REKLAMA

KultOFFe: John Fowles, "Kochanica Francuza"

OFF Czarek
Data emisji:
2021-12-15 11:00
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
23:23 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
pan dr hab. Jan Rybicki z Instytutu filologii angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego poleca lekturę na długie zimowe wieczory być może i projekcje dzień dobry panie profesorze dzień dobry panie redaktorze dzień dobry państwu w dzisiaj jedno nie jedna z książek, którą można przeczytać, ale można też się obejrzeć zekranizowano na także, gdy do wyboru do koloru, jeżeli ktoś lubi smakować słowo to po kochance Francuza Johna farsa się nie z przyjemnością albo się nie po Rozwiń » raz kolejny, jeżeli ktoś woli no właśnie ktoś woli zapoznać się z dziełem filmowym to pewnie warto dodać, że z kochającą czy do kochani Francuza jako do tekstu oczywiście podchodziło wielu wybitnych reżyserów i wielu odchodziło ze smutkiem wyrywają sobie włosy z głowy mówiąc tego się nie da przenieść na ekran w tak dobrze, że po pierwsze od razu zacznę nie zgodzę się z panem redaktorem ja nie widzę tego wyboru jako albo albo taj przyjemniej jest przed myślę w tej kolejności najpierw przeczytać w tekście tę dziwaczną książkę, a potem zobaczyć właśnie co się dzieje, kiedy za taką nie przekłada na język filmu książkę zabierze się późniejszy noblista Harold Pinter już podstawowy dramaturg dwudziestego wieku w Anglii i jakie cudo on zrobi z tej postmodernistycznej meta fikcji tak naprawdę, przekładając ją już bardzo powiedzielibyśmy wprost nie wiernie, ale równocześnie niezwykle wiernie jeśli chodzi o o sam zamysły o generalną postać tej powieści także gorący, jeżeli pod stary anglista może coś komuś poradzić proponuję najpierw przeczytać jako Alice Francuza można po angielsku można w bardzo uważam i poprawnym przykładzie pani Wacławy Komarnicki, a potem usiąść sobie i patrzeć na młodziutką Meryl Streep i młodego by ziemia czarująca ich i zachwycać się i dziwić, że to jest, że to jest adaptacja tej tej powieści ja w ogóle, bo jeszcze tej rozmowy panie redaktorze dzisiaj, bo jak sobie rozmawiamy o książkach no to oczywiście pewnie część słuchaczy to czytała, kiedy ta książka wyszła już na początku lat osiemdziesiątym dziewiątym rozwój tej w czasach ery filmu sześćdziesiątym pierwszym tak jest przykład Polski też jest chyba też chyba parę lat późniejszy kończy pani Kowalska zmarła w 1980 czwartym roku już i teraz jak sobie rozmawiamy o tych różnych książkach od czasu do czasu to ja cały czas boje no dobrze nas ktoś tego nie przeczytał zdradza zakończenie na to co będzie za przyjemność tutaj mamy lekturę zakończenie jeszcze większy problem no, więc właśnie tu mamy jeszcze ten problem, ponieważ jest książka, która ma 3 zakończenia tłumaczy oczywiście tak naprawdę co nie jest także sobie czytelnik może wybrać tak naprawdę to są no to są 3 zakończenia i posiada 2 z nich są wzięte jako element też jako jeden z podstawowych elementów bez tego utworu właśnie, aby właśnie dlatego, że to jest sztandarowe powieści postmodernistyczna ale tym bardziej boję się zdradzić, chociaż choćby, której z nich więcej jak będziemy robić już dzisiaj panie profesorze myślę, że końca Francuza należy znać, którzy do tej pory nie zna no to trudno sami sobie winny w decyzji ja boję się mówić takie rzeczy nad psy na moich zajęciach potem studenci skarżą się w ocenach i dydaktyki punktacja spada, ale wiem że, aby utrzymać wysoką punktację poddaje się pan dyktatowi studentów, a powiedzmy tak tylko trochę no dobrze to, chodźmy do tej mechanicy Francuz towarzyszy napisałem do pana na zajęcie w mianował od przyszłego semestru w przyszłym semestrze nie mam takich ciekawych raczej ciekawsze, bo mam w tym wracając do kochani nic to, żeby ta książka pokazuje, że mimo najróżniejszych opinii, jakie możemy teraz nic na temat tego co od lat sześćdziesiątych zaczęto nazywać post modernizmem to jednak epoka ta czy ten trend czy jak urządzenie nazwali stworzyła fantastyczne podstawy do bardzo wybitnych dzieł te również literatury tutaj można by długo wymieniać, ale niewątpliwie granica Francuza Jeana Hansa to jest jest bardzo szczęśliwe połączenie bardzo wiele bardzo wielu przeznaczy zyski mamy utalentowanego pisarza byłego nauczyciela w wiek to jest jego trzecia książka, o ile pamiętam to zwykle oznacza, że to już jest bardzo dojrzały pisarz i w dodatku, ponieważ książkach przynajmniej na początku udaje standardową trzytomową powieść wiktoriańską te, gdzie mamy trochę romansu trochę spraw społecznych w i to ta książka dobrze udaje te powieść Victoria, skąd z początku przynajmniej, ponieważ autor można powiedzieć był bardzo dobrze obroty z tej tematyki to trochę chyba działa w tej samej zasadzie jak inna wielka powieść tego tego trendu imię róży Umberta Eco też dlatego jest tak fantastyczna, że Bartek był mediewista świetnie znał się na tym świecie, w którym do, którego wrzucał swój tekst no, więc jak ja doskonale pamięta jak mi się ta powieść rozwijała, kiedy ją czytałem właśnie na początku lat osiemdziesiątych i i właśnie to zdziwienie, kiedy coś zaczynało świtać, że zaraz zaraz dostać od dziś wygląda jak takie Roman Szydło wiktoriańskiej, ale coś tu coś mi nie gra, bo boi nagle zaczynają się dziać trochę dziwniejsze rzeczy niż tym, czego oczekiwał, czego się spodziewał po to, takiej literaturze, a z drugiej strony ten autor zachowuje się bardzo dziwnie raczej ten autor tworzy takiego narratora, który wymyka się prostym klasyfikacjom wszedł z powieści realistycznej dziewiętnastego wieku ten naprawdę mam mówi, bo w 2 trybach narracji pierwszoosobowej trzecią osobowej o przez wiedzących na torze, który dzięki temu, że wszechwiedzący to może pisać czy tak jak pomyślał tu wpisać nazwisko bohatera i potem pomyślała jeszcze inna osoba zna myśli wie, dlaczego zawiśli swoich bohaterów w końcu tworzy tymczasem ten autor Kosznik narrator chce narrator farsa on wie za dużo on od pewnego momentu zaczyna zaczyna dokonywać aluzji takich, których nawet wszechwiedzący dziewiętnastowiecznym narrator nie powinien robić tutaj nawiąże ze wie, kto w dwudziestym wieku mieszka w jakimś domku, w którym dzieje się częściej, w którym dzieją się niektóre wydarzenia w tej powieści zna elementy biografii swoich bohaterów, które w, których nie mógłby znać tradycyjny narrator wiktoriańskiej nie mówiąc już o tym, że ten narrator pojawia nam się w dwu trzykrotnie w powieści i jest zresztą w występuje jako dziwacznie bogato niezbyt dobrym smakiem odziany jegomość jem i profesorze jako jako narrator wszechwiedzący wiem, że zbliża się informacje, więc jeżeli pan pozwoli to do końca Francuza Johna farsa powrócimy po informacjach pan doktor habilitowany jest nas z Instytutu filologii angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego jest państwa moim gościem wracamy po informacjach, bo wcale tak on dr hab. Jan Rybicki z Instytutu filologii angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego opowiada dzisiaj powieści postmodernistycznych powieści Johna Charlesa kocha nica Francuza książka ukazała się w 1969 roku, a film na podstawie 1981 zostanie się panie profesorze czy dzisiaj czytając tę książkę czytam ją wciąż jeszcze pan czyta może tak mnie nie chce występować w imieniu, jakiego się nie z bliżej niesprecyzowanego górach czy to panią czy potrafi panią wciąż przeczytać zainteresowaniem czy trochę czyta panią jako taki poziom skansen literacki, że oto autor wprowadza różnego rodzaju ciekawe narzędzie literackie, które w momencie, kiedy powieść się ukazała były fascynujące oczywistej zadziwiały, albowiem nawiązywały do powieści wiktoriańskiej natomiast bla bla bla czy czy tylko z tego powodu ciekawe czy dzisiaj po tych wszystkich doświadczeniach literackich ostatnich 50 lat wciąż daje się to przeczytać z ciekawością taką nieskrywaną, a nie tylko jako skansen to się pytanie ja akurat wyjątkowo dobrze przygotowany do odpowiedź Otóż proszę posłuchać co co teraz po główny bohater tej powieści karą śmierci on oczywiście ochrzczony przez autora imieniem Karola na cześć Darwina, a nazwiskiem z miejsca otrzyma są 1 stycznia 8 może być podstawowej sztandarowej instytucji dziewiętnastowiecznego optymistycznego postępu naukowego ten mój młody młoda człowiek interesujący się zresztą historią naturalną jak wielu ówczesnych dżentelmenów, którzy nie mieli za dużo roboty chodzący wszędzie zło teczki obsługujący skały w poszukiwaniu w ska mieli różnych innych rzeczy mających upewnić go wiezie Darwina Otóż ten Karol ma jest narzeczonym jedynaczki pana Armanda de pan ryba z kolei to nazwisko też jest de znaczące i to wystarczy to wyznawca by drapieżnego leseferyzm etycznego kapitalizmu właściciel wielkiego domu towarowego i jest pewnym momencie powieści pan Freeman zaprasza Karola do siebie i temu dżentelmen nowi pochodzącego ze szlachty wykształceni i wykształcone mówiłem o 3 w Oksfordzie proponuje przyjęcie tej olbrzymiej przynoszącej miliony firmy jako swojemu przyszłemu zięciowi Karol reaguje odrazą jest wstrząśnięty, że w ogóle ktoś śmiał złożyć taką propozycję i tutaj nasz narrator może częściowo również autor zaczyna rozważania na temat tej decyzji Karola i zaczyna ukazywać go tylko jako element tego samego gatunku ludzkiego tego samego od gatunku ludzkiego, który Mazan nic posiadanie, który kieruje się jakimiś wyższymi normami moralnymi i ta linia ewolucyjna wg uchwały z czynami wg jego narratora ma biec powiedzmy od decyzji, gdy średniowiecznych szlachetnych rycerzy błędnych lub nie przez takiego właśnie dżentelmena Karol Karola Nixona do współczesnych naukowców te i proszę posłuchać co on cofał pisze być może nie dostrzegają państwo zbyt ścisłego związku między Karolem w roku 1200 sześćdziesiątym siódmym z jego nową mocnymi zapożyczonym od Francuzów pojęciami czystości w poszukiwaniu Świętego Graala Karolem z roku 1800 sześćdziesiątego siódmego wtedy dzieje się koalicja Francuza z jego od razu do handlu dzisiejszy Karol naukowcem głuchy na wrzaski subtelnych humanistów, którzy zaczynają dostrzegać Sojusz nikomu niepotrzebni, jednakże taki związek istnieje wszyscy oni odrzucali lub odrzucają pojęcie posiadania jako celu życia czy to będzie posiadanie ciała kobiety czy wielkich zysków nabywanych za wszelką cenę czy też prawa do dyktowania tempa postęp naukowy jest tylko jeszcze 1 formą życia zostanie w swoim czasie wyparty przez idę dalej Otóż wszystko to jest wielkim odwiecznym nawiązaniem do zawartego w nowym testamencie do kiszenia kapusty i każdy, kto ma intuicję wykształcenie ma automatycznie swoją pustynie, a w pewnej chwili życia napotyka pokusy oparcie się pokusie może być głupotą, lecz nigdy nie jest złem ktoś odrzucił właśnie podjęto propozycję zastosowania swej wiedzy w przemyśle, bo chce nadal zajmować się pracą dydaktyczną na wyższych uczelni na ostatniej pani wystawie kupiona znacznie mniej obrazów niż poprzedni mimo to postanowiła pani w dalszym ciągu rozwijać swój nowy styl powiedział pan niedawno pewną decyzję nie zważając na korzyści osobiste na szansę posiadania, niech więc państwo nie rozumie lekceważą rozterki Karola mając ją tylko za odruch warunkowy jałowego pismo niesie państwo postara dostrzec kim Karol jest w istocie człowiekiem, który zmaga się historią, usiłując ją pokonać, mimo że sam i zdaje sobie z tego sprawę i muszę przyznać, że jak, gdy jest nie ostatnia, ale kiedyś nie tak całkiem dawno przeczytałem książkę jeszcze raz ich doszedłem do tego do tego sformułowania zobaczenia zupełnie inaczej reaguje na takie słowa człowiek młody w połowie ponurych lat osiemdziesiątych w Polsce, a jak inaczej widzi się to teraz i ich wina i zresztą te to uleganie Lubnie pokusie no to widzimy na co dzień, kiedy nasi absolwenci z właśnie humaniści swych, którzy wydają się nikomu niepotrzebni idą do korporacji i tam zarabiają pewnie na początek tyle co ich profesorowi albo więcej i tylko niektórzy z nich, gdy nie dają się skusić przez szatana na pustyni i zostają z nami klepać biedę na naszych w jednych uczelniach muszę panu przyznać, że bardzo przyjemnie czyta te słowa VC, czyli co znowu chodzi o kasy takie właśnie chodzi o to, żeby nie chodziło o kasy, ale dobrze na notach podejrzeć jak należy tych na tej linii styku biednego pokolenia z drugim jest tych wyzwań więcej oczywiście, ale proszę pan zwrócił uwagę NATO o dążyć no, czyli tak wyczuła może ją do o wyczułem jakąś taką formę nie wiem zazdrości może jednak co wyładowane zastali nie jest zazdrość to jest całkiem normalne podejście do bardzo podstawowego dylematu każdego człowieka być czy mierzenie nie taki głupi do kupy tak co prawda oczywiście John Hall nie nawiązuje za bardzo do Jana Pawła II to co by młodemu człowiekowi w latach osiemdziesiątych przeszkadzały, że ta cała książka ocieka Marksem wiadomo, że z w tego rodzaju teksty trzeba głos można wysiadać bardzo swoją tolerancję w rzeczywistości Polski 8 lat osiemdziesiątych, ale z drugiej strony jest całkiem naturalne, że ktoś tego pokolenia pisze książkę, która ocieka Marksem zresztą potem ten bardzo się przydaje do do tej do tej powieści ty nie tylko analiza właśnie pana Urbana jest jeszcze druga jeszcze jeszcze 1 ciekawa postać służący Karola, który zdradza, bo przed panem Szymany, kiedy Karol zaczyna utrzymywać zbyt bliskiej związek są podstawową postacią kochani są Francuza samochód wraz i potem scen ten sam nazwany kolej w ten sposób przez Hansa na części jednej z krakowskich postaci klub Kurka i widzimy jak to jest jak tutaj tak konta ten Wiktoria się kotłuje potem ten sam zawód sam sam sam zaczyna być przedsiębiorcą to wszystko jest bardzo bardzo interesujące i popatrzymy na te na te wszystkie drobne postaci, które tam mają do odegrania bardzo określone role po to, żeby, żeby ostateczne odczytanie tej książki do było było takie bardzo herr no pełne no natomiast no pytanie było pytanie pana redaktora było dotyczyło tego jak się teraz uda się to dzisiaj po prostu odczytać z wypiekami na twarzy w oczy jak ktoś ma jakieś problemy krąży tylko, wcielając wypiera i żeby nie usnąć niedotlenienie to nie jest książka do usypiania mnie jak najbardziej nie te najciekawsze w nich wg zawsze w tej chciał mnie nie najciekawsze bardzo ciekawe są właśnie te wszystkie Metallica Radzki straty już nie mówiła zabawą narratorem zakończenia, ale po pierwsze w sumie nowym i odkrywczym podejście do całej epoki wiktoriańskiej oczywiście wcale nie mówi nic tak naprawdę rewolucyjnego ale, ale myślę, że dla wielu osób nawet teraz epoka wiktoriańska kojarzy się z tych z was jest to poniekąd ten jedyny moment historii kultury angielskiej League, kiedy Anglicy przez chwilę udawali, że są się zachowywać w sposób cywilizowany swoją drogą ta Daria wiktoriańska, z której to stereotyp rozprawia się farsy, a więc, że ktoś popatrzy na to z tej strony to niewątpliwie konieczność książkę pod dyr ska trochę przypomina mi obecne tendencje łosi stoisko Cancelo kulturowe, ale to może jest temat na idą na inną rozmowę także i proszę koniecznie przeczytać książkę, a potem dołożyć sobie prawym sierpowym jeszcze ten film Karela Raisa, chociaż na to, żeby tak naprawdę film Harolda Pintera tak ludzie ludziom zgotowali ten ten los panie profesorze, który los do czytania tej powieści nie myśli to jest taka zasada jest graficzny do niej jako wizję pan jestem ze to jest pytanie otwarte stawia takie właśnie czy, jeżeli mamy powieści czy, jeżeli mamy dzieła literackie, które były przełomowe albo nowatorskie albo ważne czy one dobrze znoszą próbę czasu, bo oczywiście również pan, gdyby trochę też tę książkę czytały nie tylko jako uważny czytelnik, ale też jako badacz analityk z osoba, która zna się i pewnie by pod wieloma kontami równocześnie patrzy czytając nie nie jest w latach osiemdziesiątych to czytałem jako, ale i ich, ale dziś dziś naiwny czytelnik, a dziś jak to czytam to się cieszę, że ostatnio przeczytałem wtedy w latach osiemdziesiątych i z przyjemnością wraca do tych zabaw z armatorem zakończenie chcą jak ja panie jak ja wszystkim, którzy nie czytali książki zazdroszczę tego tego jak powiedzieli elegancko po polsku teraz państwo AK, jaki dostaje się pod koniec tej powieści zresztą co uważam za bardzo zabawne wydawca pierwszego wydania trochę się bał czy czytelnik sobie z tym poradzi na ile w pierwszym wydaniu tej książki, które musi je na półce, o ile dziecko nie zabrało i jestem uwagę na oddał Opolu cie mówiąc, więc coś takiego jak wtedy zwracamy uwagę, że to co się dzieje pod koniec książki na ostatnich stronach książki nie wzięło się błędu numerowania stron czy coś takiego, więc gorąco wszystkim poleca podpatrzenia jak to zostało zrobione przez farsa i potem jak jak genialnie zostało to przekaz bardzo one na język filmu zupełnie inaczej jednak bardzo podobnie przez Harolda przez Pitera to media SA bardzo dziękuję dr hab. Jan Rybicki z Instytutu filologii angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego opowiada dzisiaj kochani czy Francuza działa farsa także trochę o filmie dziękuje informację o godzinie 1140 dzisiejszy program przygotował Paweł Ziętara nad jakością naszych połączeń czuwał Szymon waluta Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: OFF CZAREK

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

TOK FM Premium - Radio TOK FM bez reklam: czyli TOK + Muzyka, podcasty z audycji Radia TOK FM oraz podcastowe produkcje oryginalne TOK FM. Tylko teraz w cenie 15 zł za miesiąc. Na zawsze!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA