REKLAMA

(1.) Pamiętnik osoby niebinarnej z Białegostoku

Pamiętniki LGBTQIA+
Data emisji:
2021-12-06 01:00
Prowadzący:
Czas trwania:
35:21 min.
Udostępnij:

Osoba niebinarna, biseksualna, urodziła się w 1999 r. (miała 21 lat w okresie zbierania pamiętników) w Białymstoku, mieszka w Trójmieście. Rozwiń »
Czyta: Klara Bielawka

W odcinku pojawiają się słowa powszechnie uznawane za niecenzuralne. Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
pamiętniki osób LGBTQI plus dobry państwu no właśnie audycja nie lepiej później wcale, ale spotykam się późno czy wybija północ poniedziałek, ale przypuszczam, że większość państwa jednak jeszcze z niedzieli przez najbliższe 2 tygodnie będziemy spotykać codziennie o tej godzinie i będziemy mogli wysłuchać pamiętników no właśnie, ale jak pamiętników, a co złe, choć w zeszłym roku w czerwcu dwudziestego roku miał miejsce konkurs na pomniki osób Rozwiń » nieheteronormatywnych i nie normatywnych osoby nieheteronormatywne już państwo pewnie wiecie czy nasi słuchacze słuchaczki niedzielnej audycji lepiej późno niż wcale czy te osoby queer czy rozwijamy skrót LGBTQ i plus na lesbijki geje osoby biseksualne transpłciowe osoby kury, a kościołem, czyli zadający sobie pytanie o swoją tożsamość osoby Inter pucz owej seksualne pytanie czym jest nieco normatywną dość no właśnie niełatwe termin zrobimy w audycji lepiej później wcale, czyli osoby Cis normatywne to osoby które, jeżeli patrzymy na nie na ulicy i wyglądają w naszych kategoriach w naszej kulturze się bardziej męsko PC PS stereotypowym facetem i też same dane wpisane w akcie urodzenia ma same dane w dowodzie osobistym to jest właśnie Cis hetero mężczyzna, jeżeli jest osoba nie normatywna to można powiedzieć, że są osoby trasa też nie zawsze tutaj pojawia się temat płciowości skomplikowane tematy obiecuje rozszerzyć lepiej później wcale, ale dzisiaj będziemy rozmawiali o pamiętnikach a o czym państwo słuchali świetnych aktorów aktorek przez najbliższe 2 tygodnie konkurs zorganizowała pracownia badań nad historią tożsamościach mi LGBT plus, która działa przy Instytucie stosowanych nauk społecznych Uniwersytetu Warszawskiego współtwórcą projektu samego początku jest Fundacja imienia wreszcie byli w Warszawie i czerwcu zeszłego roku 2020 ogłoszono konkurs, na który nadesłano ponad 180 osobistych historii z całej Polski w co istotne tło polityczne dla tych pamiętników znamienne z 1 strony kampania prezydencka Andrzeja Dudy, która uruchamia no język nienawiści to jest wprost wobec mniejszości seksualnych wobec nas, która rozpętuje pewnego rodzaju język pogardę taką debatę nazwała wprost, a z drugiej strony wszyscy 1lipca stop bzdurom zatyka flagi na pomniki w Warszawie m.in. na Jezus Chrystus spod kościoła Świętego krzyża dzierży tęczową flagę ramą było to potężną panikę wśród polityków i polityczek premier Morawiecki jedzie specjalna krakowskie Przedmieście i klęczy przed pomnikiem, który dzierżył flagę tęczową pomniki Chrystusa dla jasności nie zdemolowany niezniszczone nie pomazany po prostu na kilku wstawiona kolorowa flaga, a premier czterdziesto milionowego kraju klęczy i modni być może nasze plany czuję, ale co potem się dzieje to państwo znacie film 7 sierpnia mamy też pamiętać o tej dacie czy brutalne aresztowania gejów lesbijek osób trans, jaki sojuszników sojuszniczego co ważne może, żeby powiedzieć dość późno sale przez sojusznicy i sojusznik kim słuchają nas o tej porze też dziękuję że, gdyby się z nami to jednak było zamienne, żebyśmy sami, a dzisiaj w nocy z 0506. grudnia spotykamy się, ponieważ wyszła książka czy pamiętniki i Instytut stosowanych nauk społecznych Uniwersytetu Warszawskiego, jakie Fundacja rysie byle w Warszawie wybrała tych nadesłanych 180 historii 18, które zostały właśnie wydane w książce pt. pamiętniki osób LGBTQI plus mała antologia książka jest do pobrania za darmo uwaga uwaga za darmo na stronie fundacji czy Fundacja imienia Rysiek był przez umiał lub o UE o PSL i zakład w rubryce możecie państwo pobrać ponad 350 stron, ale też można zresztą nikt na podstrony nie na 11 pracownia badań nad historią tożsamość ami LGBT plus będziemy spotykali przez najbliższe 2 tygodnie codziennie o godzinie 005 do pierwszej nad ranem dzieli się państwo mogli usłyszeć kilkanaście z tych pamiętników oraz 1, który ukaże się dawni Karakter w marcu 2002. roku będzie to jeszcze bardziej obszerna antologia z kolejnych pamiętników nadesłanych na konkurs, a te wieczory spędzimy razem z fantastycznymi aktorami aktorkami z osobami, które sekundę odpowiedziały na moje zaproszenie podjęły się pytania dla państwa pamiętników, a będą to Klara Bielawka Zofia Domalik Ewa Telega Piotr Polak Marcin Bosak Krzysztof Ogłoza bardzo dziękuję za ich czas zaangażowanie i bez cienia zawahania godzenie się by użyczyć swoich głosów naszym bohaterom bohaterkom autorem autorką pamiętników za chwilę będziecie państwo mieli przyjemność usłyszeć pierwsze z pamiętników pierwszy set 14 naszych wieczorów jest pamiętnika osoby niebinarne z Białegostoku, która w roku dwudziestym w okresie przeprowadzania konkursu pisania przez nią pamiętnika miała 21 lat czyta Klara Bielawka zapraszam serdecznie, a jutro nie jutro jutro w nocy ma takie dzisiaj jutro w kanie, które wstań weź się, który kładzie kartacze w nocy z 0607. czy znane z poniedziałku na wtorek będziecie państwo musi posłuchać Piotra Polaka, który będzie czytał fragment pamiętnika homoseksualnego mężczyznę pod torami realizm, który miał 22 lata, kiedy pisał swój pamiętnik to będzie jutro dzisiaj zapraszamy na NIK czarno osoby z Białegostoku dwudziesto 1 letnią czy Klara Bielawka zostać państwo z nami ma 8 lat jest wrzesień się w karuzeli na środku placu zabaw, a przywieziona przez barierkę koleżanka pyta wolałaby w Zamościu się ożenić coś w tym pytaniu mi pasuje nie rozumiem go, ale wiem, że oddalona nieco grupka osób z mojej nowej klasy przeprowadzka chyba już szósta obserwuje mnie i cierpliwie czeka na odpowiedź czuję, że to żart, którego nie pojmuję, ale czas mija, a ja wciąż Mitcha powoli otwiera usta i mówię ożenić salwa śmiechu tylko jaśnie śmieje koleżanka odchodzi, a ja zostaję sama karuzela kręci się lekko nie wiem czy blednąć ze strachu czy czerwienić ze wstydu w domu mama wyjaśnia mi mężczyźni żenią kobiety wychodzą za mąż uważam, że głupia z tego pytania w nowej klasie dzieci nie chcą rozmawiać, chyba że znów chcą się pośmiać staram się wpasować ubierać jak one mówić jak one wrzesień staje się majem, lecz nadal nie mam nikogo w końcu zapraszają mnie, żebym spotkała się z nimi na naszym osiedlu mówią nigdzie, a ja ubieram się ładnie i przychodzę nikogo nie ma mojego pierwszego telefonu wysyłam SMS do koleżanki z klasy, gdzie jesteście odpisuje mi daje inne miejsce i idee znowu pusto może zdążyli wrócić tam, skąd dopiero co przyszłam zatacza krąg wysyłam kolejne wiadomości, choć nie są tanie, bo nielimitowane SMS-y do wszystkich sieci pojawią się dopiero za parę lat w końcu usłyszy śmiech za jedną z klatek schodowych ruszam w kierunku uciekają się nawzajem z ona tu idzie staje naprzeciwko i uśmiecham się do nich to nawet zabawne ale kiedy widzą nie przestają mieć nastaje niezręczna cisza patrząc na mnie krzywią się z obrzydzeniem wymyślają wymówki do domów i zostaje sama przez jeszcze parę lat nie rozumiem, dlaczego podstawówka z piekłem po powrocie do domu zamykam się w pokoju rzucam plecak na podłogę i zaczyna płakać chowam się zamknięty w tapczanie myślę tak jest tłumnie mój młodszy brat nadal śpi w łóżku, w którym będą w jego wieku zastanawiał się jak wygląda śmieć mniej więcej wtedy przestaje nosić kolorowe ubrania, choć nie do końca wiemy, jakiego powodu wakacje pomiędzy kolejnymi latami podstawówki spędza na koloniach w mojej pamięci wszystkie te wyjazdy zlewają się 1 niekończący się koszmar nie zdążą nawet zająć łóżka, kiedy pierwszy raz nazywają mnie rzeźbą i nie wiem kim jest rzeźba, ale mówię to obrazu mówią mi, że mam trzymać się od nich daleka dla żartu pytają czy, ale konia, ale ja mam 891011 lat nie wiem to znaczy Wilcza udaje chorą, żeby nie musi się z nimi bawić i daje horror rok rok sumuje gorączka kaszel mówi, że boli gardło nie daje się wyciągnąć spod kołdry wychodzę tylko na śniadania obiady kolacje mam 13 lat i zaczynam gimnazjum dwujęzyczne wiemy kim jest lesbijka wiem też kim jest gej i jadę samochodem z ciocią, a w radiu prawicowy polityk przekonuje, że nie należy się im związki partnerskie mówi, że to głupie nie rozumiem, dlaczego ludzie, którzy kochają nie mogą się pobrać milczy na religii ksiądz nie może zdecydować się co jest większym grzechem rozwód czy ponowne zamążpójście, jakby znajdujące kolejnego męża kobiety grzeszył bardziej niż mężczyźni mający nałożone jestem jednym z pierwszych, jeżeli nie pierwszym dzieckiem, które przestaje chodzić na ten przedmiot w naszej szkole dzięki temu nie słyszę, że też jestem grzesznikiem i że nie znajdzie się dla mnie miejsce nie wie w porządku chcę powiedzieć, ale pan też mniej trafi dorasta podobają się chłopcy, a żeby podobać im zakładam spódnicę i maluje oczy, robiąc to oczywiście dziwnie, jakby ubierała kostium i Rodła charakteryzację rozmawiając z koleżankami chłopakach mam wrażenie, że powtarza wyuczone kwestie, ale wtedy wydaje się, że każdy tak ma, a jako społeczeństwo akceptujemy to w jakiejś zmowie milczenia niezręcznie mi długich włosach z Chinami na krótko po męsku rodzice są zadowoleni tak zniszczone też jestem zadowolona dopóki siatkarka nie mówi, że ładnymi krótki, bo wygląda w nich bardziej dziewczęco czuje gniew przyznaje gość damskie ubrania próbuje związać klatkę piersiową bandażami ścisnąć stanikiem sportowym, ale pozostaje tak samo widoczna męskie spodnie spoczęło pośladki, ale koszule i duże nie kryję jest to coś go pozbyć poznaje słowo mastektomia, żeby dokonać trzeba mieć raka piersi albo być trans poznaje słowo transseksualizm znajduje stronę transfuzja poznaje hasła hrt Jedynka dwójka, bo wielu jeszcze, że to trudne niemal niemożliwe, lecz nie niewykonalne, a przez kolejne miesiące lata aż do dziś zastanawiam się czy nie urodziłam się w złym ciele mojej babci lekarze diagnozują raka piersi, a ja przyłapuje się na kretyński myśleniu, że chciałabym dostać młody, widząc jak na przerwie przesuwa palcami posłem jak układa ma, modląc się, żebyście rosło koleżanka, która nie odezwała się do mnie nigdy wcześniej i na ogół pozostawała cicha siada obok i pyta ściszonym głosem czystym chłopcem mówi, że chyba tak ona odpowiada, że to w porządku nie rozmawiamy nigdy więcej moja relacja z rodzicami w tym okresie jest beznadziejna pamiętam tamten dzień otwieram oczy i mówi się ruszyć czuję tylko ból między kręgami i sztywne napięcie wszystkich mięśni pleców, której tak brałem codziennie boi się wołam mama Alona zaczyna krzyczeć, że tylko udaje, żeby iść do szkoły miał sporo czasu bolesne wcześniej gdzieś w odcinku piersiowym pozwala mi się wreszcie ruszyć ledwo chodzę stawianie kolejnych kroków jest trudne i wiem, że nie dotrę zajęcia rodzice zmuszają mnie do nałożenia kurtki praktycznie wyrzucają za drzwi domu bez niczego poza telefonem, choć każą iść do szkoły i trzęsąc się pisze do znajomej, która mieszka parę przystanków przednią ona mówi, że mam do niej przyjechać robimy śniadanie jajecznicę a gdy kończy jeszcze zabiera mnie do szpitala na SOR-ze lekarze dziwią się, że jestem z nią zamiast rodzicami mówią, że muszę wszystkim dorosłym, że nie przyjęli Zwoli do babci, słysząc jej zaniepokojony głos zaczną płakać wszystkie dokumenty zamiast rodziców podpisuje działek przy po prostu działki pachnie mokrą rozkopaną ziemię zostaje osobny pokój na oddziale neurologii babcia kupujemy piżamy bieliznę jedzenie kwiatka w doniczce, żeby nie było smutno przez raka na szpitalną samotność wieczorem przyjdzie moja matka i własna musiała na nią wrzeszczeć, żeby poczuła się zobowiązany odwiedzić dziecko w szpitalu patrzy na mnie z krzesła ustawionego daleko od łóżka i mówi widzisz w telefonie mamy wpisaną zmienia nazwiska a kiedy pyta, dlaczego mama mam chodzić zaś mieć nigdy nie zatonie przeprosiła choć, odkąd mieszkam z rodzicami dogaduje się z nimi dużo dużo lepiej nie przeprosiła też za to, że kiedy ojczym pobił nie uwierzyła mi to było niedługo po tym, jak wspomniałam mu, że wolałaby urodzić chłopcem, choć pretekst z okazji zapytał wtedy czy poza tym wszystko ze mną w porządku czy niewolę dziewczyn zaprzeczyła i nigdy więcej nie rozmawiałam z rodzicami tych tematach kończy gimnazjum, ale jest połączony z liceum, więc prawie wszyscy pozostajemy w tej samej szkole rozchodzi się jedynie do różnych klas ja trafiam do międzynarodowej potem mam 17 lat i zdaje sobie sprawę, że chce pocałować moją najlepszą przyjaciółkę poznałyśmy się online jeszcze gdy kończyła podstawówkę obie pisałyśmy opowiadania obrazem czasem większej grupie ostatnio coraz częściej tylko dwójkę coraz częściej coś z wątkami homoseksualnymi dogadujemy się jak mało kto, choć jednocześnie diametralnie się od siebie różnimy czuje, że wyrzucano nas 1 drzewa wykupiono z 1 kawałka metalu wyrzeźbiono z tej samej skały ta przyjaźń jest oczywiste jak to, że słońce daje światło ciepło zamienia się miłość naturalnie jak ranek wieczór pierwszy raz czuję, że kogoś kocham i to codziennie w momencie pisania czwarty rok mówi o tym mojej znajomej tej, która zabrała mnie do szpitala, a on odpowiada, że widzi nas jako parę przyznaje, że sama podkochuje się winnej dziewczynie z naszej grupy Górskiego, a ja śmieje się, mówiąc że zauważyła mam wyszło i mnie, choć on również nie były hetero podobnie jak jakaś 13 mojej klasy to statystyka klas międzynarodowych, których uczniowie chcą wyrwać się za granicę nikogo nie dziwi to, że mam dziewczynę kolejne osoby wychodzą z szafy na zajęciach mówimy o LGBT plus otwarcie prawo do ślubu zna sprawę człowieka ma angielskim analizujemy literaturę pod kątem Homo erotycznych motywów na historii dyskutujemy o roli księżnej Diany zwrócenie uwagi społeczeństwa na epidemię AIDS mamy tęczowe skarpetki chwilowe koszulki, choć ja nadal nie nasze kolory ubrań, a znajoma opowiada o książce, którą widziała na targach GL zachwycamy się tytułem nadal musi przeczytać mówimy o jego chłopaku jej dziewczynie brzmi równie naturalnie co jej chłopak i jego dziewczyna mam fantastycznych nauczycieli, dzięki którym wreszcie zaczyna naprawdę lubić szkołę pani ekonomii i trio boleć zaprasza nas do znajomych na Facebooku na swojej tablicy deklaruje, że przygarnie każdego ze swoich uczniów, którego rodzice odrzucą przez orientację tożsamość jest świetna razem z angielskim historia ekonomia stanowi mój ulubiony przedmiot uczy się programować nie wiem wtedy żyje w bańce ani za parę lat to bank zostanie brutalnie przywita słuchają państwo jednego z kilkunastu pamiętników wszystkie dostępne są w publikacji pamiętniki osób LGBTQI plus mała antologia do pobrania na stronie fundacji imienia i Rysia była w Warszawie za darmo partnerem cyklu jest radio TOK FM mając 18 lat dostaje spadek po człowieku, którego nie było dane poznać, choć nasze twarze są niemal identyczne pieniądze dosłownie spadają nie ma wydaje znaczną część na operację zmniejszenia biustu mam szczęście, bo lekarze widzą zwyrodnienia rozmachem jego kręgosłupa przestają zadawać pytania chroniczny ból Skrzywiona postawa nikogo nie interesuje wstręt, który czuje, widząc własne odbicie w lustrze dzień po wynikach matury ma operację plastyczną mama wiezie mnie do Warszawy tam chirurgiem ustawa ostateczny rozmiar proszę, a najwyżej idee on naciska na de zgadza się na c argumentując, że wtedy uda się zachować gruczoły, a ja będę mogła karmić dzieci ma te słowa chcemy się rzygać nie śmieć, ale chirurg jest sympatyczny być może nie tylko przez wzgląd na pieniądze obiecuje zostawić nie jest najmniejszym biustem, jaki da radę zrobić to i tak lepiej niż, gdybym zdecydowała się na operację NFZ, który uniemożliwia zejście poniżej rozmiaru de przed operacją mają podać leki na uspokojenie, ale tego nie robią, bo siedzę czekam z uśmiechem podobno niektórzy pacjenci chcą wtedy zrezygnować, bojąc się, że umrą lub się nie budzą, ale w mojej głowie nawet to jest lepsze niż życie w tym ciele, kiedy kładę się spokojnie na 100 anestezjolodzy myślę, że to przez tabletki leży w tej prywatnej klinice 2 dni i nie mogę napatrzeć się mają niemal płaską klatkę piersiową to jedna z najlepszych decyzji, jakie podejmuje w życiu przestaje doskwierać ból nie brzydzę się już patrzeć w lustro nie protestuje, kiedy ktoś robi zdjęcia i nie posiadam żadnych z czasów gimnazjum liceum 3 miesiące po operacji ma zacząć studia ekonomia przeprowadza się do Trójmiasta i tego samego dnia informuje współlokatora, że będzie to nie czuli dziewczyna odpowiada coś dziwnego tym razem Jasiek żyje to pierwszy raz, gdy zdaje sobie sprawę, że związki jednopłciowe wiele osób sprowadza do samego seksu nie dyskutuje z nim przynajmniej robi problemów pierwszy rok mija spokojnie, kiedy opowiadam nowym znajomym mojej dziewczynie mówią, że jesteśmy słodką parą i życzą nam jak najlepiej, a jej przyjaciele z wydziału stają się moimi własnymi cieszymy się życiem chodzimy na randki na spacer do kina restauracji czasem przynoszą land na przerwach zdarza się, że zostaje na wykładach na ulicach trzymamy się za ręce całujemy bez skrępowania podczas wieczornej przechadzki nadmorskim bulwarem starsza pani nazywa nas ładną parą paru znajomych mówi mi, że przynajmniej nie jestem jednym z tych tęczowych pojazdów i nagle rozumiem, że niektórzy akceptują mnie ją, ale nie nas LGBT plus kojarzy się z otyłością nieuwagą dziwnymi kolorowymi fryzurami depresją terapiami głosami na nogach pod pachami ogólnymi brwiami śmiesznym makijażem seksem noszeniem staników wymieniają, a ja muszę zdecydować czy odcinam się społeczności LGBT plus czy staje w obronie to przez was musimy chodzić do psychologów psychiatrów mówi to wy dajecie na depresję dziwić się, że musi patrzeć na skutki toleruje tylko tych, na których życie w tym społeczeństwie odcisnęło widocznego gołym okiem piętna akceptujecie homoseksualizm jako drobny wybryk ma skazę ma poza nią faktycznie heteroseksualnym wizerunku mają idziemy razem na pierwszy marsz równości mamy pewne obawy, ale wiemy, że musimy być okazują się bez podstawne nigdy nie czuje się bezpieczniej niż na marszu w Gdańsku wśród tysięcy innych osób chroniona przez policję, dzięki której nie możemy nawet czytać tekstu na pojedynczych transparentach garstki kontrmanifestantów, gdy kończy się semestr musi wrócić do domu na wakacje jest z Białegostoku Białystok organizuje swój pierwszy marsz równości, a ja wiem, że musi to być, choć prawica grozi, że nie dopuści do tego przejścia przez miasto aż do ostatniej chwili nie mogę zdecydować czy pójść, choć wieczór przed nim spędzam z poczuciem misji, tworząc transparent ale gdy ciocia mówi mi, że idzie uznaje, że również muszę po drodze mówi jej, że mam dziewczynę zorientowała się dawno po sposobie w jaki oni opowiadałam zaczynamy słyszeć policyjne syreny i trzepot śmigieł helikoptera miał pierwszy zawracając osoby karetka na sygnale widzimy pierwsze łzy krew słyszymy pierwszy płacz krzyki najpierw ze strachu potem te chóralne gromkie agresywne wypierdalać wypierdalać wypierdalać w Gdańsku szłam swoją dziewczyną prawo do ślubu w Białymstoku bez niej po byle prawo do życia wydaje się, że jest więcej niż nas marsz jest otoczony policja nie chce nas przepuścić mam wrażenie, że jeszcze sekundy, a pobiją nas na oczach funkcjonariuszy, ale wreszcie przyciskami się między tarczami marsz rusza krok po kroku spadają na nas kamienie bruk butelki jajka pod nogami wybuchają petardy huk ogłusza Piszcie mi w uszach, gdy kolejne ląduje obok biegnie w tył, krzycząc by inni zrobili to samo wypierdalać wypierdalać komuś cieknie przez koszulkę krew innym spływa po twarzach ślina, którą nas Plutą powietrze gęste od gazu pieprzowego przechodzimy przez jego chmur jak przez mgłę petardy błyskają w niej jak gdyby ulicami miasta sunęła burza miał kościół kobiety, które mogłyby być naszymi babciami ochoczo uniesionymi różańcami wykrzykują kurwy zboczeńcy pedały sodomici zamachu ją się nimi tłoczą powietrze pomiędzy nami jak nigdy Rzymianie Jezusa flag rum, ale zamiast kamieniami brzemienne pasy bicia zakończone są dziesiątkami krzyży z jego własną podobizną boi się, że dostanę brukiem głowę Imre faceci w narodowych koszulkach nagrywają nas przeciążona znają zabił ludzie wokół mnie krztusi się w oparach gazu pieprzowego i 5 wpół stawia kolejne parę kroków do przodu idąc staramy się patrzeć pod nogi można potknąć się na kamieniach puszce po gazie lub rozcięcia stopy na potłuczonych butelkach po piwie którymi nas rzucano, a któreś z petard może jeszcze wybuchnąć wypatrzy narodowcom oczy uśmiechem dając im do zrozumienia, że nie są w stanie odebrać godności i przeżywając ból gardła palcami pokazują mi że, gdyby policja podróżne moje własne agresja barwi twarzy szyi na wściekłą czerwień wychodzą żyły ścięgna napinają się jak struny gitary nastrojony do grania 1 na Jasnej melodii krzyczą wydaje mi się, że ich żyły jeszcze na za chwilę pękną, gdy wracam do domu w internecie zaczynają wpływać pierwsze relacje i instagram krążą plotki o 1 zabitej osobie potem 4 potem okazuje się nieprawdziwe, choć przez pierwsze godziny sama gotowanie uwierzyć wydaje co możliwe wręcz prawdopodobne, że ktoś mógł zostać pobity na śmierć media zaczynają zdawać relację prawica mówi, że to my odrzucaliśmy kontrmanifestantów wszystkim tym co po raz finały poparzoną skórę twierdzi nikogo nie pobito, a skonfrontowana z nagraniami zaczyna analizować je sekunda po sekundzie przekonując, że są ustawione, że pedały znów próbują udawać ofiarę urojonej agresji czy gniew chcemy krzyczeć rodzice żałuję, że nie puścili bali się rzeczy mogą się stać moje zdjęcie z marszu pojawia się Vogue, a jedną z koleżanek z podstawówki tych samych, które zmieniły moje dzieciństwo piekło gratulujemy odwagi na Facebooku tak dalej pisze i widząc wiadomość to ja mam ochotę splunąć na ekran nigdy więcej chcę wracać do Białegostoku pierwszego dnia mojego powrotu do Trójmiasta na stacji SKM mają dziewczyny mnie opluła staruszka lecz by syczy przez zęby, ale chodzi o coś co wydarzyło się przez rok nagle staje się codziennością nastroje zaostrzają się niedługo potem PiS zdobywa ponad połowę mandatów w wyborach parlamentarnych, lecz na rozmowę o wyjeździe nie chcemy zostawać w takiej Polsce to przed czym miesiąc temu chciałam uciec z Białegostoku sięgnęło nawet tutaj poznało się aż po granice na studia zaczyna przyjaźnić z Rosjanką o podobnym do mojego własnego bezwzględnym podejściu i jestem surowa krytyczna nie znosi słabości, bo sama nie mogła sobie na nią nigdy pozwolić nasze doświadczenia, choć tak czy różne uczyniły nas równie pracowitymi i rygorystycznymi nazywamy to wschodni wychowaniem wymaga od innych wiele, ale trzeba jeszcze więcej nie daje cudzej niedbałości ściągnąć niedawno wypłynięcie na powierzchnie kosztowało mnie dużo i zamierzam się na nim utrzymać dopłynąć do lądu to samo podejście moja dziewczyna pokochała ją za nie za inteligencję bystrość cyniczny humor upór i to że, choć życie uczyniło ją podobnie zgorzkniały szorstką obyciu potrafi zdobyć się na czułość radość, których nauczyła także mnie lata, które razem spędzamy są najszczęśliwszym w moim życiu słuchają państwo jednego z kilkunastu pamiętników wszystkie dostępne są w publikacji pamiętniki osób LGBTQI plus mała antologia do pobrania na stronie fundacji imienia i Rysia była w Warszawie za darmo partnerem cyklu jest radio TOK FM mam pewną obsesję na punkcie bycia lepszą niż wszyscy inni nie chodziło zasłużenie na miejsce heteroseksualnym świecie co zrobić na złość wszystkim tym, którzy chcieli mnie oprócz musi być z nimi źle skoro tyle by chwalona nie jestem lesbijką nie lubię szufladkowania ale gdy ktoś mnie pyta mówię wystąpi nie czuje się kobietą nie mogę powiedzieć jestem mężczyzną, choć w duszy bliżej mi do nich niż kobiet mamy wiele ubrań z działu damskiego wygląda w nich dobrze ale, zakładając je czuć się jak ubierała niż siebie lalkę lub stylizować modelki na wybieg traktuje swoje ciało, jakby nie było moje urodzenie się w nim Białymstoku w Polsce nie było moim wyborem umieć z tym żyć lubię angielski jest mniej płciowo niż język Polski miejsc nie irytuje mnie tak bardzo pani podobnie jak fakt wydaje się ludziom na ogół mniej wulgarnej kurwa nie lubi być nazywana dziewczyną, ale uwielbiam, gdy mówią o mnie jej dziewczyna radość z tego mniejsze niż mają Morse, a czas teraźniejszy polskiego pozwala na ucieczkę płci, ale ta i tak dopada mnie w śmietnikach korzystał z niego mówiąc o wspomnieniach bo, chociaż wydarzyły się w przyszłości w mojej pamięci trwają nadal, chociaż siedzę w szlafroku w swoim wynajmowanym w Trójmieście pokoju jeśli część mnie ciągle w Białymstoku i wyśmiewany opluwany ktoś nadal wzywają odlew ktoś nadal groził śmiercią nadal płaczą schowane w tapczanie i nadal czytają o tym jak zostać chłopcem ciągle jest sucho w gardle od gazu pieprzowego inne wcześniejsze nadal odkrywają, że dziewczyna, która się podkochuje również kocha nadal budzą się bez ciężaru operowanego biustu i nadal zapinają męską koszulę w Rozmierzy z Olesna niemal płaskiej klatce piersiowej i zachwycają się tym jak dobrze na nich leży nadal są chwalone za udzielone na krok się odpowiedzi nadal spacerują brzegiem Bałtyku, trzymając rękę kogoś kogo kochają te wspomnienia najgorsze najlepsze zaczynają się na nowo lekko zostają ponownie przywołane wczoraj mam na skórze pierwszy tatuaż i ludzie pytają mnie bezmyślnie czy wiem, że na zawsze mówię, że wszystko na zawsze wspomnień nie da się operować niektóre trzeba zadbać jego ślady skalpela na skórze lub tłoczony pod nią tuż w przypadku tych pierwszych po to, aby wyblakły w przypadku tych drugich po to, by pozostały wyraźne liny po operacji już prawie niewidoczne w marszu w Białymstoku NATO leży zapytano mnie czy rozważa opuszczenie Polski odpowiedział ten czas, że nie wierzę uciekanie od problemów ani w to, że trawa bardziej Zielona po drugiej stronie płotu, że mogą pobić wszędzie, a boleć tak samo, choć w innym kraju moglibyśmy przynajmniej liczyć na ukaranie sprawców pamiętam bytność jak mówiła wtedy o tym, że jeśli chcemy praw, jakimi mogą cieszyć się osoby LGBT plus w krajach zachodnich musimy o nich walczyć tak jak zrobiły to one lata dekady wcześniej wierzyłam, że nasze wykształcenie pozwoli nam na wprowadzenie zmian także tutaj moje ekonomiczne jej prawnicze dziś nie potrafi zdobyć na podobną pewność siebie wdrapujemy temat wyjazdu jak nie mogą się zagoić ranę czasem się jątrzy psuje bólem i innym razem już prawie za więźnia najbliższe 3 lata będziemy w Polsce ona, zostając radcą prawnym ja, starając się o tytuł doktora nauk ekonomicznych ledwo tydzień temu udzielałam anonimowego wywiadu niemieckiej dziennikarce badający życie osób LGBT plus w Polsce w serii rozpoczętych i artykułów zaczęła szwajcarska organizacja zaniepokojona naszą obecną sytuacją wysłuchiwała historii politycznych spostrzeżeń nie kryjąc przerażenia nie samej być może za wyjątkiem marszu w Białymstoku nie wydawały się niczym wyjątkowym to pokazuje jak różnią się od siebie standardy akceptowanych przez nasze społeczeństwo zachowań chciałabym, aby ten tekst czytany za parę paręnaście lat dzieli odbiorców podobnie jak wspomnianą dziennikarkę i opowieści o naszej polskiej codzienności obecnie nie uda się tak się stanie podobnie niemal wszystkie osoby, z którymi przeprowadziła podobne rozmowy i zgodnie stwierdziły będzie tylko gorzej co każe jednak mieć nadzieję, że nie będę zmuszona opuścić Polski już za paręnaście lat, gdy sama wykładać na uczelni nikt nie będzie zdziwiony wzmiankami o mojej żonie, że być może mój właśnie studenci pchnięcie ku temu zakrywającą ścisłości ciekawością dokopią się do wspomnianego wywiadu i do tego tekstu napisanego przeze mnie, gdy sama byłam w jej wieku zaśmiał się z niego serdecznie z pewnym szacunkiem i ucieszą, że ich życie ludziom lepiej, że będziemy tym zapisanym na kartach historii pokoleniem, które musi wreszcie udało chce się ożenić nadal męczy mnie bezsenność lepszym dziewczynie zasypia szybciej znowu nasze kolory nie tylko uczelni okazuje się lubię różowy, który kiedyś budził we mnie agresja jako zbyt damski podobno już nie istnieje wymyśliliśmy sobie, żeby łatwiej przetwarzać informacje rejestrowane przez nasze oczy mam wrażenie, że z płcią jest podobnie trzeba gdzieś czytałam program, w którym pisze chce poprawić każdą formę żeńską męską jak gdyby wiedział z każdym określonym na czerwono słowem waham się ostatecznie to żeńskiej używa na co dzień czytała Klara Bielawka wysłuchali państwo pamiętnika osoby niebinarne z Białegostoku, która miała w czasie pisania swojego pomnika 21 lat czytała Klara Bielawka, jeżeli pan jesteście bardzo ciekawą kolejnych pamiętniku to zrazu pewną run na nie tajemnica, ale osoby, które trwały to prawdopodobnie nas marki nocne marki jeśli macie ochoty dalej posłać pamiętników są dostępne na stronie Radia TOK FM, który z partnerem całego cyklu wystarczy wpisać www tokfm siana razem kropkę PL łamane na pamiętniki tam 14 naszych kolejnych wieczorów będzie dostępnych trochę metodą pewnego Stream na razie udostępniamy szkolnego dnia, a osoby, który zasnął właśnie nie dowiedziała o tym między mam nadzieję, że jutro o godzinie 00 znowu słyszę następny wieczór razem z Piotrem Polakiem, który będzie czytał pamiętnik homoseksualnego mężczyzny dwudziesto dwu letniego cały nasz wieczór za sprawą pamiętników pt. to wyniki osób LGBTQI plus mała antologia wydanej wspólnie z fundacją imienia fundusze była w Warszawie, jaki pracownią badania historii tożsamości ami LGBT plus jak nam Katarzyna Szustow dziękuję państwu dobra pamiętniki osób LGBTQ i plus współ organizatorzy projektu Fundacja imienia Henryka była w Warszawie Instytut stosowanych nauk społecznych Uniwersytetu Warszawskiego pomysł produkcji nocnych audycji Katarzyna Szustow realizacja studio plac redakcja skróty Katarzyna Dudzińska Łukasz Mikołajewski wszystkie pamiętniki do odsłuchania na wwwtokfmkropkepl Kosznik pamiętniki partnerem cyklu jest radio TOK FM Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: PAMIĘTNIKI LGBTQIA+

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz radio TOK+Muzyka bez reklam - teraz 40% taniej w zimowej promocji!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA