REKLAMA

Nawias w nawiasie - Łoźnica o Republice Donbasu

Kultura Osobista
Data emisji:
2018-05-10 19:00
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
26:03 min.
Udostępnij:

Na festiwalu filmowym w Cannes swoją premierę miał długo oczekiwany film o wojnie na wschodzie Ukrainy zrealizowany przez Siergieja Łoźnicę, mieszkającego w Kijowie, ale związanego z kulturą rosyjską. Reżyser pokazuje dziwną wojnę, w której nie do końca wiadomo o co chodzi, kto zabija i dlaczego

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
kultura osobista Patrycja Wanat dzień dobry rozpoczynamy kolejną kulturę osobistą pracą z festiwalu filmowego w Cannes siedemdziesiąty pierwszy ten festiwal filmowy rozpoczął się tutaj Enej kilka dni temu mamy codziennie dla państwa relacjonujemy co na festiwalu się dzieje Adrianna pro Deus krytyczka filmowa jest dzisiaj za mną dzień dobry dzień dobry wynik proszę państwa ta najważniejsza informacja dziś o to, że wieczorem za kilka godzin dosłownie rozpadł niesie tutaj Rozwiń » premiera filmu Pawła Pawlikowskiego zimna wojna to jest oczywiście wielkie wydarzenie, ponieważ to jest pierwszy polskojęzyczny filmy w konkurs od 8 10 02 . roku, więc czekaliśmy na ten moment naprawdę dość dużym, ale też oczekiwania mam wrażenie w stosunku do tego filmu są ogromne, bo z 1 strony laureat czekamy co laureat Oscara pokaże nam w tym razem, a po drugie, ten film pojawia się wielu takich zestawieniach z Anne zagranicznych magazynów w takich rubrykach koniecznie zobaczyć w Cannes to wśród stan 8 3 15 tytułów ta zimna wojna z się pojawiała się, czego oczekujesz po tym, filmie, czego spodziewa się mną oczekuje się oczekuje, że Paweł Pawlikowski wytrzyma to presję, która na pewno, którą na pewno odczuwa po idzie i nie nie podda się tylko jakby zrealizuje swój pomysł do końca, bo oczekuje, że to będzie po prostu poruszający film, że to będziemy nad dramat, że ta historia trójkąta miłosnego pomiędzy bohaterami granymi właśnie przez Joannę Kulig Borysa Szyca i Tomasza kota to są wszystko wybitni aktorzy i reżyseruje wybitny reżyser, więc mamy nadzieję, że to będzie film, na którym przeżyje jakiś wzruszenia no będę kibicować którejś z tych miłości no mam nadzieję na wielki melodramat nie oglądałam ten krótki fragment, który otrzymaliśmy wokale w tym tych imprez ski się w tych materiałach prasowych w UE niestety nie możemy go udostępniać bez zgody producenta, ale faktycznie wygląda to niesamowicie czarno-biały film podobnie jak w ich dane, ale od emocji tam, a że GPS widzimy taką roztańczone Janek Kulik we francuskiej kawiarni nowy ja też bardzo bardzo aktywnym czekamy, ale do takiej co coś co budzi ogromną irytację dziennikarzy w tym roku w Cannes państwo pewnie o tym nie wiecie no bo to oczywiście dla dla widzów nie jest ważna, ale dla dziennikarzy jest bardzo ważne w tym roku zmieniły się zasady Anne canneńskiej przy pokazach prasowych mianowicie szefowie festiwalu, żeby uniknąć negatywnych ocen negatywnych recenzji tuż po pokazie prasowym, a jeszcze przed premierą w filmu dom stwierdzili, że nie będzie pokazów prasowych przed premierami będą one albo w tym samym czasie z premierem albo na drugi dzień rano dziennikarze Eli zimną wojnę z władzą dopiero jutro o w ósmej 30, więc do dyrektora dotuje strony absurd to jest smutna dla mnie osobiście chciałbym bardzo zobaczyć reakcję widowni na premierze chciałbym poczuć po prostu w nocy czy publiczność wychodzi poruszona zachwycona czy nie, bo jednak na pokazach prasowych, kiedy oglądamy filmy no to nie oszukujmy się jesteśmy profesjonalnymi widzami wyznacza oglądamy zawodowo bo, więc też hamujemy zwoje takie naturalne jakieś miejsce, gdy od razu oglądamy filmy, analizując je myśląc o potencjalne jakiś recenzji, więc to nie jest taka domieszek naturalna emocjonalne reakcje zakończy wreszcie wychodzi z kina na poza tym ci zwykli widzowie wpływają też nasze recenzje to znaczy, jeżeli my oglądamy nawet film tak na chłodno analizując, ale widzimy, że widzowie tacy zwyczajni powiedzmy obok nas płaczą ja n p . w tym roku miał taką sytuację na Berlinale oglądając film o Romy Schneider ze zwykłymi widzami i działa po prostu wokół siebie kobiety za opłakany kreślą chwały, kiedy Romy Schneider tam, żeby niszczał, aby dana na ekranie i myślę, że to bardzo na nas krytyków wpływa i trochę szkoda, że jesteśmy tak oddzieleni od od widowni premierowej, dlatego że myślę, że nasze recenzje byłyby lepsze, gdybyśmy oglądali film tak jak to było dotychczas z wraz z innymi widzami no, a to oddzielenie czczono rzeczywiście wpływa na nasze recenzje no na otwarcie nie byliśmy obecni nie nie oglądaliśmy film Asghara Farhadiego to dowód osobę wszyscy wiedzą, a i tak recenzję tego filmu są miażdżące no, jakby mnie nie czytam ani 1 recenzji, która doceniła, by jakiś konflikt na reżysera doceniła byłem na jakiś napięcie tej opowieści myślę, że obejrzenie go następnego dnia o ósmej rano również dokładnie pokazał jego braki i jego schematyczność przewidywalność to, że reżyser sam siebie jakoś tam 1 z auto plagiat ową moim zdaniem miksujący wątki ze swych poprzednich filmów nieco gorszej wersji także no żal żal, że nie będziemy dzisiaj filmu Pawlikowskiego oraz mogą znajdować się o to chodzi, gdyby publiczność przed premierą słyszała to co mówimy o filmie wszystko w Delhi wiedząc do dodał premiera tak to tłumaczą organizatorzy festiwalu do premiera nie byłaby już tak podniosła, a i tak uroczysta ile tylko każdy, by miał tyle głowy właśnie te negatywne recenzje do Lejdy dziwna polityka festiwalu w kanale musimy się z nią podzielić, czyli i cóż wystarczy możesz zaproszę państwa na jutrzejszą kultura osobista obecnie dziewiętnastej, kiedy będziemy wreszcie mogli zregenerować siły z zimną wojnę film Pawła Pawlikowskiego też mamy nadzieję, że tutaj akurat recenzji mieszczące nie będą nawet dzisiaj chciałam porozmawiać o filmach, które do tej pory widziałyśmy i chciałam się skupić na 2 firmach, gdzie się nieodległych od siebie kulturowo pierwszy film to Donbas Sergieja Łoźnicy film, który otwierały sekcja setkom regaty wczoraj wieczorem w, a drugi film, który mogliśmy oglądać dzisiaj rano to były inne filmy jakich głaz wynikowa sprzed lat to wina, które ja też bardzo cenne czekałam na chociażby przechył przez całe z zamieszaniem z kierującym wynikowym, który został aresztowany pod koniec zdjęć do innych do tego filmu, ale zaczniemy od samego Donbasu, bo to on również filmy, na które bardzo czekaliśmy Sergiej Łoźnica jest reżyserem, który w urodził się na Białorusi mieszka w Kijowie, ale sam w utożsamia się bardzo z kulturą rosyjską i wielokrotnie powtarzał, że ten film jest dla niego bardzo ważne, bo sami strony taki rozdarty waśnie między tą krainą między kulturą rosyjską i ich na wojnę na Wschodzie Ukrainy była dla niego w inny rozdział mając na film niezwykły dla mnie w 2 z wieloma względami bardzo chwilami irytujący męczący film, w którym zastanawiamy się, o co w ogóle w tej wojnie, choć nie wiemy do końca, kto jest kim, kto zabija, dlaczego widzimy jakąś powstająca Republika Fn Donbasu z kimś absurdalnymi w prawami, ale myślę, że właśnie dłużnicy o w o przekazanie właśnie tego chaosu w tej wojnie przekazanie tej dziwnej wojny w ten sposób właśnie chodziło tak myślę, że ten film wprowadza nas w dużą konsternację po wczorajszym pierwszym pokazie czuć było na widowni, że były momenty śmieszne w trakcie projekcji były momenty przerażające, ale potem im się kończy jak zostajemy z nie wiadomo czym to znaczy sami musimy sobie poradzić z tym pytaniem co właściwie my widzimy na ekranie i im i to jest chyba najbardziej interesujące w tym filmie, że no jesteśmy przyzwyczajeni do dokumentów do MOK-u momentu do jakich się opartych na prawdziwych zdarzeniach fabuł prawda atutem mamy taką sytuację, gdzie Anna Białas rzeczywistości jest wielokrotnie przesuwany choćby już w pierwszej scenie pierwsza scena filmu pokazuje nam wnętrze takiego busa w na planie filmowym w tym środkom Majka rozmowy statystów jakiś dziadków futrzanych czapach, jaki czapa ach, i jakiś wymalowanych takich staruszek bardzo ostro z Maca blisko i nagle wchodzi do tego busa kierownik planu kierowniczka planu, która zaczynała na wszystkich krzyczeć tak jakby nie wiem to było w wojsku w ich, by wszystkich tych ludzi wyrzuca z tego busa każe im biec takim wyraźnym bardzo truchtem niejako w zastraszającym, kiedy oni dobiegają na miejsce, do którego ona ich tam kieruje okazuje się, że to jest pewien taki plan filmowy, w którym odgrywają coś na kształt nowej wiadomości to znaczy takiej relacji dokumentalnej z planu zbrodni za nimi leży wywrócone wybuchamy autobus no i oni opowiadają, że są zdziwieni, że nie słyszeli żadnych wybuchów nie wiedzą co się tutaj dzieje i t d . taka jest pierwsza cena tego filmu i film ten nie ma właściwie 1 z jakich linii narracyjnej i nie ma też bohaterów swoich to znaczy w każdej scenie bohaterowie są inni i ci, o których tutaj powiedziałam z pierwszych scen pojawia się dopiero na końcu filmu, kiedy wracamy po tych 2 godzinach znowu do tego busa make-up owego mamy dokładnie taki sam dialog, ale jest zmiana kierunku akcji to znaczy zamiast tej kierowniczki planu wpada tam mężczyzna w mundurze ktoś prosi go papierosa, po czym zaczyna do wszystkich strzelać no ale to również nie jest koniec filmu, ponieważ potem mamy kolejny na wiosnę mamy nawet z tego, że jest to sytuacja ma no nie wiem, jakiego się przekroczenia przyjeżdża policja potem mamy kolejny nawiązki postaci tego, że są w koniec ujęcia robimy dubla i potem mamy jeszcze kolejny na wjazd i właściwie IT i Itaka jest logika rządzi całością filmu Łoźnicy on po prostu pokazuje takie rozbicie naszej świadomości spowodowanej przez całą złoży zużyte to pojęcie postprawdy, czyli jak doprowadzenia do tego, że jesteśmy zarówno podejrzliwi wobec wszystkiego wobec faktów, które widzimy na własne oczy jak i do tego, że jesteśmy przekonani, że każdy kłamie nawet jakby mówiąc, że mówi prawdę i tak kłamiemy, żeby to rozpracowywanie kłamstw kolejny nie nie ma końca i taki stan właśnie rozbicia tego, że nie można już powiedzieć, kto jest dobry, kto jest zły kto, choć wiem jakich idei, bo to jest przekłamane na każdym poziomie no doprowadza do takiego jakiegoś kompletnego chaosu i i IT pewnej rozpaczy niemożności bez rozpoznania rzeczywistości wokół siebie jakimikolwiek środkami czy to ośrodka widoku filmu dokumentalnego czy to środkami fabuły kultura osobista Patrycja Wanat kultura osobista wciąż się z festiwalu w Kanadzie na Rodos krytyczka filmowa jest trend moim gościem dzisiaj przypominam, że czekamy za parę godzin tutaj odbędzie się uroczysta premiera zimnej wojny filmu Pawła Pawlikowskiego filmu, który oglądamy w konkursie głównym, który będzie walczył o w rynnę o złotą palmę jutro w kulturze osobistej po dziewiętnasty będzie mocny film oczywiście więcej rozmawiać będziemy go recenzować znamy dzisiaj Anna rozmawiamy o Donbasie Sergieja w winę woźnicy o filmie lato Kiryła Sieriebriennikowa odbywa się przez banki Nelli, gdy przywoływać kolejną scenę z tego Donbasu ja też mam 1 taką symboliczną scenę, którą się za chwilę jest ozdobą są w podziale w tym filmie już powiedziałyśmy, że ten film jest w jakimś takim nawiasem w nawiasach jest bardzo nieoczywisty i dla elit w jaki sposób Łoźnica opowiada o wojnie na Wschodzie Ukrainy o rodzącej się w Republice w 100 jest terenem bardzo bardzo charakterystyczne, która scena zapadła ci tutaj w pamięć która, która dla ciebie mówi dużo o tym filmie no to wysoka scena bardzo prosta polegającą na tym, że przychodzi mężczyzna na komendę policji, mówiąc że dostał telefon z tejże komendy, że ma odebrać swój skradziony samochód, który policja znalazła jej przynosi prezentuje dokumenty, po czym ten komendant policji, by zaczęła go przesłuchiwać zamiast zwrócić ten samochód w i taką absurdalną konwersację ciekawości Gawkowski doprowadza do tego, że ten mężczyzna zostaje zaś szantażowany przez komendanta policji, że ma oddać ten samochód dla dobra no właśnie donieckiej Republiki GW walki z faszystami potem zostaje zaś szantażowany, że nie był jego dziecku może stać się krzywda, a potem jeszcze dostaje, jakby no i informacji o tym, że ma pewien dług do spłacenia jakieś astronomiczne jej wysokości tam kilkuset tysięcy rubli no, jakby to rzeczywistość jego w ogóle wiedzą o sytuacji jakich znajduje się stopniowo rozpada ci trafia do pomieszczenia i toteż taka typowo Łoźnica wskazała senatorowie do pomieszczenia, w którym znajdują się inni mężczyźni w tej samej sytuacji co on, którzy nerwowo rozmawiają przez telefony komórkowe z jakimiś bliskimi, że właśnie potrzebują tam jakieś pieniądze bo, które mają dług albo, żeby zadzwonić do Wołogdy, bo trzeba zorganizować pieniądze i to nie jest oczywiście niestety śmieszna towarzyszy temu taka inna atmosfera po zakamuflowanym powiedziała ci mężczyźni się poruszają po tym, pomieszczeniu bardzo mi to przypomniało salto Konwickiego i ogólnie takie poczucie właśnie zmierzania w jakimś wspólnym tańcu z takim bardzo panie w tragicznym do jakiegoś końca, ale ten film jest dlatego też ciekawe, że Łoźnica nie oskarża bezpośrednio jak by z 1 strony Pazdan nie ma Ukraińców i Rosa, czyli TIT tego, dlaczego my się przyzwyczailiśmy mówiącą o konflikcie na Ukrainie tak tam jakby wszyscy są to zamieszanie wszyscy są umoczeni w każdy dom swoją tożsamość, jakby konstruuje Nanovo na potrzeby danej sytuacji co chwila facet przychodzi do szpitala robi tam wielką i aby taką pokazową scenę aktorską udowadniając, że lekarze biorą łapówki tutaj większe lodówkach trzymają mięso jakieś nie wiem papierem toaletowym absurdalna scena, po czym przechodzi do kolejnego pokoju i sam bierze łapówkę za to, że właśnie, jakby dokonał tego obnażenia łapówkarstwa innych osób LGBT za granicą kończona nieskończony łańcuch na takich przekłamań takich fałszywych tożsamości w państwie czeka na zły stan jest dla scena, gdy przyjeżdżała niemieckich dziennikarzy, by zrelacjonować frywolnej podchodzi do żołnierzy siedzących na czołgu z Redy chce rozmawiać z dowódcą i nagle wszyscy zaczynają się przerzucać rzeźby i mówią nie on jest dowódcą ja jestem dowódcą, a ja jestem dowódcą on jest dowódcą ja nie absolutnie nie jestem dowódcą on jest dowódcą płyty z nową taki łańcuch z absurdów prawa tego, kto dowodzi wytworzy to nowe prawo będzie, więc tak tylko pytanie czy jakby dłużnicy, a no i mając wielki talent do takiego absurdalnego obrazowania, jakby nie nie odwraca naszej uwagi od tego co naprawdę dzieje się w Donbasie on jest jednak też reżyserem zawsze politycznie zaangażowaną pamiętamy no nie wiem jego dokumenty to bariera i inne nowe filmy blokadę przy proszą czy n p. ten film tron pokazywał tutaj wzeszłym roku, czyli łagodną, która zresztą spotka się dużą krytyką ze względu na to, że właśnie była taka oczywista praktyka bankowa pokazywała Ukrainę jako taką nie wiem no biedną kobietę, która nie może się wydostać z jakiegoś labiryntu opresji zgwałconą przez role radzieckich żołnierzy, a tutaj mamy właśnie sytuację dokładnie odwrotną tezę, że wszystko jest względne i właściwie sądy muszą zostać zawieszone i i ten wysiłek właśnie krytycznych każdy musi podjąć własną rękę nogę mam nadzieję, że ten fakt ten film ma już swoją dystrybucję w Polsce więc, więc państwo na pewno będziecie mogli Anety, więc zobaczyć jak, więc Gravity film będzie w NRD kino wprowadzona, ale jeszcze chciałam zapytać o Finki Biłas wynikowa wydział na początku, że ja bardzo czekałam na ten film, bo wtedy Niko też jest kojarzony z wody z takim nie żyć, gdzie dysydentem uwięzionym przez władze rosyjskie nie wiadomo za co my też spodziewam się nawet jeśli ranny pod płaszczykiem jakiejś metafory spodziewam się też jak z wypowiedzi politycznej okazało się, że żołnierze z tych wyników pokazał nam RM młodych ludzi na początku lat 80 tych, którzy też nie są tacy trochę zawieszenie poza UE poza czasem miał wrażenie, że oglądam, jaki jest nie wiem film dla młodzieży rynny pełne jakiś nowy takich nastoletnich miłosne jak jedzenie nic tam nie było co mnie naprawdę jego start dotknęło ono opowiadało o młodych w roku owca gronkowca bankowca obecnie w Rosji w te kontrkultury najmu mam wrażenie, że stara się udowodnić, że ta kontrkultura Rosji z była dokładnie taka sama jak w wielkiej Brytanii Stanach Zjednoczonych czyni z nas tutaj nie w Enei nie dzieli tylko łączy nas młodości miłość do muzyki w nie mam wrażenie, że być czuję w tym fałsz po prostu no tak ja muszę przyznać, że też spodziewam się, że ten film będzie bardziej zaangażowany politycznie, ale być może na nie myśmy się jakoś myliły Patrycja, bo wieś na torze, że aresztowano reżysera, który jest też głównie reżyserem teatralnym baletowym i nie rosyjskich mediach można wyczytać, że aresztowano go głównie za Ballet znów leje w teatrze Bolszoj, który był tzw . obala ten gejowskim jak to opisano, czyli otwarcie pokazywał na homoseksualizm wyjechała i na jej posługiwał się właśnie takimi obrazami chwilowymi co jakoś w Rosji wypełnienie nie nie może być zaakceptowane wciąż to formalnie zarzucono może on zbyt ZFRON dawał duże sumy pieniędzy właśnie dyrektor teatru niezależnego Platforma Annual stało się to akurat kiedy kończył zdjęcia już do tego filmu lato i który to film i jego ekipa musiała skończyć się samodzielnie sekwencję NIT musiałby nakręcić zdjęcia do końca już do tego czasu srebrników był zamknięty w areszcie domowym, gdzie wciąż przebywa na jej cała jego ekipa dzisiaj na konferencji prasowej była dumna z powodu takiego, że udało się reżyserowi film zmontować w domu samodzielnie zrobić post produkcję na końcu jeszcze podjąć decyzję o tym, żeby do tych zdjęć czarnobiałych bardzo takich stylowych dołączyć animacje taką po prostu bardzo prostą rysunkową nałożono niejako na zdjęcia jako poseł Drab dywan wygrałby w bankach i to jest oczywiście taki film uroczy, gdy się bardzo przyjemnie ogląda, ale taki marzyciel z kim jest pełen takiej nie wiem tęsknoty za dawnymi czasami właśnie z latami w kinie tym zachodnioeuropejskim no to 6 0 tym 7 0 miała prowizji za latami 8 0 tymi za za latami takich nie wiemy jakich marzeń idealistycznych, że marzenia o buncie, którego chyba w tej chwili nie widać za bardzo ani w Rosji ani w Europie zachodniej nie ma tutaj żadnego buntu na horyzoncie i IT, zwłaszcza marginalna tragiczna i tak go widzi, że w tym filmie też nie widzę tego buntu, bo tam tam są takie sceny, jakby to mogło wyglądać wchodzi nagle człowiek mówi mienia, ale to tak nie było chętnych tyle lat na wodzie, czyli tego marcowego buntu też nie było, bo jeśli nawet nie inne, gdy mnie nie mówimy o jakim jakieś wypowiedzi politycznych to film może, chociaż spodziewam się, że będzie odważniejsze obyczajowo skoro właśnie tutaj jest jedynie go w pokazywało w Rosji rzeczy zakazanych w teatrze no to możemy też stronę no ale nie renomy czcić młodzi ludzie i piją wino tam nie ma w tej przelewającej się wódki, z którą kojarzy mi byśmy nie ma wiernych zwolnienie na stanowisko to jest trójkąt miłosny mamy duże jak styki napięcie pomiędzy bohaterką żoną 1 z bohaterów obecną młodszego mężczyznę, który właśnie staje się liderem nowego zespołu tego zespołu kino to, bo te oparte wszystko na prawdziwych postaciach ale kiedy już dochód ma dojść do piwnicy nie będę nie chcę zdradzać jego kolega ma dojść do czegokolwiek no to dziś to zostaje tam wymienię się wydaje, że to jest po prostu obraz takiego współczesnego rosyjskiego popu, że ten film świetnie obaj, że ci bohaterowie są bardzo znani wciąż Nosek z legendami rocka nie tylko w Rosji tych wszystkich krajach postradzieckich, ale też myślę, że na Wschodzie jeszcze bardziej na aktor Romański, który grał tutaj rolę Wiktora powiedział, że wcześniej, zanim jeszcze dostał propozycję grania w tym filmie wysłuchał w ogóle tego właśnie zespołu, więc to jest taki film gładkiej przyjemnej gatunkowy po prostu film muzyczny, który używa takich miejsc w zimowym stylu no n p. elementów jakiś taki właśnie MOK -u mentor o różnych rockowych muzyka to wszystko oczywiście było wiele dekad temu to nie jest nic odkrywczego może to co mogę powiedzieć najbardziej pozytywnego w tym filmie jest to, że użycie wszystkich piosenek, które tam się pojawiają nie wiem Igi po bo lubi idea i t d. czy blondynki jest bardzo takie udane to znaczy, że ci aktorzy nie próbują śpiewać jakoś tak między halą tych piosenek ja wolę taki jest konieczna dla Walentyny n p . bo jednak tam jest bardziej takie surowe jest to bardziej taki nie był cała ta konwencja między lustrem ośmieszona w inny balet LGD jest dobrze odrobiona lekcja dla mnie niewiele mniej mnie niestety nie nic poza tym, ale inne z drugiej strony tak sobie myślę, że może swój wynik go w trochę też dla gminy z tym co pojawia z drugim wątkiem, który pojawia się w filmie, bo tam też w filmie pojawia się taki wątek co my możemy zrobić nowego wszystko już było co my możemy zrobić nowe rondo w muzyce jeśli był w rejs David Bowie i w i zwierzęcą my chcemy możemy tutaj możemy zainteresować zachód i jest taka sekwencja tych zresztą pięknie sfilmowana mówi 1 ma bardzo ładne zdjęcia kiedy, kiedy ci muzycy próbują neony dobowych ustawiać się w takich Anny w takich pozach, które znamy z kultowych po okładek płyt z lat właśnie tam 7 0 8 w, więc może ono też tak źle zrozumiał filmu dokładnie tak to, że oni się przebierają zabite suficie, fotografując przechodzą przez pasy na jezdni przed czytam, że bili działa po prostu wstaję z łóżka tak jak na sławnych okładkach elewi winyli, które tam są pokazywane to jest bardzo taki Kulig myślę, że tych bardzo też takie proste taki prymitywny no naj najlepszym tego jak byki przykładem jest też to co się dzieje tutaj w Cannes mamy co roku zakaz robienia selfie na czerwonym dywanie, który jak wie jak widać od 2 dni wszyscy łamią, bo nie mogą się powstrzymać tak MMT Selvity też czeka ciekawa myślę refleksja dla wielu osób, ale zamiast tych selfie z festiwalem proponuje co innego to znaczy ustawia tutaj w różnych miejscach wokół Pałacu festiwalowego takie winno być wycięte postaci z różnych filmów tam Batmana nie wiem luka Skywalkera, a sam Leonardo di Caprio z Titanica i można włożyć głowę to dziura zrobi sobie zdjęcie wszyscy to robią po Polsce taka Super prymitywna, ale jednak wesoła zabawa dla każdego i ten film dokładnie taką samą logiką się posługuje to znaczy też właśnie jest taką przebieranki są za te różne gwiazdy, których na dzisiaj nie mamy popkulturze my nie mamy nowego nie wiem i w jego poparcie nie mamy nowych Beatlesów nie mamy nawet nowego Ludwiga ani tym bardziej Davida Bowie nowym sezonem pozostają możemy się pobawić, bo po powód głupia właśnie włożyć głowę w ten otwór i tak właśnie robią bohaterowie tego filmu noir i wniosek im więcej no to też jest przyjemna zabawa świeci słońce wokół mamy palmy w Cannes i tak jest przyjemnie było dokładnie wydatki i tak czekamy na premierę zimnej wojny, a ta faktura na pewno będzie mieć na dużo głębszym poziomie i będzie innym tonem do nas mówić na myśl, że kino Pawła Pawlikowskiego złote przekonuje, że zawsze bardzo poważnie traktuje swoich widzów i nawet, używając takich jakich nie wiem takich narzędzi filmowych przekazuje jednak bardzo zawsze głębokie treści także czekam czekam na ten duży państwa jutro w informacjach Radia TOK FM oraz kulturze osobistej po godzinie dziewiętnastej relacje z no właśnie z czystej zimnej wojny Pawła Pawlikowskiego w sobotę o godzinie osiemnastej wywiady z aktorami, z którymi spotkamy się tutaj fitness w Cannes, więc już teraz bardzo gorąco państwa zaprasza nas dzisiaj już dziękujemy tyczka filmowa Diana pro Deus była dzisiaj stanąć w policji 90 Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

TOK FM Premium teraz 40% taniej. Wybierz pakiet z aplikacją mobilną - podcasty, audycje i radio bez reklam zawsze pod ręką.

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA