REKLAMA

Dożywotni więźniowie. Najlepsi z najgorszych i źli stale

Przedpołudnie Radia TOK FM
Data emisji:
2022-07-18 10:00
Prowadzący:
Czas trwania:
33:23 min.
Udostępnij:

POLECAMY KSIĄŻKI

Dożywotni więźniowie. Najlepsi z najgorszych i źli stale
Maria Niełaczna, Joanna Klimczak

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
przedpołudnie Radia TOK FM Przemysław Iwańczyk kłaniam się państwu zapraszam na nasz dwugodzinny program, którego wydawcą jest Paweł Ziętara realizatorem Szymon waluta pierwsza jego część poświęcona będzie publikacji naukowej niełatwej zresztą muszę od razu państwu zastrzec będziemy rozmawiać z panią dr Marią nie zaczną także Anną Klimczak kryminolog kami z katedry kryminologii profilaktyki kryminalne Instytutu profilaktyki społecznej i resocjalizacji Uniwersytetu Rozwiń » Warszawskiego może wpierw powita obie panie dzień dobry kłaniam się dzień dobry dzień dobry publikacja, która już powiedziałem nosi tytuł dożywotni więźniowie najlepsi z najlepszych źli stale to przyznam, że taki łatwy temat wybraliśmy sobie wspólnie na poniedziałkowe przedpołudnie tak zapewne zabrało nam to można powiedzieć rozszyfrowanie badanie tego tematu zabrało nam kilka lat wiele wiele im popołudnie też pracę oczywiście do Południowej no też oczywiście treści które, z którymi się zapoznawaliśmy, które badaliśmy były dosyć trudna dobrze, gdybyście panie za zechciał powiedzieć co co stało za tym, żeby powstała taka taka publikacja i też w jaki sposób budował ten do góry autorów ze względu na ich dyscypliny którymi się zajmują tak początek leży w tym, że powstał projekt badań w naszym Instytucie profilaktyki społecznej resocjalizacji, gdzie podzieliśmy się badań kary jako karę eksperymentu, dlatego że ona została wprowadzona 1005. roku tak naprawdę odłożona na półkę, ponieważ było wtedy wiadomo, że skazany na dożywocie minimum 25 lat będzie pozbawiony wolności, a więc badania tej kary tak naprawdę miały pokazać co się tam dzieje co za tym odłożone na półkę tematem stoi i nasza próba badawcza to jest po prostu 90 wskazanych przez pierwsze 15 lat, kiedy ta kara mogła być orzekana, czyli od 1005. roku do końca 2011 okazało się, że zbieranie materiału badawczego, bo na tyle pracochłonna czasochłonna i tyle tematów nas tam pochłonęło, że zebrać tego materiału bardzo dużo i postanowiliśmy się podzielić, a tematami z ekspertami, którzy opisali by pewne wątki w sposób pogłębiony byli eksperci, a z psychologii psychiatrii, a także praktycy też więziennictwa, którzy pracują na co dzień z tymi wskazanymi i po prostu są ekspertami informację, a więc oprócz tego, że nasza analiza obejmowała po prostu sprawdzenie jak wygląda tak statystycznym dożywotnie więzienie jak wygląda współpraca z systemu więziennego z takim skazanym to także po prostu wątki szczegółowe po postanowiliśmy oddać w ręce fachowców, żeby oni opisali biorąc pod uwagę, że do zresztą piszecie o tym pani do 2012 roku skazano na dożywocie 300 zabójców prawomocnie skazanych na karę dożywotniego więzienia było 470 jeśli dobrze jeśli dobrze pamiętam zajęliście się 290 przypadkami to właściwie mamy pełen obraz tego kim są ci, którzy nie mają perspektywy życia na wolności, produkując badania trzeba gdzieś postawić kropkę trzeba gdzieś postawić początek koniec i próbę badawczą określić z tego względu po prostu ten nasz koniec tej próby tam się zamknął w tym 31grudnia 2011 roku, a natomiast jak pan stwierdził nad biorąc pod uwagę tych skazanych nie ma tak wielu no to nasza naszych nasza próba jest tak naprawdę wyczerpującą się co możemy badać oczywiście możemy prowadzić wywiady ze skazanymi, więc takie wywiady prowadziłyśmy i w ten sposób, że bezpośrednio wskazanych dowiadywaliśmy się tego jak wygląda ich codzienność życie, odbywając karę dożywotniego pozbawienia wolności natomiast czym są akta penitencjarne akta więzienne to jest także każdy skazany, który każdy człowiek, który zostaje pozbawiony wolności ma taką teczkę więzieniu, w której służba więzienna zapisuje tak naprawdę nazywamy taką biografią, dlatego że tam znajdują się informacje o każdej złej sytuacji w dobrej sytuacji czy poczynaniach wskazanych, które po prostu archiwizuje to co się dzieje z tymi ludźmi i w przypadku skazanych na dożywocie ta ta teczka tak naprawdę stanowi faktycznie ich życiu oraz, a więc dlatego tłumaczymy, że my stworzyłyśmy kwestionariusz, który badał te te akta i z tego wyciąga myśmy te informacje jak wygląda codzienność życie, a czy czy są, jakie są dobre złe strony ich funkcjonowania przejdziemy już precyzyjnie do do wyników tych badań, ale też do takiej opowieści, która świeciłaby naszym słuchaczom kim są polscy więźniowie skazani na karę dożywotniego pozbawienia wolności w wiadomo, że akta procesowe to co dotyczy samej zbrodni później kary to jedno, ale też wrażliwość każdego z tych ludzi jego co za tym idzie perspektywa bądź też chęć do życia to co zupełnie inna sprawa proszę wiedzieć jak to się zmienia w zależności od od jednostki, na którą pani się pochylał jeszcze pani doktor nie zaczną bardzo proszę to jest tak właśnie udzielono trzeciej w nocy obudziłam pomyślał o naszej petycji i takimi się właśnie to co pan też co pan pyta myślę, że to może być dobry taki obraz to tak, jakbyśmy ruszyli na taki garnitur garsonka w wieku lat 18 na swoją maturę, a czy wejdziemy ją czy ona będzie zastosować, kiedy mamy lat 2× tyle, czyli ponad 840 do większości przypadków raczej nie, czyli chodzi o to, żeby się zmieniamy im wyrastamy wyrastamy dosłownie tak styk można powiedzieć złych przyzwyczajeń nawyków swoje złe takiej tożsamości tak co oczywiście wiązało się wśród ludzi młodych, bo zazwyczaj właśnie 90 dożywotni startowali, czyli zaczynamy odbywanie swojej kary wieku przed, czyli trzydziestką czy też takie 20 Mag no taka średnia 28, ale większość z nich też dużo z nich było też dużo młodszych właściwie w w trakcie kary tak w trakcie w tej izolacji więziennej oni zaczynają dojrzewać inaczej myśleć spotykał się z innymi ludźmi mają inne doświadczenia w sensie lepsze tak, czyli też ich perspektywą ich sposób patrzenia odbiera świat to jest inna oczywiście co jest ważne mają hamulec takim hamulcem po pierwsze jest samo więzienie wcześniej byliśmy wolności przecież nie było jeszcze, a po drugie, faktycznie wielu z nich i to wynikało z akt, ale także wywiadu już takich jakościowych, które nam się udało przeprowadzić tym hamulcem, czyli też takim punktem zwrotnym do zmiany dla nich jest rodzina to są najbliższe to są ludzie, którzy właśnie ich nie zostawili, którzy w nich uwierzyli pani wyk Anna Klimczak bardzo proszę z naszych badań wynika, że te złe sytuacje, które się zdarzały złe mam myśli tej problemy przy stosowaniu tego odbywania kary dożywotniego pozbawienia wolności on zanikają w trakcie odbywania kary z czasem to znaczy zderzenie się z tą decyzją, że jest szeroko omawianym wolności dożywotnią jest sytuacją, której myślę, że nie jesteśmy w stanie wyobrazić taką dobrą sprawę nikt z nas staje ten człowiek przed wyborem albo będzie dalej i przystosuje się tego albo nie ma więc okazuje się, że człowiek jest takim stworzeniem, które się przystosowuje do wszystkiego tak powiem natomiast to nie jest tak, żeby tylko być, ale też robić ze sobą dobre rzeczy, więc z faktycznie zaobserwowaliśmy, że wskazanie mówi wskazanie można powiedzieć, że te są przede wszystkim mężczyźni wśród naszej próby było 10 kobiet jest tak naprawdę nie ma sami mężczyźni po takim etapie buntu łuk po takim etapie próbowania walki z tym i niezgody na to co się stało po prostu podejmują rękawicę, podejmując wyzwanie to co o systemie oferuje wykorzystują starają się to po prostu realizować to co mogą w tym zamkniętym społeczeństwie im więzienie za chwilkę wracamy do naszej rozmowy dr Maria nieznaczna Anna Klimczak są z nami skrót informacji Radia TOK FM film jesteśmy państwem ponownie przedpołudniowy program Radia TOK FM Przemysław Iwańczyk kłaniam się państwo ponownie z nami pani dr Maria łączne dzień dobry dzień dobry chętnie z nami także pani Anna Klimczak kłaniam się również pani czy dobry naszym są dzisiaj z nami kryminolog ski z katedry kryminologii profilaktyki kryminalnej Instytutu profilaktyki społecznej resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego wszystko powód naszego spotkania to publikacja naukowa najlepsi z najgorszych źli stale, czyli wyniki badań 290 akta penitencjarne większości polskich więźniów skazanych na karę dożywotniego pozbawienia wolności przyznam, że wczytując się w pani publikację w to widzę same ściany za chwilkę opowiem co mam co na myśli by istotą rozwoju ludzi człowieka istoty rozumnej jest bodziec, a w tych warunkach jest ograniczony tutaj dochodzimy do pewnego momentu, gdzie albo przepisy albo też te mury więzienia już w sensie ścisłym stoją na przeszkodzie by człowiek się rozwijał udoskonalał niezależnie od tego jaka jest jego przeszłość czy zdaniem pani ci, którzy zostali skazani na karę dożywotniego pozbawienia wolności też dostrzegają takiej kres tego, do którego momentu mogą się rozwijać swoją osobowości siebie samego czy myśli myślę, że tak to wynika znów na ile przepraszam też uzupełnię to pytanie na ile jest de motywujące, żeby w ogóle podjąć się tej tej próby wyjścia z beznadziei braku perspektywy przecież też co Joanna powiedziała tu też można można właśnie można i myślę, że takie przypadki są położyć na szkoli i po prostu zapaść w depresję, bo to beznadzieja nie pozwalam tak, żeby mnie ogarnęła można spróbować też może to są czasami robimy tak, kiedy są sytuacje trudne, czyli małymi krokami właśnie to, że ja codziennie będą wychodzić do pracy to są ten bodziec może dla nas właśnie to żaden bodziec, bo to nie jest Sylwester, bo to nie jest wejście do kina czy imprezę, ale właśnie, którzy wychodzą scenie i to pracy albo to właśnie nie wiem co 3 dni przyjeżdża tutaj wózek z biblioteki i mogę wyprosić sobie nową książkę, która oczywiście jest trochę dla mnie ucieczką dlatego skazanego natomiast właśnie to jest bodziec, który pozwala mi wytrwać też to co chyba powiedziałem wcześniej co było widać w aktach, że dla nich tym bodźcem jednak do dzieli jest rodzina najbliżsi oni nie chcą jak gdyby o to co robią większe z nich to co robi dobrego ze swoim życiem właśnie zrobił to dla dla rodzinę oczywiście myślę, że większość z nich robi to z perspektywą, że kiedyś będą mogli być razem, czyli faktycznie, ale skorzystać z tego warunkowego przedterminowego zwolnienia i choć przez chwilę symboliczną chwilę odetchnąć wolnością poruszają panie w tej chwili pani doktor bardzo istotą sprawy to rodzi kolejne pytanie, jakie zmienne poza poza rodziną, który pani przed chwilą wspomniała mają znaczenie dla nadziei tych ludzi nie wiem jest to moment, w którym oni, a jest orzeczony wyrokiem mogą starać się o zwolnienie czy też są jeszcze inne okoliczności, które które, które powodują że, że jedni właśnie wtapiają się w ten rytm życia więziennego inni próbują podążać za rozwojem tak by dziś w perspektywie wyjścia na wolność, bo być może taką taką rudą żyją do będą będą lepszymi ludźmi pewnie nie można generalizować też, żebyśmy były dobrze zrozumiany chciałem podkreślić, że mówimy oczywiście takie tendencje większości która, która jest widoczna, a wydawałoby się, że właśnie jest inaczej dlatego tak podkreślamy te te dobre strony natomiast faktycznie co człowiek historia i co człowiek to inne podejście inna inne potrzeby inne bodźce potrzebne do życia i jeżeli zmienne inne niż rodzina to tak samo dla każdego będzie to myślę, że co innego natomiast samo rozwój, a jest ograniczony więzień, nawet jeżeli chodzi o naukę więźniowie uczą się, ale mogą i naukę pracę wykonywać czy dożywotni tylko w murach więzienia i dlaczego nie ma znaczenia, dlatego że skazanie mniejszymi wyrokami mają gdzieś tam szansę, żeby np. wykonywać pracę czy czy inne działalności pod nadzorem, ale wychodząc gdzieś tam, zdobywając zaufanie i wyjść mogą poza tym mury zobaczyć, chociaż kawałek tego świata jakoś się po przystosowywać wierzymy, że nie mają takiej szansy wszystko robią w tym akwarium wszystko robią za grubymi murami oddzielenie od wszystkiego, a więc jest faktycznie muszą sobie te bodźce tworzyć tam na miejscu i myślę, że trzeba wspomnieć o ważnej pracy funkcjonariuszy służby więziennej, którzy znajdują takie podejmują próby dotarcia tych ludzi stworzenia im kawałka takiego świata które, które pozwala im funkcjonować myślę w takich działaniach ekstra, dlatego że ni no niestety nasz system nie przewiduje takich rozwiązań ogólnopolskich systemowych, które byłyby skierowane do tych wskazanych, ale po prostu potrzeba jest i pojedynczy funkcjonariusze, którzy dostrzegają które, którzy chcą podjąć to to starają się stworzyć na miejscu i właśnie myślę, że to nadzieja może też stworzyć dobry wychowawca, który to faktycznie uwierzy tego człowieka w domu pewne szanse tak stworzył pewne warunki czy to właśnie do tego samorozwoju czy do tego, żeby zbliżać się do tego warunkowego zwolnienia, czyli pracować tak naprawdę tak na to zaufanie jak to właśnie funkcjonariusze mówią czy my jako społeczeństwo też tego zaufania oczekujemy, więc dobry wychowawca, ale on też swoje ograniczenia i działa z człowiekiem przecież systemu, więc też w pewnym momencie pewnie ten wychowawca niestety, ale stanie przed pewną ścianą myślę, że to jest tam, a no to było dla mnie najtrudniejsza, że mimo tego, że może być wiele nie można bać czy można być dumnym tak wielu rzeczy naszym systemie więziennym to jednak właśnie na tym poziomie liniowym, czyli konkretnej jednostki penitencjarnej konkretnych ludzi, którzy ciężko pracują w zakładzie karnym to jednak oni też w pewnym momencie spotykają się albo właśnie z ograniczeniami wynikającymi z struktury militarnych poleceń czy właśnie panujący polityki myślę, że państwo krzyż służba neutralna apolityczną i i dla mnie to było na szkodę dla badacza czy właśnie kogoś, kto się przygląda pewnemu okresowi właśnie stawia sobie pytanie progres w tej karze było chyba takim trudnym pytaniem trudno odpowiedzią wczytując się w te publikacje mam wrażenie że, o ile więźniowie, którzy odbywają karę krótszy postrzegają się funkcjonariuszy służby więziennej jako środowisko sobie wrogie tak tutaj jest wręcz czy przeciwnie nie wiem być może jest to mylny wniosek, że jednak funkcjonariusze są sprzymierzeńcami jeśli nie dla samych więźniów to na pewno dla dla ich rodzin dla ich najbliższych jeśli więźniowie takich mają tak zdecydowanie, toteż tu też podało w słowach bezpośrednio wskazanych w ten oddziałowy czy funkcjonariusz taki, który piły porządku to osoba, którą będzie codziennie codziennie może porozmawiać i tak naprawdę myślę, że zdarzają się sytuacje cie po prostu wymieniają w tym codziennymi informacjami tak jak po prostu w pracy ze swymi współpracownikami natomiast zdecydowanie więźniowie dożywotni nie są więźniowie którzy, że tak powiem kolokwialnie gry psują to nie są grypsujący czy nie są ci walczący z systemem nie są ci, którzy na, których tak kojarzymy z tą walką, dlaczego dlatego, że skazani na dożywocie wiedzą, że oni tam mają mieszkać mają rzecz nie będą ryzykowali tego, że jakieś dostaną kolejne ograniczenia albo utrudnienia w swoim życiu więzieniu dlatego nie będą chodzić na te na to pole walki faktycznie to jednoznacznie myślę, że możemy powiedzieć, a ci, którzy już deklarują coś takiego jak jakieś kryzysowa nie to zazwyczaj są tacy skazani, którzy nie nie nie działają w ten sposób tylko deklarują to po prostu tak, bo zawsze rysowali, więc nie będą z tego rezygnować deklaratywnie to niewielki przepraszam to był niewielki odsetek zdaje się ze szkołą 15% prawda tak więzienie jest z natury rzeczy taką nieformalną strukturą hierarchiczną teraz pytanie czy ci, którzy skazani są na karę dożywotniego pozbawienia pozbawienia wolności też te struktury tworzą czy tak jak nie walczą systemem ani nie podlegają temu uszeregowanie w zależności od kalibru popełnionego przestępstwa bądź też obszerności w roku to znaczy zaobserwowały my faktycznie oni tzw. respektem, aczkolwiek przez mały czy autorytetem faktycznie oni wykrywają w cudzysłowie tym, że faktycznie popełnili to co popełnili, czyli najpoważniejszy uczy mówię oczywiście SPECT w perspektywie tej hierarchii więziennej, czyli społeczności więziennej ich oczach w oczach więźniów współwięźniów do ich racji wymiaru kary tak już rusza, gdyby na wstępie trochę mają można powiedzieć są najwyżej tak w tej oczywiście w tym wartościowanie przestępczym ze strony innych tego wcale większość z nich wcale, gdyby nie chce z myślą, że też można powiedzieć, że zauważyłyśmy, że właśnie wielu z nich poszli stąd wynika bardzo niski odsetek przy, którzy zadeklarowali przynależność do pod kulturę, że oni są bardziej, o co ojca liderom do tego, że właśnie liczą się z tym, że albo sobie stworzą taką strefę właśnie dystansu do tych ofert więziennych albo, jeżeli nie warto, jeżeli się zostaną nie uwikłani to właśnie będą tracić prawda i zarówno takie przywileje więzienna po to, trzeba też zrozumieć, że liczą się dla skazanych i nie tylko dla dożywotnich dla nich szczególnie, bo to codzienność to do końca jest na tyle ciężka trudna, że faktycznie lepiej wejść w taki Sojusz ze służbą więzienną o to, żeby właśnie móc liczyć na Drogbę przywileje czy właśnie ulgi, więc właśnie zauważyłyśmy, że Ula być może w oczach właśnie tych innych więźniów terminowych skarb terminową oni cieszą się pewnym takim właśnie są na szczycie hierarchii to jednak wybierają taką drogę jednak dystansu i bycia outsiderem natomiast oczywiście w naszej też drugi badawczej wnoszę właśnie wśród naszych badanych byli tacy, którzy jednak można być byli najniżej w tej realności z uwagi też na hamujące czyny, które popełnili czy właśnie z uwagi też na pewno swoje takie zaburzenia, które też powodowały, że musieli być wypis wy i los willi izolowani od tej społeczności Unii umieszczeni w pewnej takiej segregacji tak, żeby też być można być liczyć na ochronę ze strony właśnie służby więziennej, bo stanowili ryb, bo spocząć 51 było dla nich zagrożeniem za chwilkę wracamy do naszej rozmowy dr Maria nieznaczna Anna Klimczak są z nami skrót informacji Radia TOK FM za film jesteśmy państwem ponownie kłaniamy się to jest przedpołudnie Radia TOK FM dr Maria nieznacznej Anna Klimczak są z nami dzień dobry paniom ponownie dzień dobry dobry rozmawiamy na temat publikacji naukowej, za którą panie stoją pod redakcją pani została ona wydana jest bardzo obszerna liczy ponad 800 stron dotyka dotykają panie rozmaitych obszarów życia tych ludzi, którzy zostali skazani na karę dożywotniego pozbawienia wolności przy okazji też zapytam czy dostrzegają panie kilka takich konkretnych przykładów, o których warto opowiedzieć pozytywnego wejścia w system nie wiem próby zdobycia wykształcenia jakiś umiejętności które, które być może też stanowią powód do tego by się by się rozwijać nową też nie mówmy o tym poczuciu beznadziei tylko są są są ludzie, którzy ten okres starają się wykorzystać jak jak mogą chciałem dodać tego dystansu i do tego jak należałoby rozumieć to tak wspomniałem odpowiedzialnego skazanego, który powiedział, że się czuję, jakby jechał tramwajem i cały czas ludzie tego tramwaju wsiadają wysiadają on cały czas podróżuje dalej i to jest wysoka między tą długoterminowym karą ekstremalnie długoterminowo, a tym rzecz krótkoterminowi więźniowie chodzą wychodzą i możliwe, że ta hierarchia, która mocuje niektórych więźniów w przypadku dożywotnich nie jest takim pożądanym tutaj stanem, dlatego że że są otoczeni ludźmi, którzy się ciągle zmieniają wokół nich oni trwają i tak trwają cały czas, ale właśnie, żeby nie było tylko beznadzieję to, jeżeli chodzi o pozytywne działania, ale tak, potwierdzając też tutaj o tym od społeczeństwa pana pierwsze pytanie to faktycznie z upływem czasu ten ich można powiedzieć, a czy części z nich ewentualne budzi się jak najbardziej czy opór wygasza co też wiąże się nie tylko działaniem właśnie więzienia z tym, że oni po prostu tak jak powinno stają się mężczyznami tak czy osiągają ten wiek 303540 zloty jednak kolokwialnie mówiąc i to po rozum do głowy po drugie, mną bym chyba zgodzą się ze mną słuchaczy po prostu takie życie przepraszam za kolokwializm nabędzie no i męczy po prostu męczy człowieka pan, więc w końcu naprawdę stabilizacja życia rutyna nawet sobie właśnie swoje sprawy na ile nasze właśnie rutynę i stabilizacja jednak są nam przyjazna, bo dają pewien taki właśnie pokój i i taki stały rytm jak, stając nie chcę, więc myślę też to z tego wynika z socjalizacji taki wstyd oto co psychologia też mówi na temat naszej dojrzałości, a więc jeśli chodzi o tak bardzo proszę pani kontynuował jeśli chodzi o tak pozytywne przypadki, czyli tych najlepszych najgorszych, bo to jest myślę, że jednak tendencja, że jednak jest to mniejszość można powiedzieć nie reformowali szczyty, którzy właśnie można być stale będą źli czy stale będą będziemy mieć poczucie, że nam zagrażają myślę, że większość z nich faktycznie zmienia się najlepsza mamy taki 1 nowy opisanych w książce właśnie przypadek, gdy faktycznie wskazane podjął decyzję, że dla niego wiedzieli też taki klasztor trochę i właściwie kara jest pokutą aspiracją i właśnie on się można powiedzieć to realizują też właśnie służy innym czy opiekuje się jest takim animatorem w takim specjalnym oddziale więziennym właśnie skazanych upośledzonych czy niepełnosprawnych fizycznie psychicznie właśnie tam się z nimi zajmuje organizuje im jakąś taką terapię manualną czy słucha ich rozmawia z nimi myślę, że właśnie każdy każdego z nas byłoby na postać co czwarty tutaj patrzy mam taki tajny ściągawkę co czwarty np. organizowały też przedsięwzięcia na rzecz innych więźniów czy właśnie uczestniczył w akcję w zbiórce charytatywnej, czyli dawał coś od siebie co w ogóle nie jest ani w sformalizowanym oczekiwaniem ani ani wymogiem są poczuł, że chce to, że w ten sposób chcę się właśnie albo zrehabilitować albo właśnie wyjść poza swój egoizm poza to myślenie o sobie, aby jeszcze chciałbym jednak zapytać, bo czas płynie nieubłaganie w, a te więzy rodzinne na ile one są ważne i proszę liczone wraz z upływem kary słabną czy też wręcz przeciwnie zacieśniają się wreszcie być może dla wielu słuchaczy też będzie zadziwiające, że ci, którzy zostali skazani zawierają wstępują nowe związki jak jak to jak to możliwe tutaj kontakty jeśli chodzi o kontakt z rodziną słabną w każdy, kiedy po prostu rodzina się wykrusza w sposób naturalny no miejsce umierają tak tak rodzice umierają to jest myślę, że najtrudniej też mandaty wskazanych, aczkolwiek te kontakty się dziedziczą to znaczy, jeżeli rodzice umierają i jest dalsza rodzina są jest rodzeństwo czy jest są dzieci rodzeństwa to tak naprawdę przeważnie znajduje się ktoś, kto jednak ten kontakt dzieci czy ten kontakt utrzymuje i co do tych nowych związków faktycznie może być zaskakujące, ale 3034 bodajże wskazanych zawiązało nowe związki, poznając kobiety, bo to płacą mężczyźni i te relacje, otrzymując co szósty co drugi więzień przepraszam 6 wskazanych stało się ojcami w trakcie odbywania kary to znaczy wzięli odpowiedzialność za stworzenie nowej rodziny i z tego co co wiemy co tutaj trochę monitorujemy to jest autentyczne i nie ma w tym, a tutaj związki trwa ranka prostu nadal trwają od jasno tak ktoś chyba tak myślę sobie po prostu się posłom, którzy ją dokładnie takie same potrzeby jak meta, czyli właśnie potrzeby intymności potrzeby bycia potrzebnym do zawiązywania właśnie w związku z budowania relacji tylko wcześniej tego nie odkryli tak wcześnie jak gdyby popychały ich to właśnie przestępcze potrzeby złe potrzebne to właśnie więzienie daje im czas i chyba też taką przestrzeń, że oni zaczynają odkrywać w sobie, którzy mają dokładnie takie same potrzeby jak my czy właśnie to co mówił wcześniej potrzebę nauki są w rozwoju realizowania swoich aspiracji dobrych oczywiście potem właśnie te potrzeby za ludzi i to faktycznie myślę, że udało nam się właśnie zbadać rodzina to jest takie okno to takim skoro cudownymi się określenie jego po podobało właśnie akurat on wszystko można być takim środkom, jeżeli chodzi o rodzinę biologiczną natomiast on właśnie ma takie grono wianuszek przyjaciół nazywał ich rodzinom z wyboru i myślę, że nie jest jedyny, czyli jest jeszcze takich kilku kilkunastu czy dziesiąt więźniów dożywotnich, którzy wezwali głębokie przyjacielskie relacje z kimś z zewnątrz to jeszcze by tak na koniec w właściwie pytanie konkluzja, bo musimy też kończyć naszą rozmowę czy mają panie wrażenia, że zainteresowanie świata zewnętrznego na tych, którzy popełnili najcięższe zbrodnie kończy się wraz z ogłoszeniem wyroku te środki nawet nie notki artykuł na pierwszych stronach gazet czy też serwisy telewizyjne wybrzmiewają zbrodnią później później karą orzeczoną przez sąd i pamięć tych ludziach absolutnie nie oni nigdy do nich właściwie nie wraca poza poza wyjątkami taktu tak jak konkurencja oczywiście, że chodzi nawet te artykuły prasowe jest widoczna to też jest myślę zrozumiałe, dlatego że nas ekscytuje i lubimy zbrodnia oni czytać i złe rzeczy faktycznie są przyciągane a dlaczego później tym interesujemy myślę, że też zrozumiałe, dlatego że nie są, kto chciał tak się w tym Zagłębie Check on przykładne no myślę, że jest to temat trudny dlatego to omijamy myślę no i to tak przepraszam nie są celebrytami w związku z tymi życie codzienne uroczej spod często nierealnie interesuje tak natomiast faktycznie że to co jest przykre, dlatego że faktycznie nie chodzi to nie są tylko więźniowie dożywotni to właśnie to co musimy też wcześniej całe grono społeczeństwo, czyli właśnie ich rodzin ich przyjaciół ich znajomych, czyli ludzi, którzy wśród nas, którzy są całkiem przyzwoitymi obywatelami my właśnie ich też, jakby tutaj ich życie swoje można powiedzieć zapomniane i właśnie brakuje takiego zainteresowania pani dr Maria nie zaczną pani Anna Klimczak były z nami kłaniam się dziękuję bardzo, za rozmowę dziękuję bardzo, naszych słuchaczy zapraszamy na informacje Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: PRZEDPOŁUDNIE RADIA TOK FM

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Aż 60% taniej! Największa obniżka cen TOK FM Premium. Teraz podcastowe produkcje oryginalne, podcasty z audycji TOK FM oraz Radio TOK FM bez reklam z 60% zniżką!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA