REKLAMA

Poetycki piątek: poezja zaangażowana rdzennej ludności Stanów Zjednoczonych

OFF Czarek
Data emisji:
2022-09-23 10:00
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
37:49 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dzień dobry Cezary łasiczka witam państwa bardzo serdecznie zapraszam na dzisiejsze spotkanie się piątek, a więc szczypta może nawet 200, a może 3 szczypty poezji, jeżeli ktoś z państwa wybiera się do Toronto w taki środek głowy to 2009. i 30września na danej ten wyrok w skład w Toronto będzie takiej bardzo interesujące wydarzenie, które nas walczono Kansy Faye medyczną lega cygar ring i to będzie taki w grudniu 2 dniowe bym dwudniowe wydarzenie związane z rdzenną Rozwiń » ludnością zamieszkującą Kanady o, więc pomyślę sobie w tym duchu dzisiaj będzie poetycki piątek w sensie nie strony pańskim takim trochę rdzennym, a studio pani Gabriela Zielińska z ośrodka studiów amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego dzień dobry dzień dobry panu dzień dobry państwu zaskoczyło panią zaskoczyło pana ta informacja Toronto, a nie natomiast zaskoczyło mnie to w jakim duchu to ma być, więc jeśli w duchu rdzenna amerykańskim to tak natomiast ESC nazwę wydarzenia, które pan podał padło słowo uzdrawianie New w związku z tym, gdzie agencje, bo chamstwo ring en gaz Fajer, a Ziobro kasą no trwająca jak ono uczono to jest tak miasto duże miasto największe miasto w Kanadzie Kite to pan już tak wymowę nie, bo właśnie to jest także dobrze to niektórzy ją frontu, ale właściwie mieszkańcy Toronto mówią tronu i to, że Toronto kasę Faye indycze nas lega Sea gal dryg tak tak to jest wydarzenie dobrze, ale one w ogóle bez związku dobrze może ruch duchowy związek z no właśnie ja do tego siano wiązać widzę ten duchowy związek tak, a ponieważ myślę, że patrząc na podobne tego typu wydarzenia będzie się tam działo, a więcej rzeczy niż tylko o jak będą polityczne narady prawda, jeżeli im więcej rdzennej ludności, a pojawia się na takich wydarzeniach tematu bardziej ceremonialny charakterny tak to sobie wyobrażamy mnie nie znam wydarzenia tego konkretnego, o którym pan, a pan mówi no to oczywiście wydarzenie jest takie wielowymiarowe, bo w Kanadzie temat związany z traumami rdzennej ludności z przeszłością z leczeniem czy za leczeniem ran jest tematem właściwie kilkudziesięciu lat wciąż aktualnym wciąż, gdyby pojawiają się nowe wątki nowe sposoby i mówiąc o wielowymiarowość czy wielopoziomową ości mam na myśli to, że przede wszystkim po pierwsze jest kwestia związana z tym co się wydarzyło tak co co co wiemy, które rzeczy są, które kwestie były kwestiami dramatycznymi w jaki sposób możemy pracować z traumą mógł tak po drugie z i w jaki sposób spojrzeć na kwestie prawne dotyczące miejsca ludności rdzennej w całym systemie prawnym, ale też chociażby kwestia praw autorskich czy coś z tym wiąże kwestie dziedzictwa o czy prawo zwyczajowe pierwszych mieszkańców także tu tylko wrzucam takie hasła, które resorów ważne aktualne i który się rozmawia mówi w Toronto i w Kanadzie różnych częściach, ale to są oczywiście wątki poboczne i i tylko pomysłem, aby dzisiaj koncentrujemy na poezji tak tylko, że właśnie tak to nie kanadyjskiej najmniej kanadyjskiej myślę że, że niebagatelne w wpływ ma to, że dużo mniej o tych wszystkich traumatycznych sprawach mówi tak uznać, że rząd rząd, a amerykański jest biedniejszy od kanadyjskiego, a w tych wszystkich sprawach zadośćuczynienia ja nawet myślałam, że jednym z wierszy, które przygotuje na dzisiaj byłby wspaniały wiersz poemat właściwie a, a autorki plemienia ci, a czy rodzajów, a Life Long, choć jest to poemat pt. raz i odnosi się do dokumentu, które w 2009 roku, a rząd amerykański wystosował do rdzennej ludności to miały być, a przeprosiny, a z tego kompletnie nic nie wyszło to gdzieś, bo bardzo dojmująco smutne wydarzenie, a prezydent Obama podpisał ten dokument, a natomiast nie zostało w ogóle nigdy odczytamy głośno, a na tę ceremonię jak wręczenia tego dokumentu zostało zaproszonych tylko 5 delegatów, a z różnych z różnych plemion i w zasadzie cała sprawa przycichła w ogóle ten dokument został rozwiązany pod inne czyli jakby tak schowane w jakiś zupełnie innej legislacji dotyczącej już nie pamiętam, czego i właśnie po patka leżeli los Roger napisała poemat pt. UE oraz co można by przetłumaczyć na, a jako, że tak i cała konstrukcja tego tempomatu nawiązuje do konstrukcji dokumentu, gdzie każda klauzula zaczyna się właśnie od tego, jako że, a jako że, a ludność biała najechała na ziemi amerykańskiej, jako że w wyniku obopólnych konfliktów znało się to i to tylko ca cała rzecz ca całe okrucieństwo tego dokumentu polega na tym, że to się nigdy nie kończy prawda, że mamy konstrukcję jako, że to czekamy na to co nastąpi dalej, a te zdania w tym dokumencie po prostu się nie kończą, jakby stwierdzenie faktu i nic z tego nie wynika potem jeszcze taka mikro klauzula, która mówi że, a te wszystkie, jako że jako, że nie zobowiązują nas absolutnie niczego i nie mogą stać się podstawą do jakichkolwiek roszczeń z czyjejkolwiek strony czy dzisiaj mamy oświetlać, która jest politycznie zaangażowana, a tak tylko jeszcze do końca, że po na ten poemat dla Linuksa, gdzie potrzebne byłyby, a cały cały program prawda, a pana program, ponieważ i, że jest darmowe wliczone jest może mniejsza róży przebadali nasze ciało, że bardzo przepraszam nie to nie jest zarzut tylko bardziej informacyjne dobrze natomiast natomiast wiersze, które ja wybrałam ona od tej apolityczności nie stronią to też jest, toteż jest, a specyfika poezji, a w Indian północnoamerykańskich czasem stawiana jako zarzut, a natomiast ja wybrałem swoje ulubione wiersze i a w chronologiczny tak mniej więcej sposób chciała je państwu przedstawić również to wskakujemy w oczach zaczynamy zaczynamy od, a nestora samą Ortiz, a rocznik 40 te pierwszy, a przedstawiciel drugiej fali renesansu, a w Indian północnoamerykańskich, a i wiersz pieśni mojego ojca, a jest to od razu dodam tłumaczenie tytułu nie oddające specyfiki wiersza ja żartuję sobie, że patronat intelektualny nad tym wierszem objął Jacek Demel, ponieważ długo rozmawialiśmy o tej pieśni ojca stwierdzimy, że to nie to jest nie przetłumaczy wolność, a słowa co samej idei pieśni ojca tak u nas to od razu kojarzy pobłogosławi Ojcze panie to jest wieś absolutnej absolutnej czułości tak oto czytam ja tak oczywiście, a chcą coś powiedzieć tęsknię dziś za ojcem jego głosem łamiącym się głębią wątłej piersi drżeniem emocji czymś co właśnie powiedział swojemu synowi jego pieśnią, które wiosnę szukaliśmy kukurydzą wszczęliśmy wiele razy, ale to z tego właśnie razu pamiętam miękki wilgotny piasek w mojej dłoni ojciec zatrzymał się w pewnym momencie by pokazać mi wystającą bruzdę to pług naruszą myszą norka w miękkim wilgotnym piasku jak najdelikatniej wydobył maleńkie różowe zwierzątka na swoją dłoń i powiedział, żebym nie dotkną zabraliśmy na skraj pola i położyliśmy w cieniu wilgotne grudki piasku pamiętam tę miękkość chłodnego wilgotnego piasku i maleńkie żywe myszki i ojca mówiącego no, więc ja ten wiersz wybrałam, a ze względu na to, żeby pokazać, a to jak bardzo organizował udało się w tym wierszu, a pokazać transmisję kultury ustnej tak, a i, a tutaj mamy, a dorosłego Sejmu na partii Ano ja zakładam w prawie za każdym razem w wierszach, a pisarze pochodzenia indiańskiego, że oni są tożsame z podmiotem lirycznym tak jest jest to liryka bezpośrednia jest najczęściej czy wspomnienie czy wyznanie WNT, a jako takiego, a który jest już pokolenia co prawda zajmą Ortiz miał takie szczęście, że do szóstego roku życia wychowywał się w rezerwacie wśród plemienia jego pierwszym językiem, a był, a język, a plemienia KRS natomiast potem oczywiście przeszedł przez całą edukację już w anglosaskim systemie i widać tutaj ogromną tęsknotę za taką umiejętnością opowiadania, które pamięta, które pamięta z dzieciństwa i tego jak jak opowiadał mu ojciec, a tutaj zatrzymamy się także myszki i powrócimy po informacjach Radia TOK FM państwa moim gościem pani Gabriela Zielińska z ośrodka studiów amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego dzisiaj poetycki piątek poezja Indian północnoamerykańskich informacje po informacjach wracamy w ramach państwa moim gościem jest pani Gabriela Zielińska z ośrodka studiów amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego dzisiaj poetycki piątek poezja Indian północno amerykańskich przed informacjami rozpoczęliśmy od pieśni mojego ojca samo norki za w tłumaczeniu pani Gabrieli Jeleński rzeszą wszystkie dzisiejsze wiersze są pani płacze no tak, ponieważ tłumaczenia tych wierszy jak pan domyśla nie istnieją tak, a za co ważne w nad tak pewnie powinnam zaznaczyć, że ja do tych wierszy przychodzę jako kulturoznawca i szukam kontentu polityczną kulturowego bardziej niż, a samej formy natomiast oczywiście nie jestem, a nie wrażliwa na na ich piękno tak, które nas jak jak najlepiej umiałam starałam się oddać chciałam rzeczywiście wrócić, a do tego wiersza po tym, jak jak, a przerwa nam serwis informacyjny, ponieważ się dzieję bardzo fajna 1 ważna rzecz, a która umyka czytelnikom tego wiersza, jeżeli jest wieś czytamy tak jak ja państwu przeczytałam jest to praktycznie nie do zauważenia to jest taki paradoks ponieważ, a kultura, a rdzennej ich ludności opiera się w zasadzie na przekazie ustnym i wielu poetów bardzo stara się tę tradycję kontynuować w swoich wierszach natomiast tutaj w tym wierszu mamy dwu kropek, a i ten dwu kropek, a widać tylko jeśli ten wiersz czyta się samemu, kiedy się na niego patrzy i jest to dwu kropek, które zawdzięczamy temu, że piszemy prawda i dzięki temu dwukrotnie owi wiadomo, że pieśni, którą Ortiz przypomina nie jest pieśnią, czyli ta, która zaczyna się od słów którejś wiosny strzelaliśmy kukurydzę nie jest to wspomnienie Ortiza ojcu tylko jest to wspomnienie Ortiza ojców wspominający swojego ojca tak dzięki temu dzięki temu dwukrotnie owi, a o uzyskujemy wgląd wielopokoleniową ość, a tego przekazu, a i, a nauka, jakby czułości tak spoko przekazywaną z pokolenia na pokolenie chciałam jeszcze też tylko podkreślić, że Orbis zaczyna ojców, chcąc coś powiedzieć tęsknię dziś za ojcem tak jakby czuł, że muszę już ta umiejętność trochę wymyka tak, że przez to, że jest już innego pokolenia nie jest w stanie aż tak, a bardzo, a wpisać się, a w kontynuację tego autorka kolejnej zresztą autorka bal lepiej znana polskiemu czytelnikowi mam wrażenie leżeli Marmę tylko też żadna jej książka nie była przetłumaczona na Polski naprawdę tak rozmawialiśmy kiedyś w programie Owczarek tak, ale nie była przetłumaczone nie, czyli wszystkie fragmenty, które czytaliśmy to też były też były przetłumaczone przeze mnie na potrzeby na potrzeby audycji i pracy, którą pisałam do polskiej publikacji na na temat na temat ceremonii, a no ja nie ukrywam, że to jest moja ukochana autorka i a ten wiersz, który wybrałam pochodzi z bardzo interesującego tomiku, który nazywa się Story Thaler, czyli powiedzmy opowiada taki też też, a samym tytułem nawiązującym ponownie do tej, a tradycji przekazu ustnego to jest to jest, a fantastyczny tomik, w którym przeplatają się, a krótkie formy poetyckie z Inter Real interpretacja mi samej tylko mitów a, a są tam też krótkie opowiadania dłuższe opowiadania są anegdoty jest mnóstwo zdjęć, czyli to jest taki kolaż, a form, a i właśnie właśnie stamtąd pochodzi, a wiersze, a Storytel ringu tak, bo oto Miś ma tytuł stoi talerz wśród wśród opowiadań wśród wierszy, a jest Story Tallinn, której roboczo przetłumaczyła na opowiadanie w zasadzie powinno to być bardziej opowiada twoi będzie czytał pan redaktora roboczą hitów to proszę pamiętać o podziale na rolę dobrze nie zmienia głos mogą trzeba zrozumieć jak było kiedyś, bo jest tak samo także dziś dawno temu to było, kiedy jej mąż poszedł polować na Jelenia przed świtem wtedy wstała i poszła po wodę wczesnym rankiem przyszła na brzeg, kiedy słońce schodziło z czerwonego masywu czekał na nią tego ranka pośród drzew już wierzb przy rzece człowiek Bizon skórzanych legginsach jesteś już tak odparł uśmiechnął się przyszedłem potrzebie skierowała wzrok ku płytkiej przejrzystej wodzie, a co z panem postaw tu odparł przy brzegu, aby miała cholernie dobrą historię powiedział jej mąż o tym gdzie była przez ostatnie 10 miesięcy jak wytłumaczyć tych bliźniaków nie te plotki są fałszywe ona nie uciekła ona została porwana przez tego meksykańska z festynu w sejmie przecież wiesz, że moja córka nie jest taką dziewczyną to było latem 1967 wiadomości relacjonowały porwanie 4 kobiety laguna i 3 mężczyznach zmierzało na północ wzdłuż Rio płytko w czerwonym Forcie 56 i wbija i a wbija stanowa policja podążały za nimi szlakiem butelek powinie majteczek w rozmiarze 42 wiszących na przydrożnych krzakach drzewach nie byliśmy w stanie uciec zeznał później policji próbowaliśmy, ale ich było były 4 nas tylko 3 wygląda na to, że to zawsze spotyka właśnie mnie przed Budą późną nocą w piątek latem i ci brązową faceci skup RO uśmiechnięci zwykle pytają, gdzie osiadł błyszczą gwiazdy tam wysoko nad wydmami, a ja odpowiadam zwykle nie pokażesz mi to był ten na Zachodzie, ale no wiesz ten wysoki przystojny powiedział, że nie zabije jeśli z nimi pójdę, a potem okropnie lało i na drogach zrobiło się błoto to dlatego tyle zajęło, żeby wrócić do domu mój mąż odszedł po wysłuchaniu tej historii i wprowadził się z powrotem do matki to moja wina i w sumie musi nie dziwie mogą opowiedzieć tę historię znacznie lepiej no brawo w usłyszał dziękuję, a w, a w tym wierszu kulturowo dzieje się wszystko, a bardzo mi się spodoba oto, że się pan pomylił w miejscu, w którym mylą się studenci czytając to, a jako pracę domową, a moment, w którym jeden z 3 porwanych mężczyzn z plemienia nawaho mówi ich były 4 tak ani ich było 4 no, więc pierwsza rzecz kurator się dzieje to, że to kobiety porywają mężczyzn tak, a dla własnej rozejrzeć się, że język angielski jest łatwiejszy tak tak czas ale, ale tym trudniej jest to studentom zauważyć to jest właśnie bardzo zabawne, że jakby z automatu, a wszyscy myślą, że było odwrotnie także, że to, że to, a kobieta została ona, że to, że to kobiety zostały porwane no i mając mniej więcej tak na dziś właśnie naszkicowany w głowie sytuację potem już się odczytuje całą całą resztę tego wiersza umyka dobrowolne odejście tej kobiety z człowiekiem bizony w części pierwszy, która oczywiście tutaj, a co bardzo ładnie pan redaktor oddał, a modelując, a głos stylizuje właśnie na takie stare stare opowiadanie, a z kilku usiłuje wpisać swoją bohaterkę, a która uległa, a mężczyźnie przystojniejszy mój fajniejsze od męża w historię bardzo ważnej, a figurę bardzo ważnej bohaterki dla, a w Indian w UE plemienia Pueblo a, czyli tzw. Yellow męczyli żółtej kobiety no, a biorąc pod uwagę, że kolor żółty oznacza kobietę no to jest to kobieta kobieta tak wiele argumentów kobieta kobieta co łatwo się domyśleć, a jest po prostu kobietą silną kobietą kobiecą kobietą nie bojące się nie, bojąc się swojej seksualności kobietą żyjącą na, a własnych warunkach ona ma ogromne uwagę też, a mitologiczną, a ponieważ to jej odejście, które zakończone jest ciążą, a jest, a zawsze zakończony ciążą bliźniaczą, a są to bardzo ważne bliźniaki, które się narodzą one zostały bardzo niedobrze przez AAA kolonizatorów i potem badających to etnografów podzieleni jako dobry bliźniak i złe bliźniak to oczywiście nie jest takie proste, bo nie ma takich pojęć prawda w nie była w kulturze u nas chińskiej jest w naszych rządów po, a tutaj zawiesimy może z nas nie zna od informację, a po informacjach powrócimy do poezji, albowiem taka tradycja pani Gabriela Zielińska z ośrodka studiów amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego jest studio informację o godzinie 1040 po informacjach wracamy wówczas jak bank poetycki piątek pani Gabriela Zielińska z ośrodka studiów amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego wybrała dla państwa dzisiaj poezję Indian północnoamerykańskich przed informacjami o bliźniakach rozmawialiśmy, które re to myślę mówimy w tej o legendzie o żółtej kobiecie tak zostały nie właściwie wg pani podzielone na dobrego złego bliźniaka tak po są po prostu uzupełniające się bliźniaki tak, czyli im gen Jang w Ottawie tak tak, czyli a, jeżeli 1 bliźniak zabiera się za urządzanie świata i a robi piękne Doliny to przychodzi drugi bliźniak i piętrze, żeby było trochę gór tak, żeby nie było wszystko wszystko, a zbyt piękne tak, żeby dbać, żeby dbać, a o równowagę, a ponieważ jest to też dopływ świeżej krwi do plemienia od kogoś tak fantastycznego jak człowiek Bizon albo jak człowiek wiatr albo jak człowiek słońca to zawsze warto, żeby troszeczkę takiej krwi i lepszej, a zasiliło wspólnotę na natomiast dla mnie kluczową rzeczą w tym wierszu to jest chyba coś co co za każdym razem jak tylko go czytam czy czy jak ze studentami omawiam, a uwielbiam zresztą studenci co może pana śmieszy może państwa też bardzo się burzą tutaj, a w swoich takich, a mini esejach zawsze piszą powinna się przyznać powinni sobie wyjaśnić rzeczy trzeba usiąść rozmawiać w ostatniej w ostatniej strofie, a tylko pisze mój mąż odszedł po wysłuchaniu tej historii wprowadził się z powrotem do matki to moja wina w sumie musi nie dziwię mogłam opowiedzieć tej tę historię lepiej nas na co studenci piszą, czyli jeszcze bardziej kłamać tak dla mnie to jest, a a, których sporo rozkoszne sprawa ma za moje to absolutnie rozkoszne, że ona nie ocenia siebie jako żonę, a tylko jako właśnie opowiadacie tak i i że NATO doskonale stroją się opowiadała tak tak tak no dobrze to zróbmy teraz trochę politycznie dobrze jeszcze bardziej politycznych to zróbmy teraz politycznie, a wyciągam z zamrażarki, a co ma Hermana Alex jego, a który otarł się mitu mitu, a w zasadzie mitu się do niego dotarło, a ocieranie się tak często sprawia, że człowiek ociera o umiar i pytanie jest, kiedy czy w ogóle, a jeśli to kiedy można takiego pisarza wydobyć z niebytu, na które on się zresztą zgodził, bo w wspaniały swój, a dziennik, a wspomnienia nie już już nie nie odbyła się trasa nie odbyło się podpisywanie taki on jakby wycofał się czystą panie po cienkim lodzie tak stąpam po cienkim lodzie, ale ja sobie szczerze mówiąc nie wyobrażam niż Graff już ucierpiała da nieprawda to właśnie Agnieszka Graff przysłała mi artykuł, który zadaje pytanie o to ile jeszcze tak który, o ile jeszcze, że pani prof. Agnieszka Graff ma dosyć mitu niż zrozumie tego tego nie powiedziałem zresztą ten artykuł jest bardzo wyważone, bo jest tam zwrócenie uwagi na to, że odejście Shermana Aleks ego czy wycofanie się stworzyło możliwość zaistnienia, a całej rzeszy młodych poetów, na których nie będziemy mieli czasu dzisiaj dzisiaj w natomiast natomiast, a Sherman Alex fi no no jest jest pisarzem wspaniałym taki i ja tak tak bardzo bym w tym przypadku chciała, żeby móc oddzielić te 2 rzeczy może to, że tak przyznał, że tak strasznie przeprosił może jakoś tak natomiast ten wiersz jest, a mi potrzebny właśnie do tego, żeby nakreślić ten ten moment, w którym w którym, a już jest zabrany głos, jakby w kwestii indiańskiej zwrócenie uwagi na stereotypy, które są zawsze do tej do tych społeczności przekładane, a w dużej ogromnej mierze z winy całej popkultury prawda kina, a powieści no oprócz tego jest to też wież, które idealnie pokazuje jak, a jak Herman lekcji pisze tak, a to zawsze nazywam poezja pięści w brzuch tak o ostatnie dni jego wierszy po prostu rozkładają na łopatki, kto czyta pani dobrze jak napisać wielką powieść o Indianach wszyscy Indianie mają mieć tragiczne rysy tragiczne nosy oczy oraz tragiczne ręce ich dłonie palce mają być tragiczne, gdy sięgają po tragicznej jedzenie bohater ma być mieszańcem pół białym pół Indianina najlepiej kultury konnej powinien często płakać w samotności ten element jest obowiązkowy jeśli bohaterem jest kobieta jest piękna musi być mógł i zakochana w białym mężczyźnie, ale jeśli kocha Indianina ten ma być mieszańcem najlepiej kultury konnej jeśli Indianka kocha białego musi on być tak biały, że przez jego skórę widać niebieskie żyły jak rzeki, kiedy Indianka rzuca suknie biało mężczyzna wstrzymuje oddech na widok bez prężnego pięknej brązowej skóry powinna być porównana do natury brązowych pagórków gór żyznych dolin wdrożonej trawy wiatr i krystalicznej wody jeśli jednak jest porównana do wody mętnej to musi skrywać tajemnice Indianie zawsze skrywają tajemnice, których trąbki uchylane są pieczołowicie powoli indiańskie tajemnice mogą być też odkryte nagle jak burza indiańscy mężczyźni rzecz jasna sami są jak burza powinni zniszczyć życie każdej białej kobiecie, która zdecyduje się ich pokochać wszystkie białe kobiety kochają indiańskich mężczyzn tak jest w każdym przypadku białe kobiety udają zniesmaczeni dzikusów w dżinsach T-shircie, lecz skrycie go pożądają białe kobiety marzą półkrwi Indianach kultur konnych indiańscy mężczyźni są końmi pachną dzikością i dziczyzną, kiedy Indianie od Fina spod biała kobieta winna myśleć o ziemi musi być jedno morderstwo jedno samobójstwo jedno usiłowanie gwałtu powinien być spożywany alkohol samochody mają jeździć zabójczą prędkością Indianie mają mieć wizję biali też mogą mieć te same wizje pod warunkiem, że są zakochani Indianach, jeżeli ktoś białko Indianina wtedy ten biały siłą rzeczy też jest Indianinem biali muszą mieć Indianina w głębi siebie ci wewnętrzni Indianie są mieszańcami rzecz jasna kultury konnej jeśli wewnętrzne Indianin jest mężczyzną to musi być wojownikiem, zwłaszcza jeśli jest wewnątrz białego mężczyzny jeśli wewnętrzne Indianie jest kobietą ta musi być bankom, zwłaszcza jeśli jest wewnątrz białe kobiety czasem występują komplikacje Indianie może być ukryty w białej kobiecie Indianka może być ukryta w białym mężczyźnie w tych rzadkich przypadkach wszyscy są mieszkańcami próbującymi dowiedzieć więcej o kulturze konnej musi być odkupienie rzecz jasna grzechy muszą być odpuszczone do tego potrzebujemy dzieci białe dziecko indiańskie dziecko płacze nie gra roli powinny wyrażać uczucia swoich dziecięcy sposób wielkiej powieści Indiana, kiedy wreszcie zostanie ukończona wszyscy biali będą Indianin Indianami, a wszyscy Indianie duchami w notesie niesłychanie zabawny już tak oprócz ostatni nić tak no i właśnie tutaj tutaj jest, a chyba po prostu przejechanie się po całości po wszystkich no bo ponieważ jest to pisarz bardzo pewny siebie i wręcz arogancki co było mu zarzucane na długo przed mitu to to tu jest przyczepiają się do wszystkich łącznie z moją ukochaną tylko tak o ten ten passus o rozpisaniu dżinsów, a natomiast no no nie da się ukryć, że ta płyta jest niezwykle trafna tak dojmująco tutaj oczywiście też dostaje w ogromnej mierze tańcząca z wilkami taktu się dostaje jak się nazywał ten film, a człowiek zwany koniem tak, a od człowieka zwanego koniem to chyba Syguła jak sama nazwa wskazuje no w każdym razie to o oba filmy oparte na powieściach taki i te powieści właśnie, a to zawsze jest biały bohater tak to zawsze biały bohater który, a dzięki temu, że został porwany albo adoptowany to przechodzi wielkie duchowe przemiany prawda uczy się żyć w mądrość Ciach tak plemiennych i wychodzi z tego cały inny wspaniały, ale zawsze zawsze o tym miałem auta, a ja nie są tłem tak no jest to takie powiedziałbym inne spojrzenie na orientalistykę tak dobrze czuję tak napraw są w punktach skocznia jest jest to i alei jest jest tutaj też ewidentne jest tutaj, a ewidentne jak bunt przeciwko temu, a co nie zmienia faktu myślę, że Alex jest tego świadomy, że sam nie jest nie jest bez winy chociaż, chociaż no chyba należy podkreślić że, że jego powieści są wyjątkowe tak one one starają się ukazać, a realia życia, a w rezerwacie tak w współczesnym rezerwacie dużo jest oskarżeń pod jego adresem ze strony takich pisarzy właśnie, którzy uważają że, a tę duchowy aspekt trzeba promować tak kulturowe a, toteż jest osobnym bardzo bardzo interesującym tematem, a te wszystkie zależności taki frakcje, które tak rzeczywiście oczy się sam tytuł też jest zabawny czy sama idea tego wiersza jest zabawna w tym sensie, że tytuł pewnie oryginału to out Right de Grey MR kraj Indian nowa tak czy to nawiązuje do Grey Amelka nowe czy też takiego konstrukt tu tej wielkiej amerykańskiej powieści grą w no i wielu napisało na zawsze już pozostaną w tym panteonie autorów z autorek dzielnie amerykańskiej powieści, a pozostali od lat próbowali próbują będą próbować tę napisać tę wielką amerykańską powieść i oczywiście z rozważania czy ona jest ona nie jest czego się składać da się napisać co trzeba mieć, więc do, dodając właśnie o to chodzi o tę indiańską nowi tak też, gdyby o Indiana indiańska wg Aleksego byłaby zawsze pisana przez autora indiańskiego tak tutaj zadziała tu mamy już widzą mieszkańcy, którzy tam tak i tu mamy kolejną frakcję prawda co to w ogóle znaczy indiańska powieść jak się wpisać w Canon czy powinny być 2 osobne kanony czy strzec tego jako czegoś jako takiej osobnej wyspy czy próbować wejść a, a z Main Stream czytamy coś jeszcze czy już nie czytamy by to pewnie coś szybkiego proszę na koniec no to co to może przeczytamy jednak, mimo że był tak relegowany na koniec, a rocznik osiemdziesiąty trzeci, czyli najmłodszego poeta, którego przygotowałam, a na dziś to mi pico, a to jest wy Mac, a z poematu o naturze to proszenie pani czyta się przysłuchuję i no tak jest to jest to wieś, gdzie już sza kwestia tożsamościowa indiańska zostaje mocno przechylona na szale tożsamości indywidualnej tak ta w, a nie mogę napisać wiersza o naturze, bo to pożywka dla narracji szlachetny dzikus się strzelił bym wtedy drzewo liścia mówię czytelnikom powiedzmy, że jestem w pizzerii powiedzmy, że biorę na kawałki przy barze wchodzi facet odebrać swój nos powiedzmy, że jego zamówienie jest jeszcze niegotowe, że jest rozmowny powiedzmy, że jestem w Portland, bo w nowym Jorku ludzie do mnie zagadują powiedzmy, że zadania klopsiki dla małego pizza dla starszego sałatka dla członkiń, a piwo tu pokazuje na piwo zdaje sobie kciuka w górę piwo dla mnie ma pomarszczoną skórę jeden z tych wakacyjnych uśmiechów gada, jakbym chciał go słuchać jest tak swobodne, że my wszyscy winni są uwagę jestem dziwacznym indiańskim Pm opiera ręce na moim poparciu mojego krzesła pyta czy pójdę z nim do łazienki powiedzmy, że mnie to w ogóle nie kręci powiedzmy, że nienawidzę wszystkich facetów faceci to zwierzęta o takiej naturze to wieś napisał tak nas tutaj tutaj bardzo tom Peacock podkreśla po pierwsze, swoją orientację mamy totalne przeniesienie w ogóle kontekstu do kontekstu Miejskiego prawda był usiłowania na nawigowanie życia, a w mieście co oczywiście mniejsze jest UE, a wyłącznie, a problemem, a mniejszości prawda czy drzwi jest ona jakby a wpisanie się do te ogólne tendencje to jest sposób, jaki jest napisane ten żargon nowy język przypominający trochę SMS-y tu się tu się właśnie wszystko zmienia jest ten nacisk na tożsamość w tym przypadku będzie ten rok to bardzo pani dziękuję za dzisiejszą rozmowę rozumiem, że z racji tego, że nie wyczerpaliśmy całego przygotowanego na dzisiaj zapasu tak to w przyszłości spotkamy się, aby dalej jak rozmawiać czytać pani gadanie na hodowanie tak jest pani Gabriela Zielińska z ośrodka studiów amerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego przygotowała na dzisiaj poezji Indian amerykańskich w tłumaczeniu własnym to jest pierwsza część można powiedzieć informację już za 2 minuty o godzinie jedenastej po informacjach wracamy do programu Owczarek wyprawiamy się Szanowni Państwo wyruszamy w odmęty otchłanie Puszczy a jakie to już informacja Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: OFF CZAREK

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Posłuchaj o tym, co ważne w TOK FM Premium. Teraz podcastowe produkcje oryginalne, podcasty z audycji TOK FM oraz Radio TOK FM bez reklam 40% taniej! Bądź na bieżąco.

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA