REKLAMA

Radosław Rychcik: "Chcę nazywać ten spektakl godziną przestrogi"

Kultura Osobista
Data emisji:
2018-03-20 19:00
Audycja:
Czas trwania:
22:09 min.
Udostępnij:

Gościem Marty Perchuć- Burzyńskiej jest Radosław Rychcik -reżyser teatralny. Rozwiń »
Rozmowa dotyczy spektaklu "Kartoteka rozrzucona" na podstawie Tadeusza Różewicza w Teatrze Studio. Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
kultura osobista wszystkie wspomnienia obrazu uczucia wiadomości pojęcia doświadczenia, które składały się na mnie nie łączą się ze sobą nie stanowią całości we mnie tylko czasem dopływają do mnie do brzegów mojej pamięci dotykają skóry lekko dotykają stępione mi pazurami nie będę kłamał nie stanowi w całości został rozbity rozebrane ktoś się pochyli, kto zainteresuje tymi fragmentami ja sam jestem tak bardzo zajęty, kto może sobie przypomnieć formy mojego Rozwiń » wnętrza w tym zamieszaniu gorączkowym ruchu na korytarzu, gdzie 100 0 drzwi otwiera się zamyka, kto otworzy formy, która nie odbiła się ani w Białej kradzież ani w czarnym węglu ja sam zapytany nagle nie mogę sobie przypomnieć mówią o mnie, że żyje w dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć Burzyńska wiersza zaczęliśmy wierszem Tadeusza Różewicza rozebrany, który znalazł się z pewnością nie przez przypadek wprawdzie miotać celnym do przedstawienia do spektaklu kartoteka rozrzucona, a to wszystko, dlatego że gościem kultura osobista jest dzisiaj Radosław Rychcik, który w teatrze studio w Warszawie wyreżyserował dramat Tadeusza Różewicza wita serdecznie Debreczyn, zanim o samym spektaklu w teatrze studio Munka w kartotekach rozrzucono Różewicza postarajmy się troszeczkę uporządkować i przypomnieć jak w ogóle powstała, dlaczego tak kanoniczna Różewicza wstać kartoteka została rozrzucona i w jaki sposób jak do tego doszło z tego co pamiętamy krytyka rozrzucone powstałe w jakiś taki próby i pragnienie Różewicza około 19 9 2 roku bez sprawdzenia sprawdzenie tego co ty co z co pozostało z dramatu z lat sześćdziesiątych z tego dramatu dość dobrze ułożonego, chociaż wtedy istniejącego jako awangardowy byłoby ten koncept silnie, jakby Różewiczowi towarzyszy od samego początku właściwie pisanie dramatu do jak samorząd podkreślał, a miejscy przede wszystkim poetą i to poeta, który zajmuje się teatrem płaci za czołowe zaczęły przeszkadzać właściwie natura natura kartki papieru poeta właściwie zaczęło wylewać się na scenę tę scenę teatralną tak to przynajmniej z tego co rozumiem on czuł i kartoteka rozrzucona była jakość, jaką być może 1 z ostatnich prób konfrontacji z rzeczywistością sprawdzenia nowej rzeczywistości medialnej nie tylko teatralnej wydają się, że to że, że wskazówką tutaj są didaskalia, w których w, których Annę opowiada o tym, że właściwie to stara kadetek Enea ENA należy przetestować zmiksować, że przyszły inscenizacja powinien rozrzuca stał dialogiem skracać je dowolnie lub o lub po prostu mieszać ze sobą dlatego byłoby był, jakby takim bardzo niepokorny jeśli chodzi o materię teatralną i właściwie próbował być na bakier z teatrem z tym co nazywamy teatrem dlatego duże tam miejsc tzw. szumu informacyjnego czytania gazet, czyli wszystkich takich scen, w których które rozsadzają poetykę teatralnymi akcję sceniczną te potencjalne realizator powinien rozrzuca tekst na swój sposób i wg własnej koncepcji, ale nie radzę tego robić, ponieważ sprawę skieruje do sądu trzymanie się jakiegoś stałego tekstu jest pozbawione sensu i przeciwne mojej koncepcji, kto nie może tego zrozumieć nie robi normalną kartotekę albo niech nie robi nic przestrzegał we wspomnianych przez 9 dni Toskania do kartoteki rozrzucone Tadeusza Różewicza jak rozumieć te mimo wszystko sprzeczną w swojej treści Radia jak ty się do tej rady zastosowały się wydaje się, że te sprzeczności z Takao takim kluczem w twórczości poetyckiej Różewicza, bo z jest on był on po to, recyklingu zresztą prawdopodobnie przed jakimiś lewakami jesteśmy bliżej bronił natomiast nie każdy twórca natomiast niewątpliwie poetyka Kontrapunktu poetyka sprzeczności po poetyka paradoksu, że są wszystkie takie rekwizyty, które pojawiają się w teatrze Różewicza w jego twórczości niesie wydaje, że rzezie po prostu mnożenie takich paradoksów jest tym miejscu jest nieco kokieteryjne z jego strony to rzadko bierze się za teksty współczesne jednak Różewicza przekonał no trudno ulec jak donosi, że to tekst współczesny nie wiem czy to jest jak współczesne oczywiście biorąc biorąc pod uwagę to, że właściwie każdy tekst, który urodził się po wojnie to jest tekstem współczesnym to pewnie tak jest my niż on wydaje współczesny BT miasto tak już rzadko się zajmował do tej pory, gdy tekstami współczesnymi Berestek się wydarzyło w to ważne, że to są w zamyśle Różewicza to są lata dziewięćdziesiąte, bo tak jak w kartotece się mierzą głównie z tą powojenną traumą w kartotece, która powstała tak jak mówiliśmy w latach 5 8 5 9 i więcej no tak tutaj mamy do czynienia z czasem po transformacji z początkiem kapitalizmu i wielkich politycznych zmian w Polsce twoja kartoteka jeszcze bardziej jest współczesna nie wiem czy tylko do końca się do zamierzeniem my jednak, choć cięższy tytułową odnosimy się przede wszystkim kartoteki rozrzucone szczyty powstałe w latach dziewięćdziesiątych bardzo chętnie nasze oko i biznesu w Brzozie żyje wróciliśmy sięgnęliśmy po to, kartotekę z lat pięćdziesiątych po po dość jasne i dobrze skonstruowana dramaturgicznie sceny, które MEN, które jako siły jakoś pozwalają nam odtworzyć pewien stan świadomości głównego bohatera o tym, bohaterze porozmawiamy w drugiej części kultury osobistej jeszcze jak do tej swojej przygody z Różewiczem chciałam wrócić bowiem, że miałeś wcześniej podobno pokusy, żeby sięgać po to, teksty, ale się wstrzymywać czy to jest trochę także, że do Różewicza trzeba dojrzeć pewnie tak to znaczy rzeczywiście był taki już pomysły na to, żeby Różewicza inscenizować i oczywiście to był to był pomysł związany ze steku inscenizacją o muzyczną gdyż, gdyż po prostu na dni nie ma co ukrywać i wszyscy to chyba jakoś łatwo, bo potrafią dostrzec, że duże, że rzecz, że język u Różewicza jest jest czymś niezwykle istotnym Różewicz czy bawi się tym językiem konstruuje konstruuje go nieustannie na nowo bada odpadki i językowe nic z nich zestawione nowo swoje teksty Neil Young przyznają się, że rzeź do szkoły teatralnej zdawałam tekstem Różewicza to było białe małżeństwo i już wtedy zainteresował mnie ten specyfik to specyficzne podejście Różewicza do do języka teatralnego języka w ogóle to znaczy da Don Dodge gender do takiego poetyckiego gest, który nie bardzo wierzy w słowach generalnie nie wierzy słowa jako jako pierwotna materia porozumienia uważa, że słowa te są też tt to język to te krzyki elementy bardzo za za pośrednictwem one zawsze i białe małżeństwo bardzo mi się wtedy z tym kojarzy, bo bardzo mi się to podobało mówimy oczywiście o historii Bianki Paulinę i właściwie podmiotu kobiecego ten, w którym Budzisz świadomość istnienia pamiętamy, że rzezie Różewicz kontekstem wzbudził wiele kontrowersji zainteresowany był gdzieś w tle tej historii oczywiście chodzi o historii mali Komornicki o tożsamości takiej nie wyklucza tej, która przez meandry jakiś taki psychologiczny psychiczne przechodziła na różne przygody postać tragiczna Różewicz był bardzo tym zainteresowany, ale chyba był zainteresowany w takiej pozycji właściwie po et zdystansowanego, który właśnie bada bada jak tożsamość rodzi się przez nie kultura osobista to jest druga część programu kultura osobista przed mikrofonem Marta Perchuć Burzyńska moim gościem jest Radosław Rychcik reżyser kartoteki rozrzucone najnowszego spektaklu teatru studio w Warszawie z kim jest stan dzisiejszy bohater kartoteki no oczywiście o tym, tekście i o tym, bohaterze sporo się już mówiło i właściwie on towarzyszy nam bywa uznawanej przez inscenizatora czy przekrój przez Konrada Swinarskiego i wielu innych uznawany za 1 z najlepszych tekstów współczesnych powojennych w Polsce dotyka pewnie dosyć już pokolenia natomiast w domu mówiono o tym, dramacie, że to jest dramat z połowy życia już w Cannes gdzie miejsce, w którym Mickiewicz pisze, że to jest wiek męski wiek klęski jest to powtarzam byłoby dość szybko się zgodziliśmy na to, że to jest rzeczywiście rzecz o pomnik antybohatera, że o takim człowieku w kleszczach niemożności, którego absolutnie dotyka coś co jest świetnym koncertem Różewicza, czyli brak brak jakiejkolwiek aktywności jedyną aktywnością bohatera jest właściwie leżenie jest właściwie niezwykły koncert jeśli chodzi o sztukę teatralną was bohater leży na dachu tak leży na dachu jest potrójnie podwójnie po wielokroć odcięte od świata od ziemi od tego co stanowi jakąś taką aktywność życia co jest właściwie bycie bycie Eko aktywności obycie w nowo w nurcie życia, gdyż lubi nazywać się ten nasz spektakl taką godzinę przestrogi dla kogo ścinanie nie wiadomo, by tak ta przestroga rodzi się chyba na przecięciu spotkania z widzami czy z czytelnikami mam wrażenie, że może, że rzeź bohater apetyty jest też jakaś taka mody dla widza to jest na pewno można się było przyjrzenie się bohaterowi w jego w jego w jego kryzysie i ten kryzys jest dość oczywisty i i mam wrażenie, że w tym spektaklu go odkrywamy Whitaker oryginalnie w dramacie Różewicza bohaterowie z 2 i n p. koło Kazimierza Kutza w słynnej realizacji w teatrze telewizji z 9 10 07 . roku Grad 2 aktorów tam gra Krzysztof Globisz i Jerzy Trela tutaj bohater ludzi jest 1 cieczy czy to jest może 2 bohaterów zmiksowane 1 postać rzeczywiście w sensie dramaturgicznym jest to pewien miks, bo nasz bohater, który cieszy się Bartek Porczyk posługuje się słowami bohater jego starszego rzeczywiście to był pomysł taki Różewicza, że po prostu uchwycenie perspektywy czasowej, kiedy kartoteka z dziewięćdziesiątego drugiego roku ma już 4 starego bohatera IT mody w tym stery może się przyglądać ci i wzajemnie się jakoś sobie przyglądają, analizując analizują się nasz bohater mamy nad Menem rzeczywiście trochę taką proweniencją Mes z wczesnych filmów, gdzie indziej Jima Jarmuscha bohatera bez właściwości które, które po prostu nie potrafi konstruktorzy konstruktywnego w życiu mnie ze sobą wykonać za kimś takim wampirem zamkniętym jakiś bańce bez czasu, gdzie właściwie żaden ruch niczym nie skutkuje niczym produktywnym niemoc cieniem nad wszystkim się da się tak ENA oczywiście należy brać pod uwagę to, że obserwujemy oczywiście w tej roli Bartka Porczyka dość dobrze ubranego, a więc mamy dość do czynienia z takim bohaterem, który stracił smak życia chciałbyś zmienić się nie zmienia i dokładnie tak zamiast czytać króla ducha ogląda dynastia zamiast myśleć o zbawieniu duszy czyta gazety, gdy przychodzi do niego dziennikarz mówi mu za późno pan przyszedł przychodzi taki moment, że na zmiany za późno wydaje mi się, że to jest taki moment, w którym kiedy on to mówi może tylko takie słowa powiedzieć czy nasz bohater już w ogóle nie ma możemy oglądamy świat oczyma człowieka, który już się ze światem pożegnał i gdzieś jest w zaświatach na można też powiedzieć właściwie wszystko na to wskazuje, że bohater jest martwy w, a to Polska to Polska, którą widział Różewicza kartotece rozrzucone na początku lat dziewięćdziesiątych mam takie wrażenie, że chyba nasze w swoim spektaklu niewiele różni od tej Polski, która jest dziś o tym czy ty widzisz jakieś duże różnice czy jakoś się z cynicznie podkreśla aż się wydaje, że nawet ten program telewizyjny odczytane przez bohatera w trakcie egzaminu maturalnego niewiele się zmienił tematem tamtego dramatu był chaos mówimy o tym od początku też rozmowy i tutaj głównie z chaosem w sobie i wokół siebie też się musi mierzyć bohater wokół siebie w sobie wydaje się, że tak jest to znaczy absolutnie na trudno uciec od perspektywy, którą bohater bohater w sobie nosi, którą Różewicz mu, bo mu napisał, że i trudno się odczepić tej od tej perspektywy, w której w, których życie nie smakuje dzienne domy są przekonani że, że świat jest ciekawy, że Polska jest ciekawa, że wiele się dzieje wiele się zmienia nawet dziś rząd wstydzi się często źle to trwało to wydaje mi się, że rzecz, że to jest jakiś ogromny skok, o którym po prostu się wykonała CN od czasów transformacji i nie możesz też, że rzeczywistość wżyciu w różnych w różnych wymiarach i na innych wymiarach i inaczej spostrzega na inną rzeczywistość medialna Różewicz tworzył jeszcze w epoce przed internetowej dochodową zupełnie inaczej wyglądało ten chaos na inny wymiar i legend trzmiele szum medialny brzęczy podobnych myślę, że tak do tego się zgadza w tym wszystkim się zgadzamy, jeżeli nie po prostu to jest historia historia w zabawnego bohatera w jakimś punkcie, w którym rzeczywiście nic w kryzysie i nie i IT perspektywa na zaraża się cały świat wokół niego zresztą wydaje mi się, że ta perspektywa jest dość subiektywna nie należy się jej oddawać to po prostu świadectwo kogoś porażonego o paraliżem rząd co jest bardzo charakterystyczne to ktoś nam bohater jest cały czas zboku może tak naprawdę nic nie dzieje z jego udziałem, że on o o niebie on albo on nie bierze udział w tym co się dzieje wokół niego leży na boku obserwuje zasypia, kiedy n p . w sejmie trwa burzliwa debata, a propos tej sceny czytamy, w jakich relacjach że, że reżyser, czyli Radosław Rychcik dodał z ceny, której aktorzy czytają sprawozdania z posiedzeń Sejmu, ale przecież podobna scena była w kartotece rozrzucone jej z tego co rozumiem nadały się po prostu taki współczesny kontekst, bo to jest debata sprzed bodajże kilku tygodni na temat informacji szefa MSW ja w sprawie propagowania totalitaryzmu faszyzmu w Polsce no tak to był dość dość steki łatwy gest współcześnie żyjących sceny właściwie istniejącego zapisano Różewicza nic w niej nie ma właściwie odkrywczego, ale w Chinach, ale zamiar był taki, że zrobią nam się niedobrze, bo ja miałam autentycznie dość takiego zamiaru w jedno wydaje mi się wydaje mi się, że tak to znaczy to znaczy teza to zawsze jest taki PTTK próba dotknięcia tego co rzeczywiście albo nam się zdarza, bo nie mniej chętnie się do tego przyznajemy, że czasami mamy dość po prostu chcemy wszystko włączyć słowo rozmawialiśmy już o tym, że to słowo zachwycał Różewicza to jest to jest tekst, który tak naprawdę z Przemyśla można, by zamkniętymi oczami w piwnicy ciemnej wystawi ci i by się gdzieś to tym słowa właśnie obronił w twoim spektaklu postać śpiewania i w ogóle spektakl jest znacznie, śpiewając cały czas trwania wprowadzać naszych słuchaczy w błąd ale, ale spektakl jest dość mocno zanurzony w takim kontekście lubianym przez ciebie popkulturowym niektórzy mówią, że to jest Różewicz w wersji pop ważną też bardzo role pełnią multimedia na scenie ekran, gdzie widzimy poczynania bohaterów bardzo podobne zabiegi, jakie ostatnio zresztą w swoim głośnym procesie Krystian LUPA wykonał notatki Novum chcieliśmy jakoś znaleźć jakiś taki ekwiwalent ówczesnego stylu bycia czy też elementy tego szumu przy szumu medialnego nam znaleźć miał inne miasta zdaje się o wiele więcej, jakby takich informacji, które bombardują bohaterem to w końcu nie weszła do przedstawienia no i tak już po w tym w pewnym momencie uznaliśmy, że duże, że one, że Dexter kartoteki jest dość kanoniczne to oznacza koniec oni z tego, że obecne kwoty krwiobiegu to znaczy ten dramat jaźni zdamy ten tekst ze szkoły wiemy właściwie, kto do bohatera przychodzi im kto go odwiedza, jakie upiory nawiedzają jego wyobraźnię w pewnym momencie oczywiście, korzystając z podpowiedzi samego Różewicza którzy, który daje jakieś wskazówki co do tego kim bohater mógłby być, że n p . jest dyrektorem operetki albo albo lenistwo posłem osy uznaliśmy, że czasami rzeczy z rzeczy sami, jakby ekspresja słowa z ZUS są słowa wypowiedziane na domagają się jakiś inny ekspresji czy sam już może można tego tekstu już mnie wypowiedzi trzeba go zaśpiewać się nie wiem podać jakiś takiej performer etc które, która ten kryzys wyniesie jakieś inne rejony albo albo karze musi zmienić nazwę zupełnie innych poziomach postawiłby kartoteka rozrzucona w 1 szeregu z jakimi spektaklami z ostatniego czasu z jakimi tekstami też, za które się twórcy teatralni ostatnio zapiera czy w 2 domu jest to, że kartotekę na inne należy do pewnego paradygmatu polskiego dramatu wiadomo, że bardzo bliska Dziadów wyzwolenia tt tt to jest taki typ taki dramat, w którym rzeczywiście nam sporo o tym, pisano i wszyscy o tym wiemy że, że ŻUŻEL, że widziano w tym dramacie oczywiście jakiś los ewenement na każdego bohatera wielu imiennego, którego łatwo ich zastąpić zupełnie w przeci w władzy do do ronda do bohaterów romantycznych i wydaje się, że Różewicz ze swojej perspektywy urodzonego będącego należącego do dołu do pokolenia Kolumbów zarażonego wojną niewierzącego więzy po wojnie nie wiąże niewierzącego w sztukę po wojnie mimo wszystko podejmującego jakoś problem heroicznego tworzenie zapewne zapełnienia pustej kartki ten podmiot tworzyć na nowo w ten podmiot ma wiele imion nie ma w nim jakieś takiej siły siły konstytutywnej bardzo charakterystyczny nie ma w nim moc romantycznego bohatera, który ma siłę i potencjał na to, żeby zmieniać rzeczywistość może nie ma w nim również o mocy tras jest pewne, chociaż ja bym ja bym chętnie, że tak powiem w kartotece widział jakąś taką moc potencjał transgresji chciałam na koniec zadać pytanie jak myślisz co ten tekst będzie znaczyło dla widzów dziś, ale myślę że, żeby to padło już na naszej rozmowie znaczeń może być bardzo wiele myślę, że na tym właśnie chyba polega moc tego tekstu jak ktoś napisał gdzieś przeczytałam, że w teatrze studio Radosław Rychcik odczaruje klasyka to sam sobie na grze chyba Różewicza nie trzeba odczarować tę ziemię innym trudno powiedzieć coś coś innego niż ten będzie w niecce będzie Radosław Rychcik reżyser teatralny twórca najnowszego spektaklu w teatrze studio w Warszawie kartoteki rozrzucone Tadeusza Różewicza był gościem kultury osobistej bardzo dziękuję za to dziękujemy z Marta Perchuć Burzyńska do usłyszenia teraz czas na informację w radiu TOK FM Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz radio TOK+Muzyka bez reklam - teraz 40% taniej w zimowej promocji!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA