REKLAMA

Marta Górnicka:"Cała moja praca opiera się na relacji głosu, ciała i języka"

Kultura Osobista
Data emisji:
2019-02-06 19:00
Audycja:
Czas trwania:
25:05 min.
Udostępnij:

Gościem Marty Perchuć- Burzyńskiej jest Marta Górnicka- reżyserka teatralna, twórczyni Chóru Kobiet, laureatka Paszportu Polityki 2018 w kategorii teatr. Rozwiń »

Marta Górnicka: "Chciałam zobaczyć z chórze głównego bohatera. Podstawą była wiara, że głos zintegrowany w ciele może mieć jakąś rewolucyjną siłę. Chciałam odzyskać kolektywny głos kobiet. " Zwiń «

AUTOMATYCZNA TRANSKRYPCJA PODCASTU

Transkrypcja podcastu
dobry wieczór przed mikrofonem Marta Perchuć-Burzyńska z gościem kultura osobista jest Marta Górnicka witam serdecznie do budżetu państwa Marta Górnicka, czyli reżyserka bardzo aktorskich korzeniach twórczyni i jedynego w swoim rodzaju teatrów surowego laureatka paszportu polityki w kategorii teatr ze współczesną koncepcję chóru antycznego jako wehikuł przemiana artystycznej społecznej za realizowane także poza polską spektakle, w których stają na 1 scenie ludzie Rozwiń » różnych płci profesji i poglądów tak brzmi uzasadnienie nagród i wierzę, że ludzki głos w jego siłę w tak bardzo wie, że wciąż wierzę cała w zasadzie moja praca cieszę się opiera elementy relacji pomiędzy głosem ciałem językiem pomysł na to czy taka duża potrzeba pragnienie, żeby powołać dożycia nowoczesna nowoczesna forma teatru chwilowego też, że gdzieś u podstaw miała taką właśnie dużą potrzebę odzyskania kolektywnego głosu kobiet to było takie pierwsze, jakby impuls jeszcze szczególnie w tym momencie, bo polityczna w Polsce to było 2000 dziesiąty rok, ale jednocześnie jednocześnie, ale chodziło o to, żeby zasadzie stworzyć się nowoczesną właśnie formy teatru operowego w taką chęć taką jak bardzo kompletną wizję to znaczy chodziło o to, żeby powołać do życia nowy teatr tak to rozumiem powiem nawet mocno koncepcję formalną koncepcję inną koncepcję, jakby nowego aktora nowego treningu dla niego nowego libretta i hodowlę nowej sytuacji na scenie w tak jest nam chodziło o to właśnie, żeby EMC, żeby zobaczyć się w chórze NT tego głównego bohatera, który mógłby ze sceny mówić tylko jako właśnie bez jego pomocy jakiż indywiduów tak jak to było tak jak za przychód, jakby gdzieś się na w tym naszym takim nowożytnym myślano o teatrze, ale zawsze jest postrzegana MSCI wchodziły też o to, żeby stworzyć takich, których złożone z indywiduum, ale cały czas właśnie Harry podstawą tego całego tej całej idei była taka wiara w to, że gdzieś głos zintegrowany wciela może mieć jakąś rewolucyjną siła to znaczy możemy za pomocą głosu gdzieś przeskoczyć język talent inni tylko rozsadzić, ale takich chwil takiej jak bardzo bardzo lubiłam używać właśnie takiego języka w sumie psy gdzieś odwołującego się do takiej retoryki wojennej tak rozsadzała mnie nie wiem podłożenie bomby pod język no tak na początku wtedy, kiedy ta koncepcja się tworzyła się jak ja czułam się taką rzeczywiście rewolucja niską teatralną i bardzo mnie serio traktowałam jak ten pomysł, ale też myślę, że także, że każdy artysta, który przychodzi gdzieś z teatru im, który próbuje potraktować to medium strasznie przecież stare można powiedzieć musiała ona w ogóle zapytać czy w ogóle coś jeszcze tu ważne zrobisz jak z tym trupem, ale każdy musi sobie odpowiedzieć się w taki radykalny sposób napytanie co chce zrobić co może zrobić, bo inaczej jak to nie ma sensu, gdy myślę o teatrze Marty Górnickiej pierwszym obrazem, jaki przychodzi mi namyśl jest owadzie ruin pisała rok temu w miesięczniku dialog Anna Burzyńska roje pszczół słyną z tego, że tworzą atmosferę psychiczną wspólnotę umiejącą niezwykle sprawnie działać wtedy, kiedy zbliża się do nich jakieś zagrożenie, kiedy myślę o chórze tym myśli właśnie o tym, zagrożeniu tak mi się wydaje, że być może bez tego zagrożenia, które jednak naciągnęła gdzieś w wielu sferach naszego życia twojej choroby po prostu nie powstał w jest jakoś bardzo mnie tutaj to frapuje to co mówi już inni, ale on coś takiego jest to znaczne rzeczywiście chory zawsze odpowiedzią na to co jest jakoś trudno w rzeczywistości, a teraz dzisiaj to co jest w tej rzeczywistości potworny czy to co w tej rzeczywistości Niewiem może wydać nawet on horrorem czymś strasznie trudno nam mówią o takiej rzeczywistości polityczno-społecznej, która gdzieś nas otacza LM ten tekst i tak jakoś bardzo gdzież ta metafora roju pszczół jest rzeczywiście jak i jakoś bardzo celna z drugiej strony kompletnie niewystarczająca to znaczy rzeczywiście chórzysta konno, ale takim zbiorem aktorskich indywiduów performerów elementarz AM tak jak w moich ostatnich spektaklach to są jak Uber dym to są to są bardzo rozmaite pszczoły to znaczy to są to są takie wspólnoty, która nie są stworzone ze LM i osób starszych inie, ale jest osób z niepełnosprawnościami, ale to są społeczności, które spotykają grzechem głosy i ciała innych, ale jednocześnie, żeby jak odpowiedzieć właśnie na to co jest tym TomTom trudność, aby rzeczywistością poczucie, że chór nie może być tylko rojem pszczół chór musi być wręcz, jako że Gorgonowa czymś strasznym się czymś porażającym, żeby to co rzeczywiste śnią się co nas poraża co jest jakąś monstrualną ścian, żeby to monstrualny się trzeba jakoś odbić na początku twoja inicjatywa była wyłącznie inicjatywą zrzeszającą kobiety to się z czasem zmieniła po słynnym tłumowi chór w 2010 roku wspomniany przez ciebie i Magnificat, czyli spektakl o kobietach i kościele dopuszczać do chóru również mężczyzn wrak maszyny oparte na tekstach Władysława Broniewskiego to mężczyźni grali właśnie główne role wymknęła się w kobiecej fali i w teatrze i już chyba nieaktualne są propozycje, żeby twoje kurze muzycznie ten chór tylko Stachura rzeczywiście wszystko zaczęło się od kobiet i od próby odzyskania kobiecego głosu potentata społeczność stało się ono się rozszerzyła i tak jak mówisz w kolejnym spektaklem na scenie stanęli mężczyźni kat chóry ewoluował jak ja bym powiedziała także w zasadzie cały czas chór jest chórem kobiet, ale ta kategoria tłucze w tym momencie nie ma znaczenia to znaczy mówimy o chórze kobiet takim chórze, który próbuje politycznie włączyć samego siebie we wszystkich tych, którzy są wykluczeni wszyscy wszystkich tych, którzy są gdzieś, ale wypierani poza Niewiem jakieś takie Homo graniczne myślenia o wspólnocie jest jakby takim miejscem czy taką takim teatrem, które dłużej jest jakimś oporem jest jakimś miejscem oporu i jakby nazwa tutaj nie da im jak literalnie bym o nim myślała, ale jednak bym nazwała dalej u kobiet w tę ty jesteś taki opór, który w razie cie przeciwko językowi i tak się wydaje znaczy trochę już o tym, powiedziałaś ten język, który potrafi jak się okazuje wyrządzić wiele krzywdy język, który nawołuje do nienawiści często pod przykrywką słów, które wcale negatywnie nam się nie kojarzą i język, który bywa niejednoznacznej przez to niebezpieczne tego wróćmy do tego sformułowania rozsadza się od środka to jest główny temat od początku chóru to znaczy z 1 strony próbowaliśmy też zbierać wspólnoty odzyskiwać dla nich głos, ale głównym tematem był język język jako narzędzie władzy język jako narzędzie polityczne szczególnie dzisiaj szczególnie w tym ostatnim spektaklu, który RM, które do, którego libretto pisałam kilka w sumie lat temu, ale już po 2 tysięczny piętnastym roku, bo w naszej rzeczywistości ani UE jak widać było bardzo wyraźnie to pęknięcie i jakby w języku pewną wojnę 2 narodów 2 plemion polskich tele Mann i ten ten ton jak dotąd tą toksyczną natura języka Hurt próbuje właśnie w taki sposób spiętrzone EBC nie biorąc na warsztaty Elon bardzo różne teksty teraz się odwołam do ostatniego spektaklu, czyli do hymnu do miłości w tym spektaklu w zasadzie tworzy taką wielką potworną pieśni, kompletując tam cieczy, dodając do siebie i marsza i dni wcześnie, aby cały taki nasz wspólnotowy repertuar wieś Narodowy potworny tak właśnie taki potworny śpiewnik potworny, bo gdzieś, jakby tt wszystkie głosy te wszystkie one właśnie refreny nie wiem oto dzień dziś krwi i chwała na nas gdzieś żyją, ale niebezpieczeństwo jak dotychczas do końca, jakby tego nie słyszałem ma tak tego kontekstu nie słyszymy, jakby tego, że te frazy jak mają w sobie taki morderczy czy zabijające potencjału i ten śpiewnik właśnie potworne on gdzieś jest tkany właśnie z synem spiesznie, ale też bardzo różnych tekstów tekstów polityków z tekstów wystąpień Abu Bakera czy jak był takim głównym rdzeniem w zasadzie całego spektaklu jest przemówienie Andreasa Breivika jego jego manifest w zasadzie niepodległości Europy, ale i tak rzeczywiście, jakby w tym w tym języku, który przetacza się przez całą Europę to znaczy języku nacjonalistycznym właśnie ten sposób, jakby budowania wspólnoty, która w tym, gdzie się konsoliduje wokół tych pięknych słów takich jak mówiliście miłość Niewiem ojczyzna patriota wokół tych pięknych słów zasadzie KON konstytuuje się jakaś przez strasznie groźna wspólnota jakaś groza wspólnoty, która próbuje gdzieś się skonsolidować wokół tych słów, ale jednocześnie wyrzuca poza samą siebie tych wszystkich, którzy do niej nie należą do wszystkich, którzy by ją mogli mówiąc, jakby tym okropnym językiem zakazić, którzy mogliby ją jakoś naruszać inni jak z tymi z tymi słowami jak na sztandarze tam, ale próbują się zawiązywać w Europie wspólnoty co jest co jest totalnie niebezpieczniej, czego jesteśmy świadkami i w zasadzie chór a, konstruując ten straszny śpiewnik bierze ta straszna jakby tendencje czy mechanizm ma tak tworzenie się władze na warsztat też pokazuje to jak to jest pociągająca, jaki ten język z 1 strony jest dziś uwodzą są atrakcyjne właśnie tutaj jak upatruje takiej właśnie wielkiej roli chóru to znaczy pokazać ten język w całym jego, jakby cały jego władza wie w całym jego szaleństwo, ale w całym też tam potem potencjale uwodzą sami to jest myślę, że tak w zasadzie to jest powinność teatru znaczy opatrzenie też w jaki sposób pan prawicowy Jan Sak jest pociągający dla młodych ludzi, dlaczego tyle osób w zasadzie za nim idzie i bardzo trudna wydaje mi się, że te wszystkie nacjonalizm jak we to co to co ten język dziś proponujemy naprawdę jest bardzo trudno z tym zawalczyć wydaje się, że będzie lata trwało gdzieś od próba Niewiem jakieś dyskusji listem czy usuwania tej narracji, ale z naszych języków mają ostatecznie ten język prowadzi do mordu to znaczy te wspólnoty tym, o których mówię jak te mechanizmy, o których mówię wypluwają z siebie ostatecznie bitników i ostatecznie Stefanów Marta Górnicka twórczyni jedynego w swoim rodzaju teatru chwilowego chóru kobiet laureatka paszportu polityki w kategorii teatr za rok 2018 jest gościem kultury osobistej za chwilę wracamy do rozmowy teraz czas na informacje w radiu TOK FM i jeszcze raz dobry wieczór Marta Perchuć-Burzyńska przed mikrofonem Pa gościem kultury osobistej dzisiaj Marta Górnicka twórczyni teatru surowego twórczyni chóru kobiet laureatka paszportu polityki za rok 2018 chciałabym wrócić jeszcze dom pewnego spektaklu, który miał miejsce w 2014 roku to był bodajże grudzień w przestrzeniach muzeum sztuki nowoczesnej w Tel Awiwie stworzyła się do Zjednoczonych chór żydowskich arabskich matek, które 1 głosem zaśpiewały o wojnie zjednoczyła się coś i wydają się, że nie tylko na poziomie językowym, o czym rozmawiamy od początku naszego spotkania zjednoczyła coś co wydaje się to nie do zjednoczenia również w jakiś inny stwarza to i tak chyba taki właśnie był cel, żeby pokazać, że to co jest gdzieś niemożliwe jest możliwa i żar tam, gdzie mamy naprawdę realny konflikt i mamy realne starcie wrogów niekoniecznie, ale niekoniecznie jak ten konflikt niepokoi niekoniecznie spotkanie wrogów musi prowadzić do Kowna do eliminacji przeciwnika i nie każdy wróg PRM musi być wrogiem znaczy może być tylko przeciwnikiem chodziło o to, żeby stworzyć jakąś taką właśnie przestrzeń kosmiczną pokazać, że gmina może to głosy jakoś się w tym konflikcie mogą mimo wszystko współistnieć ten konflikt nie musi się zakończyć, a krwią czy rozmowa z krwi był to chyba rzeczywiście najważniejsze jakoś dla mnie najtrudniejszy PL najtrudniejszy projekt spektakl mnie też w jakim sensie najpiękniejszy to znaczy on wiązał się z takim dużym kryzysem, bo próby rozpoczęły się od takiej właśnie w sytuacji kryzysowej jednak żołnierze izraelscy winni tak naprawdę nie mogą występować na scenie publicznie nie mogą się angażować w żadne projekty polityczne, więc początek był bardzo ciężkim natomiast muszą godzić od razu tak to się udało to znaczy poetę mamy arabskie i dziećmi inie ana i analny izraelscy żołnierze stanęli razem na scenie w muzeum sztuki nowoczesnej w Tel Awiwie było to bardzo poruszające bardzo wiele osób płakało jakiż to był rzeczywiście niezwykły moment też 0101. też taki taka chwila kiedy, jakbym ja stanęłam bardziej może po stronie Annę właśnie teatru czy chórom, które MF jest takim laboratorium społecznych konfliktów społecznych problemów, a który w ogóle jest górą właśnie pewnego konfliktu czy mechanizm tego konfliktu to był taki moment dla mnie przełomowy na scenie było ponad 50 osób ARM wszyscy mówili po arabsku i po hebrajsku to był taki warunek, że to na spektakl będzie się toczył, jakby równolegle w 2 językach chodziło o to, żeby pokazać, że przeciwnik nie oznacza wroga, że może ma gdzieś poprzez głosy ciało spotkać tak wielkie różnica ten spektakl nazwała szmatka Kuraś nie będzie milczeć chór na czas wojny matka Kuraś miała swoją kontynuację w Niemczech, a ostatnio w Polsce co zaowocowało wspomnianym już przez ciebie hymnem do miłości ten odradzający się nacjonalizm i przemoc języka współczesnej polityki to główne tematy tego spektaklu podobno żaden Polski twórca teatralny nie dla swoich spektakli tak często za granicą jak ty niesamowite jest to, że właśnie chór z Polski stał się mam takie wrażenie wizytówką naszej wolności i naszej potrzeby przede wszystkim wolność bardzo naprawdę się z tego cieszę mienia doceniam każdy naprawdę fakt odrębne fakt tego, że na razie gram na stan i pokazujemy halny w zasadzie w w całej Europie jesteśmy po takim dużym tournée teraz jesienne ME rozpoczęliśmy od Holandii ani Spring Festival w zasadzie schronem byliśmy we wszystkich najbardziej odwiedzić wszystkie najważniejsze festiwale niemiecki byśmy w Hamburgu i w we Frankfurcie i w Berlinie ani w lewym we włoszech triumf odwiedziliśmy Francję rzeczywiście ten spektakl jest przyjmowane i jakoś bardzo intensywnie szczególnie też intensywnie w Rosji jak tutaj spotyka się kilka rzeczy to znaczy z 1 strony oczywiście jest także ma się nacjonalizm się przerwa, ale przez całą Europę i to w jaki sposób pytanie jak się konstruuje i to w jaki sposób właśnie potrafi być mordercy to w jaki sposób wspólnoty się organizują wokół tego języka jest dla wszystkich strasznie ważne, ale oczywiście chór wnosi o tym, też przede wszystkim w taki element ten właśnie swojego własnego języka teatralnego z teatru po prostu, które tworzą, ale to się na treningu nasi aktorzy naprawdę są fantastyczni pracują okropnie ciężko na to, żeby zdobyć te swoje szczególne właściwości sceniczna i żeby budować tak potwornie wielką gdzieś obecność sceniczną, żeby te tematy wszystkiemu są w całej ich ambiwalencji po prostu nas cenią postacią Which we śnie chórzystów chciałam spytać wgranie chórzystów znajdują się osoby, które się ze sobą zgadzają czy zdarza się także w dość jednak lewicowe inicjatywie, jaką jest chór kobiet Cyryl zdarzają się ludzie odmiennych poglądach oczywiście jest to różnie w przypadku każdego projektu i ja powinnam to od razu gdzieś się spróbować się pokazywać takich właśnie po szczególnych przypadkach w hymnie do miłości jest tak, że rzeczywiście, jakby te wszystkie nienawistne teksty i Ethan ten cały język nienawiści przemocy jest te wypowiadane przez wspólnotę, która jest bardzo różnorodna w zasadzie to jeszcze bardziej Azor gdzieś wzmacnia ten przekaz i było to bardzo ważne dla mnie od początku wtedy, kiedy ogłaszaliśmy castingu w Poznaniu o teatrze polskim jak taki był cel to znaczy z zgromadzić jak najbardziej różnorodną osobowości mamy też dziewczyna ciem ciemną skórą na scenie mam małego chłopca mamy starszą osobą bardzo, ale jesteśmy wszyscy polityczni ci zaangażowani i w tych rozmowach z publicznością w Europie nie do bardzo te rozmowy gdzieś przeżywamy jesteśmy bardzo w nich aktywni rzeczywiście wchodzimy w taki jakiś bardzo bardzo bliskie bardzo emocjonalny kontakt z widzem jeszcze potem po spektaklu natomiast nie powiedziałabym, że to jest tak w 100 % mamy też na pokładzie osoby, które muszą trochę inaczej, ale rzeczywiście to jest w chórze na miłość w zasadzie jesteśmy taką bardzo skonsolidowaną taką wspólnotą artystów, którzy myślą bardzo podobnie natomiast w przypadku konstytucji na chór Polaków tam w zasadzie od początku jego moim celem było to, żeby spotkać ludzi, którzy myślą kompletnie inaczej czas, żeby spotkać Polaków Polaków, którzy wypowiedzą ten tekst konstytucji Polaków z prawej z lewej strony jak konfliktu, który wówczas się w Polsce tworzył to było wokół Trybunału Konstytucyjnego to było wokół Trybunału Konstytucyjnego to było w zasadzie zaraz po dojściu PiS do władzy to znaczy wtedy, kiedy ten język, ale właśnie podział zaczął się gdzieś bardzo silnie wytwarzać i czułam wtedy, że to jest ten moment, że w zasadzie trzeba gdzieś sklejać to wspólnota w projekcie artystycznym, że trzeba jak wydać jej głos i trzeba tutaj w jaki sposób AMD pokazać, że ja bym mógł każdy myślenie są równoprawne w tym kraju to było dla mnie cholernie ważne strasznie ważne to było dla mnie, ale już wtedy były w zasadzie jakieś kłopoty w dni ten proces pracy zbierania właśnie tam innych osób, które miałyby wystąpić w tym spektaklu konstytucję chór Polaków w teatrze nowym w Warszawie już sam ten proces pokazywała bardzo jesteśmy podzieleni jak dramatycznie też podzielenia trudno nam gdzieś do tego mam takiego projektu forum, który mógłby się wydawać właśnie takim nie wiem szalony multikulti pomysłem przystąpić ostatecznie w tym pierwszym projekcie jakoś się to udało, ale wymagało to naprawdę bardzo wielu, a nawet nie tyle rozmów oczywiście odbywał się rozmaite rozmowy dyskusje, ale też negocjowania tych warunków, na których te bardzo różne osoby, bo chodziło o to, żeby spotkać inni i Żydów i uchodźców czy nie EIA właśnie na osoby z organizacji nim inni takiej prawicowej strzelec, ale i właśnie na aktorów na bok teatru kampanie przeciwko Homofobii bardzo chciałam, żeby oni byli z nami też na pokładzie tutaj były duże też trudności, żeby oni się znaleźli w tym projekcie i aktorzy chór kobiet, którzy dzielnie wspierali w bardzo dużej ilości, ale nie było to takie proste czy odchodząc trochę odsunęły od polityki od podziałów od polityczności twojego teatru to jest jak wygląda twoja praca z głosem jak pracujesz z członkami twojego chór opracowała się z tego co wiem autorską metodę treningu wokalno aktorskiego głos ciało w każdy jest w stanie w sobie odnaleźć swój organiczny głos przez całe życie przecież robimy wszystko, żeby go uciszyć no tak to jest tak wielka wielka sprawa to odzyskiwanie głosu w ciele takie wierzę w to wierzy w to, że jesteśmy w stanie wrócić do tego co chcę gdzieś kulturalna ma wydziera nieustającą to co musimy gdzieś w sobie zagłuszyć oczywiście też jak we wspólnocie w jakiś sposób ten głos być może jakoś łatwiej wydobyć niż indywidualnie takie wspólne spotkania one są bardzo takim dużym wsparciem szczególnie, jeżeli spotykam się np. takiej spółki ABC wspólnocie aktorskiej i a inni wśród nas są też kobiety starsza, a na kobiety młodsze, gdyż jest to taki wielopokoleniowa wielopokoleniowa wspólnota to jest także oczywiście jakżeby zintegrować ciało i głos to wymaga pewnej pracy i to jest pewien proces, ale absolutnie wierzę w to, że każdy jest w stanie wyzwolić siebie taki głos, który któryś z jego własnym głosem jeszcze dosłownie na sekundę wróćmy do twoich początków, bo teraz twoje imię nazwisko jest utożsamiany z chórem kobiet, ale tak naprawdę odnosił dość spore sukcesy jako aktorka śpiewająca w 2004 roku był recital tango 3001 na deskach teatru muzycznego Roma w Warszawie, czyli wyśpiewane przez ciebie tanga Piazzolli ten recital zresztą zaowocowało płytą, tworząc chór i zerwała się trochę z taką tradycyjną muzyką czasem nie ma potrzeby powrotu do do tamtych czasów do tamtych doświadczeń niż wydarzy w tej muzyce Torunia w zaśpiewałam, ale też, którą dziś sama tworzyłam jeśli czuję w ogóle muzykiem to on to jakby z tego czerpie przez wiele lat było w tym jak wiele takiego mięsa brudu i taki też rewolucji tak naprawdę tam się rodziło gdzieś nam i na ulicach i było takim właśnie rewolucyjnym nie wiemy głosem ludu zerwaniem się to jest tak naprawdę gdzieś istota tej muzyki nie wiem wydają się, że kontynuuje to droga to znaczy chór jest jakąś taką konto kontynuacja czy rozwinięciem takiego nie wiemy też takiej duchowej drogi może rzeczywiście jestem teraz trochę się mangą, stając gdzieś na naprzeciwko chóru koryfeuszy konnych mam skórę rzeczywiście jest taki duchowy wydaje mi się powiązani, jeżeli ono jest wtedy to spektakl rzeczywiście przebiegają mecz w taki, a sprzedający w sposób bardzo dla nas drogi były te spektakle, które zagraliśmy teraz w teatrze powszechnym w grudniu w Warszawie po wielu wielu miesiącach w zasadzie grania w różnych miejscach na świecie i zawsze gramy z DM napisami ten taką możliwość zagrania tutaj dla polskiego widza dla polskiego ucha no wtedy, kiedy te słowa, które wypowiadamy wyśpiewuje na czerwiec, bo Szymek one odbijają się i diakona docierają gdzieś się bezpośrednio, że już niema tego jakby czegoś co nas za pośredniczenie ma tych napisów no to jest coś takiego wyjątkowego wspaniałego co w najbliższym czasie wyśpiewał chór Marty Górnickiej, bo wydaje mi się, że materiał do oddania swoich polemiczne ech, społeczną politycznych spektakli masz niestety coraz więcej no zapraszam państwa bardzo serdecznie do Poznania do teatru polskiego i tam gramy właśnie Honda miłość w Luton dosłownie chyba za 2 tygodnie, ale potem jesteśmy w Łodzi festiwalu też z komendą miłości, a wcześniej ten festiwal bardzo duży bardzo drogimi, bo w miejscu, w którym my stworzyłam swój ostatni spektakl taki pełen spektakl, czyli 1 baza na jej manifest kamer szpile w Monachium kamer szpile zorganizowało fantastyczny festiwal, który nazywa się w Monachium Warszawa i w ramach tego festiwalu oczywiście pokazywany spektakl, ale także spektakle moich kolegów z Warszawy co strasznie mnie cięższa to będzie już za ten chyba tydzień 1 , 5 tygodnia nie mieliby państwo ochotę, ale to 1 raz zajmą 1 z kazania też otworzy festiwal w Berlinie na początku października co jeszcze na terminarz nowego się szykuje troszkę rzeczy nowych, których na razie nie chcesz mówić Rosji oczywiście gdzieś tam się przygotowuje do kolejnej premiery też będziemy też Lech w gościnie takiego Świętego miejsca w Niemczech, czyli Freedom Festival fasolkę Liszt to jest ich o Trybunał Konstytucyjny TK świątynią demokracji i w zasadzie ten budynek już tak powiem chór cały obejmie swoje posiadanie od balkonów poprzez cały budynek ma nadzieję, że to się wydarzy w maju naj tak jak mówisz tak gdzieś tam myślenie intensywną kolejnej rzeczy, ale niestety nie w Polsce nie mam tak bardzo dużo propozycji tutaj stąd może to przyznać bardzo liczy na to, że wiąże się z nim groźba popaść w porcie polityki jednak dla ciebie czy chcą to w ogóle nie ma znaczenia akurat w tej sytuacji bardzo mnie to cieszy oko ledwo się do rodziny paszportowej z takim jest wielkim honorem naprawdę jest to coś takiego bardzo wzmacniającego nie wiem czy to się przełożyć na takie propozycje bardzo bym chciała, żeby tak było i życzymy ci tego w takim razie z całego serca dziękuje bardzo Marta Górnicka, która stworzyła słynny chór kobiet laureatka paszportu polityki za rok 2018 była gościem kultury osobistej wywiad z Martą Kórnicką również w dzisiejszym wydaniu tygodnika polityka będzie mógł być bardzo dziękuję bardzo dobra osobiste już jutro jak zwykle o dziewiętnastej zaprasza Marta Perchuć-Burzyńska teraz Zwiń «

PODCASTY AUDYCJI: KULTURA OSOBISTA

Więcej podcastów tej audycji

REKLAMA

POPULARNE

REKLAMA

DOSTĘP PREMIUM

Podcasty TOK FM oraz internetowe radio TOK+Muzyka teraz 40% taniej. Wybierz pakiet Standardowy i słuchaj gdziekolwiek jesteś

KUP TERAZ

SERWIS INFORMACYJNY

REKLAMA
REKLAMA
REKLAMA