REKLAMA

Czy jesteście Państwo zadowoleni? "Dekalog" w reżyserii Wojciecha Farugi

Kultura Osobista
Data emisji:
2022-10-10 11:40
Audycja:
Czas trwania:
14:22 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dzień dobry przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska jesteśmy tuż po premierze Dekalogu Krzysztofa Kieślowskiego i Krzysztofa Piesiewicza w teatrze Narodowym w Warszawie w reżyserii Wojciecha drugi odpowiedzialna za dramaturgię spektaklu dramaturg dramatopisarka Julia Cholewińska dzisiaj gościem kultury osobistej witam serdecznie dzień dobry z nami studiu również Sławomira Łozińska wcielająca się w spektaklu rolę Zofii gospodyni sędziny i kobiety, bo aktorzy w ogóle w tym Rozwiń » spektaklu wcielają się w różne postaci w dzień dobry, bo być może na początek powinnam zadać ostatnie pytanie, jakie pada w spektaklu ZUS pani pani Sławomira zupełnie innym kontekście oczywiście, ale czy jesteście państwo zadowoleni, bo wydaje mi się, że ogromnie zaryzykowali państwo, sięgając do tej filmowej świętości, jaką są scenariusza Krzysztofa Kieślowskiego Krzysztofa Piesiewicza to ryzyko opłaciło, bo mamy spektakl wyjątkowy spektakl ważny spektakl potrzebne spektakl wzruszające takim prawdziwym wzruszeniem dogłębnym który, czerpiąc z twórczości obojga wybitnych twórców jest jednocześnie dla mnie dziełem absolutnie niezależnym sens artystyczny oczywiście pytanie, które Sławka zadaje na koniec pod koniec spektaklu dotyczy 1 konkretnej sceny bardzo mocnej kluczowej myślę dla w ogóle całego cyklu Dekalogu Kieślowskiego na i to pytanie pada zarówno do publiczności jak do postaci występujących w naszej sztuce odpowiem inaczej jak odniosę się do tego co pani redaktor, a co pani redaktor pewnie chodzi czy jesteśmy zadowoleni odpowie za siebie za Wojtka jestem bardzo szczęśliwi, że spotkaliśmy tak wspaniałych artystów artystki myślę aktorka i aktorach teatru Narodowego obok mnie siedzi Sławomira Łozińska, ale myślę, że warto przywołać wszystkich którzy, którzy podjęli z nami to ryzyko Małgorzata Kożuchowska Gabriela Muskała Edyta Olszówka Karol Pocheć się Wiesław Cichy Mateusz Kmiecik Paweł Brzeszcz czy da szczęście to ogromny zaszczyt i gdzieś bez tych wspaniałych artystów to by się nie udało bardzo jesteśmy z Wojtkiem za to wdzięczny, iż jesteśmy zadowoleni jeszcze córka ja bym jeszcze dodała oczywiście Katarzynę Borkowską, które jest odpowiedzialna za kostiumy za światło także ze 100 grafik Bartosz Dziadosz, który jest odpowiedzialny za muzykę autorem choreografii jest Krystian Łysoń, a adaptacją scenariusza zajmował się Dafi Gabunia i myślę, że on miał jedną z trudniejszych zadań i pewnie tak opracowanego angielskim scenariuszu też dodawaliśmy wojskiem pewne sceny pewne żeśmy przepisywali pewne żeśmy inaczej ustawiali, ale tak to jest ogromny materiał i wyzwanie jak tych kilkanaście godzin filmowy zmieścić w 2,5 godziny właśnie zaczyna się opowiedział się o wyzwaniu, jakim największym wyzwaniem, jakim największym wyzwaniem mierzyli się właśnie, przenosząc Dekalog na stronę teatralny i na pewno wyzwaniem było to, żeby odejść od tego dzieła filmowego, żeby go nie publikować nie powtarzać i nawet nie konkurować tylko, żeby stworzyć gdzieś dzisiaj własną opowieść, a od tych wyborach, których dokonujemy każdego dnia tak naprawdę gdzieś chyba inaczej ustawić akcent dla nas ten Dekalog nasza opowieść jest przede wszystkim taka historia dziedziczeniu traumy, a relacji z ojcem metaforycznym tym takim prawdziwym rodzinnym relacji z matką o przeszłości takie pytanie czy rzucimy się wolni, a gdzieś chyba na tej uniwersalności i i aktualności na bardzo zależało też jak ważne ważne jest kontekst, kiedy zaczęliśmy pracować to był łańcuch kwietnia to było tuż po wybuchu wojny Ukrainie i na pewno na pewno te wszystkie dylematy te wszystkie rozważania etyczne, które prowadzi ze ze swoimi studentami Zofia grana przez Sławka Osińską ona dzisiaj co innego znaczą no tak właśnie, bo wydaje się, że bardzo jest ciekawe myślę co mówił jedną z wywiadów Wojciech Faruga Kieślowski sprawdzał pewną aktualność przykazań w końcówce lat osiemdziesiątych, a my sprawdzamy to znaczy państwo ich aktualność dziś tak to jest ogromna różnica może dowodzić, bo jestem świadkiem był wtedy sprzed 30 paru lat, kiedy powstał Dekalog wie Piesiewicza Kieślowskiego, kiedy to byłaby ogromna też specyfikę sytuacji trzeba pamiętać, że koniec lat osiemdziesiątych to było taki no by czekanie z nadzieją, że coś zmieni, ale no nie było to naj naj weselej, ale poza tym trzeba pamiętać, że mieliśmy, gdy już mieliśmy Polaka papieża i ten początek lat osiemdziesiątych poprzez stan wojenny to też było tak bardzo taki powolny zabójstwo księdza Popiełuszki powolny powiedzmy to nawracanie się społeczeństwa to znaczy np. część ludzi, która była wychowana przez cały okres PRL-u w takim bardzo świeckiej w sposób nagle poczuł taką chęć powrotu duchowego do do wiary też do kościoła i myślę, że Dekalog to znaczy po prostu na na przykładzie tych na przykładzie tych przykładów podanych w filmach on po prostu albo, jeżeli nie ułatwiał, toteż chodzi o pewną dyskusję dotyczyło bardzo ja pamiętam ten nastąpił bardzo ważne teraz jest zupełnie innego też jest inny klimat rozmowy z kościołem jako instytucją przecież Dekalog jest nie tylko religią wiarą nie tylko katolicką, ale jest też tradycją naszą kulturową to znaczy my się rodzimy z tymi przykazaniami jak pisze samego początku i nasz spektakl jest też rozmową o tym, że codziennie za każdym razem nie mamy do czynienia tylko jednym z przekazaniem tylko codziennie mamy do czynienia z 10 niż nam się to tak wszystko plecie, że to jest taki, że jednak życie jest raczej tortem ani warkoczem więc, że kroimy przez wszystkie warstwy, że tak czasami i myślę, że też o tym jest przedstawienie też jest o kondycji ludzkiej ile można znieść o tym czy można narażać drugiego człowieka i myślę o tym jest też na narażać jego poczucie bezpieczeństwa, że o tym z PiS ten spektakl, więc on jest niby on inspiracją niewątpliwie są scenariusze Kieślowskiego Piesiewicza niewątpliwie, ale to jest stworzenie może właśnie to jest dobrze, że Gruzin Dawid k Unia jakoś tak to pomyślał i że po prostu złożył to właśnie te warstwy które, a Julka i Wojtek po prostu zrobili z tego coś co jest nam potrzebne zaczynam tutaj w Polsce o tym myśleć myśleć o tym kontekście właśnie wiar, którym pani wspomniała czy ten Dekalog dziś można trochę wyjąć tych religijnych właśnie nawiasów, że tak bowiem czy to nie jest tak trochę tak jak mówiła Julia na początku, że ten Dekalog teatrze dziś, który oglądamy w teatrze Narodowym to jest Dekalog o bardziej o kontaktach nie człowieka z Bogiem tylko o tym w kontakcie człowieka z samym sobą człowieka z drugim człowiekiem ja myślę, że w naszym spektaklu jest dosyć widoczne to wyjęcie, które pani mówi to znaczy to oddzielenie, dlatego że my jednak to nie jest jeszcze poza rzeczywiście to tą konfrontacją Zofii Elżbietą, czyli precyzję chrześcijaństwa z judaizmem właśnie to jest jedyny taki akcent, bo tak jak by wydawało się, że powiedziała teraz chciałbym powtórzyć, że Dekalog jest wartością kulturową i o tym jest też to po prostu jest coś co mamy mniej lub bardziej, ale jednak jedna z pierwszych takich takich życiowych aksjomatu, który jest to w jaki sposób przekazywane i to są no właśnie te pytania, które wiszą nad nami piszą o nich również Katarzyna Kasia w w tekście, który państwo bardzo polecam w programie drugie wtrącić właśnie Apropos mnie się wydaje, że to jest przede wszystkim spektakl nasz ja tak czuje o zadawaniu pytań, bo jesteśmy wychowywani tak jesteśmy wychowywani w układaniu takich gotowych odpowiedzi rzeczami definicję do czegoś na tym polega w cudzysłowie wykształcenie na tym polega pewnego rodzaju wychowanie staranność i że jesteśmy, że bardzo często jesteśmy u tej stworzenie takiego się gotowych odpowiedzi, jaki mamy pojęcia natomiast słabiej naprawdę słabe mówi też doświadczenia nam idzie z pytaniami, że dopytywani się zadawanie pytań i w ogóle istotą jest w ogóle istotą takiego dochodzenia do prawdy takie też myślę, że mamy lekką tendencję do racjonalizowania pewnych rzeczy prywata natomiast, jakby konfrontacja przed emocjami jest dużo trudniejsza i tutaj faktycznie przeprowadzamy taką myśl operacje na otwartych sercach każdej z tych postaci i zadajemy pytania czy to mogło się potoczyć inaczej czy ta decyzja była wolną decyzją czy była okupiona jakąś przeszłością w jakąś traumą w jakimś doświadczeniem i oczywiście tak jak Sławka powiedziała, jakby rodzimy się z pewnymi przykazaniami i bardzo dziś nas denerwowało Wojtka mnie też wiem, że niektóre z aktorek, bo jeden z recenzentów napisał aktor teatru Narodowego buntują się przeciwko Dekalogu owi i mieliśmy coś takiego, ale jak można się buntować przeciwko przykazaniom, które są uniwersalne kulturowe tak dla niektórych wiążą się z religią, ale myślę że, że gdzieś montowanie się przeciwko dobru jest złe tak to są pytania, które wiszą nad nami nad tym nad tym spektaklem czym jest dobro dziś czym jest złożyć też, ale ja wyszłam z teatru z takim z taką refleksją, że dla mnie ten spektakl to jest też zastanowienie się nad dekalogiem jako nad dylematem nazwałem to sobie wadę Dekalog, czyli dylemat wszyscy jesteśmy w tym tak w aktach w związku z tym należy się zastanowić czy nie należy sobie czy nam czy zabezpieczać możliwości wyboru czy to jest dylemat czy czy po prostu chodzi o to, żeby mieć, żeby mieć taką wolność wyboru wal wolność podejmowania decyzji to też o tym że, czyli po prostu, ale trzeba sobie znowu zadać pytanie czy ja zawsze mamy możliwość emerytom możliwość tak jak powiedziano wybuch wojny akurat ta twoja długa gdzież scena z Gabrielą skałą też dotyczy bynajmniej Rona nasz Dekalog nr 8 jak zaczynaliśmy w ogóle myślenia Dekalogu jeszcze wojna Ukrainie nie wybuchła i to Kulikowski kierownik literacki teatru Narodowego zadowolenie, ale w ogóle co chcecie zrobić z tą sceną, bo przecież już nikt nie żyje już nikt tego nie pamięta to jest nieaktualny przestańmy się zajmować wojną i w lutym wybucha wojna i te dylematy właśnie czy możemy dokonywać zawsze jako wolni ludzie tych wyborów takich jakich byśmy chcieli dokonywać one czy to zawsze jakby jest możliwe ataki do idei myślę, że kontekst wojny niestety znowu zrobił się bardzo aktualne i IT są te dylematy ja jeszcze podkreślę to ogromny wspaniałe teatralne przeżycie, jakiego doświadczyłem podczas premiery Dekalogu owację na stojąco stały się ostatnimi czasy jak zwyczaj w Polskim teatrze czymś co bardzo często się zdarza w tej chwili po spektaklach bez względu na wartość dzieła myślę, że tak się dzieje po prostu po tym, jak pandemia zamknęła nas w domach i jak wróciliśmy do teatrów to wiemy po prostu prawo na stojąco, dlatego że kocham teatr i się za nim stęskniliśmy, ale to w przypadku Dekalogu myślę, że owację na premierze były jak najbardziej uzasadnione polecam państwu teatralny Dekalog i owacje dziś dla wszystkich jeszcze raz za pracę przy spektaklu wymieniliśmy na dzień większość twórców na początku wsi widać udało się Ellen bardzo państwu także polecam tekst Katarzyny Kasi zamieszczone w programie przedstawienia nieznośny ciężar moralności dziękuję bardzo, Sławomira Łozińska i Cholewińska były moimi państwa gościem dziękuję dziękuję bardzo, Dekalog w teatrze Narodowym jutro pojutrze na scenie przy Wierzbowej dziękuję Tomaszowi obce za pomoc w przygotowaniu programu otrzyma nowi ludzie za realizację za chwilę informacje Marta Perchuć-Burzyńska do usłyszenia Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcastowe produkcje oryginalne, podcasty z audycji TOK FM oraz Radio TOK FM bez reklam z 40% zniżką! Dobrego słuchania w 2023!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA