REKLAMA

Jak rozmawiać z dzieckiem o śmierci?

Jak z dzieckiem
Data emisji:
2022-10-30 12:40
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
15:57 min.
Udostępnij:

Rozmówczynią Przemysława Iwańczyka była Maria Furmanek - psycholożka dzieci i młodzieży, psychoterapeutka, Centrum Terapii Dialog

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
1240 jedynie z dzieckiem dziś w naszym studiu jest pani Maria Furmanek psycholożka dzieci młodzieży psychoterapeutka reprezentująca centrum terapii dialog dzień dobry dzień dobry witam serdecznie jak słusznie pani zauważyła należy dopatrywać w tej ciągu logicznego wątków przyczynowo-skutkowym, że po mleku doprowadzi nas do śmierci, a teraz śmierci będziemy mówić całkiem poważnie o tym jak z dziećmi rozmawiać w sobie taką kwestię czy pani zdaniem w ogóle takie rozmowy Rozwiń » mają sens jeśli ten, kto inicjuje taką rozmowę myśli dorosłego sam nie zgłębił tego tematu tak by przyjąć do wiadomości, że śmierć jest kresem każdego człowieka i tutaj warto poruszyć temat tego, że jeszcze do niedawna w naszej kulturze śmierć była traktowana jako coś naturalnego taki etap przejścia ciąg życia, który jest tak samo ważne jak tak samo dostępnym jak narodziny tak dzisiejsza kultura stawia przed nami inne trochę oczekiwania to jest kultura taka skupiona bardzo młodości witalności na nastawieniu na cel sukces i tutaj śmierć jest postrzegana jako coś takiego zagrażającego prawda my nie chcemy przeżywać takich trudnych emocji odsuwamy od siebie, tym bardziej nie chcemy, żeby nasze dzieci zbliżały się do tego tematu zapytam panią pewną sprawę właściwie sobie postawiłem taką tezę, że wszystko zmieniło się po osiemdziesiątym dziewiątym roku, bo generalnie komunikowane nam choćby za sprawą lekcji religii, które wówczas wszyscy uczęszczali, że to co spotyka nas na ziemi sprzed wstęp do tego co czeka nas w razie krótko mówiąc to życie tutaj jest nic niewarte tak naprawdę nie ma żadnych atrakcja później rzeczywiście dopadł nas ten kolorowy świat z tego nie chcemy żaden sposób rezygnować to jest taki problem, z którym mierzy się przede wszystkim to pokolenie czterdziesto pięćdziesięciolatków w mniejszym stopniu dzieci jak to w ogóle rozumieć pani zdaniem no teraz jakby rodzice chronią dzieci przed tą tematyką no bo sami często mają ten temat właśnie nieprzepracowany tak sami, gdy mają trudność w ogóle z wyrażaniem emocji negatywnych, bo to się kojarzy z jakąś słabością tak my nie chcemy być słabi to jest jakoś nieakceptowane, żeby pokazywać swoje i takie słabe strony czy niedoskonałości chronimy dzieci, odsuwając od tematu śmierci, a zarazem nie kontrolujemy tego, jakie treści te dzieci mają dostarczane, czyli np. gry komputerowe, w których zabijanie jest jakby celem czy firmy epatujące przemocą to wszystko sprawia, że ta śmierć jest trochę tak jakby zbagatelizowano taka na nie jest brana poważnie, ale z drugiej strony w tej ustawie to trochę kończy docierają do nas obrazu po po 24lutego, kiedy to to śmierć jest właściwie po pierwsze, koło nas po drugiej może dotknąć każdego, kto uczestniczy w walkach frontowych w obronie swojego kraju trudno też uchronić dzieci przed przekazem informacyjnym, czyli coś co wydaje się bardzo odległy wirtualne za sprawą gier filmów z 1 strony bardzo bliskie za sprawą tego czy mamy do czynienia kilkaset kilometrów stąd za sprawą opowieści choćby tych, którzy uciekali przed wojną przybyli, których bliscy zginęli Ukrainy to prawda ta no właśnie, gdy temat śmierci bardzo jest teraz jakby urealnione w ostatnim czasie stąd też coraz więcej osób się zgłasza lękami takimi dotyczącymi właśnie zagrożenia życia czy radzenia sobie właśnie z tą sytuacją czy spotyka się pani jako psycholożka z z rodzicami, którzy właśnie przychodzą po taką pomoc by też nie wiem nabrać wprawy albo inaczej posiądzie narzędzia, które pozwolą na przeprowadzenie rozmów ze swoimi najmłodszym w taki jak najbardziej przychodzą rodzice i właśnie w wyniku tego, że dzieci właśnie narosły jakieś lęki i lub też w rodzinie wydarzyła się po prostu tragedia doszło do śmierci jakieś bliskiej osoby tak jak sobie poradzić z tym jak rozmawiać z dziećmi o tym wydarzeniu biorąc pod uwagę liczby zgonów, jakie pochłoną pandemia właściwie mamy do czynienia z takim już blisko trzyletnim okresem, kiedy to śmierć jest bliżej nas niż była dotychczas no tak to prawda z tego względu też właśnie mamy do czynienia z bardzo dużym zapotrzebowaniem też na pomoc psychologiczną psychiatryczną i teraz ta tematyka też jest bardziej, jakby nagłaśniana tak bardziej jest przekaz mediów taki płynący, że z wypłatą pomoc sięgać też prawda no dobrze staramy się uporządkować naszą dyskusję z 1 strony wiemy, że nie warto podejmować tej rozmowy z dziećmi jeśli sami dorośli nie mają przepracowanego tego tematu Acta tak to nazwijmy, ale z drugiej strony czy jest pani w stanie wskazać ten wiek, kiedy z dziećmi o tym zacząć rozmawiać warto jest poruszać ten temat od początku tak naprawdę tak tylko wiadomo, że trzeba dostosować przekaz do wieku i możliwości poznawczych dziecka, ale tak naprawdę takich okazji do porozmawiania o śmierci przemijaniu nadarza się wiele nawet na spacerze, kiedy idąc z dzieckiem widzimy Niewiem martwego ptaka tak i nie też dobrze jest właśnie wytłumacz dziecku co się stało z tym zwierzęciem tak co się stało z tym ptakiem nie mówi rząd śpi czy odpoczywa tylko mówić zawsze prawdę tłumaczyć też, jakby stronę taką biologiczną śmierci tylko prostymi odpowiedziami i PIT i w takim skupieniu na zadawane pytania dziecka tak czy nie czy nie uważa pani, że obowiązek ten tłumaczenia z bliska śmierci dzieciom powinny przyjmować nie tylko osoby, które się w tym specjalizują, ale przede wszystkim szkoła i pytanie w jakim stopniu NATO robi czy wystarczającym pani zdań ja myślę, że przede wszystkim to na pewno nie, ale na pewno no powinna się też zaangażować w to ja myślę, że w ogóle brakuje sposób obrony, jakiego przedmiotu ja myślę w ogóle brakuje takiego przedmiotu związanego właśnie takim obszarem psychologicznym tak, żeby ta wiedza psychologiczna była bardziej, jakby przekazywana dzieciom do jak jest potrzeba taka w różnych zakresach nie tylko, jeżeli chodzi o śmierć, ale zagadnienia najróżniejsze mierzyli chodzi o stawianie granic tak czy czy relacje społeczne 1listopada taki czas, kiedy odwiedzamy groby najbliższych wtedy te pytania padają padają najczęściej czy robić to Niewiem przy grobie najbliższych na cmentarzu czy jednak odroczyć rozmowy, kiedy pójdziemy do domu będziemy mieli warunki na to by przeprowadzić na pewno należy wcześniej wprowadzać dziecko w ten temat przygotować na pójście na cmentarz wytłumaczyć w ogóle jeszcze jest związany to święto, z czym się tą łączy, że netto jak oddajemy część swoim bliskim przychodzą na na cmentarze, że to jest forma wspominania ich powiedzieć też, czego oczekujemy od dziecka na tym cmentarzu jak powinien powinno się zachowywać, żeby powiedzieć w jakim kontekście my tam idziemy, a jeżeli już będziemy na cmentarzu to jesteś taka możliwość, gdzie MO możemy przedstawić historię swoich bliskich wdrożyć dziecko historie osób, których one często nie znały prawda były dla nas w jaki sposób ważne i toteż jakby wpływa na zacieśnienia więzi przynależności do rodziny dziecko też wie kogo idzie wie w jakim celu to jest dobrze jest też angażować w jakąś pomoc na cmentarzu tak, żeby dziecko mogło zapalić świeczkę czy położyć kwiaty to daje takie poczucie ważności mą i uczestnictwa takiego świadomego w tym wydarzeniu, czyli co pani powiedzieć, że elementem uświadamiania dzieci o śmierci w naszym życiu jest także ta lekcja historii nie wiem próba tworzenia drzewa genealogicznego np. najbliższych rodziny wskazywania kim oni byli kiedyś urodzili kiedy, kiedy zmarli to jest też takim takie miejsce, gdzie udział swoja to zjawisko na pewno, bo pokazujemy, że te osoby te żyły tak też miały różne etapy tego życia, że związane są z nimi nie tylko smutne historie nie tylko smutne negatywne emocje, ale także wspominając różne zabawne sytuacje możemy się uśmiechnąć tak i dziecko ma poczucie, że ta osoba, jakby jest z nami dalej, choć nie zostanie wrażenia generalnie w naszej kulturze śmierć jest takim przyczynkiem do opłakiwania to też, ale tragedii nie dobrego sami dania tego, który odszedł niezależnie od tego wieku tylko Kora czy pogrąży pogrążania się w żałobie, bo żałoby trzeba przeżyć, bo jeśli ona nie zostanie przeżyta śmierć najbliższego niepełna tak przecież komunikowane przez ten rok równo powinniśmy chodzić ciemno ubrani najlepiej nie spotyka się z nikim zamknąć w domu no pewnie jest to kulturowe jakoś uzasadnione proszę wiedzieć jak to w innych krajach też wyglądać ma związek choćby z religią czy ma związek z historią danego danego miejsca no i historią religią tak w krajach dalekiego Wschodu ta śmierć jest bardziej, jakby takim momentem radosnym tak przechodzenia do następnego etapu życia u nas rzeczywiście wiąże się to takim smutkiem dużym no też, jakby nie ma 1 scenariusza na przeżywanie żałoby np. tak każdy żałoby przeżywa zupełnie odrębny sposób, ponieważ my się różnimy walki względem naszych doświadczeń życiowych i możliwości poznawczych i radzenia sobie w różnych trudnych sytuacjach więc, jakby można wyróżnić 3 fazy żałoby, którą przeżywamy, ale też nie zawsze one muszą wszystkie wystąpić i też okres ich przeżywania jest różny pierwszą fazą jest taka faza zaskoczenia tak takiego szoku, że to się to co się wydarzyło wydaje się niemożliwe zupełnie następną fazą jest zaprzeczenie czy złość na śmierć pan tym niezgodę doczekała tak znaczy moich najbliższych przez to i mnie tak dokładnie, dlaczego mnie spotkało w następnej fazie pojawia się smutek i czasem depresja, a następnie następuje taki okres adaptacji i niestety u niektórych osób ten okres się wydłuża tak nawet kilku lat i to jest już taki moment, kiedy na pewno należy też zasięgnąć pomocy specjalistycznej u dzieci też, jakby to przeżywanie żałoby wy nie zawsze jest takie jasne tak dla rodziców, ponieważ w różnych fazach rozwoju dziecko ma różny dostęp do swoich emocji i poznawczego, jakby widzenia świata tego co się wydarzyło i rozumienia i mogą wystąpić bardzo różne zachowania tak, bo nawet umów takiego niemowlęcia dwuletniego dziecka ten smutek w jaki sposób jest widoczny tylko, że dziecko w tym wieku i bardziej żyje swoimi potrzebami także jest jakby w trybie zaspokajania potrzeb na, ale jeżeli i coś się dzieje w otoczeniu to on też odbiera takie negatywne emocje i więc bardzo ważny jest, żeby zapewnić opiekę 11 osoby, która będzie stała dlatego dziecka i zachować stały rytm dnia, żeby uporządkować mu tryb i przez to zbudować poczucie bezpieczeństwa tak ustalić ich dzieci objawia się z winny sposób tak może to być smutek mogą to być też zachowania trudne takie jak błąd krzyki zachowania takie agresywne wręcz czy z drugą stronę wycofywanie się zupełne relacji i tutaj tych dzieci jest właśnie łatwo przeoczyć tak, bo czas często bagatelizujemy właśnie smutek i przeżywanie żałoby u dzieci dzieci często są takimi, jakby osamotnionym żałobnikami, ponieważ właśnie my dorośli też mierzymy się różnymi trudnymi sytuacjami, których często nie jesteśmy w stanie udźwignąć przeżywane emocje związane też utratą bliskiej osoby i takie ciche dziecko gdzieś tam nam umyka prawda może sprawić ta sytuacja może sprawić, że ono, jakby zajmuje się sobą i nie mamy jakby dla niego już przestrzeni tak, bo ona, jakby nie samo prosi o tą uwagę mamy 1,5 minuty, czyli kwestie chciałem poruszyć w nie, dlatego że nie słucham pani ważny, ale z pani plecami jest telewizor tam w jednej z telewizji jest dokument poświęcony właśnie w śmierci pacjentów w jednym z amerykańskich szpitali o tym jak oswoić nie sądzi pani, że to jest pewien błąd, że my dopiero w okolicy 1listopada w ogóle na śmierć uczył się pochylamy nie wykorzystujemy innych pretekstów do tego by do niej rozmawiać z dziećmi, bo taki kontekst naszej w naszej audycji zdecydowanie powinniśmy jak z no porusza ten wątek w różnych sytuacjach taki dawać możliwość dzieciom wypowiadania się na ten temat i też odpowiadać im na wszystkie zadane pytania tak szczerze przede wszystkim nie oszukując, ale warto też powiedzieć, że możemy przygotowywać swoje dzieci na takie trudne momenty i tak naprawdę możemy robić to od samego początku dając im poczucie bezpieczeństwa możliwość do realizacji różnych swoich celów wzmacniania ich pewności siebie i dawania im takiego poczucia sprawczości tak, bo taka osoba, która jednak ukształtuje sobie takie umiejętności radzenia sobie z trudnymi sytuacjami będzie łatwiej się adoptować później do trudnych sytuacji życiowych dziękuję pani bardzo za rozmowę Maria Furmanek psycholożka dzieci młodzieży psychoterapeutka centrum terapii dialog był naszym gościem dziękuję serdecznie do widzenia naszych słuchaczy zapraszam teraz na informacje Radia TOK FM jest punktualnie o 1257 Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: JAK Z DZIECKIEM

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcastowe produkcje oryginalne, podcasty z audycji TOK FM oraz Radio TOK FM bez reklam z 40% zniżką! Dobrego słuchania w 2023!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA