REKLAMA

Tomasz Nosiński o roli w spektaklu "Proszę bardzo": "Zostałem w słowach Andy Rottenberg"

Kultura Osobista
Data emisji:
2018-06-22 19:20
Audycja:
Czas trwania:
12:35 min.
Udostępnij:

Tomasz Nosiński zdradza jak przygotowywał się do zagrania Andy Rottenberg w spektaklu "Proszę bardzo" Teatru Żydowskiego i czy Galeria Zachęta jest trudną scenerią dla spektaklu?

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
kultura osobista dobry wieczór państwu przed mikrofonem Marta Perchuć Burzyńska gościem kultura osobista jest Tomasz Muszyński w aktor teatru studio w ocenie, u których w najnowszym spektaklu teatru żydowskiego wciela się w kobietę w kobietę niezwykłą znaną krytyczka sztuki kuratorka i pisarka Andy Rottenberg z Andów wiał dość czy za dowiedziałem nie wiem, ale Trytko siły delikwenci na pewno w duszy jak dotarty połowić razem C4 bywa też nie łowię ryb i niech on łowi Rozwiń » AJA patrzę, a każde takie, że zajęcie weź mnie, że męskie zajęcie tylko zawsze wracam mam wrażenie, że więcej zjemy tego kaszubskiego męskiego ducha w bo teraz każdego prowadził samochód to podejrzewam, żebym robił to bardzo delikatnie tak samotnością Andy Rottenberg, bo taka, która po dyżurze myślę, że on jest delikatna i gitarzysty dziś zdecydowana w geście również, gdy źle nie wiem do końca oby tylko znam panią Rottenberg nagrań całe przedsięwzięcie powiedzmy to jeszcze, które nomen omen ma miejsce w warszawskiej Zachęcie, której Andrzej Rottenberg była wieloletnią dyrektorką reżyseruje Wiktor Rubin to jest spektakl na podstawie książki autobiograficznej książki Anda Rottenberg proszę bardzo czy nie miał żadnych wątpliwości w księdze rekordów proponował ci role kobiece znanej kobietę, która nie dość, że napisała książkę to, na podstawie których zrodził się spektakl to to na dodatek jest ich bohaterką pies jak przeczytałem w pier w proszę bardzo, a następnie przeczytałem w berlińską depresję towary także na to dostają się dostać książkę to pamiętam, że natrafiłem i to było w momencie, kiedy akurat byłem w mieszkaniu jak natrafiłem na fragment, kiedy to pani Rottenberg wspomina, że przejeżdża przez środek bramy Brandenburskiej fiatem Toya od razu by od razu powróciło miałby tutaj pamięć emocjonalna zadziała od razu powrócił moment, kiedy ja ze swoimi kuzynami, którzy mieszkają do dziś w Berlinie moje babcie też mieszkała w Berlinie przyjeżdżałem jako mały chłopczyk autobusem dwu setką u góry siedzieliśmy na dole był tak na tej samej wysokości gdzieś siedzi na dole kierowcy my musieliśmy góry przyjeżdżać zawsze przez środek bramy Brandenburskiej i by tamten moment, kiedy przejeżdżaliśmy przez środek ten remont był zawsze jakiś wyjątkowy kibic nie zapomnę, kiedy później wybudowano awiza plac i niestety już nigdy nie można było przejechać przez środek bramy Brandenburskiej teren zaczął zastanawiać i tak naprawdę, gdzie faktycznie jest mur berliński więcej takich punktów wspólnych, więc najpóźniej jak Schloss n p. i sobie te wszystkie momenty, kiedy n p. pani Tomek, mówi że chodziła tam jeździł rowerem mają je gdzieś tam planach mają to tak tam z psem z mamą chodzili chodziliśmy i t d. tak dalej i jakoś tak znaczące podkreślać to pomyślałem sobie fajny fajny jakiś taki początki natomiast to mówimy raczej w książce jakość styl i dziś też zostają w słowach ani latem derbów, ale naprawdę świetną pisarką to jest proza doprawdy poetycka noc do testu jest cudownie napisane jest przez wspaniałą pisarką najpier w przeczytać książkę to scenariusz, który powstał na podstawie najpierw przydają się troszkę później przeczytałem scenariusz i dalej idąc śladem do tego, że jednak tak naprawdę to chciałbym, żeby to był Shakespeare, a i tak naprawdę, żebyśmy powrócili do tej starej tradycji, że to, że to mężczyźni nie grali również kobiety czy wątpliwości nie miał się miałem mnóstwo wątpliwości przede wszystkim moment, kiedy zacząłem faktycznie w sobie te są wszystkie sytuacje wyobrażać raczej z życia mojej bohaterki mojej bohaterki, którą się też staram jakoś przebić życzę, ale może boleć przedstawić jak najmniej jak ten typowy i tak jest subtelniej tego silnika przedstawić bo, tym bardziej kiedy, kiedy my możemy się spotkać pewni możemy jeszcze posłuchać pani możemy i chcemy chcemy, więc to przybliżenie się zawsze jest dziś jakiś takim podróżowaniem w góry w temacie a jakby bardziej zajmowanie się pewnymi tematami dekorowanie pewnego świata myślę, bo przedmiot chodzi, żeby być w podróż tutaj w tej sytuacji Anda Rottenberg on nigdy to by się nie udało a o co chodzi myślę, że chodzi o temp od pewnego rodzaju narracji, a my po prostu, o który akurat wypływa z ciała mężczyzny, który wypływać ciała mężczyzny no tak i to mnie chyba też bardzo interesuje, że w fajny dojść do fajnych czasu doszliśmy kiedyś to temat w sumie i emocje uczucia, o których mówimy są, jakby ważniejsze niż to czy to będzie też tak powiem grane przez płeć w końcu może może już w końcu nie mieć takiego znaczenia jak jako wydaje nam się, że po Ziemba w pozostałych także nie ma po prostu we krwi, a zwłaszcza w teatrze płeć nie ma znaczenia i chyba Mendoza walczył do końca nawet by o tym, mówić, że walczyć, bo nie chcemy walczyć też za kolejną rolę Ofelii w nie może teraz właśnie jakaś mocna taka może bokser n p . to w końcu powrócą do czasów, kiedy Tomek tatą i że 20 04. roku życia boksował mówi to głupi zawód głupi sportsmenki być może lampka bokser w końcu teraz coś dla równowagi, by się przydało takiego prawdę w jakiś pan Grzegorz Łotysz n p . no tak secie wyobraźni, by w tej roli Super to jest bardzo specyficzny rodzaj pracy wchodzi się w głąb rzeczywistej postaci tak postaci, która żyje, która jest w naszej świadomości w naszej rzeczywistości włączamy telewizję widzimy Andy Rottenberg powiedz mi czy tu w czasie prób spotkały się ze bohaterką nie spotkałem się czy w ogóle się, kiedy spotkał się nie spotkałem się jeszcze nigdy nie rozmawiał jeszcze nigdy nie rozmawialiśmy o chciałabym być, gdzie jest rozmawia wszak nigdy nie rozmawialiśmy oczywiście, że oglądałem mnóstwo wywiadów jest coś pani Rottenberg tak pięknego nie wiem jak to nazwać, ale ona nie jest tak mam wstręt coś co tam szum i w środku nie wiem co tam jest krew nie jest coś takiego, że masz wrażenie, bo to nie tylko chodzi o to nie chodzi przecież on, że tak powiem w wiedzę i o to, że ktoś, że tak powiem widzimy, że jest erudytą kończy z inteligentnych to nie jest to ja raczej zawsze mówi, jaki tam las szumi w tej głowie trzonie jest sosnowy czy, bo jest nad morzem przy czym w górach i jakie to jest dla nas jeszcze myśl nowych czekania to jest bardzo ważne z bardzo się z biografii Andy Rotten bark jest bardzo trudne i bolesnemu czekanie nie jest najgorsza droga nie będzie ich stanu w teatr jest czekaniem teatr jest nieustannym czekaniem jak będziesz tak na auto się nigdy niczego nie dowiesz pada tam też takie słowo Aleksy pomyśl o czekaniu, który jest spowodowany tym, że czekasz na kogoś i jak n p. mam taką powierzy mu wujek wyjechał i moja babcia była szczęśliwa w momencie, kiedy nie było go 3 lata, więc powiedział moteli wyjechał, więc ona była szczęśliwa, kiedy utrzymywała kary mandaty są z pociągów z całej Polski od Katowic nimi od babci mieszkała na Kaszubach, ale i była szczęśliwa, kiedy dostawał te kary, bo wiedziała, że on żyje, a w przypadku Andy Rottenberg dociekania okazało się, że no tak tragiczne tragiczne, a więc ja już, tym bardziej nie wiem jak się wtedy atakuje, ale trochę wieś, bo trochę zagłębił się też te sprawy no wtedy ja akurat wtedy zaczną śpiewać i też nie wiem czy to jest jakikolwiek antidotum na świat aż do klawiatury kładziesz kilka akordów mieści w sobie to będzie chyba takie wcale nie smutne trudno jest to poczuć wiem, że też gdzieś w takich wieś intuicja ach, jest coś takiego może on wierzy wiem, że smutek to nie tylko łzy nie wystartuje też takich aktorskich, lecz także człowiek czasem to co jakiś takie podstawowe zadania aktorskie pamiętam aktorzy studia, kiedy mówiono o tym, że powinno się nauczyć nawet taka etiuda aktorska polegająca na tym, żeby człowiek sprawdził swoje już tak wyobraźnię, a przy okazji też aktorską finezję polegającą na tym, że odbierasz telefon życie umiera bliska osoba a po czym odbierasz telefon, że wygrałeś obecne tam kilkanaście milionów dolarów czy coś takiego jak na to ludzie reagują no właśnie różnie reagują w ja pamiętam, że ja również w Rudnie zareagowała na takie sytuacje co jest chyba nie do odegrania test nie do odegrania, a pamiętam, że pamiętam czynności, które zaczął wykonywać od bardzo taki cel taką pieczołowitością wykonywanej kawy zakręcanie jej przygotowywania wywalenia szykowania się wszystko miało wręcz wręcz było wykonane bardzo precyzyjnie szukanie porządku jak dokładnie w tym chaosie, który ma się pan rynek tym absurdzie od osób, którym w sumie śmierć jest prawda jest to WL zazwyczaj jest tak że, grając postać wyjścia są 2 albo zachowujesz dystans do tak to do tej postaci, którą grasz albo się z nią zużywasz jajek jak to było w przypadku, kto jest w przypadku proszę bardzo Novol auto oczywiście, że Polesie zażywać to jest tak jakby się może powiedzieć wolę się zszywać prawda z tym materiałem i jakoś dotrzeć do, a do tego, bo boi, bo wtedy wydaje mi się, że to w teatrze ogólnie jest fajniejsze dystans do postaci staramy się stworzyć dystansu ogłupia nabieramy z czasem misji, która też trwa tu też podejrzany jest związane z tym czekaniem to miejsce spektaklu też nie jest przypadkowe tak jak powiedzieliśmy na początku warszawska zachęta to jest instytucja, której Anda Rottenberg była przez wiele lat dyrektorką ta przestrzeń narodowej galerii jak nasze sprawdza jako teatralna scena i trudno, jeżeli się udaje uda nam wydaje mi się, że udało nam się zarówno wczoraj, jaki przedwczoraj na tej próbie generalnej, które oba pokazy już udało nam się jednak może powiedzieć złapać tę przestrzeń, bo to ona całościowo nigdy się nie udaje wiadomo, że nie staramy teatralna nie jest rama sceniczna, które za tak jakby stworzona, ale z drugiej strony przecież nie jesteśmy tak bardzo przywiązani do tego, że teatr musi się odbywać tylko Włosi na scenie i uważam, że wszędzie może się odbywać w świat bywa nawet w momencie, kiedy opowiadam dowcipy czy tym, zwłaszcza kiedy siadła wigilia w domu to chore zwłaszcza, gdy zobaczysz obywatel, ale dramat Nate wydawał najczęściej w oczy się udało żartuje, że grały w bazylice mniejszej niż w innych tak jest no wiesz ten pan ten w tym głos, który leci tak daleko wiesz on leci tam i zanim się skończy to tu już mu to ty zaczynasz następnej pozostaje po prostu absolutna kakofonia walczymy jestem wtedy wychodzą one rzeczywiście znaczy ta emocja ten detal to co w sumie jest to co siedzieć tam pojawia to oto powiada tak naprawdę i to, że tak powiem, kto może zainwestować w ogólnie uważam, że jak idzie do teatru apeluje do wszystkich widzów jedno sieć do teatru z nastawieniem pokażcie mi coś tak powiem na to teraz niech pokażą niech teraz zabawią to lepiej, żeby się do teatru nie wybierać z jakim nastawieniem jedziesz z takim wyjdziesz na jakim zjawiają nie mają w takim razie iść widzowie, którzy zobaczą w weekend proszę bardzo Wiktora Rubina z takimi kibel z jakim się tak powiem szczerze do swoich bliskich, którzy im opowiadają o tworzeniu, opowiadając historię oraz Tomasz Rosiński był gościem i kultury osobistej bardzo dziękuję ja za rozegraniem Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

TOK FM Premium - Radio TOK FM bez reklam: czyli TOK + Muzyka, podcasty z audycji Radia TOK FM oraz podcastowe produkcje oryginalne TOK FM. Tylko teraz w cenie 15 zł za miesiąc. Na zawsze!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA