REKLAMA

Jean-Luc Godard: Kino, które nie opowiada historyjek, tylko pokazuje czym jest Historia

Popołudnie Radia TOK FM
Data emisji:
2022-09-15 12:40
Prowadzący:
Czas trwania:
14:07 min.
Udostępnij:

"Stale przypominał, że kino należy wymyślić na nowo" mówił prof. Paweł Mościcki o zmarłym przed dwoma dniami wybitnym francuskim reżyserze

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
1243 popołudniu Radia TOK FM przy mikrofonie Filipka kurz z nami jest prof. Paweł Mościcki Instytut badań literackich Polskiej Akademii Nauk pisarz eseista autor książki Godard pasaże dzień dobry panie profesorze nikogo, lecz dobre, a my świat wielu firmom i kultury w ogóle od kilku dni wspomina Jeana-Luca Godarda scenarzysta reżyser producent zmarł 13 września miał 91 lat skorzystał z procedury wspomaganego samobójstwa francuski twórca uhonorowany w Berlinie Wenecji w Los Rozwiń » Angeles ostatecznie również Oscarem pod koniec kariery i oczywiście długo można wymieniać reżyserów, którzy mówili, że szeroko inspirowali się pracą Godarda to byli Martin Scorsese Carlą Robert Altman Jim Jarmusch Quentin Tarantino co by było, gdyby dać się nie pojawił jak wyglądałoby pub fiction np. pan nie wiem jak jak wyglądało partii czym akurat tutaj chyba link między Godarda Tarantino nie jest aż tak mocno jak choćby w przypadku Jima Jarmuscha natomiast na pewno mamy do czynienia mieliśmy do czynienia już niestety z no i twórcą absolutnie wielostronnym i w pewnym sensie wyprzedzającym na czas nawet ostatnio, które zmienią właściwie z no wszystkie aspekty NATO nie są chyba rzeczy, które da się zmienić takim pojedynczym w niej technicznym wymiarze prawda, więc Godard sprowadził to Godard sprowadził tam to jest myślę tak bogata zróżnicowana twórczości tak też przebojowa na wszystkich we wszystkich swoich etapach, bo też mamy do czynienia z kimś, kto zrobił no ponad 100 filmów także stąd gigantyczna filmografia twórczość bardzo bardzo rozbudowana i no i na każdym etapie tej twórczości ich wiele-li coś w niej było takiego co zrewolucjonizowało po prostu rozumienie tego czym obraz filmowy jest odejście Nasha do kina to co nam potrzebne do czego służy i wydaje się, że to jest no taka rola Godarda, która będzie pewnie ponadczasowe to znaczy kogoś to permanentnie przypomina nam o tym, że kino należy przemyśleć na nowo wymyślić na nowo właściwe i ja wiem, że to jest rzeczywiście dużo do powiedzenia mamy raptem 10 minut, ale trochę muszę pana profesora popytać jakąś taką jak taki ekstrakt np. jeśli chodzi o francuską nową falę Franz teatrów powiedział, że to nie jest szkoła to nie jest ruch to nie jest grupa, ale jakość tak pan co ja myślę, że tak w ogóle zgoda dem podobnie jak z wieloma takimi klasykami filmowymi klasykami sztuki jest trochę taki problem, że oni zastygają w pewnej kliszy, którą sobie przetransportowali my i za pomocą, której jak zaszufladkować liczmy tych twórców wydaje się, że zgoda akurat wśród tych największych reżyserów filmowych chyba jest ofiarą najbardziej no takiej dopełnione redukcji, ponieważ bardzo często identyfikuje się właśnie w tym pierwszym okresem jego twórczości tzw. nową falą ja bym nawet za zaryzykował stwierdzenie, że to do zupełnie nie tam Goddard jest najbardziej odkrywczy wszyscy, którzy interesują się na to nie widzieli do auta do utraty tchu może niektórzy szalonego Piotrusia prawda żyć własnym życiem karabinierzy to są takie filmy z lat sześćdziesiątych wczesnych lat sześćdziesiątych, dzięki którym gadać stał się znany na całym świecie wydaje się, że w tym sensie w ramach nowej fali Godard był jak inni oczywiście miał swój jak tam 2 własną sygnaturę i oryginalność, ale to co się stało później o wiele ważniejsze, dlatego że go właściwie kilkakrotnie postanowił zakwestionować w ogóle kina jako całość to jest wydaje się gest, na które stać bardzo niewielu filmowców dziś praktycznie nikogo i dlatego też został bardzo osamotniony dajcie czy też należy o tym pamiętać, że ta legenda Godarda wielkiego twórcy z legendą też szalenie ograniczano zredukowano właśnie do paru filmów z początków twórczości, a jest to ktoś, kto pod koniec lat sześćdziesiątych np. postanowił zrewolucjonizować kino w sensie politycznym to znaczy porzucić system produkcyjny, który sprzyja budowaniu autorytetu autora pojedynczego twórcy na rzecz twórczości kolektywna wtedy założył grupę liga wierna off, która robiła filmy no właściwie propagandowe rewolucyjnej eksperymentalny zarazem to była bardzo ciekawa z bardzo ciekawy okres naprawdę szalonych eksperymentów tutaj właściwie się zaczęło od filmu Chinka sześćdziesiątego siódmego roku ważna data prawda przed sześćdziesiątym ósmym rokiem z no i przez całą całą serię filmów, które na bardzo dziwne, że te telewizyjne natomiast później, gdy gdy, gdy Doda wrócił do odrobienia filmów zwrócił też bardzo specyficzny sposób traktował też jeden z pierwszych takich pionierów eksperymentowania w kinie z technikami wideo z to jest ktoś to bardzo szybko rozpoznał emancypacyjne także rewolucyjne już trochę innym znaczeniu niż ten polityczny możliwości telewizji Arte ktoś zrobił 2 genialne Serie telewizyjne 6× 2 i wokół Francji czy ta podróż dwojga dzieci wokół Francji to są takie Serie telewizyjnej edukacyjne filozoficzne eseistycznej niesamowite rzeczy zupełnie zapomniany w latach osiemdziesiątych powrócił właśnie do tematu wielkiej sztuki z astrą przemierzył za pomocą też kina bardzo oryginalnego bardzo też nie nie monumentalne jego takiego kina właśnie złamanego kina cały czas krytycznie patrzącego na swojej środki na końcu w latach dziewięćdziesiątych zajął się po prostu robieniem w kinie w historii kina tak tutaj w dziewięćdziesiątym ósmym roku mamy monumentalny historię kina jest w liczbie mnogiej takich ośmio częściowy w właściwie fresk bardzo z takich staro z starał, bo skokowy montaż różnych elementów historii kina za pomocą, którego Godard opowiada poprzez obrazy czym w ogóle kina jest historii jak historia kina można uprawiać za pomocą obrazów tak dalej także nawet do ostatnich lat z Goddard tego eksperymentalnego ognia nie utracił, bo też warto przypomnieć, że np. przyjąć za jeszcze moje zdanie nie musieli się każdy zgadzać, ale np. jest autorem jednego z najciekawszych eksperymentów z techniką 3 de 2014 roku film radio angaż, który oznacza pożegnanie z językiem, a jest też pożegnaniem z kinem w pewnym sensie kolejnym, ale też próbą włączenia tej to prawda technologii 3, która często jest jednak dosyć płasko taką rozrywką składką błyskotkę wam pokazać co może to znaczy prawda moim zdaniem jest to film wspaniały, którym udaje się zrealizować wspaniały sekwencje w technice 3, a zarazem całkowicie rozmontować technikę jako pewną ideologię jako pewien schemat, który nas wdraża za pomocą języka obrazów to jest właśnie kwintesencja tego co Godard wnosi tak znaczy zgoda znosi pewną świeżość nieprzewidywalność refleksyjną ość tak też kino, które myśli za pomocą obrazów, ale też nieprawdopodobną wrażliwość wizualną wydaje się, że na ten konglomerat różnych cech sprawia, że to jest za każdym razem na doświadczenie nieporównywalne z niczym innym obcowanie z jego udziałem oczywiście bardzo gorąco takie za zapraszał, chociaż nie jest to łatwe tak jak wspomniałem dostępne są raczej te filmy najbardziej klasycznej i takie, które zostały jako zapamiętano nas oczywiście tutaj kopalnia rzeczy fascynujących dosyć mocno opisane przez krytyków są właśnie te filmy z lat sześćdziesiątych to co one wniosły do kina tak naprawdę jako przełożyły się na kolejne dekady jeśli chodzi o kręcenie filmów, ale pan panie profesorze powiedział na początku, że również teraz pod koniec również w tym momencie Godard nieco współczesne kino wyprzedza mamy przykład rozmontowania techniki 3 i użycia jej gdzieś głębiej co tam jeszcze ciąg wciąż może być inspiracją dla kolejnych pokoleń reżyserów, bo ci, których mijam na początku to są osoby, które debiutowały w latach siedemdziesiątych osiemdziesiątych tak tak myślę że, że on nie tylko może być, ale też jest prawda nie wiem dzisiaj widziałem na Facebooku Sylvain Georges taki bardzo eksperyment eksperymentujący twórca francuski zajmujący się głównie tematyką, choć czczą, które kręci takie eksperymentalne dokumenty żegnał Godarda, zamieszczając też bardzo piękny film pt. w mroku czasu można sobie zobaczyć w wersji angielskojęzycznej także takie dziesięcio minutowym klip właściwie w nostalgiczne Legii na temat ostatnich chwil różnych zjawisk takich jak miłość odwaga 9 milczenie tak dalej UE wydaje się, że to co Godard w tych ostatnich dziełach przypomnę, że zupełnie ostatnie dzieło, czyli księga obrazów w 2018 roku miał premierę w Polskim kinie bardzo krótko trwał żywot z polskich salach projekcyjnych, ale był było parę projekcji i polscy widzowie też mieli jakąś tam okazję zapoznania się z tym wydaje się, że jak się spojrzy na Godarda to w jaki sposób on budował działa wielowarstwowo to są symfonii złożone z bardzo wielu różnego typu obrazów bardzo z bardzo ściśle połączonych z dźwiękiem często sam planowane z różnych kanałów z różnych tradycji techniki tak dalej no to są tego tego nikt nie potrafił robić takie konto znaczy nawet dzisiaj jak się patrzy na nowym teledyski muzyczne, które prawda są takimi bardzo panującymi często feriami obrazów dźwięków na jakim poziomie odarty z wciąż bardziej świeże niż to, dlatego że w u niego te Echa rymy nagłe spiętrzenia to wszystko buduje buduje sens buduje emocje zupełnie autonomiczne prawda nie są ilustracji żadnych prostych opowieści tanie są jakieś slogany to nie jest ja się analizą logice propagandy tylko, że właśnie takie strop skokowy obrazu one za one budują nieprawdopodobne takie zgęszczenie wydaje się, że z 1 strony to jest wspaniałe w jego twórczości też to no nie przysparza wielu fanów czy wielu krytyków, którzy chcieliby się zajmują twórczością, bo wydaje się to w pierwszym kontakcie bardzo trudne hermetyczne prawda nie każdy ma taką jak chęć i dyspozycję do tego, że przyrost smakować tego rodzaju komplikacjach natomiast wydaje się, że przy bliższym Poznaniu zainteresowaniu ten no trudno nie zauważyć jak bardzo w gęstej bogate są tu są to obraz i tak dochodzimy do poniedziałkowej wtorkowej śmierci wtorkowej śmierci reżysera jak podał radca prawny i podatkowe rodzinnego bardów reżyser skorzystał z pomocy prawnej w Szwajcarii i zdecydował się na procedurę wspomaganego samobójstwa przekazano też, że nie będzie żadnej oficjalnej ceremonii pogrzebowej i to gdzieś tam może trochę cynicznie można ująć, ale dopełnia legendy Godarda jako takiego samotnika w kinie pan mi się trudno wypowiadać na temat tak intymnych decyzji oczywiście Godard zrobił tego pewien rodzaj manifestu upubliczniają pośmiertnie tę decyzję o kontrolowanym samobójstwie, ale są rzeczywiście trudne do do komentowania z zewnątrz wydaje się, że dla mogę powiedzieć, tyle że że spotkałem się takimi dość, więc może nie triumf listy czynnymi, ale bardzo, a firmującym reakcja dodał, że jest to też jakiś przypomnienie o prawie człowieka do rozporządzania swoim życiem ja się z tym całkowicie zgadzam, ale szczerze powiedziawszy we mnie powstało uczucie pewnego lęku i smutku, bo jakoś kojarzyłem Godarda z tą nieprawdopodobną energią nieprawdopodobnym przebojowym i odważnym poszukiwaniem i ta informacja że, że w końcu stwierdził, że życie już zbyt męczące jakoś bardzo niepokojące dla Amiki i być może też, że ma jest jakiś innego typu przesłanie, które które, które za tym stoi, a to znaczy, że w, chociaż jesteś ciekawy, bo pogoda mróz był bardzo nostalgicznym twórca ten KON takiego religijnego żegnania się z różnymi zjawiskami jak wspomniałem także z kinem prawdę, jaką jako pewną no właśnie, żeby jasność to nie jest ktoś to odbębnić prawda Koniecki na tle tak dla czysto retorycznych faktów czy ktoś po prostu traktuję kina jako pewną utopie, która narodziła się w określonym historycznym momencie i które ją chciał być wierny dla niego takie kino kino jako utopia, czyli kino jako coś co pokazuje nam świat, w które które nie opowiada historii, jaką często powtarzał nie opowiada historię tylko mała ma nam pokazać czym jest historia tak ta historia przez duże cha w i też pokazać nam nasze życie takiej strony autentycznej prawdziwej no to kino się też skończyła, więc taki ton pożegnalny ton tak troszeczkę katastroficzny, a może nawet najlepiej powiedzieć elegii właśnie towarzyszył mu zadania rząd żegnał już wielokrotnie w swoich obrazach i może to jest to pożegnanie, któremu powinniśmy się jakoś przyglądać najmniej to musimy postawić kropkę bardzo dziękuję prof. Paweł Mościcki Instytut badań literackich Polskiej Akademii Nauk był z nami na tym kończymy popołudnie Radia TOK FM program przygotowała Anna Piekutowska wydawał Tomasz Krzemiński realizował Szymon waluta informacje o nich na połączenie zaprasza Jakub Janiszewski się nazywa Filipka kosz do usłyszenia Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: POPOŁUDNIE RADIA TOK FM

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Posłuchaj o tym, co ważne w TOK FM Premium. Teraz podcastowe produkcje oryginalne, podcasty z audycji TOK FM oraz Radio TOK FM bez reklam 40% taniej! Bądź na bieżąco.

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA