REKLAMA

Anda Rottenberg o wojennym natręctwie i o ciągłych powrotach do polskiej rzeczywistości, a także o kosztach odwagi cywilnej.

Wywiad Pogłębiony
Data emisji:
2018-05-27 20:00
Prowadzący:
Czas trwania:
39:46 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dobry wieczór państwu Anna Wacławik korki to jest wywiad pogłębiony dzisiaj moim gościem jest Anda Rottenberg dobry wieczór panie do 2 czy pani Anna nasi słuchacze nie są przyzwyczajeni do tego, że spotykamy się w innych okolicznościach przyrody, a dokładniej, trzymając antenowych mówiąc językiem Radia TOK FM zwykle rozmawiamy o sztuce w programie antymateria w czwartki po czternasty 40 przy okazji napomyka tym razem w innej roli Anda Rottenberg gości w naszym radiu Rozwiń » książka najnowsza książka mojego dzisiejszego gościa berlińska depresja dziennik wydawnictwo krytyka polityczna i patronat radio TOK FM, bo nasi czujni słuchaczy na pewno wiedzą, że Anda Rottenberg nie tylko w radiu TOK FM o sztuce opowiada, ale również pisze książki zwykle jednak o sztuce, a czasami, o czym innym, czyli Andy Rottenberg znaczy, że jest dziennik paniom do jak nie w jakimś pozwoleniem światu zewnętrznemu do tego, by miały niewielki wgląd w pani życie wewnętrzne i nauki w szkole nie wiem czy to tak można nazwać po namyśle, że życie wiem nie jestem w stanie przelać jest też w w opowiedzieli słowami mego życia wewnętrznego są raczej refleksję, na który w pewien to parę dni się zbierały czy też obserwacje bardzo dygresje mnie zresztą te, które pisałam, bo miałem sporo czasu wolnego, a które w Warszawie w poświęcam na wielkiej wsi życie usługowe i towarzyskie, a w Berlinie byłam z tego w wydobycie tam było tak byli na stypendium, ale była taka rezydencja naukowa i okazało się, że mam dużo pustego od czasu powieści oglądamy tam telewizji nierzadko wyjeżdżałam poza dzielnice taką spokojną zalesiona dzielnicę willową, w której rezydencja ona miała miejsce w konwencji, ponieważ nie mogłam Dymerski rozmawiać z siłą rzeczy no rzeczami notować sobie różne właśnie bardziej myśli niż uczucia no, a dyskutowała bym akurat może z tych myśli też można wyczytać sporo na temat pani uczuć począwszy od tytułu berlińska depresja jeszcze dodany w ramach porządkowania, że dziennik powstawał w 20 1 5 i 20 1 6 roku, czyli nie tak dawno i dlaczego mówi, że o uczuciach, bo to smutna książka jest wariant raczej, gdybym miała powiedzieć z jakimi emocjami przez nią przechodziła pani ta książka o punkt po nie jest nasycony myśleniem o schyłku zarówno życia jak i świata, który w, którym żyła miał takie po bardzo silne poczucie, że ten świat, w którym żyłam wyspy jeździłam życie, którym był się zmieniał niż wydawało, że się zmienia najlepsza, a Anna Leder Eliasza zmierzać do jakiegoś przykrego schyłku itd ten schyłek osobisty wynikający z mojego wieku i schyłek świata i przemija to tak odbierałam odbieram gmina Nieee nie skłaniał do radości oschły świata, w jakich aspektach, w których kawałkach, zwłaszcza jest taki dolegliwy w Alwerni uda się ukryć, że obserwujemy powrót do myślenia, a w plemienne Narodowego nie tylko w Polsce, ale w po całym świecie w mondeo setki w oficjalnym odwrócenia się od oświeceniowej koncepcji państwa w kierunku AM o bardzo chcę w ciemno powiedziałabym systemu ksenofobicznego zamykanie się na innego BMI wiążącego się z tym narastanie nienawiści religijnych czy widzimy przynajmniej mnie się wydaje, że wszyscy widzą, że świat zmierza w stronę konfliktu o niemal nie umiemy rozwiązać problemów uchodźców bez względu na to kto o tym, mówi ja mam poczucie, że czeka nas wielka wędrówka ludów, których nie zatrzymamy ich aż taka wędrówka ludów, która zmieni kształt Europy, jeżeli nie całego świata nie będzie to już jutro, ale na pewno taka jest przeszłość, ale poniekąd sama mnie pani uczyła je sobie z tym pilną uczennicą, że w przypadku sztuki n p . nie mówimy o postępie tylko mówimy o jakiejś sytuacji, która się zmienia po prostu następują po sobie jakieś kolejne odsłony i może tutaj jest tak samo no to prawda to prawdopodobnie z lat mieszkańcy Europy będą, więc inaczej wyglądali kultura będzie inna i cały świat będzie inny ten znaczy, że będzie gorszy będzie inny ale zanim nastąpi obawiam się, że ludzie się da się zabijać jest w tej książce i może z tego względu różnica jest istotna w umowie tej analogii między sztuką o tym co się dzieje ze światem i z rzeczywistością naszą codziennością, że faktycznie sporo jest w pani tekście odniesień do historii nawet pisze pani wprost, że ma pani natręctwa tak to pani nazywa jedno to jest około wojenne tematy takie natręctwo tutaj wyczytałam drugie to jest się w Berlinie pisze o Polsce, a więc wracając do matury z około 1, skąd to natręctwo oko wojenny w wojnę się ciastem bieg skończyła i pewnie się nie interesował się wojnę, o którym czasami rozmawiali my rodzice szczególnie moja mama, bo to była normalna reakcja na wsi określił dorastania, a potem w okresie studiów, kiedy się patrzyło w przyszłość IT i wojnę się wydawała wtedy tak odległa jak dzisiaj w dzisiejszym nastolatkom wydaje się odległy stan wojenny w Polsce też dla mnie dniem wczorajszym, więc dopiero bardzo późno wróciłam do tego zainteresowań chór na skutek różnych czynników zmian do zrobienia lekcje związaną z historią mojej rodzinie z obu stron miała sztuka zalicza się tym interesować, więc podążamy za granicę niektórzy artyści próbują powiedzieć na tym na ten temat, a on i wsiąkł pan przyjął konwencję za studia one najpierw co najpierw się zaczęło ukazywać podziemia głównie książki związane z gułagu wiem czy systemem przemocy w Rosji i oczywiście to się czytały gorące bułeczki, a Sołżenicyn powód założę się przede wszystkim oczywiście krok pierwszy dzień pana ministra, że w tej książki potem się pojawił opracowania runął też poważniejsze włącznie z wybitną książką Anny Applebaum, a więc o, a potem pomyślałem, że na temat polsko-niemieckiego niczym wobec drugiej wojny światowej strony rozpoczęte przez Niemcy już wiem wszystko nie wiedziałam nic tak naprawdę, a więc zaczęty się tym interesować i uświadomiłam sobie, że jest drugim pokoleniem i że jestem tą wojną zarażone w jaki sposób drożdże redukcji drugie pokolenie naszym słuchaczom należy się wyjaśnienie tym, którzy nie wiedząc co znaczy to jest pokolenie dzieci ocalonych z Holokaustu, którzy tylko nie tylko niedzielna wytrwał do Holokaustu wygra z nim ja myślę, że dzieci powstańców warszawskich też są tak samo drugim pokoleniem to jest po prostu dziedziczenie traumy wojennej w taki przyjemny sposób ta wojna odbiła się na wszystkich w Polsce nie ma takiej rodziny, która by przeszła przez wojnę nienaruszony sposób w taki czyn w związku z tym całe moje pokolenie dzieci ludzie, którzy przeszli przez wojnę jest tym dotknięte tylko jak to wypierała ja nie chciałam o tym, myśleć, ale w pewnym momencie uświadomiłam sobie i jej już świadomie jak gdyby zgodziłam się na to, że na jej jestem tym dotknięte to może przynajmniej będę się z próbą spróbuje się z tym zmierzyć, a ponieważ pojechałam tam do tego Berlina z myślą, że lepsze rodzaj może książki czy też obszernego eseju na temat sztuki wobec wojny, lecz powstających w obecnej wojny, ale inaczej niż dotychczas książki były pisane na te studia one różne aspekty przede wszystkim związane ze sztuką, ale skoro już byłam z tym w Berlinie to oczywiście punktowała tym ślady myślenia faszystowskiego dzienne magisterskie, do których jak w Berlinie w dalszym ciągu są jej nawet tych obserwowałem, że coś się bardzo pozytywne to nie mogłem się oprzeć refleksji, że nie zawsze tak było to prawda rzeczywiście w Berlinale w pani książce przypomnę, że najgorsze jest Anda Rottenberg rozmawiamy o książce wydanej przez wydawnictwo krytyki politycznej berlińska depresja dziennik patronat Radia TOK FM rzeczywiście Berlin jest pani książce jest bardzo konkretnym PUP punktem odniesienia do historii przede wszystkim przy Newskim tak jest Berlin są już tylko Stein jest pomnik Carla Bruni natowskiego są reformy socjalne drużyny walczą, ale ale, gdy pani przepraszam, że przeżywam, ale ten Niemcy przeszli denazyfikacji i wyciągnęli z niej wnioski nawet o nim jako niedługo będę obowiązywały, ale ja się z ogromnym szacunkiem traktuje przynajmniej sprawę zagłady i te Stahl też tajne, czyli kostki brukowe pokryte błyszczącym mi Mosze marzy mi napisami z wymienieniem imion nazwisk mieszkańców danego adresu są w konkretnej kamienicy tej konkretnej kamienicy ciągle Grecja są wszędzie i oni je ne w rocznicę deportacji czyszczą, żeby znowu zaświeciły wszyscy to jest taki społeczny ruch był i trudno się oprzeć poczuciu cel tego że w Warszawie nie ma takich kosztów na typowych oczywiste porównanie Warszawy mieszkało 200  00 0 Żydów i nie ma czy więcej i nie ma w UE notuje bardzo duże i są są zarysy liderka WTA jest dużo takich opowieści rozmaitych Sioma ty wiesz ja ale, ale to nie wszystko anonimowy natomiast sam jest zindywidualizowanych NATO skoro już o tym, mowa to jak sam raz jest w pełni książce fragment, który w tym rozważa pani, dlaczego nie ma w Warszawie sztorm, który Steiner i to jest fragment powiedziałabym delikatnie rzecz ujmując bezkompromisowy pisze pani tak z powodu braku mosiężnych kostek na mojej ulicy może być kilka po pierwsze, ulica Biała zostało po wojnie wytyczona od nowa winnym miejscu jakieś 1 50 m na zachód od swojej pierwotnej linii wówczas była wykreślono z getta drogą życia dla tych, którym udało się wyjść przez tylne drzwi budynku sądów i omijając szmalcowników dojście do wąwozu ulicy chłodnej, po której jeździł aryjski tramwaj nr 1 6, a po drugie, mosiężne kostki musiałyby pokryć całą powierzchnię Muranowa trzeba by je też umieszczać na wielu innych ulicach Warszawy, a kogo stać na luksus produkowania 300  00 0 plakietek jeśli nie wystarczą na zaspokajanie pilniejszych potrzeb po trzecie władze miasta mogą ważyć taki wydatek i tak poszedłby na marne, ponieważ metale kolorowe mają w skupie złomu wysoką cenę, więc chodnik ułożony z mosiężnych kostek byłby dla złomiarzy nie lada gratką też mieli by swoje złote żniwa no nie najlepszego jest pani zdania o złomiarze powiedz taniej jak niekontrolowaną tego Fred Pisz przez dziennik to nie jest taka publicystyka, którą jak chce kogoś przy pomocy, który chce kogoś przekonać jeśli zdecydowane druk tego Dziennika dużo po ich zakończeniu i pomyślałem sobie, że być może te moje refleksje jednak komuś się nad sprzedażą Albert o nią tak jest życie Polska nie jest krajem, w którym Solidarność społeczna, a na numer jest pierwszoplanową telefonu Polska nie jest krajem, w którym przepracowane została do końca prawda w sąsiedzkich relacji i pamięci, chociaż i tak i tak w stosunku do innych krajów w Polsce ta dyskusja jest znacznie głębiej prowadzone niż n p . w innych krajach o żadne z kraju in Hey w krajach na Wschodzie zwolnienie z Zachodu na Zachodzie teść pani widzi dyskusje we Francji z rządem Vichy i czy pani widzi Austriaków bijących się w piersi z kościołów, ale prawda, a więc w cała Europa była ogarnięta tym szaleństwem i tylko w Polsce trwa naprawdę, że rzetelna dyskusja nie w Litwie Łotwie Estonii to prawda, więc z, kto nie jest także ja uważam, że w Polsce jest gorzej tylko ponieść to jest mój kraj to chciałabym, żeby było lepiej no tak mu natręct w swą około wojenne, które jest na taką podróżą i ich w przeszłości też refleksję na temat życie teraźniejszości gorzką właśnie w tym rozpadającym się świecy i jakimś takim przeczuciem nadciągającego konfliktu jest też punktem odniesienia do tego co dzieje się w Polsce, by Polska jest to i tak obecna w tej w tym berlińskim Dzienniku, że właściwie dominuje go tak naprawdę nie jest to też ocena powiedziałabym napływające z optymizmem także na Sycylii wyróżnienie to on to lepiej widać wie pani lepiej gorzej i wtedy lęki wzrastają, bo jak jest daleko i docierają do nas tylko strzępy informacji o to wyobraźnia buduje dramatyczne scenariusze być może, siedząc w środku dawnych Siedlec teraz NHL nie czułabym się tak strasznie AM na nią przerażony, ale z dystansu na naprawdę widziałam jak Toure mechanizmy rozpoczęte po przejęciu w przejęciu władzy przez nowe ugrupowanie czy stare ugrupowanie w kopnym po zmianie rządów zobaczyłam taką perspektywę, którą już na złom po przebadaniu systemów autorytarnych delikatnie nazwijmy rzecz idzie zmierzamy w tym samym kierunku może te zmiany nie są widoczne, bo one są w UE rozciągnięte w czasie, ale są konsekwentne jeśli chodzi o zacieśnianie tych zawężenia swobód obywatelskich a kto za tym idzie przez UE oraz zmianę ustroju demokratycznego ta demokracja dodała demokracja nam dała to, żeby demokratycznie wybraliśmy ugrupowanie, które obiecało, że przy Kruczej tembr tę wolność ludzie być może nikt nie chce być wolni nam takie poczucie dowolności zobowiązań i wolności obciąża cię samemu podejmować decyzje, a być może to nie jest cecha każdego człowieka, że tak lubi te decyzje sam podejmować się w woli iść za kimś, kto wskaże drogę do taniego tę decyzję podejmie on się dostosuję, bo tak jest wygodniej takie mam poczucie przynajmniej jeśli chodzi o Polskę my też daje pani dość bezkompromisowy portrety różnych środowisk 2 fragmenty pozwolę sobie zestawić ze sobą, tyle że teraz mamy sieci możemy sobie poczytać komentarze poczytałem i okazało się, że zwolennicy nowego prezydenta poczuli się zdradzeni jego przystąpieniem do żydowskiej frakcji pisze pani o tym, że prezydent Andrzej Duda zapalił rynkową świeczkę w Pałacu Prezydenckim, więc nawet nie zrozumieli tej skądinąd bardzo przejrzystej gry podobnie jak słynny ojciec, ale on może mieć w tym swój agenturalnej cel jego zadaniem jest skłócanie społeczeństwa jak dotychczas idzie mu świetnie bardzo celnie trafia w psychologiczne pod glebie źle zagospodarowanego elektoratu w ciemne zakamarki polskiej ksenofobicznej duszy mieszkających w działach niezliczonych emerytów, którzy za komuny pracowali na podrzędnych stanowiskach i przez całe lato tłumili w sobie nienawiść do kierowników dyrektorów i partyjnych włodarzy PRL nie buntowali się przyczajeni w oczekiwaniu na zmiany dokonywane cudzymi rękami chyłkiem wślizgi wali się do kościołów i szeptali spowiedników swoje mniejsze grzechy takie jak drobne kłamstwo kradzież papieru toaletowego z zakładowego kibla nieczyste myśli na widok atrakcyjnej blondynki, ale już nie spowiadali się z zaniechań oraz z chciwości zazdrości pychy i kilku innych grzechów głównych aż przyszedł czas, że schowa wszy dzieci zostali sami bezużytecznie siedzący w kapciach przed telewizorami w swoich niewielkich metrażach i wówczas pojawił się on z wyznaniem miłości do nich wszystkich mówiący tym samym językiem i wskazujący tych, którzy ponoszą winę za ich nieudane życie on cały z nich reprezentuje Nancy ich pułap intelektualny i moralny, ale znacznie większy spryt przyjechał z Niemiec załatwiono na terenie Rosji stacją przekaźnikową ogólnopolskim zasięgu i wówczas już mógł otworzyć przed nimi ramiona przyjęci do swojej wielkiej radiowej rodziny, a tym samym zjednoczyć nienawiści, na której tak bardzo zależy wschodnim sąsiadowi Alleluja to 1 fragment, a drugi w natomiast na dorocznym Garden Party u Krysi, gdzie zwykle gromadzi się cała Warszawa było widać znacznie więcej pieniędzy botoksu figury bardziej zadbane ubrania bardziej elegancki podręcznikowy twórcy z różnych dziedzin zasobni przedsiębiorcy sławni lekarze przebrzmiałej polityce wszyscy się znają od lat mają ustabilizowaną pozycję osobiście dobra zmiana i nie zaszkodzi jednak zmartwienie przyszłością sączył gorzkie uwagi na temat zmarnowanego wysiłku atmosfera ostatniego balu podbite inteligentną autoironią i pewnie sporo nostalgii za utraconą pierwszą drugą i trzecią młodością rów no powiem tak dostało się wszystkim po głowach mu nosa zaniemówiłam pani Anno nie rozpoznało pewni swojego tekstu nie wpadnie w jakiś sposób rozpoznałem tylko ja nie wiedziałam, że to można ją określić kategorię dostały się w nowe pytania do odebrałam to jak deszcz się bym powiedziała w rzymskie z surową i niemiłosierne mówi o obserwację pewnych środowisk o jej trafności nie będę dyskutować, a ja też nie będę dyskutować, bo nie wiem czy jest trafna jak pani sama powiedziała to jest obserwacja tak postrzegamy różne rzeczy czy różne zdarzenia czy różne środowiska, ale tam niema potępienia i przemysłu jeśli chodzi o towarzyskie życie na Garden Party tylko w takich przyjrzenie się pewnemu gremium skądinąd z pełnym ludzi utalentowanych naprawdę chce ciekawych, którym Polska kultura bardzo dużo zawdzięcza jak w PUP w żadnym z lekkim dystansem, ponieważ nie wierzę w nich człon w środku tego środowiska i właśnie chciałam zapytać, gdzie pamięć, gdzie pani się znajduje, gdzie pani jest nie wiem chyba u siebie w domu w mniej naprawdę to znaczy ja mam rzeszę tak wyrażę w blond bardzo wiele środowisk, które lubię te, które ceni się, ale ja do nich nie należy nie mam poczucia, że ja do nich należę jestem ich częścią taką jak jak choćby częścią Niewiem pewnych światów są inni członkowie nie wiem ja nawet nie jestem członkinią światka artystycznego do końca mogę mam do niego tak jak dziś dystans, a nie mówiąc już o innych w świecie filmowym teatralnym literackim jamie cały czas w obszarze kultury, bo w świecie politycznym światem politycznym nie mam wiele wspólnego grunt i w UE jest miło, że mam wgląd do tego świata czy do tych światów, ale ja do nich nie należy, więc dla każdego nam przez to samo dystans zawsze będę miał poczucie takiej nie przez to wolności, bo to jest jednak chyba coś z tym nie przystał wolności jest w w tej książce no to jest chyba najpier w bardzo nad tym bolała ją jako dziecko, bo wiedziałam, że nie przynależą w pełni, a potem się mu się z tym pogodzić był taki czas mówi we w młodości wczesnej jeszcze wcześniejszej, że bardzo chciałam być częścią należał do harcerstwa na głowę wpły w na studiach nam też byłam w częściach w swojego roku o, ale też w jaki sposób nie do końca, bo byłam dziewczyną z akademika, bo nie znam Warszawy kiedyś na ileś tam było tak bogata pani nie była też inwestycje w bogate żniwo w hierarchii krótko mówiąc również musiałem się w pewnym momencie pogodzić z tym, że na Musie ich własną drogą, ponieważ nie ma miny nie mam innego wyjścia, a ma pani poczucie komfortu istnienia mojej Lech nigdy takiego komfortu nie miał zawsze mi zdechł doskwierał mu istnieje od od kont miałam świadomość, że istnieje, bo to nie jest tak najpierw zmienił w fazie lustra, a w w rozwojowej w dół, ale za bardzo wcześnie w trakcie bardzo wczesny bez tego nie wiem ale, odkąd wie pani o świadomość siebie ma się wobec innych, ale i tak naprawdę jej, kiedy już w przedszkolu widzi widziałam siebie wobec innych jeszcze nie wiedział, dlaczego tak jest, dlaczego obrywają bardziej niż inni potem SLD dużo późniejsze zdamy sprawę, że dobry Rambo Jet jest w terminach i rur i UE, a po na set był już żyłam dyskomfort, ale obrywają też inni jednak będę się trzymać tego odrywania, ponieważ w świecie poprawności politycznej, w której na jakimś sensie funkcjonujemy na co dzień nie można syna wszystko pozwolić pani pozwolę sobie na więcej mam tutaj taki uroczy zupełnie fragmentem trochę nawiązuje do tego okresu wojennego natręctwo, którym była mowa natomiast jest bardzo taki bym powiedział charakterystyczny dla Andy Rottenberg czynnego dzisiejszego gościa rozdzielność myślenia na temat sztuki i polityki nie jest tylko cechą polską pamiętam jak zostałam zaproszona do Wiednia na konferencji austriackiej dyplomacji kulturalnej byłam jedyną cudzoziemką 1 z bardzo nielicznych kobiet zaproszona na estradę, na której zasiadał rektor tamtejszego Akademii sztuk pięknych, w których to spotkamy się odbywało zostałam zapytana przez jakiegoś konferansjera z telewizji jakiejś sztuki można oczekiwać w kryzysie próbowałam snuć rozmaite wizje na przyszłość zaznaczając, że sztuka jest właściwie nieprzewidywalna nie można, więc je sobie zaplanować i wpisać do kalendarza promocji na przyszłe lata, że jeśli sytuacja polityczna będzie się pogarszać to może ona przybrać formę ruchów miejskich, o ile nie zabraknie w miastach prądu do ładowania komórek, a jego zabraknie to wszyscy zgodnie wyruszą na wieś kopać kartofle i wówczas wstał jakiś starszy pan zapewne emerytowany urzędnik tamtejszego MSZ co z powiek były członek Hitlerjugend i zapytał czemu rozmawiamy o sztuce w kontekście polityki przecież sztuka to sztuka, a polityka to polityka wykrzyknął z mocą odpowiedziałam, że to słuszna uwaga i może nie należy mieszać tych kategorii, bo n p. kiedy z jeszcze przed pierwszą wojną był taki 1, który chciał się dostać do tej tutaj Akademi Alego nie przyjęli i poszedł w politykę co z tego wynikło wiemy sala zamilkła i już więcej nie byłam zapraszana na takiego konferencji nos nawozami Kompanii Anna Borowska 7 w gazie, a czasami, że to jest jakiś jest drogi nie oglądając się na konsekwencje dyplomatyczny na umowie co mi wtedy przychodzi do głowy, a przyszło mi do głowy właśnie są gęsto wypowiedziała im ten pan chyba, iż był jedynym członkiem na sali, którzy nie zrozumie moja odpowiedź tak przynajmniej wynikało z jego wyrazu twarzy, bo uparcie się w niego wpatrywałem Abbott przypomina mi się tanio to taki stary dowcip co jest największym sukcesem Austriaków przekonamy się to, że Hitler był Niemcem no co zrobić od razu zaznaczam, że nie czepiamy się Austriaków talerzem na start ostry, jakie w jeszcze się po raz znalazł wybitnych Austriaków to niejedyny to niejedyny to fragment w książce, w którym tytoń tej ostrogi dostaje jak pani to byłem uprzejmy ująć przed chwilą jest też drugi, w którym z kolei rosyjski kolega pozwolił sobie jakąś wypowiedź o o socjalizmie, który miałby rzekomo, jaką się reminiscencją klasycyzmu nie wiem czy czy nie mylę bieganina wbija się z tym spotkamy już w Mińsku dlatego tak ostro zareagowałem jak byłam w Nisku 1 raz w życiu tak mieliśmy takiego na opiekuna ma oczywiście w służbach niewątpliwie, który przymusowo prowadzony w po różnych nie mogliśmy uciec po i prowadził nas po głównej ogromnej ulicy wyszedł danej socjalistyczne na nim budynkami i tłumaczył nam, że to jest Neo renesansowa architektura Mińsk i jałowce do poziomu naszej nazywa socrealizm on wtedy miękko powiedział można je tak i po tych badań problem wkrótce dostałem ten musi wyjść ten wyjazd do Berlina był dość dziwnie długo po tej pierwszej wizycie w Mińsku i kiedy profesor zim rosyjski przy obiedzie wspólnym obiedzie w tym kampusie tłumaczył moim niemieckim call naszym niemieckim kolegom, że te liczne pałace kultury w Moskwie, a tam jest duża Uniwersytet jest w Pałacu kultury tam sporo takich budynków jak nasz pałac kultury, że to jest neoklasycyzmu to muszę się wtrącić powiedzieć to samo, że to jest socrealizm neoklasycyzm a on miał inną ideologię w zanadrzu niższe niż socrealizm i znowu znaleźliśmy się na styku sztuki i polityki nie należy, bo on ja myślałam, że pomyślałam sobie, że on może u uznał, że osoby niezatrudnione dla Niemców o wyjaśnienie mu sztuki są w socjalistycznej w stresie we wsi w treści i narodowej w formie, jaką cenę pani płaci za wzorce odwagę też w byciu bezkompromisowym w sądach i nie ukrywanie tych sądów i dzielenie się nimi ze światem, a po czytała pani te hity na mój temat tak, ale bez przyjemności w Lesznie czytamy w grę, ale wiem, że istnieje, a nie trenuje też, ale umówmy się, że w internet turystyka przestrzenny wiem, że niektórzy ciężko znoszą hejt w internecie dla mnie to jest z tym istnieją istotne, że czeka przyszłoby mi do do głowy, pytając ocenę, jaką pani płaci sporo ludzi się nie boi a gdy pani jak pani Glijer strach jest uczuciem irracjonalnym to prawda ja umieram ze strachu jak to się z naprzeciwka to akurat, ale bardzo często spotykam się z takim z takimi wyznaniami proszę pani pani jest całkiem normalnym uczciwym całkiem normalnym człowiekiem jeśli pani tak bała jak mnie dlaczego, ale wiem, że ludzie się nie boję z utraciła też sporo znajomych bliższych dalszych, ale nie tak dużo i jak inni nie, bo okazało się, że dobrze wybieram swojej przyjaźni swoją znajomość od nowości, gdy przyjmiemy, iż instynkt natomiast na cóż jak wypełnić ten jest także sąd jest wymierna cena czegokolwiek nie mam takie poczucie, że źle żyje na własny rachunek i tak jest pewnego rodzaju komfort przy przy tym, że życie na własny rachunek to jest wybór relatywnie trudny, a w domu trzeba się liczyć z tym, że w pewnym momencie nie będzie po kopalni nikogo a gdy robi pani taki rachunek co nie są dobre słowa, ale akurat takie dni przychodzą do głowy zysków i strat i nie robi takich rachunków, ponieważ ja nie jestem zadowolony z mego życia i są pewne czarny, a dziury czy ciemne obszary o, o których staram się nie myśleć, ponieważ one właśnie ciągną mnie w stronę depresji, więc nie jest także, gdybym zrobiła taki rachunek ten wiedział, że straty jest więcej, bo zyski są one banalne i powiedziałabym powierzchownych i są też ślady tego w tej książce berlińska depresja Dziennika Anda Rottenberg napisała pani dzień w dzieciństwie od, a w dzieciństwie nie, ale w w liceum już pisałam tę i co tam było w tym Dzienniku BP nie pamięta, bo to licealnej 9 skupiam, ale myślę, że byłam jak i jakoś dałem się nie wiem co tam Pisa te panie w niedzielę w taki dziennik to po 1 stronie PiS-em Dziennika po drugiej stronie potem myjemy zapisy brydżowej jak jak i dlaczego on służył do zapisu brydżowych znajdzie się zawierusze bardzo mi tego, że albo chciałabym zajrzeć do Dziennika, który pisał Melchior 16 wjazd w przyznam się, że oczywiście też pisałam dziennik dziennik w tym wieku grzybów nie składa właśnie z jakichś takich historii, pod którym Grzesiek mnie kocha albo nie kocha i doktryna z nim nie tak lub nie pcham nigdy to był rodzaj skrótu to był rodzaj skruchy różańcem do minimalnej była w wezwaniu nie zadzwonił spojrzenie spojrzała nie były takie o około 2 próbach obchodzenia pewnych tematów, bo wokoło, bojąc się, że ja sama siebie okłamywał pan już wtedy nie chciałam się przyznać do swoich słabości sama przed sobą, by tego się na pewno nie da opowiedzieć o Dzienniku berlińskim jest pani do bólu uczciwa wie pani no bo pierwszy w Czechach po tym, przeżyciu tylu lat mam u siebie jakoś poznał i nie ma sensu udawać, że się zyskiem innym i kogo pani widzi on nam w wiedzy w w pracach uliczkę, które się stara zapełnić dzień, a zobowiązaniami i wywiązać z zobowiązań w sposób możliwie jak najlepszy osobę, która bez przerwy ma jakieś wypadki i RM na los ląduje w pogotowiu wszystkie sesje na rowerze obraźliwą tak nazwijmy to osoby towarzysko w dalszym ciągu, który lubi ludzi naprzemiennie wiem, że lubię ludzi i drugie bardzo wiele osób nawet jak oni tego nie wie co on czasem się dziewiąta, ale alei żyje żyje wśród ludzi postrzegam siebie jako kogoś, kto żyje wśród ludzi w na bardzo różnych poziomach mnóstwo interesujących sprzeczności nie przystawał na Anda Rottenberg żyjąca wśród ludzi była dzisiaj moim i państwo gościem dla naszych słuchaczy mamy kilka książek z autografem mojego dzisiejszego gościa Andy Rottenberg proszę pisać dla was mało potok kropkę ESM dla was pisane razem małpa to kropkę SM będzie ciąg dalszy Dziennika na razie nie wypalił rozbawiony wiem, że nie mam czasu pisze inne rzeczy jest ich jest tego bardzo dużo filmów głównie w wywiadzie zająć się z zobowiązań i dla siebie wiele innych rzeczy nie mam po prostu czasu na pisanie Dziennika, ale może zacznę jak skończy bieżące projekty i będę miast lub więcej wolnych godzin to może wrócę do takich jak ich obserwacji bardzo dziękuję za rozmowę jak bardzo dziękuję zapraszam za tydzień po dwudziestej, a my w 2 spotkamy się w jak zwykle w antymaterii, czyli w programie o sztuce w czwartek po czternasty 4 0 Andy Rottenberg i nawet Słowika orki pożegnania z antymaterii Phenian do nocy zrobić pani mnie w wpuściła biegły w rutynę będziemy rewidować Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: WYWIAD POGŁĘBIONY

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Dostęp Premium z 30% zniżką od serca. Pokochaj pakiet "Aplikacja i WWW". Słuchaj gdzie chcesz i jak chcesz.

KUP TERAZ 30% taniej

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!