REKLAMA

Małgorzata Rejmer: "Błoto słodsze niż miód. Głosy komunistycznej Albanii" (Wydawnictwo Czarne). Dyskutują Filip Kekusz, Adam Ozga, Patrycja Wanat, Łukasz Wojtusik

Data emisji:
2018-11-03 17:00
Audycja:
Poczytalni
Czas trwania:
25:35 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Radiowy klub książki Poczytalni jak zwykle po siedemnastej, witam państwa bardzo serdecznie z Krakowa, Łukasz Wojtusik, a w warszawskim studiu Radia TOK FM Patrycja Wanat, dzień dobry, Adam Ozga i Filip Kekusz. Radiowy klub książki to jest takie miejsce, w którym spotykamy się, bierzemy 1 lub 2, mówiąc kolokwialnie, lektury, książki bardzo różnej treści i bardzo różne również gatunkowo i rozmawiamy dyskutujemy o nich. Jak zwykle nie z pozycji literaturoznawców tylko z pozycji czytelników. Jak nam to wychodzi to państwo się będziecie mogli przysłuchiwać temu w ciągu najbliższych kilkudziesięciu minut.  Rozwiń »
Ta pierwszą książką, którą dzisiaj mamy, którą bierzemy pod rozwagę i wzięliśmy już jakiś czas temu czytelnicza dzisiejsze zwierzynę państwu ze swoich przemyśleń na ten temat my to jest książka najnowsza Małgorzaty Rejmer zatytułowana błoto słyszeliśmy odgłosy komunistycznej Albanii my książkę opublikowało wydawnictwo czarne w tej biało czarnej fatalna seria się muszę przyznać od razu, że to się bardzo rzadko zdarza, że zarwał noc, bo tych na co mam mało do zerwania ze względu na tryb pracy także w radiu TOK FM ma Małgorzata Rejmer sprawiła, że zerwałem słynie z tego powodu, że muszę też oberwali tylko z tego powodu, że to w jaki sposób im ta historia czy te głosy z komunistycznym urbanistom mam tutaj ma mówiąc znowu trochę kolokwialnie podane, a to jest też po prostu moim zdaniem książkach, które jest znakomita jak często powiedziałem to teraz spodziewam się od was albo zaprzeczenia albo potwierdzenia no i mam nadzieję, że mimo wszystko uda nam się koszt tej książce porozmawiać, bo ona jest jednocześnie trudna opowiada bardzo trudnej historii Albanii w historii mecz tak naprawdę to związane jest dyktaturą, której ja nie wiedziałam, że to było aż tak silna, a dyktatura gwara, choć tu nie mają wrażenia, że w tle to dyktatura w Albanii ryzyka to jest to co my znaliśmy z PRL -u, ale taki do kwadratu czy nawet do sześcianu nawet nie wiadomo do obrotu, której potęgi, bo tak jak Mel z Anną narzekaliśmy na to, że byliśmy odcięci od świata Zachodniego to Albania w ogóle była odcięta od innych wszystkie wszystkiego od każdego innego świata, który nie był z Albanią to jako u nas mówiło się o donosach o tym, że nie można ufać sąsiadowi towar, by nie można było ufać własnemu ojcu czy ostremu własnej córce prawda ten, więc to wszystko miał takie wrażenie strasznie gorzkie gorzko się to czytają podpisuje się obiema rękami, że to wspaniała książka jest ukrytym w inny język Małgorzaty Rejmer uwielbiam odsunął od pierwszej książki, czyli od toksyn minięcie mieliście okazję czytać teksty mieć, ale może ze za chwilę do tego wrócimy, ale faktycznie tezę tę książkę o w Albanii czytało się też świetnie i chciałam jeszcze na początku tylko powiedzieć uwielbiam ten tytuł w Goethe genialny z tego tytułu i jest ogromna dla mnie było to słabsza niż miód to jest tak obrazowy tytułu i tak oddający ducha tej książki, które naprawdę wielki wielki mój szacunek w USA za ten sam tytuł to cytat z wiersza, jeżeli dobrze pamiętam w myśl, że będziemy tutaj tak tak tak czuje u progu tej dyskusji, że będziemy dość zgodni w ocenie tej książki przynajmniej jest zgodne z tobą Patrycja jest to zgodne z tobą określi się jeszcze nie wypowiedział zaraz będzie miał okazję powiedzieć, gdy prosimy go za wzór co gadać po chwili biały koń zdechł naraził miasto zna ich wiedza proszę państwa zawsze pokerową twarz zawsze wybierałem twarz nie można zmienić wyczytać z w każdym razie na mnie ta książka zrobiła ogromne wrażenie na tę książkę czy czekałem wiedziałem, że Małgorzata Rejmer po książce o Rumunię po książce w Bukareszcie Bukareszt kurz i krew, jeżeli dobrze pamiętam tytuł szykuje książkę od o Albanii i to trwało od kilku lat już powoli myślę, że nie doczekamy tymczasem dowiaduje się, że podobno tak tak przeczytałem doczekał się nie tylko tej książki, ale kolejnej zapowiedzianej na za kilka miesięcy już o Albanii współczesnej i tak Albanii współczesny jest tym na co czekałem tymczasem dostałem dostałem zastrzyk historii Albanii straż nie trudnej historii historii, o której wiedziałem z grubsza wiedziałem o tak to było nazywane ateistycznej dyktaturze Libera, choć badani są nam troszeczkę Albanię z moich wyjazdów tam natomiast te i strony historię Albanii tego żona była aż taka już tak intensywna aż tak tragiczna tej historii ciągłego strachu czegoś co właściwie dzisiaj kojarzonych tylko z Koreą północną w transakcjach no właśnie mam takie, gdy ciągle nie miałam takie poczucie właśnie dokręcania śruby podnoszenia po prostu tego tej paranoi do dojdą do sześcianu tej w coś, czego faktycznie my aż tak no i aż tak mocne tak powszechnie nie znaliśmy sprawdziłem co to za kraj, gdzie błoto zdaje się z młodszą niż miód to jest cytat z sondą na zakończeniu kiego cieszmy się narodzili 1902 Rank Korea Północna bardziej chyba ZSRR wielkiego terroru to jest to lata trzydzieste to jest to chyba nie wydaje się bardziej takie też skażeniem pasujące geograficznie zgadzam się zwami do pewnego stopnia to znaczy natężenie emocji nie jest niższe, dlatego że istnieje również bardzo czekam na tę książkę po Bukareszcie również spodziewam się książki o Albanii współczesnej i bardzo się cieszę z tego, że jeśli twoje informacje się potwierdzą się doczekam tej książki, bo ja cały czas na taką książkę czekam a kiedy zaczynałem czytać tę książkę zaraz po premierze to przez pierwsze 23 rozdziały miał wrażenie, że o ucho to jest moja książka roku wstęp do tej do tej historii tych spowiedzi ludzi jest w 1 z najlepszych wstęp do książki, jaki przestałam żyć mierzą się tam jakieś ogromne ilości, ale troszkę Stomil złożyła i pomyślałem sobie, że rzeczywiście Tytan to on pewnego skondensowane niech połączonego z poetyką się utrzyma przez całe nie wiemy co oczywiście czytam w 2 i rzeczniku przez to prasę książki w UE to rzeczywiście będzie to będzie to fantastyczna lektura, która bardzo bardzo mocno mnie bije fotel niestety tak się nie okazało to jest bardzo dobra książka, która obiecuje na samym początku wiele wiele więcej, a potem, kiedy mamy do czynienia z kolejnymi świadectwami, których autorka prawie w ogóle nie okrasza komentarzom, którym pozwala po prostu po prostu wybrzmieć jej wyborcy, zestawiając ze sobą w sposób bardzo umiejętnej zapory i prawdopodobnie prowadzi narrację taki sposób, żeby nie sądzę, żeby wszyscy wszyscy ci świadkowie tej historii byli tak bardzo skondensowany i ich chronologicznie stary swoje wypowiedzi to jednak te z tyłu, gdyż są świadectwa zaczynają się mieszać i zaczynają tam wybrzmiewa dziś książki, których przeczytałem już sporo i też autorów autorów wybitnych natomiast to też jest w Lesznie zaś do książki jednak to ty też pewne ścieżki dyktatury są są takie same są w ten sam sposób wydeptaną się różnią pewnymi tylko szczegółami, więc wydaje mi się zabrakło mi w tej książce właśnie jednak takiego komentarza być może odbicia od z historii współczesnej, bo tam w latach dziewięćdziesiątych jest bardzo niewielki wycinek w 2 miejscach w tym 1 bardzo się pokrywa z tym co jest na polskiej stronie Wikipedii, a i i właśnie wydaje mi się, że być może zyska ta książka jeszcze w moich oczach do bardzo wysokiego poziomu właśnie dzięki tej kolejnej pozycji, czyli leje jak dobrze razem chodzić o pewną powtarzalność ta powtarzalność oraz o to, że rzeczywiście ta książka naprawdę startuje z wysokiego c w sensie Małgorzata Rejmer z tą narracją, w której mówi o tym, że był sobie kraj, w którym i przytacza paradoksy w bardzo krótkich i bardzo poetycki zdaniach ona naprawdę otwierane wrota do zupełnie innej najważniejszej krainy do koszmaru, którego jeszcze nie spotkaliśmy, a potem okazuje się, że spotkaliśmy go trochę innych innych innych wydaniach i gdzieś po prostu trudno jest utrzymać się poziom tego wstępu i rozczarowani rozczarowani niektórzy złote to jest to wzrosłoby też tak ciężko przy tym od razu, ale nie jest to książka roku jest to książka pierwsza dziesiątka możesz odzyskać część roku jeszcze nie ma halogeny na rowerze jest związana z Lecha z Chin nie zaskakuje mnie to, że Filipek muzeach w trochę muszę gdzieś to łyżka dziegciu może rozłożyć należność nie jest słuszne nogi, jakby się nie zgodził to oznacza Zmierzch złota do tego miodu ach, odczują te są także w mojej decyzji to jest trochę tak rzeczywiście ten nie te niesamowite ta musi znowu używać takich uniesień emocjonalnych trudno mi się powstrzymać w przypadku tej historii, którą czy też historyk, który przeczyta baletem co to to ta straszna rzeczywistością opresyjną rzeczywistością łemkowska rzeczywistości jest w tych literackich fragmentach takich literacko poetyckich przedstawiana bardzo świadomie przez Rejmer w takim anturażu baśniowym trochę, że właśnie to dla kraju obliczono, że to będzie historia oto będzie nawet nowe niektóre fragmenty z samych tych historii poszczególnych postaci, których typowe bohaterów tej książki też są początkowo formułowane w opowieść jakich baśni, które dziś takich wsi, w której ne no właśnie, z której nie ma niczego tak naprawdę i wszyscy my łudzą się, że ta rzeczywistość, których są ich otacza będzie tylko albo na chwilę albo, że jest szansa na to, że to się zmieni potem przychodzi ten moment początku dyktatury na Zachodzie IR my i ta świadomość tego tej niemożności wyjścia z tej matni tej ucieczki, która jest niemożliwa na jest jakaś taka niesamowicie dojmująco natomiast króciutko jedno w 1 zdaniu, a propos tych historii, które jak mówisz, że to już nie są same historie, które nie są aż tak mocno jak ta narracja Małgorzaty Rejmer dotąd się wydaje, że właśnie te z bardzo ważny i mocny głos oddanie w całości przez Rejmer w tej pierwszej osobie możliwości opowiedzenia własnej historii ludziom, których do, których byśmy żaden sposób pewnie na nie dotarli winnej formie i informacji Radia TOK FM i Filip odpowie Łukaszowi po informacjach Radia TOK FM przepraszam, że weszłam tak w rolę prowadzącej tutaj żyły Łukasza, ale mam przed sobą zegary i widzę, że w MF skończyć, ale wracamy do państwa już za chwilę, a rozmawiamy o książce Małgorzaty Rejmer błoto słabsza niż miotu głosy komunistycznej Albanii i poczytalni radiowy klub książki trwa w radiu TOK FM ma małe mówi to Łukasz Wojtusik ze studia w Krakowie Warszawie innymi roślinami cały czas z książką Małgorzaty Rejmer błoto słabsza niż odgłosy komunistycznej Albanii Filip Kekusz Patrycja Wanat Adam Ozga Anna książka opublikowana przez wydawnictwo czarne to zbiór tekstów reportażowych głosów jak dobrze sugeruje tytuł opowiadających o tym jak żyło się albo w zasadzie jak się nie żyło ras, które podpisują kuratelą i ostre brzmienia kierowanym przez rywala, choć ma tych opowieści tych głosów jest tutaj wał oddaloną kilkanaście jeśli nie ma kilkadziesiąt rzeczywiście jest także na pewno może ta narracja prowadzona przez Rejmer jest w dużym stopniu ochrony układana w tych poszczególnych historiach, które są, choć bardzo różne to mają wiele elementów na wspólnych natomiast w mojej opinii sam sposób w jaki ona i ułożyła jest z bardzo nie chyba nieadekwatne słowo w stosunku do tych historii jest atrakcyjny to znaczy rzeczywiście jak pochłaniam te historie tam dla mnie nie było żadnej zbędnej opowieść o wszystko było znaczące, nawet jeżeli my bohaterowie Rejmer pozwalała powiedzieć więcej jak bardzo małym wycinku z tej historii nie wiem o tym jak był przesłuchiwany jak był mecz torturowali albo jak wywierana była na nim presję na TOK dziś jest znaczące dla tych opowieści to rozłożenie akcentów wydaje mi się tutaj znakomicie, ale wiem, że Filip 10, a nawet tak, ale ja mogę się w jeszcze strzelić, więc Łukasza Filip Abbott to to jak mówi, że to historia Wróblem dla mnie niesamowite jest to, że te i mam ciągle te historie w głowie nie wiem j w. trasę Bułgarzy opowiadało 1 historii też od razu pojawią się w głowie druga trzecia czasami są takie drobne drobne dramaty drobnych ludzi, ale i jakość Małgorzata Rejmer potrafi tak opisać, że wchodzimy skóra na budzi empatię wynalazcy i nawet w takich historiach z innym chłopca, który został wyciągnięty na środek klasy i nauczyciel powiedział, że to jest zły chłopiec IT i nagle cała klasa Zuzia miała z pochodzenia ładnie, że przyzwolenie na to, żeby się nad nim w zasadzie bez znęcać łącznie z nauczycielami czy właśnie ten sam zły chłopiec, który został odesłany do stolicy po czternastym dzieckiem z rzędu głodnym dzieckiem został odesłany do wujka, który się nim zaopiekował, po czym władza odebrała go znowu wujkowie wujek był po prostu szkodliwym obywatelami idee i z powrotem został wysłany na godną należy je z pełną błota los takie naprawdę drobne rzeczy, które zostają zostają w głowie Nate właśnie dzięki temu jak Małgorzata Rejmer opisuje z pewną czułością opisuje istotę ja mam wrażenie, że Małgorzata Rejmer jest bardzo dobrą słuchaczom i to w jaki sposób ona słucha tych ludzi i to jak opisuje potem ich historie to jest to co przekłada się na nasze emocje mniej też nie brakowało jej nie do końca wiem ile tutaj jest ich atutem jest czy to zabiegów literackich bowiem, że to pisanie w pierwszej osobie z zabiegiem literackim i gotuj z mojej fascynacji i samym krajem Albanią to też nie są zawsze delikatnych historii bo owszem to jest historia kobiety, które dostała pomarańczowe buty, które się absolutnie rzucały na ulicy z 8, ale nie nie mogą ich nie nosić czy to są historie też do prowadzenia ciała czy partyjnych działaczy dyktatury do samobójstwa, bo po prostu stracili względy mu dyktatora choćby zrani się, że ta czułość ten zmysł obserwacji, których znamy też z, a przede wszystkim tej poprzedniej książki w Bukareszcie to jest to co Małgorzata Rejmer tej wyróżnia, ale wysłuchanie to jednak ciągle do nad nim każdy, kto próbował mu cokolwiek napisać, ale po wysłuchaniu jakiejś historii wie jak trudno jest przelać na papier na czym można świetnie słuchać, ale to wielkie słowa grozy atmosfera rozmowy z Żarek to jest naprawdę wielkie mistrzostwo no ty ja uważam, że wzrost Małgorzata Brajner jest niezwykle utalentowaną pisarką i Barcy tego zazdroszczę Filipek patrzy dziś nazywa siebie nie zgodzić z Łukaszem sprzed paru minut, ale myślę, że nazwach już odpłynął, bo nikt nie wie, że nie będzie wzrastać, by 1 rzecz tylko da, bo też chyba wybraliście to moją krytykę trochę bardziej krytyką niż na rzeczywistość była ja nie mam jak ponownie powtarzam to jest to wspaniała książka, w której po prostu jednak mimo wszystko zabrakło mi Małgorzata Rejmer tego czy mówiliście tego zmysłu obserwacji Tryzno Instax mini Bukaresztu i dlatego może taki mój rozczarowani nawet taki zgorzkniały nie, że nie zobaczyłam takie nie zobaczą Rumuni oczami tak nie zobaczymy Albanii oczami zobaczyłem tych najbardziej ikoniczne elementów, ale Albanii bunkrów plaż Górnik w stopniu takim po prostu nie zobaczą ich prawie w ogóle, dlatego że History skupią się ludzie nie na krajobrazie nie ma, ale nie może to jest właśnie to to znaczy my, jeżdżąc do Albanii czy z plecakiem wtedy widzimy bunkry czy z biurem podróży wtedy widzimy plaże w jaki sposób sobie te albo nie wyobrażamy poznajemy ją i nie poznajemy Izy poznajemy ją przez pryzmat czasów dzisiejszych jest jednak jak rozumiem trudnej demokracji Ediego ramy, który jest byłym artystą premierem jest osobą ciekawą ciekawym miejscu, a zapominamy o tych czasach Chodzieży, które w ludziach i to bardzo wyraźnie jest w tej książce wypunktowane, w które w ludziach nieprawdopodobnie siedzą Czarni ciągle ściszając głos, kiedy krytykują polityków w i ich też wydaje mi się, że siła tej książki polega na tym, że to, że to perspektywę, bo może nam odrobinę przywrócić, a może na plaży i bunkry w Żylinie czas dużych przyjdzie czas drugiej książce nie chcę, żeby ta plaża inną byłą już po jakimś wytrychem, która wyrzuca Żejmo akurat z tego co co co pamiętam ona się w jaki sposób chyba wypowiada jednak w tym reportażu, mówiąc że ona też był to gdzieś, w który z tych historii żona byłyby też zabiera się za opowiadanie historii właśnie dlatego żony zostały w nim opowiedziana narracja niebezpiecznie też zmierza do takiego wyparcie to znaczy, że sami Albańczycy jeszcze z tą historią się nie rozliczyli zresztą kilku bohaterów to mówi to znaczy, że niby zmienił się system niby jest lepiej, ale właśnie ciągle mówiąc chodzi się szepcze te historie ciągną ludzie czują się gdzieś niepewnie ci, którzy byli np. więzieni i represjonowani przez system i przez chorzy dostali odszkodowania za to były takie odszkodowania na odczep się, żeby się nazywało się odbyło i tych wątków jest tutaj wiele z tych książek, a należy też pełnić taką rolę tak jesteś ten wątek nostalgii za okres na razie bardzo dawna normalnie to co do teściowej dla mnie to jest symbolem jestem właśnie ten tytuł błoto słabsza niż Miodzio kraj może to jest błoto ani minuty, ale to jest naszym było to w tym błocie było nam wygodniej mniejszy niż teraz sprawa ta, że tak dentystę tam też właśnie jest temu właśnie poświęcony tym temu, że można z rzeczy wydawałoby się niepotrzebnych robić coś co jest potrzebne ku chwale ojczyzny po to, buduje paradoksalnie jeszcze by jeśli pozwolicie króciutko 2 rzeczy, które przyznaje się, że w swojej pewnie niekompetencji historycznej zupełnie zaskoczył, ponieważ rzeczywiście na akurat w przypadku Albanii Rejmer, a w zasadzie bohaterowie mówią o pewnego rodzaju bardzo mocnej kastą włości tego społeczeństwa i tym że, o czym nie wiedziałem że, że może nawet za czasów komuny tamtejszej komunę aranżowane są cały czas małżeństwa, że rzeczywiście tak, aby opresyjność systemu dotyczyła także takich historii, że tak naprawdę nie można było się zwierzać z tego co się myśli swojej żonie czy nie można było temu w gronie najbliższej rodziny z domu, dlatego że nawet żona czy mąż mogli okazać się z agentami bezpieki agentami bezpieki roi ten poziom mnie bardzo mocno zaskoczył z tego powodu, żeby nie wyobrażam sobie, że to będziesz ścigał aż tak głęboko nad zjazdem strach i opresyjność będą aż tak bardzo gdzie zakorzenione i to, że wszyscy w zasadzie na siebie, bo w, jaki sposób donosili i z dnia było tak naprawdę mocnych tak to jest historia takiej decyzji człowieka, który powiedział w gronie znajomych, że lubimy taksę i zostało napisane na niego donos, że powiedziało nie, tyle że lubimy taksy tylko, że kontakty z dużo lepsza niż albańskiej koniaki w ogóle tam one oczywiście cała ta historia została do tego dobudowanej człowiek spędził w więzieniu tam 8 lat z tego co pamiętam tak samo jak ten, który powiedział, że ten Beckenbauer tłum całkiem nieźle gra się ktoś się też prawo to korzystne, bo tak dojmująca historia to są w ogóle takie historie były pokazywane też bardzo często przez małe rzeczy, które zostają gdzieś w pamięci po przeczytaniu tej książki tak jak historia 1 z bohaterów, który dostawał czy bohater już nie pamiętam teraz, ale generalnie chodzi o to, że na wszystkich czasy to postać dostawała wypłatę dostawał były paczki z zagranicy, bo z Włoch i tam w 1 z paczek pojawił się jakiś słodyczy i kiedy narzucała ton papierek z z z Sopotu słodyczy dziś przez przypadek, bo zapomniał o mana mana mana na drogę to gdzieś występuje z 1 strony obawa z drugiej strony jak dzieciak do niego podskakuje i zrealizuje ten papierek, bo słodycze to w tamtej rzeczywistości oprócz cukru no bo była rzeczy kompletnie nieistniejąca w deblu chciał przeczytać 1 rzecz jeśli pozwolicie, bo co chwilę będziemy kończyć, bo jest mężem nie wystarczy nam czasu, bo z teściami podkreślić, że ta książka nie może ona dlatego tak mocno mnie dotknęła ona gdzieś jest takim wspólnym doświadczeniem uniwersalnym doświadczeniem Europy Środkowo -Wschodniej Rydygiera powiedziano tylko raz 2 dokładnie tak jak powiedział na początku z Penny audycji żyta Albania to jest po prostu o wyrzuconym z lamy jest historia, ale takie do którejś tam dziesiątej potęgi, ale jest tutaj taki cytat, który wydaje mi się też mi dużo tak wytłumaczył w ogóle jest bardzo prosty dyktatury wytłumaczą w jaki sposób mechanizmy idea działania właśnie od społeczeństwa pod dyktaturą dyktatura sprowadza człowieka do poziomu dziecka, które za wszelką cenę chce przetrwać choćby kolaborujących partia Ian Wells to byli wielcy rodzice, kiedy każdy miał myśleć to co kazał myśleć, choć Żak pracować tam, gdzie życzyła sobie partia ubierać się tak jak oczekiwała tego władze i kiedy przyszła wolność Albańczycy byli dziećmi, które nie wiedziały czym jest odpowiedzialność, bo dotąd za wszystko odpowiada urząd i system nagle dostali prawo do tego, by dojrzeć i zacząć o sobie decydować lekarz myślał tylko o tym jak zaspokoić własne potrzeby to i t d. komunistyczna mentalność zrosła się z neoliberalną ideologią do tych z 1100 co to co my też w nocie nie wiem ile w ogóle nie potrzeba, żeby się co prawda wylizać rosła uwagę, że znacznie łagodniej histerii nie możemy na tych ukryli łagodnie 1,5 dnia w porywach do 2 i myślę, że to jeszcze długo się będziemy w tym błocie taplać na tory trakcję na marginesie, ale też dobra puenta humor stek inwektyw puenty był rezerwowym rzeczywiście jest niewiele w tej książce, ale mam wrażenie, że mimo wszystko są bardzo bardzo bardzo trafny jest co z książką, która na Nadodrzu robi wrażenie robi to wzrost o celujemy w ocenach między bardzo dobrą, a bardzo bardzo dobrą i żeby to wybrzmiało i teraz, jeżeli prawdą jest to, że powstaje kolejna książka Małgorzaty Rejmer o Albanii na to zostanie mu utrzymanie w tym stanie, że czekamy na starostę Małgorzatę Rejmer Albanii nawet jeśli może wreszcie ukazała się tak bardzo bardzo przynajmniej ja ją państwu polecam tak jak i zainteresowanie samą Albanią, który jest miejscem wartym czytania o nim i wartym odwiedzenia co po informacjach Radia TOK FM, że wieczorem, a inflacja jest on bardzo ciekawe, dlatego że mówiliśmy o książce, o której mówimy w kontekście bardzo dobra albo bardzo bardzo dobra ta książka ma już kilka recenzji jest to książka na George Sanders Tallin Kowno w bardzo zapowiadana jako to się bardzo podobało ekologii i językowo 2002 . wie jak w więzieniu w no zobaczymy jak nam się uda z tą książką zmierzyć za chwilę po skosie informacji w radiu TOK FM my wrócimy jeszcze w nieco innym składzie jako poczytali George Sand wersji kombi warto o tym, będziemy rozmawiać, a teraz rozmawialiśmy Małgorzacie w książce Małgorzaty Rejmer było coraz młodsze niż mi odgłosy komunistycznej Albanii NRD Erich Maria Patrycja Sasnal Adam Ozga Filip Kekusz Łukasz Wojtusik
Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: POCZYTALNI

Więcej podcastów tej audycji

POPULARNE

DOSTĘP PREMIUM

Teraz 30% zniżki na Dostęp Premium! Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW", aby słuchać podcastów TOK FM na komputerze i w aplikacji mobilnej już dziś.

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!