REKLAMA

Psychologia młodego sportowca

Przy Niedzieli o Sporcie
Data emisji:
2021-09-26 17:40
Prowadzący:
Czas trwania:
28:37 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
przy niedzieli o sporcie Przemysław Iwańczyk kłaniam się państwo ponownie ta część naszego programu dotyczyć ta, którą za chwilkę państwu wysłuchają, który za kilka państwo wysłuchają, którą za chwilkę państwu zaproponujemy dotyczyć będzie psychologii sporcie przede wszystkim w ujęciu sportu dziecięco młodzieżowego to państwo apelujecie do nas ze swoich listach czy też mailach prywatnych wiadomościach to by nie z tej drogi nie schodzić, żeby tematykę Rozwiń » poruszać, zwłaszcza że mamy deficyt fachowców, którzy zajęliby się młodymi ludźmi uprawiającymi sport tak by doszli oni do swego mistrzostwa to takiego wewnętrznego który, gdzie granice stawiają sobie ci, którzy sport uprawiają takiego obiektywnego, którego miarą są medale podia i wyjazdy na wielkiej imprezy nie jest z nami dr Anna Kurowska psycholożka sportowa dzień dobry pani doktor dzień dobry witam wszystkich czy zgodzi się pani, bo chciałbym, żebyśmy taki temat ruszyli w naszym programie przy okazji naszego dzisiejszego spotkania wirtualnego, bo nie siedzimy obok siebie, że psychologia sportu dziecięco młodzieżowego to tu to zupełnie inny rozdziałów w całej w całym tym potężnym czy też chciałby powiedzieć rozdziale, ale w dziale nauki, jaką jest psychologia sportu w ogóle myślę, że także jak najbardziej mogę zgodzić się z tym stwierdzeniem no i tak jak pan powiedział w ogóle sama psychologia sportu jest takim obszarem bardzo złożonym i rzeczywiście w obrębie psychologii psycholodzy specjalizują się w konkretnych dyscyplinach czy też właśnie ku konkretnych kategoriach wiekowych i tutaj jak najbardziej mogę powiedzieć, że taka praca z najmłodszymi zawodnikami, którzy jednocześnie uprawiając ten wyczynowy sport rządzi się swoją specyfiką nie jest to praca tylko zawodnikiem, ale tak naprawdę całym systemem, w którym ta osoba funkcjonuje tutaj już mam na myśli i rodziców i trenerów często też nauczycieli, więc możemy powiedzieć, że ta praca rzeczywiście jest tutaj bardzo złożona jest pani w stanie powiedzieć pani doktor ilu młodych sportowców rezygnuje zawiesza swoje kariery z powodu właśnie do tych kwestii psychologicznych nie radzenia sobie ze stresem nie umiejętności podnoszenia się po niepowodzeniach no bo tych powodów możemy wymienić mnóstwo, ale z reguły jeśli była mowa o rezygnacji ze sportu takiego wyczynowego mówi o profesjonalizm profesjonalnym sporcie to bardzo często padają argumenty dotyczące zdrowia dotyczące niewystarczającego talentu by sport uprawia na najwyższym poziomie mało, kto zwraca uwagę na ten aspekt psychologiczny tras tak już Prostoz mostu ilu ludzi młodych wykrusza się z uprawiania sportu wyczynowego na skutek tego, że niedomaga psychologicznie nie dostaje pomocy w porę albo też prewencyjnie NIK z tymi ludźmi nie pracuje rzeczywiście myślę, że to ten temat jest tutaj niezwykle ważne ne jest wiele badań właśnie, które mają na celu poznanie tych tych powodów i też wydaje mi się, że trudno było oddzielić tak jednoznacznie takie powody związane ze zdrowiem od powodów stricte tutaj związanych z mentalnością psychologom i rzeczywiście wśród takich powodów tak jak prześledziła badania są takie wyniki, które mówią, że taką najbardziej najczęściej występującą przyczyną właśnie tych Drop out, czyli też tego wypadania ze sportu na dzieci młodzieży tutaj badania dotyczyły zawodników do trzynastego roku życia jest właśnie brak przyjemności czerpania radości z gry i to był właśnie taki powód wskazywane jako najważniejsze właśnie wskazywane przez samych sportowców, ale zaraz po tym, powodzie mamy kolejne też związane właśnie z tym przygotowaniem obszarem mentalnym też mamy taki lęk przed krytyką nadmierna presja ze strony trenerów z rodziców, więc tutaj widzimy, że tych powodów związanych ze właśnie aspektem mentalnym mamy niezwykle duża, a też zapytał pan o konkretne wyniki i procenty i tutaj muszę powiedzieć, że takiego metodologiczne podejścia jest to bardzo bardzo duże wyzwanie, ponieważ na dotarcie do takich zawodników, którzy już wypadli ze sportu jest po prostu organizacyjnie trudne, więc trudno mówić tutaj o konkretnych liczbach czy wynikach natomiast wiemy, że ten procent jest spory i to co się dzieje to co się zwiększa i tak naprawdę tutaj po pandemii mamy do czynienia jeszcze zwiększą falą osób, która rezygnuje z tego sportu i pandemia też do tego przyczyniła, bo zbyt dotyka pani bardzo istotnego o tematu ucho lub, dla którego wielu wielu ludzi zrezygnowało ze sportu, ale też ze swoich innych aspiracji zawodowych niekoniecznie tutaj na polu sportowym tak z mojego doświadczenia do takiego gabinetu owego mogę powiedzieć, że rzeczywiście mamy do czynienia ze z takim wzrostem liczby osób, która rezygnuje myślę, że tutaj tych powodów rezygnacji jest jest sporo no to może być takich ironicznych stres czy też tak dojście do takiego wniosku, że ten sport nie jest czymś co co chcę robić co chce kontynuować, ale myślę, że jeszcze zupełnie takim odrębnym wątkiem jest to, że zawodnicy cały praktycznie swój czas poświęcają treningom na tym, żeby stawać się jak najlepszymi sportowcami i tutaj mówimy o takim budowaniu jednowymiarowe tożsamości, czyli to jest sytuacja, w której ten młody człowiek buduje, ale taki obraz siebie w oparciu tylko o to, że jest sportowcem i z 1 strony sport kształtuje takie warunki, gdzie ten zawodnik myśli o sobie tylko w takich kategoriach natomiast badań wiemy, że to jest bardzo duży czynnik ryzyka chociażby w kontekście rozwoju syndromu wypalenia i to co chcę powiedzieć to, że ta pandemia no tak naprawdę stworzyła warunki, w których ci zawodnicy prawdopodobnie pierwszy raz w życiu mieli szansę poznać zastanowić się nad innymi alternatywnymi zajęciami co też czas, w którym tak naprawdę wielu zawodników odkryło zupełnie inne pasje i to co się wydarzyło to raczej budować takie wielowymiarowe tożsamości i w przypadku niektórych zawodników rzeczywiście okazało się że, że ta piłka nie do końca była ich ich powołaniem być może było to bardziej marzenie czy też motywacja ze strony rodziców czy innych osób, więc tutaj myślę, że ta pandemia dokonała takiej weryfikacji osób, które rzeczywiście mają taką silną motywację wewnętrzną od osób, która być może wcześniej nie miały takiej okazji u do refleksji dostał zastanowienia się co tak naprawdę sprawia im radość no dobrze to jest też dobra wiadomość dla was psychologów, zwłaszcza tych specjalizujących się w sporcie, bo jeśli sportowiec odkrywa jakąś inną pasję w sobie to wcale nie musi się odbywać kosztem tej pasji nr 1 mało tego to jest znakomity pretekst do tego by odciągnąć swoją uwagę od permanentnego myślenia wypadającego zresztą o tym co się wykonuje na co dzień co jest momentami mozolną taką do pracą, która wpędza w taki Kierat powiedział tak tak tak jak najbardziej tutaj myślę, że tutaj to jest bardzo dobry kierunek myślenia działania, bo zahaczamy też takie działania profilaktyczne no i tak jak pan powiedział właśnie paradoksalnie, jeżeli ten sportowiec le ma jakąś alternatywną z aktywność ma jakieś hobby czy to będzie u rysowanie czytanie książek oglądania cokolwiek to by nie było to rzeczywiście paradoksalnie wpływa na to, że może być jeszcze lepszym zawodnikiem, ponieważ ta by te stresy te bodźce, które do niego dopływają na już rozkładają się na zupełnie inne strefy wtedy wszystko to co się dzieje nie dotyka go tak silny tak mocne sposób pani doktor jak bardzo istotne w procesie rozwoju młodego sportowca lub głównie piłkarza, bo oni najczęściej mówimy, ale dotyczy wszystkich sportów jest odpowiednia relacja w trójkącie zawodnik, bo kandydat na zawodnika trener rodzic czy to jest fundament w ogóle tego, żeby taki rozwój się powiódł myślę także, że tutaj możemy nawet użyć takiego stwierdzenia tutaj zgodzić się czy rzeczywiście obecnych czasach jest taki fundament na i pieszego psycholodzy bardzo dużo opowiadamy pokazujemy też tłumaczymy na czym polega tak naprawdę takie podejście systemowe też coraz więcej mówi się otworzeniu właśnie takiego optymalnego środowiska, w którym ten zawodnik będzie mógł się rozwijać myślę, że im bardziej to to środowisko jest spójne, czyli im bardziej i trenerzy i rodzice nauczyciele mówią podobnym językiem zwracają uwagę na podobne rzeczy wyznają te same wartości, tym bardziej zwiększamy prawdopodobieństwo tego rozwoju już nie tylko w sporcie, ale również w życiu, więc myślę, że takie spójne środowisko zwiększa skuteczność działań tych wszystkich osób, które znajdują się w tym systemie w obrębie tego trójkąta tak to umówimy można tą figurą opisać bardzo często budują się sojusze liczone są naturalne bardzo często nie wiem rodzic nie mówię takiej jawnej otwartej, ale stoi w opozycji do do porozumienia między zawodnikiem trenerem, kiedy na kilku ludzi nie wyraża zgodę na nie, tym bardziej regularne zajęcia albo uważa, że nauka jest istotniejsza od od sportu i tak należy je realizować te wszystkie życiowe potrzeby dziecka z rozumu człowieka, który jest do w okresie wzrostu i na czas dojrzewania jest już młodzieżą, ale też drugą stronę się to buduje np. z sportowiec z rodzicem bardzo często muszą zmierzyć z jakimś problemem, gdzie po drugiej stronie barykady właśnie trener, a bardzo często to trener staje ramię ramię z rodzicami po drugiej stronie sam sportowych np. chce się uczyć i cała w jaki sposób go do tego zachęcić, żeby nie powiedzieć zmusić wówczas to ta relacja spotęgowana być może jest skuteczniejsza czy dopuszczalne w ogóle czy to jest dopuszczalne myślę, że takie sytuacje, o których pan powiedział na pewno mają le miejsca i możemy tylko zastanawiać się je jak bardzo negatywne czy też taki dysk funkcjonalne wpływ mają na zawodnika i rzeczywiście, ale tutaj pojawia się wiele takich trudności i wyzwalać wyk wynikających albo włączenia tych ról, bo przecież mamy też do czynienia z sytuacją gdzie, gdzie ten trener jest jednocześnie ojcem co też jest taka sytuacja bardzo złożona i trudna dla wszystkich osób, a więc mamy do czynienia, gdy z przekraczaniem tych granic w obrębie tych swoich systemów, ale też często to co co widzimy taką nieznajomość tej roli, czyli tak naprawdę ten rodzic czy też nauczyciel czy trener nie wie do końca co jest jego zadaniem, czego od niego od nich wymagamy jak to powinno funkcjonować, więc to co z co staramy się pokazać w trakcie rozmów czy też nawet w trakcie takich mediacji pomiędzy tymi osobami co to, że pomimo tego, że mamy różne role różne zadania to wszyscy mamy wspólny cel, którym jest stworzenie takich warunków, w których ten zawodnik będzie mógł się rozwijać i każdej osobie zależy na naszych zawodników, żeby on był spokojny, że bardzo pewny siebie, żeby on mógł spełniać swoje marzenia, więc często też taka zmiana Perfect perspektywę i odejście od myślenia o sobie o tym co co ja chcę, czego nie mogę zrobić przyjęcie perspektywę na zawodnika tego, że my gramy w 1 drużynie jest bardzo takie wyzwalające i mając taką perspektywę zaczynamy już szukać wspólnych rozwiązań, a nie tylko problemów musi pani przyznać, że bardzo pan może inaczej nie jest wcale regułą, że wszystkie 3 podmioty tej sytuacji grają w 1 drużynie bardzo często nie wiem trener jest przeciwny nie wiadomo jakich powodów bardzo często też zawodnik stoi okoniem do samego trenera bo, bo też co wydarzyło, bo inaczej panią zapytał czy można być i należy być w relacjach z trenerem mówi o perspektywie rodzice dziecka z serem czy też trzeba uważać, bo jak w amerykańskim filmie kryminalnym wszystko co powie zostanie użyte przeciwko tobie myślę także, że 4 warto być w każdej relacji natomiast rzeczywiście tutaj poruszamy taki temat budowania w ogóle relacji pomiędzy trenerami, a rodzicami i rzeczywiście to jest takie aspekty te, nad którym pracujemy nad i gdzieś przekierowuje mecenasie działania na i też podpowiadamy trochę trenerom jak taką relację z rodzicami ustalić i ustawić i mamy np. przypadki takich trenerów, którzy są trenerami bardzo młodymi przychodzą do dużego klubu do dużej Akademii mają też świadomość, że rodzice płacą za to, żeby ich dzieci mogły grać uczyć się w w tej szkółce i takiemu trenerowi trudno jest wyznaczyć jakąś granica i poradzić sobie z takimi rodzicami, którzy są bardzo zaangażowani dlatego to co podpowiadamy jak psycholodzy to, żeby już od samego początku, ale postarać się porozmawiać czy to właśnie o jakich zasadach czy to jakiś takich regułach, które będziemy starać się przestrzegać być może nawet pisać jakiegoś jakiś taki kontrakt czy zbiór zasad, do których będziemy mogli się odnosić jeszcze o takiej 1 rzeczy, które chciałbym też wspomnieć to od zmieniającej się roli tych rodziców, ponieważ wcześniej mieliśmy do czynienia z takimi rodzicami, którzy byli mniej zaangażowani, którzy na nie przychodzili na mecze na treningi niebranie udziału w tym procesie treningowym natomiast dzisiaj to co obserwujemy to, że wzrost zaangażowania tych rodziców jest naprawdę ogromne i rodzice mają bardzo dobre intencje chcą jak najlepiej tylko czasami nie mają też takiej świadomości jak ich zachowania mogą wpływać to na trenera czy to na zawodnika i myślę, że tutaj naprawdę nie ma 1 rozwiązania, ale tych rozwiązań jest jest parę znam takich trenerów, którzy postanowili zagospodarować to energia zaangażowanie rodziców i np. w trakcie, gdy dzieci miały swój trening to trenerzy organizowali taki dodatkowy trening właśnie dla chętnych rodziców po to, żeby stworzyć takie warunki też możliwość zobaczenia przez co przychodzą ich pociechy jak to jest się zmęczyć jak to jest współpracować komunikować się no właśnie po to, żeby pomóc im przyjąć trochę inną perspektywę za kilka wracamy do naszej rozmowy dr Anna Ostrowska jest naszym gościem psycholożka sportu jak sami państwo słyszą temat niezwykle istotne, jakie podejmujemy, czyli to tamten psychologiczne aspekty wychowania młodego sportowca informacji Radia TOK FM, że kilka jesteśmy kłaniam się państwo po informacjach Radia TOK FM w drugiej godzinie naszego programu dr Anna Ostrowska jest z nami psycholożka sportu dzień dobry dzień dobry witam wszystkich pani doktor współpracuje pani z młodzieżowymi reprezentacjami Polski w piłce nożnej generalnie zajmuje się pani sportowcami też rozmawiamy o przyznanie przed informacjami rozmawialiśmy o tym takim energicznym działaniem trójkąta trener zawodnik rodzic bardzo często do tego też doszliśmy relacje ulegają zaburzeniu pani mówi o takim modelowym przykładzie budowania relacji, kiedy strony wobec siebie zyskują coraz więcej zaufania, a co zrobić w sytuacji, kiedy to zaufanie zostało w taki ewidentny sposób no zburzone przez którąś ze stron tak, bo to może być rodzic, ale może też być trener czy widzi pani szansę na odbudowaniu jest bardzo delikatna materia po pierwsze mamy do czynienia z brzydko mówiąc czynnikiem ludzkim po drugie mamy do czynienia z czynnikiem delikatnym mówi o konstrukcji psychicznej dziecka, a po trzecie chodzi o sport, w którym ta uznaniowość bierze górę na bardzo często nad takimi kryteriami obiektywnymi w każdym sporcie da się zmierzyć czy ktoś szybciej pobiegł albo dalej skoczył prawda jest i myślę że, że niestety często spotykamy się takimi sytuacjami, gdzie właśnie jakiś konflikt czy nieporozumienie na linii trener rodzic odbija się negatywnie na zawodniku, więc myślę, że w pierwszej kolejności co tutaj kluczowe to ochrona tego zawodnika i być może zminimalizowanie tych negatywnych skutków jakiejś konfliktów czy nieporozumień i działania taki sposób, żeby już nie nie zaogniać tego konfliktu czyli, żeby nie nie przedłużać autorytetu trenera czy też innych osób ze w oczach zawodnika ale, ale jest druga strona medalu, że rodzic jako rodzic wiemy co to znaczy musi stać na straży w pozytywnym znaczeniu tego słowa interesu swojego dziecka, czyli jakiegoś tam dobrostanu, a przynajmniej takiego sprawiedliwego traktowania prawda rzeczywiście i myślę, że to co tutaj można zrobić i taką stronę, którą można pójść tą też skorzystanie właśnie ze wsparcia i możliwości, jakie daje psychologia sportu no i też zdarza nam się przeprowadzenie takiej rozmowy czy to samymi rodzicami czy też zaproszenie na taką rozmowę i rodziców, ale również trenera czy była pani takim mediatorem pani doktor kiedyś, ale tak zdarzało mi się być takim mediatorem czy też taką osobą, która stworzyła warunki, gdzie ten rodzic mógł bezpiecznie porozmawiać z trenerem i też zwrócić uwagę na to, żeby zarówno rodzice jak i trenerzy, czyli z tej rozmowy z jakimś rozwiązaniem, ale takim poczuciem, że jednak jesteśmy to tam 1 drużyną i działamy po to, żeby to dziecko miałem najlepsze warunki, więc jak najbardziej też jako psycholodzy pomagamy w takich często trudnych rozmowach, ponieważ też mamy inną perspektywę mamy większy dystans i możemy wskazać takie rzeczy, które możemy zmodyfikować często to są Lu nie tak bardzo duże nieskomplikowane rzeczy które, jeżeli rodzic czy trener zmieni to rzeczywiście wpłynie to na jakość relacji, ale też na skuteczność pracy na trenera pani doktor kolejna sprawa czy, bo nie wszystkie, choć nie wymaga Demi piłkarskie są zadowolone z aktywności podejmowanych przez rodziców poza obrębem samo akademiczek poza tym co one same proponują, a rodzice szukają dodatkowych elementów tej układanki nie wiem wsparcia fachowców od przygotowania motorycznego chociażby uzupełniania deficytów, ale bardzo często też idą po pomoc, chociaż nie nazywamy tego pomocą po wsparcie prewencyjne u psychologów sportu pani traktuje jako element całego tego całej tej piramidy, która składa się na sukces sportowca, że powinność od najmłodszych lat jak jest próg wiekowy podjąć taką współpracę nawet śnić się nie dzieje krótką nie mam problemu ale, ale chciałbym, żeby ktoś taki na podorędziu był, bo i rzeczywiście jest taki stereotyp, że do psychologa przychodzi zawodnik, który już ma jakąś trudność być może nie radzi sobie ze stresem presją przedmeczową i to jest 1 obszar będziemy jako psycholodzy pomagamy takiemu zawodnikowi właśnie rozwinąć jakieś konkretne umiejętności mentalne wyposażyli go w narzędzia natomiast jest również drugi obszary, które na mam wrażenie staje się coraz większej ważniejsze czy właśnie tak jak pan powiedział działania prewencyjne i co chciałbym, żeby tutaj wybrzmiało to, że naprawdę nie trzeba mieć problemu nie trzeba mieć trudności, żeby udać się do psychologa pracującego w sporcie i jesteśmy po to, żeby pomóc zawodnikom stawać się jeszcze lepszymi sportowcami i tak naprawdę mamy wiele przykładów już dojrzałych zawodników, którzy otwarcie mówią o tym, że korzystają z takich usług takiego wsparcia po to, żeby właśnie szukać tej na takiej mentalnej przewagi i po to, żeby zdobywać te dziękuję kolejne procenty, które być może zadecydują o wyniku ważnego meczu no dobrze jest jakiś próg wiekowy, bo wiadomo, że w lutym wsparcie, kiedy nie ma problemu prewencyjna rozmowa sesja psychologa z 8 latkiem nie wiem do końca ma sens kiedyś ktoś ze znanych psychologów sportu znanych i pani pani doktor i mnie powiedział, że to nadaje się kwalifikuje się wtedy do do pomocy udzielanej rodzicowi dziecko prawda z jak najbardziej i myślę, że tutaj możemy się z tym zgodzić, że takie elementy treningu mentalnego pojawiają sojusze w procesie treningowym tak małych tak młodych zawodników natomiast często to właśnie trener wprowadza różnego rodzaju gry czy też zabawy, które już rozwijające umiejętności mentalne natomiast praca psychologiczna może być tutaj przekierowana właśnie na na rodziców na takie wsparcie na taką Psycho edukację po to, żeby też wyposażyć ich konkretną wiedzę, która po prostu pomoże im jeszcze lepiej wypełniać swoją rolę, więc jak najbardziej możemy tutaj zrobić dużo tylko kwestia właśnie proporcji kwestia, jaką osobą w obrębie tego systemu możemy pracować co jeszcze powinni rodzice, ale też trenerzy wiedzieć o kwestiach psychologii w SW w tym procesie wzrastania w duchu sportu podopiecznych bądź też swoich dzieci myślę, że też mogłaby być bardzo obszerne takie zagadnienia, ale myślę, że to co jest ważne też, o czym przed chwilą powiedzieliśmy, że te działania te działania psychologa sportu dotyczą nie tylko zawodnika, ale też jako specjaliści mamy wiele do zaoferowania i rodzicom, ale też samym trenerom i tutaj takie wsparcie właśnie w obrębie tego systemu jest coraz ważniejsza no i też obserwujemy taki zwrot, jeżeli chodzi o pracę z trenerami, ponieważ wcześniej pracując z trenerami koncentrowaliśmy się i tak dla zawodników czy tak na drużynie, pomagając temu trenerowi jeszcze lepiej budować zespół jeszcze lepiej komunikować się zawodnikami czy zarządzać presją natomiast co dzisiaj obserwujemy to też taki zwrot właśnie w kierunku samych trenerów, czyli mamy do czynienia ze z trenerami, którzy przychodzą na i otwarcie mówią, że chcieliby lepiej radzić sobie ze swoim stresem albo chcieliby lepiej poukładać sobie tam swoją pracę, żeby zachować jakiś balans pomiędzy pomiędzy nią życiem prywatnym życiem osobistym, więc ten rozwój w obrębie trenerów w czasie takiej takim kierunkiem, w którym psycholodzy podążają, w którym się rozwijają pani doktor czy w chciałem zapytać jeszcze o takim ocenę predyspozycji psychologicznych samego kandydata na sportowca wielkoformatowego sportowca, bo nie ma w piłce nożnej trener jest w stanie określić opisać skalę talentu możliwości potencjału z trenerem motoryczny w stanie określić predyspozycje szybkościowe bądź też wytrzymałościowe do itd. tak dalej, a czy psychologię w stanie określić czy dziecko ma potencjał czy dziewczynka czy chłopiec do tego by uprawiać sport na najwyższym poziomie, czyli nie wiem zbadać, kiedy ona jest nastoletnie poziom odporności psychicznej na stres tego jak odnajduje się nowych grupach te zdolności adaptacyjne, które też po psychologii przecież podpadają czy niema mowy o czymś takim jak to jest takie zagadnienie, które bardzo często się pojawia jako psycholodzy profilu wiemy zawodników i to oznacza, że tworzymy takie profile mentalne opisujące czy to cechy osobowości temperamentu czy też umiejętności mentalne natomiast to co jest tutaj ważne to to cel robienia tego profilu też funkcja, bo no, bo na pewno unikamy le robienia tego w celach selekcyjnych, czyli myślę, że jako profesjonaliści nie jesteśmy w stanie powiedzieć, że ten zawodnik nadaje ma predyspozycje, a ten nie z racji tego, że po prostu nie ma Profi 1 profilu na mistrza i to też, jaki temat, który bardzo interesował psychologów badacze, którzy właśnie poszukiwali takiego zestawu tak zestawu umiejętności, które zapewniałoby sukces w sporcie natomiast wyniki badań pokazały, że sukces jest determinowane przez tak duża liczba czynników umiejętności czy cech osobowości, że trudno mówić o 1 profilu na i tak naprawdę każde dziecko każdy każda osoba jest w stanie przybliżyć jej wykorzystać ten swój potencjał, więc więcej najbardziej robimy profile, ale nie w celu takiej selekcji i sprawdzenia czy to jest ten profil mistrza czy nie, ale jak najbardziej oceniamy na chociażby poziom umiejętności mentalnych, ale do koncentracji uwagi budowania pewności siebie radzenia sobie ze stresem, a po to, żeby po jakimś czasie dokonać takiej ewaluacji naszych działań i żeby monitorować rozwój tych zawodników dziękuję pani bardzo za rozmowy dr Anna Ostrowska psycholożka sportu była z nami kłaniam się życie dobrej niedzieli dziękuję bardzo, państwa zapraszamy na informacje po informacjach Wojciech zew guru od dietetyki sportowej piłkarskiej będzie z nami bądź państwo również Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: PRZY NIEDZIELI O SPORCIE

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz internetowe radio TOK+Muzyka teraz 40% taniej. Wybierz pakiet Standardowy i słuchaj gdziekolwiek jesteś

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA