REKLAMA

Klasyki dla grzeszników: Bernardo Bertolucci

Data emisji:
2018-12-01 15:00
Audycja:
Klasyki dla grzeszników
Prowadzący:
Czas trwania:
19:22 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

nasza Karolina Głowacka audycja klasyki dla grzeszników, w którym przypominamy państwu dawne dzieła czy też dawnych twórców, do których warto wrócić dzisiaj opowiemy o Bernardo Bertolucci im zmarłym 26 listopada, więc chwilę temu kilka dni temu 1 z gigantów kina, a jednocześnie postaci delikatnie mówiąc kontrowersyjnej Karolina Głowacka przy mikrofonie łączymy się przez Skype z Dianą Malicka halo dzień dobry finał Real i inni Joanna Malicka jak państwo doskonale Rozwiń » wiedzą z filmu znawczynią producentką filmową z wydziału Radia telewizji Uniwersytetu Śląskiego, a także wykładowczynią szkoły Wajdy i postawiliśmy przed tobą myślę trudne zadanie co znaczy i jak się zmierzyć się z taką postacią Bertolucci, który noc gigantem wiadomo był, a jednocześnie wokół jego twórczości krzyczy szczególnie wokół 1 filmu jestem opowiedzianych tyle złych rzeczy najprawdopodobniej w zasadzie na pewno wydarzyło się dużo złego jak to się dowiedział się o tym, że on zmarł to co sobie pomyślałeś szczerze mówiąc w ogóle nie przyszedł mi do głowy skandale obyczajowe głośno powiedzieć całkowicie uczciwie, aczkolwiek jestem ostatnią osobą, która uchwalała bez zachowania Bertolucciego, że AMD dają się rząd w historii kina jednak będzie postrzegany jako człowiek, który nakręcił bardzo dużo wybitnych ciekawych interesujących dzieł dach, a nawet zaskoczona tą swoją obawę, bo zdradzimy państwu, że powiedziałyśmy sobie to wcześniej, że rozważa czy Karolina trochę obawia się tej rozmowy, ponieważ tak jak tak wydaje mi się, że on, że to jest twórca, który w historii kina zapisał się bardzo mocno zupełnie innymi filmami oczywiście po chwili refleksji przypomniał sobie aparat jak najbardziej słuszną i właściwie myślę że, że bardzo kontrowersyjną, ale mam nadzieję że, że warto ludzi mimo wszystko zostanie pamięci widzów jako przede wszystkim na giełdach w razie stać ich te proponuję, żebyśmy na początek te opowiedziały te historie, które najbardziej obciążające dla niego jako dla reżysera dla niego i dla 1 z jego aktorów, czyli Marlona Brando później będzie mogła opowiedzieć szerzej o jego twórczości jako takiej nie powiedziałem skandal obyczajowy JATO rozumiem też zastanawia się czy tutaj jednak nie nie trzeba używać kategorii bardziej kryminalnych, bo to mówimy o filmie ostatnie tango w Paryżu miny Marlona Brando w Karolinie starszego kochanka oraz Maria Schneider jako ta młodsza muzea tam bogini można, by powiedzieć seksualna dlatego bohatera jednocześnie momentem słynną scenę wydawało się, że jedno ofiar gwałtu, który jest grany, a okazało się po latach, że aktorka wyznała, że nie wiedziała co się wydarzy w tym momencie rzeczywiście to co się wydarzyło jest absolutnie godna potępienia jest to czyn jest to przestępstwo tak naprawdę, ale pamiętajmy o tym, że w 1970 roku wszystko było inne łącznie z dawną obyczajowością i filmy, ale wtedy powstawały i nie tylko filmem fair, bo przecież sztuka w ogóle eksperymentowała z wyjątkowo ze wszystkim i staż życia seksualnego erotycznego była to tak latem takim miejscem, gdzie eksploatowano bardzo mocno bardzo silnie, gdzie szukano, a nawet powiedziałbym przekraczano granice świadomie lub nie oczywiście to nie tłumaczy nie wiem czy Bertolucciego rzeczy Marlona Brando, ale z drugiej strony stawach pływa po 40 latach i myślenie o tym filmie właśnie przez pryzmat skandalu wydaje mi się jednak trochę niesprawiedliwe, bo ostatnie tango w Paryżu, by było firmę to oczywiście dzisiaj jest właściwie Ramot kolei i chyba już nikogo nie bulwersuje, ale w swoim czasie lub filmami, które jak, by otworzył drogę do przekraczania granic i później przez bardzo wiele lat właściwe do dzisiaj powstawały firmy, która w dno przekraczały te granice w niebezpieczną granicę pomiędzy prawdą, a fikcją w sposób dużo bardziej brutalny wulgarny i oczywiście, jeżeli prawdą jest, a wszystko na to wskazuje, że gwałt, którego dopuszczał się Brando nie GU Lu zagrany ale, ale był prawdziwy był realny już notował rzeczywiście z stawia to ten film w zupełnie inny świat zna, ale być może właśnie film, a samych ludzi, bo pamiętajmy o tym, że to co się stało zostało dokonane przez ludzi, a nie przez tylko wyłącznie twórców artystów nie da Janie zamierzam bronić ani Bertolucciego ani Ania ostatniego tanga w Paryżu nie mam zamiaru Lem, tym bardziej nie mam zamiaru tłumaczyć postawy Bertolucciego nie mówiąc o postawie Marlona Brando, który zgodził się na te manipulacje, niemniej jednak chciałabym, żeby Ziobrze Bertolucci został zapamiętany jako twórca dużo ciekawsze rzeczy, które nakręciło później, bo ostatnie tango w Paryżu jest nie mam które, owszem, wywołało skandal, ale pytanie Mayera pisze historyk kina ja mam duże wątpliwości, kto poza pewną rewolucją w tamtym czasie dziś jest filmem, który trudno się ogląda to może powie co w takim razie Bertolucci, skąd się wziął jako twórca urodzony w roku 1941 Włochy zdaje się wychowany w konserwatywnej rodzinie na myśli sobie to ja będę zmieniał teraz świat języka filmowego tak to było ich nie do końca i to oznacza, że źle, owszem, my barda rocznie urodził się w mszy w Parmie myślał o tym, załogę, że będzie pisarzem niewiele o sobie, że jego ojciec był pisarzem i ale poznał ziemia podczas studiów w Iraku, a Paolo Pasoliniego czyni, ale jeśli miałbym wskazywać na prawdziwego skandalista włoskiego kina to właśnie skaza, aby na niego i człowieka, który by miał niesamowitą osobowość czy, który był reżyserem pozbawionym absolutnie wszelkich takich skrupułów również artystyczne, na które z grona Bertolucci ma ogromne wrażenia i warto się, by pracowały jako asystent Pasoliniego, a później zaczął tworzyć się własne filmy, więc to był taki moment myślę, że to spotkanie z Mussolinim też miało ogromny wpły w na wczesną twórczość Bertolucciego imię tak jak powiedziałam wcześniej, że ta atmosfera takiego, a o takiej dekadencji właśnie przekraczania barier, ale powiedziałam moralnej degrengolady, jeżeli mamy już używać wielkich słów, gdzie jest to zapewne miało o swoje początki są tym spotkaniu z pasami nim wszak i oby ostatnie tango w Paryżu rzeczywiście robi zmarł z czwartą rocznego reżysera bardzo takiego umownego, ale pamiętajmy, że stoi na nim również, że w tym filmie Marlon Brando, który był równie przepraszam gorącym nazwiskiem i właśnie lata siedemdziesiąte kojarzą się bardzo mocno się z jego twarzą natomiast w zapominał czasem rzeźba to ludzi nakręciło to złoże kilka wybitnych filmów m. in. również 7 roku, a te firmy, bo i tak powinien wejść filtry, które aktor powinien być tak o taką wizytówką kojarzoną natychmiast wraz z bardzo ludzkim nakręcił film konformista to jest bardzo ciekawa ciekawe, więc jeśli państwo nie widzieli tak koniecznie trzeba nadrobić film, który opowiada o człowieku Marta Marczak lokale Ritchie, który prowadzą próbował zastrzelić dorosłego homoseksualistom, który próbował się z kolei znowu mamy tutaj obyczajowy wątek, ale który próbował go uwierzcie mijają mijają lata i nasz główny bohater zostaje faszystą można rozmaite przygody, ale również Dynama moralne i miast cel absolutnie wizualnie niesamowite zresztą, jeżeli mówicie Bertolucci im to ja bym bardzo chciała wskazać na Mal na siłę wyrazu jego obrazu unieważnia to jest twórca, który bardzo mocno bardzo świadomie kreował stronę wizualną filmu może tego nie widać jeszcze w ostatnim tangu w Paryżu, ale np. w filmie, który powstanie los prawie za 2 dekady po osiemdziesiątym siódmym roku mają nie ukrywam ulubionym w jego filmie, czyli miasta nie cesarz w filmie, który jest nie jest już tak mocno filmem artystycznym nie jest takim filmem autorskim tak mocno, ale przede wszystkim jest filmem, który ma bardzo jakiś inny wyraz historyczne i tam właśnie forma również ma ogromny, a ogromne znaczenie Joanna Malicka opowiada o Bernardo Bertolucci metra skrót informacji za chwilę do państwa wrócimy i myślę, że powiemy więcej o jego ONZ, czyli Bertolucciego fascynację Wschodem tym graniem obrazem, o którym mówi Joanna za chwilę do państwa wrócimy żona Karolina Głowacka audycja klasyki dla grzeszników Karolina Głowacka przy mikrofonie rozmawiamy o twórczości Bernardo Bertolucciego zmarłego kilka dni temu reżysera włoskiego 1 z najważniejszych postaci nie filmu dwudziestego wieku dla tych państwa, którzy kojarzą go głównie jeśli chodzi o skandale związane z ostatnim tangiem w Paryżu informuję, że mówiłyśmy o tym w pierwszej części naszej audycji, więc będzie można odsłuchać tego w podcaście u nas na tokfm PL mówi mówiłyśmy, bo jest ze mną przez Skype, a Joanna Malicka dzień wreszcie Rosjanom niedobry jeszcze raz i ma znaczenie producentka filmowa Uniwersytet Śląski, a także szkoła Wajdy mówiłyśmy o tamtym filmie, który kojarzy się z Berto ludzie najbardziej, choć też zwracać uwagę, że my przede wszystkim wizytówką Bertolucciego powinien być film konformista w roku 1970, ale też już wspomniał, że w filmach późniejszych tych powiedzielibyśmy azjatyckich ostatni cesarz co tak fascynowało w tamtej historii dalekiego Wschodu z jego perspektywy chciałbym powiedzieć Zobacz też nie zgadzam z tymi krytykami filmoznawca ami historykami kina, którzy uważają, że te lata osiemdziesiąte 90 lat po czasie Bertolucciego oto, że taki okres schyłkowy uważam, że ostatni zaś to 1 z najbardziej fascynujących filmów, bo oczyszcza on ma być w jej hali łódzkiej to jest rzeczywiście tak jak mówicie to historia ostatniego cesarza Chin, które zstępuje na stronę z świeczek, które pamięta Tysiąclecia i jest skostniały i właściwie wygląda tak jak setki lat wcześniej, a kończy swoje życie w komunistycznym systemie, gdzie traci właściwie wszystko o CIT majątku począwszy od władzy poprzez godność człowieczeństwo Szcze CIN ja bardzo cenię ten film o tym, ze względu NATO, że biegnę oczywiście to jest kawał historii Azji, kto był w rolę mógł wejść w Chinach, ale w ogóle jakimkolwiek kraju azjatyckim to zobaczy zobaczy w tym filmie bardzo dużo mi taką dawkę prawdy o świecie, który jest dużo bardziej skomplikowane niż nam się wydaje, gdzie w oświacie, który w pewnym momencie zachłysnął się i pisarza Tower to, czego najbardziej interesowało się zachłysnął się z Zachodem to jest świat, który stracił swoją tożsamość, ponieważ siły no zagubił zgubił się bez własnej tożsamości może to w ogóle interesuje Bertolucciego i warto również pokazuje historia ostatniego cesarza bardzo taki sposób dając dużą wiedzę o tamtym okresie od tamtej historii naród przepięknie formalnie ten film dostał masę Oscarów my pewnie dlatego nim 9 z tych samych cen i jej, ale i on dostał 9 Oscarów za najlepszy, więc scenariusz muzykę reżyseria i no ale przede wszystkim właśnie za stronę wizualną, gdzie nagminnie, więc scena kiedy, kiedy mały cesarz, gdy chodzi słoń CE albo bawi się ze swoją ze swoimi służącymi tłumy, jakie wykorzystuje warto ludzi jest to naprawdę kawał takiego wspaniałego artyście brzydko mówi inauguracyjnego Krzęcina i aż trudno uwierzyć, że jednocześnie Bertolucci nakręcił później, bo w 2003 roku agencja celna kilka naście lat później film marzyciele, który z kolei jest hołdem dla nowej fali, więc ulga była absolutnie przestronny inni myślę, że jest gorzej, gdy jego fascynacja pewnym właśnie może przekraczanie różnych granic pomyłkami rodzinie doskonałej może też, że fascynacja żony z rozpadem rozpadem porządków rozpadem niema osobowości tożsamości czy mówiłaś o moralności myślę, że to w ogóle jest jest cel, jakiemu uległ Andresa jego osobowości chyba najmocniejszym inni, bo też dla nas tańsze, ale reduktor to niedoceniany, bo nie wiem czy jego filmy są w tej chwili aż tak pamiętane, a nie wymienia się Bertolucciego 1 z 1 tchem obok nie miał takich twórców jak włoski jak jak Fellini czy chociażby wspomniany wcześniej Pasolini opowie o 8 uważa, że tak, choć oczywiście jego filmy były dużo prostsza to jego filmy były dużo bardziej klasyczne już bardziej narracyjne, ale nie absolutnie nie niania nie odczuwała dym, a jego postać jej gdzie z czasem, bo w odróżnieniu od ostatniego tanga w Paryżu ostatni cesarz jest filmem, który absolutnie się nie zestarzał i nie mówiąc o tym, że nie zestarzała się nie tylko forma, ale również i sama historia, dlatego że stan mimo wszystko o dużą fanką jeśli pytasz jak się czułam, kiedy usłyszałam, że zmarł albo jeszcze przykro, że nie zobaczymy żadnego gościło w ale ten wschód, bo kręcił, bo przecież ostatni cesarz to 1 mamy też małego buddę np. bardzo przejmujący obraz, ale jeśli mamy znajdą troszeczkę mniej fascynujący, niemniej jednak rzeczywiście znamy mamy mamy podobne podobne sposób mówienia o Azji i w ogóle on obnażał, bo o zamknięciu kultury Wschodu Zachodu, bo to atak naprawdę interesowało mało, bo to jest takim filmem, który również, że pewnie posądzany o komercyjne taki interes i 1 to jest film, który pokazuje nas ludzi Zachodu, że z 1 strony z KO nie jesteśmy bezradni walnął w zetknięciu w spotkaniu z las część tego nie rozumiemy co jest coś, czego nie da się racjonalnie wytłumaczyć, ale z drugiej strony pokazuje jak otwartą otwarty może być spotkanie kultur i ostatnie zdanie zaś mamy te podobną sytuację, a człowiek tam to jest oczywiście dużo bardziej skomplikowane ani on dużo mniej powiedziałem popularny w takim sensie popularne rozrywkowe, ale my natomiast doznały jest to, o czym powiedziałaś, czyli przełamywanie jakiegoś świata zaglądanie do świata, którego się nie zna i przyglądanie się temu światu na danie dla mnie to są to są filmy, które naprawdę wciąż są ciekawe no tak jak powiedziałam ogromnym plusem jest to, że się nie zdarzają w co tacy twórcy po których, których można rozpoznać po raptem kilku ujęciach danego filmu czy Bertolucci ma w swojej twórczości miał w swojej twórczości coś tak charakterystycznego, że to, że żal, że było taktyki podpis jego jako reżysera czy on był zbyt zmieniający się płynne poszukujący, jakby to widziała i myślę, że Guilherme mamy tutaj do czynienia z drugim przypadkiem to znaczy kto to jest reżyser, który raczej inny sam poszukiwał i Banau badał sam siebie swoje możliwości i interesował go w kinach kino i nie wiem czy można tak jednoznacznie powiedzieć, że miał jakiś własny mocny kroje pisma Ależ była jasność nie uważam, że to jest zarzut, bo urlop łaski kino w dwudziestym wieku to jest kino wielkich twórców i każdy właściwie zmniejsza swoją drogą trudno porównać je Halinie i nazwisko aukcji czy właśnie Pasoliniego Bertolucciego, ale i to byli twórcy, którzy realnie mówiąc ona jak Antonioni to jest zupełnie innej bajki, ale Bartol mam wrażenia nie bał się do przejścia ze strony kina autorskiego takie bardzo mocno autorskiego do kina komercyjnego i przenoszenia doświadczeń z 1 świata do drugiego co może być ogromnym ogromnym o tym, namiętnością, jeżeli reżyser tego formatu co warto ludzie potrafią mówić językiem zrozumiałym dla zwierząt tzw. zwykłego widza i równie swobodnie czuł się w kinie zdobywającym Oscary są w kinie absolutnie niszowym mam tutaj namyśli właśnie marzycieli jak bardzo ważną rock and in, aby uznać to działa tylko właśnie na jego korzyść natomiast inną uczciwie powiem, że nie wiem, że się pokusie, aby się o o jasne powiedzenie mu tak Bertolucci jej mama miała własny krój pisma i raczej był artystą poszukującym w Bernardo Bertolucci MEN zmarłym kilka dni temu 26 listopada reżyserzy opowiadała Joanna Malicka film znawczyni producentka filmowa wydział Radia telewizji Uniwersytetu Śląskiego, a także wykładowczyni szkoły Wajdy dziękuję bardzo dziękuję Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KLASYKI DLA GRZESZNIKÓW

Więcej podcastów tej audycji

POPULARNE

DOSTĘP PREMIUM

Teraz 30% zniżki na Dostęp Premium! Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW", aby słuchać podcastów TOK FM na komputerze i w aplikacji mobilnej już dziś.

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA
Przedłuż dostęp Premium taniej!