REKLAMA

Kolory transformacji

OFF Czarek
Data emisji:
2022-11-04 11:00
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
23:05 min.
Udostępnij:

O transformacja estetycznej, jaką była kolorowa fotografia lat 90. opowiadał dr Witold Kanicki Więcej

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
kolejnego Szanowni Państwo pan dr Witold Kanicki z wydziału edukacji artystycznej i kurator stwarza Uniwersytetu artystycznego w Poznaniu dzień dobry witam serdecznie dzień dobry pan dr Witold Granicki z autorem książek, ale też tekstów o sztuce, a także fotografii publikuje m.in. na łamach kwartalnika fotografia art sztuka ex situ, ale też szumie ostatnio ukazał się ciekawy tekst tekst, który nosi tytuł kolory transformacji polecam państwu ten tekst odsyłam państwa także od Rozwiń » razu, bo pan doktor zwraca naszą uwagę na na tę przemianę Polski, która odbyła się nie tylko na poziomie ekonomicznym czy politycznym 1 systemu politycznego w drugi z 1 systemu ekonomicznego w drugi, ale ta przemiana odbyła się można powiedzieć miał miejsce też na poziomie fotograficzny na Fort poziomie kolorystycznym to prawda ten tekst, którym pan mówi to oczywiście tekst ze katalogu wystawy w latach dziewięćdziesiątych w Warszawie które, którą to wystawa ne już otworzyła muzeum Warszawy można oglądać jeszcze nie widziałem dostałem ten katalog rzeczywiście obserwuje w nim te wszystkie zmiany, o których pisałem skupiają się przede wszystkim na fotografii amatorskiej oto jak przedmiot mojego mojego eseju, gdzie zastanawiałem się właściwie nad tym jak to wszystko wyglądało fotografii, która nagle z takiej mocno czarno-biały zanurzonej jeszcze z le tonacji peerelowskiej zaczęła przybierać więcej jaskrawe kolory mentalnej zaczęła zupełnie przybiera nową optykę tak to również wygląda zaczęły pojawiać nowe aparaty fotograficzne w latach dziewięćdziesiątych oczywiście jak wraz z jakby ze zmianą przestrzeni nie tylko Warszawy, ale całej Polski czy większości kraju dawnego bloku wschodniego pojawią się nowe tematy, które wcześniej nie było, bo trudno sobie wyobrazić takie fotografie z magnoliami-li Coca-Cola ami, które tak ostentacyjnie na wcześniej na ulicy nie można było oglądać to właśnie zwraca pan uwagę na to, że w oprócz osób, które się zawodowo zajmowały fotografią miały dostęp do może trochę innych technologii albo do innych materiałów czytaj czy czy sprzętu czytaj papieru fotograficznego procesów też innych wywoływania, ale też przede wszystkim sprzętu tak większość większość z nas miała w domu zmiany praktyki, a i no właśnie korzystała z filmów Orłowo i to oczywiście świetnie widać na zdjęciach na na zdjęciach, którzy są przeważnie czarnobiałe tak to to był ten świat fotografii podczas gdy w tym świecie dobrobytu i dostatku, czyli np. w stanach Zjednoczonych bardzo popularne były Polaroida ale, ale popularne były też wszelkiej maści inne aparaty, które pozwalały amatorom szczególnie dokumentować ten świat wokół nich tak właśnie było w latach czterdziesty zdaje się, o ile dobrze pojęta Kodak wypuścił czy to może nawet lata czy jesteście Kodak wypuścił firm kolorowy amatorskiej trzydziesto sześcio klatkowy, które na Zachodzie w zasadzie bardzo szybko stał się takim podstawowym filmem amatorskim, jaką mam takie swoje zaskoczenie, kiedy raz na wykładzie, a miernej pani profesor z Manchesteru różnie przypomnę sobie nazwisko nadal ona pokazana będąc osobą dosyć wiekową przypuszcza urodzoną w latach czterdziestych pokazała zdjęcia z dzieciństwa swojego kolorze vito był dla niej zupełnie naturalnym ja nie dość, że nie przypominam sobie zdjęć kolorowych moich rodziców z pierwszy 30 lat życia to dodatkowo nawet w moim albumie rodzinnym jako osoby urodzonej pod koniec lat siedemdziesiątych ciągle większość zdjęć to zdjęcia czarno-białe, a jeżeli pojawiają się jakieś kolory to kolory w zasadzie też są takimi powiedziałbym Mono Chromy obecnie głównie takie za brązowy Jona zdjęcia, który nie ma nie ma Bojki nie ma zieleni, ale wiele kolorów zupełnie zanikło to wszystko powoduje taką powiedziałbym blado czego, że amatorskiej fotografii w krajach krajów zachodnich już od dawna nie było to właśnie i nagle i nagle się ten świat zmienia ten świat to po pierwsze, zmienia się ekonomicznie politycznie, ale zmienia się też kolorystycznie i nagle pojawia się sprzęt zupełnie inne niż niemiecki czy wschodnio niemieckiej czy radziecki pojawi się sprzęt zachodniej jest dostępny i okazuje się, że możemy inaczej w innych kolorach rejestrować świat wokół nas, a to prawda takie zapowiedzi drobne tych zmian wydaje się już częściowo się pojawiały w latach 80, kiedy do Polski i powoli trafiały np. też zwiastujące takie technologiczne zmiany odtwarzacze wideo co było nowością dosyć kolorowe telewizory stały się oczywiście one funkcjonowały wcześniej natomiast też na taką skalę jak w stanach Zjednoczonych, gdzie trudno wyobrazić, żeby ktoś miał czarno-biały telewizor w latach osiemdziesiątych w Polsce to jeszcze też była absolutna norma, a więc zmiany, jakby runku technologiczne były stopniowo zauważalny już wcześniej niektórzy oczywiście też, że amatorzy zaopatrywali się lepszych w innych kodeksach opowiadała, że było też takie miejsce, w którym można było, jeżeli komuś zależało na ciekawszy materiał w Lotto i uzyskać właśnie taki powiedziałbym dobrych firm, które nagle pokaże to wszystko zupełnie innych barwach, chociaż też czasami rozmawiając różnego rodzaju fotografami okazuje się, że oni nie do końca też są przekonani o wadliwości niektórych materiałów produkowanych w dawnym bloku wschodnim co raczej zwracają uwagę na to, że sam proces wywoływania zdjęć był nie do końca dobry, czyli jak się patrzy na te negatywne to one nie są najgorsze i mają znacznie więcej detali niż te zdjęcia wywołane na ich podstawie jak pokazują tutaj takie a takie zmiany, które się wydawało im na nie pamiętam taką historię też opisaną w opowiadaniu Grudzińskiego Herlinga Grudzińskiego, które on to jest się takie opowiadanie zatytułowane rosyjski niedźwiedź Divertimento narracyjne, a Żak 90 tych na trygon opisuje fikcyjną postać Igora gole które, które narrator tego opowiadania spotyka się, a spotyka się zaraz po transformacji obserwując, że jego strój przybierał takie krzykliwe bardzo mi nagle jakieś jaskrawe marynarki sznurówki i wszystko co nie miało być też takim gestem zaprzeczenia właśnie takiej wiecznej szarości bloku wschodniego, który był widoczny często definiowane badania to podkreśla się dziś ta szarość, jaka tęsknota za kolorem oczywiście spowodowała reakcję w postaci takiego wybuchu kolorów, które możemy obserwować w latach dziewięćdziesiątych zarówno w technologii fotografii jak chociażby ubiorze czy w tym co się działo na ulicach powrócimy do naszej rozmowy po informacjach Radia TOK FM informację, że za kilka minut o godzinie 1120 o transformacji kolorów opowiada dzisiaj pan dr Witold Kanicki z wydziału edukacji artystycznej kuratorskie i kurator z 2 Uniwersytetu artystycznego w Poznaniu informacja 1120 po informacjach wracamy zatem to wcale tak kolory transformacji opowiada o nich pan dr Witold Kanicki z wydziału edukacji artystycznej i kuratorskich Uniwersytetu artystycznego w Poznaniu mówiliśmy panie doktorze o tym świecie PRL-u, które były światem czarno-białym sensie fotograficznym, ale netto pan zwraca uwagę w swoim tekście MAK w czasopiśmie magazynie szum, że kolor istniał, ale to kolor slajdach tak, bo przecież były te pozy pozytywy nie negatywy pozytywy, które z, których robiliśmy slajdy, które potem sobie rzutnik do do slajdów wrzucaliśmy do rzutnika dzieliliśmy się dzieje pewnie rozmawialiśmy gadaliśmy to był świat koloru tak wydaje mi się, że popularność tak mamy też jak rozmawiam z fotografami wykaz naturalnie czy popularność slajdów w Polsce, które były mimo wszystko dosyć trudne do oglądania go łatwiej się ogląda zdjęcia albumach czy jakiś w takich pudełkach przechowywane sią slajdy wymagają organizacji sprzętu ściany ciemności różnego rodzaju dodatkowych sprzętów, które były wykorzystywane w takich podziałem szansach, ale właśnie te kolory slajdów, które były naprawdę dobre powodowały, że były to niezwykle popularne filmy w Polsce w jej przypuszcza również w innych krajach bloku wschodniego to jakby przypuszczenia, bo nigdy nie robiłem badań, że pozostałych krajach natomiast, jakby rzeczywiście nie tylko w moim archiwum rodzinne tych slajdów jest dosyć sporo one są oglądane też znacznie rzadziej, bo co co kilka, o ile nieco kilkanaście lat przy okazji świąt wyciąga się pudełka, a coraz trudniej znaleźć rzutnik do tego wszystkiego kiedyś nawet pożyczaliśmy od jakichś wujków którzy, którzy mieli specjalnie na takie szansę zmyślone czy w związku ze świętami natomiast właśnie kolory tych slajdów były świetne to zresztą też powodowało, że zawodowi fotografowie w Polsce bardzo często pracowali właśnie na slajdach w ten sposób wysyłano zdjęcia do wydawniczych do na do reklam to wszystko miało na tyle dobrą jakość, że w zasadzie jeszcze w latach dziewięćdziesiątych ciągle wykorzystywano właśnie takie jak pozytywy slajdy do produkcji obrazu wysokiej jakości no i myślę, żeby nie wiem na ile nasze słuchaczki słuchaczy są wtajemniczeni w procesy powstawania fotografii czy też wywoływania utrwalania albo taki proces chemiczny c 41, który charakteryzował się takim bardzo specyficznym kolorem zielonym moście wszystkie kolory co 41 były dość specyficzna, ale zielony był szczególnie w jakiś taki nie dyrektor nazwać tak rzeczywiście było to tak zresztą jak patrzymy na różnego rodzaju filmy to widzimy też wrażliwość, na który kolory z tą zielenią też było także dzielenie dosyć ciekawie jak pamiętam wychodziłem na filmach Fudżi w znowu Kodak wydaje się, że dosyć ciekawie czerwienie wydobywał i ona rzeczywiście miały tak jak pan się wydaje też czasami, że kolorowy film jest nie wiem w ten sposób okazuje kosz taką rzeczywistość jak my widzimy niemalże od zawsze jakoś konwencie coś tak powiedziałam, a narzucony zestaw barw, które wynika, jakby ze specyfiki wrażliwości i materiał używany w Najwyższego też na co zwraca uwagę w swoim tekście nie było automatu tak, czyli coś co właściwie częścią takiego życia codziennego niedawno wpadł w ręce albo autora, który nosi pytanie autora, bo on po prostu zebrał różne zdjęcia foto Matu tak to była jakaś taka gigantyczna kolekcja tych zdjęć, które ludzie sobie po prostu sami robili nie wiem do dowodu nie polskiego oczywiście do do jakich innych dokumentów albo po prostu zdjęcie pamiątkowe dla siebie dla bliskich albo jak na nie wiem na randce po randce to jest przecież cała też kolekcja twarzy ubrań na przestrzeni lat i a u nas dopiero pojawiło się także przecież dopiero w latach dziewięćdziesiątych oby tak różni się wydaje i to jeszcze ten paradoks, jakby wynika też z tego, że pierwszy takich automat do robienia zdjęć stanął podobno w nowym Jorku w latach dwudziestych i jakby nie dziwi nas, że wydarzyło się to w nowym Jorku, bo Ameryka kojarzy nam się z automatyzacją wszystkiego co da się zautomatyzować taką moe stąd właśnie firmy Polaroid czy chociażby zmywarka do naczyń, która też dziewiętnastym wieku została wymyślona właśnie w stanach Zjednoczonych ne no i tamże Anatolij Józefa ile dobrze pamiętam nazwisko postawił taką pierwszą foto budkę, która oczywiście była dosyć spora w porównaniu z tymi współczesnymi, więc bardzo szybko o tego typu sprzęty trafiły do Europy i tak np. całe kolekcje fotografii im surrealistyczny Mosul z kręgu André Bretona, czyli lidera surrealistów, którzy fotografowali się w takich foto mat ona jeszcze w latach dwudziestych wygłupiają się tam obowiązek ich Niewiem, zamykając ostrzy robią jakieś gminę też, że dziwnych fryzur ja widziałem tylko o część tych fotografii to znowu lata dwudzieste nie wiem być może były jakieś miejsca w Polsce, gdzie taki foto mat stał natomiast na ja za późno się urodziłem na pewno nic takiego, a z Śląskiego krajobrazu Sobienie przypomina nawet gotowi, żeby Photo Matt one stały na ulicach no rzeczywiście w latach dziewięćdziesiątych ono się zaczynają pojawiać jeszcze powrócę tylko na chwilę do tych surrealistycznych, bo na to, że one zaraz po Nowym Jorku trafiły do Paryża nie jest przypadkiem ze względu na taką trochę powiedziałbym dokumentacyjną obsesje Francuzów, którzy do wszelkiego rodzaju dokumentów zaś te zdjęcia wkleja-li ty prawie 20 lat temu jechałem tam na stypendium co on pamiętam, że w ramach dokumentacji, które trzeba było załączyć się w żądano ode mnie 20 zdjęć takich pasz portowych, które później gdziekolwiek no nie wiem, gdzie trafiły do jakich archiwów IT dokumentów natomiast tego było mnóstwo najjaśniej w we Francji wyprodukowano film bardzo popularny Amelia, który jest bardzo bliski tej historii, której pan przed chwilą wspominał, czyli właśnie toczy wokół takich znajdowanych w podartych czasami zniszczonych zdjęcie przy foto matowe ten film jest dosyć powiedziałbym, jeżeli chodzi jego treść jest bardzo niebezpieczne też, ale niezwykle popularnej całą Amelię twarz i każdy w zasadzie w Polsce powiaty tak lubimy takie rzeczy pan używa takich terminów, nawiązując do kodeksu Said Polaroid Pippo Polskę przed osiemdziesiątym dziewiątym roku jako Orła Society i zmienna piwu rzeczywiście często jak czytamy tekst Amerykanów Brytyjczyków Francuzów o fotografii one są takie powiedziałbym uniwersalizm żyjące fotografie próbują narzucić 1 myśl podczas gdy współcześnie powinniśmy patrzeć przez lokalności pokazują, że to nie jest także historia fotografii w Polsce wyglądała tak samo jak w stanach Zjednoczonych różniła się bardzo ten kolor, który tam było oczywiście u nas był polityczne no tak jak właśnie brydż art czas napisał taką książkę, opisując społeczeństwo Kodak i ludzi Polaroida tak to właśnie c kodeksu Said Jan koloryt Pippo stworzył takie pojęcia definiują właśnie tą kulturę amatorską z UE Stanach Zjednoczonych pokazują, jakby olbrzymią skalę zainteresowania amatorskiego fotografią, która jak definiowała tę postawę Amerykanów definiując nie wiem obecność ilości aparatów fotograficznych każdym gospodarstwie domowym podczas gdy w Polsce dom lat dziewięćdziesiątych mamy taką sytuację że, że te aparaty mimo wszystko nie były tak popularne pamiętam jakiś tam swoje wycieczki szkolne, gdzie jak 1 czy 2 osoby w latach osiemdziesiątych miały ze sobą aparat to było ciut zbyt wiele wyjazdów czy wakacji moich jest zupełnie nieudokumentowane do niego oczywistością, że ten aparat fotograficzny zawsze jest równa się obrazić się Amerykanów którzy, że bez aparatu fotograficznego się on porusza więc, jakby definiując taką różnicę tego co się działo w Polskiej kulturze amatorskiej no wymyśliłam takie pojęcia, które odpowiadają temu Kodak Society je po roli w potrzebie Orła Society jen zmienna Pippo, zwracając uwagę na jakieś takie powiedziałbym zastanawiają się też nad Zenitem, ale za te były takie podziały prawie traktowane jak one profesjonalne sprawdzone mocno zapadły pamięć też, że często słyszałem takie opinie, że Polaków za granicą rozpoznawano na wakacjach we włoszech w latach dziewięćdziesiątych po tym, że miejsce za nic ciągle prowadzą ze sobą no i ta kultura oczywiście różniła się różniła się ilościowo różniła się jakościowo zupełnie odmienne rytuały 5 zupełnie odmienne sposoby przechowywania w końcu też, o ile taką zupełnie naturalną praktyką, bo nawet od dziewiętnastego wieku rekord zaryzykował właśnie dzięki atakowi to, że amatorzy wysyłają zdjęcia lub zanoszą zdjęcia do wywołania mogą zrobić wszędzie w takiej przysłowiowej aptece w supermarkecie niekoniecznie wyspecjalizowanych foto lawa tak kultura amatorska znowu w Polsce powodowała bardzo często, że takim wywoływaniem zajmował się jakiś wujek w łazience dużo osób uczyło się takiego podstawowego wywoływania i każdy miał takiego wujka fotografa w rodzinie, które obrabiał o zdjęcia przy okazji różnego rodzaju rytuału przejścia tak jak wesela chrzciny komunie i później to wszystko wywoływał co oczywiście też spowodowało taką powiedziałam niską jakość tych materiałów współcześnie często źle wypłukanych źle wywołanych jakiś też może niezbyt dobrych temperaturach od czynników to wszystko siedziało to wszystko wpływa na taką powiedziałbym różnice zachowań amatorów w Polsce, którą gdzieś tam sobie próbowałem, a zdefiniować bardzo dziękuję za dzisiejszą rozmowę od państwa do magazynu szum tam znajdą państwo cały tekst pana dr. Witolda końskiego tak zatytułowane kolory transformacji opowiada o nich dr Witold Kanicki z wydziału edukacji artystycznej kurator stwarza Uniwersytetu artystycznego w Poznaniu dziękuję serdecznie dziękuję bardzo, informację Radia TOK FM się zbliżają Szanowni Państwo już za kilka minut o godzinie 1140 po informacjach program kultura osobista rzecz, że program przygotował Paweł Zientara, a nad jakością naszych połączeń i nad jakością programu czuwał Szymon waluta Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: OFF CZAREK

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Więcej niż na antenie! Teraz TOK FM Premium 30% taniej: podcastowe produkcje oryginalne, Radio TOK FM bez reklam i podcasty z audycji. Nie zwlekaj i słuchaj wygodniej!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA