REKLAMA

Większość dzieci w pieczy zastępczej ma żyjących rodziców. Reżyserka Katarzyna Trzaska o dokumencie "Nauka latania"

Magazyn Filmowy „Do zobaczenia”
Data emisji:
2022-10-15 10:20
Prowadzący:
Czas trwania:
13:22 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
rozpoczął się warszawski festiwal filmowy i obok pokazów filmów fabularnych krótkometrażowych program jest również konkurs filmów dokumentalnych najmie dziś o jednym z tych dokumentów porozmawiamy znam jest reżyserka Katarzyna Trzaska dzień dobry test dzień dobry, a rozmawiamy tuż po światowej premierze swojego najnowszego filmu pt. nauka latania na ich nauce latania opowiadasz o Marie cie Michale oraz ani, którzy dzieciństwo młodość spędzili w domach dziecka teraz Rozwiń » wchodzą w dorosłość tak myślałam podczas oglądania tego niezwykle takiego wzruszającego delikatnego i czułego filmu, że ten moment w zasadzie dorastania chyba dla nikogo nie jest łatwy, ale dla swoich bohaterów nie szczególnie trudny szczególnie niebezpieczny, bo no rodzice nie nauczyli ich tej dorosłości tej dorosłości muszą nauczyć się sami net, dlaczego chciałaś opowiedzieć w ogóle te historie bardzo słusznie powiedziała Patrycja oni się muszą nauczyć sami wszystkiego pierwszym bodźcem dla mnie dla opowiedzenia tej historii było moje własne macierzyństwo takie myślenie jak ja w ogóle można w cudzysłowie zostawić dzieci na poniewierkę czy w ogóle jak i jak jak to jest w takich rodzinach, kiedy te dzieci nie dostają tyle miłości na starcie tyle uwagi i zainteresowania ile powinny pomyślałam sobie wówczas, że zamiast się użalać, bo mamy taką tendencję, żeby bardzo współczuć się użalać, ale nie nie mamy tak naprawdę tych ludzi nie znamy aha no nie znamy tych dzieci nie znamy tych rodzin i postanowiłam się tak jak filmowy tym zainteresować skontaktowałam się z fundacją Robinsona Cruza przeprowadziłam warsztaty filmowe na obozie letnim, gdzie kontakt z tą młodzieżą absolutnie zaskoczył oni byli pełni radości entuzjazmu nadziei nie tak sobie wyobrażała młodzież, która przebywa w instytucjach opiekuńczych to były takie moje przekonania, że to będzie smutna młodzież jakaś zrezygnowana, a to byli naprawdę pięknie młodzi ludzie dalej idącym tropem pomyślałam sobie, że także to jest dla mnie bardzo dobry temat film, żeby pokazać jak jak jako startują i jak wyglądają też ich relacje z rodzinami biologicznymi, ponieważ absolutna większość dzieci młodzieży, która przebywa w Polsce w pieczy zastępczej ma ma żyjących rodziców przynajmniej jedno z nich bardzo często jest także o tym czasie przebywania w placówce za pierwsze kroki kierują do swoich rodzin biologicznych, bo ta wieś takie przekonanie, że trzeba mieć wiesz, że rodzina to jest bardzo silne i bardzo często też idealizują swoich rodziców no to są pewne naturalne mechanizmy natomiast ja sobie pomyślałam, że tak właśnie bez nachalnego komentarza postaram się obserwować kilka pierwszych lat, gdyż ten film powstawał kilka lat jak to zwykle z dokumentami bywa trójka bohaterów, których znała właśnie bardzo długo bardzo dobrze od czasów tamtych warsztatów i też sama z ciekawością obserwowałam co się ich życiu zmienia jak sobie radzą jak jakieś pojawiają problemy co ich dotyka w rzeczywiście jest także nie mogą liczyć na pomoc rodzina generalnie mu chciałam, żeby mój film był bardziej o budowaniu relacji budowaniu domu w sensie symbolicznym, a mniej od wszystkich urzędowych perypetiach, która protez młodych ludzi czekają zatrzymajmy się w tym momencie powiedziała dużo bardzo ciekawych rzeczy chciałabym rozwinąć właśnie chciałbym więcej jeszcze opowiedzieć o tym otoczeniu, bo dla twoich bohaterów bardzo ważny jest właśnie ich otoczenie przyjaciele, którzy no miałam wrażenie, że oni Stali się właśnie taką rodziną, ale to już jest rodzina z wyboru jest rodzina taka wspierająca i też widzimy właśnie te to otoczenie swoich bohaterów w filmie ich rozmowy nieraz też bardzo bardzo intymne bardzo bardzo osób zdradza się dla moich bohaterów ta rodzina z wyboru jest najważniejsza często bardzo przykre rozczarowania spotykają ich potem jak w placówce właśnie przez jakiś czas przebywają z rodzinami biologicznymi, które są po prostu niestabilna, bo jakiś powód umieszczenia dziecka placówce musiał być i dla mnie było piękne właśnie to, że mogłam zaobserwować to potrzebę więzi potrzeba miłości i która często nie jest idealna w tym sensie, że próbuję moi bohaterowie próbują być za wszelką cenę produktu z kimś próbują budować te najbliższe relacje znaleźć sobie partnerki partnerów budować z nimi życie i wiadomo, że będą popełniać błędy wszyscy popełniamy natomiast też jest wiadome to, że dla nich wizja domu i budowania relacji jest z 1 strony często może być naiwna, bo rzeczywiście ich wzorce nie były dobre albo nie mieli w ogóle Michał trafił do domu dziecka w wieku 3 lat całe swoje dzieciństwo tam spędził w UE, ale próbują i myślę, że ta nadzieja to, że się nie poddają jest rzeczywiście czymś wyjątkowym to bardzo zaskoczyło mnie to co powiedziała, że właśnie większość tych dzieci młodzieży w pieczy zastępczej to są jednak dzieci, które rodziców mają tylko, że to są rodziny dysfunkcyjne prawdę są rodziny, które tej opieki dać nie mogą fakty, które są różne od tego stereotypu, który mamy w głowie absolutnie tak takie słowo stare słowo sierota prawda oznaczało dla nas głównie kogoś, kto jest pozbawiony żyjących rodziców w tej chwili w absolutna większość tak jak mówiłam wcześniej dzieci młodzieży ma przynajmniej żyjącą matkę dom z ojcami to rzeczywiście różnie bywa często oni są żyjące, ale nieobecni i teraz jakby cały problem polega na tym, że do do takich placówek wychowawczych trafia trafiają też młodzi ludzie już nastolatkowie bardzo często na własne życzenie to znaczy, kiedy mają naście lat widzą jak jak niewłaściwe jest to ich dzieciństwo jak mogłoby być lepiej często sami zgłaszają się do pomocy społecznej, a jak było w przypadku innej innej młodej dziewczyny, którą poznałam, która nie stała się bohaterką filmu, ponieważ nasza w tym wieku 1415 lat tak kilka lat w domu dziecka jest dla nich to jest dla nich lepsze niż spędzić z biologiczną rodziną to są bardzo smutne fakty myślę, że my jako społeczeństwo chcemy myśleć, że wszyscy są dobrze zaopiekowani natomiast no sądzę, że statystyki są takie, że pandemia bardzo wpłynęła też na NATO i na zwiększenie ilości tych rodzin niewydolnych i zwiększenie się po prostu ilości dzieci młodzieży, które wędrują do placówek w zupełnie inna kwestia to jest system, który po pomocy, które funkcjonuje w Polsce może nawet nie chciałabym się tutaj jakoś mocno w tym temacie wypowiadać no z moich doświadczeń wynika, że jest absolutnie zbyt mała ilość asystentów rodzin, którzy np. takiej rodzinie jak rodzina Michała i Patrycji mogliby pomóc, ponieważ ten im urodziło się dziecko pomoc na czym tak na czym temu oboje mają niepełnosprawność intelektualną, która również wynika częściowo z tego że, że no no matki piły w czasie ciąży i teraz właściwie myślę, że jako system w ogóle nie mamy rozwiązań dla takich rodzin, ponieważ w jej wykonaniu opieka nad dzieckiem musiałaby być wspomagana i to tutaj zawsze nastręcza jakieś trudności dla dla tych instytucji dlatego też na razie ich córeczka przebywa w opiece zastępczej to są to są właśnie takie trudne sprawy ale, toteż jest właśnie bardzo ciekawe, że my często słyszy słyszy się bardzo dużo tych najbardziej drastycznych przypadkach związanych z dziećmi młodzieżą z takich rodzin dysfunkcyjnych czy, mimo że miałam domownik mógł już o czymś ostatecznym prawda to jest to czym właściwie myślę, że się zmagają się rodziny na co dzień te dzieci to jest zwykłe zaniedbanie jest po prostu brak właściwej opieki brak właściwej uwagi to znaczy ci rodzice często nie są oprawcami, ale są po prostu kompletnie niewydolny nie nie nie potrafią w tych swoich powiedzmy szczerze nałogach gdzieś tam się zwrócić dziecku nim zająć no zawsze oczywiście przed przy takich historii, które oglądamy na ekranie ciekawi jesteśmy przyszłości tego co wydarzyło się po tym, jak kamera już została wyłączona jak oni zareagowali na film czym był ten udział w tym filmie dla nich co teraz dzieje się w ich życiu dla nich udział w filmie był ważny myślę i myślę, że jakoś starałam się bardzo mnie nie zaburzać im funkcjonowania przez realizację filmu, a był ważny, bo to też chyba tak kamera skierowana na bohatera, który nie miał nigdy głosu teraz może coś powiedzieć o sobie jest jest jest zawsze ważna Marietta pracuje nad Ewę rozwija swoje talenty, a myślę, że tam jest dużo stabilizacji do tego właśnie dzieciństwa trudnego, którym też opowiada w filmie EU Ania, a ma w tej chwili nie dwoje dzieci w opiece zastępczej i przez pandemię ta wieś się rozerwała ona Warty, ponieważ no pandemia rodzice, którzy posiadali dzieci w rodzinach zastępczych nie mogli odwiedzać nawet malutkie dzieci także ona walczy o odzyskanie dzieci ma godne myślę szacunku jest to, że bardzo wielu lat jest właśnie ze swoim partnerem Krzysztofa ami razem walczą o odzyskanie tych dzieci natomiast tak jak wspominałam Patrycji Michałowi urodziła się na początku tego roku córeczka, którą sąd rodzinny decyzją sądu rodzinnego została skierowana do do przebywania w rodzinie zastępczej głównie z powodu deficytów intelektualnych Patrycji Michała i były różne sprawy, ale tutaj tutaj jest jakby pewna taka bezradność, kto miałby im pomóc na ile miałby im pomóc na co dzień zasad to są właśnie te rzeczy, o których mówiłam wcześniejsza wiem, że w innych krajach funkcjonują takie mieszkania, gdzie cały czas przebywa jakiś asystent nawet zmianowość nie myślę, że to jest dobry pomysł dla nas również reżyserka Katarzyna Trzaska była z nami Anna Łuka latania teraz na warszawskim festiwalu filmowym bardzo gorąco zapraszamy na pokazy oraz na spotkania w z tobą po filmach dziękuję bardzo, dziękuję Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: MAGAZYN FILMOWY „DO ZOBACZENIA”

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Więcej niż na antenie! Teraz TOK FM Premium 30% taniej: podcastowe produkcje oryginalne, Radio TOK FM bez reklam i podcasty z audycji. Nie zwlekaj i słuchaj wygodniej!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA