REKLAMA

Samoakceptacja. Jak rozmawiać z dzieckiem, aby ono siebie akceptowało?

Gościnnie: Wysokie Obcasy
Data emisji:
2022-05-04 15:50
Czas trwania:
29:48 min.
Udostępnij:

Stabilne poczucie własnej wartości to jeden z najcenniejszych zasobów, w które rodzice mogą emocjonalnie wyposażyć na przyszłość swoje dziecko. Przekonania na własny temat kształtują się już od wczesnego dzieciństwa, a na dziecko wpływają nie tylko komunikaty słowne, ale też te niewypowiedziane - nasze gesty, milczenie, mimika. Ale samoakceptacja, to nie to samo co pewność siebie, a wielu z nas - rodziców - myli te pojęcia, w błędnym założeniu, że ta pewność siebie stanie się kluczem do sukcesu życiowego naszych dzieci. Jak zatem mówić do dziecka, aby się akceptowało i czym różni się samoakceptacja od pewności siebie? O tym rozmawiamy z prof. Iwoną Chmurą-Rutkowską, socjolożką i pedagożką, z Uniwersytetu Adama Mickiewicza.

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
stabilne poczucie własnej wartości to jeden z najcenniejszych zasobów, które rodzice mogą emocjonalnie wyposażyć na przyszłość swoje dziecko musimy pamiętać, że przekonania na własny temat kształtują się już od wczesnego dzieciństwa, a na dziecko wpływają nie tylko komunikaty słowne, ale też te niewypowiedziane gesty naszym liczenie czasem nawet mimika jak zatem mówić do dziecka, aby się akceptowało i czym różni się samoakceptacja od pewności siebie o tym Rozwiń » porozmawiamy dzisiaj panią prof. Iwoną chmurą Rutkowską socjolożką i pedagożka z uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu ja nazywam się Magdalena Keller Agnieszka urazi Ińska ja również witam zapraszam na kolejny odcinek podcastu 3 rocznicę wysokie obcasy witamy pani profesor dzień dobre pani profesor co do dziecka mówić co robić, żeby on siebie akceptował tak brzmi temat naszej rozmowy i właśnie, zadając pytanie po raz pierwszy pani profesor użyłem określenia co robić, żeby dziecko było pewne siebie, a pani profesor skorygowała, że bardziej powinniśmy wszyscy skupić na tym by dziecko się akceptowało, żeby umiało chciało być sobą proszę powiedzieć, skąd różnica na czym ona polega to powiem może tak akceptacja rzeczywiście jest taką czy samoakceptacja i też mówimy akceptacji innych ludzi i jest taką glebą ziemią, na której mogą wzrastać bardzo różne, a dobre inne owoce takie jak np. poczucie własnej wartości karność siebie i wiele innych, o których pewnie dzisiaj będziemy rozmawiać z drugiej strony jak zastanawiamy się nad tym, jaki właściwie wpływ mają rodzice na swoich dzieci na wszystkich etapach życia to to co mogą najcenniejszego swojemu dziecku dać właśnie akceptację czy z 1 strony to jest taki powiedziałabym trzon taka podstawa naszego funkcjonowania i postrzegania siebie i innych oraz świata, a z drugiej strony to jest taka przestrzeń obszar, w którym jako dorośnie ni blisko dziecka możemy najwięcej działać, a więc rzeczywiście samo akceptacja jest kluczem naszej naszej rozmowy tylko może od razu zapytam o poziom czy zakres tej akceptacji, bo przecież na pewno nie jesteśmy nie powinniśmy akceptować w całości wszystkich zachowanie wszystkich przekona dziecka jak ten złoty środek w takim razie znaleźć no właśnie akceptacja jest taka wewnętrzna zgoda na to jakim się jest razem ze wszystkimi naszymi wadami zaletami, ale pani profesor, a czy w takim razie nie oznacza, że np. skoro ja siebie akceptuje tak sobie myślę, bo tak najłatwiej mi o sprawie myśleć skoro się akceptuje razem ze swymi wadami przykład ze spóźnieniem no to już nie będę robiła nic, żeby się przestać spóźniać na Easter samoakceptacji właściwie nic dobrego nie wyniknie w pewnych zakresach i podobnie może być z dzieckiem, że skoro nie nauczymy, że ma akceptować siebie skoro pokażemy, że akceptować siebie razem z tymi wadami również to może przestanie nad sobą pracować na tak, ale wada to jest coś co przeszkadza nam albo innym i my bardzo często w Polsce myślę szczególnie jesteśmy takim społeczeństwem mocno o wychowaniu nastawionym na krytykę na ten czerwony długopis taki powiedziałbym na skupianie się na wadach bardzo często mylimy akceptację i pewność siebie egoizmem egoizm polega na tym, że nasze cechy bardzo różna uznajemy za najlepsze co, więc jesteśmy skłonni narzucać innym zaczynie liczymy się innymi ludzi i np. spóźnianie się taka cecha wynika z pewnych naszych decyzji dotyczących tego jak organizujemy sobie dzień co uznajemy za ważne lub mniej ważne jeśli stawiamy zawsze siebie na pierwszym miejscu nie, licząc się z innymi, czyli np. z tym, że marnujemy część czas tak spóźniające się to nie jest akceptacja oczywiście wada to jest obszar pracy i akceptacja to jest wewnętrzna zgoda na to, że jesteśmy tacy ani inni mamy wady zalety akceptacja faktu, że mamy i wady zalety, ale nie akceptacja na poziomie ja mam wady, z którymi nic nie będę nie chcę zrobić akceptacja to jest coś takiego jak mówiąc Stars jak lubienie siebie czy bycie swoim przyjacielem akceptacja to nie jest bezkrytyczne patrzenia na siebie, a jak pani ocenia pani profesor jak sama akceptacja jest u naszych dzieci one się lubią akceptują nie lubią siebie wszystkie badania, które mamy na temat tak jak postrzegają same się, jaką mają samoocenę, bo to możemy w ten sposób o tym zacząć mówić, czyli to co myślą na swój temat co oczywiście wpływa na ich stan emocjonalny, a potem wpływa na ich zachowania ich relację wszystko wskazuje na to, że mamy no wychowaliśmy tak, bo to jest odpowiedzialność po naszej stronie dorosłych dzieci, które nie lubią siebie nie lubią innych no właśnie gdzieś w tych badaniach to pada to bardziej wynika z tego że, że właśnie tak jak pani profesor wspomniała jesteśmy skłonni do bycia bardzo krytycznymi rodzice czy też no duży wpływ ma na to jakich czasach żyjemy, a może środowisko może kole właśnie to, że w tej chwili jesteśmy praktycznie nieustannie od najmłodszych lat poddawani permanentnej ocenia zewnętrznej przez środowisko później się pojawia internet rówieśnicy no wydaje się, że jest trudniej niż było kiedyś jak to jest interes wychowanie polega na tym, że my jednak oceniamy siebie w ogóle nasza tożsamość nasza samoocena i buduje się, ponieważ jesteśmy istotami społecznymi tu jest na podstawie porównań społecznych, czyli my zastanawiamy się jacy jesteśmy porównujemy siebie innych i te porównania społeczne są jednym z bardzo wielu źródeł właśnie samooceny i właśnie też pytanie chyba najważniejsze na czym, a dzieci na czym młodzi ludzie opierają swoją samoocenę, bo jeśli pewność siebie takie poczucie, że sobie poradzę z życiem z trudnościami wyzwaniami to poczucie, że zasługuje na dobre życie, że zasługuje na szacunek miłość realizację różnych marzeń no to informacje na ten temat zbieramy właśnie od innych ludzi i to inni ludzie dają nam informacje zwrotne co nas myślą albo my sami, porównując z innymi ludzi wystawiamy sobie ocenę jeśli jesteśmy osobami, które są nieustannie krytykowany co znaczy dostają taką informację zwrotną, że ciągle za mało ciągle nie tak ciągle nie adekwatnie, że inni lepiej na to sami budujemy hodujemy sobie takiego wewnętrznego krytyka, a potem nawet tak już niema tych rodziców nawet tak już niema tych rówieśników sami siebie ratujemy negatywnymi ocenami powtarzam jeszcze raz, że akceptacja polega na tym, że my siebie postrzegamy adekwatnie to znaczy widzimy swoje i wady zalety, a niska samoocena polega na tym, że my nie akceptujemy siebie właśnie z tego powodu, że widzimy w sobie tylko wadę tylko niedostatki, a więc tak panie wymieniły kilka powiedziałbym takich agend socjalizacji innych czy wychowujących nas dających nam informacje zwrotne na temat tego jacy jesteśmy pierwszą bazową taką agendą środowiskiem najbliższa rodzina potem włączają się dosyć szybko rówieśnicy następne nie ten nasz krąg ludzi, którzy nas oceniają, że to nazywam czasem kontrolą społeczną to są nasi sąsiedzi sąsiadki ludzie z naszego podwórka ludzie z naszej miejscowości naszej wsi i szerszy krąg różnych znajomych w związku z tym, że nasze życie społeczne toczy się również online to ci nasi znajomi ze z sieci są równie ważne jak nasi sąsiedzi nasze najbliższe otoczenie, więc tek to jest pierwsza z przyczyn, dla których jak sądzimy to poczucie Parma Brescia permanentnie na na widoku i permanentnie ocenianym w tak to, że nie ma, dokąd uciec przed tą oceną jest jednym z takich czynników wskazujących nasze poczucie niskiej wartości mamy jeszcze cały szereg ludzi, które pojawiają się w naszych rzeczach z powodu tego, że funkcjonujemy w instytucjach przedszkole szkoła harcerstwo kółka zainteresowań grupy nieformalne wszędzie tam są ludzie, którzy nas oceniają no i jeszcze 1 wielki kontener, które no co coraz trudniej nam tak powiedziałbym badawczo naukową to ogarnąć zastanowić się nad tym, jaki to daje na głos to jest przestrzeń wirtualna właśnie to jest chyba najtrudniejsze tak naprawdę najtrudniejsze do kontrolowania no najtrudniejsze, bo najbardziej zdywersyfikowana najbardziej rozproszone, ale też najbardziej intymne i właściwie dla młodych ludzi, którzy na wszystkich nas, bo może już chyba czas zerwać z tą stan z poczuciem, że to młodzi ludzie są jakoś szczególnie założenie wirtualnym świecie my wszyscy żyjemy wieś dualnym realnym świecie tak naprawdę ten wirtualny tak samo realny często jest wręcz przeciwnie często jest bardzo nieprawdziwy, bo zakłamuje rzeczywistość co też na tą akceptację wpływa lub brak tak też taki obszar, w którym nauczyliśmy się też dosyć nieźle kłamać manipulować pomagają nam w tym filtry np. czyli nowe rozwiązania technologiczne, które dzięki, którym budujemy markę osobistą tak czy wytwarzamy awatara tak naprawdę na użytek komunikacji społecznej i to brzmi tak bardzo marketingowo co mówi, ale tak naprawdę każdy nastolatek tworzy swoją opowieść o sobie tak bardzo wyidealizowaną i te dzieciaki naprawdę mają pełną świadomość, że następuje duży rozjazd między realnym ja, a tym wizerunkiem i że konfrontacja taka 11 w rzeczywistości realnej, a no może spowodować, że ta ocena będzie jeszcze bardziej negatywna tak rozczarowująca mnie pani profesor my też my też pokazuje jak patrzę czasem na profile znajomych i w ogóle sama jak np. takie zdjęcie wstawiono czy jakiś opis to też je jaja wykażemy chyba tak 40 wybiera pani jedno jeszcze jest pokusa, żeby tam coś ulepszyć lepsze no Ula oczywiście Sarah Nowak, ale my sobie obecnie jesteśmy w stanie z tym może troszeczkę bardziej poradzić może jesteśmy trochę bardziej dojrzali w każdym razie założenia nazwanie przez Niewiem 7070% dorosłych kobiet w Polsce, gdyby tylko miała taką możliwość finansową, a dokonałaby bardzo inwazyjny chirurgicznej operacji zmieniający chciało to ogromna liczba dobra okej to już ze starszymi też nie ma co chodzić popracujemy nad młodszymi pani profesor nie jestem w stanie wpłynąć na to jak moja córka jak mój syn będą traktowani w szkole całym tam ktoś powie na co przeczytają o sobie w sieci ani nawet na to jak nauczycieli będzie traktował, ale mogę zrobić coś, żeby tę siłę, gdzie budować w domu takie podwaliny położyć tak, żeby właśnie właśnie, żeby tę tę glebę przyroda, ale fundament proszę pani profesor wszystkim rodzicom tutaj słuchających nas podpowiedzieć jak to mądrze dobrze robić mamy 4 takie powiedziałabym metody którymi możemy się posługiwać wszystkie skuteczne najlepiej jeśli na wszystkie mamy oko na wszystkie uważność od razu mówię, że ten wysiłek polega przede wszystkim na prace nad sobą ani nad dzieckiem tegoż obawia się w tym tak to jest pierwsza rzecz co znaczy to jak my funkcji funkcjonujemy co mówimy jak zachowujemy jest kluczowe żadne żadne moralizowania tutaj naprawdę nie będzie miało wpływu to znaczy poza tym, że będziemy mieli poczucie, że powiedzieliśmy coś mądrego to im nic nie zmieni jak się zachowujemy, czyli dajemy przykład twarda jemy przykład to właśnie jedna z tych metod, a proszę przykład tego przykładu dobrze najpierw powiem zróbmy sobie taki porządek z powiedziałam, że są 4 metodę jedna z nich już jest położona na 100 są one dzieci młodzi ludzie uczą się przez obserwację to znaczy, że my jako dorośli jesteśmy modelami wzorcami i jeśli sami siebie nie akceptujemy czy sami uprawiamy samo biczowanie samokrytyka nieustannie, czyli mówimy coś takiego, jaka jestem Durna, jaka to beznadziejnie zrobiłam tak czy mamy w naszym je w naszym zachowaniu takim codziennym i nieustannie skierowane ostrze noża krytyki wobec siebie i nasze dziecko widzi moja dorosła mama mój dorosły tato właśnie taki sposób reguluje swoje zachowanie, ale też wysyła taką informację do świata nie ma z tym problemu, żeby mówić o sobie jak osoba oceniać jako osobę głupią zaradną, a nie słyszymy też żadnych innych opowieści na to uznajemy takie zachowanie za modelowe normalne on nie jest normalne one autodestrukcyjne, więc to co mówimy jak się zachowujemy, jakie podejmujemy decyzje dotyczące każdego aspektu naszego życia dotyczące jedzenia dotyczące dotyczącego uchodźców dotyczące tego jak spędzamy wakacje jak spędzamy popołudnie jak ze sobą rozmawiamy w domu na różne tematy jak traktujemy swoje ciało wszystko to nasze zachowania są modelowymi rozwiązaniami dla naszych dzieci nasze dzieci raczej ogromna robota wymuszane pierwsze polega zakresem mówili o tym co rodzic może ze sobą zrobić, bo to jest skuteczniejszego Macron hartowanie profesor druga sprawa, która jest blisko nikt nie mówią, że macierzyństwo rodzicielstwo jest proste w druga sprawa to jest w ogóle zachowania językowe czy nie tylko jak się zachowujemy jak postępujemy, jakie podejmujemy decyzję, ale właśnie, jakie komunikaty wysyłamy nie tylko na temat siebie do dziecka, ale w ogóle na temat innych ludzi jacy oni są, a wiecie pewno panie i państwo, że Polska charakteryzuje się bardzo niskim zaufaniem dla innych ludzi w to instytucji do ludzi, ale zło zaufanie budujemy również poprzez komunikaty mówiąc o tym jacy inni ludzie są mówiąc o tym, komentując różne sytuacje, ale też mówiąc do dziecka uważaj na chłopaków czy takie operowanie rzeczkę stratami przyklejania łatek akcyjnej SA informacja o chłopcach negatywne negatywna bardzo tak nie ufa im nie ufaj im, tak więc uczenie się przez związek z 1 strony nie ufają, a z drugiej strony stworzenie takiej grupie takiej łatki tak chłopcy są ci źli taki schemat on tak schemat mocno stereotypy tak działają, a są uogólnione znaczy uogólnione na wszystkie przypadki 1, czyli nawet jeśli mówimy 1 doświadczeniu mówimy wszyscy faceci są tacy sami tak wszystkie kobiety zachowują się taki sposób wiadomo kobieta za za kierownicą albo wszyscy politycy kłamią wszyscy politycy kłamią na nauce trzeba uważać nie, bo to nigdy nie wiadomo, skąd co to to przyjechał w ogóle jakiś zamach nie mówimy wtedy o konkretnych osobach tylko właśnie całą kategorię, a więc mamy uczenie się przez obserwację uczenie się poprzez język pamiętajmy, że język, toteż oczekiwania no to jest powiedziałabym trucizna trucizna rodzicielska to mocno się narodzić znak nadający na tym, że my naszym dzieciom mówimy kim mają być, jakie mają dać jak być sobą siebie akceptować skoro nie jesteśmy w stanie doskoczyć do tych oczekiwań i to oczekiwania pojawiają się codziennie przy każdej sytuacji, kiedy rodzice mówią jak chcą, żeby dziecko ubierał się zachowywało co mówiła do kogo, jaką szkołę wybrało co czytało, jakiej muzyki słuchał itd. tak tam Ano się wydaje nam się wydaje, że w ten sposób wychowujemy, że to jak to się mówi dla twojego dobra to jasne w ogóle dorośli są specjalistami w uzasadnianiu głupich zachowań, ale to pewnie na oddzielną rozmowę z tych tak tak tak tak to mamy już 2 metody trzecia metoda bardzo stara powiedziałabym to jest metod psychologii nazywamy warunkowanie, czyli kary i nagrodę, ale przepraszam pani profesor mamy w tej chwili mówimy jak mówić o innych, ale teraz ta druga sprawa to te oczekiwania no to rozumiem powiedzieć my takim negatywnym przykładzie tak, czyli jak oczekiwać, żeby nie oczekiwać jak powiedzieć dziecku doradzić jak czego powinno tutaj jednak tak jednak wrażenie, gdyż ta porada czasami jest potrzebna w końcu jesteśmy rodzicami Oli czy porada jest przyjęta tylko wtedy, kiedy ta druga osoba chce porady na dziecko nie chce pytać pytać jak ma się bracia chcę się, że część siedmiolatek, ale ładnie, ale sama jest ich najlepiej najlepiej przemycić poradę, która nie będzie poradą, pytając dziecko najpierw zostanie co ona myśli, a potem zrobić swoje, a potem zrobić za projekt znaczy powiedzieć co ja na ten temat myślę, czyli to porada jest blokadą komunikacyjną porada ma w sobie taki powiedziałbym element taką ukrytą agendę, w którym te nie wiesz nic na ten temat jak powiem jak będzie lepiej, czyli ona ustawia od razu takiej pozycji obrony, że tam tak dobrze oraz nierównej pozycji, ale też takiej pozycji, w której jego zdaniem jednolicie, czyli po prostu trzeba tego zdania wysłuchać dać się dziecku wypowiedzieć i rozmawiać o tym tak na zwykle rozmowa wojsk czy no też sam się zajęcia rozmawiamy, że rozmawiamy tymczasem wraz z komunikatu realizujemy napiszemy na właściwe nie rozmowa z to co np. Gordon Thomas kartą w wychowaniu bez porażek tłucze przez wszystkie części swoich książek to jest aktywne słuchanie też coś co robimy najrzadziej, czyli mówienia w imieniu wagach tłumaczymy dzieciom dajemy im rady wszystko oczywiście w najlepszej wierze wręczamy nasze dzieci, ale najrzadziej ich słuchany, a więc pierwsza rekomendacja w ogóle do rozmowy na jakikolwiek temat szczególnie na temat trudne albo tematy, w których jest poczucie, że nie zgodzimy się albo możemy mieć konflikt albo możemy mieć zupełnie inne zdanie to jest aktywne słuchanie czy dajmy dziecku przestrzeń także powiedziało taki jest argument widzenia, dlaczego bardzo tej naszej cóż to zależy na tym, żeby pójść do szkoły w pełnym makijażu albo dlaczego naszemu synowi zależy na tym, żeby puste szkoły w koszulce z jakimś konkretnym napisem my, zanim wysłuchamy to zazwyczaj już mamy rada zazwyczaj mamy kij marchewka i jest to trzecia metoda kary i nagrodę jak pójdziesz w tej koszulce do szkoły Tomasz ban na grę na 2 tygodnie w ogóle karanie dzieci nie jest dobrą metodą wychowawczą w kranie i nagradzanie tak jak nie pójdziesz jak nie pójdziesz to zabiera do kina na firmy, które chcesz na to jest dokładnie ten sam test np. dawanie pieniążków za ocenę dnia znaczek z tymi karami nagrodami jest, ale pamiętajmy też, że nagrodą jest np. właśnie akceptacja dorosłego uśmiech zadowolona mamusia dumny tatuś to też jest nagroda symboliczna, ale jest konkretna, a my sobie na co dzień zupełnie chyba nie zdają z tego sprawę na nie raczej nie no i czwarta metoda tak, żeby to wszystko się jednak tworzyło to pojawiło na tym stole i czwarta metoda to jest, że współdziałania w ogóle uczymy się przez działanie i to jest 1 000 000 okazji, żeby nauczyć czegoś dziecko bez uwzględniania bez karania bez wiecie narzekania bez bez krytykowania polega na tym, że robimy coś idzie z dzieckiem razem, czyli wykorzystujemy różne sytuacje domowe gotowanie sprzątanie wspólne oglądanie filmu o wspólne Niewiem przygotowywanie czegoś dla kogoś prezentu zakupy i wykorzystujemy tę sytuację po to, żeby nasze dziecko trochę, przyglądając się nam, ale też rozmawiając z nami, ale też odsłuchu ją dziecko co myśli na ten temat jak np. powinna wyglądać impreza, którą przygotowujemy razem wspólnie co należy kupić trzeba zrobić, żeby ludzie się czuli dobrze ci, którzy przyjdą do nas do domu jak się ubrać z okazji tego, że świętujemy też współdziałanie bycie taka obecności zaangażowanie jest te najbardziej naturalną formą wychowywania dzieci najbardziej skuteczna od razu powiem z tych wszystkich, czyli bez uważności i bez czasu tego się nie da wraz z obecności tak nazwała bez obecną takiej aktywnej no i wtedy jak jesteśmy razem no to możemy wymieniać komunikaty na temat świata na temat innych ludzi możemy też dać dziecku coś niezwykle cennego, czego w naszym czczą niestety brakuje co jest bardzo mocno związane z poczuciem sprawczości i poczuciem pewności siebie to taką przestrzeń do tego, żeby spróbować swoich sił w różnych aktywnościach zachowaniach czynnościach, które robi się pierwszy raz w życiu to mam się coś udało zrobić to, że umiemy coś zrobić to, że jesteśmy skuteczni UE i do tego jeszcze taki sygnał od nas, że wierzymy, że sobie poradzi czy nie wyręczanie nie mówię nie robisz to źle nie poradzisz sobie tylko właśnie tam przestrzeni i Itaka loty szkliwa uważność, że w razie czego jestem tutaj pomogę jest ogromnym kapitałem, a budującym pewność siebie poczucie własnej ważności akceptacji no właśnie ta to to porażki to uczynić na porażkach to wykonywanie działań samemu, a co robić w sytuacji, kiedy dziecko dostaje taką przestrzeń samo wykonuje pewne działania natomiast kiedy nie wyjdzie to wcale mówi z autopsji nie dotyczy tylko maluchów, ale też starszych dzieci przy pierwszej porażce stwierdzenie jestem beznadziejna beznadziejny ja sobie z tym nie poradzę nie rzucam zostawiam co zrobić takim przypadkiem, bo pewnie większość rodziców życiu, aby się do pomocy co jak wiemy już jest no nie jest właściwym postępowaniem niekoniecznie w tej sytuacji pomoże no ale jak jak zachęcić taką takiego osobnika no bo pierwsza chęć była dobra prawda tak jak spokojnie towarzyszyć niepowodzeniach masz nic cię pierwsza rzecz wracam do tego jak my się zachowujemy sytuacja, gdy nam coś nie idzie z reguły się denerwuje wzięli się Resovia i denerwuje się obwiniamy innych szukamy w ogóle winnego tak mówi myślę o sobie albo inny albo osobie, więc pierwsza refleksja, a naprawdę rachunek sumienia, jaki ja jestem modelem na radzenie sobie z porażkami, a potem to spokojne takie towarzyszenie niepowodzeniach to właśnie wycofanie tych swoich zwyczajowych emocji, które powodują właśnie podniesienia ciśnienia krwi i różne dziwne nie fajne teksty to co byłoby idealne, żebyśmy przez przekazanie naszym dzieciom to, że trudności porażki są po prostu częścią uczenia się i że jest taka cecha jak wytrwałość i wytrwałą polega na tym, że jak nam się nie uda to przyglądamy się temu, dlaczego nam się nie udało, a potem próbujemy robić tam jeszcze raz jeszcze raz jeszcze raz za każdym razem próbujemy coś zmienić czy to docenienie sukcesu nawet w porażce i powiedzenie słuchać świetnie, że próbowałeś widzę tutaj no poszło kilka rzeczy nie tak zobaczmy co nie poszło tak co możesz zmienić na co ma wpływ i ten sygnał taki, że słuchaj to rzecz się nie udało świadczy o tobie tylko świadczy o tym, że w tym działaniu w tym co robić trzeba by wprowadzić trochę korektę daje takie poczucie, że wierzy wierzymy w nasze dziecko, że sobie poradzi czy nie wyręczamy nie mówimy, choć daje to zrobię lepiej albo zostaw już to nierób tego tak o sobie, bo i tak tego nie zrobisz nie dasz rady no to jest prosta droga właśnie dla obniżenia poczucia własnej wartości to obniżenia poczucia pewności siebie i w konsekwencji właśnie taki sygnał nie akceptowania dziecka, więc w każdej sytuacji jest taka kategoria, o czym mówimy, że to są sytuacje wychowawcze czy sytuację ucząca my możemy wykorzystać każdą zwyczajną sytuację taką żeby, żeby dać dziecku przestrzeń do popływania swoich sił, ale tak jak mówię pierwsza refleksja jest refleksja nas samych no i jeszcze jedno ważne rzeczy mówią tutaj o w tym uczeniu się przez Więcek naprawdę bardzo ważny jest to, żeby dawać wybór dzieciom i żeby one po odczuły konsekwencje swoich wyborów nawet tych złych i żeby to przegadać zastanowić się czy ta decyzja była najlepsza i może następnym razem można wybrać inaczej przestrzeń do wyrażenia swojego zdania przestrzeń do wyboru przestrzeń do zaliczania spadek i ograniczenia krytykującego języka obrażania, bo jak krytyka bardzo często idzie w takim kierunku wyrażenia obraźliwe poglądów nad na temat drugiego człowieka i dzieci rodzą się bez wewnętrznego krytyka dzieci rodzą się też bardzo pozytywnym nastawieniem do innych ludzi po prostu tego nie psujmy, jakie to piękne jak wiadomo gry zdobyte piękna puenta naszej rozmowy nie psujmy nie psujmy naszych dzieci i zajmijmy się sobą twarz zatroszczy się 8, a zatem drodzy dorośli uważają co jak mówimy o dzieci co sami robimy to w nich zostaje to kiełkuje, a nie krytykuję bezrefleksyjnie no i sami pokazujemy jak radzić sobie z trudniejszymi emocjami nie mówmy o sobie źle nie mówmy wiele innych no im wtedy pozostaje wierzyć że, że dzieci będą chciały słuchać będą chciał obserwować będą naśladować no i też to spędzamy trochę z naszymi dziećmi czasu gościliśmy dziś panią prof. Iwona Chmura-Rutkowska socjolożka i pedagożka Uniwersytetu imienia Adama Mickiewicza w Poznaniu dziękujemy serdecznie pani profesor dziękuję również spotkanie rozmowę dziękujemy do usłyszenia w najbliższym odcinku podcastu być rodzicem Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: GOŚCINNIE: WYSOKIE OBCASY

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

TOK FM Premium teraz 40% taniej. Wybierz pakiet z aplikacją mobilną - podcasty, audycje i radio bez reklam zawsze pod ręką.

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA