REKLAMA

O dwóch powieściach Eleny Ferrante: "Córka" i "Obsesyjna miłość"

Poczytalni
Data emisji:
2019-01-26 17:40
Audycja:
Czas trwania:
22:29 min.
Udostępnij:

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
Klub książki Poczytalni, w Warszawie w studio w kobiecym gronie przez najbliższe kilkadziesiąt minut będziemy rozmawiać o 2 powieściach Eleny Ferrante "Córka" i "Obsesyjna miłość". Przede mną siedzi Anna Piekutowska, dzień dobry, i Marta Perchuć-Burzyńska, dzień dobry, ja się nazywam Aneta Pytrus. Elena Ferrante to jest to pseudonim pisarki, pisarza, a być może pary autorów. O Ferrante jest bardzo głośno, w momencie stało się bardzo głośno, gdy w stanach ukazał się słynne "Neapolitański czteroksiąg", który zaczyna niedawno zekranizowana powieść "Genialna przyjaciółka".  Rozwiń »
W Polsce książki warranty wydaje wydawnictwo Sonia Draga tłumaczy Lucyna Rodziewicz doktor i jakie macie myśli kim jest gwarantem i jak ten spór o śledztwo, które się w oczy w w mediach, jaki jest jak miękki sposób PRM wpłynął na wasze czytanie tych powieści może przyznać do tego, że jestem non fit kufer antenę i on tak mniej więcej gdzieś się i pół roku temu zaczęłam czytać silnik właśnie to neapolitańską serię książek i wciągnęła mnie absolutnie teraz z zapartym tchem nadal oglądam seriale, które wyprodukowało HBO i tak nawet staram się go nie oglądać zbyt szybko, żeby się inni potem nie, żeby się nasycić nimi nacieszyć, bo bardzo się podoba uważam, że to jest świetna produkcja, ale przede wszystkim wyjątkowe książki i powie wam ziem mimo tego, że to jest tak intrygujące, że wokół Eleny Ferrante jest tajemnica nie wiemy kim jest zawsze tacy artyści wzbudzali większe zainteresowanie byli bardziej intryguje i intrygujący jest chociażby Banksy, który dalej dalej nie znamy jego tożsamości zupełnie innego porządku, ale też porządku sztuki jakoś mnie to w ogóle nie interesuje skupiam się na jej książkach pewnie można się domyślić po tym, jak już przeczytać kilka z jej powieści, że prawdopodobnie pochodzi z Neapolu, bo świetnie zna cenne jest natomiast to pewnie może jest wysokim średnim wieku też to on gdzieś między między kartkami można wyczytać można wyczytać, że pochodzi z klas niższych klas ludowych, ale to wszystko tak naprawdę nie jest pewne i owocowe zostawiła, a same książki są fantastyczne i właśnie po tej na po litewskiej najsłynniejszej serii mogliśmy sięgnąć po 2 wcześniejsze pozycje i też mnie nie rozczarował jeszcze tylko dodam, że autorka w ogóle nie pokazuje się nigdy niechętnie udziela wywiadów tylko mailowych po obradach tak udziela tylko mailowych i w ogóle inny trudno jeśli do niej dostać nawet na te mailowe wywiady trudne zadanie umówić, ale po reporterzy uznali, że jest kobietą nazywa się ani starania i jest tłumaczką z niemieckiego terroru współpracuje z włoskim wydawnictwie pracuje w wałbrzyskiej bibliotece z radca się zorientowałem pracuje w właśnie w tym wydawnictwie, w którym które wydaje książki to ona sama, mówi że jej nie wybrała anonimowości, ale nieobecności myślę, że to jest klucz całej sprawy czy mnie to jakoś zachęca do tego, żeby czytać France nie ja myślę, że nie zgadzam się za nią pie Kuta skorzy, jakby nie jest dla mnie jakiś bardzo ważne toczone się pokazuje czy się nie pokazuje jak bardzo zawsze czekam na książki tak samo czekam na obie te, które dzisiaj będziemy omawiać, czyli na córkę i nam obsesyjną miłość, bo na książki Ferrante to się trochę czekać tak jak na sprawdzone deserem po kilku przeczytanych jej książka porozumie się takie poczucie, że France nie zawodzi, że jeśli połknęło się już ten literacki haczyk to już raczej trudno się będzie rozczarować i muszę powiedzieć szczerze, że było dokładnie tak samo w tym przypadku, ale po kilku latach od przeczytania genialnej przyjaciółki męża i po kilku latach w ogóle przerwy moje od ran CE przeczytam ją zupełnie inaczej zupełnie inaczej ją poczułam fakt faktem, że obsesyjna miłość jest to jest pierwsza powieść i rzeczywiście 21 z dopisaniem moim zdaniem jeszcze nie wybuchła z taką mocą jak w tych kolejnych powieściach jestem zdecydowanie bardziej zachwycona córką, ale to chyba nie do końca o dochodzie mam poczucie, że może to nie jest nawet zasługa czy też wina Ferrante drugą po prostu ja dojrzałam w jaki sposób do zobaczenia Ferrante w jej książkach jakiś nowych smaków jakichś nowych odcieni i szczególnie w samych bohaterkach zobaczyłam coś, czego wcześniej nie widziałam myślę, że o tym, się porozmawiamy również, ale czy miały takie przykre poczucie właśnie w przypadku pierwszej książki obsesyjna miłość z dziewięćdziesiątego drugiego roku tylko Donald paru dni wolnych, ale drzewami takie rozedrganie, który jest typowo raczej dla młodych osób mniej dojrzałych rzeczy miały też, by jak Janek na długość myślał o tym czy czymś bardziej podobać się jej nie podoba jest z in inżynier inny styl pisarski, który od Boga oczywiście ewoluował w Rio ma właśnie w euro, ale w tym rankingu na chuligański takie rozwinięte i który już też jest właśnie widoczne w córce, ale to jest tak dużo takiego ten kij w tej obsesyjnej miłości nie ma miłości e-sportu dużo takiego rozedrganie takiej gry takich, ale połączonych myśli to wszystko jest takie skupione na szczyt w geście czuje takie we w narracji same, która jest taka, a New gospel niema nie chaotyczna to w ogóle tym to była nieprawda, ale jestem karateka tętniące taka nie może mogące się utrzyma się zatrzymać w takim biegu w szaleńczym in obsesyjna miłość wg mnie to jest najbardziej mroczne z książek gwaranta jest taka nie, mówi że jak thriller z dala od dokładnie Ełk jest tam bohaterka, która w dniu swoich urodzin dowiaduje się, że jej matka popełniła samobójstwo, że się utopiła do końca nie wiadomo czy samobójstwo własny do władz do morderstwa masz rację ma to i cała akcja krąży wokół tej tajemniczej śmierci, ale dotykają rozgrywa się w głowie córki Amelii i tak i trochę, o ile masz rację Real przeskakuje pomiędzy lewą i wczuwanie się córki Amelii w samą swoją matkę i z jej przemyśleniami i z odkrywaniem tajemnic przeszłości, które głównie odkrywa właściwie sama w sobie to nie jest żadne śledztwo tylko raczej taka podróż trochę emocjonalna i trochę terapeutyczna do do głębi siebie i rzeczywiście coś z tym jest jest tam dużo takich emocji dużo egzaltacji, które po pozostałych późniejszych powieściach Ferrante da się uspokajają raczej więcej się dzieje w tych książkach później tutaj mamy do czynienia tak naprawdę steku opowieścią bez odwoływania związane z danych targach i one życiu co się dzieje w niej decyzje o tej śmierci matki drona jest dziś zaczyna córka a gdzie się zaczyna matka dokładnie targową nowo w ogóle śmierć matki budzi bohaterce taką taką potrzebę zrozumienia dowiedzenia się w i sama ta obsesyjna miłość no właśnie obsesyjna miłość właśnie brak miłości w błąd jest tutaj też dużo przemocy w tej książce bardzo i przemoc, która występuje trochę jak pana jako tkanie umiejętność z drugiej strony umiejętność spłaszczona okazywania emocji i ich uczulić jest też samotność dziecka, który jest zostawione przez oboje rodziców i dziecka, czyli tej kobiety już dojrzałej, która szuka obsesyjnie bliskości z matką, która też tej bliskości szukała jak była dzieckiem, bo jest kolejną właśnie ofiarą takiego kręgu przemocy agresji źle zrozumiany miłości również źle zrozumiany miłości między kobietami mężczyzna takie błędne koło błędne koło błędów wypaczeń tak jak często w powieściach werandę to się powtarza, ale w obsesyjnej miłości to jest wyjątkowo dojmujący wrócimy do bohaterek Ferrante po informacjach Radia TOK FM rozmawiamy o książkach córka i obsesyjna miłość wydanych przez wydawnictwo Sonia Draga, a w tłumaczeniu dokonała Lucyna Rodziewicz doktor teraz ciasno informacji Radia TOK FM wracamy do bohaterek Eleny Ferrante w studiu są Ania Gutowska syn wbre w i Marta Perchuć-Burzyńska diagnozowane tapet gruz i nadal rozmawiamy o 2 książkach pierwszej po pierwszej tej autorki, czyli obsesyjnej miłości i być może tę wejściową bardziej skupiamy się na drugi raz im bardziej poruszyła, czyli książce córkami i książkę wyda wydawnictwo Sonia Draga, a przetłumaczyła Lucyna Radziewicz dr, a my w Polsce tylko dodam pojawił się całkiem niedawno, dlatego że obsesyjna miłość została wydana przez Sonia Draga w grudniu, a w 2017 roku jakoś tak, bo pod koniec 2 ukazała się córka, która oryginalnie została napisana w 2006 w domu zaczniemy tym razem od córki czy córka jest właściwie jak i jego mundialu wróci do tożsamości, które wydają się miesza, bo ja odstają córka jednak OMON -u jako obie książki, o których rozmawiamy są pisane z pozycji mam wrażenie jednak matki ta matka dodaje z tą osobą, która dyktuje cały ten bieg wydarzeń i nadaje wszystkiemu i bohaterom i staną wewnętrznym i ten ciąg, który uruchamia cały cały cały sprzężenie wszystkie wydarzenia, których tutaj wyda wygrywają w, a dla mnie głównym tematem obu powieści mogę jeszcze złączyć jakimś mianownikiem to jest jednak brak możliwości ucieczki od swojej historii od swoich korzeni od swojego dzieciństwa i od wszystkiego co nas życie tak naprawdę spotkało jest taki ciągłej nawet niepotrzebnie, ale ciągły obsesji konfrontowania się z przeszłością takie właśnie w przypadku córki obsesyjne wręcz szukaniu siebie swoich przeżyć w historiach innych, bo o córce tematem przewodnim myślę, że bardziej niż nawet obsesyjnej miłości jest jednak Płatka macierzyństwa pułapka okropna pułapka męka macierzyństwa nart powiedziała i wszystko to co z macierzyństwem nie chcemy, żeby nam się kojarzyło, ale trud no cóż to również my mamy dojrzałą kobietę z treścią Mylan pokrótce po pod pięćdziesiątkę, która krótko mówiąc nie była dobrą matką tak byśmy ją myślę określił z zewnątrz nabyła tzw. złą matką, która w pewnym momencie porzuciła swoje córki, która ostatecznie nie uciekała, lecz jedynie w swoje łazienki zostawiła z ojcem wysłała je już jako dorosła do Toronto, gdzie mieszka jej rozwiedziony mąż numer w innym wybrały chyba to ścieżka ona w każdym razie się na pewno uważa, że zło, bo ona sama właśnie ja też tak tak tak trudno być, że one w siebie jakoś rozlicza ze swojego macierzyństwa wtedy, kiedy te córki już stał mu fizycznie daleko i ona ma mieć czas na pomyśleć o sobie o swoim czasie wolnym, a podliczyć stało te lata, które spędziła i poświęciła swoim córkom, a wszystkie te wspomnienia wywołuje rodzina lnu, która przypadkowo spotyka na plaży bark, a podczas swoich wakacji, w które miałyby się takim cudownym wypoczynkowym czasem tak zaczynają w od takiego dużego odpór odpoczynku refleksji i inni, a mój wujek to wakacje laby, ale zaczynają się właśnie znało wymieni wszystkie okna o psy coś obsesyjnego też pełnego pasji, ale inni już tutaj teraz bardziej wydarzeniach wewnętrzne to się rozgrywać mniejsze w obsesyjnej miłości ma ten TOK wydarzeń, które nadaje tylko to coś co się wydarza na plaży jest ptakiem realnych związane bezpośrednio z nie umorzą niemożnością utrzymania i rozliczeniowe tych swego czasu Drogosz 1020 lat, a główna bohaterka poznaje na tej plaży MO młodą kobietę, która jest bardzo fascynuje, która ją interesuje i choć z nią w taką specyficzną relację, której mówiło się, ale ja nie wiem ta kobieta opiekuje się swoją kilkuletnią córką to też jest wasza jeszcze zastanawiam cały czas czy LED utożsamia się właśnie z tą młodą kobietą czy może ona utożsamiają ze swoimi córkami jak właściwie ją traktuje jak wyście to źle zinterpretował na pewno ta relacja, a odwołuje się mu do jej własnej osobistej historii i do porzucenia córek, kiedy były małe przez nią na kilka lat, bo właśnie to spotkanie wywołuje w niej wspomnienia, które wracają na kartach książki dla was ta młoda dziewczyna na plaży to jest sama, ale da z młodości czy może coś co ma zastępować w radzie jej relacji z jej dziećmi z jej córkami jak to czytałam jako mąż jest ona sama komoda i tylko taka zakochana w, poświęcając się, a rezygnujące z 1 z życia akademickiego rezygnujące z nazwy czegoś takiego swojego własnego spełnienia na rzecz dziecka, a potem jakoś mu bardzo mocno przeżywająca po to do rezygnacji i tutaj główna jest jak co tak czytałam, że to odbija się na jak ona patrzy na umowy to plażowiczki młodą kobietę jak ona postępuje w Chełmży szef wątek małżeństwem przez wam przyznać, że w ogóle bardzo dużo wysiłku włożyła w przeczytanie tej książki, bo od jest bardzo trudna lektura z tego względu, że z nami to taka książka, która służy chwilami jak takie podstawione nam do twarzy lustro i myślę, że tak książkami posłużyła trochę jako takie lustro tak jak kobieta spotkana na plaży posłużyła głównej bohaterce życie przejrzeć trochę w czyimś życiu i to lustro podstawione do twarzy ono jest powiedziałabym czasami czarne to znaczy na off, jakby wymusza od nas myślenia o takich rzeczach, o których boimy się pomyśleć, choć często jako rodzice też staliśmy się ich udziałem tak bez bardzo trudna lekturami może to można przeczytać w 11 wieczór tak, ale emocjonalnie w raporcie, że w designie, gdzie jest prawda niby nic się nie dzieje, a z drugiej strony czujemy, że rozgrywa się jakiś horror rzecz, że mamy do czynienia tak naprawdę też jakimś psychologicznym thrillerem, który się dzieje w wewnątrz swojej wewnątrz bohaterki książki ale, toteż ciekawe, że France się kompletnie rozchwiana dnia co znaczy ona nie oszczędza jej tak jak sama bohaterka nie oszczędza siebie tam nie ma litości jest bez litości dar, ale nie ma też litanii żali się prośby zrozumienia jest jakaś taka potężna szarpanina kobiety samej ze sobą strasznie bliska strasznie szczera moim zdaniem, ale przez to też chwilami odpychająca irytująca dokładnie tak samo jak jest właśnie bohaterka bohaterka z Chinami strasznie irytujące in na końcu tej książki można poczuć takie westchnienie ulgi, że to się rozwiązał już to napięcie, które były budowane przez cały proces lekturę nam się kumuluje i gdzieś ucieka i logistyki w proces katharsis tej powieści się władzom w dwutygodniku, jaką zgierski cytował swego czasu fragment 1 z korespondencyjnego wywiadów z randek, który brzmi tak interesuje mnie pisanie, w którym wykształceni ludzie w uścisku emocji odstawiają na bok wyrafinowane formułki bardzo lubię rozwijać pancerz dobrej edukacji i manier moich bohaterów zaburzać ich przekonanie o samo w sobie podkopywać ich determinacji odsłaniać inną bardziej szorstką dusze i córka trochę właśnie taka jest na 3 de konstruuje, jakby główną bohaterkę na naszych oczach boleśniej bez litości tak jak powiedziałyśmy i w ogóle ten brak litości dla swoich bohaterek jakaś taka szorstkość jest moim zdaniem niezwykle charakterystyczna dla werandy Nieciecza tej powieści w Niecieczy w tej powieści o uszczelnienie, by czuć w tej powieści taki feministyczny zadziorna z 1 strony, ale z drugiej strony nie ma wiele z takiego nazwałabym to feminizm siostrzanego genezę feminizmu tutaj na porażkę przeżywa jest takie rozkładanie na części pierwsze zaglądanie do zakamarków, które często chciałby się ukryć przed światami i nie wiem nie pocieszeniem, ale dręczenie i w kto może umrzeć, ale mieć dobrze, bo właśnie tylko bohaterki, ale z ZFŚS i pogodzenia z tymi korzenie kamienie, że derby jest ten awans społeczny, które dokonują wszystkie bohaterki jej powieści, ale on jest okupione mi bardzo dużymi kim się cierpieniem, a zwyczajnie gest, jakby w przeżyciu świat nie należał ten bohater Bronek dokonały zrobiły poświęciły bardzo dużo czasu energii, ale na to, żeby osiągnąć pozycję, ale nie mogą się nim cieszyć porwie też, że poruszasz ten wątek, bo on dla mnie jest 1 z najważniejszych w tych książkach i test nie niesamowite, bo wydaje się, że właśnie z tego dzieciństwa, że z dorastania i wyrwania się ze środowiska, które właśnie było ubogie bardzo proste często patologiczne często pełne przemocy z ręki mężczyzn głównie jednak ona wpływa na całe życie ono sprawia, że bohaterki Ferrante nie czują się dobrze w swojej skórze, że one niosą lasu na sobie to piętno i w bardzo nam ich życiowe decyzje wpływają historie które, która wydarzyła się w dzieciństwie, bo on nigdy nie są odcięto tego dzieciństwa zawsze gdzieś w tle jest właśnie tam matka ta dzielnica to miasto mu to, które ciągle działa i język one mordy most się odcinają od języka w slangu, którym się gra rodzice posługiwali, gdy sam język konstruowania powieści jak język praktycznie wszędzie tym cenniejsze od mszy we wszystkich tych po ich cechy przyjemne prawda w trochę dla nas trudny do zrozumienia, bo ona po prostu mówić czasami tak Nolan opowiada mu, że czasami jej bohaterzy bohaterki mówią o włoskim, a czasami mówią dialektem na jej jeszcze tak jak myślałam o tych książkach pomyślałem też dużo o o pułapce tak naprawdę to życie RR wszystkich tych bohaterek, jakby złapie jakąś pułapkę w obsesyjnej miłości mamy tunel mamy zatłoczone autobusy man Gwarną ulice taki trochę metaforę sytuacji takich dłużnych takich sytuacji bez bez wyjścia, gdzie łatwo się stać właśnie ofiarą macie złącza agresji seksualnej, ale też symbolicznie dzięki swojej takie auto agresji wynikającej właśnie ze wspomnień z tych ciemnych mrocznych wspomnień, które nam towarzyszą od samego dzieciństwa i toalety kultura patriarchalny jest takim przemiłym też motywem przewodnim tego wg mnie ani bez nich ucieczki jak korek próbuje się wybić z właśnie zmienić środowisko wyjechać zmienić miasto mu osiągnąć się sukces, w jakich dziedzinach naukowych czy dziś wraca co trafiały często wraca w takie, że dlatego mówią o pułapce trochę wyszło nam z tego stocznię rzeczną poszli wszyscy, a to przecież są tak dobrych ruskich lobbować żywe są tak dobry, że ten tam sytuacja psychologiczna w nich opisana jest tak tak prawdziwe, że wszyscy i tak rządzi na żadną mecz w to co polecam koniecznie tak w ogóle miał żądać ażeby stworzyć taki klub Ferrante, ale w poczet danych może to nam, kiedy się uda może wręczyć medale wszystkich poprzednich książek również jej, a potem wybierzemy się na wycieczkę do Neapolu o jak Bazyla dla młodych w gwaranta jest już fenomenem tak naprawdę kulturowym rzeczywiście odbywają się wycieczki śladami po opona Apollo po tych ubogich dzielnic dzielnicach cały serial też jest tego dowodem dodam tylko, że też obsesyjna miłość została sfilmowana w dziewięćdziesiątym piątym roku w, a więc mamy do czynienia nie tylko z książkami, ale już z całym fenomenem, który się wokół tej pisarki zadziało jak przyznaje i boję się obejrzeć tę serię bym w ogóle się nie były bardzo go polecam jest genialny jak sama przyjaciółka wystąpienia na przyjęciu, gdzie o książkach Eleny Ferrante obsesyjna miłość i córka rozmawiałyśmy w gronie Marta Perchuć-Burzyńska Anna Piekutowska Aneta Pytrus bardzo dziękujemy im teraz zapraszamy na informację o informacjach wracamy do naszego klubu poczytalni to będzie trzecia odsłona razem z Anną Piekutowska i z Łukaszem Wojtusikiem stron połączymy się, bo jest w Krakowie będziemy rozmawiać o książce Georgia gospodyń nowa fizyka smutków zapraszamy serdecznie
Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: POCZYTALNI

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Słuchaj podcastów TOK FM bez reklam. Skorzystaj z 40% rabatu w jesiennej promocji. Wybierz pakiet "Aplikacja i WWW" i słuchaj wygodniej z telefonu!

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA