REKLAMA

Annie Ernaux "Bliscy"

Poczytalni
Data emisji:
2022-11-19 17:00
Audycja:
Czas trwania:
26:20 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć Burzyńska minęła siedemnasta sobotnie popołudnie co tydzień spotykamy się w gronie dziennikarzy Radia TOK FM, żeby porozmawiać o książkach i każda audycja poczytalni to dla nas jest ważny moment mamy nadzieję, że również na państwa ważne spotkania dzisiaj szczególnie cieszę się, że porozmawiamy o 2 książkach, które w pewien sposób łączą pierwsze z nich, której już za chwilę to bliscy zbiór autobiograficznych Rozwiń » opowiadań francuskiej pisarki tegorocznej noblistki niechętną, czyli zebrane w 1 tomie miejsce pewna kobieta i druga córkę miejsce było w Polsce wydane w latach osiemdziesiątych pod sam koniec bodajże w roku osiemdziesiątym dziewiątym, a teraz ukazuje się na nowo w przekładzie Agaty Kozak razem z 2 nieznanymi wcześniej polskiemu czytelnikowi krótkimi proza ami na bliski książkę wydało wydawnictwo czarne druga książka, której porozmawiamy w trzeciej części poczytalny to wydane przez pan ze zmagania metamorfozy kobiety Eduarda, ale i pisarza, który nigdy nie ukrywał, że jest pod wielkim wpływem ani techno, który również para się prozą autobiograficzną raczej może auto Socios bio graficzne, bo te książki do takiej kategorii bez wątpienia się zaliczają zaczynamy od bliskich ze mną studio Bartłomiej Pograniczny wzięcia strasznie na łączach skarbowych Małgorzata Połczyńska dobry wieczór i Paulina Nawrocka i dobry wieczór dzień dobry auto Socios bio graficzne proza ani schną tegorocznej noblistki, którą może niektórzy ze słuchaczy Radia TOK FM znają zasad wydanych niedawno przez wydawnictwo czarne jak wam się podobała, jakiego rodzaju przeżycie literackie to było dla was to wczytywanie się w przeszłość Arno przeszłości rodziny rodziców i obserwowanie takie niesamowite jak i zdrowia z głów pamięci buduje obraz wcale nie sentymentalny, ale obraz na wskroś szczery, w którym każdy myślę, że nie znając realiów Francji lat pięćdziesiątych sześćdziesiątych może się odnaleźć, chociaż rzeczywiście te realia tej książce są ważne przede wszystkim najbardziej chyba w miejscu i pewnej kobiecie, bo to są historie o wychodzeniu z własnej przeszłości o wychodzeniu z klasowo ości wychodzeniu, które ucieczce, które nie zawsze się udają, ale także o wstydzie bycia w okowach narzuconych przez ramy społeczne przez pochodzenie przez pamięć również, której czasem mówimy sprawdzam czasem budujemy ją na nowe trochę tak jak właśnie robi to ani Arno nie chcę dobrze się czytało tylko trudno było mi jak by czytać to bez pewnych emocji tak patrząc z boku obiektywnie, bo to jest książka nie tylko jakby tamtych czasach Francji i różnicach klasowych wychodzeniu z masowości, ale to też jest chyba rodzaj prozy terapeutycznej rozliczania się ze swoimi rodzicami rozliczania się z dzieciństwa z tego jak wzajemnie się wszyscy traktowali jak każdy pewnie ze słuchaczy towarzyszyłem na bliskim w odchodzeniu kilku bliskim i siłą rzeczy jak przechodziłem przez kolejne etapy w fascynujących tekstów, ale jednak trudnych pod tym względem właśnie, że przypominałem sobie o to jest ten moment to jest diagnoza to jest szpital to odchodzenie zamykanie spraw i to niebyła łatwa lektura te 3 części pierwsza dotyczy rozliczania się z ojcem z też odchodzenie jej, ale też jaki, jaki był, skąd pochodził z jakiego domu pochodzi ani Arno później o matce, w której Lee widać, że te relacje były najbliższe i ta fascynacja ojciec Arno, który był takim człowiekiem praktycznym, który pomagał organizować sklepy rodzinne, które pomagał wychodzić naprzód i matka, która zwracała uwagę, żeby Arno jak najwięcej czytała jak najbardziej się rozwijała co w pewnym momencie zaczęły od siebie oddalać najbardziej nietypowa taka odmienna była trzecia część jest to list napisany do siostry, której ani Arno nie znała, bo ta zmarła staje się 1,5 roku przed jej narodzinami i też próbuje się w jaki sposób te wydawać na świat czy dawać nowe życie kobiecie, której nie znała i kobiecie, której świadoma, że mogła żyć albo 1 albo druga rodzice wskazywali, że na więcej dzieci po prostu nie byłoby ich stać i ona była taką trochę zastępczą Cudak tak jak była zastępczą córką i to była bardzo ciekawa to ten moment, kiedy ani no dowiedziała się o tym, że w ogóle miała siostra znaczy, że przed nią ktoś był do dziesiątego roku życia rodzice zupełnie nie chcieli przekazać wiedzę na ten temat zupełnie przypadkowo, gdy słuchała rozmowy matki z sąsiadką wyszło, że on wcześniej był ktoś, kto był grzeczniejszy i potem pojawiło się zdjęcia i to jest ciekawe też to rozliczanie się z historią, do której nie poznała bardzo bardzo wciągające, ale momentami bardzo bardzo smutne NT dla mnie była dla mnie właśnie też trzecia mini powieść chyba potrzeba tak powiedzieć czy właśnie druga córka była chyba nie takim najbardziej poruszającym przeżyciem w sensie lektura też myślę, że można trochę obserwować jak się zmieniała czy rozszerzała trochę perspektywy właśnie mierną potem kolejne opowieści historie dzieli też wiele lat czy powstawania no bo miejsce to chyba lata osiemdziesiąte chcesz były napisane, a druga córka jest w 2010 roku one wszystkie są tak naprawdę trochę pamięci trochę autobiograficznym auto terapeutyczne jak powiedział Bartek, ale przez to bardzo takie na swój sposób uniwersalne i pozwalają nam chyba też trochę, mimo że może nasza historia była inna nasze miejsce było inne nasze awanse klasowe społecznej system, w którym dorastaliśmy odmienny, ale próbą jakiegoś takiego spojrzenia na siebie przez pryzmat tych bliskich właśnie ski przywołania jakiś pamięcią o wydarzeniach jest dość uniwersalna ja przejmie to tak otwieramy może w tym cała siła tego pisania dla mnie z kolei trzecia odpowiedź z domach do tak najbardziej daleka ode mnie innej mniej byłem w stanie się nią wczuć z nas ze względu czy syna praktyki doświadczenie na brak rodzeństwa drag dzieci, więc więcej może tutaj zabrakło mi takiej umiejętności odnalezienia się w tej opowieści natomiast pierwsze i druga historia, czyli wspomnienie przerobienie życia ojca pociął się też od jego przodków i od tej historii, które się zaczęła jeszcze tak naprawdę, zanim one były dorosłe i potem też przejście przez życie matki jak również przez starostwo matka żyła dłużej, ale też w związku z tym też czasu kiedy, kiedy się zmierzyć się z demencją za Haye merem, kiedy odchodziła odchodziła osobowości dojrzałość zamieniła się dziecko nie była w stanie odnaleźć w tej rzeczywistości tej codzienności, z którą się stykała i to były bardzo trudne lektury, chociaż niewątpliwie wciągające sesje i język i DK precyzję oddawanie tej całej historii i szczerość, które w tej książce w tej książce wybrzmiewa są rzeczywiście bardzo wyraziste i czyta się to pod tym kątem dobrze natomiast ładunek emocjonalny tych tych opowieści to jest bardzo duże dla staży dla osób, które albo doświadczyły właśnie już śmierć przynajmniej innego rodzica albo mierząc, gdy z miastami o tym, że to nastąpi to też bardzo wyraźnie widać w opowieści o matce, która w, którym takie właśnie odpowiedź jest ona była jednak bardziej związała związane z paru powodów m.in. z tego że, że jednak przez jakiś czas było im łatwiej utrzymywać relacje matka trochę bardziej była bliższa tego awansu i bardziej inicjowała bardziej sprawny, tak więc więc te wspólne tematy czy też aspiracje w jaki sposób troszeczkę do pewnego oczywiście momenty łączyły potem już było dla dla tej matki za dużo za wysoko natomiast ta nie umiejętność, której pewnie nikt nie ma rozstanie się właśnie z matką zamknięcia tego życia, kiedy byłeś dzieckiem, kiedy było się nastolatką, kiedy świat wyglądał inaczej miały inne świadczenia odcięły się innym środowiskiem niż w życiu dorosłym jest niezmiernie trudne i także trudne wczytanie przynajmniej dla mnie ani Arno bliscy o tej książce noblistki tegorocznej przekładzie Agaty Kozak wydanej przez wydawnictwo czarne dzisiaj rozmawiamy w po czytelnych ze mną w studiu Bartłomiej Pograniczny, a na łączach sklepowych Małgorzata Łuczyńska i Paulina Nawrocka jeśli nazywam Marta Perchuć-Burzyńska i za chwilę wracamy do rozmowy o tej właśnie książce bliskich w książce, która jest złożona z 3 auto biograficznych opowiadań nie nauczyli miejsce pewna kobieta i druga córka teraz czas na informacje takie to jest druga część audycji poczytalni przed mikrofonem Marta Perchuć Burzyńska ze mną studio Bartłomiej Pograniczny Witaj serdecznie raz jeszcze dobry Witajcie na łączach sklepowych Rams Małgorzata Połczyńska i Paulina Nawrocka tak sowy pomyślałam, że latem mówimy dzień dobry jak przychodzi listopad to dobrze jest w tej samej porze, a być może coś takiego jest rzeczywiście dzisiaj Poczytalnych w pierwszej drugiej części rozmawiamy o książce bliscy ani techno tegorocznej noblistki literackiej oczywiście w przekładzie Agaty Kozak książkę wydało wydawnictwo czarne te opowiadania, bo książka bliscy to są 3 opowiadania autobiograficzne tak jak mówiłam miejsce pewna kobieta i druga córka to jest takie zmaganie się ani Arno ze swoją przeszłością, ale także to co zaznaczyła ze mną rozmawia Justyna Sobolewska, kiedy rozmawiałyśmy o bliskich jest to też takie odzyskiwanie język trochę o tym też powiedzieliście i trzecia opowieść, czyli opowieść o siostrze, która zmarła przedwcześnie, której nie no nie poznała była chyba właśnie najtrudniejsza dla niej też w tym sensie znajdowania języka ani Arno pisze tak nie mogę stworzyć opowieść o tobie jedyne moje wspomnienie, w którym jest też to ta wyimaginowana scena dziejąca się latem moje dziesiąte urodziny scena, w której umarła przenika się z uratowaną by powołać się do istnienia nie mam niczego oprócz obrazu zastygł ego na fotografiach bezruchu głosu, bo techniki ich utrwalania były dawniej słabo rozpowszechniony tak jak po niektórych nie zostało nawet zdjęcie takty należeć do zmarłych bez nagrań audio video istnieje tylko poprzez swój ślad na moim śladzie pisanie do siebie to nic innego jak chodzenie dookoła twojej nieobecności opisywanie dziedzictwa nieobecności jest też pustą formą, której nie da się wypełnić pisaniem niezwykłe jest to, że jednak opowieść powstała właśnie z tej nieobecności z tej nicości dla mnie może właśnie dlatego chyba ta to trzecie opowiadanie było najciekawsze po bardzo było o tej, jaki emocjonalnej drodze, którą ani etno tak w domyśle narratorka po prostu przeszła i ta scena tylko opisu, kiedy ona mając 10 lat słyszy w jakimś takim strzępków zasłyszane rozmowy wiadomo, że dzieci bardzo wiele, że dają się świecie właśnie w ten sposób, słysząc coś, czego może słyszeć nie powinny niesamowicie mnie poruszyła potem cały ten opis tego takiego i myślenia o sobie ustanowienie siebie właśnie wobec tego takiego trochę mitu siostry, które ona nigdy nie mogła poznać tego życia takim poczuciem, że jest kimś zamiast się, że może być takim zamiast dla rodziców to było dla mnie, mimo że tak jak mówiła Małgosia przed przerwą najtrudniejsze chyba było tym powiedzeniem tak identyfikować emocjonalnie, bo temat czy odchodzenia bliskich czy relacji z ojcem czy z matką dotyczy nas wszystkich każdego tak ta historia jest dość mocno specyficzna, a z drugiej strony właśnie przez pryzmat tego obciążenia dziecka, które musi się mierzyć z czymś trudniejszym niż jest w stanie nie są mówicie mnie opowiadaniu poruszyło tak to, że ona tak naprawdę tak mi się wydaje musiała mierzyć się przez całe życie znaczy nawet o tym nie wiedząc mierzyć się z cierpieniem swoich rodziców, którym nie miała pojęcia to jest takie też zajmujące w tej w tej opowieści to nam wszystko tak mi się wydaje wyjaśnia, że tak tłumaczy trochę też tę poprzednią radę tak właśnie myślenie o tym bólu, który był czas to niewypowiedziane ile z tego gdzieś również choćby z tą śmiercią tego pierwszego dziecka miało związek to też wspaniale kompozycyjnie trochę zamyka cały zbiór no, toteż dodajmy, że tak, ale akurat w Polsce te 33 opowiadania zresztą 1 tomie to nie jest chyba normą prawda tempo osobno wydawane z, ale tutaj mężem to świetny zabieg z, kiedy scenariuszy taki że, że dziecko, które umarło żyje w tej rodzinie jest obecny jest nazywane jest takim trochę wzorem niedoścignionym, ale wszystko odbywa na takim też światowym poziomie oczywiście generuje zakładam mnóstwo problemów, ale w tej historii jest nie niesamowite jest to, że to wszystko jest takim nie powiedzeniu, że ona dowiaduje się tym przypadkiem jak też podkreśla bo, bo wtedy w tych latach pięćdziesiątych zakładano, że dzieci mają uszy, które nie nie do końca wyłapują różne rzeczy chyba, że to dotyczy seksualności to o tym należy milczeć, ale generalnie wszystkim innym łącznie o śmierci właśnie jakichś traumatycznych przeżyciach można mówić, bo dzieci są jak Miss postaciami które, które nie do końca nie wiem są w stanie przyjąć 100 jak gdyby zrozumieć zapamiętać natomiast ten wątek pojawia, ale nigdy nie zostaje tak naprawdę opowiedziane to znaczy i jak już w pewnym momencie gdy, gdy Noma kilkanaście lat 18 już czuję, że jest za późno, żeby w ogóle podjętym temat, więc zawsze gdzieś to wisi w powietrzu, ale jest otoczone też ciszą jest grób ENA, które obok grobu wykupionego dla rodziców, w którym w pewnym momencie jest pochowany ojciec ale, ale ten drugi grób i takie, gdy dla ani go nie było może rodzice co tydzień chodzą i zostawiają na nim kwiaty nie ma też bardzo okazji, żeby porozmawiać z kimkolwiek mówią matce czy czy ojcu, ale też z dalszą rodziną dowiaduje się później, gdy zacznę analizować, że przecież no ale żyła w tym systemie że, że ta druga siostra, która jest tak naprawdę starszą siostrą przerabiała też te same Store była otoczona tymi samymi ludźmi i w ten sam sposób były przedstawiane światy jak również jej, więc to rzeczywiście jestem mocno wybrzmiewa i pewnie też dużo ją kosztowało tak osobiście, żeby gdzieś system mierzy 100 przy pracować zrozumieć no a potem właśnie finalnie ostatecznie rozliczyć system, opisując to po prostu, bo tam się pojawiają takie wątki, że oto moje dziecięce łóżko, a nie to jednak dziecięce łóżko mojej siostry pewnie kupili mi tę torbę do szkoły dużo przed tym, kiedy miałam do niej pójść, a nie była torba mojej siostry i też skoro mówiło o tym cierpieniu rodziców to też widoczek Arno porównuje zdjęcia mniej więcej 4 lata po ślubie rodzice młodzi pełni nadziei życia i naj właśnie właśnie małe dziecko, a potem te powiedz 710 lat później też są zupełnie inni ludzie zmęczeni widać troski więc, chociaż starali się tego nie przekazywać swojej córce, bo to też chyba była forma chronienia ani Arno, bo ona raz właśnie w tej przypadkowej rozmowie, gdy w zupełnie dowiedziała się o siostrze usłyszała tamta była grzecznie Isia, ale tak jak już zwracały uwagę nie było stać nie była stawiana za wzór, że o twoja siostra zrobiła zrobiłaby inaczej, więc rodzice starali się chyba w ten sposób też uchronić i mam wrażenie, że się udało niesamowite jest też to pierwsza to znajdowanie języka do tego, żeby opisać pewne rzeczy po te opowiadania autobiograficzny powstawały długo potem, kiedy te wszystkie wydarzenia działy, więc to jest bardzo ciekawe co posłużyło ani Arno za to taką prostą, skąd Magdalenę prawda, żeby te wszystkie opowieści przekazać przelać zamienić w literaturę o tym kiedy zaczęła pisać o swoim ojcu wspomina w książce tak wiele miesięcy minęło od listopada, kiedy zacząłem to opowieść zajęła mi dużo czasu, ponieważ trudniej było przywrócić do życia zapomniane fakty niż wymyślić pamięć stawia opór nie mogłam liczyć na reminiscencje wywołane pęknięciem dzwonka w Starym sklepie czy zapachem przejrzałem go melona, ponieważ udawało mi się odnaleźć jedynie siebie i swoje letnie wakacje i kolor nieba odbicia topoli w nurcie pobliskiej US nie miały nic dopowiedzenia postaci swojego ojca szukałem w sposobie w jaki ludzie siedzą w poczekalniach się w nich nudzą przywołują dzieci lub machają na pożegnanie na peronach dworców zapomnianą rzeczywistość jego kondycji odnajdywała w anonimowych osobach spotykanych w dowolnym w dowolnych miejscach nieświadomie noszących w sobie oznaki siły lub upokorzenia ja myślę, że to też ten cytat trochę do tego prowadzi, że tam całe opowiadanie mini powieści bardzo są też właśnie pamięci i niepamięci prawdę o niepamięci o tym co pamiętamy jak pamiętamy, dlaczego i jak tam chyba właśnie na początku pewnej kobiety jest straciłam ostatni łącznik ze światem, którego się wywodzę i opowieść tak naprawdę każda z tych opowieści trochę też jest o tym jak wiele rzeczy się zaciera no i nie to się ukryć, że w centrum tych wszystkich 3 historii jest tak naprawdę narratorka i to przez jej pryzmat czytamy tę historię i paradoksalnie one wszystkie są bardziej o niej niż tych bliskich tak, ale z drugiej strony jest jeszcze także poprzez opowiadanie o sobie opowiadanie o rodzinie ani jedno opowiada o społeczeństwie jeszcze o tym dzisiaj nie nie rozmawialiśmy o tym miast, a z drugiej strony to wydaje się takim wątkiem, który tam z zawsze na sztandar wyciągane przy okazji właśnie rozumowanie może ta proza jest bardzo taka właśnie o awansie społecznym klasowo ości o systemie, a my dzisiaj trochę skupiliśmy się w takim bardziej intymnej narracyjny, choć oczywiście to jest w każdej z tych historii to jest bardzo wyraźny ale, toteż utrwalanie historii Francji, ale też historii rodzinnej pod takim względem, że w którymś momencie właśnie historia matce jest mniej więcej takiej cytat, że matka wydała mnie na świat, a ja, pisząc o niej wydaje ją światu, więc też utrwalanie pamięci, która rano za chwilę, gdyby nie te teksty bez zniknęła na karę z drugiej strony też pamięć płata figle to jest, a także, że ta pamięć, którą teraz przekazujemy, która przekazuje ani Arno też jest już przetworzona przez coś co dzieje się teraz tak tak oczywiście do tego momentu tamtego momentu nigdy nie uchwyci tak do końca to na pewno nie jest dokument tamtych czasach też ona chyba też tak każdy Marze stara się zapamiętać jakiś taki lepszy obraz swojego rodzica swoich bliskich, a te momenty bardzo trudne momenty odchodzenia to czuć tamten ogrom cierpienia i chyba też też o to chodzi, że nowy to nie jest dokładny obraz tamtych czasów to jest przetworzona najpewniej taka troszkę realniej sza wersja taką, jaką pomsty ani jedno mogła zapamiętać bardzo się podoba Paulina powiedziała szczerze o tym że, że każdy z nas dzisiaj opowiada o tym co najbardziej dotknęło w tej w tej lekturze i rzeczywiście jest także ani jedno jest tak podnoszona na sztandary auto Socios o biografii czynnej twórczości podobnie jak kolejny autor, którym będziemy rozmawiać za chwilę w poczytalność, ale rzeczywiście myślę, że Rze, że ta proza jest tak tak gęsta mimo swojej pewnej takiej formy skromnej, że można ją czytać na wielu wielu poziomach i każdy jest w stanie gdzieś się w tej historii odnaleźć, bo no tak jak mówimy są to historia jednak bardzo uniwersalne dla nas dla niektórych może właśnie takie historie ta ostatnia, a w obce, ale nie używa takiego języka, że trudno za nią nie podążyć w tych opowieściach prawda prawda o efektach z jak Czechy myślę, że tak gust myślę, że najbardziej charakterystyczne dla mnie powiatu przyznaje to był pierwszy kontakt z noblistką właśnie to lektura to jest właśnie Super oszczędne surowy styl i jednocześnie jest tak jak mówisz bardzo gęsto bardzo ciężko od treści takiej emocjonalnej ani Arno bliscy ani jedno, czyli tegoroczna noblistka tak to jej zawdzięczamy bliskich, czyli 3 autobiograficzne opowiadania zawdzięczamy również wydawnictwo czarne i Aga Kozak, która przepięknie te prozę przetłumaczyła je to też mówiła w rozmowie w kulturze osobistej z Justyną Sobolewska, że mam ochotę prozę czytać na głos jest coś w tym takiego i bardzo dużo wypisywała sobie zdanie ani jedno, których nigdy w życiu pewnie bym nie umiała skonstruować i wypowiedzieć, ale na szczęście ona zrobiła to za mnie bardzo jestem jej za to osobiście wdzięczna jestem wdzięczna, że zechcieliście spędzić ani no tyle czasu i że byliście dziś rozmawialiśmy właśnie o tej książce dziękuję ci bardzo Paulina w Jaros kraju, a tak to zostaję, bo przecież będziemy rozmawiać o zmaganiach w metamorfozach kobiety Eduarda Louie dziękuję Małgosiu Małgorzata Łuczyńska była z nami dziękuję i Bartłomiej Pograniczny dziękuję czas na informacje, a za chwilę trzecia część audycji poczytalni Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: POCZYTALNI

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Więcej niż na antenie! Teraz TOK FM Premium 30% taniej: podcastowe produkcje oryginalne, Radio TOK FM bez reklam i podcasty z audycji. Nie zwlekaj i słuchaj wygodniej!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA