REKLAMA

''Fabryka Splendoru". Wielkie festiwale, bajeczne lokalizacje i fantastyczne filmowe uczty

Poczytalni
Data emisji:
2022-10-29 17:40
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
15:36 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dzień dobry państwu przy mikrofonie Tomasz Kopka to jest trzecia część audycji poczytalni, czyli nasz radiowy klub książki, a razem ze mną są Martyna Osiecka i dobre oraz Bartłomiej Pograniczny dzień tak no właśnie razem z Martyną i Bartkiem chcemy państwa zachęcić do zwrócenia uwagi na książkę Ewy Szponar fabryka splendoru, czyli światowe festiwale filmowe i tak myślę, że może na początek tytułem wstępu powiem kilka słów o samej książce i samej autorce Rozwiń » książka ukazała się nakładem wydawnictwa czarne i jest swojego rodzaju taką intensywną filmową podróżą przez 3 największe festiwale filmowe Europie, które stanowią tzw. potrójną koronę festiwali i chodzi nam tu o festiwale w Wenecji Cannes i Berlinie i oczywiście tych festiwali w Europie na świecie mamy zdecydowanie więcej i oni też wspomina autorka Ewa Szponar, ale to właśnie zdobycie nagród w konkursach głównych Wenecji Cannes Berlinie gwarantuje kinematograficznych hat-tricka z automatu kieruje naszych twórców do filmowej ekstraklasy i myślę sobie, że potężna wartością tej książki jest to, że jak w soczewce pokazuje jak wygląda cały ten festiwalowy mikrokosmos, jakie to są potężne przedsięwzięcia no i na jak wielu poziomach kultura jest takim łakomym kąskiem dla biznesu czy czy dla polityki jak wam się podobała ta podróż tym filmowym pociągiem to jest ciekawa część, zwłaszcza że oczywiste wydaje się też do nas każdego z nas film w jaki sposób interesuje oczywiste to, że trwa festiwal w Cannes Berlinie czy Wenecji oczywiście do nas dochodzi też, zwłaszcza do nas Wojciech wypracujemy w mediach, bo chcą ktoś przed informacjami po prostu nie ukryjemy, ale jestem wciąż wydaje się skierowana przede wszystkim do osób, którzy naprawdę w tej branży siedzą i się w niej bardziej jesienią bardziej interesują, bo ja niestety momentami trochę nie widziałam filmowanie nie rozumiałem pewnych aluzji, mimo że powiedzmy jakoś tę wiedzę o firmie o festiwalach mam nie jest ona taka właśnie specjalistyczne tylko lista się przez ostatnie lata te informacje do mnie dochodziły w jaki sposób też trochę interesowałam jednak momentami trochę wyłącza przeczytanie, bo po prostu nie była w stanie połączyć tych postaci tych historii do jakiś odniesień, które ja sama z nami sam rozpoznaje i jednocześnie autor, jakby nie dawała mi się do miejsca które, które mogą być, w którym mogłabym się sama zaczepić, ale sprawi to trochę zbyt hermetyczna konstrukcja zbyt rozbić specjalistyczne, ale z drugiej strony potem znowu pojawiło się bardzo ciekawe wstawki te trochę bardziej ciekawostki, które z powrotem nie wciągały do czytania tej części, więc też nie jest tak, że uważam, że za stracony czas bynajmniej tylko wydaje się, że przede wszystkim frajdę z czytania tej części będą miały osoby, które naprawdę bardzo interesują się sztuką filmową śledzą te festiwale i znają reżyserów z 405060 tych, których Janas listę teraz poznawałem w trakcie lektury i oczywiście drążąc za bardzo pozytywną rzecz bez przerwy nawet nauczyłam i mamy coś tam dodatkową listę filmów, które uważam, że powinnam poznać i po prostu obejrzeć jeszcze z tobą zgadzam no Ewa Szponar jest film znawczynią i momentami to jest próba takiego napisania pewnego skrótu dla studentów co co powinniście wiedzieć o dane festiwalu cytowane są różne książki polskich autorów też zagraniczna wspomnienia na wielu festiwalach wasz ona była, więc są tam też jej własne przemyślenia, ale rzeczywiście dużo różnych tytułów większości niestety nie znałem jest co nadrabiać no pewnym plusem jest to, że jednak wasz ponad przynajmniej daje do zrozumienia, że te tytułuje się podobały te nie to przynajmniej jakoś tam atmosferę atmosferę danego danego festiwalu danej edycji potrafiła oddać te czuć jej fascynację ich aktywa 1 wartość wraz z Wielowsi hotele, o których pisze jak czekała w kolejkach o tym, że dostawała kolej to znaczy ona akurat chyba skończyła na jednym z festiwali na niebieskim stopniu dostępu dla dziennikarzy, ale też opisuje tam Evra w rozmowie z Grażyną Torbicką, że także dziennikarze mają tam różne kolejki różnej długości różne możliwe można być lepszymi gorszymi można mieć przy gorszym dziennikarzem umowy jak w soczewce pokazują ten rasistowski wymiar tych przedsięwzięć jak wielki jest to biznes, bo z 1 strony oglądane filmy sama Szponar wskazuje chociażby w przypadku festiwalu Wenecji, które taki mam wrażenie, że chyba był jej jest jej ukochany festiwalem tak, że to wybija się z tej książki tej nauki jednak na to zwraca uwagę na to, że z 1 strony festiwale mają pokazywać artystyczne kino, a z drugiej no czy ten artyzm nie jest pewną przesadą, kiedy po prostu tych filmach normalni użytkownicy kina po prostu nie wiedzą, więc pokazane są są różne wątki przyjemnie książka napisana, ale momentami nie jest także czy wciąga nas kilka godzin nie ma się oderwać tylko trzeba krok po kroku się do niej zbierać no to, o czym przed chwilą wspomnieliśmy no właśnie w związku z tym, że moje zainteresowania są tak ukierunkowane to dla mnie ta książka jest jednak taką skarbnicą filmowej wiedzy, tym bardziej że nie ma takiego tytułu na rynku, które z taką dokładnością opisuje tę festiwalową kuchnie, chociaż w zasadzie podobny zabieg zrobiła Katarzyna Czajka Kominiarczyk Oscarami galą oscarową, którą też tak przeanalizowała wnikliwie w swojej książce, ale to jednak Oscary sytuacja za oceanem z Ewą Szponar zostajemy w Europie no i to to samo zrobiła z festiwalami w Cannes Wenecji Berlinie no to jest dla mnie przede wszystkim bardzo dobrze opisany ten festiwalowy system i właśnie ten koncept festiwali, który lata temu stworzyli Włosi mniej się bardzo podobało jak np. Szponar pisała o tym jak biznes agresywnie wdziera się w zasadzie z roku na rok coraz mocniej na te czerwone dywany jak jak próbuje zakłócać wydźwięk sztuki jak w zasadzie ta sztuka musi walczyć o swoje miejsce w tej przestrzeni przecież ani stworzonej to jest największy paradoks no wg mnie fabryka splendoru bardzo zgrabnie pokazała też jak jak powierzchownie oceniamy takie wielkie filmowe imprezy jak silnie działa ta aura czerwonego dywanu jak bardzo mocno nie zdajemy sobie sprawę jak wielu wybitnych twórców jest zaangażowanych w tę merytoryczną codzienną pracę przy takim dużym projekcie i też bardzo się podoba, a rozdział opisujący jak wygląda praca selekcjonerów, czyli tych osób, które muszą te wszystkie filmy obejrzeć trafią do konkursu głównego okazuje się, że nie zawsze oglądają co jest tak te dokładnie, a tylko w ogóle z pozoru może wydawać się przyjemne, bo przecież to jest bardzo mozolna praca oczywiście wspomniałem o tym, że nie zdajemy sobie sprawę z tego jak wygląda ta praca przy festiwalu, bo ten mocno zaplanowany częściowo też przez samych organizatorów akcent promocyjny no trochę momentami to kino nam jednak przysłania, ale z drugiej strony tak jak piszesz ponad te festiwale muszą walczyć też zainteresowanie jej trochę wytwarza się błędne koło o nie wiem czy podzielacie moje zdanie, że opisanie tych mechanizmów wyszło jej bardzo bardzo dobrze nie opisanie jesteś mechanizmem bardziej, zwłaszcza że bardzo w sprawie rozgraniczyć każdy z festiwali to znaczy z 1 strony pokazała ten luźny włoski, który dodaj trochę jak szedł przez dzieje z drinkami w tle ten czas płynie zupełnie inaczej, mimo że dziennikarze są tam w Pradze 24 godziny narodowe to jeden z jakim studentem klimat wakacyjny Sejm udziela z drugiej strony Than z tym co złymi po prostu dokładnie opisanymi regułami czy wartowni, grożąc chodzić na wysokich obcasach czy nie to, że przede wszystkim nie mogą się tak naprawdę ten festiwal dostać zwykli ludzie to jest festiwal zrobiony dla artystów dla twórców i dla ludzi z branży, a liście z trzeciej strony mamy Berlinale, gdzie tutaj jest znacznie bardziej otwarty dla osób z zewnątrz każdy z nas może przyjść kupić bilety udać się na sens, a z drugiej strony już to Berlinale nie ma aż tak się do bardzo artystycznego wymiaru to jest w przypadku Wenecji, więc fajnie widzimy jak te najważniejsze festiwale z 1 strony teoretycznie mogą przecież jest naprawdę te same filmy, a z drugiej strony w jaki sposób są nacechowane jednak w innych kierunkach i inne rzeczy z 1 strony my widzowie możemy odkryć z drugiej strony oni mogą nam to przekazać, bo jesteś nie, bo też było podkreślane, że to, że jakiś film zostanie nagrodzony na festiwalu matę na plakatach napis, że tutaj takie nagrody na tym na tym festiwalu wcale nie oznacza klucze do sukcesu oczywiście jak wspominała o tym dostępie biletów to pokazane jest przykład Berlinale, gdy o pani, która czekała 14 godzin dla na zakup biletów ciekawie też jest opisana praca samego żywi, że to bardzo zależy od niej nawet nic nie od samego festiwalu i od zasad tam panujących, ale bardzo często od szefa drzwi od składu są pokazywane przypadki, że składów, które no wystarczyło, że obejrzało powiedzmy pół danego filmu już mogły sobie wyrobić opinię, ale byli szefowie żyli, którzy kazali oglądać członkom kapituły firmy po 2× albo wręcz przed festiwalem, a firmy potrafiły trwać 7 sensacyjny film tak 1jeden z jurorów wtedy starszy pan jest za markową, że zasłabł i wtedy szef festiwalu czy szef żywi dla Unii miał problem bardzo bardzo było wstyd, że doprowadził do takiego stanu starszą osobę, ale ale, kiedy ten członek drzwi zobaczył co się dzieje to potem poprosił swoją żonę, żeby podeszła do przewodniczącego i żeby wyjaśniła, że to tak naprawdę nie mógł wysiedzieć na tak długim filmie mniejsze jeszcze bardzo podobały 2 kwestie w tej książce jak autorka opisywała to tło polityczne polityczne historyczne jak za pomocą kina propagandowego np. faszystowskich Włoszech w minionej epoce Mussolini próbował przejąć kontrolę nad festiwalem Wenecji po jakiej instrumenty sięgał w ogóle no i jak ta polityka co jakiś czas próbuje i wyciąga swoje szpony w stronę festiwali no muszę jeszcze być też uczciwe wobec siebie samego i wspomnieć, że sztuka oczywiście jest na pierwszym miejscu i kino, ale niektóre warstwy skandali bardzo ważnego elementu tych festiwali no też mnie mocno zaciekawiły, tym bardziej że autorka te skandale dzieli na obyczajowe i na artystyczne i muszę państwu przyznać, że nawet nie zdawałem sobie sprawę, jaki skandal wywołał jeden z najwybitniejszych amerykańskich reżyserów moich ulubionych Martin Scorsese twórca takich filmów jak kasyno czy chłopcy z ferajny no, który w 1980 ósmy roku przyjechał do Wenecji ze swoim filmem o ostatnie kuszenie Chrystusa i mimo że pierwsi, bo poza konkursem to i tak przykuwał uwagę całego świata, bo film akurat zimowych Chrystus trochę różni się od tego biblijnego ma więcej takich ludzkich pierwiastków i w ogóle doszło do jakiegoś kosmicznego protestów wiernych zaangażowała się prokuratura kościół oczywiście i finalnie sam Scorsese musiał mieć ochronę dla mnie to był trochę niebywały nie znali historii no musimy pamiętać, że z Wenecji do Watykanu nie jest, ale też Dereka Lee ten wątek watykańskiej co jakiś Francję pojawię, ale kościół też interesuje kinem w Cannes Berlinie niezależnie od położenia geograficznego w końcu mamy firmy części, które nie są zalecane dla ich to co to co mówi to pokazuje też te relacje, a filmowcy, a publiczność często właśnie Szponar opisuje gwizdy na sali albo aplauz albo o tym jak ogląda film, kiedy wiesz, że teraz obok ciebie są setki czy jeszcze więcej osób jak jak wielką atmosferę to tworzy, że zupełnie inaczej odbiera się firm niż jak dzisiaj oglądasz na smartfonie, a jeszcze na koniec zapytam, w których festiwalu po lekturze tej książki chcielibyście uczestniczyć mam wie trochę wizje z 1 strony wciągnął syna nie Wenecję tym opisem właśnie tego włoskiego stylu życia i że ten luz w jaki sposób przekłada na na ten festiwal, ale z drugiej strony trochę tajemnicą, ponieważ ja mając 18 pojechałam sobie ze znajomymi na taką objazdów w Europie i zatrzymaliśmy się w Cannes jest co się okazało niektórzy ludzie z branży staliśmy po prostu na plaży po lód się serwisem Turczyn z chęcią będą powtórzy bywa tak dla nich też Cannes, ale to z powodu rangi festiwalu i że w Cannes najbardziej się kojarzy z prestiżowymi filmami Wenecja zapewne znakomicie spędzony czas trochę mniej znane inne może bardziej artystyczne, ale mam wrażenie, że właśnie udział w Kanto jest udział w takim prawdziwym festiwalu klasy a, a Tomek mnie chyba najbliższa jest jednak Wenecja raz, że ze względu na program artystyczny no też na współpracę z Hollywood, który waży ponad pisze, która mnie akurat nie przeszkadza, ale też chyba ze względu na tę fantastyczną atmosferę panującą wokół tego festiwalu i tym optymistycznym, więc zapraszamy zapraszamy państwa, żeby się zastanowi może zostawić komentarz pod naszym postem na fanpage Poczytalnych, gdzie państwowych, czyli najbardziej wybrać, a tymczasem bardzo dziękujemy to już niestety koniec poczytalny ze mną był Tomasz Kopka bardzo dziękuję bardzo, im Pograniczny dziękuję jest zła Martyna Osiecka już teraz zapraszam na informacje Radia TOK FM i oczywisty za tydzień na godzinę siedemnastą audycji poczytalni, a ja jeszcze przy okazji zachęcam państwa także do wysłuchania mojej rozmowy z Ewą Szponar w najbliższy wtorek chwilę po godzinie piętnastej popołudnie Radia TOK, a ten Ewa Szponar będzie moją gościnią i wspólnie planujemy rozłożyć na czynniki pierwsze cały ten mikrokosmos festiwalowy będziemy mówić o biznesie o gwiazdach o skandalach no i oczywiście o filmie, a teraz czas na informacje Radia TOK FM Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: POCZYTALNI

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Więcej niż na antenie! Teraz TOK FM Premium 30% taniej: podcastowe produkcje oryginalne, Radio TOK FM bez reklam i podcasty z audycji. Nie zwlekaj i słuchaj wygodniej!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA