REKLAMA

Jowita Budnik u Joanny Kos Krauze: Ptaki śpiewają w Kigali.

Do Zobaczenia
Data emisji:
2017-09-23 18:30
Audycja:
Prowadzący:
W studio:
Czas trwania:
22:03 min.
Udostępnij:

Jowita Budnik zagrała główną rolę w kolejnym filmie Joanny Kos Krauze i Krzysztofa Krauze. Ptaki śpiewają w Kigali to historia zainspirowana ludobójstwem w Rwandzie. Jowita Budnik wciela się w polską ornitolog, która podczas masakry ratuje młodą dziewczynę i pomaga jej uciec do Polski.

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Patrycja Wanat dzień dobry test wciąż magazyn filmowy do zobaczenia zmiana w studiu zapowiadanych gości Jowita Budnik dzień dobry dzień dobry trop gady waliliśmy panią z Płockiem Domalewski na początku naszej je z waszej audycji rozmawialiśmy oczywiście o filmie cicha noc w numerze FIM, w którym również pani występujemy się będzie rozmawiać też o Cichej nocy, ale oczywiście również o nowym filmie Joanny Kos-Krauze Krzysztofa Krauze, ale zaczną tej Cichej nocy, bo jak Rozwiń » są już tak pozwoliliśmy z piaskiem na trwałe opowieści o pani to one nas teraz są z tego się od jej zapytamy panią o udział w tej ciemnej nocy, bo ja jestem o tyle wg obrazu jest zachwycona pobytem filmem, o czym już tutaj mówiłam państwu słuchaczami i samemu reżyserowi w inny, ale jeśli chodzi o pani postać to tam są takie pokłady komizmu, o których prawdę mówiąc nie wiedziałam bardzo cieszy się z tej roli bardzo bardzo wielu powodów po pierwsze, dlatego, że uwielbiam, kiedy reżyser, z którym nigdy nie pracowałam nagle wpada na taki pomysł, że mnie obsadzić i spotkać się ze mną w pracy ty zawsze przecież zawsze to jest szalenie miłe po drugie, dziś dlatego, bo przeczytałam po przeczytaniu tego scenariusza ja wiedziałam, że to jest jest bardzo fajny materiał Ng 2 czy coś co mnie najbardziej uderzyło oczywiście nowy film skomplikowanych wieloosobowych wielowątkowe, więc oczywiście też różnie mogło potoczyć natomiast co mnie uderzyło to dialogi, które w, który napisał Piotr, którym znowu mają to do siebie, że są szalenie oto czyste wdzięczne, a jednocześnie takie naprawdę zapadające w pamięcią wczorajsze reakcje publiczności doskonale oddawały to, o czym mówię to naprawdę to duża sztuka duża sztuka napisać takie dialogi, żeby żeby, żeby widzów doniosło no, a trzecia rzecz i właśnie dla mnie najważniejsze jest to, że co prawda ciotka Baśka była napisana w scenariuszu odrobinę inaczej natomiast gdyby Piotr popa po naszej wspólnej rozmowie po pierwszym spotkaniu kiedy, kiedy powierzył mi tę rolę zgodził się jednak taki mój pomysł właśnie, żeby nieważną cała reszta rodziny jest dosyć poważna bądź wręcz dramatyczna jest oczywisty zrozumiałe uzasadnione husarii szukaliśmy takiej przeciwwagi znaczy oczywiście wujek Jurek, który jest sypie bon motami wreszcie Suchara mit ważne jest byśmy mogli już we wrześniu w wigilijnych stołów w całej Polsce właśnie tak hity to sam sobie, że lepiej będzie jeśli widać to trzeba się będzie też trochę w tym kierunku no i pracowało się fantastycznie mam bardzo zadowolony zresztą stworzyła się między nami rok taka chemia mówi o naszej całej rodzinie, że wczoraj był wówczas wszyscy po raz pierwszy oglądali ten film to była niespodzianka dla nas taka sama jak dla dla widzów Annę i przyznam, że że, kiedy wyszliśmy z SS projekcji to okres nie mogliśmy się rozstać mówi się nagadać jakoś tak coś się zadziało jego poza filmowego ojca co spowodowało, że naprawdę jesteśmy 1 bardzo go z kolejnym razem z hotelarstwem pogadajmy Piotra jeszcze młody Amazon po nich po to na razie pozostanie tajemnicą, że się nie przyzna Malev podcast Radia TOK FM zaprasza dom wszystko zostało zarejestrowanych i można sprawdzić, ale oczywiście mówił w samych superlatywach idealne, ale zastanawiam się jak to spotkanie pani z nim wyglądają mody reżysera, ale też aktorem co odmienne zastanawiam się czy jest tutaj bez znaczenia czy nie w tej właśnie scenarzysta taszczyli te świetne ucho do rannych do dialogów to pomaganie reżyser też ma za sobą doświadczenia aktorskie w ich nie mam pojęcia, bo to pewnie nie można tego żaden sposób uogólniać myśmy się z Piotrem poznali się spotkać dopiero w momencie, kiedy ruszą na casting i odpocząć tłumaczył szalenie, że w ogóle wszyscy mówili, że jak można ani też zaproponować mi rolę drugoplanową to jeszcze w dodatku zaprosić na casting on tak strasznie chciał zgłosić najwyżej być odmówiła, więc tłumaczyłam, że to bardzo fajnie na czym drgawki wziął się stąd, że on chciał właśnie zobaczyć nas raz trzynasty rodzinę poprzestawiać sobie różnych ludzi do siebie ja na casting trafiam z Agnieszką Suworow tak się stało, że ostatecznie obie znalazłyśmy się w tym filmie natomiast by dobrze on grał ze mną scenę na tym castingu ja właściwie po 30 sekund osi w 2 spojrzeniach w oczy już wiedziałam, że się z tym człowiekiem dogadam, że to jest dno po jest gorsza, ale nieświadomym twórcą jest niewiarygodny wyczyn być może aktorstwo mu pomogła być może to jest jego dar, który rozwijał, ucząc się uczyć pracować jako drugi reżyser czy asystenta, a potem robić, robiąc swoje krótkie metraże, ale ma coś takiego, że doskonale wie co robi doskonale wie co opowiada wszystko wie, czego chce i to widać widać przy okazji szalenie takim fajnym człowiekiem po prostu z spędzanie czasu z nim także to tu była ogromna przyjemność chwyciło udało się uchwycić w tym filmie jakość taką naturę leśnicy właśnie tutaj z zabawą podać w patos czy wiek za bardzo uogólniać ale, ale czy udało się w tym filmie uchwycić jakiegoś ducha polskości Polaków tych rozterek, które nagminnie stają w myśl, że to tak Browna na to pytanie czy się udało to musiałby też widzowie w żaden człowiek, który był zaangażowany w tym filmie myślę, że nie może tak zupełnie wyjść stanąć obok, ale ja sądzę zwłaszcza, słuchając głosów ludzi, którzy widzieli film pisali recenzje czy opowiadajmy, że coś z tym nie jest tak myślę że, że Piotrowi udało się uchwycić to takie nasze całość takie jedno takie trochę od stołu trochę od kościoła trumnę odpisu osy emigracji niekoniecznie zawsze pożądany jak czasami po prostu niezbędnej, że myślę tak, że tam jest portret Polski współczesnej Rosji Chin ma tak być solidnie nakreślone Jowita Budnik jestem gościem magazynu filmowego za chwilę wrócimy do naszej rozmowy teraz informacje Radia TOK FM, a po informacjach Radia tokfm, iż będziemy rozmawiać o filmie nowym filmie Joanny Kos-Krauze Krzysztofa Krauze ptaki śpiewają w Kigali inny test firmom, którym zgromadzono Kos Krauze rozmawialiśmy już we Wrocławiu podczas nowych horyzontów stale tutejsi wystartuje w konkursie głównym na festiwalu filmowym w Gdyni, więc bardzo się też, że nie będzie miała okazję za chwilę o tym filmie porozmawiać zostańcie z nami Patrycja Wanat to jest wciąż magazyn filmowy do zobaczenia na Jowita Budnik aktorka jest wciąż z nami w studiu taki prowizorycznym studiu, ale jakże ważnym 40 2 festiwalu polskich filmów fabularnych w Gdyni festiwal powoli się kończy za chwilę ceremonia za chwilę dowiemy się, kto z Gdyni wyjedzie ze złotymi Lwami rozmawiałyśmy o filmie cicha noc Piotra Domalewskiego to debiut trenera Piotra Domalewskiego nalot to oczywiście ten drugi firma, w której występuje, w którym występuje pani głównej roli czy w 1 z głównych pleneru film niezwykle ważnej niezwykle poruszające ptaki śpiewają w Kigali Joanny Kos-Krauze Krzysztof Krauze, którzy opowiadają historię ludobójstwa w Ruandzie, ale opowiadają w bardzo uniwersalny sposób opowiadają to taki inny sposób bardzo humanistyczne zastanawiając się, gdy ty, gdzie i jak można poradzić sobie to po to tutaj wielkiej traumie zasiedlanie tych stron ataki sił staram się jak pani na to patrzy dla mnie to jest taki właśnie strony film o przeżywaniu żałoby o o podnoszeniu się właśnie jestem w liście do prawdy, choć Rzym na pewno mi poczucie straty i z takiej straty dojmujące jej spotyka każdego człowieka w życiu, ale myślę, że poziom traumy i poziom dramatu życiowego jaki, jaki spotkał te 2 kobiety, o których opowiada film jest rzeczą, której którymi nikt sobie nie jest w stanie wyobrazić i to jest też rzeczą jak ja powtarzam to za Joanną tylko dlatego to mówię, że rzeź właśnie dlatego Janas Krzysztofem zdecydowali, że będą opowiadać jednak ten film nie z perspektywy świadków ani uczestników, bo nikt nie do Gdyni przeżył takich wydarzeń, jakie miał miejsce w 19 9 4 roku w Rwandzie czy podczas innych ludobójstwa czy krzyczy czy Rzeźniczak 3 koszmarów nie jest po prostu w stanie tego wyobrazić, więc w tym sensie myślę, że film jest uniwersalny i na pewno opowiada o no właśnie o tym, o czym pani wspominała, czyli o i o żałobie o przeżywaniu straty o tym czy jest życie po końcu świata no ale w takim wymiarze, gdyż ludzkim NATO NATO myślę, że tutaj to jest ta trauma, którym opowiadamy jezdni nie jest na szczęście nic udziałem większości ludzi na świecie w rezerwie pozbawiono tej oceny współpracy w ogóle o waszej współpracy wieloletniej w Rennes Jana Koska z Krzysztofem Krauze, ale sam jeszcze zatrzymać chwile przed tym przy tym filmie ostatnim testem, który zrobił na mnie naprawdę ogromne wrażenie przez właśnie tę perspektywę opowieści mnie nie nie robienie jakiś absurdalny rekonstrukcji wydarzeń tylko Annę tylko właśnie zastanowienie się nad jakimiś bardziej uniwersalnymi pytaniami, ale rozumiem, że wasze przygotowania wobec tego filmu, a to było mnóstwo rozmów to było właśnie mnóstwo wielkiego zastanowienia się w jaki sposób do tego tematu podejść już tak naprawdę dla pani zaczęła się praca nad tym filmem letnim dla 2 jak długo pani spędziła w obecną historię Anny dość długo, chociaż na początku ten scenariusz był napisany na na białego mężczyzny i ciemną skórą kobiety w związku z tym znam historię znam jakiś tam nie wiem czy pierwsza jak któryś z wersji scenariusza natomiast wiedziałam, że inni nie gram tam miałam nadzieję, że może gdzieś coś panią sklepową w tle ale, ale nie spodziewam się oczywiście, że także, że ten film co będzie znowu mu takiej intensywnej bogaty spotkanie z Janem Krzysztofem i tak naprawdę to nie pamiętam dokładnie, który to był rok, ale to była, bo w 20 12 trzynasty, kiedy zadzwonił właśnie Krzysztof powiedział, że oni wiedzą, że zrobisz tym filmie ten nie może być opowieści o mężczyźnie kobiecie nie chcą romans z ludobójstwem w tle, bo nawet jeśli zupełnie serio, by opowiadać historie relacji dwojga ludzi, którzy są jakoś poranieni netto to siłą rzeczy to dziś będzie podskórnie takie oczekiwanie, że co się wydarzy między między parą tych bohaterów z postanowili przepisać tę historię na 2 kobiety już tego momentu dołączyłam do do przygotowań chciałbym od razu była decyzja że, że zagramy Anny Keller, czyli polską w nich troskę o pracy z Janem Krzysztofem zawsze polega na tym, że oni dają czas, że oni dają przestrzeni, że oni polecają mnóstwo materiałów ilość książek, które zaproponowała mi Anna filmów fabularnych dokumentalnych, które mogłam obejrzeć ułani zmierzone, więc na to było bardzo dużo czasu, ale oprócz tego spotykaliśmy się n p. z osobami z centrum uchodźców z ludźmi z psychologami od traumy spędziłam właściwie no nie wiem nawet już pewniej w dni tygodnie mogłabym liczyć czas z ornitologa mieli oni też ornitolodzy kami bo, chociaż w filmie tak bardzo dużo tych rzeczy związanych z moją pracą z ptakami niema kręcimy znacznie więcej, jakby jedno wiadomo w filmie zostało zmontowanych także, by zostało, że oferta co jest potrzebne inni to mimo tego ja się przygotowywałam mu uczyłam się łapać taki był patrzyłam jak dziewczyny z obrączką ujął czułam się chwytu specjalnego mitologicznego, którym czart taka przyczyna, że mu krzywdy nie zrobić to wszystko to był taki proces, w którym wiele jak zwykle przy współpracy z Janowic czy to wam daje mi sceny niezwykłe poczucie bezpieczeństwa Bobowo, bo mam taką takie poczucie, że zawsze, więc czym jestem, o czym opowiadam, że znam tę historię, że miał okazję z tą postacią pobyć interes wraz z, a z drugiej strony też, że pozwala nam potem w czasami szalone zupełnie sposób, aby wejść improwizacji czy scena, której nigdy nie była napisana, a takich scen też było sporo znaczy oczywiście zrobiliśmy wszystko co zakłada scenariusz, ale były też sceny, które się rodziły po prostu tak jak nabrała kamerę 3 3 3 trzydrzwiowe Radović wybrał kamerę i robisz coś co nigdy nie było na cenę, ale my jako postaci mocno osadzone wiedziałyśmy co mamy grać będą też rozumiem wymagało bardzo mocnego związku z pani ekranową partnerką, czyli Eliane Umuhire film, w którym momencie w poznał jeszcze się jak nawiązywanie relacji tutaj wyglądało wiedząc, że musicie za chwilę po prostu być w zasadzie 1 postacią na tym na tym ekranie dość bycia kimś się rewersem awersem jakimś odbiciem od odbiciem lustrzanym zresztą ta nagroda, którą dostał jeszcze właśnie w Karlovych Varach na festiwalu była właśnie dla was obydwu Salazara za wybitne role w mi się spotykał odbyła tu taka relacja w kierowaniu bieg na taką widziałem nietypową dynamikę, ponieważ ich, że po raz pierwszy spotkał podczas castingu bo kiedy Jan robiła casting PL w Kigali to ja wtedy to był mój pierwszy pobyt we Francji też byłam podczas tego castingu wtedy siedziałyśmy po raz pierwszy potem nasz kontakt się kompletnie urwało nie widziałyśmy się przez kilka miesięcy później tak mniej więcej 3 miesiące przed rozpoczęciem zdjęć -li przyleciała do do Polski niedobór z kolei czas, który spędzaliśmy razem bardzo intensywnie to znaczy praktycznie się prawie nie rozstawał Szmyd i ona poznawała polską Warszawy, ale też n p . nie wiem, kiedy jechaliśmy do moich teściów to zagrać miał ze sobą o to właśnie żeby, żeby właściwie to tak, że z Bragi była silna, żeby jak najwięcej się o sobie dowiedzieć, żebyśmy mogły się poobserwować posłuchać przy okazji Elin od osób kiwa się z językiem jak na polskie potrawy no tak, żeby też mieć jakąś perspektywę człowieka, który chwilę w tym kraju po mieszkał to był mecz była bardzo intensywna właśnie relacja potem my mieliśmy zdjęcia kręcone w Polsce jesteśmy praktycznie cały czas razem cały czas, ale potem przez przerwę, która była w zdjęciach znowu kolejni widziałyśmy się kolejnym kilka miesięcy może nawet pół roku odbywają się też jest sporadycznie i potem ja pojechałam do danych do Rwandy i tam spędzaliśmy znowu czas przy zdjęciach z zegar tyka znajoma, gdzie takiej ogromnej intensywności wpadały mi właściwie to, że już praktycznie mieliśmy kontaktu, ale myślę, że jest jakaś szczególna więź między nami i i tego, żeby relacje naszych bohaterek one też nie jest to nie jest żadna relacja jak o przyjaźni z akcyzy cukier kołowej, więc myślę że, że z naszej prywatny pakiet trochę poszarpał zjazd z przymusu równowaga 1 z nich, ale nie miałbym prywatnie myślę, że jesteśmy dużo bardziej od początku budzi dużo bardziej nastawione na wydobycie gazu natomiast dziś ta rzeczywistość nas rozdzielała wydawała mi że, że potrafiliśmy się miesiącami nie widzieć słyszeć o tej przyjaźni z przymusu mówiąc bardziej w kontekście właśnie zrealizowali PRL w tekstach z rannym po postaci no bo to my pewnie w normalnej znormalizować normalnie żal pewnie w sytuacji bez ludobójstwa ta relacja między bohaterkami Energi wyglądałaby zupełnie inaczej, ale tak zostałem czy po wejściu WB taką historię po spędzeniu taką historią Anny tylu lat i po spędzeniu te takiego czasu Annę w Ruandzie Anna też go można tak szybko z tej listy jest w tej postaci wyjść z czystej Anny Keller można tak łatwo w wyjściowym rzeczywiście to jest cenne na tym polega zawód aktora, że bardzo mocno wchodzi w role później się z niej jako stan jest mocno inne wychodzić powinno się wychodzić na, ale to nie na to co da się po prostu odcięciu tego zupełnie nas zostawić ten dystans nie umiem odpowiedzieć na pytanie wiedzieli jak to się dzieje, jakie to robi, ale naprawdę z ról dochodzę dosyć sił dosyć łatwo będzie, zważywszy na ciężar gatunkowy tego co zazwyczaj gram tematów które, które dotykają te filmy emocji, które muszą sobie poruszać to właściwie aż nadspodziewanie łatwa myślę, że drzwi nie znam przeciwnicy są 2 rzeczy, które w tym bardzo pomagają jednak jest to, że robimy zawsze tak do tej pory było kino wyjazdowe, czyli jedziemy gdzieś się zamykamy się z filmem wszystko jedno to jest rzecz to dziś Anna Warmię Mazury Expo kuszą czy to właśnie tak jak tutaj nagrywaliśmy na dolnym Śląsku potem byliśmy w Rwandzie, więc być człowiek trafia w zupełnie inną rzeczywistość taką rzeczywistość, która jest stworzona na nowe potrzeby tt tego czasu, który tu spędzamy pracując nad filmem wśród gości nic innego mnie nie obchodzi jak nie dzwoni do domu nie zajmuje się nie wiem życie zewnętrznym siedzę w firmie APS potem powrót stamtąd automatycznie wytrąca z takiego zysku z tego innego świata Węgier Czech musi wstać rano wyjść z psem zawieźć dzieci do szkoły tak dalej tak dalej to siłą rzeczy choćby nie wiem może bym była w i wiem samotnikiem który, który wraca do pustelni to bym siedziała właśnie z tymi emocjami czy czystymi uczuciami tutaj jednak jest coś takiego, że to takie życie codzienne bardzo o ustawę do pionu i nawet z notatek głowa dziś sama siebie przedstawia w gestii 1 powód, a drugi też jest taki, że właśnie myślę sobie Jan tak podejrzewam, ponieważ nigdy w życiu nie byłam w żadnych traumatycznych sytuacjach, który był nie tak mocno dotknęły tak naprawdę dziś jestem wewnętrznie bardzo bezpieczne czy nie dotyka żadnych swoich wrażliwych punktów myślę, że dużo trudniej mają aktorzy, którzy n p. lilię odtwarzają swoje emocje, bo to jednak od siebie samego trudno się potem odciąć natomiast jak rzeczy których, który nigdy się nie przydarzyły nigdy mi się nie przytrafiły nigdy w życiu nie była takich sław takich jakich krytycznych takich skrajnych, więc po prostu gdzieś to moja wyobraźnia staram się, żeby działała i empatia, ale potem potem to już przestaje być moje hobby Krzysztof Krauze Joanna Kos-Krauze to oczywiście bardzo ważne postaci w 2 w pani życiu i też tacy reżyserzy, którzy powierzyli pani w ręce wspaniałe role dali szansę na to, żeby je wykreować, żeby je Anna rozwinąć zastanawiam się w k o, w którą stronę teraz myśli pani, że będzie pani podążać, bo chciałaby pani po prostu podążać na początku mówiliśmy od tej komediowej stronie Jowity Budnik, którą zobaczyliśmy Annę, czyli ma pani kie steki marzenia albo plany, w którą stronę chciałaby pani Puszczy to jest po prostu kwestia tego co co przyjdzie co za życie przyniesie decyzjach zacznę od tego, że spotkanie z 1 z Krzysztofem to było w najważniejszym spotkaniu zawodowe życie tutaj nikt nie ma żadnych wątpliwości, gdyby nie oni to nie krawędzi na pewno nic Penn i Unii myślę sobie, że ja w ogóle staram się nie mieć marzeń, dlatego że jak nigdy w życiu nie przewidział takich ról jakie, jakimi przyniósł los, jaki sprezentowali mijane z przystawkami potem jeszcze kilku reżyserów to jest po prostu nie wyobrażam sobie czegoś takiego, więc Zwoleń niczego nie planować i ja generalnie lubię pracować ma od paru lat, kiedy już się wystawią swoją pracę agenta jest aktorką z czystym głośno i w razie deklaruje tak tak teraz chciałabym wreszcie dostawać ciekawe role ciekawe propozycje, ale co to będzie tylko tego nie wiem mam nadzieję tylko właśnie, że rząd będą takie spotkania, który potem będziemy mogły jest nam się spotykać rozmawiać i innym jako uczeń, który pracował przy tym filmie paniką widz będzie miał bolid będzie chciała rozmawiać jakiś bardzo fajnych rzeczy duchowego sensu obydwie życzymy wzajemnie Jowita Budnik była naszym gościem teraz w magazynie filmowym do zobaczenia bardzo dziękuję dziękuję bardzo no i tym samym kończymy nasze relacje z czterdziestego drugiego festiwalu polskich filmów fabularnych w Gdyni dzisiaj wieczorem już ceremonia rozdania nagród oczywiście będziemy od tych laureata laureatka w gminie informować się w radiu TOK FM jutro też w poranku Radia TOK FM taka specjalna relacja podsumowanie tego co tutaj wieczorem się wydarza dziękuję bardzo za dzisiejszą godzinę Patrycja Wanat do usłyszenia Jowita Budnik była ze mną dziękuję jeszcze Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: DO ZOBACZENIA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz radio TOK+Muzyka bez reklam - teraz 60% taniej w promocji Black Friday!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA