REKLAMA

„Iluzja”, film o młodych zaginionych. Te emocje nigdy się nie kończą

Gościnnie w TOK FM: Tygodnik Polityka - Kultura na weekend
Data emisji:
2022-09-10 17:00
Prowadzący:
Czas trwania:
44:59 min.
Udostępnij:

Twórczynie nowego filmu „Iluzja” opowiadają o problemie zaginięć młodych ludzi – na ekranie i w kulturalnym podkaście „Polityki”. Rozwiń »
Kilkanaście tysięcy zaginięć każdego roku odnotowują policyjne kartoteki. Blisko 2 tys. z nich to osoby poniżej 18. roku życia. O jednym z takich przypadków opowiada film „Iluzja”, pełnometrażowy debiut fabularny Marty Minorowicz wchodzący w tym tygodniu do kin. O przyczynach zaginięć, reakcjach bliskich, jak długo można żyć nadzieją w takiej sytuacji, Janusz Wróblewski rozmawia z reżyserką, konsultantką scenariuszową Izabelą Świergiel z fundacji ITAKA oraz z Agatą Buzek, odtwórczynią głównej roli. – Najwyższym, co można osiągnąć w tej sytuacji, jest zaakceptowanie, że ten ból w sercu będzie trwał do końca życia – mówi aktorka. Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
do rejonu Beskidu w kolejnym odcinku kultury na weekend tym razem spotka będzie poświęcony problemowi zaginięcie w niewyjaśnionych okolicznościach młodych ludzi i traumie, jaką to budzi pretekstem do naszego spotkania i tej rozmowy jest film iluzja el, który miał premierę na nowych horyzontach bierze udział w głównym konkursie festiwalu polskich filmów fabularnych w Gdyni i wchodzi do kin właśnie w ten weekend kilkanaście tysięcy zaginięć rocznie odnotowują policyjne Rozwiń » kartoteki w naszym kraju, ale jest to zjawisko powszechne występujący pod każdą szerokością geograficzną o jednym z takich przypadków zaginięcia nastoletniej dziewczyny opowiada właśnie iluzja i mam przyjemność gościć w studio twórców tego filmu są nimi Agata Buzek gwiazda polskiego europejskiego kina ostatnio pamiętamy ją z niezwykłej roli w moim wspaniałym życiu Łukasza Grzegorzka dzień dobry Marta Minorowicz reżyserka dokumentalistka teatrolożka absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego autorka znakomitego pełnometrażowego filmu ZUT zrealizowanego w 2016 roku, a iluzja jest jej fabularnym debiutem czy tak tak jest wszystko prawda dzień dobry i pani Izabela Świergiel z fundacji Itaka, która zajmuje się pomocą ludziom dotkniętym w tej sytuacji dobre zaś nie miała może właśnie od nakreślenia tła psychologiczna społecznego tego filmu oraz tej trudnej sytuacji kim są ludzie, którzy znikają w jakiej grupy wiekowej należą jakich rodzin pochodzą najczęściej jest istnienie tego z analizą 100 znaczy wszystko należnego o paniach mówi jako mówimy, a w przypadku małych dzieci zaginięcia związane są przede wszystkim z taką niewystarczającą opieką ze strony osób dorosłych opiekunów pani systemów rolnicy, bo nie zawsze są nimi rodzica, a natomiast no dziś tej opieki momencie zabrakło i wydarzyło się coś złego, bo dziecko po prostu zgubiło się, bo o kilka godzinach zostaje odnaleziony w przypadku nastolatków, a od wielu lat niezmiennie są ucieczki z życiem nie realizujemy żadnej sezonowości dzień piąty dziennikarze pytają o to stawiają tezę, że okres wakacyjny okres ucieczek to nie jest prawda i nic tak nie było, a przy okazji naszej rozmowy oraz kolejne dementuje podkreślam, a ucieczka jest dziecko od problemu od czegoś złego się zdziwienie nie jest okres wakacji, a i in, gdy mam się chęć przeżycia przygody tylko jakoś straszna historia strasznych sytuacji ich młody człowiek nie dostał, a pomocy ze strony osób dorosłych, ale w przypadku zaginięcia osób pełnoletnich noty przy tym nie jest to trochę więcej natomiast od wielu lat jedną z głównych przyczyn jest depresja, a i kryzysy psychiczne sytuacji jednocześnie nie umie funkcjonować w danym środowisku lub miejsca, a ma problemy w społecznym życiu zawodowym, a czasami długi kredyty, a to wszystko składa się na taki moment taki ktoś mówi już nie chce on dość, a ich od tego uciec myślę, że każdy z nas przynajmniej raz w życiu pomyślę, dokąd ci ludzie uciekają na zasadach, a jest bardzo różny różnie pani Basia taka sytuacja może stanowić po prostu samobójstwem, a ciało zostaje odnalezione i wszystko za osobą zaginioną, ale czy miną lata czasami zawsze, a sam zostaje odnalezioną dowiadujemy się co się wydarzyło zupełnie przypadkowo czasem po prostu w trakcie, a legitymowane osoby dziś sądy w sytuacji, kiedy ludzie zgłaszają się sami do o na komisariat policji legitymują się w nim są poszukiwania nie są kontaktu z rodziną to jest ogromny dom dramat dla rodziny dziękuję za kontaktują ja chcę tylko wiedzieć, że żyję, ale wiem, że to nie jest prawda informację, że nie chce kontaktu wątek samo jak Senat wnosi pan Bóg na chwilę, bo i tak sama informacja, że tej osoby nie ma, więc będzie, jaki procent nie odnajduje się osób w ogóle w tej chwili mamy w Polsce przez wszystkie lata, odkąd zaginięcia są rejestrowane mamy 4000 osób miniona żądnych, ale to są osoby tzw. długotrwale zaginionych pan na porównaniu mamy też prawie 4000 osób pochowanych jako osoby nieustalonej tożsamości pamiętać, że docent zgłoszenia sprzed lat, kiedy technika była na tt technologia nie było internetu i informacji wszystko się nie rozprzestrzenił nie było badań genetycznych, a w związku z tym sporą część tych osób, które są długotrwale zaginionych zapewne nie żyje, ale są takie z nich jest do 116 latach ludzi kontakt wirnika wówczas nasze bazy, czyli 4000 osób trwale zaginionych, a co z przypadkami osób, które giną ale, których motywem zaginięcie przestępstwo, bo to się bardzo też, jakby pojawia w naszej wyobraźni porwania gwałty molestowania zbrodnie jakich jak często tego typu sytuacje się zdarzają też tutaj wnętrz nie jest ono jest to jest na niewielką 2 ta jeśli chodzi o zaginięcie zdarzenia kryminalne nie mówię tutaj o porwaniach, choć w bloku, ponieważ w ogóle jest rejestrowane jako zaginięcia i zupełnie inny sposób prowadzone są działania nie przez komendę policji tylko przez Centralne Biuro Śledcze, ale natomiast nosił się takie sytuacje mają miejsce i takiej sytuacji rozpalają wyobraźnie, a społeczeństwa do granic możliwości tak nie mówi część branż mówi najczęściej czy sami są często do takiej sytuacji zaginięć, które prawdopodobnie nie mają wspólnego z c ze zdarzeniem kryminalnym dopisywane są różnego rodzaju historie, a broni ciężko zaakceptować to, że ktoś musi po prostu odejść, a dopisywane są całe historie, a my mierzymy się z tym teraz bardzo często, ponieważ w mediach społecznościowych funkcjonują takie grupy poszukiwawcze to nie takiego poszukiwawczą usystematyzowane zamysłu grupy osób, które jak grupy społecznościowe mediach no komentują różnego rodzaju sprawy oczywiście przyczyniają się do tego źle, a te odnalezienia są szybsza, a ponieważ mają ogromne zasięgi natomiast komentarzy, które tam pojawiają są często bardzo krzywdzący dla rodzin, a nie dość krzywdząca jeszcze powodujący w tych ogromną traumę są oceniające nacje też budzić widziany i informacji bez sprawdzenia bez weryfikacji krążą postów w mediach, a my no ale to się to zjawiska społeczne medialne, które się przy każdego typu incydencie wydarzają są hejterzy są ludzie, którzy dokumentują czasami próbują na jak inny fałszywy trop sprowadzić całą sprawę natomiast wracając z tego że, że zajmujemy się tymi ekstremalnymi przypadkami w kulturze masowej, bo rzeczywiście kino wielokrotnie opisywała taką sytuację młodociane ofiary wykorzystywanej przez przestępcę przez psychopatę seryjnego mordercę pamiętam do lata ostatnio zrobił na mnie ogromne wrażenie im pokój Leny Abraham sona z punktu widzenia mordercy z kolei opowiadał Lars von Trier np. film dom, który zbudował Jack wstrząsająca historia widziana oczami psychopaty wasz film zajmuje się z trzecią stroną tego zjawiska tego dramatu tragedii rodzicami rodzicami ofiary która, która ginie znika z niewiadomych okolicznościach to nie jest oczywisty wybór pani Marta tak to doświadczenie właśnie tego dramatu z tak tak to doświadczenie doświadczenie te doświadczenia tego dramatu tej straty tej traumy właśnie doświadczanej przez przez rodziców to w zasadzie pokłosie mojej dokumentacji ja tutaj jadą za nasze spotkanie sprawdziłam, że po raz pierwszy z panią z panią Izabelą skontaktował się dokładnie 9 lat temu słuchaj, gdzie 4września 2013 roku wysłałam do pani Izy prośbę z prośbą o takim właśnie zapyta i zapytanie czy pani nie została mi pomóc w kontakcie z osobami które, które rodzinami, które straciły najbliższych i ja chciałem zrobić film dokumentalny na ten temat właśnie na rodzinę euro rodzinie, która nieobecności tak nigdy rodzin, które zmaga z nieobecnością do najbliższej osoby ten dokument o dokumentacji wykonanej dzięki właśnie uprzejmości pani Izy, bo kontaktowałem się, bo w kontakcie z kilkoma rodzinami nie powstał jeszcze z niego wycofała z tego względu także, że każda z tych osób, z którymi rozmawiam miała ogromne oczekiwania, że ten film dokumentalny pomoże odnaleźć dziecko rodzica najbliższą ukochaną osobę to były już bardzo pokiereszowane osoby teraz dawanie kolejnej nadziei czy nowy by obiecywanie, że to będzie miało taki ten, że ten film dokumentalny będzie miał taki wybrzmi jak program ktokolwiek widział progi interwencji było po prostu nieuczciwe jeszcze mogłoby dodać i gmin jeszcze spowodować jeszcze większe cierpienie w związku z tym jeszcze z tego pomysłu wycofałam, ale to co zostało we mnie po tej dokumentacji, czyli właśnie taka taka pustka ataki ta jest zawieszenie takiej im jeszcze i już nie życie tylko taka wegetacja to w ogóle ta atmosfera emocjonalna to było coś czym została na lata potem zrobi kolejny film właśnie w Mongolii wspomniany natomiast, jakby cały czas to co z czym się zetknęłam dokładnie tkwiło i wróciłam, ale już w postaci filmu fabularnego, ale czy zainspirowała się pani jakimś konkretnym przypadkiem czy to właśnie była kwestia przemyślenie na temat tego czym się pani zetknęła co panią powodowałyby, że wróciła pani do filmu fabularnego z tym tematem to nie był 1 przypadek to było doświadczenie jakiś taki bez czasu rzeczywistości, która nie ma kształtów już taki bardzo mocne doświadczenie obcowania z osobami, które spotkała trauma, jakby ja też wówczas miesiąc filmie dokumentalnym i proszę panią Izę poprzez fundację Itaka kontakt z takimi rodzinami ja szukałam osób, które szukają już ukochanych przez lata jeśli przez dziesięciolecia więc, jakby nigdy nie interesował ten moment pierwszy moment ten cały, że zawinięcia, jakby on też tak bym ogrywanie szeroko przez seriale itd. więc bardziej interesuje to co się dzieje, kiedy już ten, kiedy kurz osiada, kiedy już w Indiach nie wiadomo co zrobić, ale w, a dalej co się dzieje jest suchy płacz jest no właśnie jest taki bez czas jest takie jest taka zupełnie inna mam wrażenie energia bądź jest iluzji iluzji życia tak naprawdę ja widziałem się tak mamo okrutnie jej córka została znaleziona dosyć szybko i rzeczywiście to był kryminalny wątek zaginięcia, ale mama żyła na dole życiem jest z właśnie z życiem, stwarzając iluzję normalności, a drugie piętro było poświęcone tej córce w zasadzie, szukając to było niesamowite doświadczenie zresztą robiłam zrobiłam reportaż do tych wizji von po teatrologii zacząłem robić reportaże społeczne i w zasadzie to w ogóle pierwszy był moment, kiedy ten temat do mnie przeszukań powtarza to słowo pustka bez sprzedaży dobrze rozumiem to znaczy to oznacza z punktu widzenia rodzica czy osoby poszukującej zaginionej, że ten czas jakby zatrzymał w momencie, kiedy ta osoba zniknęła także to żyje tak tymczasem przeszłym zatrzymanym do czasem przeszłym zatrzymanym w głowie, a z drugiej strony czasem teraźniejszych dla czasu syn teraźniejszość na potrzeby najbliższych, ponieważ no jeśli masz jeszcze jedno dziecko męża to mu wszystko nie można się tak zupełnie odciąć od rzeczywistości, ale właśnie wracając jeszcze do tego co chciałam powiedzieć no tam za te małe by zrobiła takie mauzoleum do tej córki na tym drugim piętrze i jakby ten cały czas myślenie i dokumentacja na rzecz tego filmu dokumentalnego cały czas się przenikały z tym naszym filmem fabularnym bo, szukając lokacji właśnie chciałam znaleźć tego typu dom z tego typu być ciężarem Agata ty przygotowała się pewnie na swój sposób do tej do tej roli, żeby pokazać cierpienie rodziców, które matki dziecka, która zginęła no to jest to jest jakieś jednak wyzwanie, tym bardziej że słyszymy, że to nie jest ta pierwsza spontaniczna reakcja pokoju, jakby długotrwały proces co się właśnie wtedy dzieje z psychiką tak zranione osoby tak długo szukającej kogoś kogo kochało musiałaś jakiś proces dnem RM psychologiczne odbyć za taką osobę, jakie masz z tego wnioski, jakie masz tego wrażenia i czy to ciebie też jakoś kosztowało coś emocjonalnie no to bardzo dużo wątków zahacza o twoje pytanie może tak trochę po kolei czy mieliśmy taką pomoc z Marcinem Czernik, który gra mojego męża rzeczywiście no mogliśmy porozmawiać właśnie z kimś kto no opiekuje się ludźmi, którym zaginęły rodziny i właśnie był nawet taki pomysł część rzeczy spotkamy się takimi rodzinami, którym ktoś zaginął, ale ja też myślę, że dobrze żyć z tego wycofaliśmy, bo to znowu byłoby nowym sensie wykorzystanie ich dla naszych potrzeb, a wzbudzenie w nich być może na dziś, że nasze zainteresowanie przyniesie im coś jeszcze, a nie tylko film fabularny, który dla nich no bo wartością jest zbyt wartościowe z tego, że być może zwraca uwagę na problemy i jakoś może uwrażliwić ludzi, ale wydaje się, że nasz film w tym sensie nie jest tak jednoznacznie zaangażowany społecznie tylko to jest film bardziej o emocjach radzeniu sobie z nimi o tym o dla mnie najważniejszy jest w tym w tym filmy takie pytanie czy to jest rzecz, którą w ogóle można sobie poradzić, który można wyjść jak długo może żyć nadzieja w takiej sytuacji no właśnie leczy czy człowiek z takiej sytuacji, że po po wielu miesiącach czy nawet latach nie udaje się odnaleźć zaginionego dziecka czy czy jest w stanie przejść nad tym do porządku dziennego pogodzić z tą myślą jak jest niebyła nigdy takiej sytuacji odczucie miałam jednak te powiedzmy 3 miesiące, kiedy już mieliśmy próby spotkania, a potem byliśmy na planie, który nie ukrywam były dla mnie trudne być może to jest uznawane za nieprofesjonalne zrzeszenie zagra po prostu postaci tylko się z nią razem przeżywa, ale jakoś nie potrafi inaczej niż niż przyjąć kawałek z tej tej postaci na siebie dla siebie te role też różne rzeczy nie uczą w związku z tym i niż wydaje że najwyższym co można osiągnąć w tej sytuacji jest zaakceptowanie, że ten ból, który się ma w sercu będzie po prostu trwał do końca życia, ale za mało w tym ważnie zaakceptowanie tego fakt czy w zintegrowanie tego bólu tak, że on będzie po prostu częścią funkcjonowania i że będzie się miało ten ból no nie wiem pogłaskać powiedzieć mówię, że jesteś wiem, że zawsze będziesz tak się zdarzyło w naszym życiu będziemy żyć do końca razem dzieci akceptuje czy przyjmuje żyjmy czy też czy to nie ma nic więcej możliwości jak pani są też możliwość dojścia samodzielnego do takiej świadomości czy jednak wymaga tutaj interwencji psychoterapeuta lekarz ktoś z zewnątrz to Adam to dodam od siebie, że mamy ojcowie mam osoby, którym się kontaktowałam się w 2 osoby z małych miast ze wsi, aby absolutnie żadnej możliwości dojścia do psychoterapeuty pomocy natomiast jeśli np. syn zaginął w dziewięćdziesiątym pierwszym roku tak to mama czeka wierze nie może zachorować nie może popełnić samobójstwa musi z tym żyć to dokładnie tak się zachowuje po tych iluś tam latach dziesiątkach lat jak głosi Agata mówi żonę one one czekają już pogodzona z tym losem, że będzie czekać i też wdaje mi się, że to naszą historią w bardzo mi się kiedyś usłyszałam podobało spodobało takie porównanie czasem człowieka do trawy, że po tej trawie tak chodzi depcze potem trwa wstaje i coś takiego miał w głowie cały czas dzieliłam się z Agatą tym czym tym porównaniem i wydaje mi się, że w tym właśnie, zwłaszcza tym morskim krajobrazie tak właśnie widziałam postać Hanny, że to jest taka TK morska trawa, którą ten wiatr chłoszcze to jest inny no dobija, ale one jednak wstaje potem wstaje w jaki sposób być może właśnie pogodzona czy, akceptując to co jest co się wydarzyło pani Izabela chciał coś dać niektóre zgłoszenia z usłyszał pęknięcia my osiągniemy przez lata, a jakieś 10 są w małych miejscowości teraz byśmy można jest jednak znacznie wyższa są geneza powstania fundacji jest wywodzi się z tego, że był program tylko widział ktokolwiek wie pan inności i założyciela fundacji w tym programie PiS na czele realizację opowiem pracowali i kiedy gasły światła do winy zostawały na kanapie właściwie niczym, a jedno udało się relację pomiędzy, a w panice prezenterami programu, a rodzina Jana trwają niektóre trwały dziś dzień, a istnieje rodzinnymi rozmawiamy natomiast chciałem też odnieść tego, ponieważ nie mówiły do tego życia jak ono wygląda nie w moim odczuciu dziś z niego daje się już drugiego dwunastoletniego o świadczenie pracy fundacji wynika, że występ więzienie, ale coś zmienia sytuacja zaginięcia oczekiwane znaczy rolnik, który czeka nas dziecko, a właściwie nie ma możliwości 1 ruchu, a matka, która czeka musi czekać ona funkcjonuje w tym sicie, który minął funkcjonuje sieć teraźniejszym to, o czym wcześniej pani powiedziała natomiast mierzeniem jest to co częściowo wydarzyło się w Wilnie częściowo nie byli, a niemożliwości ten odebrania sobie życia zrezygnowania dobrowolnie z tego, że być może 1 Tencent córka wrócą zapukają do gminnej co widzą się, że zima rolnictwa na rodziców czy nie rodzica często zmieniają te rodziny numerów telefonów adresów zamieszkania z więzienia w sytuacjach, gdy to właściwie musimy musimy tak rzecz musimy się godzić mniej lub bardziej z oczekiwaniem, a ja przytoczę taką rozmowę, którą pan chodziłam z mamą, która nie lata temu wystać swoje dziecko z Eweliną k, a jako nastolatek ja wcześniej zawsze czytam sobie informacji wynika takie się z rodziną, ale i zaprosi świata dodaje też projektu o 1000 informacji w naszej bazie po tym, jak dzięki wcześniejszym znany przebiegał i a oczywiście informacje, że pani pogodzona z sytuacją, a już minęło lat panie z powodu sytuacja nie wymaga opieki psychologa można taką opiekę rodziny z nich to katar również takich pobiliśmy wsparcia i odwrotnie natomiast zaczyna rosnąć poza psychologiem, który tym obszarem się zajmuję, bo to też nie jest takie łatwe obszerne można coś powie wszystko będzie wiosna w ciąży nie będzie, a więc jest zmian do mamy rzeczywiście rozmawialiśmy ochroniarza no minęło 10 lat jedno zostawała tego ostatniego teraz dorosłego już syna uzna za znak względów formalnych i mówią o nich już więziono wielu żołnierzy bo gdyby żył to nie wrócił skontaktował się jakikolwiek sposób panowie czystości, bo on po prostu nie wie, a miał zakończyć rozmowę podziękowała, a inna pani pyta, ale myśli pani, że jeśli odwróci to wybaczyć, że uznając, że pan właśnie ten w sam czas moją tak to jest naszym psychologiem i wystaw czynią wiele teraz z absolutnie wstrząsające i no jak jesteśmy w sytuacji bez wyjścia nad tutaj to chcę potwierdzić absolutnie co pani Izabela teraz mu z prawdą w echach leśnych pie w ogóle pierwsze moje wrażenie po rozmowach z nożem, żeby tutaj poruszamy się takiej cienkiej granicy schizofrenii szaleństwa no czegoś co jest odstępstwem od tzw. normalności, czyli nie ma nie ma sytuacji normalny w żadnym żadnej sekundzie natomiast chciałem się Daga też zwrócić z takim pytaniem, ponieważ to co mnie w tym filmie uderzyła to jest to oczywiście też im poświęcony rodzicom, ale tak naprawdę wg mnie też poświęcony temu co się dzieje między małżonkami w tej sytuacji to znaczy ta rodzina, która kiedyś była pełną rodziną składającą się z rodziców dziecka nagle staje się związkiem dwuosobowym opartym na traumie opartym na wzajemnym obwinianie się, bo przecież problem, kto ponosi odpowiedzialność za to co się stało jest nieuniknione i pojawia się natychmiast pytanie jest takie co się wtedy dzieje z relacją małżeńską jak wyście to z Marcinem przepracowali między sobą jak aktorzy i jaka jest twoja interpretacja czy to cementuje związek czy wręcz przeciwnie bałam się tutaj generalizacji ani nie mam tych doświadczeń ani nie wiem tyle, a poza tym mam poczucie, że z tak trudnymi doświadczeniami w życiu ludzi są bardzo trudnej sytuacji między małżonkami w grę między ludźmi bliskimi i wydaje się, że taki z innymi traumami to morze ludzi scalać jeśli ci mają wspólne podejście do tego wspólne nie wiemy np. obydwoje są bardzo wierzący albo obydwoje mają bardzo dużo energii i pomysłów chcą szukać i bardzo się np. w tym wspierają rzeczywiście nie ustają w tym zakładam, że mogą w takiej sytuacji ale no z filmu wynika, że tak nie stawiałabym niestety na to że, że to są sytuacje absolutnie destruktywne zżyty z katastrofa, gdy zawalenie się budynku na głowę do, że coś wysuwa spod nóg wszyscy są rozjeżdżają się kry, że oczywiście ci ludzie na pewno próbują się łapać próbują nie być sami w tym, ale bardzo trudno jest uciec od obwiniania siebie samego apotem od obwiniania tej drugiej osoby od myślenia o tym co my wspólnie zrobiliśmy źle, że coś takiego wydarzyło czy to w ogóle jest nasza wina czy nie nasze wina no myślę, że ten pierwszy czas to jest okres ciągle zmieniających się emocji, a poza złości żalu potem wydaje mi się, że 1 strona przyjmuje na siebie też pewnie różnie, ale takie poczucie, że te emocje, gdzie zostają tak ubite trochę pan ma to co się dzieje z miłością miłość pokiereszowana z moich i tak wybraliśmy taką drogę naszych bohaterów, pisząc scenariusz SPR Borkowskim tak też wynikało z moich dokumentacji, chociaż tej pani Izabela na pewno będzie w stanie więcej powiedzieć jednak, że te rodziny rozpadają także w którymś momencie 1 ze stron już ma dość chcę wysiąść z tego pociągu druga chce dalej ciągnąć do śledztwa i włącza się do tego również jak ogromny gra pozorów, że właśnie częstym moście na często nie chce też generalizować byłem tak to co zaobserwowałam także mężczyźni udają silniejszych chcą być podpory tak naprawdę mają trochę mniej determinacji i chcieliby już już jednak pogląd tego pogodzenia jakoś za domknięcia tego etapu, chociaż to też jest pan z Krakowa, który cały czas szuka syna i im i to oni tak naprawdę to to tu siłą tych tych poszukiwań wszystkich w każdym razie należy bardzo cię od płci nie w każdym razie bardzo często uważam, że jedna z partnerów ma już dość już niema już straty siły ich chce zakończyć etap myślę, że pani Iza możemy poprawka pani coś dopowiedzieć nie wyniki pani Izabela Szmyd z, kto już żyć dalej w związku, ale jakoś funkcjonować o jakichkolwiek bez sytuacji, a ktoś mu winien jeszcze szukam go może samo zaginięcie to jest taki czas nie mamy gdzie mnóstwo osób przyjaciół znajomych rodzina i w pewnym momencie to osoby się wykruszają i Janusz sanocki chodzi o tym, że znosi opowiada się od osobie zaginionej i będą rodzić, które jest tym szukający bardziej tak nazwała, a i do końca, a on potrzeby jeśli cały czas rozmawiania szuka kogokolwiek kto, kto wysłucha i dziesiąty raz 50 teraz będzie słuchał ocen jak cudowna była córka jest fantastyczny sen a jakby było gdyby, dlaczego tak się stało pan, a dziś nie są już chodzić sąsiedzie w związku w pewnym momencie ktoś mówi nie mogę więcej, a jaką inną drogę tego dowiemy się z rodzinami po jakimś dłuższym czasie bardzo często okazuje się, że nie są kosztami właśnie jak wiele jak wiele małżeństw przechodzi przez to nietknięte, że tak powiem, że chodzi o związek chodziliśmy taki mamy, ponieważ przez rodziny, z którymi, a na ostatnim roku skontaktowałam się, zapraszając ich do różnych tai realizacji projektu akurat tym zajmuje duży, że ani wszystkich bardziej się sprawy to jest sytuacja jest z sytuacji nie wyobrażam, kiedy już zawody te racjonalne środki te często jedno z tych osób z takim chwytać się takich zupełnie nieracjonalnych działań, a dziesiąty Jasną IC sen informacja znaczy lat cokolwiek co mogłoby, jakkolwiek przez życie to rodziny czy to osoby do rozwiązania tej zagadki tylko też chciałabym przytulić no to, że zagadki zaginięcia tych wiele osób mówi zagadki nie są zagadki cierpienie tych rodzin dlatego tak bardzo podobał się ten film, bo on mówi o tym, o czym zazwyczaj się nie mówić o tym co się dzieje w tej rodzinie poza chęcią to samo zaginięcia my z sytuacją dramatyczną i po latach petycję fundacji ja wciąż myślą o tym, że to mogłoby się wydarzyć tematyki zupełnie bezwarunkowe odruchy mogą się wydarzyć ma jedynie antyki bezwarunkowe odruchy po prostu ule w sobie ściąga ramiona środka to jest coś z-li niewyobrażalnej przymierzyć, a jednak rocznie 13 000 rodzin mierzy się z taką sytuację tak bardzo bardzo jednak duży problem wiele osób go przeżywa na 20 chciał wrócić do wątku filmowego, bo ten nie powiedzieć jeszcze w atmosferze, która panuje w tym filmie o sposobie filmowania o, jakby narracji, która z 1 strony, jakby soczyście dramatem psychologicznym to bardzo dobrym natomiast jak blisko jest też by takiego kina gatunkowego skandynawskiego kryminalnego opowiadania o tajemniczym no, w przypadku których który wymaga rozwiązania, skąd pani Marto pani czerpała taki właśnie sposób narracyjny do opowiadania historii znaczy inny bardzo bardzo szybko z Piotrkiem Borkowskim scenarzystą filmu doszliśmy do porozumienia, że nie chcemy zrobić tylko tylko aż Allen filmu obyczajowego takiego obrazującego, jaką się Europie opierających się np. na jednym z 1 takim dramatycznym przypadku chcieliśmy jakoś tak poszerzy trochę tę perspektywę wyjść właśnie od takiego kina gatunkowego powiedzmy kryminalnego, ale potem rozum z bohaterami przedzierać przez wszystkie warstwy rzeczywistości i zapytać czy możliwe jest dotarcie do jakiegoś do z 1 strony do pogodzenia się do uzyskania jakiejś harmonii, a z drugiej strony do uchylenia rąbka tajemnicy trochę nas zainspirowały, a nie tyle kino skandynawskie co naprawdę przygoda Antonioniego co stoi tak w takim egzystencjalnych wymiarze za to za to za to zagadką za to tajemnicą właśnie i trochę dlatego mamy w tym naszym filmie takie długie sekwencje takich pozornie bez celowych poszukiwań, ponieważ chcieliśmy wprowadzić naszą bohaterkę atakuj taki stan pustki takiej czystości i zobaczyć dopiero wtedy można coś sprawić dopiero wtedy można coś zobaczyć ale, toteż było pokłosiem dokumentacji takiej realistycznej dokumentacji nie tylko puszczenia wodzy fantazji dlatego, że kiedy chcieliśmy trochę wejść w to taką iluzję tego życia, jakby tego już takiego drapania naprawdę tej ziemi tego szukania bez celowego tropów to znaleźliśmy przypadki osób, które jakoś takim wiedziony jakąś cudowną nie wiem intuicją znajdywały znajdywały osoby, które szukały co się wydarzyło kilka lat temu w ogóle jakimś lesie pod Radomiem cud dokładnie to był jakiś fragment snu fragment przeczucia coś co do jednak doprowadzało do jakiejś jakiegoś rozwiązania pie Chodzież połowicznego dokładnie czy zagranie takiej roli Agata po był taki walczący z ministrem u Łukasza Grzegorzka żadne zbuntowany niepokornej, która sobie swawoli różne ma własne wyobrażenia na temat funkcjonowania rodziny czy zagranie tak Cichej, ale wewnętrznie krzyczące postaci było dla ciebie nowym odkryciem nowym doświadczeniem jak jak budowała tę rolę wód cieniu absolutnie nowym i tu to skrót za każdym razem zdominować oświadczenie jest korzystny niż nowa osoba, którą przynieś swoje życie, ale przecież jest też spotkanie z nowymi ludźmi i tu akurat miałam poczucie wyjątkowości sytuacji wydaje się, że to wynika z tego że, że Marta robiła tyle dokumentów wcześniej robiła też dużo z Pawłem Chorzępa który, który mi z autorem zdjęć naszego filmu i robili te dokumenty razem, że ja miałam wyjątkowe tutaj poczucie niesienia tej historii wspólnie znacznie nie miałam poczucie, że oni są za kamerą, a ja zostanę sama kamerą znaczy, że jest taki podział, że oni oglądają AJA, a dron pokazuje czytam przeżywam tylko, że to wszystko robiliśmy razem im wojnę weekendy siedzieliśmy w pokoju hotelu we troje czy jak był Marcin Czarnik to we czworo mam wrażenie, że taką za czworo ponieśliśmy wszystko wszystko razem, że wszystkie rozmowy nawet dotyczące rzeczy, których teren, który teoretycznie mogłyby nas nie obchodzić, które dotyczyły ujęć kamery itd. omawialiśmy wcześniej, żeby nie było coś co nam będzie przeszkadzało tylko, żeby to było coś co będzie współgrało z nami, a jednocześnie nasze wszystkie pomysły, żeby było wcześniej wiadomo, czego potrzebujemy jak sobie wyobrażamy, żeby potem na planie trzeba było szukać tylko, że Paweł miał czas i potem jeszcze to uzgodnić z Martą itd. więc miałam poczucie konieczną tak organiczną ości takiej wspólnoty żyją ja nawet, grając najtrudniejsze sceny w taki klub nadawczej film to nawet wiedział, które były dla mnie najtrudniejszy to wcale nie te, które mogły wydawać trudniejsza to ja miałam poczucie, że człowiek, który niesie przede mną kamera i Marta, która patrzy w ekran oni tą scenę razem ze mną niosą one dość wyjątkowe to co mówisz, bo to się rzadko zdarza w kinie, że jest takie zaangażowanie wspólnotowe, chyba że z aktorem, ale czy to jakiś punkt odniesienia, jeżeli chodzi o oto co chcesz osiągnąć znaczy np. konkretną historię karną oznaczyć konkretne można postać też, ale konkretny, jakby aktorski wyczyn, który chciałabyś np. porównać do tego co zrobiła w tym wypadku nie oględnie nie zdarzyło się do tej pory się w kategoriach wyczynu aktorskiego w, więc trudno mi też takie porównanie znaleźć nie raczej, a raczej jest także mam c psychologiczne filozoficzne metafizyczny tak w tych rejonach winnej najczęściej się poruszam i tak też było tutaj mam wrażenie, że od pierwszego spotkania jakoś tak wpadłyśmy w siebie z Martą tak bardzo blisko także także wszystkie nasze rozmowy potem po prostu po prostu toczyły po prostu biegły to była taka śniegowa kula, która była coraz większa ja nie miałam rozpisanego planu jak często pracuje w dość logicznie to znaczy także wszystko wiem jest rzeczywiście poza oznaczane sceny teksty wiem co jest, po czym to tak, bo w tym sensie no ta praca tutaj była trudna, bo no nie kręciliśmy po kolei, a tam były tak naprawdę drobne niuanse to nowość do najtrudniejszych do przekazania nie wielkie właśnie tam jakiś kryminalny akcje, więc w tym, że byłyśmy przygotowane do takich etapów drogi idei tej tej kobiety przez czas, który oglądamy, ale Emil, ale i ja mam przecież, że rzesze otworzyła mi oddałam tak służbę i sprawie i ludziom, a których coś takiego dotknęło co właściwie próbowałam sobie wyobrazić to wydaje mi się, że jest czymś najgorszym zaginięcie, że jest czymś gorszy niż śmierć, że pozostawia w takim zawieszeniu takiej niemożności ani bycia ani pożegnania się ani reakcji może jakiś koszmar i od razu też myśli się od tych co działo w czasie wojny ile wtedy było osób zaginionych jak długo ludzie nie znali ich losów czy naprawdę absolutny koszmar no do mam nadzieję, że ziści oni będą oglądać ten film to poczują przynajmniej, że ktoś chce być blisko nich, że ktoś chce ich zrozumieć, że ktoś chwilę poświęcił temu, że po prostu z nimi pobyć, bo cóż tu innego można zrobić i że ktoś o nich myślał myśli i że to już jakaś energia jakaś siła, którą można sobie nawzajem dać, bo te sytuacje, w których można dać realną pomoc, a co jeśli to jest układ konfliktowy to znaczy taki że dziecko odchodzi, dlatego że zostało skrzywdzone lub źle czuło lub coś się strat strasznego stało rodzice nie poczuwają się do żadnej odpowiedzialności, a dziecko nie wróci, bo nie wróci, bo jest śmiertelnie obrażona zranione i układa sobie na nowo życie i nie byłam świadkiem innego członka zespołu gości w datach onkologiczne w dniu osiemnastych urodzin i dziewczynka dziewczyna kobieta poinformowała nas, że odwołuje swoje poszukiwania już dzisiaj być osobą no właśnie ta jednak uwagę na rolnictwo informować o taki sposób takiego szkolenia zamknie również na policji, a drugi mogą zrobić to poinformować rodziców o tym że, że ich córka skontaktowała zweryfikowali my i tożsamość nie życzy sobie kontaktu z rodzinami wszystko zależy też od sytuacji bardzo często te to historia, którą pewna rodzina, które chcą potem przedstawia nam osoba zaginiona są różne historie różne historie takich mamy takie sytuacje po latach docieramy na osoby, która zaginiona, a i to wtedy możemy zrobić, kiedy stosowane w osłupienie właśnie jest już scenicznego życia pasy mówi nie z nim kontaktu skrzynie bardzo się nie, a jednak możemy zrobić i rzeczywiście wykorzystujemy to to możliwość PE prosimy o jedno druga strona matkę, która tego synonim przeprosić chcę prosi tylko chwilę rozmowy mają prosimy o to, żeby napisali taki zwyczajny Lis, który my możemy przekazać bez wskazywania adresu BSC kontaktu telefonicznego zresztą swego czasu nie tylko pan panie, gdzie prosiliśmy rodziny osób zaginionych, żeby napisały list, który był odczytywany na antenie z aktorów z buta, a detalisty strony bardzo długo, a i po 2 tygodniach ceniony rodzinnej Radomia Mazovia, ale jeszcze potrzebuje piłki, żeby to coś dopisać jest szansa miną, żeby ta zaginiona córka za mięsem to nic usłyszał jeśli sami państwo usłyszano jest to studnia wyznaje, że chodzi o problemy każdy z tych przypadków, o których rozmawialiśmy wymaga zupełnie osobnego rozpatrzenia być może nawet filmu fabularnego tymczasem byliśmy świadkami zachęcam państwa do obejrzenia iluzji Marty Minorowicz filmu, który porusza niesłychanie drastycznej mocny temat do tej pory nieobecne w Polskim kinie bardzo dziękuję paniom za udział i za rozmowę pani Agata Buzek Marta Minorowicz i Izabela Świergiel bardzo dziękuję naszymi były naszego bardzo dziękuję dziękuję bardzo Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: GOŚCINNIE: KULTURA NA WEEKEND TYGODNIKA POLITYKA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Więcej niż na antenie! Teraz TOK FM Premium 30% taniej: podcastowe produkcje oryginalne, Radio TOK FM bez reklam i podcasty z audycji. Nie zwlekaj i słuchaj wygodniej!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA