REKLAMA

Transmisja z orzeczenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego ws. noweli ustawy o Trybunale autorstwa PiS

Program Specjalny
Data emisji:
2016-03-09 13:00
Czas trwania:
02h 48:45 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
wyrok w imieniu Rzeczypospolitej polskiej Trybunał Konstytucyjny w składzie tu w obecnym po rozpoznaniu z udziałem wnioskodawców gra w rozprawie w dniu 8 marca 2016 roku połączonych wniosków on pierwszy z pierwszego prezesa Sądu Najwyższego o zbadanie zgodności art. 100601 . art. 34 szóstym pierwszy pkt 1 i ust. 3 art. 8 dziesiątego w u osób szóstym drugi art. 81007 . ust. 2 w i art. 10go dziewiątego szóstym pierwszy ustawy z dnia 25 czerwca 2015 roku o Trybunale Konstytucyjnym Rozwiń » w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 30910 . 1214 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 roku o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w związku z preambułą konstytucji art. 2 art. 45 ust. 1 konstytucji przez to że, tworząc instytucję publiczną w kształcie uniemożliwiającym jej rzetelny sprawny działanie naruszające zasady państwa w prawnego w zakresie kontroli konstytucyjności sprawowanej przez Trybunał Konstytucyjny oraz zasadę racjonalności ustawodawcy w pod pomógłby w art. 2 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z art. 10 ust. 2 art. 173 w związku z preambułą konstytucji art. 2 art. 45 występie 3 konstytucji przez to że, tworząc instytucję publiczną w kształcie uniemożliwiającymi rzetelnej sprawny działanie narusza zasady państwa prawnego w zakresie kontroli konstytucyjności sprawowanej przez Trybunał Konstytucyjny oraz zasadę racjonalności ustawodawcy podpunkt c art. 28 artykułu art. 31 a w jej art. 36 ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołany w punkcie litera i 1 litera, a w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 5 siódmy i ósmy ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera z art. 10 art. 1 art. 173 i art. 1900506 . pierwszy w związku z artykułem w ósmym ust ust. 1 konstytucji w pod lupą DM art. 8 pkt 4 art. 28 a w art. 312 art. 36 szóstym pierwszy po dziewiątej art. 36 szóstym drugi ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2 piąty 0708 . ustawy z 22 grudnia w powołanej w pkt 1 litera, a z art. 1001906 . pierwszy konstytucji podpunkt art. 5 ustawy Izby z tego 2 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera z art. 2 w związku z art. 8 i art. 188 konstytucji pkt 2 w grupy posłów jest wniosku grupy posłów 29 grudnia 2015 roku o zbadanie zgodności ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej spółki jest w pkt 1 litera z art. 2 artykułem w siódmym art. 118 art. 1001906 . pierwszy i art. 1800606. pierwszy konstytucji, a także z art. 13 konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 roku pkt 3 grupy posłów z 31 grudnia w 2015 roku o zbadanie zgodności ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z art. 2 w związku z art. 1001806. trzeci i art. 1001906 . pierwszy art. 173 w związku z art. 10 a także z art. 1900506 . pierwszy konstytucji ze względu na wadliwy tryb jej przyjęcia oraz wprowadzony w zasady funkcjonowania Konstytucyjnego organu władzy publicznej prowadzące do jego dysfunkcjonalności i braku możliwości rzetelnego wykonywania kompetencji konstytucyjnych albo o zbadanie zgodności podpunkt, a w art. 8 pkt 4 i art. 36 szóstym drugi ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołanej w pkt 1 litera w brzmieniu nadanym przez art. 1 po 0208. ustawy Izby z tego 2 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z art. 2 art. 173 w związku z art. 10 konstytucji to byłby art. 10 szóstym pierwszy ustawy z 2005. 3 set 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a w brzmieniu nadanym przez art. 1 po trzecie ustabilizuje z tego 2 grudnia 2015 roku powołanej w punkcie pie pierwszym litera, a z art. 2 art. 173 w związku z art. 10 i art. 1900506 . pierwszy konstytucji, a także z zasadą sprawności działania instytucji publicznych wyrażoną w preambule konstytucji po bombce art. 28 a ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołanej w pkt 1 litera dodanego przez art. 1 pkt 5 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z art. 2 art. 173 w związku z art. 10 i art. 195 ust. 1 konstytucji w po punkty do art. 31 a ich art. 36 szóstym pierwszy po czwarty ustawy z dwudziestego drugie do czerwca 2015 roku powołany w pkt 1 litera, a odpowiednio dodanego przez art. 1 pkt 7 i zmienianego przez art. 1 pkt 8 ustawy z 22 grudnia 2015 roku w powołanej w pkt 1 litera, a oraz art. 1 po szósty ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołany w pkt 1 litera, a w z art. 2 art. 186 pierwszy i drugim art. 173 w związku z art. 10 art. 1950601 . art. 197 związku z art. 112 a także z art. 7 miesiąc temu ósmym konstytucji podpunkt art. 34 szóstym pierwszy i trzeci ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołany w pkt 1 litera, a w brzmieniu nadanym przez art. 1 po dziewiątej ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a za art. 2 art. 173 w związku z art. 10 konstytucji oraz z zasadą sprawności działania instytucji publicznych wyrażoną w preambule konstytucji pod punkt art. 186 drugi ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołanej w pkt 1 litera w brzmieniu nadanym przez art. 1 po dziesiąty ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z art. 2 art. 173 w związku z art. 10 konstytucji oraz zasadę sprawności działania instytucji publicznych wyrażoną w preambule konstytucji, a w zakresie w jakim obejmuje wnioski dotyczące zgodności z konstytucją ustawy budżetowej albo ustawy o prowizorium budżetowym kierowane do Trybunału Konstytucyjnego przez prezydenta także z art. 2002406 . drugi konstytucji pod pomnik art. 81007 . ust. 2 i drugi, a ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołany w pkt 1 litera, a odpowiednio w brzmieniu nadanym i dodanym przez art. 1 pkt 12 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z art. 2 art. 45 i artykuły 100 siedemdziesiątym trzecim w związku z art. 10 konstytucji oraz zasadą sprawności działania instytucji publicznych wyrażono wyrażoną w preambule konstytucji, a w zakresie w jakim obejmuje wnioski dotyczące zgodności z konstytucją ustawy budżetowej albo ustawy o prowizorium budżetowym kierowanej do Trybunału Konstytucyjnego przez prezydenta także z art. 2002406 . drugi konstytucji po punkt halę art. 10go dziewiątego ust. 1 ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a w brzmieniu nadanym przez art. 1 po czternastym ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołany w pkt 1 litera a z art. 2 art. 196 piąty art. 173 w związku z art. 10 konstytucji oraz zasadą sprawności działania instytucji publicznych wyrażoną w preambule konstytucji pod prąd i art. 1 pkt 16 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a w zakresie w jakim uchyla art. 19 i art. 20 ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z art. 197 związku z art. 112 i art. 173 w związku z art. 10 konstytucji pod upominki od art. 1 pkt 16 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera z, a w zakresie w jakim uchyla art. 28 ust. 2 ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołanej w pkt 1 litera k 1, a z art. 195 art. 1 art. 173 w związku z art. 10 konstytucji po punk rocka art. 2 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a on z art. 2 art. 173 w związku z art. 10 i art. 45 konstytucji podpunkt el art. 3 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z art. 2 konstytucji pod pkt MO art. 5 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powolnych pkt 1 litera, a z art. 2 konstytucji i wywodzoną z niego zasadą odpowiedniej vacatio legis pkt 4 wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich o zbadanie zgodności podpunkt, a ustawy z 22 grudnia 2015 roku w powołanych w pkt 1 litera, a z art. 7 art. 112 i art. 1001906. 0102 . konstytucji podporą, gdyby art. 1 po drugiej siódmy i ósmy, a ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołany w pkt 1 litera, a ty i z art. 173 w związku z art. 10 art. 186 drugi i art. 195 ust. 1 konstytucji podpunkt c art. 1 po trzecie ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z zasadą poprawnej legislacji wynikającą z art. 2 konstytucji pod pomnik gen art. 1 pkt 5 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołany w pkt 1 litera z art. 173 w związku z art. 10 art. 1900506 . pierwszy konstytucji podpunkt art. 1 pkt 9 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z zasadą poprawnej legislacji wynikającą z art. 2 konstytucji art. 35 ust. 1 art. 122 ust. 3 zdanie pierwsze i art. 188 konstytucji, a także z art. 47 karty praw podstawowych Unii Europejskiej podpunkt w art. 10 punkt, a art. 1 po dziesiąty ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołany w pkt 1 litera zasadą poprawnej legislacji wynikającą z art. 2 w konstytucji z art. 45 ust. 1 konstytucji, a także z art. 47 karty praw podstawowych Unii Europejskiej podpkt 2 art. 1 pkt 12 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera z zasady poprawnej legislacji wynikającą z art. 2 konstytucji art. 45 ust. 1 konstytucji, a także z art. 47 karty praw podstawowych Unii Europejski potomka art. 1 po 14 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z art. 122 ust. 3 art. 1003306 . drugi art. 189 i art. 196 piąty w konstytucji pod punkty i artykułów pierwszego pkt 16 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a w zakresie w jakim uchyla art. 19 i art. 20 ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołanej w pkt 1 litera z art. 173 w związku z art. 10 konstytucji podarunki od art. 2 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z zasadą poprawnej legislacji wynikającą z art. 2 konstytucji art. 45 ust. 3 konstytucji, a także z art. 47 karty praw podstawowych Unii Europejskiej i podpórka art. 5 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a w z zasadą pewności prawa wynikającą z art. 2 konstytucji z art. 80 tym ósmym ust. 1 i z art. 188 konstytucji wniosku krajowej pkt 5 wniosku krajowej rady sądownictwa o zbadanie zgodności podpunkt, a ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołany w pkt 1 litera z art. 2 artykułem w siódmym art. 10 art. 45 ust. 1 art. 118 art. 1001906 . pierwszy i art. 1002306 . pierwszy konstytucji pod pomnik, by art. 1 pkt 15 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z art. 2 artykułem w siódmym art. 8 art. 1310601 . i art. 197 konstytucji podpunkt c art. 5 ustabilizuje z tego 2 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z art. 2 art. 7 art. 8 i art. 188 konstytucji, a także z art. 45 występie 3 konstytucji w związku z art. 6 konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności pod kątem art. 8 pkt 4 w związku z art. 36 ust. 1 pkt 4 art. 36 ust. 2 art. 31 a ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołanej w pkt 1 litera a w brzmieniu nadanym przez art. 1 po 0207. ósmy ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a w zakresie w jakim pozbawiają zgromadzenie ogólne sędziów Trybunału Konstytucyjnego kompetencji do stwierdzania wygaśnięcia mandatu sędziego Trybunału Konstytucyjnego oraz przekazują Sejmowi organowi władzy ustawodawczej uprawnienie do złożenia sędziego Trybunału Konstytucyjnego z urzędu skutkujące wygaśnięciem mandatu zaś Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej i ministrowi sprawiedliwości uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem w sprawie złożenia sędziego z urzędu z art. 2 artykułem w siódmym artykuły muzycznym art. 10 art. 173 z art. 194 ust. 1 i artykuły 1001005. szóstym pierwszy i drugi konstytucji podpunkt art. 28 a ustawy z 2005 . od czerwca 2015 roku powołany w pkt 1 litera, a w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 5 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołany w pkt 1 litera, a w zakresie w jakim przewiduje możliwość postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego Trybunału Konstytucyjnego na wniosek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz ministra sprawiedliwości z art. 2 art. 7 artykuły w ósmym art. 10 art. 173 art. 1100506. 0102 . konstytucji Rzeczypospolitej i punkty SZ art. 34 ust. 2 w związku z artykułem w dziewięćdziesiątym dziewiątym ust. 1 ustawy Izby z tego 5 czerwca 2015 roku powołanej w pkt 1 litera w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 9 i 4 i 14 i ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 litera, a z art. 2 artykułem w siódmym artykułem w ósmym art. 190 ust. 5 i art. 197 konstytucji, a także z art. 45 ust. 1 konstytucji Rzeczypospolitej związku z art. 6 konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności orzeka część pierwsza pkt 1 w ustawa z dnia 22 grudnia 2015 roku o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w Dz. U. poz. 2217 pod punk, a jest niezgodna z art. 7 art. 112 oraz art. 1001906 . pierwszy konstytucji Rzeczypospolitej polskiej, a także z zasadą poprawnej legislacji wyrażono wynikającą z art. 2 konstytucji pod bomby jest zgodna z art. 1800606 . pierwszy konstytucji i pod pomnik psy nie jest niezgodne z art. 1002306 . pierwszy konstytucji po drugim sentencji art. 1 po szósty ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 uchylający art. 31 po szósty ustawy z dnia 25 czerwca 2015 roku o Trybunale Konstytucyjnym w Dz. U. z 2016 roku poz. 293 jest niezgodny z art. 173 w związku z art. 10 ust. 1 konstytucji po 30 art. 1 punkt czy piętnasty ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 uchylający rozdział dziesiąty ustawy z 25 czerwca 2005 piętnastego roku w powołanych w pkt 2 jest niezgodny z art. 1180601 . oraz z art. 1001906 . drugi konstytucji, a także z art. 197 konstytucji w pkt 4 art. 1 pkt 16 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołany w pkt 1 w zakresie w jakim uchyla art. 19 ust. 1 ustawy z 2005 . czy diesel 2015 roku powołany w pkt 2 podpunkt, a jest niezgodny z art. 112 i artykuły 100 siedemdziesiątym trzecim w związku z art. 10 konstytucji i po punkt, by nie jest niezgodny z art. 197 konstytucji pkt 5 w art. 1 pkt 16 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 w zakresie w jakim uchyla art. 28 ustawy z 25 czerwca powołany w pkt 2 jest niezgodny z art. 173 w związku z art. 10m szóstym pierwszy oraz z art. 1900506 . pierwszy konstytucji w pkt 6 art. 1 tom drugi ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołany w pkt 1 i zmieniony art. 8 po ósmy po czwarty ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołany w pkt 2 są niezgodne z art. 1001806 . pierwszy i art. 1001906. drugi konstytucji, a także z art. 173 w związku z art. 10m szóstym pierwszy oraz z art. 195 ust. 1 konstytucji pkt 7 art. 1 pkt 3 ustabilizuje z tego 2 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 i zmieniony art. 10 mostem pierwsze ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołanej w pkt 2 są niezgodne z art. 2 i art. 173 w związku z preambułą konstytucji oraz art. 10 konstytucji przez to, że uniemożliwiające organowi konstytucyjnemu, którym jest Trybunał Konstytucyjny rzetelnej sprawne działanie oraz ingerując w jego niezależność i odrębność od pozostałych władz naruszają zasady państwa prawnego pkt 8 art. 1 pkt 5 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 i dodany art. 28 a ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołany w pkt 2 są niezgodne z art. 1001806 . pierwszy art. 1001906. drugi konstytucji, a także z art. 173 w związku z art. 10m szóstym pierwszy oraz z art. 1900506 . pierwszy konstytucji po dziewiąty sentencji art. 1 pkt 7 ustabilizuje z tego 2 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 i dodanej art. 31 a ustawy z 2005. 3 SA 2015 roku powołanej w pkt 2 w podpunktach są niezgodne z art. 1001806 . pierwszy i art. 1001906. drugi konstytucji, a także z zasadą określoności prawa wynikającą z artykułu z drugiego konstytucji z art. 78 z art. 173 w związku z art. 10m szóstym pierwszy i artykuły są dziennik 1006 . pierwszy konstytucji pod pomnik, by nie są niezgodne z art. 186 pierwszy i drugi w konstytucji po dziesiąty w sentencji art. 1 po ósmy ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 w zakresie w jakim zmienia art. 36 ust. 1 pkt 4 ustawy z 2005 . 3002015 roku powołanej w pkt 2 i zmienionej artykułu w tym art. 36 ust. 1 pkt 4 ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołanej w pkt 2 po punkty, a są niezgodne z art. 118 ust. 1 art. 1001906 . drugi konstytucji, a także zasadą określoności prawa wynikającą z art. 2 konstytucji z artykułem w siedemdziesiątym ósmym art. 173 w związku z art. 10 ust. 1 art. 195 ust. 1 konstytucji pod punkt, by nie są niezgodne z art. 1860102 . konstytucji pkt 11 sentencji art. 1 pkt 8 ustawy z 22 grudnia 2015 roku w powołanej w pkt 1 w zakresie w jakim zmienia art. 36 ust. 2 ustawy z 2005 . 7002015 roku powołany w pkt 2 są niezgodne z artykułem w tym niezgodne z art. 1001806 . pierwszy i art. 1001906 . drugi konstytucji, a także z art. 173 w związku z art. 10 ust. 1 oraz z art. 1100506 . pierwszy konstytucji był dwunasty sentencji art. 1 pkt 9 ustawić, by z tego 2 grudnia 2015 roku powołany w pkt 1 w zakresie w jakim zmienia art. 44 szóstym 0103 . ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołany w pkt 2 i zmieniony art. 40 czwarty 0601. trzeci ustawy z 2005. 3 set 2015 roku powołany w pkt 2 są niezgodne z art. 2 i art. 173 w związku z preambułą konstytucji oraz artykuły w dziesiątym art. 45 miastem pierwszym konstytucji przez to, że uniemożliwiające organowi konstytucyjnemu, którym jest Trybunał Konstytucyjny rzetelnej sprawne działanie oraz ich ingerując w jego niezależność i odrębność od pozostałych władz naruszają zasady państwa prawnego po trzynasty konstytucji art. 1 po dziesiąty ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołany w pkt 1 rzędami art. 84 a ust. 2 ustawy z 2005. 3 SA 2015 roku powołanej w pkt 2 są niezgodne z art. 2 art. 173 w związku z preambułą konstytucji oraz art. 10 art. 45 ust. 1 konstytucji przez to, że uniemożliwiające organowi konstytucyjnemu, którym jest Trybunał Konstytucyjny rzetelnej sprawny działań oraz ingerując w jego niezależność odrębność od pozostałych władz naruszają zasady państwa prawnego pkt 14 sentencji art. 1 pkt 12 litera, a ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołany w pkt 1 zmieniony art. 87 ust. 2 ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołany w pkt 2 są niezgodne z art. 2 i art. 173 w związku z preambułą konstytucji oraz artykuły w dziesiątym Year tytułem czterdziestym 0506 . pierwszym konstytucji przez to że, uniemożliwiając organowi konstytucyjnemu, którym jest Trybunał Konstytucyjny rzetelnej sprawne działanie oraz ingerujący w jego niezależności odrębności od pozostałych władz naruszają zasady państwa prawnego pkt 15 sentencji art. 1 pkt 14 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołany w pkt 1 zmieniony art. 2 i dziewięćdziesiąty dziewiąty ust. 1 ustawy z 25 czerwca 2015 roku powołany w pkt 2 są niezgodne z art. 198 piąty konstytucji po szesnastym sentencji art. 2 ustawy z 22 grudnia 2015 roku powołanym powołanej w pkt 1 jest niezgodny po punkty, a z art. 2 i art. 173 w związku z preambułą konstytucji oraz art. 10 w art. 45 występie 3 konstytucji przez to, że uniemożliwiające organowi konstytucyjnemu, którym jest Trybunał Konstytucyjny rzetelnej sprawne działanie oraz ingerując w jego niezależność odrębność od pozostałych władz narusza zasady państwa prawnego pod pomógłby z art. 2 konstytucji przez to, że przewiduje stosowanie przepisów ustawy z 22 grudnia 2015 roku w powołanym powołanych w pkt 1 d s . w których postępowanie przed Trybunałem sen to przed dniem wejścia jej życie po siedemnasty sentencji art. 3 ustabilizuje z tego 2 grudnia 2015 roku powołany w pkt 1 jest zgodny z zasadą ochrony praw nabytych oraz z zasadą ochrony interesów w toku wynikającymi z art. 2 konstytucji i w końcu punk czy osiemnasty sentencji części pierwszej art. 5 ustabilizuje z tego 2 grudnia 2015 roku powołanej w pkt 1 podpunkt, a jest niezgodny z art. 2 art. 188 mostem pierwszy konstytucji pod pomnik nie jest niezgodny z art. 8 ust. 1 konstytucji część druga sentencji art. 34 szóstym pierwszy ustawy z dnia 25 czerwca 2015 roku o Trybunale Konstytucyjnym w Dz. U. z 2016 roku poz. 293 w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 roku o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w Dz. U. poz. 2217 traci moc obowiązującą z upływem 9 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku ponadto Trybunał postanawia na podstawie art. 104 ust. 1 powód 0203 . ustawy z dnia 2005. 3 lipca 2015 roku o Trybunale Konstytucyjnym w Dz. U. z 2016 roku poz. 293 umorzyć postępowanie w pozostałym zakresie pod wyrokiem następują podpisy sędziów członków składu orzekającego w sprawie kat soliści 7 na 15 i 2 sędziów złożyło zdanie od RMF FM pani sędzia Julia Przyłębska oraz pan sędzia Piotr Pszczółkowski ruszył zasadniczy motywy wyroku w tej zasadniczej sprawy, więc będzie to odpowiednio dłuższy uzasadnienie w tym przedstawi sędzia sprawozdawca pan prof. Stanisław Biernat 50 dziękuję panie przewodniczący nie trzeba nikogo przekonywać na tej sali, że sprawa rozstrzygana dzisiaj przez Trybunał ma w doniosłe znaczenie wielką wagę naród suweren przyjął konstytucję w 1997 roku, która wyznacza podstawowe wartości wolności prawa jednostek oraz gwarancji ochrony, a także normuje organizację i kompetencje władz oraz relacje między władzami oparte na zasadzie podziału i równowagi, a także współdziałania władz władza ustawodawcza jest demokratycznie legitymowana do tworzenia prawa, ale jest zobowiązana czynić to w granicach konstytucji gwarantem przestrzegania konstytucji przez władzę ustawodawczą jest Trybunał Konstytucyjny Trybunał jest zatem niezbędnym składnikiem ustroju demokracji konstytucyjnej w Polsce jego podstawową, jakkolwiek niejedyną funkcją jest czuwanie nad konstytucyjnym ładem w państwie do niego należy ostateczne rozstrzyganie kwestii zgodności obowiązującego prawa z konstytucją nie jest dopuszczalne pozbawienie albo zastępowanie Trybunału w tej roli drastyczne ograniczenie możliwości rzetelnego i niezależnego funkcjonowania Trybunału oznacza naruszenie istoty ustroju Rzeczypospolitej i nie może być tolerowane sytuacja określana w publicystyce jako sparaliżowanie czy unieruchomienie Trybunału co jest niestety nie odległy od prawdy powoduje, że naruszone zostały podstawowe pryncypia ustrojowe, a mianowicie zasada państwa prawa zakładająca pełne poszanowanie konstytucji m. in . w działalności prawotwórczej ochrona praw i wolności jednostek oraz zasada podziału władz i niezależności władzy sądowniczej niekiedy można się spotkać z zarzutem, że Trybunał, wydając niniejszy wyrok rozstrzyga we własnej sprawie ten zarzut należy odrzucić, ponieważ nie ma innego organu, który mógłby decydować o zgodności ustawy nowelizującej ustawę o Trybunale Konstytucyjnym z konstytucją nie sposób byłoby natomiast przyjąć, że ta ustawa pozostaje poza możliwością ich kontroli i jej zgodności z konstytucją przy tym powinno być oczywiste, że sędziowie Trybunału nie orzekają o sprawie własnej, ale o położeniu Konstytucyjnego organu państwa, który jest odrębny od osób zajmujących stanowiska sędziowskie natomiast można się zgodzić że, wydając niniejszy wyrok sędziowie orzekają we własnej sprawie w tym sensie, że skutkiem wydanego dzisiaj w wyroku będzie wyznaczenie stanu prawnego, w którym Trybunał będziemy procedować i orzekać w przyszłości wyburzyć Trybunału uzależnił od tego wyroku zdolność do wydawania dalszych orzeczeń stąd też w ostatnich tygodniach nie odbywały się rozprawy czy posiedzenia niejawne, które kończyłyby się wydaniem merytorycznych orzeczeń byłoby niedopuszczalne konstytucyjnie niemoralne, gdyby organy stanowiące prawo mogły funkcjonować w przekonaniu, że tworzone przez nich akty normatywne znajdują się poza kontrolą sądu Konstytucyjnego w postanowieniu z 14 stycznia 2000 szesnastego roku Trybunał Konstytucyjny zdecydował o skierowaniu sprawy zainicjowanej przez wnioskodawców na rozprawie w motywach tego orzeczenia o skierowaniu na rozprawy w motywach tego orzeczenia wskazano m. in . że Trybunał Konstytucyjny w każdych okolicznościach ma obowiązek wykonywania swoich ustrojowych zadań należy do nich niewątpliwie badanie zgodności z konstytucją ustaw w tym także ustawy regulującej funkcjonowanie Trybunału podkreślono również w tym postanowieniu, że ocena ustawy nowelizującej ma wyjątkowe znaczenie ustrojowe, ponieważ pozwala ustalić czy zmienione przez nią podstawy organizacji i trybu pracy sądu Konstytucyjnego nie tworzą zagrożenia dla orzekania przez Trybunał w inny z zawisłych przed dniem przed poprzednim w sprawach Trybunał Konstytucyjny przyjął ponad 100, że pełny skład tworzą wszyscy sędziowie, którzy mają zgodność z wolnością orzekania zdolność orzekania w dniu wydawania wyroku Trybunał Konstytucyjny dzisiaj uznaje powyższe ustalenia za zachowujące w pełni swoją aktualność Trybunał stwierdził, że jego przyszłe orzeczenie czy dzisiaj wydano orzeczenie dotyczy przepisów ustawy z 25 czerwca 2005 . roku o Trybunale Konstytucyjnym, który mają być równocześnie podstawą prawną czynności orzeczniczych Trybunału w tym istotnych czynności procesowych służących wydaniu tego orzeczenia należy uznać, że nie nadaje się do zaakceptowania sytuacja, aby przedmiot sporu prawnego przed Trybunałem był zarazem ustrojową i proceduralną podstawą rozstrzygania rozstrzygnięcia tego sporu ewentualne orzeczenie Trybunału o niekonstytucyjności zaskarżonych przepisów prowadziłoby wówczas do podważenia samego procesu orzekania i w konsekwencji jego rezultatu, czyli wyroku jako przeprowadzonego na niekonstytucyjnej podstawie paradoks ten będący następstwem m. in. zaskarżenia przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym dotyczących organizacji i trybu działania sądu Konstytucyjnego w procedurze następczej w procedurze następczej kontroli konstytucyjności ustawy spowodowało, że Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że ocena zgodności, że za rozpoznanie sprawy należy rozpocząć, że rozpoznanie sprawy należy rozpocząć od ustalenia właściwych ram orzekania w niniejszej sprawie Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że ocena zgodności z konstytucją ustawy regulującej tryb postępowania przed Trybunałem powinna mieć charakter priorytetowy Trybunał Konstytucyjny nie może bowiem działać w tym, zwłaszcza orzekać na podstawie przepisów budzących istotne wątpliwości pod względem zgodności z konstytucją otworzyłoby to zagrożenie dla orzekania w sprawach zawisłych przed Trybunałem naruszałoby naruszałoby prawa i wolności obywateli oczekujących na rozpoznanie skargi konstytucyjnej 3 pytania prawnego sądu, a także wpływałoby na stabilność i przewidywalność systemu prawa zgodnie z art. 190 ust. 1 konstytucji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne konstytucja nie przewiduje żadnego trybu kontroli czy też wzruszenia orzeczeń Trybunału z uwagi na wady proceduralne ani sam Trybunał ani żaden organ zewnętrzny nie może uchylić ani zmienić kończącego postępowanie orzeczenia wydanego przez skład orzekający Trybunału, nawet jeżeli to orzeczenie zostało wydane na podstawie przepisów, które później zostały ocenione jako niezgodne z konstytucją nie jest w szczególności dopuszczalne odpowiednie zastosowanie do wyroków Trybunału Konstytucyjnego przepisów o trybie stwierdzania nieważności postępowania przewidziany w procedurze cywilnej ze względu na nieodwracalność wad proceduralnych wyroków Trybunału jest, więc nader istotne, aby wszelkie ewentualne wątpliwości konstytucyjne odnośnie do podstawy jego orzekania zostały wyjaśnione, zanim przepisy te będą stosowane w tym sensie niniejsze orzeczenie wydawane w sytuacji nadzwyczajnej jest ono niezbędne dla przełamania wątpliwości dotyczących ustawy o Trybunale Konstytucyjnym i stanowi konieczny warunek zgodnego z konstytucją orzekania przez Trybunał w następnych w sprawach konstytucja przewiduje 2 sposoby orzekania o zgodności ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z konstytucją przed jej wejściem w życie po pierwsze z tego typu sytuacjach prezydent może wystąpić do sądu Konstytucyjnego o tzw. kontrolę prewencyjną przed podpisaniem ustawy po drugie, możliwe, że wskazane jest także, aby w razie wątpliwości skontrolować konstytucyjność ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w okresie vacatio legis, czyli pomiędzy ogłoszeniem ustawy o jej wejściu w życie nasze, by pomiędzy ogłoszeniem ustawy o jej wejściem w życie, aby możliwość ta nie była iluzoryczna okres spoczywania ustawy powinien być odpowiednio wykorzystanie wymienionych możliwości prawnych pozwoliłoby wiążącą ustalić czy nowe zasady organizacji i trybu pracy Trybunału są zgodne z konstytucją sytuacja taka nie miała jednak miejsca prezydent nie skierował wniosku do Trybunału przed podpisaniem ustawy nowelizującej, a ustawodawca przesądził, że wchodzi ona w życie z dniem ogłoszenia na skutek decyzji wskazanych organów państwa ze względu na oczywistą potrzebę pilnego wydania orzeczenia dotyczącego ustawy z 22 grudnia 2 tysięcznego piętnastego roku o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym 3 ustawy nowelizującej i przewidzianych w mniej zmianach w ustawie o Trybunale Trybunał Konstytucyjny jest zmuszony sięgnąć po możliwość znajdującą podstawę w art. 195 w ust. 1 konstytucji zgodnie z tym przepisem sędziowie Trybunału mogą odmówić pewnych okolicznościach zastosowania obowiązującej ustawy o, gdyż w sprawowaniu swego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko konstytucji Trybunał Konstytucyjny przyjął za podstawę orzekania w niniejszej sprawie bezpośrednio stosowalne przepisy konstytucji oraz ustawę o Trybunale Konstytucyjnym w brzmieniu nadanym przez ustawę nowelizującą, jednakże z wyłączeniem jej niektórych przepisów pominięte zostały te zaskarżone regulacje, które dotyczą trybu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym i mogłyby mieć zastosowanie w rozpatrywanej sprawie nie jest bowiem dopuszczalne, aby te same przepisy były równocześnie podstawą i przedmiotem orzekania zastosowanie przez Trybunał art. 195 ust. 1 konstytucji i pominięcie na jego podstawie tych obowiązujących przepisów ustawy o Trybunale, które są jednocześnie przedmiotem zaskarżenia w sprawie zawisłej przed Trybunałem samo w sobie nie wzruszało domniemanie ich konstytucyjności to jest założenia, że są one zgodne z konstytucją, dopóki w postępowaniu przed Trybunałem nie zostanie udowodnione, że jest inaczej taki był punkt wyjścia, ustalając właściwy w niniejszej sprawie skład orzekający Trybunał Konstytucyjny miał na względzie natomiast poniższe okoliczności po pierwsze w warunkach faktycznych i prawnych, które występują w dniu wydania niniejszego wyroku pełny skład trybunały liczy 12 sędziów w wyroku z 3 grudnia 2015 roku sygnatura w kat 34 przez 15 Trybunał orzekł, że 2 sędziowie Trybunału wybrani 8 października 2000 piętnastego roku przez Sejm siódmej kadencji na miejsce sędziów, których kadencja upłynęła 0208. grudnia 2 tysięcznego piętnastego roku nie zostali wybrani skutecznie natomiast 3 sędziowie, którzy mieli obsadzić stanowiska opróżnione opróżniane 6 listopada 2 tysięcznego piątego roku zostali tego samego dnia wybrani przez Sejm na zgodnej z konstytucją podstawie prawnej, ale nie złożyli do dotąd ślubowania wobec prezydenta wyrok ten nieznany Trybunałowi z urzędu jest ostatecznym i zgodnie z art. 190 dostępem pierwszym konstytucji ma moc powszechnie obowiązującą także w stosunku do Trybunału po drugie w świetle art. 194 ust. 1 konstytucji nie budzi wątpliwości, że w procedowaniu pełnego składu Trybunału może maksymalnie wziąć udział 15 sędziów są to zarazem wszyscy sędziowie, którzy mają konstytucyjną legitymację do wydawania rozstrzygnięć, jeżeli zatem Trybunał wydaje orzeczenie w sytuacji, w której kilku sędziów nie ma legitymacji do orzekania na skutek braku wymaganego działania innego niż Trybunał organów państwa, a zarazem w wydaniu przedmiotowego rozstrzygnięcia biorą udział wszyscy sędziowie, którzy są legitymowani do orzekania o to tak wyznaczony skład jest w istocie składem pełnym z powyższych powodów Trybunał przyjął, że pełny skład Trybunału to skład złożony z wszystkich sędziów Trybunału, którzy mogą orzekać w danej sprawie oczywiście z ewentualnym wyłączeniem tych sędziów, którzy mieliby ustawowe podstawy do wyłączenia innymi słowy pełny skład to cały obsadzony skład Trybunału w rozumieniu konstytucyjnym zdolny w danym przypadku do orzekania o ustalony z uwzględnieniem konstytucji oraz ostatecznego i powszechnie obowiązującego wyroku o sygnaturze kat 34 przez 15 ponadto Trybunał postanowił pominąć regulacje zgodnie, z którą orzeczenia wydawane w pełnym składzie zapadają większością 23 głosów zamiast niej Trybunał zdecydował o rynnę o zastosowaniu bezpośrednio art. 190 usta po piątego konstytucji przewidującego zwykłą większość głosów do podjęcia orzeczenia, wydając wyrok w niniejszej sprawie Trybunał postanowił pominąć również przepisy dotyczące ustalania kolejności rozpatrywania wniosków wg kolejności wpływu spra w do Trybunału oraz wyznaczania rozprawy po upływie 3 lub 6 miesięcy od dnia doręczenia zawiadomienia o jej terminie przepisy te są bowiem przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, a Trybunał Konstytucyjny ustalił, że istnieją ważne powody, aby takich reguł nie stosować istnieje bowiem obiektywna konieczność rozpoznania zastrzeżeń wobec ustawy nowelizującej przed rozpoznaniem wszelkich innych spraw zawisłych przed Trybunałem Konstytucyjnym chodzi przy tym nie tylko o gwarancje dla podmiotów oraz konstytucyjnych wolności praw, ale także o generalną stabilność i przewidywalność systemu prawa, na które wpływają wyroki Trybunału zarzuty wnioskodawców można podzielić nam kilka grup pierwsza grupa to wątpliwości co do trybu uchwalenia ustawy nowelizującej i zasad wejścia jej życie w określonych w art. 5 drugą grupę zarzutów stanowią zastrzeżenia do poszczególnych rozwiązań przewidzianych w ustawie nowelizującej polegających na dodaniu uchyleniu lub modyfikacji przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, uwzględniając stanowiska wszystkich wnioskodawców Trybunał Konstytucyjny przyjął, że za kwotę przedmiot orzekania w niniejszej sprawy, że rzecz, że za przedmiot orzekania w niniejszej sprawie powinny być uważane odpowiednie przepisy ustawy nowelizującej i równolegle korespondujące z nimi przepisy ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w brzmieniu nadanym przez ustawę nowelizującą przed trzecią grupę zarzutów stanowią wątpliwości co do przepisów przejściowych przewidzianych w art. 2 i trzecim ustawy nowelizującej i teraz, odnosząc się do trybu procedowania Sejmu nad projektem ustawy nowelizującej Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że należy w tym przypadku odpowiednio zastosować standardy ustalone przez Trybunał wyroku z 9 grudnia 2 tysięcznego piętnastego roku w sprawie o sygnaturze SK 35 przez 15 przedmiotem tego wyroku były bowiem zarzuty proceduralne podobne do formułowanych przez wnioskodawców w niniejszej sprawie dotyczące bardzo zbliżonego stanu faktycznego tez uchwalenia ustawy z 19 listopada 2003. piętnastego roku o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym to by tzw. nowela listopadowe Trybunał Konstytucyjny wyznaczył ustawodawcy w tamtym wyroku takie punkty graniczne, których przekroczenie skutkuje nie tylko wadliwością procesu ustawodawczego, ale również Boniek niekonstytucyjnością, porównując naruszenia norm proceduralnych, które miały miejsce w trakcie uchwalania noweli listopadowej i ustawy nowelizującej rozpoznawanej w niniejszej sprawie Trybunał doszedł do wniosku, że stopień nasilenia tych naruszeń w odniesieniu do tej ostatniej ustawy był znacznie większe po pierwsze, Sejm, uchwalając ustawę nowelizującą naruszyła art. 37 ust. 2 regulaminu Sejmu zgodnie, z którym pierwsze czytanie projektu ustawy nowelizującej powinno się odbyć tak jak w każdym przypadku ustawy regulującej ustrój właściwość władz publicznych na posiedzeniu Sejmu pierwsze czytanie projektu ustawy nowelizującej odbyło się wprawdzie w wprawdzie na posiedzeniu Sejmu jednak, że później na posiedzeniu sejmowej komisji ustawodawczej po pierwszym czytaniu oraz podczas drugiego czytania na posiedzeniu Sejmu zostały zgłoszone poprawki do projektu stanowiącym nowość normatywną te elementy projektu ustawy w ogniu w ogóle nie zostały poddane procedurze pierwszego czytania ani na posiedzeniu Sejmu ani na posiedzeniu komisji oznacza to, że projekt ustawy nowelizującej w części dotyczącej zgłoszonych poprawek został poddany tylko 23 paniom, a zatem procedura jego uchwalenia była niekonstytucyjna taka wadliwość procesu ustawodawczego jest nie tylko naruszeniem art. 37 ust. 2 regulaminu Sejmu, ale przede wszystkim art. 119 ust. 1 konstytucji zgodnie, z którym Sejm rozpatruje projekty ustaw w 3 czytaniach po drugie, Sejm zrezygnował z zastosowania reguły gwarancyjnej wynikającej z art. 37 ust. 4 regulaminu Sejmu zgodną zgodnie, z którą pierwsze czytanie powinno się odbyć nie wcześniej niż siódmego dnia od doręczenia posłom druku projektu pierwsze czytanie ustawy nowelizującej odbyło się zaledwie po 2 dniach od wniesienia projektu do laski Marszałkowskiej posłowie mieli zatem niewiele czasu na zapoznanie się z treścią projektu i przygotowanie do dalszego procedowania w, mimo że przewidywała ona licznej daleko idące zmiany ustrojowe ponadto mimo negatywnych opinii złożonych do projektu ustawy nowelizującej marszałek Sejmu nie zdecydował się zasięgnąć opinii komisji ustawodawczej w trybie art. 34 ust. 8 regulaminu Sejmu po trzecie Sejm zrezygnował z normy gwarancyjnej przewidzianej w art. 44 ust. 3 regulaminu Sejmu zgodnie, z którą drugie czytanie może się odbyć nie wcześniej niż siódmego dnia od doręczenia posłom sprawozdania komisji drugie czytanie projektu ustawy nowelizującej odbyło się tego samego dnia, w którym komisja ustawodawcza przedłożyła Sejmowi sprawozdanie o jej projekcie posłowie mieli zatem niewiele czasu na zapoznanie się ze sprawozdaniem komisji, czyli dokumentem o istotnym znaczeniu dla 2 do dalszego procedowania co więcej analiza treści sprawozdania do projektu ustawy nowelizującej prowadzi do wniosku, że w wyznaczonym terminie 1 dnia posłowie nie byli w stanie rzetelnie przygotować się do dalszego procedowania zawierało ono bowiem liczne poprawki wnioski mniejszości dotyczące zasadniczych elementów postępowania przed Trybunałem i statusu sędziów Trybunału częściowo wykraczające poza pierwotny projekt ustawy po czwarte Sejm naruszył obowiązek skonsultowania ustawy nowelizującej z uprawnionymi podmiotami co prawda opinię krajowej rady sądownictwa Sądu Najwyższego prokuratora generalnego estońskiej fundacji praw człowieka Naczelnej rady Adwokackiej krajowej rady radców prawnych wpłynęły do Sejmu w początkowej fazie procedowania nad projektem ustawy, ale następnie w trakcie prac sejmowej komisji ustawodawczej po pierwszym czytaniu projektu ustawy wprowadzono nowe rozwiązania, które w ogóle nie miały praktycznie możliwości, aby je poddać procedurze opiniodawczej ze względu na tempo i rozmiar prac legislacyjnych po piąte przeciwko szybkiemu procedowaniu przez Sejm ustawy nowelizującej przemawiały jej przedmiot nie ma wątpliwości, że problematyka dotycząca istotnych zagadnień ustrojowych wymagała rzetelnego i wnikliwego rozpatrzenia przez Sejm chodziło bowiem to takie nowe unormowania jak postępowanie dyscyplinarne wobec sędziego Trybunału i wygaszenie jego mandatu przed upływem kadencji procedura wyboru kandydatów na prezesa wiceprezesa Trybunału organizacja praw Trybunału w tym kolejność rozpatrywania spraw składy orzekające zasady przygotowania rozprawy lub posiedzenia niejawnego oraz liczba głosów koniecznych do wydania orzeczenia należało zatem nadać pracom ustawodawczym rozsądne ramy czasowe z poszanowaniem co najmniej standardowych zasad przewidzianych przez regulamin Sejmu pośpiech w pracach nad projektem ustawy nowelizującej nie był wskazany także z uwagi na znaczenie normowane materii dla funkcjonowania sądu Konstytucyjnego i nowatorski charakter szeregu z przyjętych rozwiązań nieznanych dotąd w Polskim systemie prawa zakres zmian dokonanych ustawą nowelizującą oraz ich głębokość to dodatkowe okoliczności przemawiające za tym, że Sejm powinien był procedować nad tą nad tą ustawą z należytą rozwagą i w rozsądnych ramach czasowych pozwalających na jej faktyczne, a nie tylko formalne rozpatrzenie w przeczyta po szóste procedując nad projektem ustawy nowelizującej Sejm powielił czynności, które w wyroku w z 9 grudnia 2 tysięcznego piętnastego roku w sprawie Ka 1535 na 15 zostały uznane przez Trybunał za wadliwe powtórzenie tych samych nieprawidłowości w jeszcze większym nasileniem w trakcie post procedowania nad ustawą nowelizującą świadczy o utrwaleniu się niewłaściwej praktyki działania Sejmu co więcej stanowcze jednoznaczne zarzuty dotyczące zarówno rozwiązań przyjętych w tej ustawie jak i sposobu procedowania nad nią były podnoszone przez opozycję parlamentarną służby legislacyjne Sejmu Senatu oraz podmioty, które w toku postępowania ustawodawczego przedłożyły swoje opinie procedowanie Sejmu w sposób ignorujący zarówno wnioski wynikające z wyroku kat 35 przez 15 znanego już w toku prac legislacyjnych w jak i zarzuty niekonstytucyjności zgłaszane w toku postępowania ustawodawczego potwierdza potwierdzają tezę o świadomym działaniu tego organu z naruszeniem wymogu działania na podstawie prawa i w jego granicach mając powyższe na uwadze Trybunał stwierdził, że ustawa nowelizująca została uchwalona z naruszeniem konstytucji, a konkretnie jest i art. 7100 dwunastym 1001906 . pierwszy oraz zasadą poprawnej legislacji wynikającą z art. 2 konstytucji Sejm naruszył bowiem wymóg rozpatrzenia projektu ustawy w 3 czytaniach procedując naruszeniem zasad, które sam w ramach autonomię regulaminową regulaminowej ustanowił świadome działanie organu państwa poza granicami prawa podczas uchwalenia tej ustawy stanowi, więc naruszenie zasady poprawnej legislacji, która jest 1 z podstawowych zasad demokratycznego państwa prawnego, odnosząc się do zarzutu dotyczącego naruszenia inicjatywy ustawodawczej Trybunał wskazał, że poprawki do projektu ustawy powinny pozostawać w związku z złożonym przez wnioskodawcę projektem przy czym związek ten ma wymiar nie tylko formalne, ale przede wszystkim merytoryczny konkretne poprawki muszą pozostawać w odpowiedniej relacji do treści projektu muszą zmieniać do zmierzać do ewentualnej modyfikacji jego treści, a nie do stworzenia nowego projektu ponadto ocena dopuszczalności poprawek należy w znacznym stopniu od etapu prac parlamentarnych, na których zostają zgłoszone i jak wynika z dokumentacji procesu legislacyjnego treść poselskiego projektu ustawy noweli z, nowelizując została znacząco zmieniona w trakcie prac ustawodawczych Sejmu najdalej idące poprawki w stosunku do propozycji przedłożonej inicjatywy ustawodawczej zostały zgłoszone włączone do projektu po pierwszym czytaniu w trakcie jego rozpatrywania przez sejmową komisję ustawodawczą, gdy Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że nie wszystkie zgłoszone poprawki miały dostateczne związek z materią projektu ustawy, a więc problematyką poruszoną w poselskiej inicjatywy ustawodawczej był to w szczególności poprawki dotyczące wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego Trybunału złożenia sędziego z urzędu przed upływem kadencji czy też uchylenia całego rozdziału regulującego tryb stwierdzenia przeszkody w sprawowaniu urzędu przez prezydenta w konsekwencji Trybunał orzekł, że art. 8 pkt 4 art. 28 a art. 31 a art. 36 ust. 1 pkt 4 i art. 36 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym zmienione lub dos dodane w rezultacie poprawek do projektu ustawy zgłoszonych podczas prac komisji sejmowej między jego pierwszymi drugim czytaniem oraz odpowiadające im przepisy ustawy nowelizującej są niezgodne z art. 118 ust. 1119 ust. 2 konstytucji poza tym za niezgodne z tymi samymi wzorcami kontroli Trybunał uznał art. 1 po 15 ustawy nowelizującej, który dotyczy uchylenia rozdziałów dziesiątego ustawy o Trybunale Konstytucyjnym dalej jeszcze ostatnia kwestia związana z 3 jedno została związana z trybem ustawodawczym mianowicie Trybunał orzekł, że ustawa nowelizująca nie narusza kompetencji opiniodawczych krajowej rady sądownictwa kompetencja płynne opiniodawczych krajowej rady sądownictwa w zakresie dotyczącym niezależności Trybunału Konstytucyjnego oraz niezawisłości sędziów znajduje swoją podstawę w ustawie o prawie radzie sądownictwa wobec tego nawet przy braku opinii KRS w postępowaniu ustawodawczym nie można byłoby przyjąć, że tryb przyjęcia ustawy nowelizującej naruszał konstytucję w konsekwencji Trybunał stwierdził, że ustawa nowelizująca zgodna z art. 186 postępem pierwszym konstytucji o, dokonując oceny trybu legislacyjnego Trybunał orzekł, że cała ustawa nowelizująca jest niezgodna z artykułem ślubem art. 112 oraz art. 119 ust. 1 konstytucji, a także zasadą poprawnej legislacji wynikającą z art. 2 konstytucji ponadto Trybunał orzekł, że ustawa nowelizująca jest zgodna z art. 186 w ust. 1 konstytucji oraz nie jest niezgodna z art. 123 ustępy pierwszy konstytucji w konsekwencji Trybunał stwierdził, że ustawa nowelizująca jest w całości niezgodna z konstytucją z uwagi na wadliwy tryb jej uchwalenia Trybunału uznał, że stwierdzenie niekonstytucyjności aktu normatywnego ze względu na tryb jego wydania nie wyłącza dopuszczalności badania także zarzutów dotyczących treści poszczególnych przepisów tego aktu równoległe stosowanie 2 rodzajów kryteriów oceny konstytucyjności przewiduje art. 50 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, a potwierdza praktyka Trybunału weryfikacja licznych zarzutów dotyczących treści zaskarżonych przepisów jest potrzebna na wypadek podejmowania przez ustawodawcę dalszych zamierzeń legislacyjnych odnoszących się do organizacji i funkcjonowania Trybunału pozwala bowiem na wskazanie tych rozwiązań normatywnych, które ewentualnie są nie do pogodzenia z konstytucją i nie mieszczą się w zakresie swobody ustawodawcy taki sposób rozumienia uzasadniał niezatrzymanie się w tym momencie tylko zajmowanie się dalszymi zarzutami zgłoszonymi przez wnioskodawców pierwsza kwestia z tej grupy dotyczy vacatio legis, a ściślej rzecz biorąc braku vacatio legis Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 5 ustawy nowelizującej, który przewiduje, że ustawa ta wchodzi w życie z dniem ogłoszenia jest niezgodny z zasadą odpowiedniej vacatio legis wynikającą z art. 2 konstytucji art. 2100 osiemdziesiątego ósmego ust. 1 konstytucji oraz nie jest niezgodne z artykułem w ósmym ust. 1 konstytucji Trybunał stwierdził, że brak wprowadzenia przez ustawodawcę vacatio legis jest szczególnie rażący w kontekście przepisów przejściowych, które przewidują nakaz stosowania u z nowej ustawy Trybunał Konstytucyjny został pozbawiony możliwości odpowiedniego przygotowania się od strony organizacyjnej do wymagań wprowadzonych ustawą nowelizującą może doprowadzić do przer w w wykonywaniu określonych w konstytucji kompetencji Trybunału oraz do przewlekłości postępowań toczących się przed Trybunałem kwestionowany przepis oddziałuje także negatywnie na prawo i obowiązki podmiotów uczestniczących w postępowaniach przed Trybunałem dotyczy to, zwłaszcza obywateli wnoszących skargi konstytucyjne, a także wpływa negatywnie na sądy występujące z pytaniami prawnymi ustawodawca nie wyznaczył żadnego okresu adaptacyjnego, w którym adresaci norm przewidzianych w ustawie nowelizującej mogliby przystosować się do nowych uregulowań i zaplanować swoje działania z uwzględnieniem wszystkich związanych z tym skutków prawnych ustawodawca nie wskazał przy tym, jaki ważny interes publiczny czy istotne wartości konstytucyjne przemawiały za tym, by przepisy dotyczące organizacji sądu Konstytucyjnego i trybu postępowania w sprawach zawisłych przed Trybunałem wprowadzić w życie już dniem ich ogłoszenia Trybunał stwierdził, że art. 5 ustawy nowelizującej realizuje cel, jakim było utrudnienie czy wręcz uniemożliwienie dokonania kontroli konstytucyjności tej ustawy w przeddzień wejścia w życie art. 5 ustawy nowelizującej nie wyklucza natomiast kontroli konstytucyjności tej ustawy po wejściu w życie jednak tylko na zasadach w niej przewidziane w Trybunał Konstytucyjny uznaje za niedopuszczalne w ocenie Trybunału wskazane działanie ustawodawcy zmierzały do obejścia art. 188 pkt 1 konstytucji w dalszej kolejności, gdy przechodzę do nowej grupy zarzutów i grupy punktów przewidzianych w sentencji Otóż w dalszej kolejności Trybunał Konstytucyjny ocenił kilka przepisów nowelizujących dotyczących sposobu procedowania i wydawania orzeczeń w tej grupie Trybunał uznał, że art. 1 ust. 3 ustawy nowelizującej art. 10 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym zgodnie, z którymi zgromadzenie ogólne sędziów Trybunału podejmuje uchwały większością 23 głosów w obecności co najmniej 13 sędziów Trybunału są niezgodne z art. 2 i art. 173 w związku z preambułą konstytucji oraz art. 10 konstytucji zdaniem Trybunału ustawodawca zobowiązany tak ukształtować sposób podejmowania uchwał przez zgromadzenie ogólne sędziów Trybunału zarówno jeśli chodzi o forum potrzebne do podjęcia uchwały, jaki wymaganą większość głosów, by zapewnić realną możliwość podjęcia uchwał w terminach przewidzianych ustaw, podwyższając w forum oraz większość głosów potrzebną do podjęcia uchwały bez jedno czesnego uelastycznienia terminów wyznaczonych w zgromadzeniu ogólnemu sędziów ustawodawca zwiększył ryzyko wystąpienia braku prawnych możliwości podjęcia przez ten organ Trybunału wymaganej decyzji w określonych ramach czasowych ustawodawca przewidział nie przewidział przy tym żadnych rezerwowych sposobów podjęcia decyzji przez inny organ na wypadek, gdyby zgromadzenie ogólne z uwagi na brak kworum lub wymaganej większości głosów nie było w stanie podjąć stosownej uchwały może się zdarzyć, że 3 sędziów Trybunału z różnych powodów nie będzie mogło uczestniczyć w tym samy czasie w zgromadzeniu ogólnym również, jeżeli Sejm opuści się z wyborem sędziów na miejsce sędziów, których kadencja upłynęła lub jeśli prezydent opóźnił się z przyjęciem ślubowania sędziów wybranych przez Sejm to zgromadzenie ogólne sędziów może liczyć mniej niż 1313 członków wymaganych do podjęcia uchwał wprowadzenie podwójnej kwalifikowanej większości utrudniające, a niekiedy i uniemożliwiające podjęcie stosownej uchwały nie znajduje żadnego racjonalnego uzasadnienia, a tym samym musi być uznane za arbitralne i naruszające wymóg zapewnienia sprawności działania zgromadzenia ogólnego kolejne zagadnienie Trybunał Konstytucyjny podzielił pogląd wnioskodawców, że art. 1 pkt 9 ustawy nowelizującej art. 44 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, które przewidują wymaganie orzekania przez Trybunał w pełnym co najmniej 13 osobowym składzie w sprawach zainicjowanych wnioskami są niezgodne z art. 2 i art. 173 w związku z preambułą konstytucji, a Lwy oraz art. 10 art. 45 występem pierwszym konstytucji Trybunał stwierdził, że ustawodawca nie ma pełnej swobody ustalania kwestii tak podstawowych dla działania organów władzy sądowniczej jak liczebność składów orzekających zgodnie bowiem z preambułą konstytucji, regulując tę materię jest zobowiązany zapewnić rzetelność sprawność działania sądów trybunałów składy orzekające muszą zatem być tak skonstruowane, by gwarantowały rzetelne rozpoznanie sprawy to jest bezstronne niezależne niezawisłe, a jednocześnie sprawny to jest bez nieuzasadnionej zwłoki, określając zasady tworzenia składów orzekających ustawodawca musi również uwzględniać konieczność poszanowania niezależności Trybunału i niezawisłości jego sędziów w szczególności powinny one pozostawiać sędziom Trybunału margines korzystania z gwarancji niezawisłości takich np. jak instytucja wyłączenia sędziego Trybunału z rozpoznania sprawy skorzystanie przez sędziów Trybunału z tej instytucji nie może paraliżować pracy Trybunał, kształtując liczebność składu orzekającego ustawodawca powinien uwzględnić konieczność zapewnienia sprawności działania Trybunału angażowanie w 1 sprawę wszystkich sędziów ogranicza możliwości udziału w równoległym rozpoznaniu innych spra w zwiększenie liczebności składu orzekającego nie gwarantuje przy tym wyższej jakości i obiektywizmu wydawanych orzeczeń liczba sędziów nie przekłada się bowiem bezpośrednio na jakość wydawanego przez nich rozstrzygnięcia przewidziana we wcześniejszych obowiązujących przepisach zasada rozpoznawania większości spra w w składach 3 osobowej i pięcioosobowych umożliwiała jednocześnie procedowanie 5 składów trzyosobowych oraz 3 składów pięcioosobowy teraz te możliwości zostały ograniczone Trybunał stwierdził przy tym, że ustawodawca w nie kierował się żadnymi racjonalnymi ohydnymi kryteriami, przydzielając sprawy do rozpatrzenia składom orzekającym różnie skonstruowanym pod względem liczebności z 1 strony strony sprawy o dużej wadze i znaczeniu np. zainicjowane skargą konstytucyjną czy pytaniem prawnym oraz w sprawie zgodności usta w z umowami międzynarodowymi ratyfikowanymi za zgodą ustawową przekazał do rozpoznania my mniejszemu składowi orzekającemu, a z kolei wszystkie sprawy inicjowane wnioskiem niezależnie od ich przedmiotu i wagi problemu Konstytucyjnego nakazał Trybunałowi rozpoznawać pełny skład n p . jeśli chodzi o zgodności rozporządzenia z ustawą 3 konstytucji następnie Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 1 pkt 10 ustawy nowelizującej art. 80 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym przewidujący, że terminy rozpra w albo posiedzeń niejawnych, na których rozpoznawane są wnioski wyznaczane są wg kolejności wpływu spra w do Trybunału i za te przepisy są niezgodne z art. 2 art. 173 w związku z preambułą konstytucji oraz art. 10 i art. 45 występem pierwszym konstytucji Trybunał stwierdził, że wskazane rozwiązanie oznacza uzależnienie tempa rozpatrywania spra w od okoliczności, które z tymi sprawami nie pozostają w żadnym racjonalnym związku ustawodawca założył, że wszystkie sprawy wpływające do innych trybunałów są porównywalne i potrzebują takiego samego czasu na ich rozpoznanie jednak czas potrzebny na rozpatrzenie sprawy nie jest zależny od liczby innych spraw, które wpłynęły do Trybunału, lecz od specyfiki danej sprawy w szczególności zaś od liczby i stopnia skomplikowania zaskarżonych przepisów oraz od liczby złożoności powołanych wzorców konstytucyjnych ponad to art. 80 ust. 2 ustawy o Trybunale uniemożliwia uwzględnienie w procesie orzekania innych przepisów prawa, które ustanawiają wymagania rozstrzygnięcia sprawy przez Trybunał w określonych ramach czasowych dotyczy to w szczególności art. 2002004 . ust. 2 konstytucji zgodnie, z którym w przypadku złożenia przez prezydenta wniosków w sprawie zgodności z ustawą ustawy budżetowej albo ustawy o prowizorium budżetowym Trybunał jest zobowiązany do wydania orzeczenia nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wpłynięcia wniosków art. 80 ust. 2 jest także niedopuszczalne z punktu widzenia zasad niezależności władzy sądowniczej jej odrębności od władzy ustawodawczej określanie tempa rozpatrywania poszczególnych spra w w tym wyznaczanie terminów rozpra w i posiedzeń niejawnych ściśle wiążą się z istotą orzekania przez Trybunał w sprawach, o których mowa w art. 188 i 100 osiemdziesiątym dziewiątym konstytucji zadaniem ustawodawcy jest stworzenie optymalnych warunków do orzekania w tych sprawach, a nie ingerowanie w proces orzekania przez okno ani dnia, w którym Trybunał może się zająć stanu spra w Trybunał wskazał, że postępowanie przed Trybunałem uruchamiane pytaniem prawnym sądu rozpatrującego zawisła przed nim sprawy objęte jest zatem wymogiem jego przeprowadzenia bez nieuzasadnionej zwłoki przyjęte w art. 80 ust. 5 w ust. 2 ustawy rozwiązanie w mającej rozpoznanie sprawy przez tych trybunałów do momentu wyznaczenia terminów rozpra w i posiedzeń niejawnych w sprawach, które wcześniej wpłynęły do Trybunału narusza tym samym wymóg rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez sąd występujący z pytaniem prawnym Trybunał podzielił zarzut wnioskodawców to kolejna sprawa co do niezgodności z konstytucją art. 1 pkt 12 literata ustawy nowelizującej i art. 81007 . ust. 2 ustawy o Trybunale zgodnie, z którym rozprawa przed Trybunałem nie może się odbyć wcześniej niż po upływie 3 miesięcy od dnia doręczenia uczestnikom postępowania zawiadomienia o terminie, a w sprawach orzekanych w pełnym składzie po upływie 6 miesięcy w Trybunał stwierdził, że podobnie jak w przypadku art. 80 tego ust. 2 ustawy o Trybunale zaskarżony przepis uniemożliwia uwzględnianie w procesie orzekania innych przepisów konstytucji ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, które ustanawiają wymagania rozstrzygnięcia spra w przed Trybunał w określonych ramach czasowych wprowadzenie wymaga wymogu długiego wyczekiwania na rozprawę nie uwzględnia specyfiki poszczególnych spra w, która wymusza ich rozpoznawanie w różnym tempie oraz priorytetowe traktowanie niektórych z nich znaczne odsuwanie w czasie możliwości odbycia rozprawy w sprawach, które są gotowe do rozstrzygnięcia, które nie znajduje żadnego racjonalnego uzasadnienia musi być zatem uznane za niedopuszczalną ingerencję władzy ustawodawczej proces orzekania przez Trybunał, a tym samym niezależność tego organu i jego odrębność od innych władz Trybunał orzekł, że bezpodstawne przetrzymywanie rozpoznawania sprawy przez Trybunał przez 3 lub 6 miesięcy narusza wymóg rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez sąd, który wystąpił do Trybunału z pytaniem prawnym wydłuża to bowiem postępowanie sądowe zaś okres wyczekiwania na odbycie rozprawy nie może być uznany za niezbędną zwłokę skoro sam w sobie nie służy lepszemu rozpoznaniu sprawy, lecz wręcz przeciwnie rozpoznanie owej sprawy spowalnia w ocenie Trybunału termin 3 lub 6 miesięcy jest nadmiernie długi, zwłaszcza w porównaniu ze znacznie krótszymi terminami na sporządzenie pisemnych stanowisk lub opinii przez uczestników postępowania mając na uwadze powyższe okoliczności Trybunał orzekł, że art. 1 pkt 12 litera, a ustawy nowelizującej art. 87 ust. 2 ustawy o Trybunale są dysfunkcjonalne i arbitralne, a ponadto niedopuszczalne w świetle zasady niezależności Trybunału odrębności tego organu od innych władz wymóg wyczekiwania na wyznaczenie rozprawy mimo braku racjonalnych powodów ku temu narusza również prawo obywateli do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki wówczas, gdy postępowanie przed Trybunałem inicjowane jest pytaniem prawnym lub skargą konstytucyjną kolejny zarzut i kolejny punkt sentencji Trybunału mianowicie Trybunał orzekł, że art. 1 pkt 14 ustawy nowelizującej i art. 90 dziewiąty ust. 1 ustawy o Trybunale zgodnie, z którymi orzeczenia Trybunału wydawane w pełnym składzie zapadają większością 23 głosów są niezgodne z art. 190 ust. 5 konstytucji zgodnie z tym przepisem konstytucyjnym, czyli statku w dziewięćdziesiątym dostępem piątym konstytucji orzeczenia Trybunału zapadają większością głosów zastrzeżenie, że dana decyzja podejmowana jest przez organ większością głosów oznacza zawsze większość zwykłą, chyba że przepis Konstytucyjny wyraźnie wskazuje inną większość zdaniem Trybunału art. 190 ust. 5 nie daje podsta w ani do różnicowania przez ustawodawcę większości głosów potrzebnych do podjęcia może orzeczenia w zależności od tego w jakim składzie Trybunał orzeka ani do wprowadzenia innej większości głosów aniżeli wskazana w tym przepisie występujące w konstytucji różne rodzaje większości i różne określenia odnoszone, zwłaszcza do procedowania przez parlament nie biorą pod uwagę okoliczności przegłosowania w sądzie konstytucyjnym i w innych sądach dopuszczają tylko głosowanie za lub przeci w natomiast wykluczają możliwość wstrzymania się od głosu kolejny problem z tej grupy w dalszej kolejności Trybunał odniósł się do art. 2 ustawy nowelizującej, który przewiduje rozwiązania przejściowe Trybunał stwierdził, że pod wskazany przepis jest niezgodny z konstytucją w ocenie Trybunału przewidziana w art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej konieczność ponownego ustalenia składu orzekającego w sprawach już rozpoznawanych przez Trybunał, a tym samym wymóg rozpoczęcia rozpatrywania sprawy od początku oznacza ingerencję władzy ustawodawczej proces orzekania regulacja ta narusza zatem niezależność Trybunału jego odrębność od innych władz jest ona także sprzeczna z wymogiem rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki wynikającym z art. 45 ust. 1 konstytucji w sprawach, w których sądy wystąpiły do Trybunału z pytaniem prawnym skoro bowiem w nie istnieją racjonalne powody zmiany składu orzekającego i rozpatrywania sprawy przez Trybunał od początku to wynikająca z tego zwłoka pociąga za podszyć pociągająca za sobą zwłoka w postępowaniu przed sądem, który zwrócił się do Trybunału z wątpliwościami konstytucyjnymi nie może być uznana za uzasadnioną świetny art. 45 ust. 1 konstytucji podobnie w przypadku art. 80 tego ust. 2 ustawy o Trybunale Trybunał uznał, że przewidziany w art. 2 ust. 2m czwartym ustawy nowelizującej obowiązek wyznaczenia rozpra w albo posiedzenia niejawnego w terminie 45 dni lub 3 miesięcy od dnia doręczenia uczestnikom postępowania zawiadomienia w terminie jest niezgodny z konstytucją Trybunał sformułował także zastrzeżenia konstytucyjne w odniesieniu do obowiązku wyznaczenia terminów rozpra w albo posiedzeń niejawnych w sprawach w toku zainicjowanych wnioskami wg kolejności wpływu spra w do Trybunału oznaczałoby to, że sprawy wpływające do Trybunału do dwudziesty od 28 grudnia 2 tysiące grupie piętnastego roku mogłyby być rozpatrywane dopiero po rozpatrzeniu w stosie w 74 spraw, które do Trybunału wpłynęły przed tym dniem i to były takie etapy poszczególne cegiełki składające się na ocenę Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z konstytucją poszczególnych przepisów takiej grupy, którą można, by określić jako przepisy wpływające na sprawność rzetelność funkcjonowania Trybunału, a teraz można je też krótko podsumować mianowicie, podsumowując ustalenia przedstawione w kilku innych wcześniejszych punktach Trybunał stwierdził, że wszystkie elementy nowego mechanizmu orzekania przez Trybunał w sprawach należących do jego kompetencji ujęte w art. 10 ust. 1 czterdziesty czwarty ust. 1 trzeci 80 ust. 2 osiemdziesiąty siódmy ust. 2 oraz odpowiadające im przepisy ustawy nowelizującej są dysfunkcjonalne, gdyż nie stwarzają warunków umożliwiających Trybunałowi Konstytucyjnemu rzetelne i sprawne działanie oraz ingerując w jego niezależność odrębność od pozostałych władz naruszają zasady prawa państwa prawnego, czyli to nie jest dysfunkcjonalność oceniana w takich kategoriach aksjologicznych, ale i dysfunkcjonalność, która oznacza także niekonstytucyjność artykuł w drugich ustawy nowelizującej jest obciążony podobnymi wadami, a dodatkowo jeszcze narusza art. 2 konstytucji, ponieważ nakazuje stosowanie ustawy nowelizującej d s . których postępowanie przed Trybunałem wszczęto przed dniem życia od 3 centy przed dniem wejścia w życie art. 90 dziewiąty ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym i zmieniających art. 1 ust. 14 ustawy nowelizującej natomiast rażąco sprzeczny z art. 190 ustępy w piątym w konstytucji zastosowanie w praktyce każdego z rozwiązań przewidzianych w wymienionych wyżej przepisach spowodowałoby niewątpliwie spowolnienie procesu orzekania Trybunału i zwłokę, która w żaden sposób nie znajdowałoby uzasadnienia w świetle norm zasady wolności konstytucyjnych poszczególne rozwiązania zawarte w przepisach poddanych kontroli Trybunału są przy tym w taki sposób ukształtowane, że łącznie tworzą mechanizm paraliżujący działanie Trybunału już zastosowanie w praktyce każdego z nich z osobna spowodowałoby istotne obniżenie sprawności działania Trybunału i wydłużenie czasu realizacji powierzonych mu kompetencji wszystkie te rozwiązania łącznie pozbawiają Trybunał praktycznie zdolności orzekania o dodatkowym elementem paraliżującym działanie Trybunału jest to, że nowe nowe rozwiązania wchodzą w życie z dniem ogłoszenia ustawy nowelizującej, a zatem Trybunał nie miał żadnych możliwości przygotowania się do ich stosowania co więcej skoro został wprowadzony wymóg rozpatrzenia od początku w nowym składzie spraw będących w w toku w chwili orzekania o dacie w dniu wejścia w życie ustawy o Trybunale, a ponadto rozpatrzenie tych spra w przed sprawami, które wpłynęły później do Trybunału z jednoczesnym założeniem, że do wszystkich tych spra w znajdą zastosowanie nowe rozwiązania spowalniające postępowanie przed Trybunałem oznacza to, że został stworzony mechanizm, który uniemożliwiałby poddanie kontroli Trybunału ustaw uchwalanych przez parlament obecnej kadencji brak proceduralnych możliwości kontroli aktów stanowionych przez obecnie działające organy państwa oznacza w praktyce wyłączenie tych aktów z kompetencji Trybunału wbre w treści art. 188 konstytucji decyzja ustawodawcy o natychmiastowym stosowanie znowelizowanych przepisów przy jednoczesnym braku vacatio legis jest ewidentnym zaprzeczeniem deklaracji projektodawców, jakoby celem ustawy nowelizującej było naprawianie działania Trybunału przeciwnie no wydaje się, że założonym celem było pozbawienie Trybunału możliwości wykonywania kontroli konstytucyjności prawa przynajmniej na jakiś czas Trybunał stwierdził, że nie istnieje możliwość zgodnej z konstytucją interpretacji kontrolowanych przepisów czy tej wykładni prokonstytucyjnej, gdyż ich treść i rzeczywisty cel nie są możliwe do pogodzenia z wymogiem zapewnienia, że od rzetelności sprawności działania tego organu rozwiązania przyjęte w spory w poddanych kontroli w przepisach są przy tym na tyle dysfunkcjonalny, że nie ma możliwości skorygowania w praktyce stosowania prawa teraz chciałem przejść do kolejnej grupy zarzutów jej kolejnej grupy punktów sentencji Trybunał dotyczących ogólnie rzecz biorąc zmian w statusie sędziego Trybunału Konstytucyjnego i tutaj Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 1 pkt 5 ustawy nowelizującej do danej art. 28 a ustawy o Trybunale, który umożliwia wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec sędziego Trybunału na wniosek prezydenta lub ministra sprawiedliwości są niezgodne z art. 73 w związku z art. 10 występem pierwszym, gdy w oraz art. 195 ust. 1 konstytucji w ocenie Trybunału odpowiedzialność dyscyplinarna sędziów służy zapewnieniu należytej pozycji sądu Konstytucyjnego przez umożliwienie temu organowi dbania o należyty poziom etyczny sędziów co pośrednio wpływa na sposób wykonywania zadań orzeczniczych kwestia odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów należy do sfery niezależności i autonomii sądu Konstytucyjnego, a postępowanie dyscyplinarne powinno być prowadzone w całości wewnątrz Trybunału Trybunał uznał, że przyznanie organom władzy wykonawczej uprawnienia do występowania z wnioskiem o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego narusza niezawisłość sędziowską przez uzależnienie decyzji dotyczącej sędziego od organów spoza władzy sądowniczej oraz od czynników politycznych nie ma przy tym decydującego znaczenia okoliczność, że samą decyzję o uznaniu wniosku za uzasadniony i podjęciu działań zmierzających do wszczęcia dyscyplinarnego podejmuje prezes Trybunału już sama możliwość wystąpienia z takim wnioskiem może bowiem negatywnie oddziaływać na sędziego Trybunału wywierać wpły w na postrzeganie jego niezawisłość kolejna sprawa kolejnym zagadnieniem niekonstytucyjne z tej grupy kolejny zarzut kolejny przepis ustawy Trybunał uznał, że usunięcie z katalogu kar dyscyplinarnych kary złożenia sędziego Trybunału w urzędu w swym art. 31 występie w trzecim ustawy o Trybunale i przyznanie tej kompetencji Sejmowi Warty kule 3006 . ustępuje pierwszym pkt 4 ustawa Trybunału w Trybunale przez art. 1 pkt 6 ósmy ustawy nowelizującej jest niezgodne z konstytucją Trybunał stwierdził fakt, że przyznanie Sejmowi kompetencji do złożenia z urzędu sędziego stanowi wkroczenie władzy ustawodawczej sferę objętą samodzielnością Trybunału w dziedzinie jego podstawowych funkcji związanych z rozpoznawaniem spraw i orzekaniem Sejm jako organ władzy ustawodawczej może oddziaływać na organy władzy sądowniczej w tym Trybunał Konstytucyjny jedynie w granicach nienaruszania nienaruszających odrębności władzy sądowniczej przede wszystkim w sytuacjach określonych w konstytucji jedynym przepisem konstytucji przyznającym Sejmowi kompetencji wobec sędziego Trybunału jest art. 194 ust. 1, który stanowi, że Sejm wybiera sędziów Trybunału z przepisu tego nie wynika przyznanie Sejmowi żadnych dalszych kompetencji odnoszących się do statusu sędziego, a zwłaszcza takich, które wiązałyby się z zakończeniem pełnienia funkcji przed upływem kadencji rola Sejmu została ustrojową ograniczona do wyboru sędziów Trybunału po dokończy po dokonaniu wyboru sędziego Sejm definitywnie traci wpływ na status sędziego Trybunału przyznanie tak daleko idącej kompetencji organowi władzy ustawodawczej ingeruje w niezawisłość sędziego, a zwłaszcza ten jej aspekt, którym jest niezależność od organów instytucji pozasądowych oraz od czynników politycznych Trybunał zauważył, że ustawa nowelizująca, która uchyliła art. 31 ust. 3 ustawy o Trybunale istotny sposób zmodyfikował odpowiedzialność dyscyplinarną sędziów Trybunału przez wyeliminowanie najsurowszej kary dyscyplinarnej wymierzanej przez Trybunał po uchwaleniu kwestionowanego przepisu katalog kar, które można orzec o postępowaniu dyscyplinarnym został ograniczony do kary upomnienia oraz nagany uchylenie przepisu przewidującego karę dyscyplinarną złożenia z urzędu sędziego oznacza, że w stanie prawnym po uchwaleniu ustawy nowelizującej Trybunał nie ma możliwości podjęcia decyzji o usunięciu ze swego grona osoby, która postępuje w sposób niegodny urzędu sędziego nieetyczne czy też sprzeczny z prawem w uzasadnionych sytuacjach konieczne jest orzeczenie kary złożenia sędziego z urzędu w celu pozbawienia urzędu sędziego osoby, która nie spełnia wymagań niezbędnych do sprawowania funkcji sędziowskich kara dyscyplinarna złożenia sędziego z urzędu stanowi zatem jedno osób prawnych gwarancji niezależności Trybunału Konstytucyjnego Trybunał orzekł, że art. 1 pkt 6 ustawy nowelizującej, a w konsekwencji także uchylenia art. 31 pkt 3 ustawy o Trybunale są niezgodne z art. 173 w związku z artykułem w dziesiątym ust. 1 konstytucji również przyznane przewidziany w art. 31 a ustawy o Trybunale czy przewidziane w tym przepisie przyznanie prezydentowi ministrowi sprawiedliwości uprawnienia do występowania z wnioskiem o zainicjowanie procedury urzędzie usunięcia z urzędu sędziego Trybunału ingeruje w zasadę niezależności Trybunału oraz niezawisłości sędziego udziału organów władzy wykonawczej w którejkolwiek z fas postępowania dyscyplinarnego jak w ramach innej procedury dotyczącej oceny postępowania sędziego Trybunału i jego statusu stanowi nieuzasadnioną ingerencję w sferę autonomii Trybunału to, że ostateczną decyzję o uznaniu wniosku za uzasadniony i o wszczęciu postępowania podejmuje zgromadzenie ogólne nie prowadzi do oceny braku naruszenia niezawisłości sędziego skoro jest nawet sama możliwość wystąpienia z takim wnioskiem może negatywnie wpływać na postrzeganie sędziego jako niezawisłego Trybunał uznał ponadto, że sposób określenia w art. 31 a ust. 5 ustawy o Trybunale sytuacji uzasadniających wystąpienie do Sejmu o złożenie z urzędu sędziego Trybunału przez posłużenie się zwrotem niedookreślonym szczególnie rażące przypadki nie spełnia standardów precyzyjności czy precyzji regulacji prawnej Trybunał stwierdził zatem, że art. 31 a ja art. 36 ust. 1 pkt 4 ustawy o Trybunale są niezgodne z zasadą określoności prawa wynikającą z art. 2 z art. 173 w związku z art. 10 występem w pierwszym i art. 195 występem pierwszym oraz art. 78 konstytucji oraz nie są niezgodne z art. 1860102 . konstytucji kolejne zagadnienie z tej grupy Trybunał orzekł, że pozbawienie zgromadzenia ogólnego i prezesa Trybunału kompetencji do stwierdzenia wygaśnięcia mandatu sędziego i przyznanie tej kompetencji Sejmowi w art. 1 pkt 8 ustawy nowelizującej i art. 36 występem w drugim ustawy o Trybunale jest niezgodne z art. 173 w związku z art. 10 występem pierwszym oraz art. 195 występem pierwszym konstytucji Trybunał wskazał, że art. 173 w związku z art. 10 konstytucji znaczy, że z tych przepisów można wyprowadzić normy stosownie, do której sędzia Trybunału przed upływem kadencji nie może być odwołany przez organ władzy ustawodawczej lub władzy wykonawczej celem tej normy jest zapewnienie sędziom Trybunału warunków do niezawisłego od przeprowadzenia kontroli aktów normatywnych co przyczynia się do ochrony samej konstytucji znaczenie kompetencji Trybunału do przeprowadzenia kontroli zgodności z konstytucją ustaw uchwalanych przez Sejm wykluczała wszelkie możliwości oddziaływania przez Sejm na status sędziów orzekających Trybunału tymczasem przyznanie kompetencji do stwierdzenia wygaśnięcia mandatu oddziałuje w sposób bezpośredni na status sędziów Trybunału z tej przyczyny przyznanie Sejmowi, czyli organowi władzy ustawodawczej kompetencji do stwierdzania wygaśnięcia mandatu sędziego Trybunału stanowi naruszenia art. 183 w związku z art. 10 występem pierwszym konstytucji przez niedopuszczalne wkroczenie w niezawisłość niezależność Trybunału Konstytucyjnego przyznanie tak daleko idących kompetencji organowi władzy ustawodawczej, jaką jest kompetencja do stwierdzenia wygaśnięcia mandatu sędziego ingeruje w niezawisłość sędziego Trybunału polegającą na niezależności od organów pozasądowych oraz w zależności od czynników politycznych kolejny zarzut uwzględniony przez Trybunał wiązał się z tym, że uchylenie art. 28 ust. 2 o Trybunale Konstytucyjnym dotyczącego odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziego Trybunału za postępowanie przed objęciem stanowiska w jest niezgodne z art. 195 występem pierwszym oraz art. 173 w związku z art. 10 występem pierwszą konstytucję Trybunał stwierdził, że odpowiedzialność dyscyplinarna sędziów Trybunału nie może ograniczać się do czynów popełnionych tylko w czasie wykonywania przez nich zadań orzeczniczych sędzia Trybunału, który swoim postępowaniem w przeszłości nie czynił zazdrość zadość godności urzędu może być narażony na naciski z zewnątrz co z punktu widzenia niezależności Trybunału oraz niezawisłości sędziów jest niedopuszczalne objęcie odpowiedzialnością dyscyplinarną czynów sprzed objęcia urzędu ma służyć zapewnieniu Trybunałowi jako organowi władzy sądowniczej należytego autorytetów wśród odbiorców jego orzeczeń i ogółu obywateli taki zakres czasowy odpowiedzialności dyscyplinarnej jest konieczny dla ochrony powagi Trybunału w sytuacji, gdy dopiero w trakcie trwania kadencji sędziego zostanie ujawnione popełnienie czynu, który może być uznane za przewidzieli przewinienie dyscyplinarne Trybunał orzekł, że ograniczenie odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów Trybunału polegające na wyłączeniu tej odpowiedzialności wobec czynów popełnionych przed objęciem urzędu nie jest dopuszczalne z punktu widzenia zasady niezależności Trybunału oraz podziału władz i zasady niezawisłości sędziów Trybunału i teraz kolejne zagadnienie inne niż te, o których mówiłem do tej pory mianowicie Trybunał Konstytucyjny uznał, że uchylenie art. 19 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym dotyczącego zgłaszania kandydatów na sędziów Trybunału i głosowania w sprawie wyboru sędziego Trybunału jest niezgodne z art. 112 art. 173 w związku z art. 10 i jest nie jest niezgodne z art. 197 konstytucji w opinii Trybunału Konstytucyjnego równoczesne spójne unormowanie zasad wyboru sędziów Trybunału przez Sejm w ustawie o Trybunale z 1 strony w regulaminie Sejmu z drugiej strony było w latach 19862015 rozwiązaniem funkcjonalnym do niedawna nie wywoływało ono kontrowersji niekwestionowana była w szczególności zasada, że omawiana materia wymaga pewnego poziomu regulacji ustawowej, a ewentualne powołanie rozwiązań ustawowych w regulaminie Sejmu jest tylko powtórzeniem i ma załatwić ma ułatwić jej stosowanie wybór sędziów jest niewątpliwie sferą, w której dochodzi do przenikania się władzy ustawodawczej i sądowniczej z drugiej strony dochodzi tutaj do przenikania w tej materii, która powinna być unormowana ustawowo i tej, która mieści się w sferze autonomii regulamin na te re de regulaminowej Sejmu Trybunał Konstytucyjny tutaj uznał, że wyeliminowanie przez ustawodawcę art. 19 ust. 1 od 1 z ustawy o Trybunale jest niezgodne jest niezgodne z konstytucją i kolejne zagadnienie Otóż Trybunał Konstytucyjny orzekł, że działanie ustawodawcy, który uchylił w art. 1 pkt 15 ustawy nowelizującej w całości rozdział dziesiąty ustawy o Trybunale Konstytucyjnym oraz nie wprowadził na miejsce uchylonych przepisów nowej regulacji jest niezgodne z art. 197 konstytucji Trybunał stwierdził, że uregulowanie trybu postępowania przed sądem konstytucyjnym w sytuacji kryzysowej w razie gdyby prezydent nie był w stanie zawiadomić marszałka Sejmu o niemożności sprawowania urzędu jest obowiązkiem ustawodawcy wynikającym z art. 197 konstytucji mechanizm przewidziany w art. 131 Stępień pierwszym konstytucji wymaga w wielu punktach doprecyzowania i uzupełnienia na poziomie ustawy powinny znaleźć co najmniej podstawowe założenia tej procedury ustawodawca powinien również zapewnić, aby ukształtowana przez niego procedura w umożliwiała jak najbardziej efektywne wykonywanie przez Trybunał jego kompetencji ze względu na charakter sprawy i jej znaczenie dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania państwa w ocenie Trybunału prawodawcy nie przysługuje pełna swoboda w zakresie uchylania przepisów w przypadku, gdy dane zagadnienie było uprzednio normowane ustawowo, a obowiązek wprowadzenia danych norm jest przewidziany w konstytucji dotyczy to w szczególności przepisów określających wzajemne relacje między konstytucyjnymi organami państwa uchylenie przez ustawodawcę w tym w wszystkich przepisów normujących procedurę stwierdzenia przejściowej przeszkody w sprawowaniu urzędu przez prezydenta nie może być uzasadnione tym, że art. 131 ust. 1 konstytucji nie określa powodów, które mogłyby stanowić podstawę wniosku marszałka Sejmu właśnie w sytuacjach, gdy nie ma precyzyjnej normy w określającej materialnoprawne przesłanki danego działania wzrasta rola prawidłowo unormowanej procedur i wreszcie chciałbym poświęcić w nieco uwag skutkom niniejszego wyroku Trybunał Konstytucyjny przystępując do rozpoznawania niniejszej sprawy tak jak już powiedziałem wcześniej, ale w tym kontekście należy to przypomnieć wyłączył stosowanie określonych przepisów ustawy o Trybunale po nowelizacji, które uniemożliwiały wydanie niniejszego orzeczenia już teraz bez zwłoki należy tylko przypomnieć, że dotyczyło to wymagania udział co najmniej 13 sędziów w orzekaniu w pełnym składzie wyznaczania terminów rozpra w, w których rozpoznawane są wnioski wg kolejności wpływu spra w do Trybunału dalej wyznaczania terminów rozpra w po upływie 6 miesięcy i wydawania orzeczeń w pełnym składzie większością 23 głosów to było założenie przyjęte na początku procedowania przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznawania zarzutów zawartych wnioskach, pomijając w procesie stosowania prawa powyższych regulacji Trybunał nie przesądził na początku postępowania kwestii ich mocy obowiązującej czy zgodności z konstytucją inna sytuacja jest teraz po wydaniu wyroku mianowicie rozpoznanie sprawy wykazało, że wszystkie wymienione przepisy są niezgodne z konstytucją niezależnie od niekonstytucyjności całej ustawy nowelizującej oznacza to, że ich pominięcie podczas ustalania właściwych podsta w podsta w orzekania w niniejszej sprawie nie wpłynęła na prawidłowość wydania niniejszego wyroku to znaczy pominięcie pewnych przepisów przy przestępczy przez przystąpienie do orzekania w sytuacji, kiedy przepisy te okazały się niezgodne z konstytucją, gdy te okoliczności nie są w stanie podważyć prawidłowość niniejszego wyroku, odnosząc się do skutków prawnych orzeczenia niekonstytucyjności ustawy nowelizującej ze względu na wadliwy tryb jej uchwalenia Trybunał stwierdził, że powoduje ono, iż od gdynian, gdy jej wydania tego orzeczenia, a od ogłoszenia orzeczenia przez Trybunał o anulowaniu ulegają wszystkie skutki prawne, które ustawa nowelizująca wywołała w systemie prawnym inaczej mówiąc orzeczenie Trybunału, odwracając skutki prawne wywołane ustawą nowelizującą spowodowało przywrócenie stanu prawnego sprzed nowelizacji Trybunał zwrócił uwagę, że postanowienia ustawy o Trybunale Konstytucyjnym 25 czerwca 2000 piętnastego roku, których domniemanie konstytucyjności nie zostało obalone ani nawet zakwestionowany zostały zastąpione przez ustawę nowelizującą, która okazała się niezgodna z konstytucją stwierdzenie niekonstytucyjności ustawy nowelizującej oraz ukształtowanych przez nią przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym rodzi jednocześnie konieczność ustalenia podsta w prawnych dalszego procedowania w sprawach, które zostały do Trybunału wniesione z rozróżnieniem spra w, w które zostały wniesione przed wejściem życia w życie ustawy nowelizującej test przed 28 grudnia 2 tysięcznego piętnastego roku oraz od tego dnia w tym okresie między wejściem w życie tej ustawy o ogłoszenie niniejszego wyroku to jest między 28 grudnia, a 9 marca Otóż zgodnie z ustalonym orzecznictwem Trybunału oraz jednolitym stanowiskiem doktryny przepisy uznane przez Trybunał za niezgodne z konstytucją nie mogą być stosowany do żadnej sytuacji w przeszłości teraźniejszości przyszłości skoro skutkiem Trybunał orzeczenia Trybunału jest powrót do stanu prawnego sprzed nowelizacji ma on zastosowanie do sytuacji prawnych czy Stanów prawnych, które trwają w chwili ogłoszenia orzeczenia Trybunału oraz do sytuacji prawnych Stanów prawnych, które wystąpią w przyszłości w odniesieniu do pierwszej grupy spra w Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że sprawy wniesione do Trybunału przed wejściem w życie ustawy nowelizującej powinny zostać rozpoznane wg przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym sprzed nowelizacji lub w niektórych przypadkach nawet wg przepisów ustawy o Trybunale jest 90 tego siódmego roku co wynika z regulacji intertemporalnej zawartej w artykułach 1003004 . i w związku z art. 139 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym druga grupa spra w to te, które wpłynęły do Trybunału po wejściu w życiu w życie ustawy nowelizującej czy od wejścia w życie ustawy nowelizującej testy od 28 grudnia 2 tysiące piętnastego roku sprawy te zgodnie z postanowieniem ustawodawcy miały być rozpoznawane na zasadach w niej określonych, czyli w ustawie nowej Trybunał stwierdził jednak niezgodność z konstytucją ustawy nowelizującej oraz anulowanie jej skutków prawnych powoduje to tym samym przywrócenie stosowania przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w brzmieniu sprzed nowelizacji grudniowej stąd też sprawy wniesione do Trybunału od 28 grudnia 2 tysięcznego piętnastego roku do dnia ogłoszenia niniejszego wyroku, a także sprawy, które wpłyną po jego ogłoszeniu również powinny zostać rozpoznane wg tych przepisów w świetle wskazanych wyżej argumentów skutkiem niniejszego orzeczenia jest brak możliwości stosowania przy rozwiązań przewidzianych w ustawie nowelizującej w jakikolwiek spraw zawisłych przed Trybunałem Konstytucyjnym bez względu na datę ich wpływów zgodnie z art. 190 ust. 1 konstytucji orzeczenia Trybunału są ostateczne i mają moc powszechnie obowiązującą oba te przymioty przynależą orzeczeniom Trybunału od 1 ich wydania, a to w przypadku wyroków Trybunału ma miejsce, gdy z chwilą ich ogłoszenia na sali rozpraw wówczas następuje potwierdzenie lub obalenie domniemania konstytucyjności zakwestionowanych regulacji prawnej, które nie pozostaje bez wpływu na praktykę dalszego stosowania niekonstytucyjnych przepisów utrata mocy obowiązującej przepisów uznanych przez Trybunał za niekonstytucyjne następuje natomiast z dniem ogłoszenia wyroku Trybunału w Dz. U. gdy są właściwe organy zobowiązane uczynić niezwłocznie wg art. 190 tego ust. 2 konstytucji wtedy ma miejsce to co art. 190 ust. 3 konstytucji określa mianem wejścia w życie orzeczenia Trybunału Trybunał Konstytucyjny w swoim dotychczasowym orzecznictwie wielokrotnie podkreślał, że przepis, którego domniemanie konstytucyjności zostało obalone mocą wyroku Trybunału, ale który czasowo pozostaje w systemie prawa podlega stosowaniu z uwzględnieniem zasady bezpośredniego stosowania konstytucji art. 8 ust. 2 konstytucji uchylenie domniemania konstytucyjności ma znaczenie przede wszystkim dla samego Trybunału Trybunał jest bowiem z urzędu zobowiązany do respektowania swoich wyroków jako ostatecznych i mających moc powszechnie obowiązującą uchylenie domniemania konstytucyjności ma znaczenie także dla sądów jako organów stosujących prawo, które nie mogą pomijać wydanych orzeczeń Trybunału także przed formalną utratą mocy obowiązującej Trybunał Konstytucyjny jest szczególny sposób związany wspomnianą zasadą bezpośredniego stosowania konstytucji bowiem ustrojodawca przesądził, że sędziowie Trybunału podlegają tylko konstytucji z tego powodu do dnia utraty mocy obowiązującej w następstwie ogłoszenia niniejszego wyroku w Dz. U. Trybunał jest zobowiązany w swojej dalszej działalności orzeczniczej do pomijania przepisów ustawowych, których domniemanie konstytucyjności zostało mocą niniejszego wyroku obalone ostateczność i powszechna moc obowiązująca niniejszego wyroku oznacza, że w świetle konstytucji nie może on zostać skutecznie zakwestionowany przez inne organy państwa organy te są natomiast zobowiązane do jego wykonania i respektowania należy równocześnie podkreślić, że niniejszy wyrok nie zamyka możliwości dokonywania przez ustawodawcę zmian ustawowych w zakresie organizacji trybu postępowania przed Trybunałem modyfikacje te muszą się jednak mieścić w ramach wyznaczonych przez konstytucję jak wynikało z części drugiej sentencji wyroku 3, a czytanek odczytanej przez pana sędziego sprawa przewodniczącego Trybunał Konstytucyjny odroczył na 9 miesięcy utratę mocy obowiązującej 1 przepisu ustawy o Trybunale Konstytucyjnym chodzi tu mianowicie art. 44 ust. 1 ustawy dotyczący składów orzekających Trybunału i rodzajów spra w, jakie mają być rozpoznawane w poszczególnych składach Trybunał orzekł, że przepis ten jest niezgodny z konstytucją czemu dał wyraz w sentencji wyroku w pkt 12 i wspominałem o tym, także w moim ósmym uzasadnień Trybunału przyznaje, że ukształtowanie składów Trybunalskiej należy do materii ustawowej i mieści się w zakresie zapowiedzianym już tak powiem przez usta ustrojodawca w art. 197 konstytucji ustawodawca ma też pewną swobodę w tej kwestii, jakkolwiek nie jest to swoboda nieograniczona Trybunał orzekł za tym, że będzie czasowo orzekał na podstawie powołanego przepisu mimo obalenia domniemania jego konstytucyjność ustawodawca będzie miał natomiast czas Trybunał określił ten czas na 9 miesięcy na zmianę przepisu dotyczącego składów orzekających i kategorii rozpoznawanych przez nich spra w kierunek zmiany ustawy o przyszłej powinien uwzględniać wskazania Trybunału co do unormowania tej doniosłej dla Trybunału w kwestii wskazania, które znalazły się w skale wskazania te znalazły się w uzasadnieniu wyroku w tych punktach, w których Trybunał zwracał uwagę na niezgodność z konstytucją w obecnej regulacji dziękuję bardzo panie przewodniczący dziękuję panie sędzio teraz to przedstawienie z po zdania odrębnego proszę panią sędzię Julię Przyłębską wyliczeń dziękuje na podstawie art. 99 ust. 2 ustawy z 25 czerwca 2015 zgłaszam zdanie odrębne do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 marca 2 tysięcznego szesnastego roku w sprawie SK 47 przez 15 po pierwsze, podtrzymuję moje zdanie odrębne, które zgłosiłem już do postanowienia Trybunału Konstytucyjnego też w tej sprawie z 14 stycznia 2000 szesnastego roku miała aż o uzasadnienie tego zdania odrębnego uczenie integralną częścią mojego całego uzasadnienia z tej części chciałabym przypomnieć, że moim zdaniem brak jakichkolwiek podsta w do uchylenia domniemania konstytucyjności ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z dnia 22 grudnia w 2 tysięcznego piętnastego roku przed rozpatrzeniem sprawy i wydaniem wyroku przez Trybunał Konstytucyjny skoro, więc ustawa o Trybunale Konstytucyjnym objęte jest domniemaniem konstytucyjności moim zdaniem Trybunał Konstytucyjny powinien na jej podstawie orzekać w związku z tym uważam wyznaczenie składu 12 osobowego na wsi jako naruszenie art. 44 ust. 1 pkt 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, szczególnie że mniejszy o Trybunale Konstytucyjnym jest obecnie 15 sędziów jest pan sędzia Henryk Cioch pan sędzia Mariusz Muszyński i pan sędzia Lech Morawski i wszyscy obecni dzisiaj na rozprawie sędziowie uważam, że ci 3 sędziowie zostali wybrani zgodnie z obowiązującymi przepisami zostali wybrani przez Sejm prezydent odebrał od nich ślubowanie i oni złożyli gotowości do orzekania nie znam jak jej przepisów ani żadnych takich norm, które mówiłyby o jakiś dodatkowy dodatkowej formule badania zdolności do orzekania sędziego Trybunału Konstytucyjnego uważam, że wszystkie przesłanki do objęcia tego stanowiska zostały przez tych 3 sędziów spełnia to jeśli chodzi o powrót do mojego uzasadnienia zdania odrębnego postanowienia uważam w tej sytuacji, że Trybunał Konstytucyjny, wydając orzeczenie w składzie 12 osobowym naruszył art. 197 konstytucji art. 1097 konstytucji stanowi, że tryb postępowania przed Trybunałem określa ustawa konstytucja nie przyznaje sędziom Trybunału Konstytucyjnego kompetencji do stanowienia własnych procedur postępowania przed Trybunałem, tym bardziej że wykreowany przez Trybunał w niniejszej sprawie normy postępowania mają charakter powszechnie obowiązujących działanie Trybunału dotyczące procedowania w sprawie kat 47 przez 15 stanowi zatem naruszenie konstytucyjnej zasady podziału i równowagi władzy trzeba pamiętać, że separacja władzy sądowniczej nikt nie może być całkowita równowaga władzy w relacji między Trybunałem Konstytucyjnym, a innymi organami państwa polega właśnie na tym, że Trybunał orzekł o zgodności określonych aktów normatywnych z konstytucją to jest władza sądownicza parlament władza ustawodawcza określam je za pomocą aktu normatywnego, czyli ustawy sposób procedowania przyjęcie odmiennego stanowiska naruszają druk kompetencyjne obu segmentów władzy i w mojej ocenie sprzeczne z zasadą demokratycznego państwa prawa Trybunału postępując odmieni uważam, że narusza art. 2 w konstytucji i jeśli chodzi o art. 194 konstytucji, który stanowi, że Trybunał składa się z 15 sędziów to przytaczam go tutaj, dlatego że jeśliby stosować bezpośrednio przy procedowaniu konstytucje, o czym tutaj wielokrotnie słyszeliśmy to Trybunał orzekać powinien w składzie 15 osobowym w związku z powyższym uważam, że orzekanie w składzie 12 sędziów nastąpiło z naruszeniem tak jak już wiem art. 197 konstytucji ani również art. 7 konstytucji, który stanowi, że organy władzy publicznej działają na podstawie ich granicach prawa, a dodatkowo jeszcze chciałabym powiedzieć, że Trybunał Konstytucyjny Konstytucyjny nie, realizując wniosku marszałka Sejmu z dnia 4 marca 2 tysięcznego szesnastego roku dotyczącego procedury i terminu składania wniosków ograniczył ustawowe konstytucyjne prawo uczestnika postępowania do pełnoprawnego udziału w tym postępowaniu podobnie nie podzieliła stanowiska Trybunału Konstytucyjnego, który wczoraj postanowieniem oddalił wniosek prokuratora generalnego o odroczenie rozprawy celem zajęcia stanowiska również uważam, że taki wniosek ograniczył prawo uczestnika postępowania i to wszystko dziękuję pani sędzio teraz o przedstawienie jest zdania odrębnego roztrzepane sędziego Piotra Szymko z trybun pomieszczeń dziękuję bardzo panie przewodniczący nie pozwolę sobie zacząć od cytatu wczoraj miałem przyjemność wysłuchania w Ustce pełnomocników uczestników postępowania w szeregu bardzo interesujących poglądów prawniczych ja powołam się na autorytet prawniczy i publikacje z ostatniego państwa i prawe rozważania dotyczące IS dos 1996 roku i pamfletów zdrowy rozsądek powstawało pytanie o to kto jest królem w zadawano sobie pytanie jeśli nie chcemy króla Anglii to ma być królem Ameryki nie odpowiadano w Ameryce prawo jest królem, o ile w absolutnych ustrojach król jest prawem o tyle w krajach wolnych powinno prawo być królem i nie może być inaczej i konkluzja autora publikacji na gruncie obowiązującej konstytucji 1997 roku w tym metaforycznym królem nie jest, więc ani Sejm i Senat ani prezydent rada ministrów ani Trybunał Konstytucyjny sądy jest im po prostu prawo niż ten pogląd wydaje bardzo interesujący ciekawy, jeżeli państwo go także akceptuje się łatwiej będzie nam też do porozumienia w zakresie zrozumienia tego co przedstawi na podstawie art. 99 szóstym drugi ustawy z dnia 25 czerwca 2015 roku o Trybunale Konstytucyjnym zgłaszam zdanie odrębne od całości wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 marca 2016 roku w przedmiocie rozpoznania połączonych wniosków pierwszego prezesa Sądu Najwyższego w 2 grupy posłów Rzecznika Praw Obywatelskich oraz krajowej rady sądownictwa w sprawie o sygnaturze czy kat 47 za 15 przedstawia racje prawne uzasadniające złożenie zdania odrębnego od wyroku Trybunału Konstytucyjnego wydanego wbre w mojemu stanowisku zgłaszanymi zarówno w zakresie obsady składu sędziowskiego w jakim zapadł wyrok, jaki możliwości pominięcia przez Trybunał Konstytucyjny przy orzekaniu w niniejszej sprawie przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym będę je dalej nazywał przepisami ustawy OTK zmienionych ustawą o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym dalej będę posługiwał się sformułowaniem ustawa o zmianie ustawy o TK w skład Trybunału Konstytucyjnego w niniejszej sprawie jest sprzeczne z przepisami prawa w uzasadnieniu wyroku wskazano, że zgodnie z art. 190 ust. 1 konstytucji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą i są ostateczne istotnie konstytucja nie przewiduje żadnego trybu kontroli czy też wzruszenia orzeczeń Trybunału z uwagi na wady proceduralne nie ma do nich zastosowania art. 196 czwarty konstytucji przewidujący możliwość znacznie wznowienia postępowania podzielam pogląd o niedopuszczalności odpowiedniego zastosowania w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym przepisów kodeksu postępowania cywilnego o trybie stwierdzania nieważności orzeczeń Trybunał Konstytucyjny ani żaden organ zewnętrzny nie może uchylić czy też zmienić kończącego postępowanie orzeczenia wydanego przez skład orzekający Trybunału i właśnie z tego powodu z braku de lege lata jakiejkolwiek kontroli nad orzeczeniami Trybunału Konstytucyjnego stoję na stanowisku, że powinny one zapadać w sposób wolny od jakichkolwiek prawnych wątpliwości postępowanie w niniejszej sprawie w mojej ocenie nie sprosta temu warunkowi nie za wzór niezależnie od zastosowanego porządku prawnego czy będzie to ustawa o Trybunale Konstytucyjnym zmieniona ustawą o Trybunale Constans zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym czy też samoistne stosowanie konstytucji na zasadzie art. 195 ust. 1 in Fine sprawą o sygnaturze akt SK 47 za 15 powinna zostać rozpoznana w pełnym składzie Trybunału Konstytucyjnego taki wymóg stawia art. 44 w ust. 1 pkt 1 ustawy o TK brzmieniu nadanym ustawą o zmianie ustawy OTK stosownie natomiast do treści art. 194 w ust. 1 konstytucji Trybunał składa się z 15 sędziów i jest to jedyny określony w konstytucji skład Trybunału Konstytucyjnego przy zastosowaniu na zasadzie art. 197 konstytucji ustawy o zmianie ustawy o TK pełny skład Trybunału składa się z 15 sędziów, ale orzekanie w pełnym składzie wymaga udziału co najmniej 13 sędziów ustawowy warunek orzekania w pełnym składzie Trybunału z udziałem co najmniej 13 sędziów podyktowane jest względami aksjologicznymi ustawodawca w ramach kompetencji przyznanych w art. 197 konstytucji założył, że zebranie składu wszystkich 15 sędziów Trybunału może być niemożliwe bądź utrudnione z powodu losowych z powodów losowych ustawowe minimum składu osobowego sędziów Trybunału Konstytucyjnego określone w ustawie o zmianie ustawy OTK mieści się w granicach składu Trybunału określonego w art. 194 ust. 1 konstytucji podkreślić jednak należy, że określony ustawowo minimalny skład sędziów orzekających w pełnym składzie Trybunału nie stanowi uprawnienia do pozbawienia możliwości udziału w pełnym składzie Trybunału w pozostałych sędziów TK z treści art. 80 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym wynika obowiązek prezesa Trybunału Konstytucyjnego do skierowania sprawy do rozpoznania przez właściwy skład orzekający brak jest jednak jakiekolwiek podstawy prawnej do określania przez prezesa Trybunału Konstytucyjnego składu osobowego pełnego składu Trybunału Konstytucyjnego decyzje takie były w niniejszej sprawie wydawane przez prezesa Trybunału Konstytucyjnego brak jest także podstawy prawnej dla działań prezesa Trybunału Konstytucyjnego polegających na dopuszczaniu lub niedopuszczaniu sędziów Trybunału Konstytucyjnego do orzekania w tej czy innych sprawach orzekanych z pełnym składzie Trybunał wprawdzie w każdej konkretnej sprawie w tym w sprawach, gdzie orzeka pełny skład Trybunału na podstawie art. 46 ust. 12 ustawy o TK możliwe jest wyłączenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego od orzekania postanowieniami odpowiednio bądź prezesa TK bądź Trybunału, ale w omawianej sprawie taka sytuacja nie zachodziła w sprawie niniejszej 15 sędziów posiada kompetencji do orzekania, a prezes Trybunału Konstytucyjnego wydał zarządzenie określające określające skład osobowy pełnego składu Trybunału z pominięciem imion nazwisk sędziów Henryka Ciocha Lecha Morawskiego Mariusza Muszyńskiego sędziom Trybunału Konstytucyjnego jest osoba wybrana przez Sejm na podstawie art. 194 ust. 1 konstytucji i art. 17 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, która złożyła wobec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ślubowanie mówi o tym, art. 21 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym obecnie warunki te spełnia 15 sędziów status 12 sędziów Trybunału Konstytucyjnego dopuszczonych do orzekania w niniejszym postępowaniu nie jest kwestionowany przez Trybunał Konstytucyjny i prezesa Trybunału Konstytucyjnego z decyzjami prezesa Trybunału Konstytucyjnego i w uzasadnieniach orzeczeń Trybunału podważana jest moim zdaniem bezprawnie zdolność do orzekania 3 sędziów Trybunału Konstytucyjnego są to osoby wybrane z 2 grudnia 2015 roku przez Sejm ósmej kadencji na podstawie art. 194 konstytucji od, których Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 3 grudnia 2015 roku odebrał ślubowanie na podstawie art. 21 szóstym pierwszy ustawy o Trybunale Konstytucyjnym status prawny tych sędziów nie powinien budzić wątpliwości prawnych ani faktycznych zarówno konstytucyjne jakich ustawowy warunki sprawowania urzędu sędziego Trybunału Konstytucyjnego przez profesorów Henryka Ciocha Lecha Morawskiego Mariusza Muszyńskiego zostały spełnione także status faktyczny wymienionych wyżej sędziów wydaje się jasny natychmiast po wyborze i złożeniu ślubowania zostali przez prezesa Trybunału Konstytucyjnego przyjęci w poczet sędziów Trybunału otrzymali do dyspozycji pokoje sędziowskie pobierają należne sędziom Trybunału Konstytucyjnego wynagrodzeń bez żadnej podstawy prawnej sędziowie Cioch Morawski Muszyński nie zostali dopuszczeni przez prezesa Trybunału Konstytucyjnego do orzekania w sprawie niniejszej nie orzekają też w innych sprawach Trybunał wbre w niektórym opiniom statusu tych sędziów nie mógł określać nie określa wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 grudnia 2015 roku wydany w sprawie o sygnaturze kat 34 za piękność z treści sentencji tego wyroku wynika, że art. 1003007 . ustawy OTK, na podstawie którego Sejm siódmej kadencji dokonał w dniu 8 października wyboru 5 sędziów Trybunału w zakresie w jakim dotyczy sędziów Trybunału, których kadencja upływa 6 listopada 2015 roku jest zgodny z art. 194 ust. 1 konstytucji, a w zakresie w jakim dotyczy sędziów Trybunału, których kadencja upływa odpowiednio 0208 . grudnia 2015 roku jest niezgodny z art. 1900406 . pierwszy konstytucji podkreślić należy, że wyrok w sprawie o sygn. 334 za 15 opublikowany stosownie do treści art. 190 ust. 2 konstytucji w dniu 16 grudnia 2015 roku zapadł już po wyborze przez Sejm ósmej kadencji sędziów Ciocha Morawskiego Muszyńskiego już po złożeniu przez sędziów ślubowania wobec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z przytoczonej chronologii zdarzeń wynika, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 grudnia nie mógł nie zmienił statusu prawnego sędziów Trybunału Konstytucyjnego Ciocha Morawskiego Muszyńskiego podkreślić należy, że oceniony wyrokiem w sprawie o sygnaturze PK 34 za 15 przepis art. 1003007 . ustawy o Trybunale Konstytucyjnym nie stanowił podstawy prawnej do powołania na stanowiska sędziów TK był jedynie podstawą prawną do zgłaszania kandydatów na stanowiska sędziów TK przez Sejm siódmej kadencji podstawę prawną do powołania sędziów przez Sejm ósmej kadencji stanowiły art. 194 szóstym pierwszy konstytucji i art. 17 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym wybór na stanowisko sędziów TK prof. Ciocha prof. Morawskiego i prof. Muszyńskiego uszanował częścią swoich działań prezes Trybunału, przydzielając im w 4 grudnia do dyspozycji pokoje w siedzibie Trybunału i decydujące wypłacili wynagrodzeń podkreślić należy, że działań takich prezes Trybunału nie podjął wobec żadnego sędziów wybranych przez Sejm siódmej kadencji w dniu 8 października 2015 roku nawet po ogłoszeniu w dniu 16 grudnia w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 grudnia 2015 roku w moim przekonaniu analiza stanu prawnego i faktycznego pozwala zatem bez jakichkolwiek wątpliwości wskazać, że prof. Henryk Cioch prof. Lech Morawski prezes Mariusz Muszyński sączy z sędziami Trybunału Konstytucyjnego poza warunkami określonymi w art. 194 ust. 1 konstytucji w artykule w art. 21 szóstym pierwszy ustawy OTK nie ma żadnych innych przepisów prawa pozwalających na oceny posiadania zdolności do orzekania we wszystkich sprawach Trybunału przez wskazane wyżej osoby, które zostały wybrane przez Sejm na stanowisko sędziów TK i zaprzysiężony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zdolność do orzekania sędziego TK w konkretnej sprawie można było było oceniać tylko pod kątem instytucji wyłączenia sędziego do orzekania na podstawie art. 46 ust. 1 lub drugiego ustawy o Trybunale Konstytucyjnym co w przypadku sprawy niniejszej zastosowania nie miał Reasumując, nie ma żadnej podstawy prawnej uzasadnienie gnijącej pozbawienie sędziów Ciocha Morawskiego i Muszyńskiego prawa do orzekania w sprawie niniejszej przeciwnie orzekanie w sprawie o sygnaturze kas 47 to ich Konstytucyjny obowiązek i uprawnienia zostali wybrani przez wyłoniony przez suwerena w wyborach powszechnych Sejm złożyli ślubowanie wobec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, aby stać na straży konstytucji przez okres 9 lat ich konstytucyjnie określonej kadencji jakiekolwiek uniemożliwianie wykonywania sędziom TK ich obowiązków skracanie ich kadencji w sposób oczywisty narusza konstytucję w szczególności zasady legalizmu wynikającą z art. 7 konstytucji działanie takie stoi także w sprzeczności z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego dotyczącym problematyki zakazu domniemania kompetencji podkreślić także należy, że Trybunał Konstytucyjny postanowieniem w sprawie o sygnaturze u 8 przez 15 stwierdził brak swoich kompetencji do oceny zgodności z prawem m. in. uchwałę o wyborze sędziów Ciocha Morawskiego i Muszyńskiego skoro Trybunał Konstytucyjny w ostatecznym orzeczeniem sam uznał się niezdolnym do rozstrzygnięcia w przedmiocie ważności tych uchwał brak jest podsta w, aby skuteczność tych uchwał Trybunał Konstytucyjny lub jego prezes mógł kwestionować wobec powyższego skład sędziowski Trybunału Konstytucyjnego w niniejszym postępowaniu nie został prawidłowo obsadzony 3 sędziom Trybunału decyzją prezesa Trybunału odmówiono prawa do orzekania w niniejszej sprawie prawa nadanego tym sędziom przez Sejm z mocy ustawy zasadniczej uchybienie to z uwagi na wynikającą z art. 196 pierwszy konstytucji w ostateczności wydanego nawet w powyższej sytuacji orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny nigdy nie powinna mieć miejsce należy stanowczo zakwestionować uprawnienia Trybunału Konstytucyjnego jego prezesa do egzekwowania w drodze działań TK w tym przypadku polegających na uniemożliwianiu uczestniczenia w mniejszym składzie sędziom Morawskiemu Czechowi Muszyński Emu poglądów prawniczy niewynikających z treści sentencji orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, ale z treści uzasadnień dotyczy to w szczególności tak często przywoływanych w niniejszej sprawie poglądów wyrażonych w treści uzasadnień konia wydanego w składzie 5 sędziów Trybunału w wyroku z dnia 3 grudnia 2015 roku o sygnaturze AK 34 za 15 orzeczenia Trybunału są z mocy konstytucji powszechnie obowiązującej ostateczne podlegają publikacji podlega tej publikacji sentencji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w treści uzasadnienia wyroku może oczywiście ułatwiać dokonanie wykładni sentencji wyroku uzasadnienie nie może jednak nigdy stanowić podstawy dla wykładni rozszerzającej ani też stanowić uzupełnienia wyroku podkreślić należy, że uzasadnienie stanowi części wyroku wniosek taki wprost można wyprowadzić z przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym art. 100 ustawy ust. 1 ustawy, wskazując elementy składowe orzeczenia Trybunału nie wymienia uzasadnienia zgodnie natomiast z art. 1000306. 1 ustawy OTK odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem i zdaniami odrębnymi doręcza się niezwłocznie uczestnikom postępowania redakcja tego ostatniego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że orzeczenie TK i uzasadnienie to 2 odrębne i niezależną od siebie dokument rozważania powyższe wspiera zatem treść sentencji postanowienia Trybunału 7 stycznia 2016 roku w sprawie o sygnaturze u 815 Trybunał Konstytucyjny swoim postanowieniem nie wyeliminował z systemu prawa objętych wnioskiem w tej sprawie 5 uchwał Sejmu w tym uchwał o wyborze na stanowisko sędziów Trybunału Konstytucyjnego Henryka Ciocha Lecha Morawskiego i Mariusza Muszyńskiego zgodnie z art. 190 ust. 1 konstytucji orzeczenia Trybunału mają moc powszechnie obowiązującą PiS -u ostateczne wiążą zatem sam Trybunał sentencji postanowienia Trybunału wynika natomiast, że nie doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego przedmiotowych uchwał w konsekwencji stanowią one część obowiązującego porządku prawnego modus operandi Trybunału polegający na ignorowaniu istnienia wyżej wymienionych uchwał w sytuacji, w której wcześniej Trybunał uznał się za niezdolne do wyeliminowania ich z obrotu prawnego stanowi w istocie próbę nadania treści normatywnej w uzasadnieniu orzeczeń Trybunału w sprawach o KO 34 za 15 i głosie za 15 przy jednoczesnym pozbawieniu treści normatywnej sentencji obu orzeczeń, którym walor ten de lege lata przysługuje niezależnie od zapatrywań zatem zwarty wóz w uzasadnieniach tych orzeczeń Trybunał Konstytucyjny jest związany treścią uchwał Sejmu o wyborze sędziów Ciocha Morawskiego i Muszyńskiego nie powinien zatem w zgodzie z tendencjami własnych orzeczeń ani kontestować wyboru tych sędziów ani wyrażać swoich orzeczeniach niezależnie czy wprost, że na zasadzie argumentum, a contrario poglądu o braku zdolności tych sędziów do orzekania podstawy prawne orzekania w niniejszej sprawie są sprzeczne z przepisami prawa w wydanym w niniejszej sprawie postanowieniu Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 stycznia 2015 roku wskazano, że Trybunał w każdych okolicznościach ma obowiązek wykonywać swoje ustrojowe zadania wskazaną, że należą do nich badania zgodności z konstytucją usta w w tym także ustawy regulującej funkcjonowanie Trybunału de lege lata pogląd ten zasługuje na aprobatę jedynie de lege ferenda można rozważać czy powierzenie orzekania w tej materii nie powinna zostać przyznane innemu podmiotowi, czyniąc zadość zasadzie Nemo iudex in causa sua art. 197 konstytucji zawiera delegacji konstytucyjną do określenia w drodze ustawy o organizacji oraz trybu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym wynika z niej, że określenie organizacji oraz trybu postępowania przed TK należy do regulacji prawnej, która ma postać tzw . ustawy zwykłej warto bowiem podkreślić, że konstytucja nie określa w sposób wyczerpujący postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, pozostawiając to tzw . ustawie zwykłej do wydania, której jednocześnie zobowiązuje i upoważnia ustawodawcę art. 190 konstytucji Rzeczypospolitej polskiej w ten sposób ustawodawca zwykły upoważniony został do określenia trybu organizacji Trybunału Konstytucyjnego do chwili wydania wyroku w niniejszej sprawie w doktrynie nie budziło wątpliwości związanie przy orzekaniu sędziów Trybunału Konstytucyjnego regulacjami ustawy OTK w ramach rozpoznawania spra w sędziowie Trybunału związani są wszystkimi ustawowymi regulacjami procedury sądowo konstytucyjnej nie mogą samodzielnie pomijać takich przepisów choćby uznali je za oczywiście niekonstytucyjne nic nie stoi natomiast na przeszkodzie, aby Trybunał Konstytucyjny w odpowiedniej procedurze orzekł o niekonstytucyjności ustawy o Trybunale Konstytucyjnym czy innych wiążących go norm proceduralnych to cytat także dotychczasowe wyroki Trybunału Konstytucyjnego dotyczące oceny zgodności przepisów ustawy Trybunał o Trybunale Konstytucyjnym zapadały na podstawie procedur wskazanych w aktualnie obowiązującej ustawie o TK wyrok z 3 grudnia 9 grudnia ubiegłego roku n p . w rozstrzygnięciu sporu o możliwość orzekania przez Trybunał Konstytucyjny w niniejszej sprawie z pominięciem przepisów ustawy o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym wiążąca jest treść ustawy zasadniczej art. 8 konstytucji Rzeczypospolitej polskiej stanowi, że konstytucja jest najwyższym prawem w treści art. 8 ust. 2 konstytucji przewidziano możliwość bezpośredniego ich stosowanie pod warunkiem jednak, że sama konstytucja inaczej nie stanowi konstytucja dopuszcza wyłącznie zasady bezpośredniego stosowania swoich postanowień, ale tylko wtedy, gdy sama przewiduje, iż w ustawie nastąpi ograniczenie zakresu obowiązywania norm konstytucyjnych to także cytat przepis art. 8 ust. 2 konstytucji jasno określa, że norm konstytucji nie stosuje się bezpośrednio w przypadku, kiedy sama konstytucja stanowi inaczej np. wówczas, kiedy konstytucja uprawnia i nakazuje ustawodawcy wydanie przepisów ustawowych regulujących określoną materię, a ustawodawca na podstawie delegacji konstytucyjnej takie przepisy wydał Zwoli ustawodawcy w ustroju dawcy w konstytucji znalazł się bowiem art. 197 wiążący Trybunał Konstytucyjny w zakresie stosowania przepisów ustawy regulującej jego organizację oraz tryb postępowania przed Trybunałem przepis art. 7 art. 8 ust. 2 i art. 197 konstytucji wykładnia systemowa ustawy zasadniczej, a dodatkowo brak w konstytucji konkretnych i precyzyjnych przepisów określających organizację tryb postępowania przed Trybunałem przesądzają w mojej ocenie o konieczności procedowania w sprawie niniejszej na podstawie przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym zmienionych ustawą o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia ma 3 możliwe jest pominięcie przy orzekaniu w sprawie niniejszej przepisów ustawy o zmianie ustawy OTK ma treść art. 7 konstytucji obligującego Trybunał Konstytucyjny do działania na podstawie ich granicach prawa Trybunał nie określił w wyroku wydanym w sprawie o 47 za 15 daty utraty mocy obowiązującej całej ustawy z wyjątkiem 1 przepisu wspomniana ustawa korzysta z domniemania konstytucyjności będzie obowiązywał w Polskim systemie prawa do momentu ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego stwierdzającego jej niezgodność z konstytucją wynika to za art. 110 ust. 3 konstytucji do tego czasu przepisy ustawy o zmianie ustawy OTK i zmienione nią przepisy ustawy OTK stanowiły i nadal będą stanowiły wyłączną podstawę prawną postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym stanowiły ją także w niniejszej sprawie zasadniczym obok naruszenia art. 1001007. konstytucji oraz zasady domniemania konstytucji argumentem za orzekaniem przez Trybunał Konstytucyjny w niniejszej sprawie wg przepisów ustawy jest problem swego rodzaju przedsądu rozumianego jako ujawnienia w tym przypadku wręcz zamanifestowania swojego stosunku do kierunku rozstrzygnięcia przed wydaniem wyroku w powstaje pytanie w jaki sposób uczestnik postępowania miałby skutecznie przekonywać Trybunał o zgodności z konstytucją przepisu wymagającego orzekania w pełnym składzie Trybunału z udziałem co najmniej 13 sędziów na rozprawie, gdzie skład Trybunału Konstytucyjnego obsadzony został 12 sędziami ten sam problem dotyczy wszelkich innych regulacji ustawowych, które Trybunał przy orzekaniu w sprawie niniejszym pominął przed ogłoszeniem wyroku można oczywiście stawiać pytanie o zgodność z prawem orzeczenia wydanego na podstawie przepisów ustawy, które zostaną następnie uznany przez Trybunał za niezgodne z konstytucji, a odpowiedź jest oczywista ta ustawa korzysta z domniemania konstytucyjności z prawem obowiązującym utraci dopiero po ogłoszeniu niniejszego wyroku Trybunału w Dz. U . w związku z tym, że orzeczenie Trybunału jest ostateczny i zgadzamy się tu wszyscy, że nie może być skutecznie przedmiotem wznowienia postępowania absolutnie nieadekwatne jest powoływany przez część uczestników art. 194 jako argument za odrzuceniem stosowania tej ustawy wyrok w sprawie niniejszej wydany z poszanowaniem przepisów o zmianie ustawy OTK nie byłby w sposób oczywisty taką wadą dotknięta przeciwnie byłby wydany na podstawie obowiązujących przepisów prawa powyższy argument jest całkowicie nieuzasadnione przytoczone powody nie są jedynymi przyczynami, dla których nie podzielam poglądu, aby w sprawie niniejszej dopuszczalnym było pominięcie przepisów ujętych w ustawie nie przekonuje mnie argument, że pominięcie procedur wskazanych w tej ustawie mogłoby być uzasadnione koniecznością szybkiego usunięcia wszelkich ewentualnych wątpliwości konstytucyjnych odnośnie podstaw orzekania w innych sprawach Trybunał zapobieżenie takim ewentualnym skutkom było bowiem możliwe przy jednoczesnym poszanowaniu przez Trybunał w niniejszej sprawie przepisów ustawy o zmianie ustawy OTK podnosi, że ustawa o zmianie ustawy o TK nie narzuca Trybunałowi procedur, w którym Trybunał nie mógłby sprostać, aby dokonać oceny jej zgodności z konstytucją wymóg co najmniej 13 osobowej obsady pełnego składu Trybunału wynikający z art. 1 pkt 9 ustawy o zmianie dotyka był i powinien był z tyłu mógł być spełniony był możliwy do spełnienia podobnie rozpoznanie z niniejszej sprawy po uprzednim wyznaczeniu terminów, czego wymaga art. 1 pkt 10 ustawy o zmianie ustawy OTK możliwym też było wyznaczenie terminu rozprawy po upływie 6 miesięcy od zawiadomienia uczestników a gdyby Trybunał uznał, że istnieje, że oczekiwanie na wyznaczenie terminu rozprawy w niniejszej sprawie zaburza prawidłowy rytm pracy Trybunał mógł rozpoznać sprawy na posiedzeniu bez konieczności zachowania sześciomiesięcznego terminu listu wynika to z argumentu, a contrario z art. 1 ust. 1 litera, a wobec tego, że żaden z wnioskodawców nie złożył wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie decyzją prezesa Trybunału Konstytucyjnego wniosek pani pierwszej prezes Sądu Najwyższego złożony w sprawie, a 47 za 15 połączony został do rozpoznania z innymi później wniesionej wnioskami ostatni z 5 rozpoznawanych w tej sprawie wniosków został złożony przez krajową radę sądownictwa w dniu 15 stycznia 2016 roku jego łączne rozpoznanie wcześniej złożonymi wnioskami było racjonalne, choć nie było obligatoryjne, uwzględniając ustawowy wymóg udzielenia uczestnikom postępowania 2 miesięcy na zajęcie stanowiska wynikający z uchylenia w art. 1 ust. 16 ustawy o zmianie ustawy OTK ust. 5 art. 82 ustawy OTK wyrok Trybunału w niniejszej sprawie przy uwzględnieniu wszystkich wszystkich wymagań wynikających z ustawy o zmianie ustawy OTK mógł zapaść w sprawie niniejszej już pod w dniu 18 marca 2016 roku w tym bowiem dniu upływał zgodnie z ustawą o zmianie ustawy o TK termin do zajęcia stanowiska przez uczestników postępowania Trybunał miał zatem możliwość wydania w sprawie niniejszej wyroku z poszanowaniem wszelkich przepisów ustawy o zmianie ustawy OTK, wydając wyrok 10 dni później Trybunał Konstytucyjny mógł rozpoznać wszystkie wnioski z poszanowaniem przepisów ustawy OTK zmienionej ustawą o zmianie ustawy OTK w sytuacji kryzysu Konstytucyjnego z jakim mamy do czynienia od października 2015 roku niezbędnym jest wyjątkowo drobiazgowe przestrzeganie przez Trybunał wszelkich procedur i unikanie podejmowania rozstrzygnięć w trybie mogącym budzić jakiekolwiek prawnicze wątpliwości dlatego sprzeciwiam się sprzeciwiały się w wydaniu orzeczeń z pominięciem przepisów wydanych na podstawie konstytucji, a eliminowany przez Trybunał jako podstawa orzekania w oparciu o moim zdaniem ocenne kryteria poza konstytucyjne tak jak dysfunkcjonalność przepisów Trybunał Konstytucyjny w sprawie niniejszej powinien przyjąć koncepcję związania przy orzekaniu wszystkimi przepisami obowiązującej ustawy o zmianie ustawy OTK wynika to z art. 8 ust. 2 konstytucji w związku z art. 197 konstytucji w związku z art. 7 konstytucji Trybunał Konstytucyjny podjął jednak próby orzekania na podstawie art. 195 niż w innych przypomnień czuć części przepisów ustaw wbrew jednak deklaracją uzasadnienia przy orzekaniu przez Trybunał w niniejszej sprawie Trybunał nie procedował na podstawie art. 195 ust. 1 in Fine przy rzeczywistym rozstrzyganiu z pominięciem części przepisów ustawy i procedowaniu na podstawie konstytucji Trybunał powinien bowiem orzekać w składzie 15 sędziów jedynym znanym konstytucji składzie Trybunału wymóg taki nakładały na Trybunał art. 8 ust. 2 konstytucji stanowiący o bezpośrednim stosowaniu przepisów konstytucji bezpośredni stosowanie konstytucji oznacza oparcie rozstrzygnięcia wprost na postanowieniach konstytucji, które stanowią wówczas podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia termin bezpośrednio jest synonimem terminu wprost warunkiem ewentualnego bezpośredniego stosowania przepisów konstytucji osobiście taką możliwość raz jeszcze podkreślam w niniejszej sprawie wyłączam byłoby norma konstytucji była dostatecznie konkretna i precyzyjne to znaczy nadawała się do bezpośredniego zastosowania taka konkretna i precyzyjna norma w realiach niniejszej sprawy to norma art. 184 ust. 1 określająca skład Trybunału biorąc pod uwagę skład Trybunału orzekającego w jakim zapłaty niniejszy wyrok Trybunał nie sprostał wyrażonemu w art. 8 ust. 2 konstytucji nakazowi bezpośredniego stosowania przepisów konstytucji przesądza o tym, wyrokowania w składzie 12 nie zaś 15 sędziów Trybunału przy bezpośrednim stosowaniu konstytucji Trybunał musiałby orzekać podkreślam raz jeszcze w 1 zdaniu konstytucji wynikającym z art. 164 ust. 1 w składzie 15 sędziów w mojej ocenie Trybunał Konstytucyjny mógłby pominąć przy orzekaniu przepisy regulacji ustawowej określające sposób procedowania przed TK tylko wówczas, gdyby przepisy takiej ustawy były bądź literalnie sprzeczne z konstytucją np. wymagały orzekania w składzie 20 osób lub gdyby zastosowanie przepisów ustawy faktycznie uniemożliwiało wydanie wyroku w rozsądnym czasie, ale taka sytuacja w sprawie niniejszej nie zachodziła bowiem o braku możliwości dokonania oceny zarzutów wnioskodawców wobec stanowiska wyrażonego w częściach pierwszych drugich zdania odrębnego byłoby błędem i niekonsekwencją szczegółowe analizowanie treści wniosków konsekwencją zgłaszania wskazanych wyżej uchybień proceduralnych przy wydawaniu niniejszego wyroku musi być stanowisko negujące możliwość dokonania przez Trybunał oceny zgodności z konstytucją poszczególnych przepisów ustawy o zmianie ustawy OTK z tych samych powodów niemożliwa jest ocena trybu uchwalania usta w odpowiesz na pytanie, które było przedmiotem rozważań w mediach było też przedmiotem niektórych pytania może być też pytaniem po wysłuchaniu tego uzasadnienia zdania odrębnego, skąd moja obecność podstawowym zadaniem sędziego Konstytucyjnego jest orzekać także w sytuacji, kiedy sędzia kwestionuje reguły procedowania przyjęte przez większość składu orzekającego, w którym ma obowiązek uczestniczyć powinnością sędziego Trybunału Konstytucyjnego jest bowiem aż do chwili wydania wyroku czynić wszelkie starania o zmiany sposobu procedowania, który uważa za wadliwe wywiązać się z tego obowiązku natomiast sprawę sędziego Trybunału po wydaniu wyroku zapadłego w sposób istotnie sprzeczne z jego stanowiskiem jest złożenie i przedstawienie uzasadnienia zdania odrębnego od wydanego orzeczenia co niniejszym uczyniłem dziękuję bardzo dziękuję wyrok Trybunału Konstytucyjnego w tej sprawie jest ostateczny odpisy wyroków wraz z uzasadnieniem zdaniami odrębnymi zostanie doręczone uczestnikom postępowania zgodnie z przepisami ustawy o Trybunale Konstytucyjnym na tym zamykam posiedzenie bez dziękuję państwu za wspólną pracę za wczorajszy dzień Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: PROGRAM SPECJALNY

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz internetowe radio TOK+Muzyka teraz 40% taniej. Wybierz pakiet Standardowy i słuchaj gdziekolwiek jesteś

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA