REKLAMA

Jak się zmieniła nasza świadomość o zdrowiu psychicznym dzieci? W studio antropolog dr Anna Witeska-Młynarczyk

Jak z dzieckiem
Data emisji:
2018-11-04 14:20
Audycja:
Prowadzący:
Czas trwania:
16:15 min.
Udostępnij:

W studio dr Anna Witeska-Młynarczyk z Zakładu Antropologii Medycyny i Cielesności Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej UW.

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Przemysław Iwańczyk, kłaniam się państwo ponownie w niedzielnym magazynie Radia TOK FM. Chciałbym przedstawić mego gościa jest nim pani dr Anna Wieteska-Młynarczyk, dzień dobry, dzień dobry, dziękuję serdecznie za zaproszenie, zakład antropologii medycyny i cielesności Instytutu etnologii i antropologii kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego. Może dodam jeszcze, że działam w interdyscyplinarnym zespole ds. badań nad dzieciństwem Uniwersytetu Warszawskiego. To ma duże znaczenie w kontekście naszej rozmowy i tematu naszej rozmowy. Dyskutować będziemy, a poproszę panią przede wszystkim o to, byśmy mówili o zdrowiu psychicznym dzieci w spojrzeniu antropologa, czyli pani właśnie.  Rozwiń »
Bardzo często na zdrowie psychiczne dzieci patrzymy z taką wrażliwością, która nie jest niczym nie mierzalna mamy z tym co za tym idzie duży kłopot, by zastanowić, gdzie są objawy bądź też symptomy od zjawisk chorobowych dla ludzi jest to naturalne dla do procesu rozwojowego spotyka się pani jest niezrozumieniem tematu, czyli zdrowie psychiczne w ogóle udzielić powinniśmy chyba tego wyjść jak antropolog szkolna i antropolożka związana była z dnia z nurtem badań nad dzieciństwem w największym stopniu jestem zainteresowana tym co myślą o zdrowiu psychicznym dzieci bądź też jak doświadczają swoich spotkań z psychiatrią z tą z innym wszelkie dyskusje, jakie zawarła w książce pod redakcją, która też była przyczynkiem do naszego spotkania w zatytułowane jest antropologiem psychiatry dzieci młodzieży w pewnym sensie są taką przestrzenią, która na ma umożliwić dzieciom młodzieży opowiedzenie swojej historii w i swoich odczuć na temat z na temat tego w jaki sposób, bo ich życia współczesnej dzieciństwa współczesna młodość zmieniane są przez wiedzę psychiatryczną praktyki psychiatryczne także to jest taki główny nurt z zainteresowaniem na styku antropologii na linii, a nauki i o dzieciństwie w natomiast drugim takim nurtem antropologii, a jest zainteresowanie w ogóle tego jak w dzieciństwo i młodość wkraczają do procesu psychiatra z racji to znaczy w jaki sposób psychiatria zaczyna interesować się dzieckiem zaczyna interesować się młodym człowiekiem, jakie tworzy słownictwo definicje kategoria do tego rząd nazywa psy zachowania, które stało Ania normatywna jak sobie z nimi radzić i antropolodzy medyczni, a więc te zjawiska w takim dość szerokim powiedziałabym AM w szerokim szerokiej perspektywie, gdy się, że istotne są zarówno rzeczy, które dzieją się na poziomie globalnym, czyli polityki światowej organizacji zdrowia czy kongresy, na których spotykają się psychiatrzy dyskutują na temat na temat kolejnych kategorii diagnostyczne woń zmian, jakie w niej zachodzą w poziom poziomy polityk państwowych tego co się dzieje w szkołach w jaki sposób, że ministerstwo definiują zdrowie psychiczne w jaki sposób definiują pewna niesprawności, że idealnie dostosowania u dzieci, jakie proponują w związku z tym rozwiązania, a także na poziomie najbliższego otoczenia dziecka, a czyli, czyli w domu oczywiście również w gabinetach w gabinetach psychiatrycznych psychologicznych w pediatrycznych z punktu widzenia medycyny mam wrażenie, że pośle, bardzo do do przodu goniąc zachód, toteż konsekwencja przemian ustrojowych na to kto to wszystko się z jego, a co za tym idzie potrafimy się nazywać niektóre nie normatywne zjawiska pani powiedziała w procesie wychowania dziecka co za tym idzie też w dalszej konsekwencji stać kaskadowo chyba działa on to nie normatywne zachowania przestały być już stygmaty kierowanie takiego wrażenia nie miałam takiego wrażenia niestety myślę, że zależy to w dużej mierze od środowiska, w którym jest studnia bez umożliwienia prawda ta już się ona, sądząc z moich aktualnych badaniach w twoim w ramach grantu realizowałam ostatnio staż podoktorski na Uniwersytecie warszawskim i sterował Grant finansowany jest m. in . ta publikacja, ale też mają badania dotyczące ADHD widać wyraźnie, że w ogóle pojęcie takiej diagnozy jak ADHD jest CFA jest pojęciem cały czas bardzo spornym jest pojęciem, starając się do definicji czy sporne co do postrzegania co do postrzegania co to w ogóle postrzegania wiarygodne wiarygodność jej diagnozy FAM myślę, że w brak niejasności dotyczy przestrzeni gabinetu lekarskiego natomiast w momencie, kiedy mama czy tata czy cała rodzina z dzieckiem wychodzą poza ten gabinet w często zaczyna się mnóstwo taka fala interakcji, w który z jest niedowierzanie względem tej diagnozy w ogóle podkopywanie zasadności tego czy taka diagnoza w ogóle istnieją w niejednokrotnie szkoła zdarzyło mi się otrzymywać takie pytania nauczycieli czy czym właściwie ADHD istnieje czy nie także byłabym bardzo ostrożna z tym z tym brakiem jest z tą wiedzą z tą świadomością również z brakiem stygmatyzacji bomb w MOK też przywołać rozmowy, które prowadziłam szkołę z dziećmi w ramach badań partycypacyjnej na temat ADHD w SZ niektóre miały w klasie chłopca z diagnozą i tam w tych rozmowach ADHD było kojarzone czasem ze szpitalem psychiatrycznym zamknięciem zastrzykami uspokajającymi w czasem z szaleństwem jest fajną zabawą w Polsce, więc z ADHD było wtedy tego konkretnego przykładu pani się odwołuje na drugim biegunie też mam bardzo często do czynienia z zarzutami, że jest to wymówka dla pewnego rodzaju zachowań, które odbiegają od norm en, że można tym usprawiedliwić każde zachowanie, które jest bronienie normatywne dla danego okręgu społecznego kulturowego jest dla mnie duży problem kwestia zaufania względem diagnoz psychiatrycznych mamy zaufanie do tych ekspertów włącznie mamy zaufanie do samej diagnozy bądź nie tutaj faktycznie istnieje duży problem w społeczeństwie oczywiście też będzie różnić pomiędzy wielkimi miastami mniejszymi miejscowościami w ale odbiór ADHD cały czas jest bardzo nierówne i myślę, że jest to ogólny problem psychiatrii dzieci młodzieży i tych kategorii diagnostycznych to, że przez wiele osób są one odbierane jako wymyślonym z tak samo jak farmakoterapia, a jest odbierane jako sposób ułatwiania sobie procesu wychowawczego z drugiej strony wśród rodziców, z którymi rozmawiałam również tekstach, które nie są w tej książce ME bardzo silnie wybrzmiewa w taki niepokój względem farmakoterapii lęk przed farmakoterapią stosowaną dzieci, więc myślę, że to są tematy, które wymagają debaty publicznej wymagają takiej otwartej otwartej rozmowy rozmowy na temat tego w jaki sposób tak naprawdę przeżywane są u te zaburzenia jak odbierane są uspołecznienia normatywne zachowania dzieci jak poza gabinetem psychiatrycznym są one w zarządzane zarówno w szkole, jaki w domu, ale czy nie uważa pani doktor, że właśnie takim punktem krytycznym postrzegania zjawisk chorobowych u dzieci dotyczących gruntu psychiatrii to jest właśnie toczy zostanie podjęta terapia farmakologiczna czy też nie to w ta forma terapii farmakologicznej 3 wskazuje na to, że mamy do czynienia z tym czymś naprawdę bardzo poważnym terapia przeprowadzona winny sposób powoduje, że jeszcze patrzymy na to rzekoma zjawisko lub wzbiera to w cudzysłów niegroźne może w świadomości społecznej to fakt tak faktycznie jest, chociaż przypadki, które miałam okazję obserwować się po to, zaś mówi organizatorka weźmy weszłyby gniewem przykładową klasy i świadomość, że 1 z uczniów jest poddawany terapii chodzi na zajęcia do psychologa bądź też psychiatrii, a teraz byśmy te klasy, która reaguje na ucznia, który jest poddawany kuracji farmakologicznej w związku ze swoim ze swoimi normatywnym zachowaniem interakcja będzie zasadniczo różnią się we tak właściwie w tej chwili przywołuje sobie taką rozmowę, którą miałam z dziećmi chłopca, a który był leczony lekami i dzieci o tym, wiedziały i w naszych rozmowach talent względem farmakoterapię były bardzo żywe w UE i Cyc -li dość rozbudowany sposób komentowały co, jaką dawkę mama stosuje wobec dziecka oceniały co czyta dawka jest odpowiednia właściwie jednoznacznie krytykował ją za zbyt wysoką w także te lęki względem farmakoterapii zdecydowanie z takim przekładają się na takie głosy krytyczne, ale u dzieci, które spotkałam, ale i z tym samym osoby z diagnozami są widziane również przestęp pryzmat jak zmienia się ta świadomość nas Polaków dotyczących zdrowia psychicznego dzieci pomyślę, że to ma znaczenie wyższy poziom wiedzy, jaki do nas dociera wiarygodność materiałów, z których korzystamy z niej nie tylko internatu spowoduje, że zupełnie inny sposób na to patrzy niż czyszczeniem dekadę temu, że na pewno wzrasta świadomość wzrasta dostępność w ogóle do wiedzy jest to 1 z takich czynników, które zmienia nasz sposób przeżywania, ale jednocześnie sposób diagnozowania zaburzeń psychiatrycznych w po nim powoduje to, że zdecydowanie więcej samo diagnozowania czy już, że żebrzą kiedyś my mieliśmy do czynienia z sytuacją, w której cierpieliśmy na deficyt wiedzy w tej kwestii teraz mamy do czynienia ze zjawiskiem, kiedy cierpimy na nadpodaży umiejętności czy selekcjonowane wyselekcjonowania tych wartościowej, o czym mało wartościowy czy więcej jest faktycznie dużo nie mam do niej łatwy dostęp, ale z tego co zaobserwowałam w badaniach w również w domach czy w przestrzeniach rodzinnych mają miejsce mały wojnę i ludzie okupują się na różnych pozycjach anty psychiatryczne w anty farmakologiczne w, a z drugiej strony w takie, które chcą bliżej narracji rodzicielstwa bliskości i wychowania bez leków w także tutaj ta wiedza, a my bardzo różnie wpływa na to jak w jak pojmowane jest w ogóle zaburzenie w domu w rodzinie w szkole w ale na pewno to co mogę powiedzieć z pewnością w szkole jest, więc coraz więcej nauczyciela uczył się na temat psychiatrycznych jednostek diagnostycznych uczą się też rodzice natomiast to wiele też jest bardzo zdywersyfikowana ja jako matka, a która mogłaby mieć potencjalne problemy z zachowaniami dzieci co, żeby mnie martwiło wybrałem się do do księgarni, w którą ma pełne półki literatury dotyczącej zachowań dzieci mogłabym się nań z zarówno pod taką, która w sposób jasny medyczne definiuje zaburzenia ADHD, a jednocześnie pod taką, która w nazywana zachowania dziecięce zupełnie inny sposób namawianie do innych form w wspierania dziecka także myślę, że 1 z problemów jest różnorodność tej wiedzy MR, czyli to, że my jako rodzice musimy już być na tyle świadomi dojrzali, żeby podjąć jakieś wybory, które są zgodne z naszymi poglądami w i to jest tez bardzo duża trudność z ADHD zjawisko to m. in. rozmawiamy spotyka się rozmaitym odbiorem przede wszystkim głaszczą 8 osób starszych takie pokutuje przekonanie, że to wymyślanie jakiejś historii, bo przecież kiedyś nie było dzieci z ADHD podobnie ma się to zjawisko dysleksji tak dalej i t d . że to cywilizacja niesie nam choroby, które zostały opisane lepszy wpisujemy je dzieciakom, które zachowują się do faktów tak samo jeszcze jak jeszcze kiedyś myślę, że faktycznie w pewnym sensie tak jest, że cywilizacja przynosi te choroby w tym sensie, że rozwój naukowy daje nam nową wiedzę i takie, by pozwalała w PiS kumulować działania dążące do tego, żeby nazywać różne rzeczy szukać form z wsparcia na dla dla dzieci dla rodziców, których do tej pory nie było w myśl, że tutaj te akurat z podejścia do ADHD wiążą się, że również z częstym na diagnozowanie i w literaturze światowej ten problem jest to na na agencję jest dyskutowany w, a więc pytanie pytania o trafność diagnoz też z pytaniem zasadnym i należała mu się przyjrzeć natomiast w to prawda, że pojawiają się pojawia się nowa wiedza dowiadujemy się coraz więcej o, a ADHD ma o autyzmie o zespole Aspergera z ta wiedza naprawdę naprawdę jest potężna jej pozwala na bardziej rzetelną pomoc dzieciom natomiast man WHO tak jak 1 z autorek w tym tomie Linda Bloom nazwała te niesprawności niewidocznymi niepełnosprawnościami co oznacza, że tak naprawdę nie są one weryfikowalne w łatwy sposób z misją z gościem ludzie, którzy nigdy nie mieli do czynienia z tymi diagnozami dzieci sprawiające problemów żałoba jedzenie grzeczne, bo nic się za bardzo żywiołowe w mogą one mogą mieć problem też z rozpoznaniem dziękuję pani bardzo te rozmowy pani dr Anna Wieteska Mularczyk z zakładu antropologii medycyny cielesność Instytutu etnologii antropologii kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego włamań państwa gościem dziękuję bardzo dziękuję serdecznie proszę państwa zaproszony informacji Radia TOK FM po informacje o moim państwo gościem będzie Halina Frąckowiak to wszystko co
Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: JAK Z DZIECKIEM

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Z Dostępem Premium TOK FM odsłuchasz każdy podcast - bez reklam. Słuchaj wygodniej w naszej aplikacji mobilnej z pakietem "Aplikacja i WWW"

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA