REKLAMA

Jak wspierać rodziców w opiekowaniu się sobą?

Dobra terapia
Data emisji:
2021-12-03 21:00
Audycja:
Czas trwania:
29:48 min.
Udostępnij:

Agnieszka Stein o książce "Zbudujmy sobie wioskę. O tym, jak wspierać rodziców w opiekowaniu się sobą"

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dobry wieczór to jest audycja dobra terapia przy mikrofonie Zuzanna Piechowicz razem ze mną Agnieszka Stein psycholożka współautorka książki zbudujmy sobie wioskę to dobry wieczór dobry wieczór współautorka, bo ta książka to jest rozmowa twoja i Małgorzaty Stańczyk książkę wydało wydawnictwo Mania będę miała dla państwa kilka egzemplarzy tej książki podcasty audycji i też książka tutaj tytuł brzmi o tym jak wspierać rodziców opiekowanie się sobą i na początku Rozwiń » chciałbym zapytać, bo to hasło, że powinniśmy warto siebie dbać warto się sobą opiekować odczuwać wobec siebie samo współczucie by w swoim najlepszym przyjacielem to są takie hasła, które się pojawiają jakoś nawet możemy powiedzieć, że może się znany z mi nawet zgadzamy tylko właściwie, kiedy przychodzi do czynów konkretnych działań no to już nie jest takie proste, bo co to właściwie znaczy, żeby opiekować się sobą, bo w kontekście rodziców od Łeby do rodziców skierowane przede wszystkim wasza książka to jest jasne co znaczy opiekować się dzieckiem albo to opieka nie jestem pewna okucia co tak w takim sensie, że myślę sobie, że nasza trudność z określeniem co to znaczy opiekować się sobą polega właśnie trochę na tym, że myśmy bardzo różnych rodzajów tej opieki sami doświadczyli jak dzieci dlatego mamy różne wizje tego co to co w ogóle co ta opieka znaczy no dobrze to zaczniemy od tej opieki wobec dzieci co znaczy opieka rodzica wobec dzieci taka dobra opieka jak nie wiem czy to takie, że jest na to jakieś proste od prostą odpowiedź LM myślę sobie, że misie taka opieka kojarzy z jakąś delikatnością łagodnością akceptacja o ich winie widzeniem perspektywę dziecka dbania o jego poczucie bezpieczeństwa jego potrzeby i trochę myślę, że to jest jakiś taki nieustanny proces uczenia się tego jak i kata, jaki rodzaj tej opieki będzie najbardziej wspierać, że to nie jest tak, że my w jakimkolwiek momencie relacji z dzieckiem mamy jakiś nie SA gotowi odpowiedzieć tylko tego ciągle szukamy i myślę, że tak samo jest z tym opiekowanie się sobą to powiedz jak to opiekuje się sobą, a ich i staramy się sobie sami nie utrudniać życia kosz przyjmować siebie taką, jaką jest ta patrzy co sprawia, że jest mi łatwiej co sprawia, że jest mi trudniej je inni jakoś brać pod uwagę myślę też bardzo ciekawości jeszcze czymś takim co się nazywanie dokładanie cierpienia bólu, czyli żeby, jakie trudno to sobie nie dodatkowo jakoś nie utrudniać nie zadowala acz to takie rzeczy przychodzą na początek takowym teście takim fizycznym opiekowanie się sobą, czyli o takim pamiętanie, że a, że to jak moje ciało jest zaopiekowane jego potrzeby są zaopiekowane wpływ na to jak i nie cała funkcjonuje jako człowiek jeśli np. na odpoczynek nie trzeba zasłużyć tylko jest to część potrzeb życia tak jak np. cen czy jedzenie tak trochę się o tym jako inwestycji nie, jako że tak jak, że najpierw musisz nalać paliwa, żeby pojechać ani odwrotnie zaczynacie swoją książkę od poczucia własnej wartości i ten poczucia własnej wartości rodziców, a nie dzieci, dlaczego ludzi ja bym powiedziała tak, bo tak jak, chociaż rodzice to ja sobie myślę, że tak naprawdę jest mało kawałków, które się nie odnoszą do bycia człowiekiem po prostu tylko tylko jakoś szczególnie do bycia rodzicem tak tak tak się składa, że równie często to też ludzie to, że tak się składa, ale na pewno pomaga świadomie decyduje się zacząć od poczucia własnej wartości w kontekście opieki, dlaczego to poczucie własnej wartości jest tak istotne, żeby dalej budować może można się opiekować, nawet jeżeli ma się przed taką takie niższe poczucie własnej wartości z różnych względów, a my w ogóle próbujemy rozmawiać o tym, że są jakieś różne inne narracje na temat poczucia własnej wartości niż ta, która opiera na tym konstrukcja niskie wysokie, ale też i no przychodzi jakoś do głowy, że ludzie zaczynają różnej strony i że ja jakoś nie nie oceniam, z której strony zaczną myślę sobie, że ludzie dochodzą z różnymi drogami do tego część waszej książki poświęcona granicą i asertywności a kiedy mamy pod opieką takiego małego człowieka tu średnio 1 do kontekstu kontekstu rodzicielskiego to bardzo trudno zbudować swoje granice bo, bo ten mały człowiek nie mniejszy tym pewnie bardziej potrzebuje nas często całodobowo albo przez większość dnia albo przez większość nocy i budowanie tych krajów budowania asertywności właśnie opiekowanie się sobą niestety bardzo trudne taki sam się, że w ogóle budowanie swoich granic w relacji z dzieckiem to jest trochę podziału skazane na porażkę sąsiednie nie bardzo widzę jak to jest miejsce, gdzie można się tylko nauczyć to gdzie się, bo tak jak powiedziała mam relacje dorosłego z małym bezbronnym człowiekiem nie myślę, że można się tego nauczyć w relacjach z innymi dorosłymi jak można się tego nauczyć od czego zacząć, a w tym trochę to z tylko my w książce zaczynamy rozmowy co to w ogóle są granice jak można je, a nawet nie tyle co są co to ogranicza jak można rozumieć można zrozumieć wiele sposobów i zaczynamy od takiego pokazania, jakie są konsekwencje tych różnych sposobów rozumienia granic i to jakiś taki kawałek dla mnie świadomości w ogóle, o czym, o czym mówimy, a druga rzecz, którą przechodzi tylko jak myślę o granicach o tym, czego zacząć przychodzi mi do głowy ciało, które nam mówi jakoś czym się dobrze czujemy z tym czujemy źle nie chciało do nas mówi, czego słuchać czego, czego się przysłuchiwać się przysłuchiwać to jest taka nadzieja jak ktoś czuje to wie co się nie jestem w stanie o tym opowiedzieć jak twoje ciało mówi, że coś się zdać sobie fajne miłe komfortowa jak mówisz coś stracimy trudna bywa czasem także rozmawiamy o tym jak tego chciała słuchać albo jak słyszeć też takie bardziej subtelne rzeczy czasem robimy ćwiczenia, które pomagały bardziej subtelna rzecz usłyszeć, ale to nie jest także jak komuś mówię słuchaj jak twoje ciało mówi nie dać się nie wiem kurczy bruk tylko co niesie to poleganie na jedzeniu dokonać uczuciu, czyli po prostu szukać sygnałów napięcia szukać bólu szukać dyskomfortu szukać reakcji no to zrealizować tak jak używać tych słów napięcie dyskomfort ból to zakłada, że wszyscy wiedzą co to znaczy także nie trzeba tego szukać, żeby wiedzieć co to znaczy to podczas otwarcia na to pierwsze pytanie także to to jest sposób w jaki ciało mówi, że coś dla niego nie Okaj i teraz ja mogę uczyć się, że jakoś zauważać te sygnały zastanawiać co w nich chodzi, a uczyć się ufać tym sygnałom sprawdzać też, w jakich sytuacjach coś zmienia wciela np. tak tak myślę sobie, że tutaj taki element tak jak mówisz element tego, że coś zmienia to jest bardzo bardzo taki sensowny moment, żeby się zastanowi zatrzymać zastanowić co się zmieniło i właściwie co się za działania dość, że to się zmieniło, bo takie pytanie, które jest kluczowe czy sprawdzanie tego co czujemy próba nazwania tych emocji, żeby móc opiekować się są w jakiej sytuacji, kiedy przed odczuwamy te mniej przyjemna trudniejsze emocje jak strach smutek czy złość, bo wbrew pozorom to nie jest oczywiste, że wiemy co co wdanej chwili czujemy właśnie może być dobrą odpowiedź, ale rozumiem, że to jest taka nauka w praktyce takie jak też powiedzieć, że jak jakiemuś komforcie dyskomforcie tak czy o tym, że chciała nam mówi tak nie taktyki najprostszym rozumieniu to ją o takim poziomie bardziej podstawowym niż poziom emocji tak jak kiedyś zmieniła aż i jakoś to 1 rzecz która, która wydaje mi się ważna druga taka, że jak mówić o rozróżnianiu to jest strach złość tak dalej to, a ja nie mam takiego przekonania, że to jest takie proste do zrobienia zawsze możliwe, czyli moim doświadczeniu większości sytuacji równocześnie towarzyszy nam wiele emocji ludzie się bardzo skupiają na rozróżnieniu emocji często o tym bardzo sfrustrowani, że nie wiedzą, która to trudne emocja np. to co zazwyczaj oznacza, że np. jest kilka i to nie jest takie twoim zdaniem potrzebnej koniecznie, żeby wiedzieć to jest złość strach czy smutek po prawie każdą z czegoś albo pod każdą złość strach, ponieważ każda złości trakcją na zagrożenie, więc w ogóle jakimś jednym z kluczowych pytaniach ludzie się złoszczą pytanie, czego się boisz może być też smutek, kiedy jakaś potrzeba jest sfrustrowana albo czy rozczarowanie podłością jest też smutek tak, chociaż tutaj jakąś różnicę między smutkiem złością jest taka, że smutek jest takiego miejsca, w którym ja się zgodzę, że coś jest niewykonalne niemożliwe, a zwłaszcza z miejsca, w którym ja uważam, że to jest możliwe i próbuje o to walczy, więc powiedziałem, że jeżeli jest smutek apotem na wierzchu jest złość to złości raczej z tego, że nie akceptuje tego smutku, a nie z tego, że próbuje ten smutek realizować, ale Zobacz teraz w tej rozmowie wychodzą nam takie pytania pomocnicza czy, żeby sprawdzić czy złość smutek to znaczy ile stosunek do tej sytuacji czyją akceptuje czy czuje, że mam taką moc, żeby ją zmienić to są ważne podpowiedzi mówi tak, ale teraz też trochę myślę sobie, że może być także 1 maja część akceptuje drgania akceptuje czy w ogóle to szukanie, która to emocja wystarczy nam jakiś takie stwierdzenie, że jest nam trudno szukanie tego, która to nieprzyjemne emocje może być po prostu zbędna takoż myślę bardzo, żeby się nie ocenia za to, że te trudne i nie oceny za to, że znajdujemy tych emocji więcej niż 1 myślę, że w ogóle oceniania samych siebie w ogóle ocenianie to taka pułapka to jest pułapka, ale widzę, że tak z 1 strony kusi, żeby pani, żeby się w ogóle nie oceniać, a z drugiej strony wiem, że czasami nazwanie tego, że przypomnienie, żeby się nie oceniać za konkretną rzecz pomaga ludziom jakoś się odnaleźć nie i że ta ten to ocenianie jakość bywa bardzo subtelne, czyli że, jeżeli słyszę pytanie okej to co teraz czujesz co w ogóle jedną z najtrudniejszych pytań w ogóle pracy tego pytania zadaje ludziom to Noto to ta osoba, która już to pytanie jak chce odpowiedzieć na to pytanie i doświadcza frustracji jak nie potrafi znaleźć odpowiedzi należy ocena żyć bardzo subtelna i takie, że ja się tam co teraz czuję, że ktoś powie no to jest dla mnie trudne, żeby teraz to nazwać powieścią mnóstwo różnych rzeczy to ta nie jest tak to oczami duży poziom samoświadomości, żeby tak wyjść, jakby poza pytanie i odpowiedzi innej strony dnia to jeszcze zadam ci w kontekście tego oceniania samo oceniania kolejną płyną kolejne pytanie, bo z 1 strony jest tak, że właśnie warto dbać mówicie o tym piszecie o tym o poczucie własnej wartości jakoś pielęgnować, ale jesteś tak że, żeby uczyć np. na błędach trzeba jakoś uświadomić sobie, że to był błąd, ale Bożenie zachowaliśmy się nie tak jak powinniśmy albo przeproszenia mnie no to jak dnia poza myśleniem, że to był błąd zachowałem się tak jak nie powinnam, a myślę, że mam też taką możliwość, żeby się np. zaciekawić tym, dlaczego tak zachowała albo jakoś eksplorować to jakiem w kolejnej sytuacji, które się zdarzyła mogą mieć opcję dotyczący prawdopodobnie tak jak mogłabym się zachować, jakie mam wybór z czego wybieram, a przychodzi mi też do głowy, a rozmawianie o tym czy coś było błędem i czy powinnam, czyli nie rozmawiania i zewnętrznych kryteriach tylko sprawdzanie czy czy jest z tym dobrze albo czy albo trochę sobie, że przechodzimy do głowy zwrócenie się do nie do przeszłości, bo rozmawiania czy też powinna albo obłędzie też rozmawiania o przeszłości przechodzimy do głowy zastanowić nad teraźniejszością przyszłością czy zadanie pytania co teraz mogę z tym zrobić dalej w z tym miejscem, w którym jestem, kiedy zrobiłam to się z kolei wydaje niezwykle trudne, bo jesteśmy przyzwyczajeni nawet szkoły tego, że się oceniamy, że albo tak bardzo też przyzwyczajeni tak bardzo, że nie widzimy innych opcji właśnie to jest albo albo zdołasz albo nie zdałeś albo masz znów może jednak jedynkę albo przechodzi w następnej klasy albo musi zostać, bo nie daje sobie rady tak myślę też, że określenie błąd podobnie jak bardzo jak bliskie jest takiemu rozróżnieniu dobra zła decyzja, które też bardzo lubię uważam za bardzo pomocna to jest taki taka konstrukcja, która jest oparta na takiej fantazji, że da się nasze decyzje zachowania tak uporządkować jak no właśnie na sprawdzianie tak, gdy jakieś działania matematyczne, że jestem w stanie powiedzieć, że to było to było właściwe to było niewłaściwe to się wydaje, jakby nie mówimy o rozwiązywaniu działań zadań matematycznych tylko o życiu to wydaje mi się kompletnie jakoś nierealistyczne należą się zachować także nie ma druga osoba czasami eliminować z premedytacją jakiś emocjach przez medytację, czyli że co, że to jest tak jedni się cieszy to rzekł komuś zrobić przykrość to w ramach odwetu np. zrani kogoś, kto trochę ani pierwszy testowy przed złości kuźni takie rzeczy się zdarzają tak to bardzo często bardzo często motywacją takich sytuacji jest potrzeba bycia widzianymi słyszane jakaś bezradność znalezieniu innego sposobu na to, żeby być widzianym myślę sobie, że tutaj to jest to jest taki bardzo duża historia o tym jak bardzo ludzie sobie nowela jest za różne rzeczy, które robią jak bardzo łatwo jest inwestor narrację, że kogoś zranili to poczucie winy to o tym, o czym mówisz jak kompletnie to nie prowadzi do tego, żeby w kolejnej sytuacji zachować inaczej, dlaczego to nie prowadzi do tego, aby uznać, że bądź, bo nie prowadzi do ciekawość siebie tego, dlaczego żeśmy tak zrobili i to robimy jakieś takie koło wracamy znowu do samoświadomości w tym momencie tak tak tak jak jak ja sobie jak zadowala i skupiam się na tym, że zrobiłam źle to trudno jest przeskoczyć tego miejsca w ciekawość siebie już i eksplorowanie lekkością i ciekawością co takiego się wydarzyło no to jest coś co jest jakoś bliskie tego temu co jak jak mówi Teresa kontakcie z dziećmi, żeby się zastanowić, dlaczego dziecko się tak jak inny sposób zachowało, że za tym stoją jakieś emocje ich potrzeby, które są sfrustrowane jakiś not jest jakiś jakich przyczyn i wydaje się, że to myślenie już zaczyna nam jakoś kiełkować, że strażnicy książek jest niestety są rzeczywiście tak jest należy myśleć o tym w kategorii dorosłych to wydaje się, że jeszcze długa droga przed nami jestem ciekaw jak ty widzisz perspektywy takiej gabinetowi swojej trudno jest nam siebie nie oceniać trudno jest nam szukać przyczyn siebie trik chyba bym powiedziała, że czasami także mamy mniej narzędzi do tego że, że te narzędzia do szukania przyczyn dzieci są trochę bardziej dostępne widzę, że ludziom jest łatwiej jako zadawać pytania o to, że to ma małe dzieci jak mam jakąś małych dzieciach to to stosunkowo jakoś chyba łatwiej zadać pytanie, dlaczego dziecko tak zrobiło i znam jakieś kilka powodów tak z grubsza profesor szukanie siebie co się stało jest chyba chyba trochę trudniejsza to jest taka no taka właściwość, że czasami są rzeczy, które widać łatwiej z zewnątrz albo, do których potrzeba wsparcia kogoś, kto jest na zewnątrz i kiedy ja myślę o dziecku to ja mogę być tą osobą na zewnątrz, kiedy myślę o sobie to trudno jest mi to zrobić trudniej i potrzebuje tego kogoś drugiego czy myślenie o tych strefach regulacji, które opisujecie których, których opis jest w książce może taki sposób w tym pomóc to jest 1 lekarz z takich zalet dla mnie tego modelu, że on pomaga w tym, żeby nie oceniać i druga, która tu przychodzi do głowy to, że to jest taki model, który pokazuje że, a jak tak jak tak jak miara rozmawiamy o tych błędach czy czekolady byśmy tego nie nazwali to to jest taki model, który pokazuje, że w różnych naszych w stanach mamy jakąś różny dostęp do naszych zasobów i do naszych różnych sposobów radzenia sobie, iż w momencie, kiedy zachowujemy się taki sposób, jakbyśmy no właśnie nie mieli dostępu do różnych rzeczy, które teoretycznie wiemy umiemy to, że warto zająć się tym elementem związanym ze stresem nierównowagą, że ta może być skuteczniejszy sposób właśnie na zadbanie o siebie na zmianę niż niesie takie nie wiem pretensje do siebie żeśmy, jakie strategie nie byli w stanie użyć to ta strefy te strefy regulacji to jest na tym diagramie może na tym rysunku mogę państwu pisać jest najmniejsze koty strefa żółta relaks regeneracja wokół tego jest kontakt i rozwój strefa Zielona dalej jest większość jest walka ucieczka strefa czerwona no i w tle jest wokół o otacza te wszystkie koła zamrożenie strefa niebieska nie jest taka opowieść się na to patrzyłam czytam co co jak opisujecie, że to jest taka pochwała strefy komfortu, że ta strefa komfortu to jest właśnie ta strefa, w której najłatwiej jest nam się rozwijać, kiedy czujemy się właśnie bezpiecznie, a nie wtedy, kiedy Natalia się na tak, chociaż ubezpieczeń, chociaż dla mnie dla mnie ten model jest też uchwała wszystkich tych sytuacji w znaczeniu takim, że każda z nich w jaki sposób żona troszczy pomaga nam funkcjonować tak każda z nich jest jakby przeznaczone na inny rodzaj sytuacji, ale w tych sytuacjach, w których każda z nich działa to każda z nich ma taką funkcję związaną z chronieniem nas troszczenia się one żadna z nich nie jest jakoś nie wiem przeciwko nam, bo ta np. niebieska czyli kiedy jesteśmy zagrożeni ma nam ułatwić przetrwanie czy dawna to o przyjęcie tzw. dlaczego mózgu mamy tutaj te trudniejsze emocje albo mniejszy sytuację może odczuwać złość z strach możemy mieć jakąś skłonność do agresji strefa Zielona, czyli wtedy, kiedy jakoś jesteśmy tacy w komfortowej sytuacji, ale też jakiś mobilizacji możemy się uczyć może mieć właśnie kontekście, o którym rozmawiałyśmy refleksyjnej mamy strefę żółtą najmniejszą, gdzie możemy odpoczywać jeszcze regenerować się dobrze spać tak ja chcę też płacić tak jak biegł by te tak ten akurat w książce jest taka taki rysunek, na którym Sokoła to co najważniejsze to jest takie kach hierarchicznej kolejność tych stref, że ich nie można zamienić kolejnością za bardzo natomiast to czy Sokoła nie wiemy czasem mówimy o drabinie albo pokojach po kolei albo jakoś jeszcze inaczej, więc to nie jest takie konieczne oczywiste, że tam akurat muszą być szkoła natomiast właśnie chodzi autorzy one są w takiej kolejności, jakie są nieprzypadkowo to jest taka taka teoria być wyciągnięta z teorii po Poli lokalnej z piwem raporcie SA jest książka wydana w Polsce przez wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego pan bardzo się też tę książkę poseł jest niezwykle interesująca, a ja bardziej polecam książkę, gdyby dane, aby je tutaj nie tura się nazywa, która nazywa teoria polityka na psychoterapii jest dużo bardziej strawna praktyczna napisane prostszym językiem bardzo dużo fajnych ćwiczeń nie i uważam, że to dla już tak nie wiem no dla mnie na pewno była dużo dużo fajniej szanse mają państwo 2 rekomendacje książkowe pospolite jak może nam pomóc świadomość istnienia tych stref 2 kawałki, których powiedziałam to nie ocenianie i to, żeby zobaczyć, że to wy to, czego mamy dostęp zależy od tego w jakim jesteśmy w stanie taki pierwszy element, który najbardziej na początku widać, który przychodzi do głowy to jest taki, że to jest model, który daje nam język, którym możemy rozmawiać o różnych sytuacjach, zwłaszcza daje nam język, który możemy rozdać sam żenią, czyli sytuacji, która jak będzie trochę przed modelem stref to chyba nie widoczna w naszej kulturze, że także zamrożenie to taki trochę Stano, który się jakoś bardzo nie rozmawiało tylko często w ogóle nie zauważają nie identyfikują on przez takie właśnie zamrożenie odcięcie trochę jest taki trudny do zauważenia jakoś nie wiem fizycznie taki sam sam siebie, a więc myślę sobie, że danie języka, którym możemy nazywać różne stany powoduje, że my je właśnie łatwiej zauważamy łatwiej nam o nich rozmawiać łatwiej nam opisywać różne sytuacje różne doświadczenia swoje na pewno też ważnym elementem tego modelu jest to, że te strefy to jest taki to jest taki model reakcji stresowej oparty tak działa autonomiczny układ nerwowy, czyli taka część układu nerwowego, która nie opiera się na świadomości woli jak rozpoznać ten stan czy niektóre zagrożenia tak no gdzie i ja powiem szczerze to poznaje po tym w jaki sposób myślę, dlatego że nie za bardzo czuję swoje ciało wtedy, więc najczęściej to poznaje po tym, że my dzieci poza to albo po tym, mieście trudno myśli w ogóle i ciężko albo poznaje po tym, że nie widzę sensu w tym, żeby wyciągać jakoś rękę po kontakt do innych ludzi to jest drukarza trzecia rzecz, która jeszcze była jednak przychodziła do głowy trudno mi się zebrać do różnych rzeczy trudno myśleć taki pozytywny sposób ożyciu to takie rzeczy, o których najczęściej pierwsze rzeczy, które zauważam takie, które jakoś mi daje wskazówkę, że to może być taka sytuacja ile może potrwać ten stan, abyśmy nimi poczucia, że warto sięgnąć po jakąś pomoc psychologa psychoterapeuty psychiatry ja jestem za tym, żeby ludzie sięgali po pomoc, kiedy pojawia się taka, żeby sięgnąć po pomoc czuć, że jeśli ktoś sięga chce sięgnąć po pomoc to też dobry moment nie, więc czegoś nie wiem czy jestem w stanie określać w dniach, czyli po prostu wtedy, kiedy już rozważamy myślimy, że może dzieje się coś niepokojącego to lepiej sięgnąć po pomoc usłyszeć, że może nic niepokojącego się dzieje albo, że wartość IPO lepiej zadbać, bo to nie zaszkodzi może pomóc jak ludzie do mnie przychodzą z tym, że się dzieje coś niepokojącego to nikt do mnie ludzie przychodzą zazwyczaj dotyczy bardzo dzieci ani samych siebie, ale myślę, że to analogiczna sytuacja to ja raczej nie mówi ludziom, że dzieje się coś, że nie dzieje się coś niepokojącego tylko pytam się czym się niepokoją i razem szukamy jak można się tym zaopiekować, skąd się wzięło może być także ktoś po 1 rozmowie stwierdził, że już niepokój minął może być także będzie potrzebował więcej, ale ja na pewno nie jestem osobą, która ocenia czy ten niepokój tego człowieka jest uzasadniony czy korzystasz też z tych stref w pracy z dziećmi młodzieżą jak biała nie pracuje raczej teraz dzieci młodzież pracuje z rodzicami podpowiada też rodzicom, żeby tak i taki mam też takie doświadczenia, że w ogóle podpowiadam warto taki język strach wprowadzić w domu jako pewien element takiego wspólnego języka do rozmawiania o sobie, że ta jak wszyscy w domu znają ten język to bardzo pomaga się dogadać osoby, które gdzieś też korzystają z naszych takich szkoleń dla profesjonalistów, które zgłoszą opowiadają różne doświadczenia o tym jak przed przedszkolu z 5 latka z sześciolatkami wprowadzają ten model i opowiadają o tym, że bardzo ich wspiera w pracy czytałam też i w jednym z tekstu, że nauczycielka przedszkolna nazywa te strefy planetami i pyta, na której planecie teraz dziś już, żeby to było transze strefa jesteśmy też trudniejszym słowa tak to jest jakaś kolejna metafora nie na strefy, która przychodzi do głowy fajna metafora i więcej tego typu poleceń wskazówek tego jak można siebie zadbać nie tylko będą rodzice też kontekście rodzicielskim w książce twoje oraz Małgorzata Stańczyk zbudujmy sobie wioskę o tym jak wspierać rodziców opiekowanie się z tą jest książka wydana przez wydawnictwo mama Ania mam dla państwa kilka egzemplarzy książki proszę do nas pisać dla was małpa TOK kropkę FM dla was małpa TOK kropkę FM tobie bardzo dziękuję za dzisiejszą rozmowę ja też dziękuję ja nazywam się Zuzanna Piechowicz to była audycja dobra terapia wszystkie rozmowy z dobrej trafi znajdą państwo na stronie tokfm PL naszym wydawcą dzisiaj był Tomasz Kopka, a program realizował Jacek Kozłowski już za chwile książka na głos do usłyszenia dobrą terapią za tydzień po godzinie dwudziestej Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: DOBRA TERAPIA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

TOK FM Premium teraz 40% taniej. Wybierz pakiet z aplikacją mobilną - podcasty, audycje i radio bez reklam zawsze pod ręką.

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA