REKLAMA

Interesuje nasz demokracja jako forma życia- o wystawie Skip the Line Biennale Warszawa

Kultura Osobista
Data emisji:
2018-11-27 19:00
Audycja:
Czas trwania:
23:56 min.
Udostępnij:

Marta Perchuć- Burzyńska rozmawia z Bartoszem Frąckowiakiem, zastępcą dyrektora Biennale Warszawa i Łukaszem Surowcem, artystą, autorem głośnej pracy "Poczekalnia" o wystawie SKIP THE LINE! Populizm i obietnice współczesności.

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Populizm i obietnice współczesności o Biennale Warszawa i o wystawie "Skip the line" porozmawiamy w Kulturze osobistej, przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska. A moimi gośćmi są zastępca dyrektora Biennale Warszawa Bartek Frąckowiak, dzień dobry i Łukasz Surowiec, artysta interdyscyplinarny, twórca wideo, performer, rzeźbiarz, z którym łączymy się na linii Warszawa-Kraków, dzień dobry, dzień dobry. Spotykamy się przede wszystkim po to, by podsumować kończącą się już za kilka dni wystawę "Skip the line", która w ramach Biennale została zorganizowana i wypełniła przestrzeń Biennale przy ulicy Marszałkowskiej 34 przez 50 w Warszawie. Rozwiń »
Mają państwo szansę do 30 listopada wystawę odwiedzić być może to nasze dzisiejsze spotkanie będzie dla państwa również zachętą, żeby te zaległości nadrobić, zanim jednak samej wystawie porozmawiamy to powiedzmy o idei Biennale przypomnijmy Biennale, który jest jednocześnie instytucją, ale również nazwą programu kulturalno politycznego łączącego działalność badawczą aktywisty tną i artystyczną Biennale funkcjonuje od stycznia mniej ciekawa jestem czy już możecie powiedzieć, że powoli Biennale wpisuje się warszawską tkankę miejską, że jego obecność zauważalna i rzeczywiście potrzebna 

Pytanie w zasadzie jest do bardziej skierowane do mieszkańców mieszkanek Warszawy myśli niższy do nas co znaczy to co my obserwujemy to rzeczywiście obecność naszych wydarzeniach rozmaitych grup takich, które nie zawsze są obecne czy było obecne w instytucjach kultury to są trochę inne grupy ludzi niż te, które nie wie można spotkać na premierach warszawskich teatrach na wernisażach po prostu w muzeum sztuki nowoczesnej czy 3 czy w galeriach w czymś wyróżnia ten miks zaczął, bo poczucie, że jest żyje, że jest taki niezwykły miks stracił przez to, że też, że toż to nasza działalność założenie jest interdyscyplinarne są założenia ma się odbywać zarówno w polu sztuki kultury w po w polu działalności badawczej i pod działalność polityczna aktywisty licznej pozwala na budowanie rozmaitych bez sojuszy, które te, które też zazwyczaj po prostu w tych odseparowane od siebie instytucjach i dziedzinach nie występują, w jakich są już współpracujemy n p . z z rozmaitymi grupami optymistyczne od nie wiem ruchów lokatorskich przez różne ruchy miejskie przez inicjatywę pracowniczą przez ruchy związane z kwestiami klimatycznymi środowiskowymi z klastra dom Fundacja przeciwko niewolnictwu i handlowi ludźmi, żeby wymienić tylko kilka takich jak bilans ostatnich kilku miesięcy naszej działalności, ale te rozmaite grupy ruch organizacje one tak, by mają szansę spotkanie się lampka z artystami, którzy tę tworzą spektakl dotyczący współczesnego handlu ludźmi ich tak jak to było w przypadku modeli serwery spektaklu, który niosą premierem z muzeum sztuki nowoczesnej w ramach naszego bloku dwumiesięcznego współpracy pomiędzy Biennale a, a muzeum sztuki nowoczesnej jest to dobór jednostki nasze bardzo mocnych założeń to znaczy, żeby te wszystkie obszary te 3 obszary, o których o, których też wspomniała czy bony na nawzajem się wzmacniały pozwalały na przepływy ludzi pomiędzy 11 na drugim, a drugim obszarem, bo też mamy poczucie, że to, że już nasza dzisiejsza rzeczywistość jest na tyle złożona klub wielowymiarowa, że nie da się jej opisywać analizować 3 czy projektować po prostu takiej 1 sferze w tych sformułowanych przez was kilka miesięcy temu założeniach Biennale czytamy istotne jest to bez wielość perspektyw i doświadczenie tworzyć niemożliwe do zniesienia różnic, a nowy świat zaprojektować poprzez uaktywnienia wyobraźni, która ogniskuje uwagę na tym co wspólne i uniwersalne ani na tym co dzieli segreguje na w Polsce co dzieli segreguje to już koniec cytatu trafia już rozwinęły w Polsce dzieli segreguję przede wszystkim polityka na tym poziomie jesteśmy głęboko bardzo w poprzek poprzecinana ani stoimy tak naprawdę podzieleni głęboką przepaścią a, a przecież Biennale również jest tego nie ukrywać się działaniem politycznym mówi głosem politycznym, o czym możemy się przekonać chociażby na wystawie, której za chwilę będziemy rozmawiać czy czy jednak jeśli sztuka jest polityczna jest w jaki sposób dzieląca sztuka też ma dzielić też musi dzielić z sztuka może dzielić się też sztuka może wytwarzać zupełnie nieoczywiste linię podziału takie, które nie funkcjonują w sferze publicznej czy życzeniem społeczno-polityczna problem z polityką polega na tym, że można rozumieć różne sposoby my nie rozumiemy tylko i wyłącznie jako ich formalnej polityki partyjnej tylko rozumiemy ją jako próbę współorganizacji naszej codzienności świata, w którym żyjemy rodzaj refleksji społeczeństwa na temat nie wiemy reguł którymi chce on się rządzić sposobów konstruowania wspólnoty i t d . tak ta polityka czystej czysta, bo polityka czy w czystej postaci z takiej, której nic EBC 1 z takich tematów dla nas istotne jest jestem demokracja też, jakby demokracji właśnie rozumianej wyłącznie jako formalna demokracja przedstawicielska, którą do dziś praktykuje raz na 4 lata tylko demokracje formy życia jako formy funkcjonowania ciał też takim życiu życiu codziennym samo zarządzanie samoorganizacji budowania rozmaitych horyzontalnych struktur i refleks na ich temat tak to jest bez jakiś taki nie fetysz za to, że to co jest im horyzontalny jest zawsze lepsze niż proces jej hierarchiczna próby namysłu nad tym w jaki sposób budować takie sytuacje takie organizacje, które dają sprawczość ludziom obywatelom z nami w studiu w Krakowie Łukasz surowiec czy jakoś odniesie się do do tego, o czym właśnie rozmawiamy i jak najbardziej wydaje mi się, że akurat nie wyschnie, a nie przez przypadek, bo zostałem zaproszony and to poczekanie, która co można możecie państwo zobaczyć na wystawie ski teza nie jest takim właśnie przykładem obszaru badań przynajmniej w moim przekonaniu, które rzeczywiście dotyczą pewnej takiej refleksji na temat naszej konsensusu społecznych to jest właśnie polityka, w której który artyści biorą udział Chin pokazują inny świat takim, jakim jest w tym sensie w całej jego brutalnej okazałość czy ci powiedzmy spychani na margines ludzie, którzy gdzieś muszą uczyć się echem poza poza ogólnym opiekę czy wideo widzialność cel społeczny poklask znajdują swoje miejsce w tym w tym wypadku w galerii, bo tego dotyczył cały projekt dociekania była to przestrzeń zawieszany umowy społecznej, w której w, którą dostanie 24 godziny dla wszystkich, którzy tej przestrzeni potrzebują kina na przestrzeni, który po prostu niema tych klasycznych reguł, które towarzyszą nam w naszej konstrukcji architekturze społecznej no i jakby szybko okazało się, że oczywiście, że może ze względu też na to, że to był środek zimy to przestrzeń bardzo szybko zagospodarowali ludzie bezdomni, w której przez miesiące żyli w poczekalni na wystawie ski Dreamliner jest zestawiona ze szkołą Zofii Kulik i Przemysława Kwieka mamy tutaj do czynienia z prowokowania kamerą Lu te oba obiekty te obie prace nazwałem kiedyś barką w rozmowie, że to jest właśnie takie działania artystyczno populistyczne, nawiązując do hasła do hasła w wystawę z Kid Live no to taka była też idea kuratorów tej wystawy, żeby zestawić je te 2 prace i pokazać sytuację, w której udział no to na zasadzie formy otwartej, gdzie sytuacja zostaje pozór pozostawiono na nim ludowi tak pozostawiona jakiś określonej grupy społeczne w przypadku szkoły ta praca Quick Kulig ona mniej więcej polega na tym, że w 1 ze szkół uczniowie pod wpływem kamery, które jest zawsze obecna i właśnie prowokuje określone działania społeczne rozpoczynają rebelię rebelia polega na tym, że na jakim, więc wielkiej kartonowej kartce papieru wypisują przezwiska ich z nielubianego nauczyciela, a następnie ta kartka zostaje spalona na środku sali gimnastycznej w niczym w akcie buntu protestu wobec wobec opresyjnej sytuacji sytuacji szkolnej można powiedzieć, że to jest działanie populistyczne ciąża po dziś jak ten populizm jest też wpisany w są prace Łukasza natomiast ty to co mi się wydaje jest dziś w w tym istotne to to jest jakby trochę zawieszenie wartościowania to znaczy, że to, że żadna tej naszej wystawie populizm nie oznacza wyłącznie czegoś co jest złe to znaczny jest też tempo populizm jest tylko włącz się czymś co jest napiętnowane raczej chodzi o to, żeby odsłonić przeanalizować przetestować rozmaite mechanizmy populistyczna do tego co oznacza populizm na wystawie ski dalej wrócimy już za chwilę za mną studia jest Bartek Frąckowiak zastępca dyrektora Biennale Warszawa studio OKE w Krakowie Łukasz surowiec artysta interdyscyplinarny, którego praca na wystawie się znajduje jest to poczekalnia proszę państwa proszę zostać z nami teraz czas na informacje i wracamy w kulturze osobistej do rozmowy z o wystawie z Kid Live, która może jeszcze do 30 listopada oglądać w przestrzeni Biennale Warszawa są ze mną zastępca dyrektora Biennale Bartek Frąckowiak i Łukasz surowiec artysta, którego prace wideo poczekalnie możemy na wystawie oglądać się zostańmy przy tym kaszle populizm to jest wystawa, którą określa hasło populizm i obietnice współczesności z kim de la in co to takiego okazuje się najczęściej, że jest to właśnie obietnica, która okazuje się naciągać swymi kłamstwem obietnica niespełnione marzenie, by coś można zrobić na skróty, ale w ostateczności okazuje się, że to właśnie jest kłamstwo, a obietnice, kto nam składa składają nam nie tylko politycy, ale również media reklama inni ludzie sobie sami składamy obietnice, z których ostatecznie nic nie wynika tak, kto to jakoś koniec z 2 ważniejszych idei tej wystawy było zestawienie ze sobą rozmaitych form populizmu z 1 strony populizm związanego bezpośrednio z nacjonalistyczną polityką mili ze zwrotem prawicowym i takie prace w na tej wystawie też znajdziemy chociażby fantastyczną pracę są Bączek Hiszpana od sztucznych gór do wiary, która jest rodzajem stażem taki mini wystawy w wystawie jest próbą analizy i symbolicznej podstawy nacjonalizmu węgierskiego zupełnie nieprawdopodobne, bo składa się z bardzo wielu różnych komponentów taki mitologiczny magiczną religijnych można powiedzieć, że jest Roza rodzaj religii politycznej z wieloma odniesieniami do tradycji pogańskich inni no ale ale praca jest rodzajem taki archeologii politycznej zaś próby analizy tego momentu dzisiejszego aktualnego w polityce węgierskiej przez odniesienie do różnych sytuacji sytuacji historyczny zresztą nacjonalizm populizm to takie 2 pojęcia pobratymcy nacjonalizm, którego źródłem jest na populizm tak, ale to niejedyna rani innych nie jedyna forma populizmu, bo też w wystawie graczy w ramach tej wystawy pokazywane są prace, które analizują populizm związany z ekonomii z kapitalizmem z obietnicami im sukcesu związanego z życiem zawodowym właśnie tego pójścia na skróty wyższy w rozmaitych form konsumpcji i wydają się, że to jest akurat są dosyć oryginalne zestawienie roczne zestawienie rozmaitych form nacjonalistycznego populizmu z jest populizm AM łazienki wolnorynkowym związanym z neoliberalnym kapitalizmem i pokazanie jak różne mechanizmy i retoryki obietnic w gruncie rzeczy, gdzie są po podobne w przypadku 12 ligi populistycznej zdjęć tej bardzo oryginalnym wkładem Stacha ruszyli Kuby Roszkowskiego, czyli kuratorów tej wystawy o Łukaszu jak to się w tej narracji populistycznej odnajduje reż Maya sztuka, jeżeli chodzi o samo zagadnienie populizmu jako takiego w niej realizacji tego co trzeba teraz natychmiast to tak w sensie ta część populizmu jak bardzo w mojej praktyce jest inne być może jest widoczne, gdyż ogólnie zajmuje się takim zagadnieniem jak praca typowaniem różnych innych społecznych abstrakcyjnych mniej sytuacji przedmiotów, które potem są oddawane użytkownikom w celu ich sprawdzenia z tym, że sztuka w samej swej definicji nigdy ze względu na to, że jest sztuczna nigdy nie stara się oszukiwać raczej zaliczana jest transparentna przez to nie jest takie znane powiedzenie PiS Lang tylko stukać nie oszuka a jakby w tym kontekście, jakby to wymyka się stykam populistycznych na temat rzeczywiste w tych moich praktykach żądania, które stawiamy są mogą kojarzyć się z tymi co moglibyśmy nazwać rzeczywiście populizmem populizmem tendencji realizacją pewnych utopii żądań po prostu typu, które moglibyśmy porównać nasz kadr żal do oddawał do programu 500 plus stanie się teraz dajemy West bez względu na to co co cała co jest realistyczne ganiać jesteśmy realistami żądajmy tylko co niemożliwe nadal, a czy twoją strategie artystyczne można nazwać strategią populistyczną właśnie tym sensie realizacji pragnień STS charakterystycznych bal dla wszystkich umysłów utopijnych czy jakby auta term jest możliwa to możemy podjąć jakąkolwiek krytykę w momencie tylko wtedy, kiedy się wydarzy w związku z tym, jakby ja osobiście wychodzę z pewnymi efektami społecznymi, które są korzystne, a w tym wypadku korzystne dla mojej szkolnej dla tych wykluczonych mniejszość z jej ja dobrze w ogóle rozumie słowa populizm dania z takich pewnie składania obietnic, a tak jak obietnice składam przyznaje się natomiast aby to zawsze i wyłącznie w tej przestrzeni sztuki, która gwarantuje pewną powiem od obiektywną prawdę i pewną pewną uczciwość dniach oferta zawsze z składane w tej przestrzeni abstrakcyjnej, który możemy się przyglądać możemy ją analizować można ją badać, jaki możemy rozmawiać tym wszystkim, o czym właśnie Bartosz opowiada również nie są to komu sztuka może być to siłą korygującą, iż to postępową w tym w tym myśleniu o przyszłości naszej naszej przyszłej architekturze w społecznej, a mówiąc o populizmie też tą wystawą wpisujecie się, o czym mówiliśmy na początku trochę w dyskurs na bardzo polityczne już wiemy, jaką politykę nam chodzi w tej rozmowie tutaj mamy takie 2 rejestry językowe, o czym też piszecie opracowania wystawy polityki populistyczną nacjonalistycznej i neoliberalnego kapitalizmu co łączy te 2 rejestry przede wszystkim w kontekście tej wystawy to stary retoryką obietnicy to od obietnic oczywiście są bardzo różne to jest on zawsze mają taki charakter bym widział nie zgniła są wanny odbywający się w ramach bardzo ściśle zakreślonych podziałów mocnych uproszczeń wyrazistych bohaterów walki dobra ze złem, ale też odpowiadają na rozmaite, by potrzeby ludzkie pragnienia ludzkie i na, ale to co jest co przez fałszywe w 1 i drzwi w 12 przypadku testu to obietnice nigdy nie mnie nie zostaną spełnione to znaczy, że to jest tak właśnie ten rodzaj kłamstwa i oszustwa co znaczy, że jeżeli chcemy, by dajemy jako populiści jakiś rodzaj obietnicy tej czy te marchewki tak, ale ostatecznie gdzieś kończymy z goryczą zawodem i wydaje mi się, że to jest też istotny ośrodek analityczny moment w tej wystawie to znaczy rozmowa nie tylko o obietnicy o niewielkie obietnicy sukcesu entuzjazmie ktoś zawsze wiąże z SS politykom populistycznym, ale też od zawiedzionych oczekiwaniach obory czy o rozczarowaniu, które ostatecznie popychają nas do tego żeby kogoś jeszcze bardziej się wszyscy taki rodzaj zakres trochę takiego, iż zamkniętego obiegu tak błędnego koła, a to znaczy to uda im więcej z tego rozczarowanie tego ryczy, tym bardziej jesteśmy podatni na to, żeby dostatecznie jakieś kolejne obietnice populistyczne składane nam oferty wierzyć ich i wchodzi aż strach zdradza na tej wystawie dla ciebie maski dalej jest jak naj naj najlepszą emanacją właśnie tego rozczarowania strony pytanie w zasadzie wbre w wielu pracach ten temat rozczarowania się dziś silny pojawia w inny jak w różnych dziś aspektach jest film mówiący o bezrobociu w taki jest TENIS jest film mówiąc, aby bezrobocie go po portretując to jest firma Anny Baumgart Franciszka Wróbla bunt jest niepewny, który z odniesieniem do filmu film film z im Kazimierza Karabasza rok franka wóz sześćdziesiątego siódmego roku za taką próbą zestawienia sytuacji doszło bezrobotnego młodego człowieka, którego wchodzi w ten świat pracy i zobaczenie tego na ile ta sytuacja się 1007 . roku jest inna z tą sytuacją współczesną i oczywiście to jest film, który bardzo mocno pokazuje go kory George rozmaite bariery takie, które ze społecznej czy ekonomicznej zostały ustawione, które są bardzo trudne do portu przekroczenia to jest oczywiście w wielu pracach nad Zniczem w pracy Józefa Mar wy pracy, które od, a zatytułowanej not kapitału, czyli taki rodzaj węzła związanego z kapitałem jest praca, która wygląda trochę tak jak maszyna do głosowania w lot to o, tyle że jest z węzłem splecionymi ze sobą i zamiast liczb pojawiają się tam litery tak jakby to był rodzaj w dniu losowania słów losowanie, jakby właśnie on się tych komponentów jakiś retoryki populistycznej, a zarazem, jakby właśnie odnosi się do hut k do gier losowych tak ale, żeby do tego, że gdzieś tam ostatecznie wszyscy są w tym rozczarowała, a i tak znaczy, że jest jakiś rodzaj nadziei, którą Ula, która utrzymuje porządek społeczny, który zagra takim dynda taktyce taką emocją dyscyplinującą, ale dziś w ostateczności służy do tak to prawda akumulacji kapitału przez tych, którzy już ten kapitał mają w no tak niektóre z tych prac, o których rozmawiamy bardzo wprost nawiązują do populizmu do obietnicy również sukcesu i nagrody, jaką jesteśmy mamieni, a niektóre nie wiem czy tak do końca naprawdę wpisują się w tym rację może prace Joanny Rajkowskiej samobójczynie, która sąsiaduje z poczekalnią na Biennale Warszawa to jest praca, w której artystka na trójwymiarowych zdjęciach oddaje zabitym samobójczych zamachach terrorystom swoje ciało jak ta praca w waszym zdaniem wpisuje się w to hasło populistyczne populizmu powiem pokrótce to praca wygląda cóż to jest praca, która i został zrobiony techniką jak billboardu rotacyjnego znaczek spójrzmy na te zdjęcia powiedz z lewej strony to widzimy ofiary zamachów samobójczych terrorystycznych z Indonezji z Pakistanu z Rosji, gdy z różnych miejsc na świecie przez tych, którzy z drugiej strony to widzimy po prostu w bardzo podobnych okolicznościach bardzo podobnej aranżacji świetlnej sytuacyjnej ciało kobiety, które jest Joanną Rajkowską właśnie, aranżując inscenizuje łączą tę sytuację ze z pracy, która odnosi się tak naprawdę do takiej prostej emocji potępienia nie będąc funkcjonując nie wiem w w ciałach umysłach tych kobiet, a takie tendencje do bardzo prostego potępienia i nieumiejętne ni i jakby taki brak umiejętności sympatycznego wejścia w FT w tej sytuacji też nie mamy danych do tego żeby, żeby to zrobić Rajkowska próbuje zawiesić właśnie ten rodzaj lekkie bardzo prostego osądu, który gdzieś tam się z automatu się pojawia i próbuje zrozumieć te kobiety na groby toczy się metodami które, który ma A 3 techniką którą, którą dziś dysponuje artystyczną, korzystając z artysty pożyczają, pożyczając im artystycznie działaczy dokonujące książki bardzo dziwnej substytucji pojedyncze na miejsce na miejsce tych kobiet jest praca, która pozwala on jakby wejść w tym rzekom przestrzeń niuansów, które zazwyczaj brakuje po prostu w prostych rozstrzygnięciach prostych osądach, które są też charakterystyczne dla populizmu tak do tego podziału na złych dobrych na stuprocentową czerń stuprocentową Kielc tak nie pokazując, jakby rozmaite wyższy niż wariant odcieni szarości nie oczywistość też wpisaną w tę sytuację w wiele tematów proszę państwa wiele obszarów i wiele nowych pól do refleksji, a może otworzyć nam wystawa z Kid Live populizmie obietnice współczesności, która do 30 listopada, czyli do najbliższego piątku jest czynna w przestrzeni Biennale Warszawa przy ulica Marszałkowskiej 34 przez 50 czekamy już też na kolejne akcje samobieżna, ale już za kilka miesięcy przygotowania trwają tak dodam jeszcze, że już w piątek o godzinie osiemnastej czy ostatniego dnia trwania wystawy mają państwo okazję uczestniczyć w oprowadza ni Joanny Rajkowskiej armia Hallera i Kos-Krauze i 18 i 30 listopada w piątek buduje swoją narrację na temat tej wystawy nie tylko opowiada swoją pracę wyższe od dotyczą oprowadza po całej wystawie Biennale rzeczywiście już w maju i czerwcu 2019 roku Biennale poświęcone po części to młodszy mówił Łukasz surowiec, czyli właśnie poszerzaniu wyobraźni społecznej politycznej projektowaniu rozmaitych alternaty w tworzeniu prototypów, ale też próbie realizowania tych prototypów poza sferą czysto artystyczna także serdecznie zapraszamy w styczniu pojawią się już bardzo konkretne informacje dotyczące programu terminów i tego w jaki sposób to Biennale będzie zorganizowany i czekamy w takim razie w tym czasem bardzo dziękuje obu panom i Bartkowi Frąckowiak owi i Łukaszowi surowcowy za to, że mogliśmy tutaj też naszą narrację też w radiu TOK FM toczyć wystawy Beskid Elaine może jakoś na nowo ją wymyślać każdy ma do tego prawo i każdy może tak jak chce też wystawę przeżywać bardzo wam dziękuję za to spotkanie dziękujemy za in dzięki Marta Perchuć-Burzyńska do usłyszenia czas na informacje w radiu TOK
Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" i słuchaj wygodniej z telefonu!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA