REKLAMA

Maciej Stuhr: Wciąż musimy poszukiwać prawdy

Gościnnie w TOK FM: Tygodnik Polityka - Kultura na weekend
Data emisji:
2022-07-01 21:40
Prowadzący:
Czas trwania:
20:28 min.
Udostępnij:

Znany i doświadczony aktor opowiada o tym, jak i dlaczego został debiutantem jako reżyser filmowy. W Toruniu trwa festiwal Tofifest, a jednym z najciekawszych wydarzeń imprezy był pokaz pełnometrażowego debiutu reżyserskiego Macieja Stuhra „Marta Grall”, zrealizowanego z udziałem studentów warszawskiej Akademii Teatralnej. Bohaterowie muszą zmierzyć się z tragiczną śmiercią swojej koleżanki ze studiów, a o przeżyciach opowiadają zatrudnionemu przez uczelnię psychologowi. Ale nie wszystko w tej opowieści jest takie, jak się wydaje od początku. Rozwiń »
Sam reżyser – który gra również rolę psychologa – uważa, że „Marta Grall” to political fiction, mocno osadzone w polskiej rzeczywistości. Impulsem do realizacji filmu był kryzys uchodźczy na granicy polsko-białoruskiej i dramatyczne wydarzenia z Usnarza. – Opowieść uchodźcza jest tutaj pretekstem, a głównym tematem tego filmu jest interpretacja faktów. To znaczy, że jest jakaś rzeczywistość i chcielibyśmy, potrzebujemy tego, żeby ona była w jakimkolwiek sensie obiektywna. Że coś się zdarzyło, ktoś coś przeżył, my to opowiadamy i w to wierzymy, i mamy na ten temat zdanie. Tymczasem żyjemy w świecie, w którym to powoli przechodzi do historii. Wielość interpretacji nas przerasta – mówi Maciej Stuhr. – Chciałem zrobić taki film, który opowiada historię, ale w jej trakcie wszystko się gmatwa i nie wiadomo, jakie były fakty. Rozmawiał Jakub Demiańczuk. Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dobre jak Demiańczuk witam w podcaście kultura na weekend dzisiaj z Torunia z festiwalu Tofifest, na którym odbył się m.in. jeden z pierwszych publicznych pokazów filmu Marta gra w reżyserii Macieja, która i Maciej Tur jest tutaj ze mną porozmawia o tym filmie dzień dobry Innovy coś myślałem, że rozmawiamy po prostu jak się pracuje ze studentami szkoły teatralnej jak Demi teatralnej, ale po to nie pierwszy raz, kiedy pan realizuje film z rentami warszawskiej Akademii, ale Rozwiń » pierwszy raz sięgnął pan po długi metraż, więc ja jednak zaczną tych poważniejszych tematów, bo się wydaje, że temat tego filmu takiego długiego metrażu wymagał i tam się pojawia czy kumuluje nawet kilka ważnych rzeczy, które wstrząsnęły nami w ostatnich latach, zaczynając od Usnarza offsetu od sytuacji na granicy polsko-białoruskiej jeszcze paru innych rzeczy, które potem zapytam to nie udźwignął tego krótki metraż no być może tak wszystko zależy od pomysłu Platformy ale kiedy studenci do mnie przyszli z takim szalonym absolutnie, bo jeżeli ktokolwiek ma pojęcie o realiach kręcenia filmu to wie, że produkcja filmu pełnometrażowego w ramach szkoły teatralnej jest wyprawą z Motyką na słońce nie mówię, żeby się krygował czy jakoś przechwalać, chociaż z drugiej strony chciałbym dzisiaj przechwalać, bo mamy ten film i zaprawdę, to jest coś złego mamy, bo pan to jest kurcze no wielka sprawa nakręcić film, żeby widzą głowę zawracać ponad godzinę na jej i oni przyszli do mnie, a ja od 2 lat zastanawiałem się co ja mogę zrobić od siebie, żeby tym nieszczęsnym rocznikom, które na, które trafiła pandemia i ten cały online i covid co w wypadku szkolnictwa teatralną filmowego jest no jakoś niepowetowaną stratą to nie jest czysty frazes tylko po prostu naprawdę szkoła bardzo techniczna właściwie zawodowa taka wymagająca naprawdę personalnego kontaktu i cały czas czułem, że trzeba jakoś pomóc po pierwsze, żeby czegoś nauczyć od tego jest szkoła, ale po drugie, pierwszy by dać tym ludziom szansę na wypłynięcie wejście w zawód jakiś w miarę płynny, chociaż tak poszkodowany no, więc oni do mnie przyszli z takim zapytaniem czy to jest możliwe ja najpierw pomyślałem, że te absolutnie niemożliwe znając realia chociażby budżetowe szkoły techniczne, ale potem pomyślałem sobie nie zrobi to spróbujmy może coś z tego wyjdzie prawdopodobnie jest to zupełnie nierealna przygoda, ale może się jednak udane i zaczęliśmy kombinować ale, ponieważ trafiła na taki niezwykły zupełnie okres, kiedy wybuchł ten kryzys na polskiej i białoruskiej granicy, który bardzo mnie osobiście zaangażował mnie moją rodzinę przede wszystkim żonę moją, która niezwykle się w to zaangażowała której, której pomagałem w wielu wyprawach tam do lasu i był rzeczywiście przez wiele tygodni taki czas, kiedy nie mogłem uwolnić od myśli, które krążyły wokół tego tematu i akurat przypadło to na taki moment, w którym musieliśmy napisać scenariusz, więc ja powiedziałem tym moim młodszym kolegom mówi Słuchajcie, jeżeli pan coś napisać muszę zahaczyć o to boje on niczym innym nie mogę w tej chwili myśleć, bo to jest po prostu w tej chwili dla mnie jak sam projekt pro priorytet, więc w scenariuszu to w jaki sposób tam znalazło też nie jesteśmy tam nie opowiadamy historię, która się dzieje w lesie opowiadanej historii warszawską, gdybym miał ją jakoś podpiąć do jakiegoś gatunku filmowego co z przyjemnością robię to bym zaryzykował stwierdzenie, że to polityka w większym na, ale 1 sadzone jakoś realiach, które znane niestety właśnie miałem zapytać o to, że tych wydarzeniach w Usnarzu opowiada pan, jakby zupełnie z drugiej strony to jest dramat uchodźców właściwie niewidoczny jest, ale punktem wyjścia do tego, żeby opowiedzieć o tym co nas łączy art naprawdę, tym bardziej o tym co dzieli i zastanawia się czy czy ta opowieść o uchodźcach i o dramacie Usnarza to za wcześnie, żeby się mierzyć z szybkim no przyjdzie na to pora prędzej czy później zdaje się, że jesteśmy pierwsi, więc być może przechodzimy do historii jak nic się jakimś sensie na pewno kolejne filmy dzieła książki będą głębsze prawdziwsze mocniejszej lepsze natomiast w pana pytaniu było coś co mnie szczególnie małych stało i im się spodobało, bo tak naprawdę opowieść uchodźca jest tutaj pretekstem, a głównym tematem tego filmu jest to co nas dzieli, a przede wszystkim interpretacja faktów to jest właściwie dla mnie osobiście najważniejszy temat tego filmu to znaczy, że jesteś rzeczywistość i chcielibyśmy się zgodzić potrzebujemy tego, żeby ona była w jakimkolwiek sensie obiektywna, że coś zdarzyło ktoś coś przeżył o tym opowiadamy przyjmujemy to wierzymy i mamy na ten temat zdanie tymczasem żyjemy w świecie, w którym to powoli przechodzi niestety do historii mam nadzieję, że czasowo ale, ale jednak coraz bardziej to, czego jesteśmy osobiście świadkami, a nawet to, czego jesteśmy osobiście świadkami coraz bardziej wielość interpretacji nas przerasta po prostu i nawet rzeczy, które dla pewnej części społeczeństwa wydaje się oczywiste jak np. nauka zdobycie wiedzy kumulowane przez setki lat, które wykwit czają w postaci wynalazku szczepionki nadal okazuje się, że olbrzymia część społeczeństwa to nie jest margines jakiś, które możemy sobie pominąć naszych rozmowach podcast owych dla słuchaczy polityki tylko po prostu musimy zauważyć, że oni gdzieś tam są i którzy dostali wyjściowo większość tych samych możliwości co mają te same komórki w kieszeni co my i dostęp do tej samej wiedzy całego świata co my, ale jednak za fakty przyjmującej zupełnie zupełnie innego tak samo jak my myślimy, że oni są w błędzie tak samo oni myślą, że my jesteśmy w błędzie, a tutaj przecież mówimy chcielibyśmy mówić wciąż w faktach bardzo byśmy tego czym, więc chciałem zrobić taki film, który opowiada jakąś historię, ale właściwie w trakcie się wszystko gmatwa nie wiadomo, jakie te fakty były dla 1 to było faktem dla innego coś innego nawet tak błaha rzecz jak stand-uper i występ kabaretowy w opinii słuchaczy, który w, których podglądamy ekranu jawią się jakieś 2 zupełnie albo 3 albo 4, bo tyle co co widzów różne wydarzenia, które miały miejsce, ale te są nie tylko różne punkty widzenia, ale też jest postać, którą pan gra i która jest w jakim sensie nie wiem nie chcę tutaj zdradzać za dużo fabuły, ale jest w jakim sensie kimś, kto manipuluje też tymi ludźmi, którzy opowiadają swoją wersję wydarzeń jest takie niebezpieczeństwo jest takie niebezpieczeństwo, a jednocześnie jest to przynajmniej pewnego momentu opowieść o terapii psychoterapia terapia to było dobre słowo punkt wyjścia, bo czemu muszę przeszłam drobna dygresja, ale muszę tutaj naszym słuchaczom powiedzieć, że to jest bardzo nietypowa sytuacja, kiedy przychodzą studenci do profesora mówią panie profesorze niech pan nakręcić z nami firm i profesor mówi dobrze spróbuję, ale co macie jakiś tekst nie, czego napisać Iowa jest osiemnaścioro, a wy jesteście jakoś różni właściwie jesteśmy w tym samym wieku jest trochę podobnie na teraz wymyślimy historie na film fabularny, których 18 osób w tym samym wieku zaprezentuje się jakoś w miarę demokratycznie publiczności, więc stratę to było pierwsze słowo myśl okej może jest jakaś terapia i pojawiają się po prostu kolejni pacjenci klienci, jakbyśmy chcieli nazwać, którzy prezentują swoją historię to był punkt wyjścia, które pan szansę okej to jest być może jakaś szansa dla takiej gigantycznej grupy aktorów do państwa z filmu jeszcze nie widzieli to ja zrobię tylko krótką dygresję, że to historia grupy studentów, którzy dowiadują się, że ich koleżanka z roku Marta Graal nie żyje prawdopodobnie popełniła samobójstwo w związku, z czym dziekan zaprasza psychologa na rozmowy indywidualne na rodzaj takiej in w indywidualnej terapii z każdym z tych studentów, którzy dzielą się swoimi wspomnieniami swoimi opiniami co mi przeżyciami no i z tych opinii układa się dalej historia, która już zdradzać nie będę natomiast temu terapie, bo mam wrażenie, że to jest temat, który się w Polskim kinie ostatnio bardzo często pojawia dokumentów Pawła Łozińskiego był film nic nie ginie Kalina, ale Rudzińskiej serial serialu oczywiście z Jerzym Radziwiłł Rancza, który przesłuchiwał też było jeszcze jeszcze wcześniej, a to rzeczy w ostatnich latach mam wrażenie tak coraz bardziej potrzebnej Polska potrzebuje terapii to kino tak woła po prostu Polacy potrzebują terapii albo przynajmniej uczciwość, ale mam wrażenie, że w ogóle słowo terapia czy kontakty z psychologią z terapeutką bardzo się zmienia na przestrzeni lat to co wie pan ja studiowałem psychologię 20 parę lat temu i wtedy psycholog terapia coś co było to było jakiś przyznanie się, że jest się człowiekiem z problemem, że to właściwie chyba fiatem właściwie było mega wstydliwe jakieś Super intymne, a dzisiaj jednak coraz więcej ludzi widzi, że rzeczywiście jest jakaś wiedza jakaś nauka jakiś umiejętności, które potraw, bo pozwalają ludziom poradzić sobie w trudnych momentach czy też traumatycznych i Krańcowej zupełnie my wstrząsających czy też prostszych trochę, w których mamy jakiś zakręt w życiu zawirowanie po prostu idziemy do kogoś, kto nam powie co jak mamy w tym dalej przeżyć po prostu, więc to bardzo też zmieniają nic dziwnego, że kinematografia zatem jakoś podąża na ALT żyjemy w takich czasach, których jeszcze bardziej potrzebna, ale przyznaje, że prawda że, że 20 jeszcze lat temu jak pierwszy raz sam szedł na terapię, bo to był trochę temat tabu oddali mówiło za bardzo rodzina patrzyła dziwnie, a teraz to na szczęście staje się normalnością codzienność to jest akurat dobra, ale wracam jeszcze kiedy uzna, że to jest taki moment ten kryzys na granicy polsko-białoruskiej to była taka chwila, która tak naprawdę była dosyć hańbiące dla polskiego państwa tam siedziały rzeczy straszne i traktowanie tych uchodźców, którzy próbowali dostać do Polski czy blokada informacyjna wszystko co nam się działo to było naprawdę idzie i dzieje wciąż tak nie możemy o tym zapominać to było dosyć przerażające później po wybuchu wojny Ukrainie jednak okazało, że Polacy jako naród jako państwo, chociaż tutaj w niektórych elementach pewnie też było nie najgorzej zdali egzamin z empatii i na wielu wiele sposobów był analizowany rozbierane na czynniki pierwsze, ale ale, jakby to Polska pokazała inną twarz po wybuchu wojny dla mnie te 2 historie się łączą jedno znaczy być może się mylę, ale wydaje mi się, że to, że nie pozwolono nam pomagać jesienią eksplodowało w dwójnasób w zimie, kiedy trzeba było pomagać i nasi głównodowodzący łaskawie zezwolili, że tym razem to jest okej i w w ja bardzo lubię mówić o tym my Polacy, bo to wielokrotnie na tym sparzyłem wydaje się, że nie ma sensu w ogóle używać takich słów, ale akurat w tym przypadku nie mamy wątpliwości to już uzyskaliśmy świat z sławę międzynarodową także po prostu tutaj spisaliśmy się na medal i po prostu wykrzyknąć dziś światu tak trzeba pomagać ludziom, którzy uciekają przed wojną i wydaje mi się, że te 2 historie się bardzo bardzo tutaj łączą ta ta trauma jesień, która będzie dla nas obawiam się wraca jeszcze przez wiele wiele lat być może nawet pokoleń jak się dowiemy całej prawdy o tym co tam się działo dzieje spowodowało to wspaniała odreagowania ludzie mają potrzebę dobrej mają potrzebę pomagania trudno żyć bez tego tak naprawdę i oczywiście można się zamknąć 4 ścianach, ale nie całe życie człowiek potrzebuje jednak powiedzieć komuś niezbędny coś dobrego i nawet jak się temu na chwilę zabroni tam po musi eksplodować jeszcze z życia aktualnych tak myślałem o tym na ile w tym filmie odbija się afera związana z ujawnieniem przypadków mobbingu molestowania w uczelniach artystycznych jest jednak opowieść o młodych ludziach o grupie studentów akurat są filmy studenci dziennikarstwa, ale grupie młodych ludzi, którzy w jakiś sposób zwierają szyki przeciwko autorytetowi są znowu nie chcę więcej zdradzać, ale no i przeciwko jak powiedział przeciwko władzy jednak, bo jeżeli miała jakieś już tutaj jako scenarzysta niecne zamiary to rzeczywiście pomyślałem sobie, że można sobie wyobrazić takie właśnie polityka fiction, które zakłada, że jednak to państwo jest opresyjne również wszy w bardziej perfidny sposób niż nam się wydaje tak tutaj troszeczkę przedstawia taką podziemną spiskową teorię, że być może są wśród nas czasami ludzie, którzy nie są tymi, których się podają więcej nie zdradzamy bo, bo chcemy trzymać Suns Pence ale jest taki wątek w tym filmie i no i nie byłbym profesorem sobą i Maciejem które, gdyby mnie nie dał młodym ludziom odreagować jakoś tego tej tej opresyjnej gości, żeby to przynajmniej zidentyfikowali, ale nie mieli nic ja ja nie miałem tutaj już nie chciałem noży tych wątłych, żeby jeszcze odwoływać się do do tego co się dzieje na uczelniach i do jak sama precyzyjności mitu i to to są tematy na kolejne filmy tutaj w to już by było chyba trochę za dużo, żeby iść w stronę w tej w tej serii nie spodziewałem się, że to świadomie by pan chciał zmieścić scenariusz, ale gdzieś tam to Echo odbija wszystko, ale tak, że kwestia tego co ja nawet zobaczyłem film raz jest 1 taka scena, w którym one, której to mogę chyba zdradzić, bo ta epizodyczna scena ale, której nasz niby psycholog sugeruje 1 ze studentek czy też kandydatce nawet na studentkę że, a może by się pojawiła w nocnym klubie to będzie przyjemnie tak rok, kto wie co z tego wyniknie to była dosyć oczywiście nieprzyjemnym scen na koniec jednak muszę zapytać bo, bo to jest nie tylko Pala firm, ale też firmy pana studentów i chciałem, żeby co panu daje pracę z młodymi ludźmi, bo pan ma za sobą tak już ponad ćwierć wieku bardzo intensywnej kariery aktorskiej wciąż bardzo młodzi, więc stało, bo po prostu wcześniej zaczęte ćwierć wieku ne natomiast pan już doświadczonym z ich punktu widzenia wręcz przepraszam zasłoną Starym wyjadaczem, więc uczyć pan jako wykładowca Akademii teatralnej ale czego uczyli pan od nich czy oni dają coś pan aktor nie reżyserował wiadomo nowy przede wszystkim się na nich uciera reżyseria i rzeczywiście nie ukrywa nawet tego, że to jest jak mówią Amerykanie ujmują sytuuje się zacząć się uczą robić filmy jak też uczy robić firmy tylko już z perspektywy aktorskiej tylko się uczy nowego zawodu ja się uczy pisać reżyserować to są dla mnie nowe rzeczy tego nie uczyłem na studiach to poznaje właściwie dzięki nim ten i to było dla mnie odkrycie w ogóle Belfer twa szkolnego, że jako aktor mówiąc młodszemu koledze aktorowi słuchaj, a zrób tutaj pauzę i zobaczyć jak fajnie zadziała to będzie znaczyło to i to ja to robi to rzeczywiście działa ja wtedy myślę okej fajnie to wyszło, ale moment to co przed chwilą zrobiłem to właściwie była reżyseria ja powiedziałem jako starszy kolega aktor boja wiem co się sprawdza, ale mam też swój efekt obiektywny to znaczy stoję z drugiej strony i widzę tego młodego człowieka, który robi pauzę nie ona działań sem myślę kurczę stworzyłem pan ze stworzyłem tę sytuację i oglądam sobie z zewnątrz to jest zawód reżysera, więc ja właściwie na nich się uczy tego zawodu i przez to mam ogromną pasję ogromne zaangażowanie w przypadku filmu Marta Graal poświęciłem nie kryguje się w tej chwili 9 miesięcy ze swojego życia, żeby napisać wyreżyserować zmontować dźwiękowi podłożyć muzykę i dobrać odpowiednie kolory i napisy na początek na koniec jestem zachwycony tą nową zabawą, którą dostałem rękę Bręk w ręce czujesz się o parę lat młodszy, bo znowu nie śpię po nocach liczy sobie coby to jeszcze, a może taka może tak i przeżywanych chyba wszyscy wspólną satysfakcję związku z tym z mówiąc kolokwialnie straszy świat to kręcił tak bardzo, ale bez tego byśmy siedzieli już byśmy siedzieli rozmawiali o firmach kolegów się pracę doktorską napisał o przejściu do reżyserii właśnie mniej więcej o tym pisałem tak tak jak właśnie następuje ten proces, że aktor poprzez pedagogikę staje się reżyser dokładnie ten proces jakoś poddawane analizie na podstawie też moich filmów, bo trzeba powiedzieć, że Marta gra jest moim pierwszym filmem pełnometrażowym, ale zrobiłem też z poprzednimi rocznikami 4 firmy 30 minutowe, czyli w sumie 2 godziny firma to, żeby nie patrzyć na to już razem 3 tak razem ponad ponad 3 ad, a Super bardzo dziękuję dzięki Maciej, który naszym gościem festiwalu Tofifest trwa jeszcze do 3lipca będzie dzieli ja dziękuję dziś kultura weekend do usłyszenia Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: GOŚCINNIE: KULTURA NA WEEKEND TYGODNIKA POLITYKA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

TOK FM Premium teraz z rabatem 40%. Wybierz pakiet Standardowy z aplikacją mobilną - podcasty, audycje i radio bez reklam zawsze pod ręką.

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA