REKLAMA

Na co do kina? Krytycy filmowi polecają najważniejsze premiery tej jesieni

Magazyn Filmowy „Do zobaczenia”
Data emisji:
2022-11-26 10:00
Prowadzący:
Czas trwania:
35:36 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
magazyn filmowy do zobaczenia Patrycja Wanat dzień dobry i proszę państwa po dyskusjach polityków przyszedł czas na dyskusje krytyków i krytycznych filmowych ze mną dzisiaj w studiu Zofia Fabianowski szefowa kultury w miesięczniku zwierciadło dzień dobry Piotr Guszkowski krytyk filmowy gazety wyborczej dzień dobry dobry oraz Adriana Prodeus krytyczka filmowa miesięcznik kino, ale również w ogóle bardzo gorąco polecam chociażby felietony filmowe demontaż atrakcji dzień dobry Rozwiń » dzięki dzień dobry naj proszę państwa tutaj zebraliśmy się w takim własnym gronie, żeby porozmawiać o premierach filmowych Otóż nadszedł taki bardzo ciekawy weekend jesienny, kiedy to do kin no weszło kilka bardzo interesujących filmów, których będziemy dzisiaj do godziny jedenastej Jenny rozmawiać to jest film francuski na pełny etat przyznacie państwo tutaj już na od 15 minut gorąca dyskusja w studiu trwa okazało się, że każdy z nas zupełnie inaczej jakoś w ogóle ten film odebrał tę bohaterkę nas jakoś tak wzbudzi w ogóle dużo emocji to jest oczywiście firmy 1 głosem film, którym troszkę wieczorem wczoraj państwo po godzinie dziewiętnastej opowiadając, opowiadając te audycje filmy o śledztwie New York Timesa, który no doprowadził do powstania ruchu MeToo skazania ani tajna tak dalej tak dalej, więc o tym śledztwie dziennikarskim tej firmie będziemy za chwilę rozmawiać to również jest do ostatniej kości luki włada Nina firm bardzo nietypowy i w i dojrzewaniu i miłości z zadaniu ludzi i Lech też o odcinanie pępowiny w ogóle jest o czym ten film nie jest też, że będziemy się o nim rozmawiać na jej mu Daydream 2 tak ciągle jakoś mu nasz de Dream z francuską francuskich redakcją mam w głowie taką kalkę, czyli doby film też tak powiedziałem kolarz esej muzyczno filmowy Bretta Morgana o Davidzie bowiem to na pewno nie jest film dokumentalny jak moim zdaniem jak to często jest przedstawiany w zapowiedziach to jest znacznie coś więcej to jest jakieś w ogóle instalacja artystyczna tylko bardzo długa 100 trzydziesto czterdziesto minutowa, więc tych od firm będziemy dzisiaj na pewno rozmawiać być może wystarczy nam czasu jeszcze na coś więcej, ale to zobaczymy na razie na razie w dla naszej liście w naszym grafiku godziny jedenastej jest właśnie to cóż moi drodzy chyba zaczniemy faktycznie z tego filmu na pełny etat, bo te emocje, które tutaj wybuchły w studiu radiowym jeszcze przed przed przed wejściem na antenę no świadczą o tym, że ten film i działa moc jak interesy działa co prowadzi to jest jakby taka historia jeśli chodzi o fabułę możemy ją streścić 1 w kilku zdaniach jest historia samotnej matki z dwójką dzieci, która mieszka nawet nie tyle na przedmieściach Paryża co jakiś w takiej wiosce małej niedaleko Paryża na dojeżdża codziennie do pracy do Paryża jest wysoko wykwalifikowana, ale chwilowo pracuje w hotelu, ponieważ przez długi czas nie pracowała opiekowała się dziećmi ta praca w hotelu wracamy nadżerki, jakiej pokojowe kierowniczki pokojowe to była ta praca, którą zdobyła i do tego Paryża codziennie biegnie w jego dobre co go wszystko jest w jego Dajana próbuje zdążyć przez cały czas dążyć do pracy zdążyć wprowadzić dzieci do sąsiadki później odebrać dzieci tak dalej tak dalej tutaj jeszcze są strajki wiadomo Francja strajki prawda i wszystko stoi ten bieg, gdzie snu jest zatrzymany, ale jednak musi się odbywać po to, żeby ta bohaterka dobiegła do tego domu do pracy no właśnie jak przyznał wam się, że byłam tak zmęczona, gdy obejrzałam ten film po prostu no, czyli działalność za do gry włączyła się sama wzrostu przebiegła faktycznie te kilometry, bo myślę, że się o tym film opowiada to ja to jakby ginie trochę konwencja to wszystko ze sceny kręcone zrobione w sposób tak jak zwykle robi się thriller czy nawet dreszczowca to znaczy oglądamy Toma Cruza, który biegnie ratować świat rozbrajać bomby czy czy czy ratować zakładników z rąk przestępców tutaj mamy kobietę rabują samotną matkę pracującą, która nie wiem czy nie pokonuje większych dystansów szybciej, a w każdym razie w większym napięciu, bo walczy ma my mamy takie poczucie, że przez jamie takie poczucie, że będą w siebie oglądając to z no rzadko się zdarza, że drży się o to czy bohater zdąży na początek halę na początku Słuchajcie państwo, żeby dojechać do pracy tak tak to ja też mam wrażenie na terenach, które thriller dnia codziennego po prostu mniejszy im pasy walczyli no nierzadko powiedzmy sobie nasze codzienne doświadczenie połączenia różnych obowiązków i myślę, że nie trzeba być naprawdę samotną matką ogólnie ma być też kobietą, żeby coś takiego przeżywać chodzi tutaj o sport ratowanie systemu, który jest niemożliwy do życia ta, który stawia nam takie wymagania, że my po prostu w dobrej wierze tak jak bohaterka tego filmu która, jakby no taką nie wiem uczciwą pracowitą osobą zaangażowaną no, jakby takie osoby zupełnie z tego systemu są wypchnięte, ponieważ ten natłok różnych obowiązków i jakby takiej precyzji gdzieś musimy być dokładnie o tej godzinie musimy wykonać dokładnie obowiązki taki ktoś nam każe no uniemożliwia w ogóle życia oczywiście ona mieszka od Paryża ma dzieci mogłaby wiele rzeczy w swoim życiu zmienić, żeby sobie pomóc i oglądając błyskawicznie miałam dobre rady się realnie hak słucha Zróbto zrób to zrób to tylko w równocześnie ten wzbudził nie tylko autorefleksję ja też jestem osobą strasznie zabiegano, że kiedy sama słyszę takie komentarze na temat tego co ja mogłabym zmienić, żeby mi było napić się wydaje, że to jest niemożliwe EFRA da i perspektywa się podczas seansu tego filmu uruchamia i myślę że, że ten film jednak jest znakomity, bo pokazuje, jaki paradoks nie do rozwiązania tam w centrum tego filmu jest strajk żółtych kamizelek, czyli pracowników, którzy domagają się lepszych warunków pracy nasza bohaterka właściwie powinna też w takim strajku uczestniczyć no ale nie ma na to czasu, bo tak dużo pracuje może stracić prawo stracić pracę później wszy się jedynym bohaterem jest tutaj Piotr słusznie zauważyłeś, które jest w stanie wziąć udział w tym strajku to jest emeryt prawda, który ma na tyle czasu, że do jedno MR wolej emerytach z powodu chyba służby wałek wojsko wojsku i co pokazuje jak trudne są warunki pracy dzielimy się wydaje, że w ogóle bardzo wiele filmów dziś poświęca uwagę akurat temu tematowi, ale może nie tak znakomicie jak akurat akurat na pełen etat, bo i film, który będziemy chyba zaraz rozmawiać, czyli 1 głosem też pokazuje przecież osoby w pracy nie wiem cała jest tak długa tradycja w kinie od dziewiątej piątej wiele filmów prawda zwykle kobiety są pokazywane w tej pracy, ale też całe brytyjskie kino prawda, które portretuje jak trudne jest los jednak pracownika niekoniecznie nawet tego na samym dnie drabiny społecznej po prostu uwikłanego w bardzo wiele różnych mechanizmów naj myślę, że to bardzo się z nami rezonuje to, żebyśmy się tak ten film kłócili, zanim tam też zaczęła pokazuje, że to jednak w nas wiecie różne tematy porusza, że być może też mamy poczucie, że ten świat zorganizowany nie do życia trakt chciał mieć dość głos z tak pomyślałam tylko mężczyźni pracy są inaczej pokazywani np. w serialu mad MEN prawda Unia tak, ale rodzinnej oraz co realne nagle jego rozwoju może należycie dosłownie 30 sekund i wchodzimy z informacjami, ale wrócimy jeszcze do do tej rozmowy, ale słucham jak ja chcę odebrała na pełne etaty no ja dobra przede wszystkim tak jak wszyscy mi ten film zapowiadali pamiętam, że go widziałam też dawno już, bo na nowych horyzontach na festiwalu nowe Horyzonty we Wrocławiu pamiętam, że jedna z koleżanek wydział musi to zobaczyć, bo to jest on nas i ja myślałam, że to jest ona dlatego, że to jest historia kobiety, która się wiecznie spieszy, bo ma dzieci mieszka na przedmieściach, a potem to samo powiedziały mi różne inne koleżanki zupełnie innej sytuacji życiowej także te, które nie mają koty albo psy albo rodziców, a po mieście powiedział mi to mój kolega, więc to jest ciekawe w tym filmie każdy się jakoś z nim utożsamia i jak to jak to możliwe, że utożsamiamy się bohaterką, która jest dość ekstremalnej sytuacji jednak Paryż jest ogromny test gigant miasto gigant i nieporównywalne są warunki nawet jeśli dojeżdżasz z dalszych miejscowości podmiejskich to jednak jest inna skala, a tutaj nagle taki film, z którym Kazika, który o, którym każdy może powiedzieć to jest on nie mieć jeszcze Sky żyło z książką Olgi Gitkiewicz nie dążenia do autora, ale da wzrost będziemy w tym momencie rozwijać tej dyskusji zapraszam państwa gorąco na skrót informacji Radia TOK FM wracamy już pani przypominam, że studio ze mną są Zofia Fabianowski Piotr Guszkowski Adriana Prodeus ma za chwilę wracamy magazyn filmowy do zobaczenia Patrycja Wanat magazyn filmowy do zobaczenia dzień dobry raz jeszcze w studiu ze mną dzisiaj krytyczka i krytycy filmowi Zofia Fabianowski miesięcznik zwierciadło Piotr Guszkowski Gazeta wyborcza oraz Adriana Prodeus miesięcznik miesięcznik kino oraz wok również demontaż atrakcji Vogue no proszę państwa dzisiaj przypomina, że opowiadamy o kilku bardzo ciekawych premierach filmowych, które teraz od tego weekendu możemy właśnie znaleźć na ekranach w polskich kinach rozmawialiśmy o filmie na pełny etat nie chcecie coś jeszcze dodać do tej dyskusji zostać ciebie zapytam, bo to najmniej czasu, że byliśmy na tym co jest ja tylko chciał właściwie też zapytać was czy uważacie że, że ten film oczywiście nic nie zdradzając czy uważacie, że ten film dobrze się kończy bowiem, że bardzo różnie widzowie odbierają czy też z serii Enzo nie ma go czemu coś wiedzą, że wybrali chwytliwe ważne zdaniem happy end czy nie dla mnie nie zje w ogóle nie wypowiadam jeszcze na temat tego filmu i podobnie jak Adam miałam tutaj pełno złotych rad dla bohaterki bardzo pilnie irytował i zmęczył, ale wiem, dlaczego ja nie chcę powiedzieć, że to jest zły film wręcz przeciwnie uważam, że zrobi świetnie też zrobionym filmie obok pokazuje absurdy właśnie tego tego biegu tego tt tt tego chaosu, który też sami się bardzo często po prostu wkładamy jak sobie przypomnę moje życie sprzed 5 lat to wyglądało dokładnie tak samo jak próbowała być 3 miejscach równocześnie na szczęście w radiu to się to jest możliwe, a przez to, że to jest możliwe to co się robi po prostu inne, ale potem 4 lata temu właśnie postanowiłam zmienić swoje życie wyprowadziłam się do lasu teraz tylko co jakiś czas mam takie pędy to trochę inaczej po prostu patrzy na te na tę całą sytuację po prostu mówiąc nie wiem no wyjście tak się zastanawiam, dlaczego my sobie to robimy w imię, czego sobie to robimy i że to jest takie zaklęte koło to 1 jesteśmy takimi chodnikami po prostu biegniemy za pracę, która nadaje pieniądze, które wydajemy ponaglenia wzorować no właśnie pojazdy jedzenie kawy by wszystko tak dalej tak dalej to właśnie, gdzie tu życie, jakby co z ryzykiem podstawowe pytanie jak my chcemy żyć i gdzie jest to życie, kiedy mamy czas w ogóle na to NATO życiem no jest też jeden z paradoksów w tym filmie tak to znaczy ta idea wyprowadzenia się nawet nie na Przedmieścia właśnie w ogóle nie brak mieście to podkreślone nie mają być Przedmieścia do jakich miejscowości pod Paryżem, żeby dzieci ja miał lepsze warunki do wychowania, po czym właściwie z tymi dziećmi nie ma żadnego kontaktu bo, bo tylko się je wyprawie do sąsiadki nawet nie zaprowadza do szkoły, bo trzeba być wtedy w pociągu do Paryża, a potem się odbiera i kładzie spać ewentualnie daje coś do jedzenia, więc cały ten czas oczywiście na dojazdy można by było przeznaczyć na kontakt z dłuższych z dziećmi na sen, ale no to jest jedna z tych złotych rad taktu, którą ktoś tam, gdzie po drodze bohaterce udziela, ale tych paradoksów jestem dużo one nie są wymyślone też w jak najmniej zadanie najważniejszej wina gatunkowe jest wszystkim zasługą tak pociągające to właśnie straszliwie straszliwie prelegent szerzej senatora ich zdaniem rozlicza też zupełnie jak w kwestii problemy nie, gdyby biegnę do pracy, ale oczywiście się jeszcze zorganizować urodziny dziecka tak wychodzę do pracy, ale sznurowadło zrobiła się Super się zrobić surowa, lecz to już właśnie 30 sekund czy może 45 sekund dłużej już dziś w głowie zaczął się zastanawiać czy nie musisz ściąć jednak tego trawnika w drodze napoju nie i ten harmonogram dnia jednak równa jakaś rzecz przedstawiona nagle rozwala, ale to jedynie te się zgodzę z tym, że to, jakby jest ona tak, bo ja tu dzisiaj też ledwo zdążyłem do studia, bo mam jakiś codzienne mecze sobotnie poranne sprawunki, które też chciałem zrealizować i już się zastanawiałem czy jeśli nie znajdę miejsca pod redakcją to czy nie dzwonić że, żebyście morze zaczęło tego 1 filmu nie widziano jak też tak zażartowałam, że cały czas teraz myślę o tym czy ktoś z wózkiem przejedzie przez przez chodnik, gdyby bohaterkami samochód to jeszcze mogłaby między dodatkowy tutaj problem jeszcze można by było dramatyzować, ale może już wystarczająco też jest dramaty zerwane, ale to co mówisz też mi się kojarzy taką nie wiem no sprawą, którą ja przeżywam na co dzień straszne to jest 1 rzecz, która mnie bardziej irytuje to, że my przez tą nie wiem, jaką taką dokładność np. mapy wiecie jakiegoś Niewiem terminarza Uberowi tego, że widzimy, że tam będę za 13 minut tak przez zoom, które robimy w pracy, jakby trochę oczekujemy od innych osób one będą jak roboty po prostu się zachowywać nie w Czechach liczą na siebie tego angażu rozdrażnienie ja np. zauważyłam, że jak mam nie wiem, gdzie spóźnienie 5 minut na spotkanie już dzwoni pisze Słuchajcie no nie zdążyła na tramwaj będą 5 min spóźniona na myśl mi się wydarzy 10 lat temu nikt nie zwrócił na to uwagi w ogóle, że jak i 5 minut spóźniona i jakby ten też poczucie czasu bardziej elastyczne, a teraz jest to tak za 5 do każdej minuty jak w momencie, kiedy zaczyna, jakie spotkanie z umowy nie odpali go tylko 23 minuty po to, ludzi do siebie dzwonią niesie ten co się stało słuchaj musimy się awarie w i wydaje się, że to jak organizacja czasu jest zupełnie nieludzka i w tym w tym co mówisz no też, jakby pojawił się też dzieci, ale dzieci, które w życiu bohaterki są takimi intruzami ona tych dzieci właściwie nie zna ma ogromne poczucie winy jest wszystko co robi wobec tych dzieci to jest ich wynagradzaniem w tym dzieciom, że jej jej nie ma jest 1 moment, kiedy ona, jakby zasypia i przez moment widzi takie jakieś migające obrazy i ja ja sobie opowiadam, że to są takie obrazy szczęścia, kiedy ona nie musiał tego czasu tak liczyć, że taki obraz, że dziecko stoi tam w wodzie na dziś na plaże słońce po prostu świecie w oczy taka migawka jakieś kolory takie intensywne i naprawdę no wydaje się, że ucieka do takiego świata przez moment z tej drzemki, kiedy nie może dalej biec, żeby ten swój czas odzyskać myślę że, że to jest najważniejsza jakaś sprawa przez ten film poruszona właśnie odzyskiwanie czasu, czyli nie litość jest w gruncie rzeczy w zasięgu jednak naszych możliwości słać, ale musimy skończyć, bo nam czas, gdy jesteśmy też rozmawiać od 1 filia tu jechali bardzo ciekawych premier na 0 oznacza Patrycja to jest naprawdę wyjątkowy weekend wrogami, że nie ma takiego względu, kiedy aż tyle świetnych owianych wchodzi na ekran tak dlatego proszę państwa smog wisi nad nami, więc warto spędzać po prostu każde popołudnie w kinie z i codziennie można jak no tydzień ma 7 dni codziennie tam 1 film można świetny znaleźć w tym kinie 1 głosem, bo skoro pracy mowa to i pracujących kobietach mowa to zatrzymajmy się chwilę przy filmie 1 głosem wspomniał na początku, że to jest takie dziennikarskie raporty dziennikarskiego śledztwa New York Timesa, które ujawnił całą machinę, która towarzyszyła łań stanowi, która miała za zadanie krycie tego co on no po prostu gwałty nie będą to już w jakiś innych słów używać tylko molestowanie gwałty aktorek i współpracowniczek, którego Freya łań staje na no i tak to jest taki film bardzo o pojawiają się takie głosy między klubem encyklopedyczny taki właśnie raportujące to jak to wyglądało zastanawiam się czy waszym zdaniem to jest ten zarzut dlatego film może on jest taki wiecie o Cho San z takich emocji po prostu, które często filmie reżyserzy reżyserki lubią stosować czy nie czy to jest właśnie te dobrze no dobre narzędzia do opowiedzenia tej historii co się właśnie muszę powiedzieć, że ja bardzo bałam się trochę innej rzeczy, że pójdę na film, który będzie efekciarskich że, że tam będzie tam te wszystkie zasady, które rządzą firmami od dziennik od jakiś dziennikarskich śledztwach no wiecie ludzie prezydenta znaczy wszyscy ludzie prezentu nie mam nic przeciwko, ale ale, jakby bałam się tego przeniesienia natomiast zobaczyłam film, który jakoś nie denerwował jest bardzo bardzo ważny temat jest też bardzo delikatny i też tu nie ma żadnych takich tego takiego tempa, które mnie czasem denerwuje w tego typu historiach nie wiemy to też Spotlight od razu się we przypomina czy czy Niewiem czy post, który w Polsce miał odpis czwarta władza tak tak się nazywał w Polsce nie ma żadnego takiego takiego rytmu, który powoduje, że główne bohaterki, czyli Jodie Kantor i Meghan tułów i w ogóle wspaniałe wspaniałe postaci zresztą przecież nagrodzony Pulitzerem i tutaj nie za dziennikarstwo śledztwa śle śledźcie tylko za public Service, czyli za za służbę chcę społeczeństwu no, więc nie one on to nie jest ich historia o osobach, które pędzą coś propos pędu i nie wiem i mają zawsze bon Mot świetne dla każdych dla dla każdej z osób, które proszą o obszar o przyznanie, że Rze, że były molestowane nie to w ogóle czegoś takiego nie ma też bardzo delikatny ważony sposób prowadzenia historii i i żadnego siedzenia rozpad one się on nawet jak one siedzą to jest dla mnie przełomowe i też zwróciłam uwagę też na taką mowę ciała Dziady Kantor która, która jedną z tych dziennikarek grają za i Kazan wnuczka kraj tego Eli Kazana i ona w ogóle taka bardzo dziewczęca prawda to detal oryginalna bohaterka czyli, czyli Jodie Kantor ona aż aż tak niema takiej mowy ciała, a tymczasem ta filmowa John Carter jest taka jak właściwie dziewczynka ona też czasem to mnie nawet wkurzało, bo też może ja siebie widziałam zawsze powtarzają, żebyśmy się tak nie zachowywały oznaczona ona czasem po prostu przypomina taką nastolatka, która jest nie wiem zdziwiona zawstydzona tak tak pokazuje swoją bezradność jeśli ktoś jeśli się złoty epoka ja zje i też przy tych przy tych osobach konkurs prawda, które mają być bohaterami bohaterkami reportażu on po prostu zachowuje się jak dziewczynka na początku byłam taka zła żona tak, że one profesjonalnym profesjonalna odpowiedziałem sobie Super ona w ogóle to jest ona na nikogo nie udaje nie udaje właśnie leży nie nie nie pyta tak jak nie wiem Hofman to co chcesz być prawdę też ich nie ona jest autentyczna to myślę, że też jest klucz one naprawdę ciężką pracą drobnymi kroczkami bardzo delikatnie wypracowały tę sprawę dlatego właśnie to się udało dlatego w końcu kobiety zdecydowały się mówi on ich one nigdy nie oszukiwały, że ktoś ochroni ktoś obroni że, że zajęcia z zadań należy, że ułatwi coś prawni, jeżeli ułański inny np. wystąpi prawnie przeciwko osobie, która odważyła się mówić one nie oszukują są bardzo bardzo takie no no no nie udają ekspertki są po prostu tak jak są 1 głosem za chwilę wrócimy do tej rozmowy Adam jeszcze głos sen Piotrowi Adrianie, ale teraz skrót informacji Radia TOK FM wracamy tuż po nich na co ja pana dzień dobry raz jeszcze magazyn filmowy do zobaczenia ze mną studio wciąż Zofia Fabianowski Piotr Guszkowski Adriana Prodeus 1 głosem film, o którym rozmawiamy w tym momencie i obiecałam oddać jeszcze głos Dianie Piotrowi na temat tego głosu i biegniemy dalej do kolejnych premier tego weekendu, bo ucieknie nam pociąg właśnie to ja może w kontynuacji do do tego co co już padło przed przerwą i do tego czy byśmy rozmawiali przy przy na pełne etaty, bo mam też dziś te filmy są łączą, bo to co mi się podoba 1 głosem to jest właśnie pokazanie tej kompletnie żmudne i czasami nudnej niewdzięcznej pracy, która polega na zwolnieniu znajdowaniu kolejnych numerów rozmawiają z kolejnymi osobami, żeby przez kolejne osoby dotrzeć do jeszcze jakiś kolejnych osób, żeby stanąć zapukać do drzwi, które toczyli zostaną zamknięte przed nosem, ale przecież za tydzień za 2 tygodnie znowu spróbujesz to tak wygląda to praca i ten film pokazuje, ale też pokazuje to pokazuje to, czego nie miała bohaterka na pełne etaty to znaczy pokazuje też dom, w którym są dzieci, ale są też partnerzy, którzy rozumieją na czym polega praca dziennikarki, że to nie jest praca, którą się zamyka szesnastej jak się wychodzi z redakcji dziękuję do widzenia wracam w poniedziałek, że pokazuje to, że jeśli się w domu rozmawiał pracy pojawi się słowo gwałt to to słowo może usłyszeć dziecko i potem trzeba też z nim umieć porozmawiać, bo wymyślić jak z nim porozmawiać na ten temat i to uważam, że to jest duży atut tego filmu natomiast mam też wrażenie jednak, że mimo wszystko przez jakiś pewne skróty wkrada się tam lekarz taką patologią dla mnie taka scena, w której redakcję zasiada do tego zastanawia się, gdzie tu jeszcze moglibyśmy wytropić molestowanie w pracy to jest no tak to nie wygląda mówi, że ich także tak drogi ta drużyna League 5 prawa jest decyzja się przed komputerem naciskają przycisk SENT są publikują takie sceny, które ja rozumiem, że on może są potrzebne może naszej perspektywy też inaczej wyglądają, bo w tym siedzimy dlatego też doceniam też tę warstwę dziennikarską w dużej mierze, ale też widzę tam widzę tamte elementy i jeszcze coś co co muszę powiedzieć tutaj Samantha Morton to jest w ogóle dla mnie najlepsza cena w tym filmie, kiedy ona mówi wszystko i widzimy na nie widzimy na twarzy żadnych emocji jednocześnie te wszystkie emocje widzimy znamy wiemy to są emocje ona potrafi powściągnąć i nie pokazać ich twarzą, ale pokazać ich ciałem dla mnie dotąd testy to jest aktorstwo najwyższej próby tak jest tylko 1 zdaniem bowiem, że ten aktorsko w ogóle ten film jest rewelacyjny świetnie po prostu obsadzony Samantha Morton też nie zachwyciła po prostu dawno w tym krótkim epizodzie, ale też Patricia Clarkson oczywiście tam można Reda oraz świetnie jest obsadzony absolutnie ten ten film mnie on np. właśnie jest udziałem wiem, że pokazuje też takie żmudne po prostu praca redakcji tak wygląda na to nie są same objawienia są najczęściej zamknięte, ale ja miał rany zajmować tylko się ucieszyłem, że to wieś Wiera tutaj nie był nie nie odnosi się do tego co w tym momencie powiedziałem tylko do tych recenzji innych które, które czytałam, które były właśnie taki trochę zawiedzione tam właśnie tego efekciarstwa nie ma bardzo podobało to, że Harvey państwa nie został pokazany został pokazany po prostu tylko jakiś lokalu kark tak i tyle to było po prostu Super nareszcie nie nie nie oddajemy głosu kolejny raz temu oprawcy drapieżnikom owi tylko skupiamy się, zwłaszcza jej głos kobietom, które ten głos został odebrany na różny sposób także 3 tymi wszystkimi umowami z klauzulą poufności czy w ogóle odebrane w tak brutalny sposób wpływ w tych wszystkich momentach w epokę pokoju hotelowym, a Diana jeszcze powiat może także i poszłam na sens tego filmu na American film Festival mają córkę nastoletnią sądzę, że to jest taka lekcja, którą ona w wieku 17 lat powinna od odebrać i w zaczynam oglądać film i pojawia się data 2016 i ona tak na mnie patrzy mówi no ale co ty naprawdę mitu jest tylko sprzed paru lat myślę, że już wiele lat minęło jak sobie okej to jest powód, dla którego jednak taki film powinien powstać by pokazać takim młodym ludziom, że nie jesteśmy całymi dekadami już, jakby ruchu MeToo tylko, że też by całkiem świeża sprawa i warto opowiedzieć taką niedawną historię i druga rzecz, która mnie jakoś tak uderzyła w tym filmie jest to, że pierwsze minuty, kiedy zobaczyła właśnie Karima Wigan i pomyślą sobie coś jakoś dziwnie wygląda i dopiero potem uświadomiłam sobie zaraz zaraz przy ona nie ma makijażu czy ona nie jest przedstawiona tak jak zwykle przyzwyczailiśmy się ją widzieć na ekranie Zoe Kazan tak samo wszystkie inne kobiety, które się pojawiają nagle one nie mają makijażu bez Patricia Clarkson na, ale to wynika, ale też, ale ich bowiem wam, że to jest niby nic, ale tak zmienia ogląd tych postaci, bo nagle ja patrzę na nie jak na hollywoodzkie aktorki tylko jak na takie same kobiety jak my, który tam się nie ma znały wychodząc z domu jakimś tam filtrem czy oś i tyle nie spędziły po prostu godzin prawda, żeby robić się na bóstwo idąc do roboty rano i oglądających film z myślą, że to są wszystko bohaterki takie same jak my, owszem, zazdrościłam im trochę tego, że warunki pracy są wspaniałe, bo jednak też one tak długo mogło się zajmować 1 sprawą, ale myślę, że chodzi o te ogromne open Spacey, gdzie nie wszystkim jak działają głównie potworny hałas mówi Adrian to też było raczej dla mnie przerażające warunki swoją pracę już w miesięcznych na wyniki zleconych w ramach działania, a więc, gdyby luksusami zajmowanie przez tak długi czas jedną z zerową to praw tak i noty tak jak wy jak czuje, że ten film jest potrzebny być może oskarżyła bym go trochę o bycie taką czytanki z mitu, ale ostatecznie się broni i uważam Rze, że trzeba zobaczyć, zwłaszcza młodzi widzą wypowiedzenia skoro młodych widzach mowa do ostatniej kości, czyli to jest dla młodych widzów taki do tych przedziwnych nie wiem właśnie chorych zwyczajowy lukę danina znowu nas tutaj zaskakuje formą i i tym sąd na ekranie oglądamy, o czym to jest film no właśnie po musi wiązać ja widziałam pierwszy trailer, który widziałem tego filmu to był ten thriller trybuna American film festiwalu to był taki trailer zupełnie różne od tego, który widzowie mogą zobaczyć teraz w kinach on takim chyba nastawiony na takich na taki dla Bud po prostu dla takich widzów, którzy lubią art House są autorskie ambitne kino i muszę powiedzieć, że wtedy pomyślę, że moje sumienie nie chcę go obejrzeć go zresztą obejrzałam jeszcze racjonalne konsekwentnie upomina się językiem wymyślone kanibale miłość myślałam o tym, że główni bohaterowie są ślicznie cudownie, ale że, że oni jednak wyboru zabijają dla mnie to było kanibali z bardzo ciężki to jednak temat tabu to trudno przełamać, a teraz ten ten nowy trailer lepiej oddaje ducha jak tłumaczy więcej oni muszą krótko mówiąc być tymi Kani rolami to jest ten element fantazji każde z natury wynika to nadzór powiedzmy, że tutaj jest tak i tak to można by porównać nie wiem do wilkołaków czy to czy do wampirów to już dla mnie wiele dla mnie to jest naprawdę zasadnicza różnica to dla mnie o w o wiele bardziej znośne luka władaniu no tego nie spodziewam to będzie element fantastyczny nie znając oryginału zresztą czytam teraz książkę nie wiem czy sięgnęliście ta po nią tam monetarny różni planowaliśmy ją ten nadal czeka na to Super jednak i to jak zwykle jest tak quada nie zrobił z książki, która jest dobra, ale zrobił arcydzieło z tych to samo co tamte dni tamte noce to po prostu najpierw warto by obejrzeć o nim wie, że te książki są złe, ale te firmy są naprawdę dobre ja te książki są no są każdy są sale są też dobre, ale dawno nie są takim wydarzeniem natomiast rzeczywiście chcę powiedzieć, że właśnie nie jestem rozczarowana i ten film bardzo bardzo się w rezultacie po podobało, że to był taki to takie zdziwienie moje już jasno powiedzieć, że rzecz, że tamten film, jakby zupełnie gdzieś niezależnie od tego elementu fantastycznego dla mnie to jest jakaś taka opowieść jak i kiedyś by były takie opowieści narkomana ach, o ludziach na głodzie tylko w tym wypadku to jakiś głód miłości głód akceptacji dla mnie to jest całkowicie w ten sposób opowiedziana historia w ogóle czuje ma tam różne zarzuty, ale już nie było presji wymienia w ogóle co się dzieje w latach osiemdziesiątych i to się oglądać by miejscami długimi jak film zrobiony w latach osiemdziesiątych właśnie takie opowieść o tamtych czasów o o o parze takich wyrzutków, którzy gdzieś próbują uciec momentami od tego nałogu ale, ale właściwie nie do końca da się od tego uciec i gdzieś pod tym całym gatunkową zabawę, bo rzeczywiście jest kino drogi melodramat romans horror no jest tam nie tak drastyczną, jakby się do rozdziale, że pełnią ważną dziedzinę reguluje też potrafili wymknąć się z sali jeszcze wrócić ja też w zupełnie tylko 1 zdaniem właśnie, że też czy tamten film poza tym fantastycznym czy chorobową otoczką tą gatunkową po prostu, ale dla mnie jako film o właśnie o dojrzewaniu i miłości i o tym odcinanie pępowiny i o tym w wyzwalaniu się szukania siebie nadzy to jest, gdy ten film no kupuje pewnie też z miastem zastrzeżeniami, ale ale, ale jednak tak z firmy takim też zaczadzeniu miłością Jacquesa zakochanym też chcę po prostu położyć drugą, żeby pochłonąć się rzecz, że miłość jako takie uczucie, które się rodzić w tym zakochani jest bardzo okrutna dla całego otoczenia dla no dla tych kochanków jest wspaniała prawda ale, ale jest okrutna i to jest horror o miłości, a Timothée Chalamet no nie wiem czy może być jeszcze bardziej nieszczęśliwy smutnie piękny prezent WHO może mieć za szalone reakcje jak jest szaman np. Góra piżamy w różne albo albo ze starego narażać na 2, którzy w rękach zmierza w tym kierunku w skoro stylizacjach mowa mamy Słuchajcie 1,5 minuty, żeby jeszcze opowiedzieć państwu szkodę widzi, bo im to ktoś, kto znaczenie mamy, gdy tutaj zaś albo ją bowiem mam wrażenie, że dla mnie ten film najbardziej przypomina blondynkę Andrew Dominika takich ostatnich produkcji, czyli że jest takim Sejm wizualnym takim doświadczeniem jakimś nie wiem i Marsy innym, gdzie zatapia się po prostu w tym widzę, bo im i musimy no się z tym pogodzić musimy płynąć na falach tego filmu dać się pochłonąć to nie jest film dokumentalny tak jak powiedziałam nie dowiemy się wielu faktów na temat Davida Bowie, ale może zrozumiemy jakąś jego Niewiem istotę poczujemy go ze się przede wszystkim film, który rzeczywiście takie były działacz na początku Patrycja no właściwie jest firma jest właściwie trochę przypominał tę wystawę, bo pamiętacie sprzed paru lat oraz krążyła dużo lepszy niż to miasto jeszcze mocniej, więc powiedzieć dokładnie to samo działa nadal ta wystawa nieco rozczarowania on but ładnie w duchu tych najbardziej awangardowych pomysłów Davida, bo jego jak kupy, że muszą jeszcze zajrzeć ziemi proszę państwa bardzo gorąco zapraszamy polecamy wszystkie te filmy jeszcze byśmy mogli kilku innych tytułach powiedzieć chociażby NIK, które jest teraz w Chinach, ale już czasu na nie wystarczy bardzo dziękuję za dzisiaj Zofia Fabianowski miesięcznik zwierciadło szefowa kultury dziękuję bardzo, cicho jak Gorzkowski Gazeta wyborcza dziękuję dziękuję Adriana Prodeus kina oraz wał dziękuję bardzo, się na ja państwu dziękuję również dzisiaj całą godzinę program wydawał Michał Tomasik realizował Jacek Kozłowski, a o jedenastej informacje o nich godzina filozofa, na którą zaprasza Tomasz Stawiszyński Patrycja Wanat dziękuję za dziś zapraszamy za tydzień w sobotę o godzinie dziesiątej do usłyszenia Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: MAGAZYN FILMOWY „DO ZOBACZENIA”

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcastowe produkcje oryginalne, podcasty z audycji TOK FM oraz Radio TOK FM bez reklam z 40% zniżką! Dobrego słuchania w 2023!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA