REKLAMA

Czym jest butoh?

Magazyn filozofa  - Tomasz Stawiszyński
Data emisji:
2021-11-27 13:00
Prowadzący:
Czas trwania:
10:56 min.
Udostępnij:

Gościnią Tomasz Stawiszyńskiego była Anna Juniewicz, tancerka butoh.

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
w Warszawie trwa od wczoraj budo Kai 3 impreza, której organizatorzy piszą tak budo Kai to kameralne spotkanie pełne pytań i otwarta na eksperyment sięgające do źródeł i otwierające na nowe jest w nim miejsca na przegląd spektakli butą działania performatywne sztuki wizualne oraz muzyka wszystko się odbywa butą sferze przy ulicy Narbutta 46 przez 48 lokal 51, a dziś o dwudziestej właśnie tam wystąpi Anna Broniewicz, która jest z nami dzień dobraniu inne państwo okaże Rozwiń » dzień dobry pokazał już dzisiaj w rękach starej słyszę słyszę tak tak czy zadziała jest to kraj dobrze przetestować w warunkach pandemicznych rzecz jasna, kiedy nie możemy się spotkać w studiu normalnie pogadać no właśnie o dwudziestej dzisiaj buta sferze przy Narbutta pokażesz swój performans pt. AM Hill USA i za chwilę po tym, performansie mówimy, bo jestem bardzo ciekaw jak to będzie wyglądało tego oczywiście nie da się powiedzieć to trzeba zobaczyć, ale tego co o nim mówić, ale chciałbym, żebyśmy morze zaczęli od tego co w ogóle jest Bóg to boty państwem, bo to się od dawna zajmujesz i myślę, że to będzie bardzo ciekawe, żeby w ogóle powiedzieć o tym cóż to jest za sztuka takie już już uśmiechnęła się tylko usłyszałam pytanie rzeczywiście tańcem but zajmuje się od kilkunastu lat natomiast na pytanie o to czy nie but to odpowiedź zawsze bardzo trudna mam wrażenie, że najwięksi mistrzowie tancerze zapytanie czy otoczenie, bo to zazwyczaj się uśmiechają i odpowiadają, a tętno nie wiem w, ponieważ ja jestem Muza nie jest tak, ponieważ wielkim mistrzem nie jestem nie będę rejestrować od tego pytania buta to jest taniec i drużyna musi zrobić zawieszenie, ponieważ to jest sztuka, która jest zlokalizowana zazwyczaj na styku tańca teatru tańca, która narodziła się w Japonii jako produkt japońskiej kontrkultury powojennej tak jak taki rok Narodzenia to uważa się rok 50 tys 1959, więc coś, bo chwilę po wojnie no i potem przez kolejne dekady to się rozwijało też sztuka, która zrodziła ze sprzeciwu też wobec zarówno o takiej sztywnej kultury japońskiej, jaki jakieś kultury zachodniej, która mówiła tylko o tym, że jest pięknie, a byliśmy po wojnie Japonia też miała swoje bardzo specyficzne doświadczenia powojenne i szukano języka do tego, żeby opisać stąd zrodziło to, które bardzo trudno opisać to jako taniec jest bardzo często jest opisywana jako powolne medytacyjne jako taki, który nie poddaje kanonom tego co jest ładne tak i jest takie określenie, że to jest prawdziwy ruch, zanim nauczono co bliskie CEZ CEZ ładne tak to jest jedno jedno określeń tak natomiast w komisji stoi ono na pociąg stopni tak jeszcze też określenie, które którymi się kojarzy to mówić, że to jest koniec roku nadanie ostatecznego wyroku natomiast nie jest takim rok, który my rozumiemy tutaj w kulturze zachodniej do złego, że to jest straszne, że to jest coś przerażającego buta tę ciemną stronę traktuje jako część życia jak śmierć jest częścią życia i o tym mówi się tańczy właśnie, bo to tak jak powiedziałaś to oczywiście przy takich bardzo konwencjonalnym rozumieniu taneczną ości to zupełnie się nie wpisuje takie takie być może odruchowo i powszechna intuicja dotycząca tego jak taniec wygląda, ale co ciebie w but to przyciągnęło ojca czy w tej sztuce akurat zafascynowało myślę, że po pierwsze, głębia doświadczenia to w jaki sposób może też będzie dla mnie w ogóle taniec jest czynnością intelektualną to nie jest charakterystyczne prawdopodobnie dla buta jako takiego natomiast mówię to mówię tu o swoim doświadczeniu więc, jakby sposób w jaki moje ciało myśli w tym tańcu, jakim jest ciało czuje i są to daje jest naprawdę bardzo otwierającej też otwiera otwierano doświadczenia, które są no właśnie w naszej kulturze są bardzo typowo wybierane większy nie odmawiam ja nie ja odmawiam nie rozmawianie o śmierci albo traktowania śmierć jako coś co jest gdzieś tam na obrzeżach co nas nie dotyczy, ponieważ uważam, że doświadczeniem ludzkim, a jednym z najbardziej ludzkich doświadczeń doświadczenie straty, więc co codziennie co zgadzam się co rok życia ktoś umiera i to jest bardzo nasze, więc ja i śmierci myślę codziennie, ale to nie znaczy to nie to nie tylko nikt nie wiąże się z tym, że jestem przerażona i smutną osobą jest dla mnie dla mnie ta pełnia doświadczenia i tam głębia doświadczenia jest część tego nie spotkam nigdzie indziej w tańcu i mówi o śmierci utracie stracie, jaką o tym wymiarze doświadczenia, które buta jest ważna na tym dużo mówi przy okazji różnych swoich działań o tym, że ważne dla ciebie również zaangażowanie społeczne taki wątek społeczno-polityczny w tym co robisz w tym dobrym rozumieniu polityczności, którym Piotr Augustyniak tutaj jedenastej rozmawialiśmy czy buta właśnie mieści się w tym polu tej ekspresji artystycznej i zarazem jako społecznie zaangażowanej ciebie butem mieści się wszędzie w rzeczywistym ucieszyło było sporo działań które, które robiłem też działań buty, które były zaangażowane chociażby performans miejscu nielegalnej wycinki Puszczy Białowieskiej tak, które zrobią z Wojtkiem można go zresztą znaleźć w internecie jest można ją można to wie, więc jak najbardziej tak natomiast nie jest to nie jest to jedyny obszar mojego działania moich zainteresowań artystycznych tutaj w tym koncentruje się bardziej na człowieku jako takim, ale z drugiej strony gdzieś tam z tyłu głowy zawsze zawsze ten wymiar, jaki polityczne czy czy społeczne jest ten jest psycholożką społeczną, więc siłą rzeczy gdzieś tam cały czas mam głowie tutaj bezpośrednio tego nie porusza natomiast część wyborów wynika m.in. z tego że pomyślałam jak inaczej jak ja w tym spektaklu nadaje pozory pewnej narracji nie zawsze teraz mówimy oceni spektaklu, który dzisiaj, który dzisiaj okazu tak o godzinie 1, jeżeli tak jeszcze przypomnimy adres pod koniec tej rozmowy takie może od razu muszę powiedzieć, że z tego co wiem to jest bardzo trudna sytuacja z rezerwacjami, ponieważ mamy limity covidowe, więc nie ma gwarancji, że jeżeli państwo napiszą wrasta odwrotnie to, że państwo mieć natomiast los nie będę niestety nie będzie transmisji, więc takie wracając do tego tematu myślę sobie, że z 1 strony to, że jako ludzie nadajemy znaczenie narracja jest bardzo piękna z drugiej strony to zawsze prowadzi do tego, że możemy kogoś komu się niesłusznie coś przytrafić, jakby zupełnie przypadkowo przytrafić złego, że może go o tym z wewnętrznie obwiniać o to co mu się stało, więc tak to jest kwestia świadczenia nie mogą zapomnieć, tworząc to nadal, ale może też, że rzeczywiście trochę za bardzo zagalopował opowiadanie o tym o tym performer się też jestem nie, ale na jej bardzo cenią też lepszy skoro skala rzeczywiście są te limity to przynajmniej możemy o tym posłuchać, chyba że będzie jeszcze jakaś inna okazja być może, żeby akurat ten spektakl zobaczyć czy planuje go jeszcze jakoś pokazywać należy ponawiać zawierającej w różnych miejscach jeszcze mam nadzieję, że będzie w tej chwili nie ma kolejnych spektakli zaplanowano, więc jesteś zobaczymy jak nam się pandemia rozwinie, bo to zmierza w dosyć niepokojącym kierunku, więc oczywiste zdrowie zdrowie najważniejsze i bezpieczeństwo najważniejsze natomiast to jest mój spektakl, ale też pamiętajmy o tym, że festiwal, bo Tokaj to jest pokazuje znacznie szersze spektrum, więc ja jestem tutaj na tej scenie jedną z postaci, ale też, żeby więcej troszeczkę powiedzieć o tym jak wyglądam to wczoraj spektakle miała Agata Sokół, która tutaj mamy i u dobrze chodzi o to, że są tam artyści wizualnie artyści mimo jak chociażby pantomimy zaangażowani społecznie aktywiści japonistyka i w tym samym towarzystwie w zasadzie jedyną osobą, która przeszła do auta od strony tańca jako takiego więc, więc też nadaje pewne specyficzne specyficzne znaczenie temu wszystkiemu co mówię bardzo ciekawe wrócimy może jest kiedyś wkrótce do rozmowy obu to obu to natomiast dzisiaj bardzo dziękuję jeszcze raz bym chciał zaprosić może się uda na buty od na godzinę dwudziestą na Narbutta 46 przy 48 lokal 51 trzeba to skonsultować z organizatorami jak mówił jak jak jak sądzę tak na naszej natomiast nawet pewne na pewno na pewno zapraszam na fantastyczny spektakl był to 0102. grudnia będzie w Polsce cóż tak czy, więc nie mamy czasu, ale proszę słuchać serdecznie polecam, bo to jest już najwyższa klasa Super to może sobie przy tej okazji jeszcze porozmawiamy dłużej, a samym buta wtedy bardzo dziękuje Anna Mętlewicz dziękuję bardzo, dziękuję serdecznie pan tancerka performerka buta psycholożka społeczna tak się Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: MAGAZYN FILOZOFA - TOMASZ STAWISZYŃSKI

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz radio TOK+Muzyka bez reklam - teraz 40% taniej w zimowej promocji!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA