie wejść, ale wydaje się, że sam samo podjęcie jakiegoś takiego jakiejś takiej perspektywy chociażby wyjścia z takich kategorii dual-li stycznych, które bardzo mocno zakorzeniły się w naszym myśleniu, a gdzieś tam mają zły początek filozofii nowożytnej, które tak stabilizują właśnie natura kultura człowiek wie, że pan wspomniał też o mężczyźnie kobiecie tak bardzo tego lata kategoria przeciwstawiają jednoznacznie jedno drugiemu już próby wejścia troszeczkę poluzowania tych tych stabilizacji wydaje mi się ważną próbą tak dlatego tutaj pisze też o eksperymentowaniu i które niekiedy może się wydawać wręcz, że takie abstrakcyjne poronione dziwne, ale jest to próba po prostu poruszenia nami, żebyśmy starali się patrzeć na świat opowiadać o świecie inaczej niż to co znaczy, że nie w tych kategoriach, które doprowadziły nas do tego miejsca, w którym znajdujemy po prostu one nie do końca działają wobec tego musimy poszukiwać inaczej poszukiwanie łączy się z eksperymentem z ryzykiem wychodzeniem ze z tej sfery komfortu ze zgodą na jakiś taki dyskomfort, który odczuwamy właśnie, żegnając się czy odłączając się takiego sposobu myślenia, do którego przywykliśmy przywykła szły do takiej nie ma pani wrażenia, że właściwie tak do końca nie wierzymy w to wszystkie kryzysy znaczy że, gdyby opowiadamy sobie trochę jak jak takie bajki czy właśnie żelaznym wilku, który za chwilę nadejdzie na wszystkich zje ale, ale opowiadamy sobie tych zalanych miejscach w państwach, których mieszkamy, że za chwilę wszyscy będziemy pod wodą, że atol znikną, że Gdańska nie będzie na Helu to w ogóle coś, ale do końca dyrektora to nie wierzymy i dopóki to nie wierzymy to właściwie są tylko takie rozważania czysto filozoficzne, a właściwie ta nowa etyka, której pani pisze czy ten zreformowany świat nastąpi po katastrofie oczywiście, że ta nastąpi no pan rację oczywiście, że lubimy się straszy, lecz i też ta to straszenie się być może niekiedy sprawia, że przestajemy już myśleć o tym co zrobić zrobić nie bierzemy taki, że tutaj też pojawia się w dyskusji przecież głosy, które zaprzeczają zmianom klimatycznym zaprzeczają temu, że tutaj jednak, a gospodarka prowadzona przez człowieka IS wpłynęła na życie na ziemi, więc jak najbardziej tak dlatego też bardzo trudna jest sprawić, że zaczniemy zmieniać nasze nawyki, że zaczniemy zmieniać nasze życie po prostu jest trudno do tego zachęcić, dlatego że jest nam wygodnie, a ta perspektywa straszaka gdzieś tam się pojawia, ale jesteśmy, jakby trochę swoje też z takimi wizjami oczywiście ta perspektywa końca świata nie pojawią się dzisiaj pierwszy raz ta znaczy taki apokaliptyczne myślenie też historię myśli europejskiej się pojawia od czasu do czasu ostatni raz dziesiąty dziewiątym przed 2 rok 2000, który miał tak taki piękny sposób 2000 no to jest dobra data na koniec świata dzięki tak tak jak też pamiętam chyba byłam w 2010 roku Stanach Zjednoczonych na stypendium TDI wnętrze było bardzo dużo ludzi, którzy trzymali kartki właśnie, informując o tym, że zaraz nastąpi koniec świata, więc to jest coś co przeplata się z ludzką historią ludzką myślą nie jak najbardziej w tym sensie w tym czasie ma pan rację także to jest coś co nam towarzyszy trochę nas też usypia sprawia, że nie traktujemy tego poważnie, że nie wierzymy, ale jednak to, o czym mówią naukowcy, którzy monitorują zmiany klimatyczne co się właściwie dzieje są dość jednoznaczne to znaczy jeszcze czegoś nie zrobimy no ta sytuacja życia na ziemi będzie się pogarszać, a pan AM i tak zostaje patrząc na historię ludzkości czy właśnie tutaj nawet nie przysłowiowy Polak tylko ten człowiek mieszkaniec ziemi zwykle błąd to jest odzie chyba wiele takich przypadków, kiedy człowiek znaczeniu, więc przedstawiciel cywilizacji decydent powiedział ojej ojej za chwilę zapięć dwunasta musimy to zmienić faktycznie Unique uniknęliśmy katastrofy patrząc na raz w historii cywilizacji to jest także na zawsze budzimy się ręką nocniku muszę to taka nasza przypadłość należy zaakceptować ci z uśmiechem i pewną ideą czekać na te wszystkie po to, ty upały i rzeczy po, wizytując sobie, że cichutko no na pewno jest jak strategia ja tutaj bram no to znaczy taką, która jednak stara się zaapelować w naszej wyobraźni, żebyśmy może nauczyliśmy się inaczej to co mnie niepokoi takiej perspektywy, które pan wspomniał to, że też się, jakby to co się dzieje na ziemi jest związane z krzywdą cierpienia tak i el trudno jest mi takiej sytuacji z perspektywy, którą tutaj przywołuję w książce przez perspektywy etycznej po prostu stać tak po, windując rzeczywiście proponuje w książce towarzyszenie tej krzywdzie, która się dzieje mówię też o tym, że być może trudno będzie nam tutaj coś zaradzić takiego konkretnego tak czasami człowiek jest przedstawiane w takich kategoriach sprawcy, które od przyjdzie i napraw dla nas świat, ale i mi, jakby na nie towarzyszy aż taki optymizm tak natomiast wydaje się, że ważna, że ta, że to cierpienie, które towarzyszy zmianom warunków życia na ziemi, żeby temu cierpieniu krzywdzie towarzyszyć, a nie odwracać oczy, a być może trochę pomoże, które to, że to co do tego jak towarzyszyć krzywić powrócimy, jeżeli pani pozwoli po informacjach lat jak określają się nieuchronnie pani dr Monika Rogowska Stangret filozofka tłumaczka adiunkt w Instytucie filozofii Uniwersytetu w Białymstoku z państwa i mój gość formacji dziesiąty 40 po informacjach wracamy państwa moim gościem jest pani dr Monika Rogowska Stangret filozofka tłumaczka adiunkt w Instytucie filozofii Uniwersytetu w Białymstoku rozmawiamy m.in. o książce pani doktor być ze świata 4 eseje o etyce post humanistycznej wydanej przez wydawnictwo słowo obraz terytoria jak pani doktor towarzyszyć niedoli towarzyszyć cierpieniu towarzyszyć bólu biedzie jej i innych niedogodnościach losu los ich losu sami sami ludzie ludziom zgotowali ten los o to jest bardzo trudne pytanie wymagające delikatności jakoś bardzo ujęły słowa prof. Engelking, które pojawiło się w innym kontekście, bo pojawił się w kontekście jej badań związanych z antysemityzmem zagładą Żydów Jana nie natrafiłam już szkolne pisaniu rozdział, który o tym traktuje właśnie o traumie i o prze skalowaniu traumę ona pisze o tym, że właśnie pamięć złożyła już, że ta pamięć też jest instrumentalizacja ana wykorzystywana, w jakich się w celach politycznych natomiast proponuje troskę proponuje troskę, która też jest bardzo trudną kategorią wcale oczywistą wcale nie niewinną, ale właśnie jest taka troska, która trwa trwa obok tej tej rany tak tej tezy tego bólu, która zdaje sprawę, że nie przyjdzie tutaj z jakimi narzędziami, które nam się o tym świat prosty sposób, ale która też kieruje swoją uważność uwagę na to krzywdę nie ucieka od bólu nie popada w ten narcystyczny siały od tego zaczęliśmy, ale wydaje mi się, że mamy właśnie też skłonność bardzo często popada ścieki narcystyczne szał, czyli albo się UE Unii, jakby unieruchamia znieczula acz, jakby przestawać móc w ogóle się angażować się w czyjąś krzywdę w ogóle uznać ją, a z drugiej strony te tendencje właśnie do trochę takiego dostosowania się niekiedy zaprzeczenia kogoś złego się coś dzieje tutaj używamy rozumu i technik racjonalizacji na wszelkie możliwe sposoby, żeby zakryć tak to co to coś złego dzieje dlatego ta troska wydaje mi się tutaj ważną kategorią, ale też ona trochę wynika z tej tytułowej kategorii, czyli z tego bycia ze świata, bo to jest dla mnie ważna kategoria, która z 1 strony opisuje to w jaki sposób człowiek istnieje w świecie, ale też zwraca uwagę na to, że jesteśmy uwikłani w świat ona pokazuje, że człowiek nie jest bytem, jakby na zewnątrz świata, który może właśnie z oddali jakiejś wieży kości Słoniowej obserwować ocenia się wokół nas dzieje nie jesteśmy tak też złożeni w świat jako takiej istoty wyróżnione, ale jesteśmy uwikłani to nas po prostu dotyka to co się dzieje my oczywiście staramy się na różne sposoby wprowadzić tutaj taką granicę nie do pokonania tak jakoś jakąś przerwę lukę, żeby tego człowieka zachować w tym bezpiecznym komfortowym miejscu i ale świat, jakby pukali do drzwi po prostu i nie nie pozwala nam się zamknąć ten w tym komforcie, a no sytuacja obecna na granicy jest też, czego przykładem także my używamy technik racjonalizacji przedstawiamy ludzi w kategoriach nielegalnego emigranta, ale zapominamy o tej o tym podstawowym odruchu troski empatii współczucia jednak zwrócenia uwagi na krzywdę, która się dzieje w zastanawiam się pani doktor też czy mówienie o etyce post humanistycznej w kontekście do tak olbrzymiej przestrzeni nie tylko przecież terytorialnie, ale ideowo kulturowo jak świat czy też nie jest pewnego rodzaju można nadużyciem, ale takim trochę przejawem właśnie ludzkiej megalomanii tak rzeczywiście tak może być, bo ty też w ogóle jest taka kwestia trudna językiem z tymi językiem, jakiego ja używam przecież ja cały czas mówi człowiek jest cały czas mówi światy to są bardzo ogólne kategorie, które rzeczywiście mogą być abstrakcyjne natomiast w książce być może jest to bardziej zniuansowane, bo pokazuje też konkretne bardziej konkretne przykłady tak np. zaczynam Ross rozbijać tego człowieka abstrakcyjnego myśląc razem z roślinami albo myśląc razem z osobami na różnorodnymi, które nie no raz, jakby sprawiają, że ten człowiek rozumie przez duże czy przez duże UR się po prostu chwieje w posadach taki pokazuje w jaki sposób my jesteśmy uwikłani w świat nie tak świat tak ogólnie jako kategorię tylko konkretnych przykładach konkretnych przejawów tego rzeczywiście na pewno moim celem jest uniknięcie mówienia właśnie człowiek świat tak bez takim takiej abstrakcji filozoficznej, ale jednak próba wejścia w bardziej bardziej konkretne sposoby myślenia, bo też wydaje mi się, że to jest problem związany właśnie antropocenu, że z 1 strony mamy jakiś taki ogromny globalny problem który, którego jednostkowe życie ludzkie nie jest w stanie ogarnąć tak ten głęboki czas zmiany, a wręcz plany karne, a z drugiej strony jednak mamy takie życie intymne jednostkowe w różnych jego formacji przejawach i jakby moim zamierzeniem jest jednak nie tracić z perspektywy właśnie jednostkowej uwikłanej usytuowanej i dlatego w książce też próbuje, jakby skakać między tymi skalami tak, czyli z 1 strony rzeczywiście używam takich bardzo ogólnych abstrakcyjnych słów jak człowiek świat, ale jednocześnie pokazuje jak one też są uwikłane w takie bardziej już konkretne relacje ze światem pojawia się też wątek takiego feministycznego czy kobiecego spojrzenia na świat zastanawiam się jak rozumieć dychotomii tak, czyli że skoro ms męskie zarządzanie światem nie sprawdziło to teraz próbujemy kobiecego spojrzenia może może się sprawdzi nie stawiałbym tego tak ostra znaczy, że tutaj męskie, które nie sprawdziło teraz kobiety, które sprawdzi może na tym zyskujemy, dlatego że tak naprawdę chodzi o formy władzy tak, czyli w patriarchacie uczestniczą otrzymują go tak kobiety jak mężczyźni są pewne relacje władzy tutaj wraz z krytyką feministyczną być może stało się nieco bardziej jasne jak relacje władzy działają w jaki sposób można z nimi walczyć nie przekraczać próbujące w inny sposób, jakby organizować życie społeczne tak, żeby właśnie brać pod uwagę pewne kategorie, które dotąd były traktowane w taki sposób przezroczyste, ale tak naprawdę wpływały na to jak wygląda nasze życie już tak bardzo konkretnie, a więc tutaj nie tyle kobiet punkt widzenia taki punkt widzenia, który wrażliwe na to jak się o jak są organizowane hierarchii społecznej hierarchii społecznej mogą przebiegać nie tylko wg tej tej kategorii płci, ale też wg różnych innych kategorii związanych z niewielu pochodzeniem etnicznym rasą klasą innymi przywilejami społecznymi, więc wydaje się, że to jest właśnie ta szersza perspektywa nie przeciwstawiała bym tak jednoznacznie kobiet jako męskiego punktu widzenia panom one oba mogą jak wspierać niesprawiedliwe rozwiązania społeczne albo działać na rzecz innego świata mam nadzieję, że lepszego jasne i panie sesjach pojawia się też odwołanie do poziomu takiej trochę filozofii myślenia o naturze o roślinach, które by tak jak zrozumiałem pewien sposób na wskazywać drogę właśnie koegzystencji pomiędzy gatunkami jakiś takiej nie złożenie nie podbijać świata pasza wierzy, że jeżeli się do do roślin czy wśród roślin poszukujemy wskazówek no to czas myślę Order stosu ostro kończy z tym, który chyba coś bliżej człowieka w tym sensie, że jak już dziś pojawi to wkrótce po prostu zniszczy wszystkie inne gatunki i wykończyć cały teren, na którym rośnie takie tutaj mało się skupem tej agresji roślin natomiast wydają się też sposób taki eksperyment ziemi myślenia z różnymi innymi bytami, które do tej pory wykluczyliśmy w ogóle poza to co nas interesuje, jakby ku pokazuje to nam jak Arce my możemy im właśnie wyjść też poznać jakiś taki swój tylko punkt widzenia i zwrócić uwagę na to w jaki sposób funkcjonuje świat, który nas otacza, a jak traktujemy inne istoty żywe jak w ogóle odnosi się do świata też właśnie pomyślałam sobie takim wątku, który też bardzo pojawia w tych dyskusjach na temat handlu, a temat antropocenu, że musimy przełamać jakąś taką wizję człowieka, które dla, którego natura przyroda jest takim tłem dla działania tak, czyli jesteś takim zasobem, z którego można właściwie w nieskończoność czerpać będzie się cały czas odradzał, a żeby konieczność potrzeby naj tutaj jest próba myślenia tego inaczej, czyli właśnie sięgnięcia do w ogóle takich mechanizmów życia i tego, jaką się rozwija jak funkcjonują rośliny jak one też dostosowują jak są wykorzystywane w przemyśle rolniczym np. jak one dostosowują się do innego jak ich jakby tam po bardzo powolne też czas tempo życia sprawia, że w ogóle czasy nie widzimy roślin jako istot żywych i wydaje się, że człowiek teraz też jest kontrolowane właśnie na jak poziomie tych najbardziej takich prostych objawów życia tak to ile śpimy to ile kroków dziennie robimy co wiemy, jakie substancje odżywcze przyswajamy to wszystko jest też przedmiotem jak refleksji naszej też jakoś tam próbą kontrolowania naszych siedzi, więc te rośliny te pokazuje w tak różnych kontekstach, ale są dla mnie przede wszystkim sposobem, żeby myśleć o człowieku właśnie, żeby odejść od myślenia o człowieku w takich kategoriach samowystarczalności oddzielenia od świata w autonomiczność jednostkowo gości, żeby po prostu sięgać do innych rodzajów życia i zastanawiać się na ile tutaj jest możliwy dialog zapraszam na informację Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: OFF CZAREK

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz internetowe radio TOK+Muzyka teraz 40% taniej. Wybierz pakiet Standardowy i słuchaj gdziekolwiek jesteś

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA