REKLAMA

(13.) Pamiętnik Kingi Kosińskiej pt. „Pozdrowienia z mojej samotności”

Pamiętniki LGBTQIA+
Data emisji:
2021-12-06 00:00
Prowadzący:
Czas trwania:
32:43 min.
Udostępnij:

Kobieta hetero, która przeszła korektę płci, urodziła się w 1982 roku (w okresie zbierania pamiętników miała 38 lat), dorastała i mieszka w Czeladzi. Rozwiń »
Czyta: Klara Bielawka

W odcinku pojawiają się słowa powszechnie uznawane za niecenzuralne Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
pamiętniki osób LGBTQI plus dobry wieczór przedostatni wieczór przed nami nowych smutek powoli kończynę, ale wszystkie pamiętniki odsłuchania na stronie PK fanów kapel łamane na pamiętniki dzisiaj wieczór z Kingą Kosińską, która ma prawie 40 lat urodziła się po osiemdziesiątym drugim roku mieszka nadal w Czeladzi pamiętnikarz tytuł pozdrowienia z mojej samotności tak jak opowiadam państwu książka wyszła książka nazywa pamiętniki osób LGBTQI plus mała antologia Rozwiń » książkę wydało Instytut stosowanych nauk społecznych Uniwersytetu Warszawskiego pracownia badań nad historią tożsamości ami LGBT plus oraz fundację w mieście była w Warszawie książka jest do pobrania ze strony Fundacja jej strony jest NSU za darmo ponad 300 stron pamiętników 18 pamiętników, które zostały wybrane wygrane wygrały w konkursie, który został nadesłany ponad 180 osobistych historii w zeszłym roku w czerwcu został ogłoszony konkurs LGBTQI plus, rozwijając lesbijki geje osoby biseksualne osoby transpłciowe osoby queer bądź głaszcze NIK osoby Inter pucz owej i seksualne to jest nasz magiczny skrót z przyszłym roku w marcu zostanie wydana druga antologia innymi zamiennikami, które państwo tej nie słyszycie i nie pobierać jeszcze ze strony fundacji Billa i 1 jako pamiętnik, który czytał Krzysztof Ogłoza był fragmentarycznie państwu przedstawiony parę dni temu wszystkie pamiętniki można, zwłaszcza naszej stronie Radia TOK FM dzisiaj dzisiaj przedostatni wieczór tego przedostatniego wieczora oddajemy głos w księdze, którą przeczyta Klara Bielawka zostać państwo z nami mama tata zawsze bardzo mnie kochali okazywali to położeniem uległością i zwyczajnie mówili z tatą często się odczuwałam było między nami jakieś napięcie siadałam na nim okrakiem i usiłowałam się z nim na ręce, a potem przykładała mi twarz do mojej policzki nie piekł tarczą jego zarost zrobią coś nie tak często ma się nie zachowała Karczem co mi się bawi, ale nigdy nie doszło do sfinalizowania tej przemocy zasłaniała się rękami prosiłam, żeby nie biła na podwórku dzieciarnia spotykała się na skakanie guma zabawy chowanego czy podchody członka wtedy częścią tej społeczności oraz ktoś obcy przychodził powiedział do mnie i młodszego kolegi, że to dziwne chłopaki grają babskie gry w przedszkolu była uważana za bardzo grzeczne dziecko raz, kiedy byłam niegrzeczna dostała od pani mocne lanie pałeczką do grania bęben zabawkę, ale niebyła zabawa bywała zafascynowana koleżankami podziwiam ich urodę wdzięk chciała być taka jak one raz ktoś zrobił zdjęcie mnie jednej z dziewczynek jak zbieramy kwiatki na przedszkolnej łące śmiali się, że oto para zakochanych była bardzo blisko 100 koleżankom odwiedzamy w domu bawiłyśmy się różne gry, kiedy się przeprowadziła do innego miasta poczułam się opuszczona i podobnie opuścili mnie moi przyjaciele, którzy mieszkali 2 piętra niżej 2 młodsi chłopcy dziewczyna na podwórku trzymaliśmy się razem potem nie mogą się odnaleźć nie miałam się za bardzo kim bawić i funkcję częściowo przejęła rodzina pochodzenia romskiego 2 siostry chłopak też dużo wagarował-li nie mieli wielu kolegów i to nas łączyło później się ode mnie odsunęli jak reszta rówieśników do szkoły poszła z dużym entuzjazmem dość szybko zgasł, gdy zaczęto się za mnie nabijać miał większą głowę i dokucza mi pomału stawał się odszczepieńców zaczęłam słuchać muzyki zaczęłam na nią wrażliwa oglądałam Tęczowy Music Box i ponad taka mieli wspaniałe piosenki ich treść wzbogacała dzieci inną wrażliwość nie cierpiałam zajęć wychowania fizycznego, bo fermo i ciągle widywałam się złym samopoczuciem, gdy to już nie pomagało wtedy zaczną wagarować dokuczania rówieśników zaczęła zniechęcać nie do relacji towarzyskich lubiła spędzać czas sama na wywiadówkach mama dowiadywała się moich licznych nieobecnościach była zła czuła, że jest jakiś problem, ale ja się wstydziłam tego, że dzieci się ze mnie śmieją wolała milczeć raz zaprowadziła mnie do psychologa ten kazał mi narysować szkołę co zrobiłam, po czym on stwierdził, że nie ma tam w ogóle dzieci na tym rysunku i muszę czuć się bardzo samotna, kiedy szłam z rodzicami chodnikiem trochę, wyprzedzając tata rzucił uwagę, że chodzę panienka mama się zaśmiała próbowałam skorygować to potem bardzo podobało mi się jak chodzą modelki na pokazach mody chciałam być taka jak one poskutkowało tym, że wkrótce wszyscy zaczęli zwracać uwagę na wschód ćwiczyłam przed lustrem, aby dawać nogi naprzód w takim rozkroku jak chłopcy na niewiele się to zdało dostałam ksywę panienka podziwiałam popularne piosenkarki jak Maria Carey czy Edyta Górniak marzyłam, że też śpiewam jestem popularna tymczasem została osiedlowym pedałem za dużo głową zbiegiem lat zaczęli budować się chłopcy i ogarniało mnie bardzo silne pożądanie szybko zaczęłam dojrzewać płciowo, bo już siódmej klasie szkoły podstawowej o ogłoszenie na rękach nogach stało się intensywne oraz mumia układa my wyskakiwały okropny wreszcie oczywiście zaczęto na mnie mówić reszta morda, a raz zostałam przy wejściu do szkoły tak silnego kopniaka w tyłek, że mnie totalnie Szumiło nikt nie powiedział, bo to było naturalne uciekło 2× z domu budziłam bez celu miałam tyle nieobecności nie wiedziałam co z tym dalej począć no nic nie tak naprawdę nie znał nie lubił nad ranem wracałam do domu, ale już szukała policja było spore zamieszanie wszyscy ludzie ze szkoły dowiadywali co umacniało moją pozycję dziwaka pamiętam jak szła drogą było już ciemno, a ja szłam nie wiedząc, dokąd byle jak najdalej od siebie tak wiem, że to niemożliwe ucieczka przed sobą kupowała łykać tabletki mojej mamy, ale zawsze tylko nie myliło wymiotowałam raz mało nie wysadziła w powietrze mieszkania, bo odkręciła wszystkie kurki w kuchence zapukali sąsiedzi zaniepokojeni zapachem musiałam szybko wietrzyć w tamtym czasie zaczął mnie dojrzewać wielki smutek, którego przyczyną nie była w stanie sprecyzować to było coś więcej niż odrzucenie przez ludzi i poczucie bycia kozłem ofiarnym czułam, że coś jest ze mną nie w porządku, że nie ma dla mnie miejsca w tym świecie ciekła mu tego muzykę czułam się strasznie samotna ulicą zawodowego dostałam się w sumie przez przypadek, bo nie miałam na siebie w ogóle pomysłu to był dla mnie nowy początek w pewnym sensie niknie nam nie znał większość klasy stanowiły dziewczyny zamachowców było zaledwie 5 poczuła ulgę zakończyła się z 2 dziewczynami i znajoma kardiolog załatwiłam zwolnienie z zajęć wychowania fizycznego i razem z tymi koleżankami jeździłyśmy na koncerty lubiły mnie, a ja je nigdy nie czułam takiej przynależności, a przynajmniej nie od czasów wczesnego dzieciństwa później dowiedziałam się, że podkochiwał się mnie ja wtedy fantazjował, że z tą dziewczyną bez twarzy i przeżywałam wszystkie sytuacje, którym się wydarzyły tak jak powinny wyglądać, gdybym tylko była tym kim powinnam nie nazwała tego jednak przez koleżanki poznałam inne dziewczyny spotykałyśmy się na imprezach zerwą była najbliżej składam czasem, że na mnie zależy jak na facecie wykorzystywała to trochę próbowałam mówić sobie, że jednak jestem facetem nigdy nie będzie na to żadnej alternatywy w końcu pewnego dnia się całowały my, ale ja spanikowałem i starają się jak najszybciej z tego wykręcić ona wyczuła i nie miała pretensji stanęło, więc na przyjaźni czasami jakaś starsza osoba brała mnie za kobietę, pytając przykładowo o godzinę bardzo się podobało miał wtedy długie włosy, które wiązały koński ogon wciąż pamiętam jak we wczesnym dzieciństwie rodzice nie zmuszali do obcinania włosów to dla mnie koszmar marzyłam o długich włosach zbuntowała się pod koniec podstawówki na e-commerce poziomie długimi pamiętam jak bardzo obcowania czułam się na tamtej imprezie człon na nią wracała z nich samotnie podczas gdy inni łączyli się wesołe grupki studniówkę wyglądała inaczej miałam swoją paczkę, którą utrzymaliśmy się razem poszło na nią z Ewą tak naprawdę marzyłam o pięknej sukni makijażu, ale to było bardzo głęboko schowane pragnienie staram się po prostu dobrze bawić w swoim garniturze i męskiej koszuli pod krawatem wciąż lubiana to nie wzmocniło, choć poza zaufanym kręgu zdarzało się wyzwiska, ale nie poddawałam się temu tak jak za czasów podstawówki pamiętam że, gdy wracałam ze szkoły w Sosnowcu i wkraczam do mojego miasta to często brakowało tchu tam życie było inne, bo nikt nie wiedział jak bardzo nie zrobiono słuchają państwo jednego z kilkunastu pamiętników wszystkie dostępne są w publikacji pamiętniki osób LGBTQI plus mała antologia do pobrania na stronie fundacji imienia i Rysia była w Warszawie za darmo partnerem cyklu jest radio TOK FM pewnego razu coś mnie pękło pokazała mamie numer magazynu inaczej powiedziałam, żeby sobie poczytała niezrozumiała zapytała co to wszystko znaczy wysłuchałam, że podobają się chłopcy i czuje się ogólnie źle nie wiem co w przyszłości będzie ze mną paru dniach oglądając wspólnie program rozmowy wtoku z udziałem transseksualnych osób oznajmiła, że to dotyczy również mnie ustaliłyśmy, że muszę iść do specjalisty i wiem, że liczyła na to, że on stwierdzi, iż mam po prostu zaburzenia psychologiczne seksuolog stwierdził, że jeśli zależy to mogę zostać zdiagnozowana przez psychologa, który z nim współpracuje zaczęła jeździć na spotkania z nim trwało 1,5 roku nie pracowałam wtedy otrzymywałam rentę socjalną ze względu na wrodzoną wadę serca co ciekawe czułam, że staje się częścią marginesu społecznego, że już zawsze od tego czasu przyjdzie funkcjonować na obrzeżach społeczeństwa wizyt u psychologa w Katowicach były męczące on przekładał spotkania zbywał mnie ja byłam cierpliwa czułam się jak w potrzasku chciałam tu i teraz twierdzenia mnie moich wyborach chciałam stać się kobietą jak za dotknięciem magicznej różdżki marzyłam o tym jak cudownie będzie mieć wreszcie penisa, którego tak bezlitośnie wykorzystywała do zaspokojenia swoich popędów, czując jednocześnie rozkosz i odrazę do samej siebie chciała mieć piersi i trudno sobie wzrok mężczyzn to było dla mnie ważne ludzie mają widzieć jak kobieta, bo Janie jestem tak ma wyglądać moje życie spotykałam się wtedy z moimi 2 koleżankami najczęściej odwiedzał mnie Ewa i to uprzednio dokonała listownie coming outu na temat bycia gejem, a potem już osobiście przed nimi na temat chęci bycia w pełni kobietą zaakceptowały to trwała przy mnie jednak praktycznie tylko Ewa tak na co dzień to siedziałam w domu i czekałam na cud on nigdy nie nastąpił kurację hormonalną okazała się trudna, a moje ciało ciężko na nią reagowało nie była zadowolona z efektów w tamtym czasie wstydziłam się pokazywać na osiedlu typowo kobiecym stroju stawiała raczej na styl unisex ludzie poza moim miejscem zamieszkania często przyglądajmy się skonfundowany zastanawiając się pewnie 3 jest kobietą mężczyzną tak nami po wsze wcieli się również role genderowe kobiety powolny rozwój pierwszy dawał mi pewną satysfakcję, ale czułam głównie gniew na życie na lekarzy, że nie potrafią odpowiednio pokierować lekami i wciąż swoich oczach wyglądało jak mężczyzna dzieliłam się siebie uderzam swoje ciało, próbując karać za sam fakt takiego pokręcone istnienia w końcu nadszedł dzień wydania odpowiedniej diagnozy i odbyła się pierwsza rozprawa w sądzie przebiegła dość sprawnie jak rodzice wypowiadaliśmy się kolejno, po czym skierowano mnie na badanie przez biegłego do Warszawy ta wizyta również poszła raczej gładko, ale pamiętam, że na ulicy, pytając o coś przychodnia on zwrócił się do mnie w formie męskiej co mnie bardzo zabolało kasy biegłego jednak przeszło pozytywnie i przy kolejnej rozprawie uznano mnie za osobnika płci żeńskiej ma operację w Gdańsku mówiło się szybko po wydaniu nowego dowodu osobistego anten lekarz patrzą na mnie podejrzliwie nie była typowym wg niego przypadkiem chyba za mało kobiecym typowe stroje kobiece kręciły mnie średnio ja chciałam transformacji fizycznej robiłam sobie delikatny makijaż, aby ukryć ślady zarostu i by twarz wydawała się bardziej delikatna co jednak wg mnie wtedy przynosi wymierne efekty lekarz jednak uznał diagnoza operacja odbyła się bardzo sprawnie nie było wielkiego bólu człon silne uderzenie adrenaliny osiągnęła przecież swój cel okazało się, że jestem dość płytka, ale nie myślałam wtedy jakoś szczególnie współżyciu seksualnym była zadowolona, że wreszcie mam upragnioną pochwę chciała rozpocząć nowe życie ogromnie tego pragnęłam była głodna spełnienia się społecznie roli kobiety zdecydowałam się zdawać do studium o kierunku pracownik socjalny udało się przejść prosty egzamin rozpoczęła naukę szybko jednak zorientowałam się, że coś jest nie tak ludzie patrzyli na mnie podejrzliwie gapili się wcale nie ukradkiem moje krocze i wpadłam w panikę poczułam, że odkrywają historię, a ja chciałam, aby tak było tak nam uczestniczyć w życiu na równych warunkach z innymi kobietami wtedy zaczęłam być już na serio czy szkoła rzuciłam szkołę i pomału pogrążała się coraz większej depresji cała tradycja wydała się w moim wypadku 1 wielką katastrofą nie widziałam dla siebie drogi w życiu podjęłam próbę samobójczą próbowałam sobie podciąć żyły wylądowałam w szpitalu psychiatrycznym krótko po wyjściu z niego połknęła dużą ilość tabletek psychotropowych i ponownie tam wylądowałam pamiętam jedną z pacjentek w szpitalu szczególnie robiła mocny Majka miała szlafrok w kolorze ostrego różu i kładła się na brzeg łóżka, tuląc głowę do małego radyjka, które dawało rzewne złote przeboje w jakim stopniu wiedziałam wtedy, że po swojemu staną się taka sama jak ona rodzice byli załamani odwiedzali mnie w szpitalu wspierali co mnie pękło zrozumiałam, że nie mogę im tego zrobić ponownie podjęła leczenie, które trwa nieustannie do dnia dzisiejszego po jakimś czasie moje ciało, gdy mijały miesiące po operacji zaczęły się coraz bardziej przekształcać w stronę kobiecą sylwetkę przybrała kobiecych kształtów biust się wydatnie zacząłem robić zabiegi depilacji laserowej twarzy co poprawiło wygląd składam brwi pęsetą dostrzegłem światełko w sobie, które dodało mi wtedy sił leczenie farmakologiczne antydepresyjne również zrobiło swoje nie miała pracy czułam się jak obciążający bagaż dla moich rodziców postanowiła wziąć się w garść i zaczęłam szukać jakiegoś zajęcia i wylądowała na hali produkcyjnej ta praca, choć monotonna dawała mi zapomnienie poczułam się częścią czegoś większego w zakładzie pracowało oprócz magazynierów same kobiety to sprawiło mi satysfakcję zacząłem bardziej o siebie dbać dobierała makijaż pod kątem ubioru człon jedną z kobiet i wreszcie nabrała powietrza płuca byłam tam akceptowana wychodziła na spotkania towarzyskie po pracy z ludźmi, którzy nie mieli pojęcia o historii niestety towarzyszył temu lęk czy do tej pracy w innym mieście nie trafi w końcu ktoś, kto nie rozpozna i jak na to zareagują kobiety pracujące pamiętam jak raz, gdy wyszedłem z autobusu wracając z pracy usłyszałam za sobą głos młodego mężczyzny tym przerobi dzbany nie zwróciłam się przy innej okazji znowu nikt nie będzie kobietą czy Liban przerobie zawsze będziesz pedałem ten sam głos nie odwróciła się ponownie jego towarzysz go uspokajała już przestał bardzo bolało pamiętam też raz, gdy szła na przystanek do pracy, a przy tej drodze Górka jak na szczycie stało kilku chłopaków i zaczęli do mnie krzyczeć, choć w duecie pedał była zima zaczęli mnie rzucać bryłami śniegu, które roztrzaskało się pod moimi stopami szła równo nie przyspieszała, aby nie dać satysfakcji modliłam się, aby zamieni trafili tam tego dnia, gdy wróciłam do domu spotkałam się bardzo gorzko łam pytanie roztrzęsiona, dlaczego oni mi to robią przecież ja nic nikomu nie zrobiłam normalnie żyje i pracuje bałam się co będzie dalej następnego dnia na przystanek odprowadził mnie tata później też już nie powtórzyło tata nabrał do mnie zaufania nasze relacje stały się spokojna przeplatane momentami czułości człon się z rodzicami dobrze bezpiecznie chciałam nigdzie wyjeżdżać chciałam czekać myślałam, że sama nie dam sobie rady, że w tym za słaba w tamtym czasie szukam osób trans poznałam przez kolegę z katowickiego stowarzyszenia osób LGBT starszy ode mnie Anne z porażeniem mózgowym dziecięcym bardzo imponowała swoją siłą jednak czułam wciąż, że jestem gorsza, a inne trans kobiety są o wiele silniejsze to utrudniało relacje z nimi przez krąg poznałam Sebastiana trans mężczyznę nie ktoś mówi od słowa słowa zaczęliśmy się spotykać zawsze marzyłam o wysokim gruncie rzeczy jednak wszystko weryfikuje on był niższy ode mnie drobnej postury to z nim straciłam dziewictwo wszedł we mnie swoją przerośniętą wpadką, a ja poczułam bardzo boleśnie wtedy jestem kobietą przy nim czułam się atrakcyjna dla niego chciałam tak być wszystko było dopięte na tip Top, choć szybko się skończyło to zostawiło we mnie trwały ślad długi czas później znowu nam się w romans z mężczyzną trans do sądu wniosku chyba tylko oni potrafią mnie zobaczyć prawdziwą mój Target znowu szybko się skończyło, a ja przyrzekła sobie, że już nigdy nie pójdzie drogą był też Marcin heteroseksualny Cis mężczyzna nie mógł do mnie wejść robił sobie dobrze, trzymając mnie pierwsi człon się brudna jak wiele kobiet jak narzędzie do zaspokajania męskich potrzeb z tego czasu jestem samotna marzy o wielkiej miłości i jednocześnie ksiądz w przekonaniu, że realia nigdy nie musnął tych pragnień jest dla mnie dziewczyna nietknięta przez nikogo wydająca sztukę chcę chronić za wszelką cenę czasami mam wrażenie, że tylko ona została słuchają państwo jednego z kilkunastu pamiętników wszystkie dostępne są w publikacji pamiętniki osób LGBTQI plus mała antologia do pobrania na stronie fundacji imienia i Rysia była w Warszawie za darmo partnerem cyklu jest radio TOK FM pewnego razu do mojej pracy przyjęły się siostry bliźniaczki o zgrozo w ogóle do siebie niepodobne zaczęły mi się uważnie przyglądać co się nie pasowało masz taki niski głos nic takiego nie słyszałam jesteś mieszkańcem powinnaś być facetem nie znałem historii, ale były zwyczajnie bezczelna to spowodowało zgrzyt i wyciąć całą nierównowagi starałam się być silna, ale irytowało mnie dogłębnie to jak ludzie beztrosko próbują mnie oceniać i wpływają na moje samopoczucie tak bardzo walczyłam o siebie, a była wciąż Kliszcz na wietrze trącony podmuchami ludzkich słów to bardzo bolało po wielu perturbacjach odeszło stan tej pracy wyjechała na parę miesięcy do UK pracując tam hotelu jako pokojówka pomoc kuchenna nie było lekko byłam fizycznie zmęczona co wpływało na mój wygląd dyżury trwały od rana do późnego wieczora z przerwami, które przesypiają protez sił patrząc w lustro ubrana w fartuszek bez makijażu z podkrążonymi oczami wyglądała żałośnie zakochałam się wtedy moim szefie, czego nie potrafiłam ukryć skłonna do romantycznych uniesień przeplatanych rządzą w kierunku mężczyzn pozostała do dzisiaj to tylko kwestia moich wyobrażeń dziś w istocie żyje jak zakonnica wykonuje pracę zdalną robi transkrypcje pozwala mi to poniekąd być panią swego losu jednak wskazuje na swoistą izolację społeczną, a przynajmniej jest poddawana wiecznej sądom było takie męczące już tyle razy tego doświadczyłam, że nie chce więcej radości wadą jest, że nie ma ubezpieczenia zdrowotnego, a dochody są bardzo regularne cały czas poszukiwałam miała okresy bardzo długiego bezrobocia, kiedy toczyła się pasożytem społecznym walczącym o siebie z moją wierną siostrą depresją czytałam szukałam w książkach inspiracji nie mając silne ciągoty samobójcze najbardziej stresowało mnie pisarki poetki, które zginęły śmiercią samobójczą jak Sylvia Plath Antek stąd czy w dziedzinie ulf członkami pokrewieństwo dusz książki pozwalały się wznieść ponad brutalne realia zaczął odbudowywać swoje racje z Bogiem do sądu wniosku, że może to, iż nadal jestem istnieje zawdzięcza właśnie jemu stałam się w banku Jezusa jego import żywności dzięki znajomej trafiła na grupę obecnie fundację wiara i Tęcza poznałam tam ludzi, którzy tak jak ja pielęgnowali w sobie piękno i poszukiwali duchowości oraz harmonii ze światem pozytywną relację nawiązałam głównie z gejami, które tam poznałem są dla mnie wsparciem do dziś wjeżdżaliśmy na wspólne rekolekcje lubiłam nasze rozważania i modlitwy no i w końcu byłam wśród ludzi to, że jako jedyna byłam tam po korekcie płci stanowiło o wyszczególnieniu nie jako swoistego rodzynka Skry biało i to znowu była częścią społeczności przynależała do czegoś większego zrozumiałam, że Bóg jest po mojej stronie niezależnie od tego co twierdzą władze kościelne i prawicowi działacze oraz politycy to stanowi dziś ważny punkt mojej historii otworzyła się na inne punkty widzenia zmądrzałem i do rządu owo teraz już się nie udzielam, ale dzisiaj mogę liczyć na ludzi, których tam poznałam i czasami wspomagają mnie nawet finansowo drobnymi kwotami za coś mi bardzo wdzięczna byłam wtedy bardzo aktywna na Facebooku w ten sposób, utrzymując kontakt z ludźmi spoza mojego regionu mieszanka niektóre literackie ludzie nie dopingowali, aby szła tą drogą co doprowadziło do publikacji mojej pierwszej książki brudny róż jest to opowieść stricte autobiograficzna nie została przyjęta z entuzjazmem pomimo wkroczenia na arenę polityczną wizję czwartej RP i nastroju skrajnie prawicowych moje wyznanie nie zostały zauważone nawet przez media typowo lewicowe umocniło mnie wtedy w przekonaniu, że moja historia nie jest wcale niczym szczególnym rozczarowało mnie to, że książka mało recenzji kiepsko się sprzedaje walczyłem z sobą z tym czy jest sens dalej pisać jednak wewnętrzny imperatyw tworzenia zwyciężył i doprowadził do powstania drugiej książki beza opowiadał historię kobiety z zespołem Downa, która ma marzenia podobne do moich jest niejako zniewolona społeczni seksualnie również została przyjęta dość chłodno co ostudziło moje aspiracje literackie na jakiś czas pamiętam jak raz z grupą wiara i Tęcza wybrała się na paradę równości w Warszawie to było dość mocne doświadczenie niosło baner z wielką dumą znowu poczułam, że należę do czegoś większego jestem częścią społeczności człon właśnie tam powinno być dokładnie w tym miejscu moje poglądy zawsze były dość lewicowe ja sama złożyłam, bo jak największej wolności własnej, choć wiecznie była zniewolona przez własną psychikę chciałabym, aby ludzie mogli się samo realizować kochać i uzewnętrznić to co w duszy gra boli mnie, że wielu ludzi tak wciąż nie myśli ja pomimo trudnych przeżyć dostałam wiele wsparcia przede wszystkim od rodziców i osób LGBTQ plus nie wiem jak bez nich dała sobie radę i wytrwała do momentu, w którym znajduje się obecnie będą to dla mnie schron przed brutalnością realiów często zbyt trudny do udźwignięcia niedawno zmarł mój ukochany tata pamiętam jak kiedyś złościła się na to, że jestem do niego tak fizycznie podobna dziś jestem z tego dumna, kiedy buntowałam się przeciwko temu, że nie spełnia jego oczekiwań odsuwał się od niego mentalnie uważam za niesamowite to, że w końcu znaleźliśmy nić porozumienia i ukojenia w rolach ojca córki pokochał mnie jako swoje dziecko już bezwarunkowo zburzył miłością mury między nami okropnie intensywnie ten ból jest czasami do zniesienia nasza relacja w ostatnich latach była pełna czułości bliskości chciałoby się, aby to trwało trwało to był prosty człowiek nie czytał oglądał filmów jednak w swoim wnętrzu był w stanie stawić czoła największym i najtrudniejszym zagadnieniom Dumin męskim ramieniem oparciem spieraliśmy się jedynie w temacie tego, że nie chce już normalnie chodzić do pracy wolę pracę zdalną nie mieszczą się w głowie, że można chodzić normalnie do pracy mamy bardziej zrozumiała i stara się zrozumieć motywy którymi kierowały kierują ludzie gdzieś tam są obecni w moim życiu, ale za szybą internetu telefonu nie umiem budować relacji często wciąż czuje się rozczarowana nie rozumiana zastanawiam, jaki wpływ na to mają doświadczenia i nie udzielam się towarzysko tras jest mamą samotnie nie mam specjalnych marzeń może chciałabym dalej wydawać książki mimo wszystko czai się we mnie również pragnienie śpiewania o a aby wydać płytę Night jest to odrealnione analiz możliwe już sama nie wiem często zaciera się granica pomiędzy marzeniami pobudzą wyobraźnię, a rzeczywistością być może celowo ją odrzucą może nie mam talentu jest tylko niespełnioną euro tyczką z trzęsącymi rękami wiecznie spoconym dłońmi odrzutem fabrycznym czasami mam wrażenie, że cała jestem 1 wielkim brakiem ostatnio często śnią się wykłady na uczelni z treścią wyzwoleńczą dzikimi tańcami i prowokacjami skłaniającym do myślenia chciałabym dotrzeć do centrum swojego istnienia i kryć się w jego rdzeń świecie, gdzie coraz więcej osób deklaruje się ekonom baterii i ja tęsknię wciąż za kobiecością bez żadnych obciążeń nie chcę być pomiędzy, choć próbowałam to wmawiać w istocie pragnę wcieli się typowo genderowe biologiczne role kobiece może chciałabym urodzić dziecko bez całej tej zawiłej przeszłości jestem strasznie realizowana ulega gwałtownym emocjom trochę przeraża mnie, że takie osoby jak ja ląduję na śmietniku historii, bo wszystko staje się coraz bardziej relatywne, a my dążymy do operacji w ogóle omijamy trochę nurt akceptacji ciała, jakim jest np. termin urodzona w męskim ciele uważanej za błędny jest z tym zgadzam ja uważam się za urodzoną w złym ciele były momenty, kiedy chciałam zdrapać z siebie skórę teraz akceptuje swoje ciało, ale tęsknię za tym, że nie będzie ono biologicznie kobiece w pełnym wymiarze myślę, że w sumie jestem dosyć trudnym człowiekiem i trudno byłoby komuś ze mną wytrzymać zatem sama z wyboru, a może tak jest istotnie moje przeznaczenie to boli, ale chyba nie potrafi inaczej żyje głównie dla mamy, aby dodawać otuchy i nie odejść przed nią zaopiekować się nią jest czasem bardzo wesoło i lubimy się z tej samotności was pozdrawiam czytała Klara Bielawka piątkowy wieczór dobiega powoli końca za nami pamiętniki Kosiński pozdrowienia z mojej samotności czy przy tak Klara Bielawka no i że zbliża zbliża przedostatnia nasza wspólna audycja nasze spotkanie nocne jutro ostatni program ostatnia audycja noc soboty na niedzielę można słuchać poprzednie pamiętniki na stronie wwwtokfm Group kpl łamane na pamiętniki można przeczytać książkę, pobierając ze strony mienia na ceny srebra lub ze strony pracowni badania historii tożsamości ami LGBT plus lub kupić książkę w marcu 2002. roku, którą wyda wydawnictwo Karakter to będą inne pamiętniki, które państwo tutaj usłyszeliście, a cały ze sprawą konkursu, który siadł w czerwcu dwudziestego roku dzięki temu możemy poznać wnikliwie historię indywidualnych osób, a nie tylko tego skrótu LGBT, które wjadą wiecie państwo średnio o klubie jeszcze pan, dlaczego pośredni lub na koniec pomyśli czasu warto zatem sformułowanie widzieć osoby to jest kategoria, która bardzo wyświechtane używana przez polityków do partii politycznej mamy tam po prostu za tym literkami jesteśmy jakaś szósta straty ponad 10 lat spotyka się z państwem w audycji lepiej później wcale nasi przyjaciele czy osoby inne nasze spory redaktorzy koledzy koleżanki z Radia to są bardzo konkretne osoby czy lesbijki geje osoby biseksualne transpłciowe osoby kury osoby Inter Puszcza i seksualne, lecz tym sposobom żegnamy się dzisiaj dobrej być może imprezy to nie idzie jeszcze spać albo bardzo przyjemnych spokojnych snów dziękuję za te ostatnie kilkanaście wspólnych wieczorów razem wraca pamiętniki osób LGBTQ i plus współ organizatorzy projektu Fundacja imienia Henryka była w Warszawie Instytut stosowanych nauk społecznych Uniwersytetu Warszawskiego pomysł produkcja nocnych audycji Katarzyna Szustow realizacja studio plac redakcja skróty Katarzyna Dudzińska Łukasz Mikołajewski wszystkie pamiętniki do odsłuchania na wwwtokfmkropkepl Kosznik pamiętniki partnerem cyklu jest radio TOK FM Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: PAMIĘTNIKI LGBTQIA+

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

TOK FM Premium teraz 40% taniej. Wybierz pakiet z aplikacją mobilną - podcasty, audycje i radio bez reklam zawsze pod ręką.

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA