REKLAMA

Przemek Dębowski opowiada o książce Michaela Herra "Depesze"

Krakowskie Przedmieście
Data emisji:
2016-12-28 17:00
Prowadzący:
Czas trwania:
33:45 min.
Udostępnij:

Jedna z najważniejszych książek o wojnie po blisko 40 latach od pierwszego amerykańskiego wydania trafiła właśnie do księgarń w polskim przekładzie /Krzysztof Majer/. Michael Herr w 'Depeszach' spisał swoje doświadczenia z pracy korespondenta /1967-1969/ dla magazynu Esquire podczas wojny w Wietnamie. Krytycy zgodnie przyznają, że jego opublikowany 1977 roku reporterski zapis, mocna opowieść o wojennych realiach, to jedna z najważniejszych książek poświęconych tej tematyce jakie powstały w XX wieku. O książce "Depesze" rozmawiam z Przemkiem Dębowskim z wydawnictwa Karakter.

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
południowy czasy w radiu TOK FM Łukasz Wojtusik witam państwa bardzo serdecznie im z Krakowa będziemy przez kilkadziesiąt minut rozmawiać o książce Szanowni państwo, którą trudno jest sklasyfikować szeroko pojęte non-fiction tak moglibyśmy powiedzieć ile w tym z reportażu 1 z literatury jest Trockiego reportażu, dlaczego tak ciężko jest ważna i dlaczego i to pytanie jest trochę jak zarzut nie do wydawnictwa, który wydał, ale w ogóle ta książka ukazuje się dopiero Rozwiń » teraz Mark Russell depesza w przekładzie Krzysztofa Meyera książka od maja opublikowana nakładem wydawnictwa Karakter razem Przemek Dębowski wydawnictwa Karakter dzień dobry dzień dobry no właśnie myślisz, dlaczego dopiero teraz na tyle niewielka wielka zagadka trochę tak jest, że mamy dużo przerobionych tytułów z literatury ogólnoświatowej nie wszystko naraz było tłumaczone jest po części, dlatego że z poprzednim ustroju przed 81009 . roku będzie 89 rokiem nie wszystko mogło być tłumaczone na po osiemdziesiątym dziewiątym roku rynek czytelniczy się załamał i dosyć długo trwało, zanim to wszystko wróciło do normy w każdym razie wielu obszarach mamy zapóźnienia także w dziedzinie literatury niż się rzeczy pewne duże nazwiska docierają do nas dopiero teraz powiedzmy, że to jest książka, która została pierwotnie wydana w 1977 roku opowiada o wojnie w Wietnamie, a my Jamajki o HR opublikował jeszcze później na niewielkie rzeczy m. in. taką odpowiedź kubików natomiast to jest w zasadzie, dlaczego taka opowieść Opus magnum pisał 9 lat to książka pytamy o to dlaczego to tyle trwało nie potrafił do końca tego 2 wywiady 4 nie potrafi dodać do tego wytłumaczyć tak walczył starał się opowiedzieć trochę o swoich osobistych problemach depresji, która na 2 lata właściwie łączyła go z życia i oczywiście trzeba ją sam wiązał to depresja z tym wszystkim co przeżył w Wietnamie w Wietnamie spędził rok chętni to właściwie w tym gorącym okresie był tam 31007 . roku do początku nie roku sześćdziesiątego dziewiątego, więc załapał się na ten kluczowy przełomowy właściwy moment wojny wykopami, czyli ofensywę tt, kiedy tak naprawdę odwrócił się losy tej wojny, chociaż można się spierać czy 3 czy Czech czy wynik tej wojny nie był przesądzony jeszcze wcześniej w każdym razie rzeczywiście spełni się w tej książce wszystkie rzeczy, które napisał potem to są rzeczy o wiele mniejszej nie przyniosły mu takiego rozgłosu, a pod koniec właśnie pod koniec przez ostatnie 20 lat życia nie zarabiał jako scenarzysta piszący i przerabiając scenariusze dla Hollywoodu zresztą bardzo rzadko o jedno nazwisko pojawiało się w napisach końcowych minut dodajmy tylko, że jeżeli państwo oglądali na pewno państwo oglądali full metal czy takie same Jakubika właśnie z tą marką Group współpracował przy tym filmie w bardzo znacząco także współpraca przy czasie apokalipsy, gdzie pracowały nad tym głosem narrator Scheme, który prowadzi nas przez opowieścią o Wietnamie i Janem coś takiego, że czytając książkę to właśnie przez to, że gdzieś na oku jestem filmowo wychowany m. in. na czasie apokalipsy to obrazy wracała z dużo większą intensywnością, kiedy czytałem nie niesamowity oby jednak świat realny bardzo, a jednocześnie odrealniony, których Hernan tutaj na 300 stronach przedstawia tak, bo ta książka depeszy Mykola rad jest wydaje mi się, że to jest książka, jaka trafia się bardzo rzadko raz na rasę dekadę można zdajemy się taką umowę taką rzeczy przeczytać to jest to jest taki destylatów kondensacja rzeczywistości nie doszło z czasem apokalipsy mają także widziałem to Stolat temu na wideo w podstawówce, więc kompletnie nic nie pamiętają z tego filmu, a zatem pojawia się wersja reżyserska Hydro też przegapiłem Unii dopiero po lekturze po pierwszej lekturze depesz jeszcze jeszcze w oryginale postanowiłem sobie wrócić do tego filmu one tak naprawdę obejrzeć go po raz pierwszy inni byłem rzeczywiście jest zaskoczony jak bardzo zbieżne są to głosy, a jednocześnie jak bezbłędne jest to narracja męczy trudno sobie wyobrazić, żeby o wojnie w Wietnamie, ale też już o tym, też nie będzie mieć później, ale też o wojnie w ogóle, żeby można było mówić inaczej to znaczy generacjach era jest wiarygodna w 100 % mnie też dlatego rząd był świadkiem tej wojny to nie jest dzieło literackie, które powstało na bazie opowieści z drugiej ręki to nie jest jakiś remiks on sam był on to wszystko przeżył ją to złożyło w 1 w litą całość, której nie da się rozkruszyć rozbić zamiast twardego diamenty, ale przyznajmy to ja nie jestem wprawdzie literaturoznawcą tak na czuja się wydaje, że to jest jednak też taka książka, która wpisuje się w kanon tego co dzieje się w ogóle amerykańskiej literaturze wtedy to innym jest trochę takie pisanie, które jawnie Skarżyńska z tomem Wolfe, a miałem skojarzenia no bo to jest trochę tak mamy tutaj niby bardzo wiarygodne jak powiedziałeś taki dziennikarski reportaż, ale nie jest takie proste, ponieważ ten reportaż jest np. naszpikowany emocjami ma głównego bohatera, który jest właśnie magia HR, który trafia na wojnę na i stara się zrozumieć, ale to jest też taki bardzo brutali stycznych przekaz, gdzie także zdarzają nam się elementu odrealnione spowodowane n p . tym, że Amerykanie radzi sobie zwolniono różne sposoby i radzi sobie nie tylko alkoholem, bo to w ogóle alkohol często towarzyszą różnym władzom nie tylko wolniej w Wietnamie radzili sobie z narkotykami w system czasu tych pierwszych wielkich eksperymentów i fascynacji narkotykami to prawda wracając do literatury, bo tego też od tego wyszliśmy to prawda, że rzecz, że depesze są w swym głosem swoich czasów, czyli lat sześćdziesiątych siedemdziesiątych to jest okres w literaturze, kiedy pojawia się pojęcie nowego dziennikarstwa niedzielny rejs, który zakłada się subiektywny punkt widzenia odejście od prób obiektywizacji mu uznanie, że to właściwie niemożliwe opowiada się przeżyciach o przeżyciach autora, ale tym co wyróżnia Herrera spośród innych autorów i co powoduje, że tak naprawdę on jest nadal niedoścignionym wzorem dla węgla dla większości młodych i z nich nie młodych pisarzy z literatury faktu jest jest to że, chociaż on pisze o sobie i o swoich przeżyciach to w odróżnieniu np. do Huntera Thompsona czy czyta Moussa nie on jest na pierwszym planie nie znaczy jego pisarstwo jest pisarstwo niesłychanie empatyczne też dlatego książka ma taką siłę rażenia, ponieważ opowiada o wojnie w Wietnamie z punktu widzenia agresora z punktu widzenia innych wojsk amerykańskich i w żadnym momencie swojej książki i my też terminie nie nie nie usprawiedliwia tej decyzji to nie jest apoteoza wojny to nie jest 1 głosem białego człowieka, który jest zaprowadzać porządek, ale jednocześnie przez to, że my FR spędził ten rok nie w Sajgonie nie w centrum prasowym, ale na polach bite w w bazach wojskowych rozmawiając z setkami tysiącami żołnierzy jest to książka, w której od oddajmy głos i tworzy się przez to o coś bardzo polis rolniczych na niesłychanie empatyczna to jest my znają 1 z największych wartości tej książki i że została napisana z dużym uczuciem z dużą empatią oceny pozostawia autor sobie tego co robią jego i jego rozmówcy natomiast dzięki niemu możemy tak naprawdę no i zrozumieć co powodowało tymi ludźmi, którzy w pewnym momencie ludźmi być przestają są też różne perspektywy, bo to jest perspektywa tych, którzy z 1 strony siedzą sobie w Sajgonie i ruch przesuwają te Pionki po wojennej mapie tymi pionkami są piechurzy jest pychota co ciekawe w Markach często właśnie tak powiedział z piechotą różne akcje się na wybierali to jest chyba naj taki najmocniejszy opis tego co tam się dzieje tego, że śmierć jest zawsze w moich plecach, bo na ich twarzach a, toteż pokazuje, jakby różnice to jest wartość tej książki pokazuje jak bardzo niejednorodne naród amerykański trafił na dowolne to znaczy, że z 1 strony mamy właśnie prostych piechurów ludzi, którzy trafili tam z bardzo różnych powodów mamy tutaj zmienia, a z drugiej strony mamy dowodzących, którzy też jakoś próbują przed tą wojną uciec ten Sajgon jest taka jakąś krainą nudy śmierci wyczekiwania i rozdawania kart i zatapiania się wykrusza narkotyczny letargu tak dla Krajny wydaje się bardzo nierzeczywista przez samą jest przez samą myśl, by spacyfikować inne wojny w Wietnamie to była wojna, w której przed front był wszędzie nawet z tego nie było raczej dzielnice, które nie z dnia na dzień nie stawały w ogniu i na dobrą sprawę w każdej chwili w każdym punkcie Wietnamu południowego mogło dojść do nagłej eksplozji ich wybuchu walk, więc Majka serialu idealnie oddaje to poczucie, że siedzisz tak naprawdę tykającej bombie bombie zegarowej i pokazuje w jaki sposób ludzie sobie z tym radzą z 1 strony mamy tak jak powiedziałem się znudzony biurokratów, którzy o mocy ósmej do piętnastej siedzę w centrum prasowym czy w centrum dowodzenia i starają się sklecić wiarygodnie brzmiące rosną, bo przecież niewiarygodne komunikaty, które zupełnie odrębna część tej książki, w którym McLuhan pokazuje w jaki sposób działa propaganda Państwowa szlifujemy nas o tym, mieście powiemy za chwilę Łukasz Wojtusik z Krakowa popołudniowy program Radia TOK FM trwa w DPS-ie Romek machera książka ukazała się niedawno nakładem wydawnictwa Karakter moim gościem studia Przemek Dębowski, których mogę to do dziś Jet ta książka, chociaż nie zdobył sformowanie oczarowała czerw pochłonęła cię porwałem wstrząsnęła to jest dobre słowo to jest taka przygoda wydawcy, która trafia się raz na na kilka lat tak mi się wydaje właśnie widziała wcześniej ta książka jest można ją wydobyć z rynku żona nie został przetłumaczony, bo coś na co czekało się w nie wiesz co trafiło to przypadkiem przy psie przecież, psując czy, sięgając coraz głębiej wstecz, jeżeli chodzi o innych amerykańską literaturę faktu router amerykańska literatura jest mój konik nie, o ile te nowe rzeczy są wydawane na bieżąco stare rzeczy ukazał się jeszcze w PRL-u to czasami się trafiają rzecz, którą wszyscy nie wiedzieć czemu przegapili w momencie, w którym my zacząłem czytać depesze pamiętam do dzisiaj mieszczą się to sobie kupię sobie trud Nemec niszczymy sobie na telefon na Kindle DX zacząłem czytać przeczytałem pierwszych kilka stron i poczułem takie uczucie jak jak jak no nie wiem Górnik który, waląc przez 20 lat kilofem z FC z kopalni węgla trafia na żyłę złota dotąd to było niesamowite i nie chciał się zbyt wierzy, że ta książka nigdy w Polsce nie została wydana, że nigdy nie został przez nikogo zauważona, kiedy okazało się, że żal, że prawo do tej książki są wolne, że można je wydać w Polsce po po rozmowie w wydawnictwie zdecydowaliśmy się się na publikację przyjęcie tej rzeczy depesz zmierzyliśmy się z drugim problem mianowicie z tym jak tę książkę właściwie przetłumaczyć, ponieważ ona jest napisana taką mieszaniną języków jest z 1 strony bardzo poetycka i z drugiej strony bardzo brutalne sprzed przesycone slangiem w sądzie z lat sześćdziesiątych jezdni masą odwołań do ówczesnej popkultury do muzyki rockowej rodzącej się, więc jest to zadanie bardzo trudne i właściwie można można powiedzieć, że się, że w pewnym sensie jest to książka nie przetłumaczono na pniu wszystko tak mocno osadzone w czasie, w którym powstała ich i jest z taką bestię pisana to w żadnym wypadku nie jest język przezroczysty czy też to w oryginale i zrozumieć tak naprawdę co drugie słowo to jest można powiedzieć, że to jest jakiś Strumień świadomości z drugiej strony jest to nie nieprawdopodobna energia świeżość języka rzeczy wydawałoby się nie przykładałem na szczęście depesze trafiły w ręce Krzysztofa Meyera który, który moim zdaniem zarobił 1 Zastal z lepszych tłumaczenie ostatnich lat i zasłużone, bo wszelkie możliwe nagrody w unijnym są dobrze się wydawca chwali, ale ja mogę tylko powiedzieć, że by ja nie jestem specjalistą od kwestii związanych z geopolityką natomiast, a tutaj w tej książce naprawdę mamy całe mnóstwo n p . takich sformułowań z flagowych związanych z samym konfliktem samo wojują w Wietnamie używanych, a to przez dowódców, a to przez szeregowych żołnierzy większość z tych pojęć jest to wyjazd tłumaczono co ważne strona wytłumaczono w taki sposób powiedziałbym no i przystępny dla każdego czytelnika, który nie jest szczególnie i tyle coli wyłącznie zainteresowany tym okresem w historii Ameryki czy w ogóle w swojej historii wojen jako takich czujemy lekki uraz wrażenie, kiedy czytam też szkoły po po raz pierwszy, że ktoś zamknął mi w pokoju z jakim się jeszcze szczególnie gadatliwe pojawię wujkiem, którego żaden sposób nie da się zatrzymać, ale który ma do powiedzenia tyle ciekawych rzeczy, że nie chce mu przerywać i właściwie tę książkę czyta się czy najlepiej byłoby ją czytać są 1 posiedzeniem to jest taki Strumień Szanowni państwo to narracja tutaj bardzo płynnie przeskakuje z tego co przez sam autor na opisy tego co, czego autor doświadczyła te relacje poszczególnych jego bohaterów, którzy są mniej lub bardziej anonimowi nagle przerzuca się to np. również na próbę no może nie analizy politycznej, ale też próba pokazania tego właśnie jak np. działa propaganda łże jak wyglądało życie w obozie czy jak wyglądałby dodajmy i to jest 1 ważna rzecz, że Majkę HR w zasadzie na większość tych działań chodził bez karabinu jako korespondent wojenny był właściwie zobowiązany do tego, żeby wstrzymać się od broni z daleka natomiast sam wspominał, że w 2 wypadkach chwycił za karabin i strzelał, ponieważ jak to określił niemożliwe było był niemożliwym było to, żeby tego, żeby tego nie zrobił nic też pokazuje jak bardzo nieszablonowe jest jego opowieść, bo to nie jest historia od dobrych i złych oddzielnych żołnierzach i zdradzieckich wrogach prawda to jest historia, w której mieszają się czyny motywacje oceny, których te historie, gdzie każdy tak naprawdę popełnia czyn czyni zło i nie jest to wydaje mi się 1 z pierwszych książek i nadal 1 z niewielu, która z tak tak zmasowany sposób pokazuje czym jest wojna, czyli jest taką sytuację z innym światem jest inna inna rzeczywistość, w której takie tradycyjne normy etyczne w ogóle nie mają zastosowania to jest przerażające w tej książce, że nagle zaczynasz rozumieć się ludzi, którzy którzy, którzy na wojnie walczą, którzy czerpią z niej satysfakcję może, by było jasne, kto nim Trento to oczywiście z depeszy to jest książka, która przedstawia grozę wojny jej przerażające oblicze ale gdyby to była tylko taka książka to bardzo łatwo byłoby ją zdyskredytować powiedzieć, że wcale nie, bo przecież były też dobre chwile braterstwa broni tak dalej problem mamy dużo takich narracji nie są one na Allegro oraz rozbrajająco i pacyfistyczne mówienie o wojnach natomiast my też w pewnym wywiadzie powiedział, że tez przekonany o tym, że, gdyby wojna była wyłącznie straszną rzeczą w zimnej palecie był tylko ten czas czarny kolor to lud ludzkość nie prowadziłaby wolę jego książka dlatego jest taka przerażająca, że pokazuje jak wojny w gruncie rzeczy oczywiście przerażająca groźba straszna złość tak dalej ale, jaką jest fascynująca jak ona jest fajna czasami co ona daje ludziom, ale zastępuje takie poczucie seksualnego spełnienia się do swego wuja, który jak dziś właśnie taka satysfakcja na poziomie właśnie seksualnej erotycznym czasami tak plus wyostrzenie takich się szarości, które w naszym życiu dominują na wojnie marsz prostą sytuację wróg jest zły ty jesteś dobry swoich trzeba chronić plus to czy megaherce wspomniał także dziedziny wojnie nie sposób się nudzić to jest dwudziesto czterogodzinna jazda bez trzymanki przez kilka-kilkanaście miesięcy w zależności od tego ile czasu na najmniej spędza się kiedyś wrócić o, o ile wrócisz oczywiście to właściwie następuje moment na takie Dekompresji w przypadku Maca BRE objawił się to objawił się to dwuletnią depresją, do której też doszło dopiero po 18 miesiącach jego powrotu z Wietnamu, ale mówi o tym, że wojny nie da się z niczym porównać, że to jest stały stan to jest test taki czas, w którym w, którym ci wszystko wolno co oczywiście prowadzi do tego co chcą coś co oczywiście dużo ci daje, ale co też za co też się płaci olbrzymią cenę i on ceny, jaką płacą zwykli żołnierze pokazuje tą samą toyoty książki jest także torze rozmywa nam się kompletnie, a taki tradycyjny podział na dobro zło na tych, którzy biją na tych, którzy są bici, bo to się po prostu cały czas mieli też cały czas zmienia to złe tak żyć to jest książka i to było dla mnie bardzo ciekawe w zasadzie niezależnie od tego na której stanie otworzymy mamy tutaj może nie, bo na mocy, bo to jest złe sformułowanie w stosunku do tej opowieści, ale takie powiedziałbym setki takie bardzo mocne zdania jest taka scena dziś na początku książki wiatach oni mówią w oczy ta lektura na nie zrobiła duże wrażenie, kiedy my z perspektywy śmigłowca powód jest kolejny podział ról w tej książce NATO zgodzili się ponad ziemią tam jest paradoksalnie trochę bezpieczniej, ale tylko trochę, a u nas dzieje się na ziemi, gdzie już kompletnie nie obowiązują żadne reguły poza tymi, które żołnierze dostaną osoby między sobą nawet małej grupie i mamy taką sytuację w, której by dzieciaki wychodzą z wioski w RAID 1 chyba z pilotów mówi takie zdanie najpierw Napalm potem nakarm to jest rzecz, która mnie po prostu rozbiła znaczy rzadko zdarza emocjonalnie podchodzi do lektury czegokolwiek, a tutaj rzeczywiście tych w takich emocjonalnych zdanie również przez język, który jest czasami wulgarny jest mnóstwo jest wulgarny zasadnie, dlatego że ci ludzie tak naprawdę się porozumiewali tutaj akurat Hery kompletnie koloryzujące czy oddaje tą drogą byłoby jednak bezpardonowo się wojny tak nie tych w ogóle imponujące w jaki sposób on z 1 strony jest jest to mówimy o tym, że to jest taki język bardzo subiektywny bardzo bardzo jego bardzo dynamicznym, gdy w skrajnie od od oddalony od takiej należy rzeczowej obiektywności, a z drugiej strony jak dalece on się po powstrzymuje odpisy od wystawienia oceny od wartościowania pewnych czynów daje mi się, że to tym są to umożliwiłoby ubyło byłby fakt, że to wszystko przeżył przeżył sam w pewnym momencie on pisze o o żołnierzach amerykańskich w następujący sposób wstręt nie oddaje nawet części tego co czułem oni wyrzucali ludzi ze śmigłowców wiązali, a potem chcieli sami moich ustach brutalność była wcześniej tylko słowem, ale wstręt to raptem 1 z barw w tej całej man dali, bo były też inne tak jak łagodności litości ani 1 barwy nie brakowało wydaje mi się, że ci co się zarzekali, że płaczą tylko po Wietnam czy Kahn nigdy tak naprawdę nie płakali po nikim skoro nie było ich stać, choć 1 ze za tych mężczyzn i chłopców, którzy tam ginęli albo, którym życie ten ponad pół no właśnie Hel pokazuje to jest ta książka to jest po prostu w wspaniała odtrutka na całą tą hurra optymistyczną pro wojenną propagandę, jaka część rzeczy rzadziej pojawiał się z ZUS mediach wydaje mi się, że że, gdyby ta książka pojawiła się na listach lektur w liceum no mogłaby z wyrządzić dużo dobrego domu pokazuje, że wojna to nie jest ich zniosły czas, że to nie jest zabawa, że na wojence wcale nie jest dokładnie, że mój rozmarynie wcale nie rozwija się, że to jest po prostu moment, w którym zostaje się postawiony w sytuacji, w której nie ma wyboru tak naprawdę, której musisz czynić zło wciąż popełnia zbrodnie a, przechodząc do konkretów musi zabijać kobiety muszą zabijać dzieci musi zabijać cywilów w niesamowity jest w depeszach to, że pokazuję ją w sposób bardzo dobitny jak dalece cywile są istotnie na wojnie to jest on jako kompletnie się nie liczą i dlatego mam wrażenie to książka ponadczasową oczywiście powiada wojnie w Wietnamie, ale każde zdanie z, który napisał Her można, by odnieść do konfliktów czy to sprzed kilkunastu lat w Iraku czy to obecnych w Syrii czy czy cieczy cieczy w Afganistanie Rakowskim studiu wciąż Łukasz Wojtusik Zuzanna Przemek Dębowski wydawnictwo Karakter, bo wydawnictwo Karakter opublikował niedawno książkę depesza McLuhana rozmawiamy o wojnie w Wietnamie język książki o literaturze non-fiction trochę pewnie jeszcze powiem, że jest takim szerszym obrazie na wojnę, bo jak powiedział Przemek to jest trochę także to książka no tak naprawdę jest mocno osadzona w tej rzeczywistości wietnamskiej chociażby ze względu na pewien element tej narracji, którym jest jednak próba oddania tego co tak naprawdę na tej właśnie o nich wiedziało, ale poza tym mamy też wiele takich aspektów, które jak powiedziałeś nam pozwalają nam trochę uniwersalni spożyć w ogóle na tym czym jest wojna i jakie koszta, a musimy dotąd nie mieści, że wojna jest czymś, czego normalnie nie jesteśmy sobie w stanie wyobrazić, dlatego że dochodzi do złamania wszelkich norm reguł i jest to rzeczywistość, którą Hernan bardzo są zdołali jednak przez to wypowiedział się propagandzie była też jest tutaj to znaczy z 1 strony herb nie boi się pomimo tego, że z Amerykaninem mówić o jednak bestialskim zachowaniu części żołnierzy wobec ludności cywilnej chociażby Vitesse 1 rzecz, ale z drugiej strony ten aparat propagandy amerykańskiej w tym czasie, kiedy miasto są lata 6769 tak do dziś to pierwszy taki punkt przełomowy moment, kiedy dochodzi do liczby załamania testy narracji wojennej litej apoteoza sukcesu 1 EUR szybkiego i krótkiego rozwiązywania tego konfliktu w Wietnamie mimo to świetnie punktuje, choć jest bezlitosny wobec swoich kolegów po fachu w pewnym momencie opisuje, że zagranicznych korespondentów w Wietnamie w tamtym czasie było może kilkuset, ale nie jest kilku setek takich, którzy zachodzili w teren takie konto było może kilkunastu czy cała reszta swoje relacje czerpała z drugiej ręki albo wręcz funky kręciła je zgodnie z ZUS obowiązującym przekazem dnia to była 1 z pierwszych wojen właśnie pierwsza wojna, w której tak dużą rolę odegrały Mass media to jedyna też jak się później okazało w zasadzie, gdzie media były dopuszczone tak blisko wystarczy, że Harry mógł być po prostu tak na froncie na minimum przemierzyć dżunglę razem z oddziałem już później w zasadzie się nie wydarza mało, kto pewnie są poniekąd pokłosie ogłosił jego książki to znaczy na wojsko zobaczyło, że na dobrą sprawę nie opłaca im się dopuszcza dziennikarzy do obrotu do tej brudnej brudnej brudnej kuchni w stronę wojny, bo oni piszą potem takie książki być może to też jest powód, dla którego podobne książki nie powstanie trzeba powiedzieć, że Majka miał wyjątkową sytuację w Wietnamie w tym sensie, że jako dziennikarz wysłany przez czasopismo dla panów, ale bardziej skoncentrowany na modzie, czyli skłamie inny nie był zobowiązany do pisania tekstów codziennie co tydzień miały pierwotnie zamysł był taki, że będzie przysyłał jakość relacji co miesiąc, ale to po paru miesiącach się skończyło, więc on to na dobrą sprawę mógł robić co chciał pojechał do Wietnamu z zamiarem napisania książki wrócił zajął mu to 9 lat za, zanim skończył natomiast w obecnych czasach, kiedy Inferno dziennikarze reporterzy są rozliczani codziennie na bieżąco z wartości tego co przekazują wartości mierzalne przecież witalnością czy inny zasięgiem nowości tak tak takie powolne i dogłębne dziennikarstwo byłoby już chyba nie nie niemożliwe RN jeszcze 1 ważny element tej książki, o którym trochę mało powiedzieliśmy, więc państwo pozwolicie zajmiemy się nim, a to osadzenia w popkulturze, a na końcu książki jest nawet taki krótki przepis cytowanych utworów to jest przypomnijmy koniec lat sześćdziesiątych ten rozkwit amerykańskiej kultury muzycznej my n p . pojawiają się Rolling Stonesi a, chociaż to zespół brytyjski, ale świetnie przyjęty jednak w Ameryce pojawiają się nawiązania do wielu innych zespołów takich jak nie widział jak ciągle lotnisko ma kres rzucała dla dowiedział się antywojennym ja też w przekazie historia muzyki się tu zawiera, ale ona zawieszenie w taki sposób, że to są rzeczy dziś wrzucane przez samego autora ono zawiera się często w dialogach staje się, jakby taką cytowaną częścią życia tych żołnierzy z tarasem sam sama jak mówił, że nie potrafi inie słuchać i Jimiego Hendriksa bez na tych złych natychmiastowego wspomnienia innych rzeczy, które przeżyły, który przeżył na tej wojnie pokazuje, że grunt, że niesamowity spoza nieprawdopodobny sposób popkultura i i cała scena spowiedzi taka poza wojenną rzeczywistość była nadal obecna na tej wojnie co nie było także zmierzyć się żołnierze zostali wysłani do Wietnamu i nie mieli kompletnie styczności z tą naszą naszą zachodnią cywilizacją przypatrzyć czy kulturą przez ten rok który, który tam spędzili z reguły, pomijając fakt, że przecież byli artyści, którzy jeździli na występy do Wietnamu, żeby zagrzać naszych chłopców do walki to rzeczywiście jest także, że muzyka była obecna, że oni mówili do siebie cytatami z piosenek, ale jest też to pokolenie amerykański, który już jest dość mocno ukształtowane np. na tę instytucję komiksów tych 2 liderów, którzy to dziś też w tej książce dla mnie się przejawiało, że to są te kilka odwołań do postaci komiksowych się pojawia w takim domu można powiedzieć, że HR w inny nie obwinia wskazuje na rolę, jaką spełniła popkultura z decyzji wielu osób o tym, żeby na tę wojnę pojechać, bo to nie jest także na wojnę w Wietnamie pojechali tylko ludzie z łapanki bardzo wiele osób zaciągnęło się na wojnę w Wietnamie młodszych ochotniczo po to, właśnie sama KE mówi o tym z niejakim zażenowaniem pytany wielokrotnie, dlaczego prawo do Wietnamu w końcu wydusił z siebie wydaje mi się na 1 z najbardziej szczerą, ale też najbardziej powszechną odpowiedź rząd chciał przeżyć wielką wielką przygodę chciał się sprawdzić się to, że w tym było coś amerykańskiego takie sprostanie mitowi Hemingwaya n p . to był wielki domek lasera był kompletnie nieobecna zresztą w tej książce, bo do bobrów, bo w tekście hera nie ma np. nic nic nic wyniosłego, ale wydaje mi się że, że depesze są pierwszym świadectwem tego jak popkultura ramię w ramie z oficjalną wojenną traumą wojenną propagandą potrafi doprowadzić do tego, że młodzi ludzie mają taki pomysł na swoje życie, żeby rzucić się nasza, ale i dlatego chodzę mówię też o tym, że jest to książka nadal niesłychanie aktualne bo kiedy patrzymy na to co się dzieje n p . na wschodniej Ukrainie to mam takie poczucie, że tam walczą przecież ludzie, którzy są w naszym wieku mając 30 parę lat 3 z nich jest do tego zmuszona, ale czy z nich trafiła tam zupełnie z własnej woli parę lat temu grali swoje gry komputerowe strzelaj do wyimaginowanych wrogów, a teraz robią to samo w Realu taka też jest funkcja kultury powinniśmy sobie z tego zdawać sprawę, że wcale nie jest taka niewinna, a w żadnym wypadku nie jest pacyfistyczne no ale buduje się na taką narrację właśnie na PL zwycięstwa czegoś co czeka na końcu tej drogi tak jak pokazuje tego zwycięstwa nie ma nawet tych, którzy przeżyli, tym bardziej nie jest sam fakt przeżycia wojny na miejsce tak naprawdę początkiem drogi może morze się co nawet czasami ktoś miał więcej szczęścia ci co ci co przeżyli ci trzeci co ci co zginęli jest kasyno na samym początku książki zresztą kiedy, kiedy HR idzie przez obóz wojskowy i widzi jednak żołnierz, którego wszyscy nie ominie ją szerokim łukiem przed takim się szalone spojrzenie widać, że z daleka z nim coś nie porządkuje okazuje się, że jest to zwiadowca, który nie na wojnie są od dawna i w międzyczasie wrócił nawet do Stanów, ale nie mógł się odnaleźć i w momencie, w którym go rodzina zorientowała się rząd całe dnie spędza na tym, że w mierzy ze snajperskiej do przypadkowych przechodniów postanowili ją sam postanowił wrócić do Wietnamu się tam znajduje to Wietnam czy wojna szerzej to jest jego świat jest jego rzeczywistość, kiedy to się kończy, bo się zostaje radnym się zostać zdemobilizowany to to powrót do rzeczywistości jest mniej jest jest czymś niewyobrażalnie trudne o tym, Dariusz i już nie pisze powstały na ten temat inne książki jest taki dokument filmowy festiwal, w którym zresztą Haier bardzo dużo opowiada o wojnie w Wietnamie, w którym przeprowadzono wywiady z weteranami z Wietnamu i i w bardzo mocnej scenie na końcu tego filmu 1 z nich mówi codziennie marzą o tym, żeby tam wrócić, żeby znowu zabijać, a dziś pomiędzy efektami strzała potwornym zmęczeniem między szaleństwem, które widziało się, bo słyszało się tym, czego pozbawiać każdy kolejny wybuch wojny zostawiać przestrzeń, którą na żywo tylko i wyłącznie do ciebie musiały się tylko odszukać z tym było trochę jak zresztą muzyką nie słyszały w tych powtórzenia niczego szczególnego Bóg twój oddech nie zmieszczą się z nią, stając się kolejnym instrumentem w tym, którzy nie była muzyka tylko doświadczenie życia jako film wojna jako film wojenny wojna jako życie cały proces, o ile udało się dotrwać do końca wytyczony szlak thrillerze mroczny i wymagający, a to, że był to twój własny wybór celowy i co tu udawać świadomy niczego nie ułatwiało i taka jest narracja chandra i to jest to, o czym mówimy to jest trochę tak byśmy jak by przyznać, że przy tak to brzmi groźnie, jakby od odnalazł korzenie wierzono, że drzewo, skąd wyrastają tu różne opowieści nie wiem właśnie full metal dziary czas apokalipsy urodzony 4 lipca można tak długo długo wymieniać tak oglądamy nawet dzisiaj w różnych produkcjach weteranów wojennych tak mamy różne historie nawet w serialach tak Homeland historia oraz w zimnej wojny, ale gdzieś też opowiadającą o traumie tych przeżyciach ma korzenie jest w tej opowieści jednak literackiej to jest rok też triumf literatury narracyjnym przekazane Kuśnierz miejsce wydaje mi się, że wszyscy niezdecydowani triumf literatury w tym sensie, że jest to opowieść, która ciebie czytelnika wciąga i angażuje bis to grozi bardziej niższy niż chociażby zakręcony czas apokalipsy Noll czytelnik strony bezbronna wobec tej książki w momencie, w którym zacznie czytać się w referacie mała jest szansa, że wierzy, że książka odłoży to jest rzecz, która się niektóre pochłania z, a z drugiej strony, bo Francuzi po mieście z kwestia tego jak to jest napisane co wie co jest co jest napisane jest to no szczególnie wydają się w Polsce wspaniała odtrutka ten romantyczny mit wojny, czyli to pokazuje, że wojna trudno to no to nie są te kamienie rzucane na szaniec mamy w Polsce taką, a ja wiem taką zbiorową fantazją na temat tego czym jest wolna i nawet z kamienic powstania Warszawskiego Mirona Białoszewskiego jako przeciwwaga nie są w stanie tej fantazji skruszyć nie Andrzej Wajda w swoim kanale też idzie w stronę romantycznej symboliki, chociaż pokazuje, jaka wodę wojnę z Bródna z Mielna koniec końców kończy się tym, że rzecz, że nie ma tam prawdziwych osób w jego filmie natomiast herb pokazuje prawdziwe osoby co wojna robi z ludźmi jest moje marzenie jest tak, że po prostu każdy Polak książkę przeczytał i potem zdecydował czy taki obraz wojny bardziej odpowiada czy raczej Ogniemi mieczem i mocno koniec Przemek Dębowski wydawnictwo Karakter dzięki za wizytę w studio dziękuję książki, o których rozmawialiśmy to depesza Majkę machera w przekładzie Krzysztofa Meyera mam nadzieję, że państwo teraz sami podejmiecie decyzję taką książkę na okładce, który jest czarno-białe zdjęcie mężczyzny w Chełmie dość charakterystycznym dla wojny wietnamskiej na pasku na trochę mistyczny ulic po chłopak się uśmiecha tak myśli wydaje główny to jest chyba najlepszy na stres Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KRAKOWSKIE PRZEDMIEŚCIE

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Skorzystaj z 40% rabatu w jesiennej promocji. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" i słuchaj wygodniej z telefonu!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA