REKLAMA

"Przybyłem. Zobaczyłem. Zapłakałem". To wystawa o Ukrainie. Ale i o wyobrażonej Polsce, w której chciałbym żyć

Kultura Osobista
Data emisji:
2022-04-15 11:40
Audycja:
Czas trwania:
12:58 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dzień dobry przed mikrofonem Marta Perchuć Burzyńska we władzy na górę jeszcze do 8maja do zobaczenia wystawa Jurija Billa ja przybyłem zobaczyłem zapłaciłem, której kuratorką jest Marta Czyż dzisiaj udało się zaprosić oboje twórców kultury osobistej Witajcie serdecznie mataczy w studiu dzień dobry i jury bilę na łączach sklepowych w dzień dobry Witajcie przybyłem zobaczyłem zapłakała w tych w tych 3 słowach co dokładnie zawiera, gdzie artysta z ukraińskiego Rozwiń » Zakarpacia przybył co zobaczył i nad tym zapłakał to są ten tytuł mówi o różnych etapach tak emigrant jego życia przebył oczywiście do Polski przybył z powodów miłosnych była to jego własna decyzja 6 lat temu zobaczyłem to jest ten etap, w którym poznaje swój nowy dom i i jakby zbliża się do niego buduje relacje z nowym domem, ale też współtworzy zapłakała jest refleksją na ten temat gdzie, gdzie może już opowiedzieć wyrazić swoje zdanie na ten temat wydaje mi się, że to jest bardzo ważna wystawa, a dlatego, że mówi o tym w jaki sposób osoba, która jest mieszkańcem Polski tak jak my, ale przez to, że ma inne dokumenty i jest innego pochodzenia różni się czymś teoretycznie od nas atak naprawdę jeśli chodzi o nie wiem stan świadomości świadomości Obywatelskiej zaangażowania w różne problemy, które się dzieją dookoła przecież będąc mieszkając tutaj przez 6 lat nie można żyć w oderwaniu cały czas jakby tylko mając korzenie absolutnie gdzieś indziej siłą rzeczy zaczyna angażować się różne problemy także do zapłaciłem jest właśnie tą refleksją, gdzie widzimy osobę, która wypowiada się na temat na temat Polski na temat otaczającej nas rzeczywistości z perspektywy teoretycznie, jakby osoby, która się od nas różnie, ale to jest dokładnie taka jak my JURI rzeczywiście zobaczyłeś zapłakała tak wielkim skrócie wyglądała twoja reakcja na Polskę twoja, czyli to podkreślmy emigranta, który przybył do naszego kraju już dobrych kilka lat temu tym wypadku w tej wystawie są za za pokazałem nie jest konkretnie, a to negatywną o opinią ten płacz może być różnej, ale w sensie może być płacz przez to, że się cieszę Ania a by to co płakałem w tym wypadku jest tego pozycją, w której próbuje opowiedzieć o różnego rodzaju wyzwań, z którymi spotyka taka osoba może się spotykać taka osoba jak ja, czyli imigrantki albo imigrantka jury w Wilejce artysta, czyli w Polsce Ukrainiec czy może nie Polak, jakiego określenia użył wobec siebie, a szybciej nie Polak jeżeli, jeżeli dochodzimy do tych pojęć narodowości i jeżeli chcemy się wtrącać i mówić o o koncepcję narodowości staram się ogłoszenie określać, chociaż nie mogę wiem, że w Polsce nigdy nie będę Polakiem mogę być tylko obywatelem tego kraju w najlepszy, jeżdżąc do Łodzi przyjeżdżając do Polski w pewnym sensie zdecydowały się na polskość na istnienie w tym polskim kontekście i ciekawa jestem być może też wystawa jest tego wyrazem i jako artyście co ten Polski kontekst ci dał dodał co może zabrać go pozbawił dał mi rozumienia tego że, że Ukrainie miał więcej wolności w kulturze, że Bóg dał mi rozumienia tego, że ten kontekst jest zupełnie innej, choć jesteśmy krajami, których są sąsiadami jest mamy podobne mamy wspólną historię pozytywną innym negatywną a, ale mamy zupełne inne problemy nawet nie patrząc na te realia, które są teraz, ale mówię mówię teraz, w jakich czasach, w których nie ma wojny np. Marta tak wydaje mi się, że ta wystawa porusza tak problem, gdzie tych bardzo konceptualne bardzo narracyjnych pracach takiej rozbudowanej formie, gdzie one cały czas jakby widać, że jury pracuje z tym z tą polskością dookoła siebie, ale to jest też tak jak mówiliśmy pytano nas też to jest wystawa o wojnie nie ale, ale jest też o Ukrainie prawda i ja mam ja miałam taką taką wizję takie trochę marzenie żeby, żeby ta wystawa pokazywała to, że ta granica się przenikają, że Rze, że nie możemy cały czas stawiać sobie i ścian murów barier tych sztywnych określeń właśnie żeby, żeby to żeby, żeby np. Julii jak najrzadziej słyszał to pytanie czy czy jest Polakiem czy nie jest jest po prostu osobą, która żyje w Polsce jest innego pochodzenia ale, ale możemy też jako Polacy już powinniśmy przestać cały czas to tak ostro rozgraniczać bo, bo u nas niestety idzie to też przez narrację rządową Wrotek radykalizm gdzie, gdzie ta osoba z innego kraju jest innym obcym i tak absolutnie nie powinno być też jury w tej wystawie pokazuje trochę takie swoje marzenia o Polsce to zapłakała jest jest jakąś wizją jak on mógł to widzieć poprzez te prace np. tą pracę wartość tych słów zależy również od ciebie no właśnie chciałem wspomnieć o tej pracy Polska, czyli po jak pomoc jako osoba jak LGBT plus SA jak serce kajak kobieta i jak aborcja oto Polska właśnie i od kogo zależy wartość tych słów, parafrazując tytuł, który przed chwilą wymienił aż od każdego od każdego zależy wartość tych słów płaty tych psów zależy od każdego obywatela tego kraju nie tylko od Polaka czy od tego innego od imigranta teraz też wartość tych słów zależy od uchodźczyń i uchodźców, który w, których przybyło bardzo dużo o około 2 000 000 do Polski, a chili każdy, kto mieszka w tym kraju również tworzy ten kraj ta praca jest też o tym praca też jest o o tej przyziemne i w tej wyobrażonej Polsce, który ja bym chciał użyć tej innej może straconej, a może w przyszłości odzyskamy, gdzie każdy będzie miał prawo do wypowiedzi, gdzie gaży, gdzie każdy nie musi być Polakiem, żeby tutaj mieszkać, a może być po prostu obywatelem tego kraju ja też tak samo udzielający tego kraju tak tak samo widzę w ogóle całość tej wystawy to zapłakała jest bardzo bezkompromisowym otwartym głosem, który i komentuje i krytykuje i po prostu mówi o tym jak już widzi ten cały proces przebywania tutaj chciałby jeszcze spytać o instalację cel pobytu, bo to podobno jest swego rodzaju właśnie taki znak rozpoznawczy, który niejako odkrywa swoje jury pochodzenia tak to praca jest jakby powiedzieć, że ta praca jest moim dużym bio, aby nawet moim autoportretem na podstawie wszystkich rzeczy, które mamy Ukrainę, które zabrała sobą przy przeprowadzce z Ukrainy jako lidera, a i prawej rzeczy, który pojawił się u mnie jako pierwszy ślad przy każdym wyjazd dzieci jakimś prezencie od osób z Ukrainy, a opowiada o tych życia, a i przy każdej tej powieści wspominam o kontekście, z którego pochodzę o środowisku artystycznym przez tych tych od tej rzeczy są od moich dokumentów od aktu urodzenia do do prac artystów do różnych różnego rodzaju małych rzeczy np. jakiegoś grosza kopiejki ukraińskiej tam pieniędzy czekam skarpetek po prostu wszystkie rzeczy, które mam z Ukrainy każda po powieś buduje i pokazuje mnie oczywiście przez biuro kontekstowe jej kontekst to opowieść historii dziś miesza historię Ukrainy i historia mojej rodziny historia mojego moich studiów i sztuki ukraińskiej w, słuchając tego nagrania dwugodzinnego można bardzo dużo zrozumieć kim jest, skąd jestem i co mnie interesuje w tek jeszcze w tym kontekście bycia emigrantem pamiętam rozmawialiśmy o tym dzień po napaści Rosji Ukrainy w TOK FM mówiłeś wtedy rzut 24lutego wszyscy Ukraińcy w Polsce są uchodźcami, że wojna wpłynęła na to, że definicje tych 2 słów właśnie emigranta uchodźcy się się zmieniły myślałam o tym właśnie, przygotowując się różnią to spotkania z nami ja bym nie powiedział wszyscy są uchodźcami akurat po 2004. gdy sinice się zmieniły i podkreśliły jednak godną, czyli te definicje stały się dla nas Teresą oczywisty, kto jest imigrantem, kto jest uchodźcę, bo różnica teraz jest bardzo widoczna, jeżeli do 3004. w Polsce pozwalaliśmy sobie nazywać emigrantów ulicami i mili myliły się nam te pojęcia jeśli nic to teraz jest wiadomo, że imigrant miał wybór, żeby by je widzieć, a uchodźca uchodźczyni nie ma wyboru w bardzo proste różnica tak proszę państwa przybyłem zobaczyłem zapłaciłem to wystawa Jurija willę którą, którą można oglądać w BWA Zielona Góra kuratorką wystawy jest Marta czy boję artyści byli dziś gośćmi kultury osobistej bardzo wam dziękuję może powiedzmy jeszcze, że o akcji plakatowej związanej z wystawą Marto plakat do wystawy Julia zaprojektowała nam utalentowana przed cudowną graficzka Ola Jasionowski i zorganizowaliśmy wspólnie akcję, gdzie wydrukowaliśmy 100 edycji tego plakatu, która podpisała nam Ola i sprzedajemy obecnie bawiła w Zielonej Górze Warszawie oraz we Wrocławiu można się do nas odezwać w każdej chwili a, a przeznaczamy dochód ze sprzedaży na muzealne centrum kryzysowe w Ukrainie, które wspiera lokalne muzea, które teraz są oczywiście tak jak większość instytucji wszystkie instytucje kulturalne w dramatycznej sytuacji w bardzo wam dziękuję Marta Czyż jury bliżej byli gośćmi kultury osobistej dziękujemy bardzo dziękujemy w do usłyszenia Marta Perchuć-Burzyńska czas na informacje w TOK FM dziękuję panu Markowi za pomoc w przygotowaniu program informacje Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Posłuchaj o tym, co ważne w TOK FM Premium. Teraz podcastowe produkcje oryginalne, podcasty z audycji TOK FM oraz Radio TOK FM bez reklam 40% taniej! Bądź na bieżąco.

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA