REKLAMA

Dominika Feiglewicz o spektaklu "Wojna w niebie"

Data emisji:
2018-11-07 14:40
Audycja:
Krakowskie Przedmieście
Prowadzący:
Czas trwania:
13:33 min.
Udostępnij:

Spektakl, w którym to widzom brakuje słów a języka trzeba się nauczyć. Dzięki temu można zrozumieć, znaleźć wspólne doświadczenia. Gościem audycji Krakowskie Przedmieście jest Dominika Feiglewicz, reżyserka spektaklu - projektu "Wojna w niebie" stworzonego przez aktorów niesłyszących i niedosłyszących.

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Krakowskie Przedmieście. Gdybyśmy chcieli opowiedzieć dźwiękiem to, co dzieje się podczas spektaklu "Wojna w niebie", to musiałaby w radiu nastać cisza, a to zabójstwo dla radia jest, więc jednak będziemy mówić. Szanowni państwo, Łukasz Wojtusik, witam was bardzo serdecznie w audycji Krakowskie Przedmieście na antenie Radia TOK FM. A moim i państwa gościem jest Dominika Feiglewicz, aktorka, reżyserka spektaklu "Wojna w niebie", spektaklu stworzonego przez osoby niesłyszące, niedosłyszące i suszące, które właśnie wspólnie postanowiły złamać pewnego rodzaju bariery komunikacyjne. Rozwiń »
Dzień dobry Dominika, dzień dobry jak tu właśnie jest to jest trudne doświadczenie, kiedy idziesz na n p . tak jak niedawno na scenę teatru imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie i wychodzą aktorzy i nagle następują podstawowe problemy komunikacyjne 

Wiele osób, które widziały ten spektakl mówiła mi, że tych pierwszych kilka minut tego przedstawienia to jest bardzo trudne komunikacyjnie doświadczenie błota, którzy grają i mówią, ale nic nie rozumiemy tak część widowni nie rozumie, ale druga część doskonale rozumie ideę spektaklu to przede wszystkim właśnie to doświadczenie, które w któreś tam dzieje to jest także słyszący, jeżeli nie spotkają się na 1 to 1 z taką osobą to mają pewne wyobrażenie i właśnie ta bariera powstaje w ich w głowie tak w OFE w głowach osób słyszących a kiedy już, że spotkamy to obie strony próbują jednak się ze sobą komunikować i próbują przełamywać barierę i tę barierę po pewnym czasie w tym spektaklu się przełamuję innych rzeczy jest taki spektakl, który ów błąd 

A ciebie co połączyło sum aktorami

Mnie wiele rzeczy z nimi połączyła już teraz jesteśmy bardzo bardzo zgraną grupą to nie jest tylko tak czwórka aktorów i niedosłyszących i niesłyszących, ale też to są ludzie słyszący, którzy razem z nami współtworzyły ten spektakl co jest wielką siłą tego spektaklu to jest właśnie ten zespół, który stworzyliśmy z ludzi, którzy po prostu chcą chcą czegoś więcej i chcą się skomunikować i chcą przełamywać barierek, które w naszych głowach gdzieś tam są istnieją, a a, z którymi się nie również do skruszenia zmierzamy no i teraz, żeby pytanie najważniejsze, które ja sobie gdzieś tam cały czas w głowie zadawałam mianowicie jak, bo jesteś reżyserką tego spektaklu jak podejść podczas pracy z aktorami do aktorów mnie do służących także, by nie projektować im świata z perspektywy osoby służącej trzeba podejść naturalnie i normalnie znaczy traktujemy się na równi oni chcą się ze mną skomunikować Jasiek chce z nimi komunikować, więc ten dialog istnieje i jej i naprawdę się rozumiemy to jest kwestia tylko tego tej chęci komunikacji ja też zaczęłam się uczyć języka migowego co sprawiło, że Norman jakoś łatwość też istnienie w komunikacji oprócz tego języka migowego oni też, że to jest język uczuć emocji, więc oni odczytują doskonale z z twarzy z ruchu działa u nas po prostu jest od człowieka całego to co chce się im przekazać oni rozumieją im tak samo możemy w taki sposób ich rozumieć po prostu przez ich emocjonalności ich mimikę gesty i jesteśmy w stanie się po prostu skomunikować, by ci powie, że to nie jest takie przedstawienie dla przedstawienia tylko to jest po prostu zupełnie profesjonalnie zrealizowane spektakl tak naprawdę projekt, który nie jest dość dziwna wszelkich możliwych poziomach, dlatego że po pierwsze nie jest to na razie gramy z żadnym stałym repertuarze teatru po drugie, żeby nas tak jak zrealizować trzeba było zebrać pieniądze zrobiliście to przez 1 z portali crowdfundingowych to się udało w zasadzie od strzała chwilę po trzecie no właśnie aktorzy, którzy grają w tym spektaklu też nie są profesjonalistami, chociaż mają za sobą już dość bogatą przeszłość aktorską tak dokładnie to jest bardzo dziwnych trochę pieniędzy, ale po prostu to jest projekt, który dojrzewał, a my zaczynaliśmy ponad rok temu współpracę i Ela była nazwa była na początku ja i czwórka aktorów niesłyszących niedosłyszących próbowaliśmy się komunikować próbowaliśmy przestrzeni teatralnej działacz bazowaliśmy na tekście wojny w niebie, które potem wspólnie przez tło tłumaczyliśmy na Polski język migowy tak, żeby to było zrozumiałe zarówno dla osób niesłyszących Jagi słyszący i żeby ta forma poetycka była zachowana i to był cały czas proces proces, do którego też dołączały się osoby, które po prostu chciały się w to włączyć i dlatego pan ten projekt ten spektakl dojrzewał z każdym miesiącem tak nachalnej największą wartością tego spektaklu jest to, że on właśnie staraliśmy się go zrobić jak najbardziej profesjonalnie i żeby on istniał w teatrze profesjonalnym ani w jakim się amatorskim po prostu domu kultury, gdzie jedno u dna nie czuje się wtedy takiej odpowiedzialności za to co się robi i dla nich to jest ogromna wartość jej ogromne szczęście, kiedy mogą wystąpić właśnie w teatrze Słowackiego, kiedy mogą wystąpić w Cricotece profesjonalnych przestrzeniach i oni naprawdę czują się na grze, przełamując barierę, że ta oto co na co dzień jest niedostępna dla nich staje się w pełni dostępne i oni tworzą dom kultury i tworzą tę sztukę i i oni są twórcami, a nie tylko ta sztuka jest dostosowywana do nich do dla nich do odbioru tylko oni są twórcami tej sztuki to przełom jeszcze 1 barierę w teatrze instytucjom albo, których zaprasza w przedstawieniu odbywa się w formule tej młodszym mam co czynnej dopiero widzowie po spektaklu mogą zdecydować czy i ile chcą oddać krew z dna wolna jest, więc galę, ale rozumiem, że uda mu krakowski obwarzanek starcie oczywiście Zdzichy Chiny wielka to jest w ogóle bardzo ciekawa też forma dyskusji to o tym, moim zdaniem po co wolno, czego nie wolno w teatrze mieliśmy przez wiele lat takie wyobrażenia aktora, który z perfekcjonistą ma doskonałą dykcję jest jakby właśnie świetny dramatycznie znakomicie przygotowany to czy inną metodą to powoli w Polskim teatrze zaczęło się burzyć, ale teraz w ogóle inny nurt takiej dyskusji o niedoskonałości aktora ale bo też o walce jego z przeciwnościami losu takim przykładem może być Krzysztof Globisz, który także w pewnej formie, walcząc z afazją, który byłby także w pewnej formie w twoim przedstawieniu się pojawia tak pan Krzysztof Globisz od samego początku nas wspierał i jej też jest częścią tego spektaklu, ponieważ w pewnym momencie też słyszymy jego głos tak ja po prostu wierzę, że na powrót był Krzysztof Globisz uzyskał pewną nową jakość nową ekspresję teatralną i on poszukuje w siebie samego w tej sytuacji, jakie jest jej się jako aktora wydaje mi się, że właśnie dla osób niesłyszących to też jest poszukiwanie w przestrzeni teatralnej samych siebie i poszukiwanie swojego języka i wydają się, że no i nie wydają się wiem, że język język migowy i język emocji jest językiem bardzo teatralnym i jej to się nad tym co się dzieje to się sprawdza w przestrzeni teatralnej spektaklu oni mają z oni mają swoją ekspresję i taką ekspresją, tworząc proste spektakl, ale czy niema takich oba w, że to może być teatralnie sezonowo tylko wiersz jakaś ciekawostka czy jest szansa, żeby to otworzyło taką szerszą dyskusję w ogóle o dostępności teatru i to się bez samego rzemiosła teatralnego i aktorskiego w naszym kraju ja myślę, że jest szansa właśnie do dyskusji i do tego, że to jest dopiero początek pewnego rodzaju otwartości na tego rodzaju teatr i sztukę, bo takim moim marzeniem i wydają się, że naczynie wydaje no to co się teraz sprawdziło że, że powstał spektakl nie dosłowny spektakl, który każdy może odebrać tak jak chce w zależności z jakim doświadczeniem swoim przechodzi i jego ogląda w zależności czy jest słyszący czy jest niedosłyszący czy jest głuchy zaraz zaraz pod nóż do takiej Demokratycznej formule teatru do reform w OZE nie, że teatr w smak niewiele wspólnego z demokracją w PRL wbrew pozorom tych spektaklem pokazujemy, że kwestie kadry jest demokratyczny dobrze to wzrost powierzchni, by co od ciebie trudniejsze takim momentem w czasie pracy nad samym przedstawieniem pracy, która wydaje mi się, że również perspektywy osoby służącej wchodzących w świat osób niedosłyszących przy czym niesłyszących no jestem w domu może być trudno to było po prostu ciekawe, a i tak emocjonalnie otwarty dla mnie to było właśnie ich w samym w całej tej pracy i ja nie widziałem jakieś trudności z danych to właśnie było ciekawe za każde spotkanie otwierał coś nowego każde takie też prywatne rozmowy z nimi to jak oni mnie w el włącza -li swoją kulturę osób niesłyszących to było coś niesamowitego i napęd Zając ego do działania jednak trudności, które podczas tej pracy były to byłe trudności finansowe z trudności z przestrzenią znacznie mieliśmy, gdzie czasami, gdzie próbować, bo po prostu nie było miejsca dla nas i to były takie trudności, ale same takie komunikacyjne podczas pracy to dotąd, bo sama przyjemność Cricoteka i teatr imienia Juliusza Słowackiego Akademia sztuk teatralnych w Krakowie to są te miejsca, które was wsparły pomogły m. in . te warsztaty no i teraz pytanie co dalej z tym projektem naszym marzeniem jest dotrzeć do jak największej ilości osób z tym spektaklem mi z tym tematem, który ten spektakl niesie ich np. słyszałem, że jeszcze propozycję wyjazdu na jakiś festiwal, ale ze względu na to, że prace nad spektaklem była tak, by tam jednak wyczerpująca odpuścić sobie znajdzie też, że nie byliśmy w stanie zgrać się terminowo chodzenie także odpuściliśmy tylko po prostu na nią nie mogliśmy, ale właśnie w kolejne miesiące to są plany tak, żeby dotrzeć do jak największej części osób i będziemy się zgłaszać do różnych instytucji w całej Polsce nie tylko chcemy na terenie Krakowa chce działać, ale też, że już pewne mam pryzmy rozmowy wstępne są z Katowicami jest w Zakopanem, więc chcemy jak najdalej do jak największej grupy osób dotrzeć plus właśnie w będziemy brać udział w różnych festiwalach w najbliższym czasie też spodziewać tego, że mówiąc kolokwialnie to tak zarządza wierzyłam w to graj o symbolach SR w barwnych wypowiedzi reżyser o ich OZE to teraz, by jeszcze ważna informacja, ponieważ był trochę, by przyznaje się szczerze nieelegancko się zachowała, dlatego że nie przedstawia tych, którzy w tym spektaklu grają Dominika Kozłowska Patrycja nosowi czy Rafał Bałdys Krystian mali główkę czy kogoś jeszcze powinniśmy wymienić z grających aktorów to jest tyle jest jeszcze ważny trzon naszego zespołu, czyli Piotrek Przewoźniak, który jest wspaniałym perkusistą i nie tylko każe Małachowskiego, która układała ruch choreografia, ale też pomagała mi współtworzyć spór reżyserować Krzysiek Małachowski, który oświetlał nas Agnieszka Grochowska Madajczyk, która pomagała nam w tłumaczeniu tekst na Polski język migowy, więc te osoby to jest taki nasz trzon trzon zespołu oprócz tego była masa masa ludzi, która nam po prostu w tym wszystkim pomagała wspierała na różnych etapach i różny sposób teraz będziesz aktorką reżyserką i 1 i drugie, tyle że mąż opiekowała marsz z wymienieniem niech będzie inna droga gminna droga aktorska nadal, ale też poszukujące właśnie nadal takiego takiej formy teatru takiego teatru, który jest nie dosłowne, który łączy, które nie wyklucza ich tytułów, które możemy zarówno ich głosie i słyszący działać razem to jest bardzo ciekawe, bo mam wrażenie, że teatr w czasami potrafi, chcąc nie, chcąc wykluczyć na zasadzie, że ty tego nie zrozumiesz jak reżyser to wie, skąd te wszystkie cytaty inne związane z Dominika Frydlewicz Szanowni państwo naszym gościem chciałbym powiedzieć, że spektakl wojny w niebie już najbliższym tym tygodniach zobaczycie, ale trzeba to po prostu śledzić na stronie internetowej scena ma portalu społecznościowym znanym Facebook i inne na stronie tego my przedsięwzięcia wojna w niebie pewnie już niedługo w mam nadzieje ma również my również w miejscowościach, których państwo mieszkacie ja trzymam kciuki czy niepowodzenia Dominika jak się ligę zapraszam serdecznie cienka, a tak, jakby się Puls tutaj zapraszał stoimy tutaj też Elżbieta Klein w branżach tutaj granice karczma i na serduszko serwer serdecznie po państwowe i widzieli naprawdę serdecznie zapraszamy teraz w radiu TOK FM informacja
Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KRAKOWSKIE PRZEDMIEŚCIE

Więcej podcastów tej audycji

POPULARNE

DOSTĘP PREMIUM

Uwaga, wiosenna promocja! Im dłuższy okres Dostępu Premium wybierzesz, tym większy rabat dostaniesz! 1 miesiąc 10%, 3 miesiące 20%, a 12 miesięcy aż 40% taniej!

KUP TERAZ - 40%

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!