REKLAMA

Wyrok TK: Zasadnicze motywy wyroku ogłaszają sędziowie TK

Program Specjalny
Data emisji:
2016-08-11 11:30
Czas trwania:
01h 34:12 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
zasadnicze motywy wyroku przedstawią sędziowie pierwszy sprawozdawcę pan sędzia Andrzej Wróbel oraz drugi sprawozdawca pan sędzia Piotr Tuleja sędzia Andrzej Wróbel bardzo byś dziękuję panie przewodniczący zasadnicze motywy dzisiejszego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego są następujące Otóż odnośnie do rozpoznania tej sprawy na posiedzeniu niejawnym w obcych zgodnie z art. 93 ust. 1102 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2015 roku wniosek może być rozpoznana na Rozwiń » posiedzeniu niejawnym, jeżeli sprawa dotyczy zagadnienia prawnego, które zostało wystarczająco wyjaśnione we wcześniejszych orzeczeniach Trybunału Trybunał Konstytucyjny uznał, że w niniejszej sprawie spełniona została powyższa przesłanka akcji 3 sierpnia 2016 roku w wydał postanowienie o rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym sprawa bowiem dotyczą zagadnień prawnych, które zostały dostatecznie wyjaśnione we wcześniejszych orzeczeniach Trybunału Konstytucyjnego w następnie rozprawę lub posiedzenie jawne są równorzędnymi prawnie konstytucyjnie legitymizowany mi sposobami rozpoznawanie wniosków pytań prawnych oraz skarg konstytucyjnych w niniejszej sprawie żaden z wnioskodawców nie wystąpią rozpoznanie sprawy na rozprawie jak również postanowił o tym, skład orzekający należy zauważyć, że ustawa o Trybunale Konstytucyjnym uprawnia do orzekania na posiedzeniu niejawnym z 2 alternatywnych w sytuacjach mianowicie gdy pisemne stanowisko uczestników postępowania w oraz pozostałe dowody zgromadzone w sprawie stanowią wystarczającą podstawę do wydania orzeczenia oraz gdy sprawa dotyczy zagadnienia prawnego, które zostało wystarczająco wyjaśnione we wcześniejszych orzeczeniach Trybunału wnioskodawcy zgodnie podnoszą, że zaszła druga z tych przesłanek do czego Trybunał przychylił się we wspomnianym postanowieniu w niniejszej sprawie główne problemy konstytucyjne dotyczą przepisów naruszających zasadę trójpodziału władzy niezależności władzy sądowniczej oraz uniemożliwiającej Trybunałowi rzetelne i sprawne działanie w tych kwestiach Trybunał wypowiadał się już wielokrotnie m. in. trzykrotnie w wyrokach w sprawach o sygnaturach AK 34 przez 15 kat 35 przez 15 i 47 przez 15 w odniesieniu do przepisów nowelizujących ustawę o Trybunale Konstytucyjnym w 2015 roku w każdej z tych spra w zostały przestawione obszerne stanowiska uczestników postępowania dodatkowo podmiotów dopuszczonych do udziału w sprawie o charakterze Amicus curiae w Trybunał uznał, że wszystkie zagadnienia prawne pojawiające się w niniejszej sprawie zostały zatem dostatecznie wyjaśniona tym samym możliwe jest rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym w jednocześnie należy wskazać, że możliwość rozpatrywania sprawy przez Trybunał na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależniona od przesłania w pisemnych stanowisk uczestników postępowania Trybunał wystąpiło takie stanowiska, wyznaczając uczestnikom zgodne z ustawą o Trybunale Konstytucyjnym termin na ich przesłanie, które były adekwatne do złożonego do założonego przepraszam terminu rozpoznania sprawy przez sam Trybunał co do podstawy orzekania Otóż postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wnioskami z 2 sierpnia 2016 roku w, a więc jest ono prowadzone na podstawie przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2015 roku sprzed w brzmieniu sprzed nowelizacji z uwagi na obalenie domniemania konstytucyjności ustawy nowelizującej w całości, a także poszczególnych jej przepisów, a w szczególności art. 2 a także art. 1 pkt 10 art. 1 pkt 12 litera prawa i artykułów pierwszego pkt 14 postępowanie przed Trybunałem w tym zagadnienia dotyczące wyznaczania terminów rozpraw i posiedzeń oraz liczby sędziów wymaganej do orzekania w większości, jakie zapadają wyroki w pełnym składzie normuje ustawa o Trybunale Konstytucyjnym w 2015 roku w brzmieniu sprzed nowelizacji co do orzekania w okresie vacatio legis Trybunał Konstytucyjny podjął kontrolę konstytucyjności ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku przed jem i jej wejściem w życie, czyli w okresie vacatio legis ustawa podlega kognicji Trybunału już w dniu, w którym i tak został opublikowany w Dz. U. 1 z celów vacatio legis jest bowiem umożliwienie Trybunałowi kontroli ustawy, zanim ta zaś nie wywoływać skutki prawne podobnie vacatio legis może służyć także samemu ustawodawcy, który w tym okresie ma sposobność korygowania dostrzeżonych niedoskonałości ustawy, dokonując nawet stosownej nowelizacji niniejszej sprawie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku wszystkie 3 wnioski inicjujące postępowanie wpłynęły tuż po jego ogłoszeniu w Dz. U. wnioskodawcy żądali przy tym, by Trybunał zbadał ustawę w okresie 14 dniowego vacatio 14 dniowe vacatio legis wskazując, że po jej wejściu w życie była ona nieodwracalne skutki prawne zgodnie z art. 50 ust. 1 i drugie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2015 roku Trybunał związany jest wskazane we wniosku zakresem zaskarżenia, który obejmuje wskazanie kwestionowanego aktu normatywnego lub jego części oraz formułowanie zarzutu niezgodności z konstytucją ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą w sformułowane we wniosku żądanie wydania przez Trybunał orzeczenia to w okresie vacatio legis jest elementem opisanego wyżej zakresu zaskarżenia w sytuacji, gdy z wniosku wynika, że późniejsze wydanie orzeczenia przez Trybunał nie wywoła oczekiwanej przez wnioskodawców skutków prawnych w niniejszej sprawie treści wniosku wynika, że powodem złożenia w okresie vacatio legis było dążenie przez wnioskodawców do tego, by uniemożliwić wejście w życie niekonstytucyjnych przepisów w orzekanie przez Trybunał po upływie vacatio legis, a tym samym po wejściu w życie tych przepisów uniemożliwiałby osiągnięcie tego celu Trybunał orzeka zatem w dniu, w którym obowiązuje jeszcze ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2015 roku, a przedmiotem jego kontroli są przepisy ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku należącej do polskiego porządku prawnego w okresie spoczywa Ania przed wejściem w życie co do umorzenia w Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że na gruncie sprawy to 3910616 pierwszoplanowe charakter miały zarzuty dotyczące treści przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku w odniesieniu do podobnych zagrań Trybunał zajął stanowisko we wcześniejszych orzeczeniach rekonstruują standardy konstytucyjne, jakie powinna spełniać każda ustawa regulująca organizację tryb postępowania przed Trybunałem nie bez znaczenia w tym wypadku było również to, że w ustawie o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku ustawodawca powtórzył część przepisów, które było już przedmiotem ostatecznego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego Trybunał Konstytucyjny reguł kontrolował zatem także takie rozwiązania prawne, które przywracały w niekonstytucyjny regulacji m. in . z tego względu jak wcześniej wspominano było możliwe rozpatrzenie tej sprawy na posiedzeniu niejawnym w relatywnie krótkim czasie od dnia wpłynięcia do Trybunału pism procesowych wnioskodawców powyższe okoliczności uzasadniały umorzenie postępowania w pozostałym zakresie w tym w odniesieniu do kontroli trybu uchwalenia zaskarżonej ustawy ze względu na zbędność wydania wyroku Trybunał musiał bowiem podejmować takie decyzje procesowe, które wyłączały ryzyko orzekania o warunkach tzw. paradoksu orzeczniczego, gdy przepisy stanowiące przedmiot kontroli musiałby służyć jednocześnie do oceny konstytucyjności nich samych istotą wspomnianego paradoksu została wyczerpująco wyjaśniona w sprawie kara 47 przez 15 zlotego Trybunał uznał, że nadrzędnymi wartościami proceduralnymi, które muszą kierować się w tym postępowaniu była niezwłoczna 6 orzeczenia jeszcze przed upływem relatywnie krótkie vacatio legis oraz jednoznaczne określenie skutków prawnych wyroku w odniesieniu do podsta w funkcjonowania Trybunału Konstytucyjnego w odnośnym emerytom co do zasady podziału władzy w Otóż konstytucja uchwalona przez zgromadzenie narodowe oraz zatwierdzono w referendum przez naród wyznacza organom państwa innym podmiotom prawa reguły postępowania, określając ich wolności prawa i obowiązki względem siebie, a także podstawowe zasady ustroju Rzeczypospolitej polskiej w daje ona także wyraz porządkowi zasady wartości, które musi być uwzględniane w procesie stanowienia stosowania prawa konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej polskiej w ramach, na podstawie którego funkcjonować mają wszystkie organy władzy publicznej, w którego muszą przestrzegać wszystkie osoby znajdujące się pod jej władzom zabezpieczeniem nadrzędności konstytucji jest m. in. zasada podziału władzy jest ona przeciwieństwem zasady jednolitej władzy Państwowej, zapobiegając instrumentalizacji konstytucji lub sprowadzanie do politycznej deklaracji manifestu programowego w ostatecznym rozrachunku zabezpiecza, więc wolności prawa człowieka przed nadużyciem ze strony władzy istotą zasady wyrażonej w art. 10 mostem pierwsze konstytucji jest zarówno funkcjonalny podział władzy, jaki stan równoważenia się władz w celu gwarantowania poszanowania kompetencji każdej z nich stworzenia podsta w do stabilnego działania mechanizmów demokratycznego państwa prawa każdej z 3 władz powinny przypadać kompetencje materialnie odpowiadające istocie co więcej każda z tych władz powinny zachować pewne minimum kompetencyjne stanowiące o zachowaniu tej istoty ustawodawca zaś, kształtując kompetencje poszczególnych organów państwowych nie może naruszyć owego istotnego zakresu danej władzy Trybunał Konstytucyjny wyróżnia zatem grupę kompetencji wyłącznych, które odpowiadają tylko 1 funkcji władzy to jest władzy ustawodawczej wykonawczej albo sądowniczej, tworząc minimum, które jest niezbędne do realizacji tej funkcji przez organ nie mogą one zostać ani przeniesione na inny organ ani naruszane w procesie stanowienia lub stosowania prawa w Artego dziesiątek konstytucji stoi na przeszkodzie koncentracji funkcji władzy w 1 organie z drugiej zaś, przewidując dualizm organizacyjny w obrębie władzy ustawodawczej wykonawczej sądowniczej zapobiega monopolizacji władzy przez 1 z organów w szczególności zaś parlament nie ma pozycji nadrzędnej oczywiście w tym systemie nad innymi organami z wyjątkiem ściśle określonych przypadków nie ma także ma pozycji monopolistycznej w systemie organów państwowych w zasadach podziału władz interpretowana w związku z dotykiem czwartym postęp pierwsze konstytucji, które stanowią władzy zwierzchniej narodu to znaczy, że żaden organ władzy ustawodawczej wykonawczej lub sądowniczej nie może ani zastąpić władzy zwierzchniej ani występować wyłącznie w roli władzy zwierzchniej preambuła konstytucji wyraźnie wskazuje, że naród ustanowił konstytucję Rzeczypospolitej polskiej jako prawo pocztowe dla państwa w konsekwencji nawet demokratycznie wybrany parlament nie ma kompetencji do podejmowania rozstrzygnięć, które były sprzeczne z ustawą zasadniczą także wtedy, gdy ich uzasadnieniem ma być Ros dobro narodu, w których nadawca wyznaczył tym samym organom władzy publicznej materialne proceduralne granice, w których wszystkie rozstrzygnięcia muszą się każdorazowo mieścić w mokrą na ważenie władzy nie może być traktowany jako odrębna zasada ustrojowa, która wprowadza wyjątek od podziału władzy lub pozostawała w nim kolizji równoważenie odnosi się bowiem do samych funkcji władzy, które zostały wprost rozdzielone w art. 10 mostem pierwsze konstytucji, ale do jej organów wykonujących przyznanym kompetencję równoważenie ujawnia się w sferze stosowania prawa i oznacza, że żadna z władz nie może być całkowicie odseparowana od pozostałych stanowi, więc następstwo dokonanego uprzednio na poziomie konstytucyjnym podziału władzy znaczeniu formalnym w tym szerokim kontekście konstytucyjnym doniosłość nabiera art. 173 konstytucji Rzeczypospolitej polskiej, w których szczególny sposób określa pozycję władzy sądowniczej w konstytucyjnym podziale władzy w stosunkach między władzą ustawodawczą wykonawczą możliwe są różne formy wzajemnych oddziaływań współpracy w dopuszcza się również konstytucyjne istnienia obszaru, w którym kompetencje organów należących do obu władz to jest ustawodawczej sądowniczej przepraszam i wykonawczej przecinają się lub nakładają o tyle relacje między władzą sądowniczą, a pozostałymi władzami muszą opierać na zasadzie separacji koniecznym elementem zasady podziału władz są też niezależność sądów niezawisłość sędziów gwarancją przestrzegania art. 10 art. 173 konstytucji jest w szczególności sądowa kontrola konstytucyjności norm sprawowana przez Trybunał Konstytucyjny sądownictwo konstytucyjne w Europejskiej kulturze prawnej od samego początku jego powstania pomyślane było jako zabezpieczenie jednostek przed tyranią większości gwarant zwierzchności prawa nad zwierzchnością siły Trybunał Konstytucyjny nie tylko jest gwarantem prymatu konstytucji również stoi na straży trójpodziału władzy wszelkie dotyczącego regulacji nie mogą doprowadzić do sytuacji, w której utraciłby zdolność funkcjonowania w Trybunał rozstrzygnął w dzisiejszym wyroku czy zakwestionowane niniejszej sprawie przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku w podpowiadają konstytucyjną zasadą podziału i równoważenia się władzy oraz odrębności w i niezależności władzy sądowniczej, owszem, za chwilę co do sprawności rzetelności instytucji publicznych w Otóż Trybunał uważa, że art. 20 siostry ust. 1 pkt 1 rok 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku wprowadzą nakaz orzekania w pełnym składzie w sprawach, których 3 sędziów Trybunału wystąpił o to w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu skargi konstytucyjnej wniosku do pytań prawnych Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że przepis ten jest niezgodne z art. 197 konstytucji oraz zasadą sprawności i rzetelności działania instytucji publicznych wywodzoną z preambuły konstytucji przemawiały za tym następujące argumenty po pierwsze, ustawodawca naruszył wymóg sprawności działania instytucji publicznej wniosek o 3 sędziów nie został uzależniony od specyfiki danej sprawy w szczególności zaś od liczby zaskarżonych przepisów i stopnia skomplikowania i treści normatywnej oraz od liczby złożoności wskazanych wzorców kontroli nie musiał być ani żaden sposób uzasadnione merytorycznie ani nie podlegał ocenie prezesa Trybunału lub składu orzekającego, który został już wyznaczony do rozpoznania sprawy zakwestionowany przepis podważał praktykę procesową doniosłość kompetencji prezesa Trybunału do wyznaczania sędziów do składu z uwzględnieniem kolejności alfabetycznej rozwoju liczby spraw wpływających do Trybunału zarządzenia prezesa Trybunału mogą zostać bowiem de facto pozbawiony skuteczności skutek złożenia wniosku należało ponadto zauważyć, że przepisy konstytucyjne nie przewidują przyznanie uprawnień procesowych grupom sędziom, stanowiąc wyłącznie o Trybunale jako organie kolegialnym złożoną z 15 sędziów oraz, skazując wyczerpującego organ w ustawodawca nie zrealizował prawidłowo upoważnienia udzielonego Warty kule 100 dziewięćdziesiątym siódmym konstytucji nie sposób bowiem uznać za tryb postępowania w konstytucyjnym rozumieniu takiego zbioru ustawowych norm proceduralnych, które 1 upoważnia do podważenia przez żywność procesowych dokonywanych prawidłowo na podstawie innych norm przynależnych do tego zbioru wartego 100 dziewięćdziesiąty siódmy konstytucji stanowiący o trybie postępowania wymaga zachowania spójności wewnętrznej zbioru norm regulujących postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym w, a po drugie w ustawodawca naruszył wymóg rzetelności działania instytucji publicznej, zważywszy że wystąpienie ustawowo określonego skutku wniosku Teresy rozpoznanie z pełnym składzie Trybunału Konstytucyjnego zostało uzależnione wyłącznie od oświadczenia mniejszości sędziów w stosowaniu zakwestionowanego przepisu mogło doprowadzić do odstąpienia od ogólnej zasady na jakich opiera się postępowaniu przed Trybunałem, że tylko najistotniejszej najdonioślejsze konstytucyjnie sprawy rozpoznawane są w pełnym składzie Trybunału Konstytucyjnego ustawodawca dopuścił tym samym możliwość odwrócenia w procesie stosowania prawa ustawowo określonego porządku proceduralnego i uczynienia wyjątku, jakim jest rozpoznanie sprawy z pełnym składzie zasadą ogólną uczestnicy postępowania przed Trybunałem nie mieliby wówczas żadnych racjonalnych przesłanek pozwalających na określenie, które sprawy podlegają rozpoznaniu w składzie 5 lub 3 sędziów, które w pełnym składzie rozwiązanie takie podważał zaufanie do państwowego organu wystosowanego przez nie prawo patrzeć się w ustawodawca naruszył wymóg efektywności działania instytucji publicznej w stosowaniu zakwestionowanego przepisu w związku z przepisem nakazującym rozpoznawanie wniosków wg kolejności wpływu oraz przepisem zwiększającym liczbę sędziów niezbędnych do rozpoznania sprawy w pełnym składzie prowadzić mogło do przekazywania wszystkich spra w do rozpoznania w pełnym składzie, uniemożliwiając tym samym Trybunałowi wykonywanie kompetencji, o których mowa w art. 188 konstytucji bez zbędnej zwłoki w następnie art. 38 ust. 3ego szóstego ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku regulował zasady wyznaczania terminów rozpra w wyłączenia od tej zasady oraz upoważnienie do wyznaczenia rozprawy poza kolejnością wpływu przepis ten dotyczył rozpra w, na których mają być rozpatrywane wnioski cytuje wg kolejności wpływu spra w do Trybunału Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że przepis ten jest niezgodne z art. 10 art. 173 art. 188 art. 191 ust. 1 pkt 1 do piątego konstytucji oraz zasadą sprawność rzetelność działania instytucji publicznych wyrażoną w preambule konstytucji art. 38 ust. 33 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku, różnicując kontrolę norm inicjowana obowiązkami względem innych jest w postępowaniu przed Trybunałem osłabia wiarygodność spójność Konstytucyjnego systemu ochrony praw człowieka oraz mógł doprowadzić do delegitymizacji działania podmiotów wymienionych w art. 191 ust. 1 punkt po 0105 . konstytucji, żeby przypomnieć, że kompetencja do złożenia wniosku w sprawach, o których mowa w art. 188 konstytucji ma charakter Konstytucyjny oraz spełnia doniosłe publicznoprawne funkcję oprócz pytań prawnych skarg konstytucyjnych wnioski o abstrakcyjną kontrolę norm są podstawowym narzędziem służącym ochronie konstytucyjnych praw wolności służą one także o ochronie podstawowych zasad ustrojowych moment rozpoznania wniosku, o którym mowa w art. 1900106 . pierwszy pkt 1go piątego konstytucji nie jest zatem obojętne z punktu widzenia ochrony praworządności i stabilności stosunków prawnych w imię wcześniejsze tym łatwiejsze jest uniknięcie lub zminimalizowanie niekorzystnych następnie konstytucyjności nawiązanych stosunków prawnych w dotychczasowym orzecznictwie konstytucyjnym związek rozpoznania poza kolejnością wpływu spraw zainicjowanych wnioskami z ochroną stabilności stosunków prawnych w ujawnią się m. in. w wypadku kontroli przepisów ustaw czasowo ograniczających prawo i wolności z uwagi na realizację interesu publicznego np. wywłaszczenia pod budowę dróg w ustach incydentalnych, które regulacje odnosiłby się do jednorazowego rozwiązania problemu społecznego np. spłatę niektórych niezaspokojonych należności przedsiębiorców wynikających z realizacji udzielonych zamówień publicznych, w czym ustaw kształtujących z mocy prawa sytuację podmiotów prawa prywatnego n p . sprawy dotyczące wywłaszczenia ex lege okoliczności te nie zostały uwzględnione w żadnym zakresie w art. 38 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku Trybunał, otrzymując w tym zakresie wyrażone swoim wcześniejszym orzecznictwie pogląd, że cytuję wprowadzenie wymogu wyznaczania terminów rozpra w, na których są rozpoznawane wnioski wg kolejności wpływu spra w oznacza uzależnienie od tempa rozpatrywania sprawy przez Trybunał od okoliczności, które za sprawą tonie pozostają w żadnym racjonalnym związku rozwiązanie zakłada również wszystkie sprawy wpływające do Trybunału są porównywalnej potrzebują takiego samego czasu na ich rozpoznanie tymczasem czas poszły na rozpatrzenie sprawy niezależne od liczby innych spraw, które do Trybunału wpłynęły też od specyfiki danej sprawy w szczególności zaś od liczby zaskarżonych przepisów i stopnia skomplikowania treści normatywnej oraz od liczby i złożoności wskazanych wzorców kontroli koniec seta od w, dlatego że dziesiątym pierwsze szóstym trzecie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku z upoważnienia prezesa Trybunału Konstytucyjnego do skrócenia o połowę 30 dniowego terminu po upływie, którego może odbyć rozprawa w sprawach pytań prawnych skarg konstytucyjnych sporów kompetencyjnych w Brodach kresową niekonstytucyjnością tego przepisu przemawiały argumenty podniesione już wcześniej w odniesieniu do art. 38 ust. 3 do 6 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym Konstytucyjny charakter kompetencji do złożenia wniosku abstrakcyjną kontrolę jej systemowa doniosłe dla ochrony praw wolności oraz zasad ustroju, a ponadto równoważnych procesową względem skarg konstytucyjnych pytań prawnych stały na przeszkodzie regulacji, która w sposób bezwzględny i automatyczne przyznawała pierwszeństwo rozpoznania skarg pytań prawnych oraz wniosków w sprawie, o którym mowa w tytule 189 konstytucji przed wnioskami, o których mowa w art. 191 ust. 1 pkt 1 do piątego konstytucji w, dlatego że rząd tym pierwszym ufam szósty ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku uzależnia rozpoznanie sprawy o obecności prawidłowo zawiadomiona o do prokuratora generalnego lub jego przedstawiciela w wypadkach, których ustawa przewidywała obowiązek jego uczestnictwa w Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że przepis ten jest niezgodny z art. 10 art. 173 art. 188 oraz zasadą sprawności i rzetelności działania instytucji publicznych wyrażoną w preambule konstytucji zakwestionowany przepis uzależniał zdolność Trybunału Konstytucyjnego do kontroli konstytucyjności prawo w ciemności okoliczności faktycznych takich jak ważne, że nieobecność prokuratora generalnego na rozprawę w razie się, że ustawodawca nie ogranicza czasowo skutków, jakie były niestawiennictwa prawidłowo zawiadomionego prokuratora generalnego rozpoznanie sprawy mogą zostać wstrzymane bezterminową, a tylko 100 osiemdziesiąty ósmy konstytucji w związku z tegoż 1005 . ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w re nakazują tymczasem rozpoznać Trybunałowi sprawę bez zbędnej zwłoki wydać orzeczenie sprawa została dostatecznie wyjaśniona w ponad to w Artego 60 pierwszy ust. 6 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym umożliwiał niesprawność działania organu Konstytucyjnego przez prokuratora generalnego, godząc tym samym wiarygodność Trybunału jako organu ochrony konstytucyjnych praw i wolność od tegoż 1008 . postęp piąte siódmego ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku uregulował instytucję sprzeciwu grupy sędziów wobec proponowanego kierunku rozstrzygnięcia sprawy rozpoznawanej w pełnym składzie skutkując przeci w było odroczenie narady 3 miesiące w razie ponownego sprzeciwu kolejne 3 miesiące Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że tylko 60 ósmy postęp 0507 . ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku jest niezgodny z art. 188 konstytucji z samą sprawność rzetelność działania instytucji publicznych wyrażoną w preambule konstytucji przemawiały za tym następujące argumenty po pierwsze, ustawodawca naruszył wymóg sprawności działania instytucji publicznej stosowania zakwestionowanego przepisu uniemożliwiało wydanie orzeczenia w sprawie rozpoznanej w pełnym składzie, w którym zgłoszono sprzeciw zakwestionowany przepis przepis przeprasza wprost rozróżnia narady podczas, których zgłaszane jest pierwszy sprzeciw porządną narady podczas, których zgłaszane z drugiej sprzeci w oraz kolejną narody, podczas której przeprowadza się głosowaniem upoważniając grupy sędziów do zgłoszenia sprzeciwu ustawodawca nie określił precyzyjnie podmiotowych przedmiotowych czasowych ograniczeń sprzeciwu mogą zgłosić grupa 4 sędziów przy czym ustawodawca nie wykluczył możliwość ponownego zgłaszania kolejnych studiów przez tę samą lub tylko nieznacznie zmienioną grupy sędziów w teoretycznie możliwe było formowanie wielu zróżnicowanych personalnie grób 4 sędziów, którzy niektóre mogły zgłosić sprzeciw w trakcie narady z pełnym składzie przeciw każdej z grupy automatycznie skutkowało odroczeniem narady w pierwszej kolejności o 3 miesiące darzył kolejne 3 miesiące art. 10 ósmy szóstym siódmy ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku w zakresie w jakim stanowi, że przeprowadza się kolejną naradę i głosowanie nie wykluczył sam w sobie dopuszczalności zgłoszenia ponownego sprzeciwu przez 1 grupę 4 sędziów z nowego sprzeciwów tej samej sprawy przez grupę sędziów, która już raz sprzeci w zgłosiła zasada sprzeciwu nie podlegała bowiem ocenie składu sędziowskiego skutek w postaci odroczenia narady następuje w takiej sytuacji z mocy prawa po drugie, ustawodawca naruszył wymóg rzetelności działania instytucji publicznej stosowanie zakwestionowanego przepisu uzależniała dalsze rozpoznanie sprawy, które zgłoszono sprzeciw od uznaniowości grupy 4 sędziów wprowadzane przez proces ruszył przez ustawodawcę przesłanki zgłoszenia sprzeciwu miało charakter pozorny, gdy sprzeci w nie wymaga uzasadnienia przesłanka doniosłości ustrojowej sprawy lub ochrony porządku publicznego adresowana była wyłącznie do sędziego zgłaszającego sprzeci w nie podlegała weryfikacji na forum pełnego składu wystąpienie ustawowo określonego skutku sprzeciwu to jest podrożenie nalot zostało zatem de facto uzależnione wyłącznie do oświadczenia woli mniejszości sędziów to, że nie tylko nie wymaga uzasadnienia, ale nie może zostać skonfrontowane ze stanowiskiem większości składu orzekającego potrzecie ustawodawca naruszył również wymóg efektywności działania instytucji publicznej w stosowaniu zakwestionowanego przepisu uniemożliwiało bezzwłoczne wydanie orzeczenia w sprawach, w których sprzeciwu nie zgłoszono tylko, że rządy ósmy ust. 5go siódmego ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku interpretowanych w związku z przepisami o kolejności wyznaczania spra w oraz rozpoznawaniu spra w w pełnym składzie skutkowałoby powstaniem nieuzasadnionej konstytucyjnie przewlekłości postępowania zainicjowane wnioskami w terminach rozpraw tego rodzaju sprawach wyznaczamy powinny być wg kolejności wpływu wszystkich spra w do Trybunału Konstytucyjnego skorzystanie przez grupę 4 sędziów z ustawowego uprawnienia skutkowałoby w tej sytuacji nie tylko odroczeniem narady w sprawie, której zgłoszono sprzeciw w ale stałoby również na przeszkodzie rozpoznaniu na rozprawie każdej zainicjowanej wnioskiem spra w, które wpłynęłyby do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie, w której taki sprzeci w zgłoszoną w tym samym zakwestionowana regulacja uniemożliwia wykonanie konstytucyjnej kompetencji Trybunału bez zbędnej zwłoki, czego wymaga norma konstytucyjna zasada niezawisłości sędziów Trybunału Konstytucyjnego w warunkach niniejszej sprawy należy przypomnieć, że niezawisłość sędziów sędziów Trybunału obejmuje następujące elementy strony stosunku do uczestników postępowania niezależność Orlanda od organów instytucji pozasądowych samodzielność sędziego w relacji do władz innych organów sądowych niezależnie od czynników politycznych wewnętrzną niezawisłość sędziego dlatego 100 dziewięćdziesiątym piąte szóstym pierwsze konstytucji przesądza, że niezawisłość sędziego Trybunału Konstytucyjnego wiąże się ze sprawowaniem urzędu niewątpliwie konstytucyjna gwarancja obejmuje zatem orzekanie w sprawach, o których mowa, o których mowa w art. 188 konstytucji konstytucyjne pojęcie sprawowania urzędu nie jest zatem tożsama ani za sprawowanie wymiaru sprawiedliwości ani w oko z wyrokowaniem w imieniu Rzeczypospolitej ani nie ogranicza się do wykonywania tylko czynności orzeczniczych w sprawowaniu urzędu sędziego Trybunału Konstytucyjnego obejmuje zarówno wyrokowanie orzekanie w innych sprawach konstytucyjnie powierzona Trybunałowi w jakiej wykonywanie wszystkich czynności związanych z zarządzaniem procesem orzekania o 1100 sześćdziesiąty piąte szóstym pierwszy konstytucji wyraża zatem gwarancji niezawisłości sędziego uczestniczącego w rozpoznaniu sprawy począwszy od momentu jej wpływu do Trybunału i wyznaczania sędziego do składu w mając powyższe na uwadze, uwzględniając kryterium podmiotowe niezawisłości należało odróżnić niezawisłość subiektywne obiektywne okres od innych podmiotów prawa oraz niezawisłość subiektywną zdolność do sprawowania sędziego pozaprawnych zasad wartości w obrębie niezawisłości wyjęciu obiektywu ze względu na kryterium przedmiotowe narażało rozróżnić niezawisłość zewnętrzną to jest od innych organów władzy publicznej oraz zewnętrzną to jest od innych sędziów Trybunału w każdym wypadku niezawisłość wiąże się autonomiczne z autonomicznej rozumiane sprawowaniem urzędu co obejmuje zarówno w rokowaniach inne czynności związane z procesem orzekania w sprawach konstytucyjnych powierzonych źródłem roszczenia tak rozumianej niezawisłości sprawowania urzędu może być zarówno akt stanowienia lub stosowania prawa i czynność faktyczną konsekwencji Trybunał przyjął, że za art. 195 ust. 1 wynika z konstytucji wynika wiele różnych norm prawnych adresowanych do różnych podmiotów prawa w szczególności przepisem w razie adresowane do sędziego nakaz zachowania niezawisłości subiektywne adresowane do każdego organu władzy ustawodawczej wykonawczej sądowniczej zakaz wywierania nacisków na sędziego sprawującego swój urząd adresowane do ustawodawcy nakaz ustanowienia ustawowych gwarancji niezawisłości sędziego oraz zakaz ustawowej ingerencji w Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że tylko 2 siostry postęp pierwszy pkt 1 widzą nadzieję oraz artykuły sześćdziesiąty ósmy ustęp o 0507 . ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku są niezgodne z art. 1100506 . pierwszy konstytucji prawa przepisy ustawowe dotyczy wewnętrznego aspekt niezawisłości teraz to jest niezawisłość sędziego względem innych sędziów Trybunału Konstytucyjnego w zarówno upoważnienie do złożenia wniosku skutkującego przekazaniem sprawy do rozpoznania w pełnym składzie jak upoważnienie do złożenia sprzeciwu wobec proponowanego kierunku rozstrzygnięcia odnosiły się do sfery sprawowania urzędu z konstytucyjnym rozumieniu w dotyczy wszakże proces rozpoznania sprawy wykonywania czynności urzędniczych dlatego jestem siostrą w tempie aż po pierwszych liter, A-G ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku umożliwi arbitralną ingerencję w niezawisłość sędziów wyznaczonych do rozpoznania sprawy ich kompetencje do oceny szczególnej zawiłości sprawy sędziowie nie mogli bowiem podjąć decyzję zgodnie z własnym przekonaniem wniosek 3 sędziów mógł zostać złożone bez uzasadnienia wywołać skutek procesowy, zanim jeszcze skład wyznaczony do rozpoznania sprawy podjął decyzję czy skorzystać z kompetencji przewidzianych w art. 200606. pierwszy po pierwszych liter, A-G ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku, a tylko sześćdziesiąty ósmy ust. 5 do siódmego ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku dopuszcza z kolei arbitralną ingerencję grób 4 sędziów niezawisłość sędziego sprawozdawcy niewymagające żadnego uzasadnienia sprzeciwu stanowi formę poza merytorycznego wpływu na sędziego sprawozdawcę skrajnych wypadkach, uniemożliwiając mu przedstawienia argumentów za zaproponowanym przez niego rozstrzygnięciem problemu Konstytucyjnego osią dyskusji na forum pełnego składu sprzeciw skutkować miał wszakże obligatoryjne mogą się naradę, po którym następowało przedstawienie wspólnej propozycji rozstrzygnięcia przez sędziów w zgłaszających sprzeci w Trybunał stwierdził, że podjęta przez ustawodawcę próba instytucjonalizacji mniejszości sędziowskiej na wzór gwarancji proceduralnych znany z projektora mentalnym nie odpowiada funkcji Trybunału Konstytucyjnego jako organu władzy sądowniczej oraz indywidualnemu statusowi niezawisłych sędziów Trybunału w jednorodność Trybunału zasady jego apolityczności konstytucyjne gwarancje proceduralne oraz charakterystyczne dla władzy sądowniczej sposób orzekania w sprawach konstytucyjnych powierzonych sprzeciwiają się tworzeniu takich analogii na gruncie ustawy, o którym mowa tu Góra 100 dziewięćdziesiątym siódmym konstytucji przeciwko instytucjonalizacji swoiste mniejszości sędziowskiej przemawiają ponadto istniejącej ugruntowanej tradycji prawa Konstytucyjnego gwarancje niezawisłości wewnętrznej sędziego Trybunału, do których zaliczyć należy upoważnienie do złożenia zdania odrębnego sędzia nie podzielający poglądy większości składu orzekającego nie jest związany może zawsze zgłosić zdanie odrębne zarówno sentencji, jakie od uzasadnienia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w UE odnośnie do konstytucyjności przepisów przejściowych to należy zauważyć, że tylko 83 trzydziestym pierwszy ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku jest przepisem przejściowym, dokonując w nim niezbędnych droższe niż Inter temporalnych co do sposobu kończenia postępowań toczących się przed Trybunałem w momencie wejścia w życie tej ustawy prawodawca odwołał się właśnie do zasady bezpośredniego działania prawa nowego przesądził, że w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie nowej ustawy należy stosować przepisy rozwiązanie przewidujące bezpośrednie zastosowanie nowych przepisów norm zapewnia wprawdzie szybkiej stosunkowo proste legislacyjnie, a przy tym na ogół bezkolizyjne zastąpienie dawnego prawa nowym, ale bywa nielojalny wobec zainteresowanych o swoje poczucie bezpieczeństwa prawnego może także wywołać następstwa podobne do nas wstecznego działania prawa z tych właśnie względów ustawodawca musi uwzględnić dyrektywy płynące z zasady stabilności rozstrzygnięcia organu władzy publicznej pewności prawa ochrony praw słusznie nabytych interesów w toku wynikające z zasady demokratycznego państwa prawnego to się tyczy rozstrzygnięć Inter temporalnych w zakresie przepisów regulujących postępowanie przed organami państwa za utrzymanie w mocy czynności dokonanych na podstawie dotychczasowych zmienianych uchylanych przepisów przemysł może w szczególności lojalność wobec ich uczestników sprowadzające się z minimalnym wymiarze zapewnienia im poczucia pewności, iż czynności ukończone przed nastąpieniem zmiany prawa zostaną utrzymane w bez konieczności ponawiania uzupełniania i t p . a całe postępowanie będzie w sposób nieuzasadniony w wyciągany utrudnione w tym gorzej zatem rozstrzygnięcie Inter temporalne zawarte w art. 83 mostem pierwsze ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku samo przejście nie narusza standardów konstytucyjnych to tylko pod warunkiem rozumianego w ten sposób, że nie podważa skuteczność czynności w postępowaniach wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku, który dokonano przed jej wejścia w życie wartego 833 ust. 2 krąg ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku w akordeonach Trybunału obowiązek rozpatrzenia wszystkich spraw zainicjowanych w drodze skargi konstytucyjnej pytania prawnego w terminie roku od wejścia w życie ustawy pozornie mogłoby się wydawać, że rozwiązanie takie realizują postulat sprawność działania instytucji publicznych wynikających z preambuły w praktyce jednak przepis ten nakładał na Trybunał obowiązek niemożliwy do wykonania co wynika z po pierwsze, dużej liczby spra w, które Trybunał miałby rozpoznać w ciągu roku po drugie, dotychczasowego średniego czasu rozpoznania spraw, które wynosi 21 miesięcy po trzecie zasad tworzenia składów orzekających angażujących do rozpatrywania zgodności z konstytucją wszystkich sędziów Trybunału pełny skład to co najmniej 13 z nich skład 5 sędziów po czwarte przepisów przejściowych, które wymagają rozpatrzenia wszystkich spraw odnowa w zmienionym składzie Trybunału krótkie terminy uniemożliwiają faktyczne rozpatrzenia sprawy, że jest ona sprawą skomplikowaną, a także rozporządzenie w sposób rzetelny tego wymaga preambułę ustawodawca z 1 strony sformułowań typu 80 w trzecim mostem drugi ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku nakaz rozpoznania wszystkich spraw, o których mowa w tym przepisie w terminie roku w, a z drugiej strony wprowadził do tej samej ustawy rozwiązania, które uniemożliwiają Trybunałowi wydanie orzeczenia w terminie roku z przyczyn od niego zupełnie niezależnych zakwestionowany przepis ingerował w niezależność Trybunału w zakresie ustalania porządku rozpatrywania spra w w uniemożliwia dokonywanie przez Trybunał zmian w kolejności wyrokowania paczka w zależności od wagi spodziewanego problemu Konstytucyjnego w, a ponadto wymuszą nieuzasadniony pośpiech orzekania co zagraża rzetelności funkcjonowania Trybunału określenie maksymalnego terminu rozpoznania sprawy przez Trybunał możliwe jest w przepisach konstytucyjnych, a jedynym przypadkiem takiego rozwiązania jest Artego w 272004 . szóstym drugie konstytucji w drodze ustawy nie można wprowadzać wyjątku od tej zasady zakazu ustawowego określenia maksymalnego terminu rozpoznania spra w w ustawie wynika z zasady trójpodziału władzy bowiem jest to forma ingerencji władzy ustawodawczej istotę działania władzy sądowniczej stąd tylko ustrojodawca może sformułować w przepisach konstytucyjnych wymóg działania władzy sądowniczej w określonych ramach czasowych wartego 836100 drugi ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku został uznany za niezgodne z art. 10 wartego 100 siedemdziesiątym trzecim oraz zasadą rzetelności sprawności działania instytucji publicznych wynikającą z preambuły konstytucji odnoszą się do artykułów od osiemdziesiątego czwartego do sześćdziesiątego siódmego ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że przepisy miały na celu podważenie dokonania czynności procesowych w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku ustawodawca nakazywał bowiem, by Trybunał ponownie dokonał formalnej oceny wniosków wyznaczył składy orzekające terminy rozpra w przeprowadził wstępną kontrolę skarg konstytucyjnych, które nie nadano biegu przed wejściem w życie ocenianej ustawy o art. 84 po osiemdziesiątego siódmego ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku prowadziły tym samym do niekonstytucyjnego doprecyzowania zasad działania prawa nowego, którą ustawodawca przyjął w art. 83 szóstym pierwszy ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku w tym zaś kontekście należało zauważyć, że możliwe problemy przejściowe intertemporalne dostosowawczy związany z nowym postępowaniu przed Trybunałem znane były prawodawcy jeszcze przed uchwaleniem kontrolowanej ustawy, o czym świadczy m. in. szczegółowe rozwiązania przyjęte w art. 134 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2015 roku oraz uzasadnienie wyroku o sygnaturze AK 47 przez 15 proc żonę Annę ustawodawca świadomie szczególnego charakteru procedury hierarchicznej kontroli norm, w której inaczej niż w procedurze cywilnej lub karnej nie wyodrębnia się ani stadiów postępowania i instancji powinien uwzględnić jej swoistość oceniane w przepisach rozdziału czwartego ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku zawierały niekonstytucyjne elementy, dostosowując wartego 86100 drugi ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku w nakazywał wszakże rozpoznać wszystkie zawisły sprawy, które zostały zainicjowane pytaniem prawnym skargą konstytucyjną wciągu roku od wejścia w życie prawa nowego na gaz ten dotyczył również skarg konstytucyjnych na etapie wstępnego rozpoznania z kolei art. 80 czwarty szóstym pierwszy ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku nakazywał Trybunałowi w ciągu 14 dni od wejścia w życie ocenianej ustawy zawiesić wszystkie postępowania w sprawach zainicjowanych wnioskami na okres 6 miesięcy podjęcie zawieszonego postępowania nie mogło nastąpić przed upływem tego okresu niezależnie od dostosowania się przez wnioskodawcę do wymogów prawa nowego od problemu Konstytucyjnego oraz faktycznej zdolności Trybunału do rozpoznania danej sprawy w obu wypadkach ustawodawca dokonał rozstrzygnięcia o charakterze orzeczniczym ingerują w proces rozpoznania sprawy przez Trybunał Konstytucyjny należało zaś przypomnieć, że cytuję zadaniem ustawodawcy stworzenie optymalnych warunków ani ingerowanie w proces orzekania przez określenie momentu, w którym Trybunał może się zająć daną sprawą w koniec cytatu zakwestionowane przepisy przejściowe naruszają odrębności niezależność Trybunału jako organu władzy sądowniczej Artego osiemdziesiąty piąty ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku w sprawach, w których został wyznaczony termin rozprawy w nakazywał wyznaczyć na nowo składy orzekające w dalszej kolejności skutkował koniecznością rozpoznania tych spraw na nową niezależną od etapu, na którym te sprawy się znajdował w koleje art. 8 dziesiąte szósty ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku w modyfikują proces orzekania w sprawach, w których został wyznaczony termin publicznego ogłoszenia orzeczenia w sprawie rozpoznawanej na posiedzeniu niejawnym ustawodawca nakazywał bowiem nie tylko odroczyć ogłoszenie, ale przede wszystkim zmienić skład orzekający tak, aby pozostawało zgodne z wymogami prawa nowego, zważywszy że nie uregulowano w nim rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym w położenie oraz dostosowanie, o których mowa w art. 86 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku oznacza, że w istocie konieczność rozpoznania sprawy na rozprawie w nowym składzie i procedurze w ten sposób ustawodawca w sposób generalny abstrakcyjny pozbawiły doniosłości prawnej postanowienia Trybunału Konstytucyjnego rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym niekonstytucyjność ingerencji ustawodawcy niezależnie od trybu inny nałóg ujawnia się w szczególności w sytuacji, w której wyznaczono publiczne ogłoszenie wydanego na posiedzeniu niejawnym w roku, pod którym podpisy złożyli sędziowie składu orzekającego w konsekwentne stosowanie art. 66 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku oznaczało bowiem konieczność zmiany wyroku Trybunału, który formalnie za odporność jeszcze nie został ogłoszony zakwestionowane przepisy przejściowe, jeżeli uwzględnić skalę zmian krótkie terminy dostosowujące oraz okres vacatio legis zostały ukształtowane w sposób niepozostawiający Trybunałowi możliwość przystosowania się do prawa nowego ponadto prowadzimy te niekorzystne zmiany sytuacji procesowej wnioskodawców, o których mowa w art. 1900106 . pierwszy po to, by tyłem do piątego konstytucji w konsekwencji do podważenia rację wniosku jako środka abstrakcyjnej kontroli norm wnioskodawcy niezależnie od tego kiedy złożyli swój wniosek wraz ze względu NATO czy zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych złożonego pisma procesowego zostali zobowiązani do dostosowania nowych wniosków do nowych wymagań procesowych wywiązanie się z obowiązku ustawowego przez wnioskodawcę pozostawała jednak bez znaczenia dla biegu sprawy, gdyż termin podjęcia postępowania głównie zależą od tego kiedy wnioski zostaną uzupełnione o objęcie wszystkich nierozpoznanych dotąd wniosków w pierwszej kolejności zawieszeniem, a następnie wymagają rozpoznania sprawy wg kolejności wpływu spra w do Trybunału prowadzi do powstania wylot letnie przewlekłości, a tym samym stałoby na przeszkodzie rozstrzygnięciu niejednokrotnie doniosłych z perspektywy ustroju oraz ochronę wolności praw człowieka problemów konstytucyjnych w podobny skutek wywołują zakwestionowane przepisy przejściowe w sprawach inicjowanych skargami konstytucyjnymi w zależności od etapu rozpoznania konieczne jest albo zmiana reżimu prawnego i dalszego procedowania wg prawa nowego albo powtórzenie czynności dokonanych na etapie wstępnego rozpoznania, jeżeli przed wejściem w życie ustawy o skardze nie nadano dalszego biegu w wodzie na powyższe Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że artykuły 84858687 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku są niezgodne z zasadą zaufania do państwa i stanowionego przezeń prawa wyrażoną w art. 2 konstytucji oraz w art. 10 art. 173 konstytucji co do ogłaszania i w ostateczności wyroków Trybunału Konstytucyjnego, w którą Konstytucyjny orzekł, że art. 80 ust. 4 o 100 osiemdziesiąty dziewiąty ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku budzą poważne zastrzeżenia konstytucyjne rozwiązanie zawarte w art. 80 mostem czwarty ustawy o Trybunale Konstytucyjnym przewidujące, że ogłoszenie orzeczenia Trybunału jest uzależnione od wniosku prezesa Trybunału Konstytucyjnego do Prezesa Rady Ministrów sugeruje jednoznacznie, że samo przekazanie orzeczenia TK do wydawcy Dziennika urzędowego w bez wymaganego wniosku na podstawie artykułu o 100 dziewięćdziesiątego szóstym drugie konstytucji nie przesądza o jego publikacji ogłaszanie orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego na wniosek w zakłada także, że pismo prezesa Trybunału Konstytucyjnego może podlegać ocenie nawet być przedmiotem proceduralne kontrowersje n p . co do tego czy spełnia kryteria formalne wniosku otrzyma należną postać bądź treść w obowiązującym stanie prawnym ogłaszanie orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego zarządza prezes Trybunału Konstytucyjnego podobna regulacja obowiązywała w wedle ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 1997 roku Formuły to dobrze oddają formalny charakter publikacji, która jest warunkiem koniecznym wejścia w życie orzeczenia, ale nie wpływa na jego byt prawny w unormowania konstytucyjne wyklucza w tym zakresie swobodę działania organu administracji rządowej w nie przewiduje dla wydawcy Dziennika urzędowego zabrali innych niż techniczne pracy, jeżeli art. 80 trojga ust. 4 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku zostało przedstawione w toku prac legislacyjnych wypowiedzi posłów większość parlamentarną potwierdzają, że intencją ustawodawcy na gruncie art. 8 dziesiątego wstęp 4 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku w było przyznanie Prezesowi Rady Ministrów prawa do weryfikacji prawidłowości orzeczeń Trybunału skierowanych do publikacji w kolejnym zaskarżonych przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku mecz Artego 80 dziewiątym zakładał podział może 8 Trybunał na te, które mają zostać ogłoszone w Dzienniku urzędowym mitach, które ogłoszono nie będą ustawodawca uznał zatem swoje prawo do wyboru orzeczeń Trybunału podlegających publikacji w zlewniach za pomocą kryterium tam moralnego, czyli orzeczenia wydane przed 20 lipca 2016 roku i kryterium przedmiotowego orzeczenia dotyczące aktów normatywnych, które nie utracił mocy obowiązującej w dniu wejścia w życie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku w za dobrą Konstytucyjnego sięga jednak głębiej dotyczy nie tyle nawet samej dopuszczalności selekcji orzeczeń Trybunału przez Sejm i Regionalnego badania postawy kompetencyjne ustawodawcy do ingerencji w konstytucyjne system publikacji orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego ustawodawca nie jest władny oceniać, które orzeczenia sądu Konstytucyjnego mogą być publikowane, które na publikację nie zasługują zagadnienia te w ogóle nie są materią ustawową przesądzają ex lege art. 196 drugi konstytucji w tym sensie w Artego 80 dziewiąty ustawą o Trybunale Konstytucyjnym ustanawianie przewidziane w ustawie zasadniczej model ogłaszania orzeczeń wyłączają spod regulacji konstytucyjnej 9 ostatecznych wyroków orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego w nagrodzie wygłosił 1010 . ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku w sposób szczególny należało również odnotować stygmatyzuje idące stwierdzenie rozstrzygnięcie Trybunału wydanych co to jest naruszeniem przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2015 roku wyrażona nie tylko poza granicami ustrojowe kompetencje władzy ustawodawczej, ale także zsumowane bez jakichkolwiek podsta w faktycznych merytorycznych, a przedtem z partyjnego słownych przesłankach niezasługujących na ochronę powódka wkroczenie władzy ustawodawczej za pomocą aktu prawa powszechnie obowiązującego w tym wypadku ustawę w sferę władzy sądzenia będące przejawem swoistego wymiar sprawiedliwości oraz sędziów konstytucyjnych wydających wyroki w imieniu Rzeczypospolitej polskiej jest nie do pogodzenia ze standardami państwa prawnego ustawodawca zrecenzował w art. 69 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku w konkretny wyrok Trybunału Konstytucyjnego podjęte przez konkretnych sędziów Trybunału Konstytucyjnego w odniesieniu do konkretnych spra w w przepisach sędziom Trybunału Konstytucyjnego działanie niezgodne z prawem, usprawiedliwiając w ten sposób wcześniejszą odmowę publikacji wyroków Trybunału Konstytucyjnego przez organ wydający Dzienniku urzędowym w, sprzedając samej czynności ogłoszeniu orzeczenia Trybunału charakter wyjątku uzależnionego od woli władzy ustawodawczej w jakikolwiek z Konstytucyjnego punktu widzenia ocena zawarta w art. 69 ustawą o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku nie może mieć niema żadnego waloru prawnego sama taka praktyka oczywiście narusza zasadę podziału równoważenia władz obowiązek współpracy współdziałania między konstytucyjnymi organami władzy publicznej niezależność sądów trybunałów oraz wszystkie te normy zasady, które konstytuują elementarne podstawy ustroju państwa dlatego Trybunał orzekł w proc tylko 8 dziewiąty konstytucji jest niezgodny także z art. 10 art. 173 konstytucji co roku konstytucyjności dopuszczenia sędziów do orzekania zaskarżona art. 90 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku był przepisem dostosowującym, którego zakres zastosowania został ograniczony do sytuacji faktycznej istniejących w dniu ogłoszenia tej ustawy z maczetą w zamysłem deregulacyjnym ustawodawcy było unormowanie statusu prawnego konkretnych sędziów Trybunału Konstytucyjnego, którzy zostali wybrani częściowo przez Sejm siódmej częściowo przez Sejm ósmej kadencji do tej ostatniej grupy sędziów o tym, przepraszam ostatniej grupy sędziów Trybunał Konstytucyjny Trybunał Konstytucyjnego prezydent odebrał ślubowania ustawodawca w tym przepisie nakazuje, aby sędziowie wybrani przez Sejm ósmej kadencji zostali dopuszczeni do orzekania Trybunał prezes Trybunału Konstytucyjnego miałby przydzielać sprawy stworzy warunki do wypełnienia urzędu sędziego w tym kontekście Trybunał stwierdził, że tego 90 ustawą o Trybunale Konstytucyjnym z 2016 roku rodzi zastrzeżenia konstytucyjne dwojakiego rodzaju po pierwsze, proces wyboru sędziego Trybunału Konstytucyjnego jest kompleksowy unormowano w art. 1900406. pierwsze konstytucji odpowiednich przepisach ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2015 roku poszczególne czynności prawne zmierzające do wyboru sędziego przez Sejm oraz złożenia przez sędziego Trybunału Konstytucyjnego ślubowania wobec prezydenta w aktami stosowania prawa dokona z innymi zawsze w odniesieniu do konkretnych kandydatów oraz konkretnych sędziów Trybunału Konstytucyjnego w ustawodawcę nie może tych czynności zastąpić aktem o charakterze generalnym abstrakcyjnym z 1 strony niejako przejmując obowiązki prezesa Trybunału Konstytucyjnego z drugiej w rozstrzygające, które akty wyboru sędziego Trybunału Konstytucyjnego dokonany w przeszłości przez Sejm siódmej i Sejm ósmej kadencji były ważne po drugie, Trybunał wypowiedział się ostatecznie na temat podstaw prawnych wyboru sędziów Trybunału Konstytucyjnego na miejsce zwolnione z 2015 roku stanowisko to uznany za aktualne także w tym postępowaniu w tym świetne wykonanie przez prezesa Trybunału Konstytucyjnego dyrektyw zawartych w artykule w dziewięćdziesiątym ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku byłoby równoznaczne z działaniem sprzecznym z wyrokami Trybunału, które mają moc powszechnie obowiązującą wiążą także sąd Konstytucyjny oraz jego prezes zarządu ponadto przypomnieć, że w wyroku z 3 grudnia 2015 roku o sygnaturze SK 34315 Trybunał uznał, że podstawa prawna wyboru sędziów Trybunału Konstytucyjnego, których kadencja upływała 6 listopada 2015 roku była zgodna z konstytucją treść uchwały Sejmu z 25 listopada 2015 roku w sprawie stwierdzenia braku mocy prawnej uchwał Sejmu z 8 października 2015 roku dotyczących wyboru sędziów Trybunału przez Sejm siódmej kadencji w końcu Polski poz. 1100139132  030300034  035 w ogóle nie dość, że do procesu wyboru sędziego TK nie cała wieś częściowo świadczenia częściowo zaś niewiążącej prawnie rezolucji w tej sytuacji wybór nowych sędziów Trybunału Konstytucyjnego przez Sejm ósmej kadencji został dokonany także na miejsce, które nie brakowało tej sytuacji dotyczy właśnie dlatego 90 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku o w i wreszcie co do skutku wyroku Trybunał Konstytucyjny orzeka w okresie vacatio legis ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku wraz z publicznym ogłoszeniem tego wyroku przepis uznany za niezgodne z konstytucją utracił przymiot domniemania konstytucyjności stało się to zanim jeszcze ustawa o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku weszła wżycie zaczęła wywoływać skutki prawne wszystkie organy państwa w tym Trybunał mają obowiązek powstrzymania się stosować niekonstytucyjnych regulacji ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2016 roku o Trybunał z urzędu zobowiązany do respektowania swoich wyroków jako ostatecznych mających moc powszechnie w obowiązującą to są zasadnicze motywy w Chicago w wyroku Trybunału Konstytucyjnego dziękuję bardzo bardzo dziękuję pani sędzio czy do przygotowania uzasadnienia 1 kwestii konstytucyjnej przedstawionej przez wnioskodawców połowę drugiego sędziego sprawozdawcy pana sędziego Piotra tulei, który w tym interes ruszył przedstawienie zasadniczych motywów tej kwestii kwestia ta dotyczy art. 16 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w myśl, którego prezesa wiceprezesa Trybunału powołuje prezydent Rzeczpospolitej spośród 3 kandydatów przedstawionych na każde stanowisko przez zgromadzenie ogólne w stosunku do tego przepisu grupa posłów sformułowała zarzut mówiący w ten sposób, że liczba kandydatów wskazywanych przez zgromadzenie narodowe przez zgromadzenie ogólne prezydentowi powinna być proporcjonalna do liczby sędziów zasiadających w Trybunale Konstytucyjnym konieczność przedstawienia wg tego przepisu 3 kandydatów na prezesa i 3 kandydatów na wiceprezesa stanowi w sumie 40 % składu Trybunału Konstytucyjnego składu zgromadzenia ogólnego i zdaniem wnioskodawców prezydent zyskuje w ten sposób faktyczny wpły w na rozstrzyganie co do powoływania prezesa Trybunału z pominięciem zgromadzenia ogólnego sędziów dlatego ustawa nie może przewidywać zdaniem wnioskodawców więcej niż 2 kandydatów z kolei Rzecznik Praw Obywatelskich w stosunku do tego samego przepisu sformułował inny zarzut mówiący w ten sposób, że konstytucja wprawdzie nie określa liczby kandydatów jako zgromadzenie ogólne powinno przedstawić prezydentowi ale, ponieważ kompetencja przedstawienia kandydatów została powierzona zgromadzeniu ogólnym Trybunału należy przyjąć, że kwestia ta jest wyłączona spod spodu materii ustawowej ona jest uregulowana w art. 194 ust. 2 konstytucji i w związku z tym ustawodawca nie może w ogóle tej kwestii regulować, bo narusza w ten sposób zarówno art. 194 ust. 2 taki art. 173 mówiąc o zasadzie niezależności władzy sądowniczej w powiązaniu z artykułem w dziesiątym mówiącym o równoważeniu się władz Trybunał Konstytucyjny w części podziela stanowiska wnioskodawców i dostrzega problem Konstytucyjny jak na tle artykułów szesnastego się pojawia ustawodawca nie może w sposób dowolny regulować sposobu wykonywania kompetencji przez zgromadzenie ogólne sędziów, która to kompetencja została zgromadzeniu ogólnemu sędziów Trybunału powierzono wprost art. 194 w 2 trudno nie podziela jednak poglądu, że z tego przepisu tego art. 194 ust. 2 wynikałoby, że prezydentowi może być przedstawiony tylko 2 kandydatów nie może być przedstawiona większa liczba i nie podziela też stanowiska, że jest to materia całkowicie wyłączona spod materii ustawowej i w związku z tym, by to zgromadzenie ogólne wyłącznie ani ustawodawca może stanowić przepisy w tym zakresie, żeby odnieść się do tych zarzutów i dokonać ich oceny niniejszej sprawie trzeba rozpocząć od wykładni samej konstytucji, ponieważ art. 194, żeby był prawidłowo zinterpretowany wymaga powiązania go z art. 10 kształtującą zasadzie podziału władzy art. 126 określającym funkcje w szczególności art. 1261012 określającym funkcję i zadania prezydenta oraz art. 173 wyrażającym zasadę o nic o odrębności władzy sądowniczej od władzy ustawodawczej i wykonawczej i wreszcie art. 1940602 . zaczynając od kompetencji prezydenta na początek trzeba poczynić taką uwagę, że powoływanie prezesa Trybunału Konstytucyjnego jest prerogatywą prezydenta to konstytucja jednoznacznie rozstrzyga należy jednak zwrócić uwagę, że jeżeli chodzi o prerogatywy prezydenta to nie są to uprawnienia prezydenta całkowicie nieograniczone prerogatywy z tego punktu widzenia można, by podzielić na takie 3 grupy są takie prerogatywy prezydenta wymienione w art. 144 konstytucji, które wiążą się ściśle ze sprawowaniem polityki wewnętrznej zewnętrznej państwa art. 10 ust. 2 konstytucji charakteryzuje tak prezydenta, że jest to organ władzy wykonawczej wtedy, kiedy prezydent w wykonujemy poprzez swoje prerogatywy politykę wewnętrzną zewnętrzną państwo, kiedy działa w ten sposób działa można powiedzieć no i najbardziej taki nieograniczony sposób, dlatego że powinien się w tym zakresie kierować wyłącznie z art. 126 ust. 1 i 2, który mówi, że prezydent jest najwyższym przedstawicielem Rzeczypospolitej polskiej gwarantem ciągłości władzy prezydent w szczególności czuwa nad przestrzeganiem konstytucji w, a jeżeli chodzi o prerogatywy, które wiążą się skonkretyzowanie przez akty prezydenta w sytuacji prawnej obywateli ewentualnie prerogatywy związane z ograniczaniem praw człowieka to w tym zakresie zakres związania prezydenta z konstytucją jest większy tym samym ustawodawca może większym stopniu też przewidzieć przepisy, które ograniczają prerogatywy prezydenta na ten temat Trybunał Konstytucyjny wypowiadał się bardzo obszerny kilka razy w szczególności w takim orzeczeniu wyroku w sprawie PL 25 na 12, gdzie odpowiadał na pytanie czy, jeżeli prezydent ogranicza dostęp do informacji publicznej obywateli to czy z tego tytułu, że ogranicza towar wykonują swoją prerogatywę niezwiązanych z art. 31 konstytucji przewidzianymi tam ograniczeniami Trybunał stwierdził, że tutaj nie ma można powiedzieć znaczenia czy ograniczenie prawa do informacji publicznej wynika z prerogatywy prezydenta 3 z aktu Sejmu przez aktu rządu te klauzule ograniczające w konstytucji zawsze działają tak samo i one w taki sam sposób mówią, kiedy dopuszczalne jest ograniczenie praw konstytucyjnych trzecia sytuacja, z którą Iskrą tutaj mamy do czynienia to jest sytuacja taka, gdzie poprzez swoje prerogatywy prezydent wkracza w niezależność władzy sądowniczej trafi, a tą kwestią Trybunał się w tej sprawie zajmował Otóż tak jak powiedziałem ustalenie zakresu tego wkraczania prezydenta w za niezależność władzy sądowniczej oraz rola, jaką ustawodawca może tutaj odegrać kształtujący konkretyzując prerogatywy prezydenta musi być odczytywana właśnie w kontekście art. 173 konstytucji, czyli niezależności władzy i odrębność władzy sądowniczej art. 10 mówiącego o równoważeniu się władz i wreszcie art. 195 mówiącego niezawisłości sędziów Trybunału i art. 194, w którym określa w prerogatywy do powoływania prezesa i wiceprezesa Trybunału, ale tylko spośród kandydatów wskazanych przez zgromadzenie ogólne sędziów tak jak już powiedziałem Trybunał Konstytucyjny interpretując wszystkie te przepisy nie podziela te z wnioskodawców, które zresztą częściowo są rozbieżne, czyli 1 tezy, że na gruncie art. 194 możliwe wskazanie wyłącznie 2 kandydatów oraz tezy drugiej, że art. 194 ust. 2 wyłącza materię ustawową materiały to, o których tutaj mówimy spod regulacji ustawodawcy Trybunał Konstytucyjny Konstytucyjny uznaje, że dla oceny zgodności ustawy z ostrym zaskarżonej ustawy z konstytucją w szczególności w tej kwestii związanej z wskazywanie przez prezydentowi kandydatów na prezesa konieczne byłoby dokonanie całego mechanizmu ustawowego określającego tryb wskazywania kandydatów na prezesa jej wykonywania tej kompetencji następnie przez zgromadzenie ogólne, czyli przedłużenie tych kandydatów prezydentowi ocena tego mechanizmu zależy zdaniem Trybunału Konstytucyjnego przede wszystkim od 2 elementów to znaczy od trzeba brać pod uwagę w tym zakresie, badając zgodność z konstytucją 2 kwestie po pierwsze, liczby kandydatów, która jest przewidziana przez ustawodawcę i po drugie, sposób ich wyłanianiem dopiero ten mechanizm, gdyby go całościowo analizować pozwala odpowiedzieć na pytanie czy art. 16 jest zgodny z konstytucją czy niezgodne Trybunał oczywiście nie będzie tutaj analizował wszystkich możliwych wariantów legislacyjnych, bo to zaś należy do ustawodawcy, ale chciał zwrócić uwagę na pewną zależność, jaka w tym zakresie występuje, jeżeli chcemy pozostawać w zgodzie z konstytucją, jeżeli zgromadzenie ogólne ma zachować swoją kompetencję do wskazywania kandydatów, jeżeli ta kompetencja nie ma się stać kompetencją pozorną albo, jeżeli nie ma być także kompetencja zgromadzenia ogólnego do przedstawienia prezydentowi kandydatów zostanie tak skonstruowana, że de facto będzie to kompetencja 1 sędziego czy kilku sędziów, którzy w odpowiedniej procedurze będą mogli wskazać kandydatów prezydent będzie z całego wachlarza tych kandydatów mógł sobie wybierać prezesa i innymi słowy, jeżeli zakładamy, że tak, że na gruncie art. 194 ust. 2 konstytucji nie powinno dochodzić do wydrążenia z treści kompetencji zgromadzenia ogólne z dostępem do wskazywania kandydatów to należałoby rozważyć następującą zależność im większa jest liczba kandydatów przewidzianych w tej procedurze zgłaszania ich prezydentowi tym węższy zakres swobody ustawodawcy w kształtowaniu samej procedury ta procedura nie może wtedy być tak ukształtowana, że ona przekształcała kompetencji zgromadzenia ogólnego w kompetencji poszczególnych sędziów Trybunału Konstytucyjnego i znów odwrotnie im mniej tych kandydatów przewiduje się w procedurze w tym większy zakres swobody kształtowania samej procedury, jeżeli doszłoby do zachwiania tych 2 elementów powstaje wtedy może dojść do wydrążenia kompetencji Trybunału Konstytucyjnego z treści, o których mowa w artykule w 194 ust. 2 konstytucji w niniejszej sprawie tego rodzaju wątpliwości została podniesiona został podstawiony został postawiony podstawowy zarzut mówiący o tym, że prezydent, wykonując swoją prerogatywę w takim kształcie jak o jakim mówi art. 16 ust. 1 no, więc zbytnio ograniczy kompetencje zgromadzenia ogólnego czy może mówiąc inaczej zgromadzenie ogólne nie będzie w stanie wykonywać swoje kompetencje względem prezydenta w sposób określony w konstytucji, że tak nie powinno być, dlatego że kompetencja prezydenta jest tutaj następczo w stosunku do kompetencji zgromadzenia ogólnego to tylko z Nike zgromadzenie ogólne musi kandydatów przedstawić, a potem prezydent może dopiero skorzystać ze swoich kompetencji ale, żeby tak postawiony zarzut rozpatrzyć w sposób zgodny z wymogami ustawy o Trybunale Konstytucyjnym no musiałyby zostać zaskarżone normatywnej treści, które przewiduje ustawa o Trybunale Konstytucyjnym w szczególności musiałby zostać zaskarżony stały mechanizm art. 16 ustawy z 22 lipca 2016 roku, a przede wszystkim Trybunał, żeby badać tego typu zależności musiałby badać art. 16 ust. 7 tej ustawy w związku z tym, że te zarzuty co do, u których Trybunał tylko w części podziela ich zasadność, ponieważ uważa, że tu nie chodzi ani o to czy z 2 czy 3 ani o to, że cała materia jest wyłączona spod regulacji konstytucyjnej tego argumentu Trybunał nie podzielała, że zarzuty, które na pewnym poziomie ogólności są przez Trybunał uważane za istotny problem Konstytucyjny, ale nie może ich Trybunał rozważyć, bo wtedy musiałby orzekać z urzędu, konstruując najpier w zarzut Konstytucyjny w sprawie, a następnie go, rozpoznając w oparciu o przepisy, które we wnioskach nie były wskazane jako przepisy zaskarżone z tych powodów Trybunał Konstytucyjny uznał, że zarzut dotyczący art. 16 ust. 1 jest niedopuszczalne w rozumieniu ustawy o Trybunale Konstytucyjnym i w tym zakresie umorzył postępowanie dziękuję bardzo dziękuję panie sędzio i teraz proszę o przedstawienie pierwszego zdania odrębnego przygotowanego przez pana sędziego Zbigniewa Jędrzejewskiego państwo będzie przygrywał na postawę art. 69 ust. 2 ustawy z dnia 2005 . czasowo tysiące piętnastego roku o Trybunale Konstytucyjnym w cieniu busa z 2016 roku pozycja w 63 zgłasza zdanie odrębne do wyroku z dnia 11 sierpnia 2016 szesnastego roku o sygnaturze akt w Cannes w 39 omawiane wszystko w 711 sierpnia 2016 roku Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym wydał rozstrzygnięcie w sprawie połączonych wniosków 2 grup posłów Rzecznika Praw Obywatelskich o dotyczących zgodności z konstytucją Rzeczypospolitej polskiej przepisów ustawy z dnia 22 lipca 2016 roku o Trybunale Konstytucyjnym w Dz. U. poz. 1157 dalej testowany będzie jako ustawa o Trybunale z 2016 roku złożenie zdania odrębnego uzasadnia w sposób następujący po pierwsze, rozstrzygnięcie z ostrego sierpnia 2016 roku o sygnaturze akt SK 39 łamane na 16 zostało wydane z rażącym naruszeniem przepisów ustawy w konstytucji dotyczących postępowania przed Trybunałem w wady postępowania polegają na tym, że w Trybunał, rozpatrując sprawę nie zastosował przepisów ustawy o Trybunale Konstytucyjnym obowiązującym brzmieniu w szczególności w zakresie dotyczącym ustawiania składu orzekającego na podstawie art. 44 ust. 13 ustawy o Trybunale w kolejności rozpatrywania spra w w związku z wyznaczeniem terminu posiedzenia jawnego art. 80 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym oraz terminów przedstawienia pisemnych stanowi w sprawie przez uczestników postępowania jest art. 82 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w, a po drugie, Trybunał niezgodne z prawem zastosował obowiązujące przepisy dotyczące przekazania sprawy do rozpoznania przez 2 w na posiedzeniu niejawnym to jest art. 106 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w niniejszej sprawie Trybunał przyjął, że tryb postępowania z regulują ustawa o Trybunale Konstytucyjnym kształcie określonym rozstrzygnięciem TK 9 marca 2016 roku o sygnaturze kas to świadoma mama piękność w należy przypomnieć, że w momencie wydawania obecnego rozstrzygnięcia o sygnaturze kaczyści jedno 16 rozstrzygnięcie czy osobno rzeka 4715 nie zostało ogłoszone w Dz. U . a zatem jego sentencji jego sentencja nie może określać trybu postępowania przed Trybunałem w orzeczeniu w sprawie o sygnaturze kas to się na 15 nie weszło w życie takie stanowisko odnośnie do skutków ogłaszania orzeczeń w Dzienniku urzędowym podjął się zresztą Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu do wyroku z 9 grudnia 2015 roku o sygnaturze PK 35 aktywność w Trybunał nie oceniał wtedy konstytucyjność instytucja ogłaszania orzeczeń w odniesieniu do tego zagadnienia w związku z wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich o nadanie wyrokowi mocy uchylające innych ustaw niekonstytucyjne przepisy już w momencie publicznego ogłoszenia orzeczenia w tym, że w uzasadnieniu tego wyroku o sygnaturze AK 3515 trybun już Trybunał stwierdził m. in. w struktury ogłoszenia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego stosować w stosownym organie promulgacyjnym jest zatem warunkiem koniecznym zaistnienia zmiany wprawie koniec cytatu w stworzymy wynika, że brak ogłoszenia stanowi o sygnaturze AK 47 omawiano 15 w Dz. U . w spowodował, że zmiana prawdopodobnie po wydaniu tego orzeczenia nie nastąpiła i do postępowania przed Trybunałem należy stosować przepisy ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w brzmieniu wynikającym z tekstu jednolitego wydatki na ich stanowisku służy zasadzie pewności prawa i daje gwarancję, że do sąsiadki adresaci aktów normatywnych wiedzą, jaki brzmienia aktu normatywnego obowiązku najpoważniejszych naruszeń proceduralnych nie jest mniejszy sprawy jest orzekanie skoro w składzie 12 osobowym składzie nieznanym obowiązującej ustawie o Trybunale Konstytucyjnym w zgodzie Zadka 44 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym orzekanie w pełnym składzie wymaga udziału trzymanie 13 sędziów Trybunału w obecnie w Trybunale Konstytucyjnym jest 15 sędziów zdolnych do orzekania o być wobec nich zostały przeprowadzone wszystkie czynności prawnych doniosłe warunkujący obsadzenie stanowiska w 15 sędziów, którzy złożyli ślubowanie wobec prezydenta Rzeczypospolitej tworzy pełny skład, który zgodnie z VAT w tym 44 ust. 1 ustawy o Trybunale w ma orzekać w sprawach wniosków należy podkreślić, że w Polskim systemie prawnym nie ma obecnie przepisów, które przyznawały Trybunałowi czy prezesowi Trybunału uprawnienia do decydowania o tym, który sędzia ma zdolność orzekania o z wyjątkiem sytuacji oczywiście dotyczących wyłączenia sędziego, który stanowi art. 46 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym Trybunał nie podał prawnych innych postaw niedopuszczenia do orzekania w niniejszej sprawie 3 sędziów w Trybunału to jest Henryka Ciocha Lecha Morawskiego Mariusza Muszyńskiego sędziowie się natomiast również nie przedstawili prezesowi Trybunału informacji o okolicznościach mogących powodować wyłączenie z udziału w rozpoznawaniu spra w z tego względu orzekanie w składzie 12 sędziów stanowi naruszenie przepisów prawa wyrok powinien zapaść w pełnym składzie przez to należy rozumieć, skąd co najmniej 13 osób, bo w drugim uchybieniem procedury postępowania przed Trybunałem strony mamy do czynienia w niniejszej sprawie jest naruszenie przepisu dotyczącego kolejności rozpoznawania wniosków w Artego 80 ust. 2 ustawy o Trybunale stanowi bowiem, że terminy rozpraw obu posiedzeń niejawnych, na których rozpoznawane są wnioski wyznaczane są wg kolejności wpływu spra w do Trybunału w ustawodawca nie przewidział w tym zakresie wyjątków wnioski w sprawie wspólnych ma kilka 3916 wpływały do Trybunału Konstytucyjnego 2 sierpnia 2016 roku, a termin publicznego ogłoszenia został ogłoszony został wyznaczony na dzień 11 sierpnia w 2016 roku, ale złoto tępo w błyskawicznym należy podkreślić, że jak wskazują NATO we wnioskach zresztą podmioty inicjujące obecne postępowanie na rozpoznanie czeka w Trybunale około 80 wniosków do momentu wydania rozstrzygnięcia w sprawie o sygnaturze kat 39 mamy klasyczną na 16 nie zostały one jednak ocenione przez Trybunał w rodzi poważne zastrzeżenia co do realizacji zasady zaufania obywateli państwo i jego organów różnicowanie podmiotów inicjujących postępowanie przed Trybunałem poprzez pominięcie ustawy z reguły rozpoznawania spraw powoduje, że Trybunał orzeka znał się zasady równości wobec prawa, która nakazuje traktować tak samo podmioty podobne w procesie stosowania prawa wobec powyższego należy stwierdzić, że rozpatrują sprawy o sygnaturze Ka 30 dziury chowane na 16 Trybunał naruszył prawo procesowe rozprawą podmiotów inicjujących postępowanie w kolejnym naruszeniem trybu postępowania przed Trybunałem jest to, że ograniczą prawa uczestników do zajęcia stanowiska w sprawie zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy o Trybunale prezes Trybunału zawiadamia uczestników postępowania o przekazaniu wniosku pytania prawnego lub skargi do rozpoznania przez skład, orzekając w dobrych szans, bo odpisy wniosku pytania prawnego skargi ust. 2 tego artykułu stanowi natomiast uczestnik postępowania w terminie 2 miesięcy od doręczenia zawiadomienia w przedstawią pisemne stanowisko w sprawy w prezes Trybunału bez podstawy prawnej wyznaczył uczestnikom termin n p . na przesył przedłożenie stanowiska do 8 sierpnia 2016 roku w towarzystwie, że prezes Trybunału w świetle ustawy o Trybunale Konstytucyjnym nie mogą skrócić termin na przedstawieniu pisemnych stanowisk przez uczestników postępowania w tym, więc należy przypomnieć, że na mocy ustawy z dnia 22 grudnia 2015 roku o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym art. 8 dziesiąte drugi ust. 5 ustawy o Trybunale z 2015 roku w upoważniający prezesa uzasadnionych przypadkach do wyznaczenia innego terminu na przedstawienie pisemnych stanowisk przez uczestników postępowania został uchylony nawet gdyby przyjąć w bardzo by przyjąć takie założenie, że art. 80 dwudziestym piąty ustawy tak, aby obowiązywał w wyznaczonym przez prezesa TK termin należałby uznać za stanowczo za krótki wnioski inicjujące postępowanie w niniejszej sprawie wpłynęły do Trybunału 2 sierpnia liczyły łącznie ponad 100 stron uzasadnienia w każdy przyzna, że ustosunkowanie się dozownik do każdego z zarzutów wymagało od pozostałych uczestników postępowania czasu, by się z nim zapoznać, a następnie formułować rzetelne uwagi w prawo do rzetelnej procedury przed Trybunałem, który Trybunał często się powołuje w swoim orzecznictwie obejmuje również prawo do zajęcia stanowiska w rozsądnym czasie przez ustawowo umocowanych uczestników postępowań w razie brak stanowisk uczestników postępowania nie wstrzymuje rozpoznania sprawy, ale też nie służy wszechstronnemu wyjaśnieniu sprawy przez Trybunał do czego organ ten jest zobowiązany mocą art. 51 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym dla uznania sprawi, że dostatecznie wyjaśnioną do wydania orzeczenia potrzebna jest bowiem znajomość nie tylko stanowiska podmiotu inicjującego kontrolę przed Trybunałem, ale też tych podmiotów, które kwestionowany akt ustanowił w oraz organów stojących na straży praworządności wpada w tym większe znaczenie, że związków podmiotów inicjujących postępowanie w sprawie wynika, że nie wszystkie zamysł ustawodawcy było wystarczająco wyjaśnione w uzasadnieniu projektu ustawy o pisemne stanowiska wszystkich uczestników postępowania oraz rozpoznanie sprawy podczas niejawnej narady w tym wypadku służy wszechstronnemu wyjaśnieniu podnoszonych wątpliwości pomijanie uprawnień procesowych innych niż wnioskodawca uczestników postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym musi zostać utrzymane ocenione negatywne budzi też istotne zastrzeżenia co do niezależności Trybunału Konstytucyjnego Trybunał Konstytucyjny, rozpoznając sprawę o sygnaturze PK 39 A 6 ma 16 na posiedzeniu niejawnym przekroczył już od 53 ust. 1 pon 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym zgodnie z art. 10m trzecim ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym Trybunał może rozpoznać wniosek w pytaniu prawnym skarga na posiedzeniu niejawnym, jeżeli po pierwsze, pisemne stanowisko uczestników postępowania oraz pozostałe dowody zgromadzone w sprawie stanowią wystarczającą podstawę do wydania orzeczenia w klub po drugie, sprawa dotyczy zagadnienia prawnego, które zostało wystarczająco wyjaśnione we wcześniejszych orzeczeniach Trybunału rozstrzygnięcie w tej sprawie podejmuje skład orzekający te są tu 53 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym Trybunał zdecydował o rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym na mocy postanowień 3 sierpnia 2016 roku sygnatura kał 39 Malanów 16 postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa szkodzi nieznanym ustawie młodszy skład 10 sędziów Trybunału Konstytucyjnego w tym przypadku aktualne pozostają uwagi dotyczące ustanawiania składów Trybunału w UE zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy o Trybunale postanowienie to powinno zostać wydane w pełnym składzie przez to należy rozumieć maksymalnie 13 osobową należy również podkreślić, że w sprawie o sygnaturze PK 39 mamy aż 16 Trybunał nie mógł zastosować art. 9 ust. 1 września zostały spełnione przesłanki wymienione w tym przepisie po pierwsze, Trybunał nie mógł zastosować 53 art. 1003 ust. 1 pkt 1 ustawy o Trybunale w, z którego wynika, że przekazanie wniosku do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym jest możliwe w gdy pisemne stanowisko uczestników postępowania oraz pozostałe dowody zgromadzone w sprawie stanowią wystarczającą podstawę do wydania orzeczeń zatem, jeżeli sporne postanowienie zapadło 3 sierpnia, a uczestniczy w postępowaniu zostali zobowiązani do złożenia pisemnych stanowisk do 8 sierpnia w to, wydając postanowienie Trybunału widziałbym wystarczających podsta w do wydania orzeczenia, tym bardziej po rozpoznaniu sprawy w na posiedzeniu niejawnym po drugie, jako podstawę prawną swojego postanowienia z 3 sierpnia 2016 roku sygnatura kat 39 łamane na 16 Trybunał przyjął art. 106 ust. 1 pon 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z treści tego przepisu wynika, że przesłanką rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym jest to w przybyło to, że dotyczyła ona zagadnienia prawnego, który został wystarczająco wyjaśnione we wcześniejszych orzeczeniach Trybunał w wbrew temu co wynika z uzasadnienia postanowienia trzeciego świadka zagadnienia prawne, które stanowią istotę problemów konstytucyjnych przedstawione wraz z wniosku grupy posłów Rzecznika Praw Obywatelskich nie były wystarczającym zakresie przedmiotem analizy rozstrzygnięć Trybunału osoby w sprawach o sygnaturze Kałat 34 łamane na 15 KO 35 Wanat 15 MK 47 łamane na 15 dotyczący organizacji oraz trybu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym Trybunał wyjaśnił jedynie, że konstytucyjna podstawa kontroli zaskarżonych przepisów, jaki merytoryczną stała wyżej przywołanej sprawie został przez Trybunał Konstytucyjny dostatecznie wyjaśnioną dlatego Trybunał uznał, że zachodzi przesłanka, o których mowa o art. 63 ust. 1 pon 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w 2015 roku w związku z tym Trybunał Konstytucyjny postanowił jak sentencji Trybunał nie sprecyzował jednak, o które zagadnienia prawne, choć uzasadnienie postanowienia 3 sierpnia 2016 roku ma charakter czysto formalny brakuje w nim argumentacji na potwierdzenie podjętego rozstrzygnięcia takie szczegółowe zasady szczegółowe uzasadnienie jest konieczne, gdyż przesłanka określona wart około 1006 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale ma charakter nieostry należy stwierdzić, że Trybunał mógłby zastosować art. 1003 ust. 1 pkt 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym tylko wtedy, gdy w uzasadnieniu postanowienia 3 sierpnia 2016 roku szczegółowo przedstawił w argumenty na poparcie swojego rozstrzygnięcia ogólne sformułowanie ogólne z ogólnie sformułowane oświadczenie Trybunału, że zagadnienie prawne dotyczące w zagadnienia prawne dotyczące organizacji trybu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym było wystarczająco były wystarczająco wyjaśnione dotychczasowym orzecznictwie nie daje podstawy do tego, by postanawia o rozpoznaniu ważne sprawy ustrojowej bez przeprowadzenia jawnej rozprawy w zresztą analiza wniosków inicjujących postępowanie dowodzi, że nie wszystkie zagadnienia prawne poruszane sprawy o sygnaturze AK 3916 zostało wystarczająco wyjaśnione we wcześniejszych orzeczeniach Trybunału uznał, że zagadnienie prawne zostało wystarczająco wyjaśnione we wcześniejszych orzeczeniach Trybunału w od kilkudziesięciu stopniowym po 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym należy rozważyć popiersie, które z kwestionowanych rozwiązań prawnych kontrolowanego aktu normatywnego w połączeniu z określonymi problemami konstytucyjne były przedmiotem wcześniejszych wypowiedzi Trybunału oraz po drugie, czy wypowiedzi to dostatecznie wyjaśnił danych zagadnień ich w tym czasie część zarzutów zawartych we wnioskach dotyczą kwestii trybu Pasieka część zarzutów zawartych we wnioskach dotyczących kwestii trybu uchwalenia ustawy np. naruszenia zasady 3 czytań i realizacji dyrektyw wynikających z zasad poprawnej legislacji szkoły vacatio legis czy konstrukcja przepisów przejściowych o tryb uchwalania ustawy o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym Trybunał orzekał w sprawach osób, na które Arka 35 ma 15 i Kacper 7 piękność odnośnie do vacatio legis przepisów przejściowych stoisko zdają sprawy sygnał kilka sztuk firmowana pewność Trybunał zajmował stanowisko w stosunku do poszczególnych problemów konstytucyjnych, które pojawiają się w sprawie o sygnaturze kas 39 osób na żyzność za każdym razem były to jednak odpowiedzi uwzględniające konta, zanim sprawa przykład, badając czy w uchwaleniu ustawy w sprawach tam 35 mamy na 15 kat 47 bana 15 Trybunał wszy podobny postawionych zarzutach dokonał zupełny o zupełnie odmiennej oceny czynności prawodawczych w po pierwszym razem nie stwierdzi naruszenie konstytucji za drugi uznał, że tryb dojścia do skutku ustawy był niekonstytucyjny w z powyższego wynika, że wypowiedzi Trybunału dotyczące trybu legislacyjnego nie mogą być oderwane od problemów wynikających z kości kwestionowanych przepisów prawnych w kwestie te muszą być badane indywidualnie przy każdym akcie normatywnym należy przy tym uwzględnić to czy mamy do czynienia z nowym aktem 3 z nowelizacji istniejącego od oznacza to, że nawet jeśli Trybunał zajmował stanowisko dotyczące spra w związanych z celem ustawodawcy vacatio legis czy przepisami intertemporalnymi nie można tego stanowiska bez podium pogłębionej refleksji aplikować do każdego aktu normatywnego poza tym nie da się uzasadnić, że realizacja procedury określonej konkretnej ustawy stanowi zagadnienie wystarczająco wyjaśnione w dotychczasowym orzecznictwie Trybunału rzetelna ocena jakaś wyższa od tych sytuacji możliwa jest tylko w wyniku rozpoznania ma w po rosną w inna grupa zagadnień prawnych była związana z organizacją Trybunału Konstytucyjnego chodzi tu o procedurę przedstawienia poza przedstawienia prezydentowi RP kandydatów na prezesa wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego przez zgromadzenie ogólne sędziów Trybunału w Konstytucyjnego kwestia ta była poruszana sprawach nieprawdziwych kaczką oczyścić serwowane na 15 KO 35115 zagadnienie prawne dotyczące liczby kandydatów na prezesa wiceprezesa Trybunału Konstytucyjnego było wyjaśniane przez Trybunał w uzasadnieniu, że cienka 34 orzeczenia kaczyści 4 łamane aktywność w Bartoszu wyjaśnienie takie było wystarczające dla rozpoznania zarzutów chwali się na to, że kaczyści na 16 powiem stwierdził Trybunał w uzasadnieniu postanowiła się z 3 sierpnia w 2016 roku z czego 383 we wnioskach zakwestionowaną procedurę przenoszenia spra w na pełny skład dopuszczalność rozpatrywania ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w pełnym składzie w oraz widzialność pełnego składu w rozprawie osobno kilkanaście dziś rum banera 15 Trybunał oceniał, że zasady podziału spra w między poszczególne składy i przepisy o minimalnej liczby sędziów pełnym składzie powyższego należy stwierdzić, że oprócz kwestii liczebności pełnego składu wnioski dotyczyły innych zagadnień prawnych niż w sprawie sygnał, że kaczyści wychowana na 16, a więc rozpatrywanie tych zagadnień na posiedzeniu niejawnym narusza art. 9 ust. 1 po 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym wskazanych w postanowieniu z 3 sierpnia 2016 roku orzeczeniach nie poruszono zagadnień dotyczących formalnych wymogów wniosku do Trybunału oraz zawartości orzeczenia TK chodzi o kwestię skazania, bo rozstrzygnięcia wyniku głosowania w i oczywiście nie dotyczyły one problemu LO odraczania narady w brzegu Warty kule świszczą postęp ust. 5 do 7 z nowej kwestionowanej przez wnioskodawców ustawy w te zagadnienia prawne oczywiście nie powinny być rozpoznawane na posiedzeniu niejawnym czy też jest to dodatkowy argument, żeby dana sprawa nie była rozpatrywana na posiedzeniach w Polsce powyższego należy uznać, że zagadnienia prawne zawarte w połączonych wnioskach o sygnaturze AK 39 łamanym 16 nie został wystarczająco wyjaśnione w orzecznictwie Trybunału, a niektóre z nich wcale nie były przedmiotem rozważań Trybunału nie można bowiem twierdzić, że jeśli Trybunał wyjaśniał, że przeznaczenie określonych zasad konstytucyjnych dotyczących funkcjonowania Trybunału jest to wystarczający, by dokonać analizy zarzutów dotyczących przepisów o Trybunale Konstytucyjnym podczas posiedzenia niejawnego musi bowiem istnieć utrwalone orzecznictwo opisujący związek między poszczególnymi problemami konstytucyjnymi, a omówionych w orzecznictwie wzorcami konstytucyjnymi tylko wtedy można wówczas zagadnienie prawne zostało wystarczająco wyjaśnione biorąc pod uwagę wskazane wyżej nieprawidłowość należy uznać, że Trybunał pod mając, podejmując rozstrzygnięcia w dniach 0311 . sierpnia 2016 roku w narosło przepisy trybu postępowania w działo bez podstawy prawnej, ale wbrew zasadzie legalizmu określoną wart około 7 konstytucji była w 2 w w i dziękuję panie sędzie Teresa przedstawienie zdania odrębnego w zeszłym oni się sędziego Julię Przyłębską 50 moje zdanie odrębne dotyczy wyłącznie procedury trybu postępowania przyjętego przez Trybunał w tej sprawie konsekwentnie od początku orzekania nie wypowiada się co do Meritum spra w rozstrzyganych przez Trybunał, bo uważam, że najpierw musi być prawidłowo przyjęte zastosowana procedura, a następnie rozstrzygać mamy co do istoty, a więc oceniać konstytucyjność aktu prawnego działanie na podstawie ich granicach prawa to zgodnie z art. 7 konstytucji zasady wiążące wszystkie organy władzy publicznej z niniejszej sprawie o sygnaturze SK 39 przez 16 kwestionują przede wszystkim skład orzekający, który zgodnie zobowiązującą ustawą to 13 SEK dodatkowo, podnosząc sprawę postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z 3 sierpnia b r . na podstawie którego przeniesiono sprawy z orzekania na rozprawie do orzekania na posiedzeniu niejawnym postanowienie zapadło w składzie 10 sędziów, a skład orzekający na tej sali do 12 sędziów 2 sędziów nie miał, więc możliwości wypowiedzenia się co do zasadności takiego procedowania sprawa te winny mojej ocenie nie kwalifikowała się do rozstrzygnięcia na posiedzeniu niejawnym, bo nie został spełniony Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: PROGRAM SPECJALNY

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Więcej niż na antenie! Teraz TOK FM Premium 30% taniej: podcastowe produkcje oryginalne, Radio TOK FM bez reklam i podcasty z audycji. Nie zwlekaj i słuchaj wygodniej!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA